மாபெரும் கலாச்சார யுத்தத்தை நாம் துவங்க வேண்டும்: லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

ஒற்றை தேசிய சிந்தனையை முன்னிறுத்தும் அரசதிகாரம் நேரடியாக தாங்கள் ஒற்றை தேசியத்தை முன்வைக்கிறோமென சொல்வதில்லை. நாங்கள் சிறுபான்மையினருக்கு எதிரானவர்கள் அல்ல என மாற்று மொழியில் அதனை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். பிராமண முட்டாள் (அறிவு) ஜீவிகள் எழுதுவார்களே நான் சைவ உணவு மட்டுமே உண்பேன் ஆனால் மாட்டுக்கறி உணவை ஆதரிக்கிறேனென. அதே போன்ற கயவாளித்தனம். சொல்லப்போனால் அதை விடவும் உக்கிரமான கயவாளித்தனம்.

ப்ரிட்டிஷ் வருவதற்கு முன்னால் இந்தியா என்பது ஐம்பத்தாறு தேசங்களின் ஒருங்கிணைந்த நிலம். நிலவியல் ரீதியாக மொழி ரீதியாக பண்பாட்டு ரீதியாக கலாச்சார ரீதியாக ஏராளமான வேறுபாடுகளுண்டு. அத்தனை மாற்றுக் குரல்களையும் ஒடுக்கி ஒற்றை அடையாளத்தின் கீழ் கொண்டு வர நினைப்பது நதிகளை அழித்துவிட்டு கடலை உருவாக்க நினைப்பது போன்ற முட்டாள்தனமான செயல். இந்தியா எந்தவிதத்திலும் வளர்ச்சியடைந்த தேசமாய் இல்லாத போதும் இன்னும் தன் ஆன்மாவை இழக்கவில்லை.

இந்த ஆன்மா தனித்த ஒற்றை அடையாளத்தால் உருவானதல்ல. வெவ்வேறான கூட்டு மரபுகளாலும் சிறு இனங்களின் தனித்துவமிக்க அடையாளங்களாலும் உருவானவை. ஒற்றை அடையாளத்தின் கீழ் கொண்டு எல்லோரையும் கொண்டு வர முடிவுசெய்யும் இடத்தில் தான் பாசிசம் உச்சமான அதன் கோர முகத்தைக் காட்டத் துவங்குகிறது. பழங்குடி மக்களை அவர்களின் மொழியை அழித்து ஒரே மொழிக்குள் கொண்டு வந்துவிடுவதன் மூலம் வனத்தைச் சார்ந்திருக்கும் அவர்களின் வாழ்க்கை முறையை ஒழிக்கிறார்கள், அவர்களின் நிலங்களை பறித்து கார்ப்ரேட்டுகளின் கைகளில் கொடுக்கிறார்கள்.

இதையேதான் வேறு சிறுபான்மையின இனத்தவரிடமும் இந்த அரசு செய்து வருகிறது. பாபர் மஸ்ஜித் வழக்கில் அளிக்கப்பட்டிருக்கும் தீர்ப்பானது இந்தியா முழுக்க வாழும் சிறுபான்மையின மக்களுக்கு விடுக்கப்பட்டிருக்கும் எச்சரிக்கை மணி. ‘நிலம் இந்துக்களுக்கு சொந்தமானது, இஸ்லாமியர்களுக்கு வேறு இடம் வழங்க வேண்டும்’ இப்படி சொல்வது எத்தனை பெரிய அயோக்கியத்தனம். நிலம் இந்துக்களுக்கு சொந்தமானதென ஒரு நீதிமன்றம் எதன் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கிறது.

இன்னொருபுறம் நான் கொடுக்கிற இடத்தில் இன்னொரு மஸ்ஜிதை நீங்கள் கட்டிக் கொள்ளலாம் என்று சொல்வது நான் சொல்ற இடத்துல நீ இருக்கனும், நான் சொல்றத கேக்கனும் இப்படி எல்லாவற்றிலும் அதிகாரத்தைப் பின் தொடர்ந்து போகச் சொல்லும் அச்சுறுத்தல் இல்லையா?

சிறுபான்மையினர் தங்களின் அடையாளங்களை இழக்காமலிருக்க எந்த விலை கொடுக்கவும் தயாராய் இருக்கவேண்டும். எல்லா பெரிய தேசங்களும் சிறுபான்மையினரை அழித்துதான் தங்களை வளப்படுத்தியுள்ளன. ஆனால் அந்த வளர்ச்சி புறவயமானது, அகவயமாக அவர்கள் சிக்கலுண்ட மனங்களும் தனிமை உணர்ச்சியால் சீழ்ப்பட்டவர்களுமாக இருக்கிறார்கள். மேலும் மொழி ரீதியாக வழிபாடு ரீதியாக நாம் கடைபிடித்து வரும் வழக்கங்கள் வெறுமனே சடங்கார்த்தமானதல்ல அதன் பின்னால் நீண்ட வரலாறு உண்டு.

எதெல்லாம் வரலாற்றின் விதை என்கிற உண்மை உலகிறகு தெரிய வருகிறதோ அதையெல்லாம் அவர்கள் ஏன் இந்துக்களின் அடையாளம் என்று லேபிள் ஒட்ட முயற்சிக்கிறார்கள்? அதனால் என்ன லாபம்? இருக்கிறது. ஒரு இனத்தை வெற்றிகொள்ள வேண்டுமானால் அவர்களின் கலாச்சாரத்தை முற்றிலுமாக சிதைக்க வேண்டுமென்கிற உண்மை மிக நன்றாக அவர்களுக்குத் தெரியும்.

நேற்று ஒரு எழுத்தாளரோடு உரையாடுகையில் ஐசக் பாஷவிஸ் சிங்கரைப் பற்றி பேச்சு வந்தது. சிங்கர் யிட்டிஷ் மொழியில் மட்டுமே எழுதியவர். அவர் ஏன் யிட்டிஷ் மொழியில் எழுத வேண்டும்? அந்த மொழியை பேசக் கூடியவர்கள் மிக மிக மிக குறைவு. அந்த மொழியில் வளமான இலக்கிய மரபை மீட்டெடுக்காமல் போனால் முற்றிலுமாக அழிந்து போய்விடுமென யோசிக்கிறார்.

அவரால் ஆங்கிலத்திலேயே எழுதியிருக்க முடியும், ஆனால் மிகக் குறைந்த வாசகர்களைக் கொண்டு யிட்டிஷில் தொடர்ந்து எழுதுகிறார். யிட்டிஷுக்கும் ஹீப்ருக்கும் ஒரே லிபி என்பதால் அவரின் மேதமை ஹீப்ருவிலும் பரவுகிறது. பிறகு மெல்ல மெல்ல ஆங்கிலத்திற்கு சென்று தலைசிறந்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவராகிறார். அவர் செய்ததெல்லாம் தன் அடையாளமும் மொழியும் அழிந்து போகக் கூடாதென்பதற்காக நிகழ்த்திய கலாச்சார யுத்தம். இன்றைய இந்தியாவுக்கான தேவையும் அதுதான்.

அவர்கள் மதரீதியாக, மொழி ரீதியாக எதையெல்லாம் ஒடுக்க நினைக்கிறார்களோ அங்கிருந்து ஒரு மாபெரும் கலாச்சார யுத்தத்தை நாம் துவங்க வேண்டும். பாசிஸ்டுகளால் ஒரு இனத்தின் கலாச்சாரத்தை ஒடுக்க முடியும், வெல்ல முடியாது.

லக்ஷ்மி சரவணகுமார், எழுத்தாளர். இவருடைய சமீபத்திய நாவல் ரூஹ் அமேசான் கிண்டிலில் வெளியாகியிருக்கிறது.

இறைச்சிக்காக மாடுகளை விற்கத் தடை; சமூக ஊடகங்களில் கடும் எதிர்ப்பு

நாடு முழுவதும் இறைச்சிக்காக மாடுகளை விற்க பாஜக தலைமையிலான மத்திய அரசு தடை விதித்துள்ளது. இதுதொடர்பாக மிருகவதை தடுப்புச் சட்டத்தில் திருத்தங்கள் செய்து மத்திய சுற்றுச்சூழல் துறை அமைச்சகம் அறிவிக்கையை வெளியிட்டுள்ளது. அதன்படி, சந்தைகளில் விவசாயத் தேவைகளுக்காக மட்டுமே மாடுகளை விற்க மற்றும் வாங்க முடியும். இறைச்சிக்காக காளைகள், ஒட்டகங்கள், எருமைகள், பசுக்கள், இளம் காளைகள் மற்றும் பசுக்கள் ஆகியவற்றை விற்க முடியாது.

எழுத்தாளர் மாலதி மைத்ரி:

பசு, கன்று, காளை, எருமை, ஒட்டகம் உள்ளிட்ட விலங்குகளை இறைச்சிக்கு விற்க வெட்ட தடை. மத்திய அரசு திடீர் உத்தரவு.

ஏழை எளிய மக்களின் விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்திலும் சத்துணவு உரிமையிலும் அத்துமீறி கை வைக்கிறது பாஜக பாசிச அரசு.

லல்லு பிரசாத் அறிவித்த மாதிரி விவசாயிகளால் பராமரிக்க முடியாத அடிமாடுகளை பாஜக இந்துத்துவா கூட்டத்தினரின் வீட்டு வாசலில் கட்டனும். அவர்களின் மாதாவை அவர்களே காப்பாற்றட்டும். எதிர் கட்சிகள் செயல்படுத்துவார்களா.

சமூக செயல்பாட்டாளர் சிந்தன்:

#இந்துத்துவா #மாட்டுக்கறிதிருவிழா
மாட்டுக்கறி உண்ணக்கூடாது என்பதைத்தான் இந்த அரசு மறைமுகமாக நமக்கு உணர்த்த முயற்சிக்கிறது….

ஆர்எஸ்எஸ், சனாதன் சன்ஸ்த்தா, அபினவ் பாரத், இந்து மகாசபை, பஜ்ரங்தளம், சீக்சங்கித், விஹெச்பி, இந்து ஐக்கிய வேதி, கௌரக்சா மன்ச், இந்து யுவ வாகினி, ஸ்ரீராம் சேனா, இந்து முன்னணி, இந்து மக்கள் கட்சி, இத்தியாதி இத்யாதி என பல்வேறு அமைப்புகளாக இந்துத்துவ அமைப்புகள் சிதறிக்கிடப்பது போலத் தோன்றினாலும், அவர்களின் கொள்கையும் இலக்கும் ஒன்றுதான். அவர்களுக்கெல்லாம் கட்டளை பிறப்பிக்கும் தலைமை இயக்கம் ஒன்றுதான்…. மாடுகளின் மீது அமர்ந்துகொண்டு, மனிதர்களைக் கொல்லும் நிலைக்கு கொண்டுபோகிறார்கள்….

ஆனால் முற்போக்கு, இடதுசாரி இயக்கங்களாகிய நாம்தான் சிதறுண்டு கிடக்கிறோம்.. நட்புமுரண்களை மீறி, ஒருங்கிணைந்த கூட்டு செயல்பாடுகளுக்கான களத்தினை எங்கிருந்தாவது எவ்வாறாவது அமைத்தாகவேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறோம்… தேசமெங்கும் மாட்டுக்கறித் திருவிழாக்கள் முன்னெடுக்கப்படவேண்டும்.

சிபிஎம் செய்தி தொடர்பாளர் இரா சிந்தன்:
கால்நடை விற்பனை தடை என்பதன் விளைவுகள் என்னவாகும்?
ரமலான் காலம் என்பதால் இந்திய முஸ்லிம்கள் மீது பண்பாட்டு தாக்குதல். பாஜகவின் அல்ப அரசியலுக்கு மற்றொரு தலைப்பு.

வறட்சியில் தவிக்கும் விவசாயிகள், கால்நடையை விற்க முயன்றால் – உள்நாட்டில் ‘டிமாண்ட்’ குறைந்து, ஏற்றுமதியாளர்களை நாடச் செய்திடும் பொருளாதாரத் தாக்குதல்.

மாடு வெட்டும் தொழிலில் உள்ளவர்கள் மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட/தாழ்த்தப்பட்ட சமூகங்களின் வேலைவாய்ப்பில் தாக்குதல். உணவுப் பழக்கத்தின் மீது பொருளாதாரச் சுமை ஏற்றுதல்.

ஏற்றுமதி நிறுவனம் நடத்தும் பாஜகவினருக்கு, ஏற்றுமதி செய்ய குறைந்த விலையில் இறைச்சி, கள்ளக்கணக்கில் இந்தியாவிற்குள்ளேயே விற்று இரட்டிப்பு லாபம். இரட்டிப்பு நன்கொடை பாஜகவுக்கு

பத்திரிகையாளர் மரக்காணம் பாலா:

மாடு புனிதம். ஓகே. ஒட்டகம் எங்கிருந்து வந்தது? இஸ்லாமியர்கள் மற்றும் தலித்துகள் மீதான ஒடுக்குமுறை அப்பட்டமாக தெரிகிறது.

ஆட்டிறைச்சி, கிலோ 600. மாட்டிறைச்சி கிடைக்காதவர்கள், இனி ஆட்டிறைச்சிக்கு தாவவேண்டும். இதனால், கடுமையான விலை உயர்வு ஏற்படும்.

மொத்தத்தில், மனுசனுக்கு ஓட்டு போட்டு மாடுகளுக்காக ஆட்சி நடைபெறுகிறது.

மாட்டிறைச்சி உட்கொள்ளாத வெண்ணைகளும் இந்த விலை உயர்வு மற்றும் விற்பனைக்கு தடையால் பாதிக்கப்பட போகிறார்கள்.

இனி, எவனும் மாடு வளர்க்கமாட்டான்.

உச்சநீதிமன்றம் என்ன சொல்கிறதென்று பார்ப்போம்.
மாடும் அழியணும், நாடும் அழியணும் அதுதாண்டா வளர்ச்சி.

எழுத்தாளர் பா. ஜீவ சுந்தரி:

மோடியின் லட்சியம் ஹிந்து ராஷ்டிரம் மட்டுமல்ல, ப்ராஹ்மண ராஷ்டிரமும்தான்….
சிறுபான்மையினரின் ரம்ஜான் சிறப்பு👹 உணவை இல்லாமல் ஆக்குவதில் இருக்கிறது இந்தக் குள்ளநரித் தந்திரம்

மாடும் அழியணும், நாடும் அழியணும் அதுதாண்டா வளர்ச்சி.

திரை செயல்பாட்டாளர் மோ. அருண்:
என் உணவு, என் உரிமை.

இறைச்சிக்காக மாடுகளை விற்க கூடாது என்பது வெளிப்படையாகவே மாட்டுக்கறி உன்ன தடை என்பதுதான். ஒரு உணவை உண்ணக்கூடாது, விற்கக்கூடாது என்று தடை விதிக்க பல்வேறு காரணங்களை முன்வைக்க வேண்டும். மேகி நூடுல்ஸ் அப்படியாக ஆரோக்கியத்திற்கு எதிரானது என்று சாமியாரின் நூடுல்ஸ் விற்பனையில் சக்கை போடு போட்டது. இப்போது மாட்டுக்கறிக்கு ஏன் அரசு தடை விதிக்க வேண்டும். அதற்கான காரணம் என்ன என்பதை நீதிமன்றங்களில் தேடுவது யாதொரு பலனையும் தராது. வீதிகளில் இறங்கி போராடித்தான் ஆகவேண்டும். என் உணவு என் உரிமை என்று மோடி அரசுக்கு எதிரான கடும் தீவிரமான போர் வெடிக்க வேண்டும். ஒரு தனிமனிதன் உணவு மீதான உரிமையை தட்டிப்பறிக்க எந்த கொம்பனுக்கும் உரிமையில்லை என்பதை மத வெறியர்களுக்கு உணர்த்தியாக வேண்டும். உடனடியாக மாட்டுக்கறி திருவிழாக்கள் நாடு முழுவதும் நடைபெற வேண்டும். போராட்டம் வெடிப்பதற்கான எல்லா சூழலையும் இந்த மத்திய அரசு ஏற்படுத்திக்கொண்டேதான் இருக்கிறது. ஆனால் அதன் உச்சக்கட்டம் என்ன என்பதை அரசு விரைவில் தெரிந்துக்கொள்ளும்.

எழுத்தாளர் ஒடியன் லட்சுமணன்:

மாட்டுக்கறி ஏன் சாப்பிடக்கூடாது

அது கோமாதா குல தெய்வம்…

ஓஹோ..

பசு..பரந்தாமன் இல்லியோ…

அதுசரிய்யா….வெட்டலாமா கூடாதா

வெட்டக்கூடாது

அப்புறம் மாட்டுக்கறி .எக்ஸ்போர்ட் செய்யற கம்பனிகள் வெட்டுதே…

அது வெட்டிக்கலாம்.வெளிநாட்டுக்கு சப்ளை செஞ்சுக்கலாம்

என்னாங்கடா உங்க டக்கு

எழுத்தாளர் சம்சுதீன்ஹிரா:

யூதவிழாக்களுக்குத் தடைவிதிப்பதன் மூலமாகவே தன் கணக்கை ஆரம்பித்தான் ஹிட்லர். ஆங்காங்கே எழுந்த மெல்லிய எதிர்ப்புக்குரல்கள் தேசவெறிக்கும்பலின் வெறிக்கூச்சலில் அமுங்கிப்போனது. நொந்துகொண்ட யூதர்கள், மறைந்து ஒளிந்து தங்கள் வீடுகளுக்குள் மதச்சடங்குகளை அஞ்சியஞ்சிக் கொண்டாடினார்கள்…

ஒருவித அவநம்பிக்கையோடுதான் சமூகத்தைத் திரும்பிப்பார்த்தான் ஹிட்லர். எந்தச் சலனமுமின்றி நேர்கோட்டில் மயான அமைதியுடன் இயங்கிக்கொண்டிருந்த சமூகம் அவனது செயலுக்கு அங்கீகாரமளித்தது.. சமூகத்தின் மௌனம் அவனுக்கு மிகுந்த நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியிருக்கக்கூடும்..

ஃபியூரர் வாழ்க..!!
ஃபியூரர் வாழ்க..!!

தேசபக்தர்களின் முழக்கங்களுக்குள் யூதர்களின் முனுமுனுப்புகள் மெல்லமெல்ல அடங்கிப்போயின. சமூகம் இன்னும் மூர்க்கமாக தனது மௌனத்தைக் கடைபிடித்தது…

யூதக்குழந்தைகள் கல்வி கற்கத் தடை.. யூதர்கள் அரசு வேலைசெய்யத் தடை.. யூதர்கள் வியாபாரம் செய்யத்தடை.. யூதர்கள் பொது இடங்களில் புழங்கத்தடை… என்றெல்லாம் நீண்டுசென்ற தடைப்பட்டியல் இறுதியாக இப்படி முடிந்தது..

‘யூதர்கள் உயிர்வாழத்தடை..’

இந்தத் தடைகளுக்குப் பின்னுள்ள அரசியலைப் புரிந்துகொண்டு, சமூகம் சுதாரித்து எழுவதற்குள் அறுபது லட்சம் யூதர்கள் கொல்லப்பட்டிருந்தனர்..

#வரலாறு_மிகச்சிறந்த_ஆசான்…

சமூக-அரசியல் விமர்சகர் வில்லவன் இராமதாஸ்:

இறைச்சிக்காக மாடுகளை விற்க தடை.

முஸ்லிம்கள் விற்க/வாங்கத் தடைன்னு தெளிவா சொல்லுங்க. எக்ஸ்போர்ட் பண்ற உங்க கட்சிக்காரங்க யாராவது பயந்துறப்போறாங்க.

பத்திரிகையாளர் அருள் எழிலன்:

மாட்டுக்கறி உண்பது என் விருப்பம். என் உரிமை நான் உண்பேன். மாட்டை கொன்றுதான் மாட்டுக்கறி உண்ண முடியும்! பெரும்பான்மை மக்களின் உணவு பழக்கத்தை மிதிக்கும் மோடி ராஜிநாமா செய்ய வேண்டும்!

“திராவிடர் இயக்கம் இனப்பாகுபாடு இயக்கம்! இது எந்த ஊர் நியாயம் சமஸ்?”

சீனி. விடுதலை அரசு

தி இந்து நாளிதழில் வெளிவந்த ”அடுத்த நூற்றாண்டுக்கான திராவிட இயக்கம் எப்படி இருக்க வேண்டும்” என்ற சமஸ் அவர்களின் கட்டுரை தானும் குழம்பி படிப்பவரையும் குழப்பும் குழப்பத்தின் உச்சம்.

முதலில் இந்த கட்டுரை யாரை நோக்கி கேள்விகளை முன் வைக்கிறது? திராவிடர் இயக்கங்களையா? திராவிடக் கட்சிகளையா? தேர்தல் அரசியலுக்கு செல்லாமல் சமூகப் புரட்சியை இலக்காக கொண்டு செயல் படுபவை திராவிடர் இயக்கங்கள்.

தேர்தல் அரசியலில் ஒட்டுக்காக சில சமரசங்களை செய்து கொண்டு, மத்திய அரசுக்கு கட்டுப்பட்ட மாநில அரசு அதிகாரத்தில் அமர்ந்து இயன்றவரை சமூக சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளை முன்னெடுப்பவை திராவிடக்கட்சிகள்.

முன்னது இனத்தின் அடிப்படையிலானது. பின்னது நிலத்தின் அடிப்படையிலானது. இயக்கங்களுக்கும் கட்சிகளுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டையும், ”திராவிடர்” ”திராவிடம்” என்பதற்கான வேறுபாட்டையும் அறியாத குழப்பம் கட்டுரை முழுவதும் பரவிகிடக்கிறது.

கடவுள் மறுப்பை முன்வைத்து வளர்ந்த மரபில் வந்த அண்ணா “ஒன்றே குலம் ஒருவனே ஒருவனே தேவன்’ என்று சொன்னது கொள்கை மாற்றமல்ல; அரசியல் சறுக்கல்.  கடவுள் நம்பிக்கையுடன் தனது கட்சியின் மீதும் நம்பிக்கை வைத்து ஒட்டு போடும் வாக்காளர்களின் மனதை கவர்ந்திழுக்கும் தேர்தல் அரசியல்.

ஆனால்…அண்ணா இறுதிவரை நாத்திகர் – கடவுள் மறுப்பாளர்! இன்றளவும் இந்தியாவின் எந்த அரசியல் கட்சிகளைவிடவும் திராவிட அரசியல் கட்சிகளில் நாத்திகர்களின் எண்ணிக்கை அதிகம் என்பதை எவராலும் மறுக்க இயலாது.

அதே நேரத்தில் வாக்காளர்களின் மனதை கவர வேண்டிய தேவையற்ற, சாகும்வரை நாத்திக பிரச்சாரம் செய்த தந்தை பெரியார் எந்த இடத்திலும் பொதுத்தளத்தில் இணைந்து செயல்படுவதற்கு நாத்திகத்தை முன் நிபந்தனையாக வைத்ததில்லை. அதனால்தான் அவரால் பழுத்த ஆன்மீகவாதிகளான குன்றக்குடி அடிகளார், மறைமலையடிகள், திரு.வி.க. போன்றவர்களோடு சமூக பிரச்சினைகளில் இணைந்து செயல்படமுடிந்தது.

அடுத்து, ஆரியர் – திராவிடர் என்ற கருத்தாக்கத்தை தாண்டி திராவிட என்ற சொல்லுக்கான பொருத்தப்பாடு என்ன? என்று கேட்கிறார் சமஸ்.  முதலில் ஆரியர் – திராவிடர் என்ற கருத்தாக்கத்தை நம் சமூகம் தாண்டிவிட்டதா? அல்லது கட்டுரையாளர் தாண்டி விட்டாரா?
மூவேந்தர்களின் முடியாட்சி காலத்திலிருந்து இன்றைய மக்களாட்சி காலம் வரை நடப்பவை அனைத்தும் அரசியல் போரட்டமல்ல, ஆரியர் – திராவிடர் போரட்டமே.

மனுநீதி சோழனின் அரண்மனை வாயிலில் கட்டப்பட்ட ஆராய்ச்சிமணியை ஒரு எருமை மாடு அடித்திருந்தால் பசு மாட்டிற்கு கிடைத்த நீதி கிடைத்திருக்குமா? இந்த ”மாட்டு அரசியல்” இன்றுவரை தொடர்கிறதா? இல்லையா? அன்றிலிருந்து இன்றுவரை பசுவின் புனிதம் எதன் பெயரால் காப்பற்றப்படுகிறது?

காலம் மாறிவிட்டது என்று நம்மை நாமே சமாதானம் படுத்திக் கொள்ளலாம். ஆம், காலம் மாறிவிட்டது. எந்த அளவில்? பஞ்சமனுக்கு பசு வளர்க்கும் உரிமையில்லை என்பதை மாற்றி இன்று சேரியின் தொழுவத்தில் பசு வந்திருக்கிறது. அந்த அளவில் தான் மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்கிறது. ஆனால் இன்று வரை அக்ரகார தொழுவத்தில் எருமை மாடுகள் இல்லையே ஏன்? இந்த கேள்விக்கான பொருத்தப்பாடுதான் திராவிடம்!

இன்றளவும் கோவில்களில் அர்ச்சகராக முடிவதில்லை என்பதை விடுங்கள். கருவறைக்கு வெளியே இருக்கும் மடப்பள்ளியிலும், அந்த மடப்பள்ளியில் தயாராகும் உணவுகளை விற்கும் கோவில் பிரசாத கடைகள் கூட பார்ப்பனர்கள் தவிர பிற சமூக மக்கள் நடத்த முடியாத நிலையில் நாம் எப்படி ஆரியர் – திராவிடர் கருத்தாக்கத்தை தாண்டுவது?

திராவிடம் என்பது தோராயமாகவோ வெறும் தென்னிந்தியா என்ற நிலப்பரப்பை மட்டுமோ குறிக்கும் சொல் அல்ல.
ஆண்டாண்டு காலமாக அடிமைப்பட்டு கிடந்த மக்களின் அரசியல் குறியீடு! அதனால்தான் அயோத்திதாசரும், இரட்டைமலை சீனிவாசனும், டாக்டர் நடேசனாரும், பெரியாரும் திராவிடர் என்ற சொல்லை தொலை நோக்கோடு பயன்படுத்தினார்கள்.

ஏறக்குறைய அதே காலத்தில் வாழ்ந்த பாரதியார் ”ஆரியபூமி” “ஆரியநாடு” ”ஆரிய மைந்தன்” என்ற சொல்லாடலை தன் பாடல்களில் தாராளமாக பயன்படுத்தியதையும், திராவிடர் என்ற சொல்லை தவிர்த்ததையும், இந்து பத்திரிகையின் நிறுவனர்களில் ஒருவரான ஜி.சுப்பிரமணிய அய்யர் 1888 இல் தான் உருவாக்கிய பள்ளிக்கூடத்திற்கு ”ஆரியன் உயர்பள்ளி” என்று பெயரிட்டதையும் ஒப்பிட்டு பார்த்தால்தான் திராவிடர் என்ற சொல்லின் வீரியம் புரியும்.

கால்டுவெல் 1856 இல் திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம் என்ற நூலை வெளியிடுவதற்கு 60 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, சர். வில்லியம் ஜோன்ஸ், வில்கின்ஸ் ஆகியோர் பகவத்கீதை, சாகுந்தலம், கீதகோவிந்தம் உள்ளிட்ட சமஸ்கிருத நூல்களை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்தனர்.

1847 இல் ரிக்வேதத்தை மாக்ஸ்முல்லர் மொழி பெயர்க்க தொடங்கி விட்டார். சமஸ்கிருதமும், அய்ரோப்பிய மொழிகளும் ”ஆரிய மொழிக்குடும்பத்தை” சார்ந்தவை என்று மாக்ஸ்முல்லர் கூறியது இந்தியாவில் இருந்த பார்ப்பனர்களை உற்சாக கடலில் மிதக்க வைத்தது.

வெள்ளையர் காலத்தின் முதல் இந்திய நீதிபதி முத்துசாமி அய்யர் சென்னை பட்டதாரிகள் சங்கத்தில் உரையாற்றும் போது. ”ஆரிய இனத்தின் இருபிரிவுகளும் கடவுளின் விதிப்படி இந்தியாவில் ஒன்று சேர்ந்திருக்கின்றன. அதனுடைய பெருங்கடமையை இந்தியாவிற்கு ஆற்ற பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்குத்தான் திறமையிருக்கிறது” என்று குறிப்பிட்டார்.

ஆக, இந்த வரலாற்று சூழலில்தான் ஆரியமொழி, ஆரிய இனம் என்ற பெருமிதங்களை பார்ப்பனர்கள் உயர்த்தி பிடித்ததற்கு எதிர்வினையாக ”திராவிடம்” எழுந்தது.  வினை இன்னும் செயலாற்றிவரும் நிலையில் எதிர்வினைக்கான பொருத்தப்பாடு இன்னும் நீடிக்கவே செய்கிறது.

இந்தி மேலாதிக்கத்தை எதிர்க்கும் திராவிட அரசியல் எப்போது தமிழ் மேலாதிக்கத்தை முன் வைத்தது? தமிழில் வழிபாடு செய், தமிழில் பெயர்பலகை வை, குழந்தைகளுக்கு தமிழில் பெயர் சூட்டு, தமிழில் வழக்காடும் உரிமையை கொடு என்கிறது
திராவிட அரசியல், நாங்கள் இதை உத்திரபிரதேசத்திலோ, குஜராத்திலோ, ஆந்திரா, – கர்நாடகாவிலோ கேட்கவில்லை. தமிழ்நாட்டில் தமிழ்மொழியின் உரிமைக்கு குரல் கொடுக்கிறோம்; – போராடுகிறோம். இது உங்கள் பார்வையில் தமிழ் மேலாதிக்கமா?

பிறரை மேலாதிக்கம் செய்வதற்காக அல்ல; சமத்துவத்திற்காக உருவாக்கப்பட்டதே திராவிடர் இயக்கம்! முதல் வரியில் தமிழ் மேலாதிக்கம் என்று சொல்லும் நீங்களே, கடைசி வரியில் ”யாரையும் மேலாதிக்கம் செய்யும் நோக்கம் நமக்கு இல்லை” என்று எழுதுகிறீர்கள். இவ்வளவு தெளிவாக வேறுயாரும் குழப்பமுடியாது.

ஆரிய ஜனதாகட்சி அல்லது ஹிந்து ஜனதாகட்சி என்று இல்லாமல் பாரதிய ஜனதாகட்சி என்றே ஆர்.எஸ்.எஸ் தனது அரசியல் முகத்திற்கு பெயரிட்டிருக்கிறது என்று பூரித்து போகிற நீங்கள் ஒன்றை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்! இந்தியா – பாரதம் என்பதற்கு இந்திய மொழிகளில் உள்ள வேர்ச்சொல் என்ன?

”ஹிந்து யா” என்பதன் திரிபுதானே இந்தியா! பரதன் ஆண்ட நாடு என்பதன் சுருக்கம்தானே பாரதம், பாரதீயம். இவை ஆரிய கருத்தாக்கம் அன்றி வேறென்ன? நேரடியாக ஆரிய ஜனதாகட்சி என்று பெயர் வைத்தால் இந்து ஒற்றுமை என்கிற முகமூடி கழன்று விடுமே, அதனால்தான் பாரதிய, ராஷ்டிரிய என்ற சொல்லுக்குள் தங்களை ஒளித்து கொள்கிறார்கள்.  எங்களுக்கு மறைமுக திட்டங்கள் எதுவுமில்லை. எனவே பல்வேறு பெயர்களுக்குள் ஒளிந்துக்கொள்ள தேவையுமில்லை.

இந்திய அரசியல் அரங்கில் நீங்கள் குறிப்பிடுகிற சமூகநீதி, மாநில சுயாட்சி, மாநில கட்சிகளின் ஒருங்கிணைப்பு போன்றவற்றை இந்தியாவின் எந்த மாநிலக்கட்சியும், அல்லது தேசியக்கட்சியும் செய்து விடமுடியும். ஆனால் ஆரியர் – ஆரிய தேசம், ஹிந்துத்துவா என்பதற்கான எதிர் அரசியலை திராவிடகட்சிகளும், பெரியாரிய இயக்கங்களும் மட்டுமே செய்ய முடியும்; திராவிட கட்சிகளின் தேவை இதுதான்.

சட்டசபையில் ஒரேயொரு பிராமணர்தான் உறுப்பினராக இருக்கிறார் என்று அங்கலாய்க்கிற நீங்கள்தான் ஜெயலலிதா தலைமையின் கீழ் அ.தி.மு.க. வந்தபோது பிராமணர் ஒறுத்தல் முடிவிற்கு வந்து விட்டதாகவும் எழுதுகிறீர்கள்.  உண்மையற்ற ஒன்றை எழுதும்போது இப்படி வளைத்து, வளைந்து தடுமாறித்தான் ஆக வேண்டும். அகத்தின் அழகு முகத்தில் மட்டுமல்ல, எழுத்திலும் தெரியும் சமஸ்.

திராவிட அரசியல் கட்சி ஒன்றுக்கு ஜெயலலிதா தலைமையேற்றது அரசியல் விபத்து. விபத்துகள் எப்போதும் நேர்வதில்லையே. பார்ப்பனரான ஜெயலலிதா தான் தலைமை வகித்த அ.தி.மு.கவில் எத்தனை பார்ப்பனர்களுக்கு சட்டமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிட வாய்ப்பு கொடுத்தார்? அவர் நினைத்திருந்தால் 234 இடங்களில் சுமார் அய்ம்பது இடங்களிலாவது பார்ப்பனர்களை நிற்க வைத்திருக்க முடியுமே? இரட்டை இலை சின்னத்தில் கழுதை நின்றால் கூட வெற்றி பெறும் என்ற பிம்பம் இன்றைய வரை இருக்கிறதே? ஏன் பெருவாரியாக பார்ப்பனர்களை வெற்றிப்பெற செய்ய முடியவில்லை? அதுதான் இந்த மண்ணின் குணம்.

நூற்றாண்டுகளுக்கு பின் கிட்டதட்ட தமிழ் அரசியல் களத்தை விட்டே பிராமண சமூகத்தை வெளியேற்றி விட்டார்களே என்று வேதனைப்படுகிற நீங்கள் இன்றளவும் பொது சமூகத்திலிருந்து தங்களை அந்நியப்படுத்திக்கொண்டு, ஆவணி அவிட்டத்தில் பூணூலை புதுப்பித்து தனது உயர் ஜாதி தன்மையை வெளிப்படுத்திக்கொண்டு, நேக்கு – நோக்கு என்கிற தங்கள் நாக்கு நீளத்தை பொது தமிழாக மாற்றி மொழியை சிதைத்துக் கொண்டு, சமஸ்கிருதம் தேவபாஷை என்று அலட்டிக் கொண்டு, தங்கள் சமூகத்திற்குரிய இட ஒதுக்கீட்டை பெறவிரும்பாமல் ஒட்டுமொத்த ஒதுக்கீட்டையும் குழித் தோண்டி புதைக்க காத்துக்கொண்டு இருக்கிற ”அவாளுக்கு” என்றைக்காவது அறிவுரை கூறியதுண்டா?

வேத, ஸ்மிருதிகளை படித்து, பிரம்மத்தை உணர முயல்பவன்தானே பிராமணன்? பிரம்மத்தை தேடுபவர்களுக்கு அரசியல் எதற்கு? இட ஒதுக்கீடு எதற்கு? இல்லையில்லை! நாங்கள் வைதீகத்தை விட்டு லவுகீகத்திற்கு வந்து விட்டோம் என்று சொன்னால் உபநயனம் எதற்கு? பூணூல் எதற்கு?

நீங்கள் சொல்கிறபடி மூன்று விழுக்காடு இட ஒதுக்கீட்டையோ, மக்கள் தொகையில் அவர்களுக்குரிய விகிதாச்சார பங்கீட்டையோ எவரும் மறுக்கவில்லையே?  1921 இல் நீதிக்கட்சி கொண்டு வந்த முதல் வகுப்புவாரி உரிமை ஆணையில் பார்ப்பனர்களுக்கு நூற்றுக்கு பதினாறு இடங்கள் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டது. இதை 1950 இல் வழக்கு தொடர்ந்து ஒழித்தவர்கள் யார்? பார்ப்பனர்கள்தாம்.

பார்ப்பனர்களுக்குரிய விகிதாச்சார பங்கீட்டின்படி இடஒதுக்கீட்டை பிராமணர் சங்கங்கள் ஒப்புக் கொள்கிறதா? கேட்கிறதா? நடிகர் எஸ்.வி.சேகர் இதற்கான முயற்சியை முன்னெடுத்தபோது தடுத்தவர்கள் யார்? அவர்களின் நோக்கம் தங்களுக்குரிய ஒதுக்கீட்டை பெறுவதில்லை. ஒட்டுமொத்த இட ஒதுக்கீட்டையும் ஒழிப்பது, தகுதி – திறமையின் பெயரால் அனைத்து இடங்களையும் அபகரிப்பது.

நீதிக்கட்சியின் தொடக்க காலத்தில் தெலுங்கு பிராமணர் ஒருவரின் சொந்தக்காரர்கள் 49 பேர் வருவாய்த்துறையில் பணியாற்றியதை குறிப்பிட்டு இருக்கிறீர்கள்; இன்று வரை அதே நிலை நீடிக்கிறதே… தமிழ்நாட்டின் உயர் அதிகாரபீடமாக விளங்கும் தலைமை செயலகத்தில் உச்சகட்ட அதிகாரத்தில் உள்ள பார்ப்பனர், அவர்தம் உறவினர்கள் எத்தனைபேர் எத்தனை பெரிய பதவிகளில் அமர்ந்திருக்கிறார்கள் என்பதையும், இதைப்போன்றே இன்னும் பல்வேறு அதிகார மையங்களில் நிறைந்து இருக்கும் பார்ப்பனர்களையும்,  இட ஒதுக்கீடு நடைமுறையில் இல்லாத தனியார் துறை நிறுவனங்களின் உயர்மட்ட பதவிகளில் கும்பல் கும்பலாக பார்ப்பனர்கள் ஆக்ரமித்துள்ளனர் என்பதற்கான பட்டியலையும் எங்களால் தரமுடியும்.

அரசியல்ரீதியாக பிராமணர்களை உள்ளிழுக்க வேண்டும் என்று எங்களுக்கு அறிவுரை கூறுகிறீர்கள். தங்களுக்கென்று ஒரு வேலி அமைத்துக்கொண்டு பொதுத்தளத்திற்கு வராமல் ஒதுங்கி நிற்பவர்களை நாங்கள் ஏன் வலுக்கட்டாயமாக உள்ளே இழுக்க வேண்டும்?

உங்கள் வாதத்தை ஒப்புக்கொண்டால்கூட திராவிடர் இயக்கத்தில்தான் பார்ப்பனர்கள் சேர்க்கப்படுவதில்லையே தவிர, திராவிட அரசியல் கட்சிகளில் சேரத் தடையில்லையே. எத்தனை பார்ப்பனர்கள் திராவிடக்கட்சிகளில் சேர்ந்து அதன் வளர்ச்சிக்கு பாடுபட்டிருக்கிறார்கள்? போராட்டங்களில் சிறை சென்று இருக்கிறார்கள்? தடியடிபட்டு கொடிபிடித்து முழங்கியிருக்கிறார்கள்? பசை வாளியை கைகளில் ஏந்தி சுவரொட்டி ஒட்டியிருக்கிறார்கள்? களப்பணி செய்து களைத்திருக்கிறார்கள்? முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலை என்ற வரலாற்றுத்துயரம் நிகழ்ந்தபோது ஒட்டுமொத்த தமிழகமும் வீதிக்கு வந்து போராடியது, அப்போது அமைதியாக இருந்தது அக்ரகாரம் மட்டும்தானே?

ஆக, எந்த சமூக பங்களிப்புமின்றி, எந்த பிரச்சினைக்கும் முகம் கொடுக்காமல், பதட்டப்படாமல் பவிசாக உட்கார்ந்திருக்கும் பார்ப்பனர்கள் வாயில் தாம்பூலத்தை மடித்து வைக்க வேண்டும், அவர்கள் காறி உமிழ்ந்தால் கைகளில் ஏந்தி கொள்ளவேணடும். இல்லையென்றால் திராவிடர் இயக்கம் இனப்பாகுபாடு இயக்கம்! இது எந்த ஊர் நியாயம் சமஸ்?

தலித்துகள் – முஸ்லீம்கள் மேம்பாடு என்கிறீர்களே திராவிடர் இயக்கத்தை தவிர வேறு எந்த இயக்கத்தில், திராவிடகட்சிகள் ஆட்சியில் உள்ள தமிழகம் தவிர வேறு எந்த மாநிலத்தில் இவர்களின் நிலை மேம்பாட்டுடன் இருக்கிறது என்று தரவுகளுடன் பட்டியல் போட்டு விட்டு பிறகு எங்களிடத்தில் வந்தால் அது அறிவு – நாணயம்.

அன்றைய சென்னை மாகாணத்தில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு என்று தனி இட ஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்டது 1947 இல்.
ஆனால் அதற்கு கால்நூற்றாண்டுக்கு முன்பே ஆதி திராவிடர்களுக்கு தனி இடஒதுக்கீட்டை இந்தியாவிலேயே முதன்முதலாக சென்னை மாகாணத்தில் வழங்கி 1921 இல் நீதிக்கட்சி ஆணை பிறப்பித்த வரலாறு உங்களுக்கு தெரியுமா?

பிராமணியத்தை மட்டுமல்ல நீங்கள் பட்டியிலிடுகிற தேவரியம், கவுண்டரியம், நாயுடுவியம், வன்னியரியம், நாடாரியம் அனைத்தையும் திராவிடர் இயக்கங்கள் எதிர்த்தே நிற்கின்றன. இவர்களெல்லாம் தங்களை மேல் ஜாதி என்று நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறார்களே தவிர, பார்ப்பனர்கள் பார்வையில் சூத்திரர்களே! இவர்கள் புலியை பார்த்து சூடு போட்டுக்கொண்ட பூனைகள். நாங்கள் புலி வேட்டையாடும் அதேவேளையில் பூனைகளின் இடையூறுகளையும் எதிர்கொண்டே வருகிறோம்.
ஆதிக்க சாதிகளால் தலித்துகள் பாதிக்கப்படும்போது பெரியாரிய இயக்கங்கள் தலித்துகளின் பக்கமே கைகோர்க்கிறது.

இன்று பிராமணியத்தை எதிர்ப்பது இனத்துவேஷம் என்று எழுதும் உங்கள் எழுதுகோல், நாளை தேவரியம், கவுண்டரியம், நாயுடுவியம், நாடாரியம் போன்றவற்றை எதிர்க்கும் எங்களை பார்த்து ”ஜாதிதுவேஷம்” என்று எழுதுவதற்கு கொஞ்சம் கூட கூச்சப்படாது என்பதை நாங்கள் அறிவோம்.

திராவிடர் இயக்கங்களின் இஸ்லாமியர்களுடனான உறவு பற்றிய புரிதல் எப்படிப்பட்டது என்பது வரலாற்றை முழுமையாகப் படித்துப் பாருங்கள்! புரியும்.

இத்தனை முஸ்லிம் கட்சிகள் பெருகிவிட்டதே என்ற உங்களின் ”நுட்பமான” வேதனை எங்களுக்கு புரிகிறது. ஆனால் இது திராவிடர் இயக்கத்தின் மீதான நம்பிக்கை குறைவால் ஏற்பட்டதல்ல.  பாபர் மசூதி இடிப்பிற்கு பிறகு நம்பிக்கையிழந்த இஸ்லாமிய இளைஞர்கள் புதிய வீரியம்மிக்க இயக்கங்களை தேடுகிறார்கள். இது திராவிடர் இயக்கத்தின் மீதுள்ள அதிருப்தியல்ல;
இந்திய அரசு, பார்ப்பனிய நிர்வாக இயந்திரம், நீதித்துறை, ஊடகம் என இந்த சமூக அமைப்பின் மீது ஏற்பட்ட அதிருப்தி.

தொன்னூறுகளுக்கு முன்பு வரை வஹாபியத்தின் பக்கம் இங்குள்ள இஸ்லாமியர்கள் ஈர்க்கப்படவில்லையே? இந்துத்துவம் வளர்வதற்கான சூழலை வஹாபியம் உருவாக்குகிறதா? அல்லது வஹாபியம் வளர்வதற்கான சூழலை இந்துத்துவம் உருவாக்குகிறதா? இந்த கேள்விக்கு சரியான விடை தெரிந்தும் தவறான விடையை தாங்கள் எழுதுவது அறியாமை நிலையல்ல…
அறம் பிறழ்ந்த நிலை!

இஸ்லாமியர்களை ஆதரித்தால், இவர்கள் இந்து மதத்தை மட்டும்தான் விமர்சிப்பார்கள் என்பதும், இஸ்லாத்தை பகுத்தறிவு நோக்கில் விமர்சித்தால் இஸ்லாமியர்களை அரவணைக்க வேண்டும் என்பதும், தலித்துகளின் உரிமைக்குரலை எதிரொலித்தால் பள்ளன் கட்சி, பறையன் கட்சி என்று தூற்றுவதும், பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்காக போராடும் போது, தலித்துகளை புறக்கணிக்காதீர்கள் என்று அறிவுரை கூறுவதும் நாங்கள் முன்பே பலமுறை கேட்டு பழகிய செய்திதான்.

இரண்டு பக்கமும் அடி வாங்கினாலும் கிழிந்து போக திராவிடர் இயக்கம் மத்தளமல்ல, இடிதாங்கும் இரும்புக்கோட்டை !

எழுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பறை, மாட்டுக்கறி, பவுத்தம், இராமாயணம், பகவத்கீதை என அனைத்து விடயங்களையும் அலசி ஆராய்ந்து நுணுக்கமான எதிர் வினையாற்றியவர்கள் இந்தியாவில் இருவர்தான்… ஒருவர் – பெரியார், இன்னொருவர் – அம்பேத்கார். இருவரது சிந்தனைகளையும் உள்வாங்கித்தான் திராவிடர் இயக்கம் களத்தில் நிற்கிறது.

இன்று உங்களைப்போன்ற பலர் அடுத்த நூற்றாண்டுக்கான திராவிடர் இயக்கம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று அறிவுரை கூறுவதை வரவேற்கிறோம். ஆனால்… இத்தனை நூற்றாண்டுகளில் காலத்திற்கு தகுந்தவாறு பார்ப்பனீயம் தனது வர்ணாஸ்ரம தர்மத்தை மாற்றிக் கொள்ளவேண்டுமென்றோ, சக மனிதர்களை சமமாக நடத்த வேண்டுமென்றோ, மற்ற சமூக மக்களை எப்படி உள்ளிழுத்து கொள்வது என்றோ, மனுநீதியால் நிகழ்த்தப்பட்ட அநீதிகளுக்கு எப்படி பரிகாரம் தேடவேண்டுமென்றோ, ஜாதிய அடுக்கு முறையை எப்படித் தகர்க்க வேண்டுமென்றோ பார்ப்பன சமூகத்தில் பிறந்த ஒருவர் கூட தங்கள் சமூகத்திற்கு அறிவுரை கூறவோ, அதற்காக அமைப்புகளை உருவாக்கிடவோ, களப்பணி ஆற்றவோ முன்வராதது மட்டுமல்ல; தங்களது அறிவு – ஆற்றல் அனைத்தையும் இந்த கொடுமைகளை நியாயப்படுத்துவதற்கே பயன்படுத்தி வருவதையும் காணும்போது…
இன்னும் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு இதே வீச்சுடன் திராவிடர் இயக்கம் இயங்க வேண்டும் என்ற தேவையை எங்களுக்கு உணர்த்தியிருக்கிறது.

சீனி. விடுதலை அரசு, தந்தை பெரியார் திராவிடர் கழக பிரச்சார செயலாளர்.