மாபெரும் கலாச்சார யுத்தத்தை நாம் துவங்க வேண்டும்: லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

ஒற்றை தேசிய சிந்தனையை முன்னிறுத்தும் அரசதிகாரம் நேரடியாக தாங்கள் ஒற்றை தேசியத்தை முன்வைக்கிறோமென சொல்வதில்லை. நாங்கள் சிறுபான்மையினருக்கு எதிரானவர்கள் அல்ல என மாற்று மொழியில் அதனை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். பிராமண முட்டாள் (அறிவு) ஜீவிகள் எழுதுவார்களே நான் சைவ உணவு மட்டுமே உண்பேன் ஆனால் மாட்டுக்கறி உணவை ஆதரிக்கிறேனென. அதே போன்ற கயவாளித்தனம். சொல்லப்போனால் அதை விடவும் உக்கிரமான கயவாளித்தனம்.

ப்ரிட்டிஷ் வருவதற்கு முன்னால் இந்தியா என்பது ஐம்பத்தாறு தேசங்களின் ஒருங்கிணைந்த நிலம். நிலவியல் ரீதியாக மொழி ரீதியாக பண்பாட்டு ரீதியாக கலாச்சார ரீதியாக ஏராளமான வேறுபாடுகளுண்டு. அத்தனை மாற்றுக் குரல்களையும் ஒடுக்கி ஒற்றை அடையாளத்தின் கீழ் கொண்டு வர நினைப்பது நதிகளை அழித்துவிட்டு கடலை உருவாக்க நினைப்பது போன்ற முட்டாள்தனமான செயல். இந்தியா எந்தவிதத்திலும் வளர்ச்சியடைந்த தேசமாய் இல்லாத போதும் இன்னும் தன் ஆன்மாவை இழக்கவில்லை.

இந்த ஆன்மா தனித்த ஒற்றை அடையாளத்தால் உருவானதல்ல. வெவ்வேறான கூட்டு மரபுகளாலும் சிறு இனங்களின் தனித்துவமிக்க அடையாளங்களாலும் உருவானவை. ஒற்றை அடையாளத்தின் கீழ் கொண்டு எல்லோரையும் கொண்டு வர முடிவுசெய்யும் இடத்தில் தான் பாசிசம் உச்சமான அதன் கோர முகத்தைக் காட்டத் துவங்குகிறது. பழங்குடி மக்களை அவர்களின் மொழியை அழித்து ஒரே மொழிக்குள் கொண்டு வந்துவிடுவதன் மூலம் வனத்தைச் சார்ந்திருக்கும் அவர்களின் வாழ்க்கை முறையை ஒழிக்கிறார்கள், அவர்களின் நிலங்களை பறித்து கார்ப்ரேட்டுகளின் கைகளில் கொடுக்கிறார்கள்.

இதையேதான் வேறு சிறுபான்மையின இனத்தவரிடமும் இந்த அரசு செய்து வருகிறது. பாபர் மஸ்ஜித் வழக்கில் அளிக்கப்பட்டிருக்கும் தீர்ப்பானது இந்தியா முழுக்க வாழும் சிறுபான்மையின மக்களுக்கு விடுக்கப்பட்டிருக்கும் எச்சரிக்கை மணி. ‘நிலம் இந்துக்களுக்கு சொந்தமானது, இஸ்லாமியர்களுக்கு வேறு இடம் வழங்க வேண்டும்’ இப்படி சொல்வது எத்தனை பெரிய அயோக்கியத்தனம். நிலம் இந்துக்களுக்கு சொந்தமானதென ஒரு நீதிமன்றம் எதன் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கிறது.

இன்னொருபுறம் நான் கொடுக்கிற இடத்தில் இன்னொரு மஸ்ஜிதை நீங்கள் கட்டிக் கொள்ளலாம் என்று சொல்வது நான் சொல்ற இடத்துல நீ இருக்கனும், நான் சொல்றத கேக்கனும் இப்படி எல்லாவற்றிலும் அதிகாரத்தைப் பின் தொடர்ந்து போகச் சொல்லும் அச்சுறுத்தல் இல்லையா?

சிறுபான்மையினர் தங்களின் அடையாளங்களை இழக்காமலிருக்க எந்த விலை கொடுக்கவும் தயாராய் இருக்கவேண்டும். எல்லா பெரிய தேசங்களும் சிறுபான்மையினரை அழித்துதான் தங்களை வளப்படுத்தியுள்ளன. ஆனால் அந்த வளர்ச்சி புறவயமானது, அகவயமாக அவர்கள் சிக்கலுண்ட மனங்களும் தனிமை உணர்ச்சியால் சீழ்ப்பட்டவர்களுமாக இருக்கிறார்கள். மேலும் மொழி ரீதியாக வழிபாடு ரீதியாக நாம் கடைபிடித்து வரும் வழக்கங்கள் வெறுமனே சடங்கார்த்தமானதல்ல அதன் பின்னால் நீண்ட வரலாறு உண்டு.

எதெல்லாம் வரலாற்றின் விதை என்கிற உண்மை உலகிறகு தெரிய வருகிறதோ அதையெல்லாம் அவர்கள் ஏன் இந்துக்களின் அடையாளம் என்று லேபிள் ஒட்ட முயற்சிக்கிறார்கள்? அதனால் என்ன லாபம்? இருக்கிறது. ஒரு இனத்தை வெற்றிகொள்ள வேண்டுமானால் அவர்களின் கலாச்சாரத்தை முற்றிலுமாக சிதைக்க வேண்டுமென்கிற உண்மை மிக நன்றாக அவர்களுக்குத் தெரியும்.

நேற்று ஒரு எழுத்தாளரோடு உரையாடுகையில் ஐசக் பாஷவிஸ் சிங்கரைப் பற்றி பேச்சு வந்தது. சிங்கர் யிட்டிஷ் மொழியில் மட்டுமே எழுதியவர். அவர் ஏன் யிட்டிஷ் மொழியில் எழுத வேண்டும்? அந்த மொழியை பேசக் கூடியவர்கள் மிக மிக மிக குறைவு. அந்த மொழியில் வளமான இலக்கிய மரபை மீட்டெடுக்காமல் போனால் முற்றிலுமாக அழிந்து போய்விடுமென யோசிக்கிறார்.

அவரால் ஆங்கிலத்திலேயே எழுதியிருக்க முடியும், ஆனால் மிகக் குறைந்த வாசகர்களைக் கொண்டு யிட்டிஷில் தொடர்ந்து எழுதுகிறார். யிட்டிஷுக்கும் ஹீப்ருக்கும் ஒரே லிபி என்பதால் அவரின் மேதமை ஹீப்ருவிலும் பரவுகிறது. பிறகு மெல்ல மெல்ல ஆங்கிலத்திற்கு சென்று தலைசிறந்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவராகிறார். அவர் செய்ததெல்லாம் தன் அடையாளமும் மொழியும் அழிந்து போகக் கூடாதென்பதற்காக நிகழ்த்திய கலாச்சார யுத்தம். இன்றைய இந்தியாவுக்கான தேவையும் அதுதான்.

அவர்கள் மதரீதியாக, மொழி ரீதியாக எதையெல்லாம் ஒடுக்க நினைக்கிறார்களோ அங்கிருந்து ஒரு மாபெரும் கலாச்சார யுத்தத்தை நாம் துவங்க வேண்டும். பாசிஸ்டுகளால் ஒரு இனத்தின் கலாச்சாரத்தை ஒடுக்க முடியும், வெல்ல முடியாது.

லக்ஷ்மி சரவணகுமார், எழுத்தாளர். இவருடைய சமீபத்திய நாவல் ரூஹ் அமேசான் கிண்டிலில் வெளியாகியிருக்கிறது.