நூல் அறிமுகம்: சைபர் சிம்மன் எழுதிய ‘மொபைல் ஜர்னலிசம்’

பீட்டர் துரைராஜ்

தொழில்நுட்பம் குறித்தும், இணையம் குறித்தும் தொடர்ந்து பத்திரிக்கைகளிலும், தனது வலைப்பக்கத்திலும் எழுதி வரும் சைபர்சிம்மன். ‘மொபைல் ஜர்னலிசம்’ என்ற நூலை எழுதியுள்ளார்.அவர் ஏற்கனவே எழுதியுள்ள நான்கு நூட்களும் இணையம், தொழில்நுட்பம் தொடர்பானவையே.

நேர்த்தியோடு வெளிவந்துள்ள இந்த நூலை நான் போகிற போக்கில் படித்துவிட்டேன். எளிய சொற்கள், சின்னஞ்சிறு வாக்கியங்களில் மொபைல் ஜர்னலிசம் குறித்த ஒரு பருந்துப் பார்வையை இந்த நூல் தருகிறது. இது குறித்து மேலும் தெரிந்து கொள்ள விரும்புவர்களுக்கு நூலாசிரியர் தான் எடுத்தாண்ட மூலநூட்கள், இணைய பக்கங்களின் சுட்டிகள் போன்றவற்றை இணைப்பாக கொடுத்துள்ளார். இந்த நூலை ஒரு பார்வைநூலாக (reference book) கருதிக் கொள்ளலாம்.

செல்போன், ஸ்மார்ட் போன், ஐ போன் போன்ற கையடக்க சாதனங்கள் ஊடகத்துறையில் எப்படி இயல்பாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன; அவை எப்போது முதல் பயன்படுத்தப்பட்டன, அதற்கான தேவை என்ன என்பதை விளக்குவது மூலம் மொபைல் ஜர்னலிசத்தின் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியை அழகாக சொல்லுகிறார் நூலாசிரியர். சைபர் சிம்மன் என்கிற நரசிம்மன் இலோயோலா கல்லூரியில் பயிலும் இதழியல் மாணவர்களுக்கு வகுப்பு எடுப்பவர். எனவே ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் ஒரு அமர்வுக்கு தேவைப்படும் உரைபோல பாந்தமாக இருக்கிறது. ஆசிரியர் என்பதால் சொல்லக்கூடிய தகவல்களும் புதிதாக, சரியானதாக இருக்கலாம். இது ‘மொபைல் ஜர்னலிசம்’ குறித்து தமிழில் வெளிவந்துள்ள முதல் நூல்.

“இதழியலை மக்கள் நலன், மாற்றத்திற்கான வழியாகக் கருதி, அந்த நம்பிக்கையுடனும், ஊக்கத்துடனும் செயல்பட்ட மறைந்த பத்திரிக்கையாளரும், நண்பருமான (எம். யு. ஜே. தலைவர்) மோகன் நினைவுகளுக்கு” இந்த நூலை சமர்ப்பணம் செய்துள்ளார் சைபர் சிம்மன். அதனால்தானோ என்னவோ அவர் சொல்லும் உதாரணங்களும் மக்களை முதன்மைப்படுத்தியே உள்ளன. சிரியாவில் வெடித்த உள்நாட்டுப் போரின் போது கெடுபிடிகளுக்கு இடையில் ‘அகதிகள் வலியை உணரவைத்த’ ஜெர்மானியின் இளம் நிருபரான பால் ராம்சைமர் (Paul Ronzheimer); சதீஷ்கர் மாநிலத்தில் ‘சிஜிநெட் ஸ்வரா’ என்ற ‘ஆதிவாசிகளுக்காக செல்போன் வானொலி’ நடத்தும் சவுத்திரி போன்றோர் நன்கு சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

‘மொபைல் ஜர்னலிசம்’ – ‘செல்பேசி இதழியல்’ ஆங்கிலத்தில் மோஜோ என்றே பிரபலமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது என்று சொல்கிறது இந்த நூல். 2005 ம் ஆண்டு அமெரிக்காவின் ‘தி நியூஸ் பிரஸ்’ என்ற நாளிதழால் மோஜோ என்னும் வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டது என்கிறார் சைபர்சிம்மன். மோஜோ’ – மொபைல் ஜர்னலிசம், மோஜா வரலாறு, மோஜோ அடிப்படைகள், மோஜோ நுணுக்கங்கள், மோஜோ செயலிகள் – சாதனங்கள் என்ற அத்தியாயங்களில் 37 தலைப்புகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு தலைப்பும் மூன்று, நான்கு பக்கங்களில் எழுதப்பட்டுள்ளன. மொபைல் போனை வைத்துக் கொண்டு என்ன செய்யலாம், அதன் சாத்தியங்கள், இத்துறையில் இதுவரை நடந்துள்ள மாற்றங்கள் என்னவென்பதை ஒரு தொகுப்பாக இந்த நூல் நமக்கு காட்டுகிறது.

ஒரு செய்தியை வெளியிடத் தீர்மானிக்கும்போது பொதுநலனே அதற்கு ஆதார அம்சமாக உள்ளது. அதேபோல ஒரு செய்தியை வெளியிடாமல் இருக்கத் தீர்மானித்தாலும் ‘பொதுநலனே அதற்கான காரணமாக அமைகிறது’ என்று ‘செல்பேசி இதழுக்கான அறம்’ அத்தியாயத்தில் கூறுகிறார். ‘எப்படியும் இணையத்தில் வெளியாகும் வாய்ப்பிருப்பது என்பது அறம் மீறிய செய்திகளை வெளியிடுவதற்கான நியாயமாகாது’ என்றும் கூறுகிறார்.

‘1776 ல் நிகழ்ந்த அமெரிக்க பிரகடனம் பிரிட்டனில் உள்ள மக்களுக்கு தெரிய 48 நாட்கள் ஆனது’. ஆனால் இப்போது உடனுக்குடன் செய்திகள் தெரிய வருகின்றன. எனவே நவீன தொழில்நுட்பங்களை ஊடகங்கள் உடனுக்குடன் கைகொள்வது அவசியமாகிறது. சைபர் சிம்மன் சொல்லுவது போல இது ஒரு ‘நவீன இதழியல் கையேடுதான்’. இதற்கு முன்பாக இருந்த வி.ஜெ.(வீடியோ ஜர்னலிசம்) பற்றியும் இந்த நூலில் சொல்லப்படுகிறது. குறுஞ்செய்தி மூலமாக செய்தி அனுப்பிய சம்பவங்களும் உண்டு.

காமிராவை எப்படி பிடிக்க வேண்டும், வெளிச்சம் எங்கிருந்து விழவேண்டும், படக்காட்சி எப்படி இருக்க வேண்டும், இப்போது இருக்கும் செயலிகள் யாவை என்பது போன்ற தொழில்நுட்ப விபரங்களையும் இந்த நூலில் விளக்குகிறார். இதனைப் பயன்படுத்துபவர்களுக்கு இக்குறிப்புகள் பயனுள்ளவையாக இருக்கும். உடனடிச் செய்திகளை எப்படி சொல்லுவது, கதை சொல்லுவதன் அடிப்படைகள் எத்தகையது என்பதையும் சொல்லுகிறார். மனித குல வரலாறு கதைகள் மூலம்தான் பரப்பப்டுகிறது, எனவே சம்பவங்களை கதையாகச் சொல்ல வேண்டும் என்பது இவரது கருத்தாகும்.

மொத்தத்தில் இந்த நூல் இத்துறையில் முக்கியமான நூல்; முதல் நூல். பத்திரிக்கையாளர்களுக்கு இதிலிருந்து பயனுள்ள குறிப்புகள் கிடைக்கலாம். பொதுமக்கள் இதிலிருந்து பல அடிப்படைகளை புரிந்து கொள்ள முடியும். வித்தியாசமான முயற்சி. கிட்டத்தட்ட ஒரு பாடநூல் போல உள்ளது. ‘இதழியல் என்பதே ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கோடு கதை சொல்லுதல்’ என்று சொல்லும் சைபர்சிம்மன் ‘இதழாளர்களைப் பொறுத்த வரையில் கதைதான் எல்லாமும்’ என்கிறார்.

‘மொபைல் ஜர்னலிசம்’, கிழக்கு பதிப்பகம்/216 பக்கங்கள்/செப்டம்பர் 2019/ரூ.225

தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளரான பீட்டர் துரைராஜ், பல்துறை சார்ந்த செயல்பாட்டாளர்களின் நேர்காணல்கள், நூல் அறிமுகம் ஆகியவற்றை எழுதிவருகிறார்.

நூல் அறிமுகம்: ‘சாதியப் பிரச்சினையும் மார்க்சியமும் – தொடரும் விவாதம்’

ரங்கநாயகம்மா எழுதிய ‘சாதியப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு: புத்தர் போதாது, அம்பேத்கர் போதாது,மார்கஸ் அவசியத் தேவை’ என்ற நூலை கொற்றவை மொழிபெயர்ப்பு செய்தார். இந்த நூலுக்கு வந்த எதிர்வினைகள் ஏராளம். கொற்றவை இந்த நூலின் மொழிபெயர்ப்பாளர்தான் ஆனாலும் அடிப்படையில் அவர் ஒரு சமூக செயற்பாட்டாளர். எனவே அந்த நூலை மையப்படுத்தி எழுந்த விவாதங்களை தொடர்ந்து நடத்த விரும்பியிருக்கக் கூடும். எனவே ஏறக்குறைய அதன் அடுத்த பாகமாக இந்த நூலை கொற்றவை தொகுத்து, மொழிபெயர்த்துள்ளார் போலும். குறளி பதிப்பகம்தான் இந்த நூலையும் (264 பக்கங்கள்/ரூ.200) வெளியிட்டுள்ளது (2016).

இந்த நூலுக்கான முன்னுரையில் இந்த நூலுக்கான அவசியம் பற்றி பேசுகிறார். ‘மக்களுக்கு சில சலுகைகளை,நிவாரணங்களை பெற்றுத் தருவது, பூர்ஷ்வா பாராளுமன்ற அரசியலில் பங்கு பெறுவது என்பதைத் தவிர ‘தலித்தியத்தின் பெயரால் நடக்கும் பிழைப்புவாத பூர்ஷ்வா அரசியலுக்கு’ ‘ சாதி ஒழிப்பிற்கான எந்த செயல்திட்டமும் இல்லை’ என்பதை அறுதியிட்டு சொல்லுகிறார்.’மார்க்சியம் பற்றிய தவறான புரிதல்களை அம்பேத்கர் வளர்த்துக் கொண்டதால்’ உழைக்கும் வர்க்கத்தின் ஒற்றுமை பாதிக்கப்படுகிறது.சாதி ஒழிப்பானது வெறும் அடையாள அரசியலால் சாத்தியம் இல்லை. இது பல்முனைகளில் நடத்த வேண்டிய போராட்டம்.’சாதி ஒழிப்பிற்கான தீர்வு மார்க்சியத்தில் இல்லை’ என்று சொல்லுவதே சாதி ஒழிப்பிற்கு எதிரானது என்று கொற்றவை சொல்லுகிறார்.

இது தொகுப்பு நூல். கொற்றவை கட்டுரைகளை தேர்ந்தெடுத்து தொகுத்து உள்ளார். அரவிந்த் மார்க்சிய கல்வியகம் சார்பில் ‘சாதியப் பிரச்சினையும்,மார்க்சியமும்’ என்னும் தலைப்பில் 2013ல் சண்டிகரில் நடந்த கருத்தரங்கில் சமர்ப்பித்த ஒரு உரைதான் இந்த நூலின் முதல் அத்தியாயம். இந்த 120 பக்க கட்டுரை பல குறிப்பான செய்திகளைப் பேசுகிறது.

‘தலித் அறிவுஜீவிகள் பாட்டாளிவர்க்க நலனில் எந்த அக்கறையும் கொள்வதில்லை’,’எந்தவிதமான ஆய்வுகளுக்கும் அவர்கள் தயாராக இல்லை’,’சாதிய அடையாளங்களை கொண்டாடுகின்றனர்’,’தலைவர்களை திருவுருவாக்கி’ வழிபடுகின்றனர் என்பது போன்ற பல செய்திகளை இக்கட்டுரை அக்கறையோடு சொல்லுகிறது. இதனை நட்பு விமர்சனமாகத்தான் பார்க்கமுடிகிறது.

கம்யூனிஸ்டுகளையும் இது விட்டுவைக்கவில்லை.’கம்யூனிஸ்டுகள் மதச் சின்னங்களை அணிவது ஒரு சமூக கோழைத்தனம்’ என்று முடியும் இந்த கட்டுரை, சாதி ஒழிப்புக்காக தனிமனிதனும், அரசும், சமூக நிறுவனங்களும், அரசியல் கட்சிகளும் செய்ய வேண்டிய நெடிய நடவடிக்கைகளைப் பற்றி பேசுகிறது.

அடையாள அரசியலின் போதாமையை இது பேசுகிறது. அதன் வெற்றுத் தன்மையை, சந்தர்ப்பவாதத்தை சொல்லுகிறது. கடந்த 70 ஆண்டுகளில் இடஒதுக்கீட்டினால் நடைபெற்றுள்ள முன்னேற்றம் குறித்து ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்கிறது. பெரும்பாலான தலித் சிந்தனையாளர்கள் ‘பாராளுமன்றம் மற்றும் சீர்திருத்தம் என்னும் வாய்ப்பைத் தாண்டி அடிப்படைக்கூறு சார்ந்த எந்த நடவடிக்கையையும் தவிர்க்கின்றனர்’ என்று சொல்லுகிறது.

‘சாதி ஒழிப்பிற்கான சோஷலிஸ்ட் வேலைத்திட்டம்’ என்னும் கட்டுரையைச் சுருக்கி குறிப்புகளாக ஒரு துண்டுப்பிரசுரம் கூட வெளியிடலாம். மிகுந்த பொறுப்போடு எழுதப்பட்டுள்ளது. சாதி உருவான விதம், அது இறுகிய விதம் என்பதை பேசுகிறது. அம்பேத்கரின் போதாமை, அவரது தத்துவ வெறுமையை ஒரு புறம் பேசுகிறது. அதே சமயம் இது குறித்து தீர்க்கமான விமர்சனத்தை வைக்காத கம்யூனிஸ்டுகளை அது கேள்வி கேட்கிறது. விடுதலைப் போராட்ட காலத்தில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியை எதிர்த்து, பாட்டாளிவர்க்க நலனுக்காக கம்யூனிஸ்டுகள் போராடினார்கள்; அதேபோல தலித் மக்களின் மேம்பாட்டிற்கு இட ஒதுக்கீடு கோரி அம்பேத்கரும் போராடியவர். இருவரும் முரண்பட்ட புள்ளிகளை ஆய்வு செய்ய வேண்டும். அப்படி செய்வது இந்த இயக்கங்களுக்கு நல்லது.

அம்பேத்கரை கடவுள் நிலையில் வைத்து பூஜிப்பது மூலம் தலித் அறிவுஜீவிகள் தவறு செய்கின்றனர். பௌத்த மதத்திற்கு மாறுவதால் சாதி ஒழிப்பு சாத்தியமா? அமைச்சராக அம்பேத்கர், தலித் மக்களின் ஆதாரமான வாழ்க்கை மேம்பாட்டிற்கு என்ன திட்டத்தை கொடுத்தார்? இட ஒதுக்கீடு மட்டுமே பெரிய நிவாரணத்தை தந்து விடுமா? நிலம் என்பது தலித் மக்களின் முன்னேற்றத்திற்கு அவசியம் இல்லையா ? நில உரிமைக்காக போராடி வரும் கம்யூனிஸ்டுகளை எதிரிகளாக பார்ப்பது ஏன்? வர்க்கப் புரிதல் பற்றிய அரசியலை கம்யூனிஸ்டுகள் பேசுவதற்கு பதிலாக, தலித் அறிவுஜீவிகள் சொல்லும் அவதூறுகளுக்கு இணங்கி எண்ணற்ற தியாகங்கள் புரிந்தும், கம்யூனிஸ்டுகள் தற்காப்பு மனநிலையில் (defence mode) எதிர்வாதம் புரிவது ஏன் என்ற எண்ணற்ற கேள்விகளை இந்த நூல் முன் வைக்கிறது.

‘சாதி ஒழிப்பு சில பத்தாண்டுகளில் சாத்தியம்’ என்று நம்பிக்கையோடு சொல்கிறது. மரபார்ந்த கம்யூனிஸ்டுகளின் நிலைபாடுகள் குறித்தும் இந்நூலில் ஒருசில இடங்களில் விமர்சனங்கள் வருகின்றன. ஆனால் அது விவாதத்தின் போக்கை மாற்றவில்லை. இந்த நூலை தலித் அறிவுஜீவிகளும் கம்யூனிஸ்டுகளும், சமூக மாற்றம் கோருவோரும் அவசியம் படிக்க வேண்டும். இது ஒரு ஆவணம் என்பதில் ஐயமில்லை. இந்த நூலுக்காக கட்டுரைகளை தேர்ந்தெடுத்து, மொழிபெயர்த்த கொற்றவையை பாராட்ட வேண்டும். நூல் வெளியாகி மூன்று ஆண்டுகள் நிறைவடைந்து விட்டன. இரண்டாம் பதிப்பு வரவிருக்கிறது.

இந்த நூலில் ரங்க நாயகம்மாவும், பி. ஆர். பாபுஜியும் கூறிய கருத்துக்களுக்கு வந்த எதிர்வினைகளுக்கு அவர்கள் பதிலாக எழுதியுள்ள கட்டுரைகளும் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்த நூலைப் படித்து இதனை பாராட்ட வேண்டும் அல்லது தவறு என்று சொல்ல வேண்டும்; அதாவது எப்படி தவறு என்று சொல்ல வேண்டும். கள்ள மௌனம் தேவையில்லை.

இறுதியில் வாசகர்களுக்காக என்ற பிரிவில் 25 கேள்விகளை கொற்றவை பட்டியலிடுகிறார்.(வாடகை, வரி, வட்டி, உழைப்புச் சுரண்டல், அரசு, இராணுவம், நிதித்துறை பற்றிய அம்பேத்கரின் புரிதல் எத்தகையது? தெலுங்கானா, தெபாகா எழுச்சி பற்றி அம்பேத்கர் என்ன சொல்லுகிறார்? அம்பேத்கர் பௌத்தத்திற்கு மாறியதால் சாதி ஒழிப்பு போராட்டம் அடைந்த முன்னேற்றம் என்ன?) இதற்கு பதில் தேடும் விதமாக நூட்களின் பட்டியல் ஒன்றை அவர் கொடுத்துள்ளார். இப்போது வாசகர்களாகிய நாம்தான் இக்கேள்விகளுக்கு விடைகாண முயற்சிக்க வேண்டும்.

சாதி ஒழிப்பில் காந்தி, பெரியாரின் பாத்திரம் என்ன என்பது பற்றியும் இது பேசுகிறது. கல்வி நிறுவனங்கள், பங்குச்சந்தை, கூட்டுப் பண்ணை, வீட்டுவசதி, மத நிறுவனங்கள், சாதி சங்கங்கள், திருமண உறவுமுறை போன்றவைகளை நாம் எப்படி அணுகவேண்டும்.சாதி ஒழிப்பில் இவைகளின் பாத்திரம் என்ன என்பதையும் இது பேசுகிறது. இந்த நூலை படித்து முடிக்கையில் சாதியை நம் தலைமுறையிலேயே ஒழித்துவிடலாம் என்ற அதீத நம்பிக்கை தென்படுகிறது.

பீட்டர் துரைராஜ்

வட்டாரம் சார்ந்த தன்மையை அழிப்பதுதான் உலகமயமாக்கலின்,இந்துத்துவத்தின் குறிக்கோள்: தொ.பரமசிவன்

நூல் அறிமுகம் : தொ.பரமசிவன் நேர்காணல்கள்

பாளையங்கோட்டையில் வசித்து வரும் பண்பாட்டு ஆய்வாளர், பேராசிரியர் தொ.பரமசிவன் தமிழ்நாட்டில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு ஆளுமை. பெரியார் பார்வையில் அனைத்து நிகழ்வுகளையும் பார்க்கும் ஒரு வரலாற்று பொருள்முதல்வாதி என்று சொல்லலாம். பல்வேறு எண்ணவோட்டடம் கொண்டவர்களின் நன்மதிப்பை பெற்றவர். பொதுக் கருத்தை உருவாக்குவதில் அவரது பங்களிப்பு முக்கியமானது.இவரை பல்வேறு இதழ்களுக்காக, பல்வேறு ஆளுமைகள் நேர்காணல் செய்துவந்துள்ளனர். அதன் தொகுப்புதான் இந்த நூல்.

விகடன் தடம், தீராநதி, தலித் முரசு, மாற்றுவெளி, சண்டே இண்டியன், கீற்று போன்ற இதழ்களில் வெளியான நேர்காணல்கள் இந்த நூலில் இடம் பெற்றுள்ளன. ஷோபா சக்தி, அ.முத்துலிங்கம், ஆர். ஆர். சீனிவாசன், அப்பணசாமி, சங்கர இராமசுப்பிரமணியன், ச. தமிழ்சசெல்வன், மணா, வ.கீதா உள்ளிட்டோர் இவரை கேள்வி கேட்டுள்ளனர். பரந்துபட்ட கேள்விகளுக்கு தொ.ப.விடையளித்துள்ளார். அவரது முழு பரிமாணமும் வாசகர்களுக்கு கிடைக்கிறது. கடந்த இருபது ஆண்டுகளில், பல்வேறு சமயங்களில் வெளிவந்துள்ள இந்த நேர்காணல்கள் மூலம் அவரது சிந்தனையில் ஒத்திசைவு இருப்பதை பார்க்கமுடியும்.

நான் அ.முத்துலிங்கத்தின் தீவிர ரசிகன். தொ. பரமசிவன் கனடா சென்றபோது அவர் தமிழினி இதழுக்காக எடுத்த நேர்காணலான  “இருட்டறையில் வெளிச்சம் வரவேண்டும்” என்ற தலைப்பிலான கட்டுரையைத்தான் முதலில் படித்தேன். தொ.ப. பேசியதை விவரித்து, அ.முத்துலிங்கம் அவருக்கே உரிய எள்ளலோடு தொ.பரமசிவத்தின் எளிமையை (இரண்டு சட்டை எடுத்த கதை) செல்லுகிறார். ‘ஆயிரம் ஒட்டுப்போட்ட ஒரு பிச்சைக்காரனுடைய உடையை நினைவூட்டும் வகையில் இந்த உரையாடல் அமைந்தது’ என்கிறார்.

‘ஒன்றே குலம், ஒருவனே தேவன் என்பது மக்கள் விரோதச் சித்தாந்தம்’ என்ற மணா எடுத்த நேர்காணலில் சாதிகுறித்து பேசுகிறார். ‘பிராமணீயம் ஒரு ஒடுக்குமுறை கருத்தியல்’ என்கிறார்; ‘சாதி ஒழிப்பு சாத்தியமில்லை, கரைப்புதான் சாத்தியம்’ என்கிறார். மாரியம்மன் திருவிழாவோடு மழையை தொடர்புபடுத்துகிறார். ரசிக்கத்தக்க வகையில் இவரது பதில்கள் உள்ளன.

‘தீட்டு’ என்பதை எப்படி பார்ப்பனர்களும், பார்ப்பனர் அல்லாதவர்களும் வேறுபடுத்துகிறார்கள் என்பது நம்மை யோசிக்க வைக்கிறது. அவ்வாறே தாய்மாமனுக்கு மரியாதை என்பது திராவிடமொழி பேசுவோரின் பொதுவான குணம் என்கிறார். (சாதி, வர்ணம், நடைமுறை – தமிழ் ஒப்புரவு நேர்காணல்) இது தாய்வழிச்சமூகத்தின் தொடர்ச்சி என்கிறார். இந்த நூல் ஒரு ஆய்வுக் கட்டுரையாக இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், இவர் போகிற போக்கில் சொல்லுகிற பல செய்திகள் ஆழமான விவாதங்களை எதிர்பார்ப்பவை. தொ.பரமசிவத்தின் பன்முகம் இந்த நூலில் வெளியாகிறது. ஏற்கெனவே ‘செவ்வி’ என்ற பெயரில் வெளியான நேர்காணல்களோடு வேறுசில நேர்காணல்களும் சேர்க்கப்பட்டு இந்த நூல் வெளிவந்துள்ளது.

தொ.ப. அசராமல் உரையாடுகிறார். இவர் பேசாத பொருள் இல்லை. கல்விமுறை பற்றி பேசுகிறார். தத்துவம் பற்றி பேசுகிறார் (தூய்மை வாதம் ஒரு எல்லைக்கு மேல் பாசிசமாகத்தான் முடியும்); கால்டுவெல் இடையான்குடியையும், இலண்டனில் அவருடைய பிறந்த ஊரான Shepardyard -ஐயும் ஒப்பிடுகிறார். ‘மிளகு’ போல உறைப்பு உடையது, காயாக இருக்கிறது என்பதினாலேயே 13 ம் நூற்றாண்டில் வெளிநாட்டிலிருந்து அறிமுகமானதற்கு ‘மிளாகாய்’ என்று பெயரிட்டோம் (மொழிக் கல்வியும் மதிப்பீடுகளும்)என்கிறார். சமணமும் புத்தமும் ஏன் தமிழ்நாட்டில் வெற்றிபெறவில்லை என்று சொல்லுகிறார். திருநெல்வேலியில் சாதியத்தை நிலைநிறுத்த வெள்ளாளர் பட்டபாட்டை சொல்லுகிறார்; அதன் எதிர்வினையை சொல்லுகிறார்.

‘அம்பேத்கரை அவர்களால்(பிராமணீயத்தால்) உட்செரிக்க முடிந்தால் கூட பெரியாரை ஒருபோதும் அவர்களால் ஒன்றும் செய்யமுடியாது’ என்று விவாதத்தை தூண்டுகிறார். இது ஒரு வெற்றி பெற்ற நூல்.’கோவணத்தில் இடி விழுந்தமாதிரி’ என்று சொல்லுவார்கள். அது போல இவருடைய பதில்கள் சற்றும் எதிர்பார்க்க முடியாத கோணத்தில் இருக்கின்றன.

காலச்சுவடு பதிப்பகம்/ஜனவரி 2019/158 பக்கம்/ரூ.175.

– பீட்டர் துரைராஜ்.

நூல் அறிமுகம்: நாடார் வரலாறு கறுப்பா..? காவியா..?

பீட்டர் துரைராஜ்

பீட்டர் துரைராஜ்

நாடாளுமன்றத் தேர்தல் நெருங்க இருக்கிறது. நம் சமூகத்தில் கருத்துருவாக்கத்திலும், அணிச் சேர்க்கையிலும் சாதி ஒரு முக்கிய பங்காற்றுகிறது. இந்த நிலையில் மதுரை வழக்கறிஞர் தி.லஜபதி ராய் ‘நாடார் வரலாறு கறுப்பா…? காவியா…?’ என்ற நூலை எழுதி வெளியிட்டு இருக்கிறார்.

நூல் வெளியீட்டு விழாவை மதுரை, உலக தமிழ்ச்சங்க அரங்கில் நடத்த முன் அனுமதி பெற்றிருந்தார்கள்.இறுதி நேரத்தில் அரங்க அனுமதி ரத்து செய்யப்பட்டுவிட்டது. நீதிமன்ற தலையீட்டிற்குப் பின்பு அதே இடத்தில், அதே நாளில் புத்தக வெளியீட்டு விழா நடைபெற்றிருக்கிறது. கருத்துரிமைக்கு எதிரான சூழல் நிலவி வரும் இந்தக் காலகட்டத்தில் இந்தச் சம்பவம் இயற்கையாகவே முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. உண்மைதான்; இந்த நூல் சங்கடமான கேள்விகளை ‘தமிழிசைகளை’ நோக்கி எழுப்புகிறது. நீங்கள் நடந்து வந்த பாதை எது? நீங்கள் பிடிக்க வேண்டிய கொடி எது என்று கேட்கிறார் நூலாசிரியர்.

தி. லஜபதி ராய் புதிதாக எந்த சம்பவங்களையும் சொல்லவில்லை. சிறு நூல்தான். கடந்த நூற்றாண்டில், தென் தமிழகத்தில் நாடார்கள் (அப்போது கிராமணி, சாணார் என்று அழைக்கப்பட்ட) நடத்திய பல்வேறு போராட்டங்களை சொல்லுகிறது. வர்க்கப் புரிதலோடு பார்க்கிறது. உனக்கு நண்பர்களாக யார் யார் இருந்தார்கள் என்று சொல்லுகிறது. யாரோடு தீ பயணிக்க வேண்டும் என்று கோடிட்டு காட்டுகிறது. எண்பதுகளில் நடந்த மண்டைக்காடு கலவரம், சிபிஎஸ்இ- க்கு எதிராக நடந்த வழக்கு விவரம் வரை இந்த நூலில் குறிப்புகள் வருகின்றன. செறிவான நூல் இது.

முதல் அத்தியாயத்தில் பல்வேறு துறைகளில் சிறந்து விளங்கும் நாடார் ஆளுமைகளை இந்த நூல் சொல்லுகிறது. அதன்பின்பு அந்த சாதி குறித்து வந்த ஆய்வுகளை சொல்லுகிறது. அதனைத் தொடர்ந்து கமுதி மீனாட்சி அம்மன் கோவில் ஆலைய நுழைவுப் போராட்டம் (1897), சிவகாசி வன்கொடுமை(1899), வைக்கம் போராட்டம் (1925), சுசீந்திரம் கோவில் நுழைவு போராட்டம் (1933), தோள் சீலைப் போராட்டம் (1812 -1859), அய்யா வைகுண்டர் பங்களிப்பு, வடக்கன்குளம் தேவாலயத்தில் வெள்ளாளர் – நாடார் சாதியினரைப் பிரிக்கும் சுவர் இடிப்பு (1910), (மண்டைக்காடு ) வேணுகோபால் ஆணையம் போன்ற சம்பவங்கள் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

இது பல கதைகளை மீண்டும் சொல்லுகிறது இந்நூல். சாணார் என்ற பெயரை நாடார் என்று மாற்ற நடந்த இயக்கம், கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் 55 சத இசுலாமியர்களும், கிறிஸ்தவவர்களும் இருக்கும் வரலாற்றுத் தேவை, நாடார்களின் உயிரைக் காப்பாற்றிய இசுலாமிய, கிறித்தவ மக்கள், சாதிப் போராட்டத்தில் வேளாள, கம்மாளர், மறவர் இன மக்களுக்கு எதிராக, நாடார் மக்களின் பக்கம் நின்று தடுப்புச் சுவரை உடைத்த சேசு சபையினர், அதனால் இந்து மதத்திலும் நிகழ்ந்த மாற்றங்கள் என பலவற்றை சொல்லியபடியே நூலை நகர்த்துகிறார் லஜபதிராய்.

தோள் சீலை அணிய வேண்டுமெனில் கிறித்தவ மதத்திற்கு மாற வேண்டும்; அங்கு போனால் இலவசமாக நிலவுடமைக்காரர்களுக்கு அடிமை உழைப்புத் தர வேண்டியதில்லை. அதன் விளைவாக வருவதுதான் சிவகாசி வன்கொடுமைகள்.

இதன் தொடர்பாகத்தான் சுய மரியாதை இயக்கங்கள் வளர்கின்றன. சௌந்திர பாண்டியன் போன்ற சிறந்த ஆளுமை முகிழ்கிறது. இவர் மனித குல மேம்பாட்டிற்கு ஆற்றிய பணிகள் கவனிக்கத் தக்கன; இன்றும் பொருத்தம் உடையன. (தாழ்த்தப்பட்ட வர்களுக்கு இடமில்லை என்றால் கல்வி மானியம் ரத்து). மூன்று முதல் ஐந்து சதம் வரை இருக்கும் நாடார்கள் கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்புகளில் தங்களுக்கான விகிதாச்சாரத்தைவிடவும் அதிகம் அடைந்துள்ளனர்.

“வரலாற்றை மீள்பதிவு செய்வது மட்டுமே இந்த நூலின் நோக்கம்” என்று சரியாகவே சொல்லுகிறார் ஆசிரியர்.  கமுதி மீனாட்சி சுந்தரேசுவரர் கோவில் நுழைவு மறுக்கப்பட்ட அதே காலகட்டத்தில்தான் திரு.பாஸ்கர சேதுபதி ( கோவிலின் பரம்பரை அறங்காவலர்) இந்து மதத்தின் அருமைப் பெருமைகளை அயல்நாடுகளில் வியந்துரைக்க விவேகானந்தரின் சிகாகோ பயணத்திற்குப்(1893) பொருளுதவி செய்தார்”. மன்னரை எதிர்த்து வைகுண்டர் நடத்திய தீரம் நிறைந்த போராட்டம்; அது இன்றைக்கும் அம்மா வழி ? அய்யா வழி என தொடர்வது பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

போராட்டம் இன்று முடிந்து விட்டதா ? “2019 ம் ஆண்டிலும் கன்னியாகுமரி மாவட்டம் தேவசம் போர்டுக்கு கட்டுப்பட்ட கோவில்களில் மேலாண்மை அதிகாரம் உயர் சாதியினர் கட்டுப்பாட்டில் மட்டுமே இருப்பதும் நாடார்கள் காவலர்களாக பணியாற்றுவதும் உண்மை” என்கிறார் லஜபதிராய்.

தீண்டத்தகாத சாதியினர் என்று சொல்லி நாடார்களை கோவில்களிலோ, தெருக்களிலோ, நுழையவிடாமல் தடுத்த அதே உயர்சாதியினர்தான் தங்களால் உரிமை மறுக்கப்பட்ட மிச்சமிருக்கும் எளிய மக்களை இந்துக்கள் என்று முத்திரை குத்தி இந்து மதத்தின் காலாட்படையினராக மாற்ற முயற்சி செய்கிறார்கள் என்கிறார் நூலாசிரியர்.

வெறுமனே சாதிப்பிரச்சினை என்றும் இந்த நூலை ஒதுக்க முடியாது. ஏனெனில் பெரும் நிலவுடமையாளர்களான சில நாடார் குடும்பங்கள் (பொன்.ராதா கிருஷ்ணன்கள்) ஆலய நுழைவு போராட்டத்தின் போது உரிமைக்காக போராடிய மக்களுக்கு எதிராக இருந்தனர் என்பதும், தோள் சீலை அணிய அனுமதிக்க கூடாது என்று திருவிதாங்கூர் மகாராஜாவிற்கு விண்ணப்பம் அளித்தனர் என்பதும் வரலாறு. எனவே பொன்.’ராதாகிருஷ்ணன்கள்’. ஆர்எஸ்எஸ் அமைப்பின் வெற்றிகரமான காலாட் படையினராக இருக்கலாம்! மற்றவர்கள் ? மண்டைக்காடு கலவரத்தில் மீனவர்களும், நாடார்களும் உயிரை இழந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் பலனை அறுவடை செய்தது?

லஜபதி ராய் போற்றதலுக்கு உரியவர். இந்த நூல் மிகப் பெரிய சலனத்தை , விவாதத்தை எல்லா மட்டங்களிலும் ஏற்படுத்தும்.

வெளியீடு: லஜபதிராய், மனை எண் 39, ஐஸ்வர்யம் நகர், புதுத் தாமரைப் பட்டி, மதுரை- 625 107/ரூ100/140 பக்கம்/2019.

நூலை ஆன்லைனில் வாங்க…

https://www.vinavu.com/product/nadar-varalaru-karuppa-kaaviya/

பீட்டர் துரைராஜ், தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளர்.

தீஸ்தா செதால்வாட்: அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் காலாட்படை வீரர்

பீட்டர் துரைராஜ்

பீட்டர் துரைராஜ்

‘Foot Soldier of the Constitution- A Memoir’ என்ற நூலை Left word Books வெளியிட்டுள்ளது. தீஸ்தா செதால்வாட் எழுதிய இந்த நூலின் தமிழாக்கத்தை ‘நினைவோடை – அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் காலாட்படை வீரர்’ என்ற பெயரில் பாரதி புத்தகாலயம் வெளியிட்டுள்ளது. ச.வீரமணி – தஞ்சை ரமேஷ் மொழிபெயர்த்து உள்ளனர்.

தீஸ்தா செதால்வாட்டின் கொள்ளுதாத்தா ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலையில் ஜெனரல் டையரை குறுக்கு விசாரணை செய்தவர்.இவருடைய தாத்தா எம்.சி செதால்வாட் இந்திய அரசாங்கத்தின் முதல் அரசு வழக்கறிஞர்.ஒரு அரசு வழக்கறிஞர் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு உதாரணமாக இருந்தவர்.இவருடைய நடவடிக்கையால் டி.டி.கிருஷ்ணமாச்சாரி (முந்த்ரா ஊழல்) செய்த செயல்கள் விமர்சிக்கப்பட்டன. இவருடைய அப்பா (அடுல் செதால்வாட்), பால்தாக்கரே மீது முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று பொது நல வழக்கு தாக்கல் செய்தவர். இப்படிப்பட்ட பாரம்பரியத்திற்குச் சொந்தக்காரர்தான் தீஸ்தா செதால்வாட். இந்த நூலில் இவருடைய தன்வரலாறு (அவை சாகசங்கள்) எழுதப்பட்டுள்ளது. ‘வங்காள தேசத்தில் எல்லைகளைத் தாண்டி அச்சமின்றி பாயும் ஓர் ஆறு’ என்பதுதான் இவருடைய பெயர்காரணம்.

இவருடைய நினைவுக் குறிப்புகள் என்பது ஒவ்வொரு குடிமகனோடும் தொடர்பு கொண்டவை. இவர் எழுதியது முதலில் இந்தியா டுடே – இதழில், அவருடைய 14 ம் வயதில், வாசகர் கடிதம் பகுதியில் வெளியாகிறது;பின்னர் கல்லூரி மலரில் வெளியாகிறது. தி டெய்லி, பிசினஸ் இந்தியா, இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் உள்ளிட்ட பல இதழ்களில் பத்திரிகையாளராக பணியாற்றி இருக்கிறார். அதனால்தானோ என்னவோ இந்த நூல் செறிவாக இருந்தாலும் படிக்க எளிதாக இருக்கிறது; வார்த்தைகள் வீண்டிக்கப் படவில்லை.

1984 ம் ஆண்டு இந்திரா காந்தி இறந்த போது 3000 சீக்கியர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்ட னர். அதில் குற்றவாளிகள் முறையாக தண்டிக்கப்பட்டு இருந்தால் 1993 ல் மும்பை கலவரம் நடைபெற்றிருக்காது. அதில் குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்பட்டு இருந்தால் 2002 குஜராத் கலவரங்கள் நடைபெற்று இருக்காது. நமது நாட்டிலுள்ள அரசு இயந்திரங்கள், சிறுபான்மை ஆணையம், மனித உரிமை ஆணையம், நீதிமன்றங்கள், சட்டமன்றங்கள் போன்ற அமைப்புகளின் ‘திறன்’ இது போன்ற சமயங்களில்தான் தெரியவருகின்றன. குடிமக்களை பாதுகாப்பதில் இந்த அமைப்புகள் ஆற்றியுள்ள பங்கு என்ன? குற்றமிழைத்தவர்களுக்கு தண்டனை வாங்கித் தருவதில் இந்த அமைப்புகளின் திறன் எத்தகையது? இது குறித்த பார்வையை இந்த நூலைப்படிப்பதன் மூலம் ஒருவர் பெற இயலும்.

ராஜஸ்தான் வறட்சி, சீக்கியர் படுகொலை என இவரது செயல்பாட்டில் ஆரம்பம் முதலே ஒரு தொடர்ச்சி தெரிகிறது. மும்பைக் கலவரம் குறித்தும், குஜராத் கலவரம் குறித்தும் இவர் கொடுக்கும் சித்திரம் வித்தியாசமானது.இந்த நூலை அவசியம் படிக்க வேண்டும். ‘நீதிமன்ற தீர்ப்புகளின் மீது சிறுநீரை கழிப்பேன்’ என்று கூறிய பால்தாக்கரே மீது அரசு எடுக்கவில்லை .இவருடைய தந்தை அடுல் பொதுநல வழக்கு தாக்கல் செய்கிறார். நீதிமன்றம் அவரை விடுவிக்கிறது. முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக பால்தாக்கரே சொல்லுவதை முதல் பக்கத்தில் வெளியிடும் பத்திரிகைகள் இருக்கும்போது ஜனநாயகத்தை பாதுகாப்பது எப்படி? ஸ்ரீ கிருஷ்ணா ஆணையம் அளித்த பரிந்துரைகளை காங்கிரஸ் அரசும் அமலாக்கவில்லை. இதனால் நமது ஜனநாயக அமைப்புகளின் தோல்வி வெளிப்படவில்லையா?

கோத்ரா ரயில் சம்பவத்தினால்தான் பிப்ரவரி 28 ல் 2002 ல் குஜராத் கலவரம் தன்னெழுச்சியாக நடந்தது என்று சொல்லப்படுகிறது. அப்படி இல்லை என்று நிரூபிக்கிறது இந்த நூல்.2001 ல் குஜராத் மாநில இடைத்தேர்தலில் பாரதிய ஜனதா தோல்வி அடைந்தவுடன் கொண்டுவரப்பட்டவர்தான் நரேந்திர மோடி.2002 க்கு முன்னரே ‘முஸ்லிம் மாணவர்கள் ரம்ஜான், பக்ரீத் போன்ற நாட்களில் தேர்வு எழுத வேண்டி இருந்தது’. ‘போரா, கோஜா பிரிவு முஸ்லிம்களின் வர்த்தகத் துறை வெற்றியினால் பொறாமை உருவானது’. பொறுப்பு ஏற்றுக் கொள்ளாத, பெயரிடப்படாத , விஷத்தை கக்கும் துண்டறிக்கைகள் மூலம் தொடர்ந்து இனப்பகை கட்டமைக்கப்பட்டு வந்தது. முஸ்லிம்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில்தான் வசிக்க முடியும் என்ற தற்காப்பு மனநிலைக்கு வந்து விட்டனர்.சமையல் எரிவாயு வன்முறையாளர்களுக்கு எப்படி கிடைத்தது. முஸ்லிம்கள் தங்கியிருந்த இடங்கள் எப்படி துல்லியமாக தாக்கப்பட்டன என்ற விபரங்களை எந்த விசாரணை அமைப்புகளும் கண்டு கொள்ள வில்லை. குஜராத் வன்முறைகளுக்கு பொறுப்பான அதிகாரிகள், அரசியல்வாதிகளைக் குறிப்பிட்டுக் காரண காரியங்களை விளக்கி விசாரிக்கச் சொல்லுகிறார்.

உச்ச நீதிமன்றத்தால் நியமிக்கப்பட்ட சிறப்பு புலனாய்வு குழுவில் உள்ள அதிகாரிகள் எப்படி குஜராத் அரசிடம் இருந்து இலட்சக் கணக்கில் பணப்பலன்களை பெற்றனர்.எப்படி குற்றவாளிகளை தப்பிக்க விட்டனர்.ஆவணங்களை, தொலைபேசித் தகவல்களை கண்டுகொள்ளாமல் விட்டனர். குற்றவாளிகளை விட , உச்சநீதிமன்றத்தால் நியமிக்கப்பட்ட சிறப்பு புலனாய்வுக் குழுவில் இருந்த ‘ஆர்.கே .ராகவன்கள்’ போன்ற அதிகாரிகள் மீதுதான் நமக்கு கோபம் வருகிறது.
இவையெல்லாம் ஏதோ குஜராத்தில் மட்டும் நடக்கிறது என்று எண்ணிவிட வேண்டாம்.இதுதான் மற்ற இடங்களிலும் நடக்கும்.

பல்வேறு இன்னல்களுக்கு இடையிலும், குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்பட தீஸ்தா எடுத்த வைத்த முயற்சிகளுக்கு இந்த சமூகம் அவரைக் கோவில் கட்டி கும்பிட வேண்டும். எவ்வளவு அவதூறுகள். வழக்குகள். உயரைப் பணயம் வைத்து அவர் செய்த பல விஷயங்களை அரசியல்கட்சிகள் கூட செய்யவில்லை.இவை அனைத்தும் இந்த நூலில் விவரிக்கப்பட்டு இருக்கிறது.

இந்த நிலையில் மோடி பிரதமராகிறார்.விட்டுவிடுமா அரசாங்கம். இவரையும் , இவரது கணவரையும் பண மோசடி வழக்கில் கைது செய்ய முனைப்பு காட்டுகிறது.அவரை கைது செய்ய முனைந்த தருணங்களுக்கும் , அவர் பாதிக்கப்பட்டோர் சார்பாக தாக்கல் செய்த வழக்குகள் விசாரணைக்கு வந்த சமயங்களுக்கும் உள்ள தொடர்பை காட்டுகிறார்.அரசு எத்தகைய இழிசெயல்களில் ஈடுபட்டு இவரை அவதூறு செய்கிறது என்பதை சொல்லுகிறார் .

தன் கணவர் ஜாவித்தோடு இணைந்து வெளியிட்டு வரும் ‘கம்யூனலிசம் கம்பாட்’ இதழ் பற்றியும் இந்த நூல் சொல்லுகிறது.தான் வளந்த சூழல், தன்னை உருவாக்கிய ஆளுமைகள் பற்றி ‘வேர்கள்’ அத்தியாயத்தில் கூறுகிறார்.

இவருடைய முயற்சியானால்தான் சட்ட மன்ற உறுப்பினராக இருந்து, பின்னர் அமைச்சரான மாயா கோட்னானி, பஜ்ரங் தளத்தைச் சார்ந்த பாபு பஜ்ரங்கி உள்ளிட்ட பலர் தண்டிக்கப்பட்டு உள்ளனர். (எந்தக் கொடுங் குற்றத்திற்கும் இவர்கள் மரண தண்டனை கோரவில்லை)
இதில் சம்மந்தப்பட்ட மற்ற குற்றவாளிகள் தப்பி இருக்கலாம்;அதிகாரத்தை அடைந்து இருக்கலாம்.ஆனால் தீஸ்தா செதால்வாட் நடத்திக் கொண்டு இருப்பது ஒரு நெடிய போராட்டம். அது நிவாரண முகாமில் உள்ளவர்களுக்கு ரேஷன் வாங்கித் தருவதாக இருந்தாலும் சரி; மற்ற அமைப்புகளை நீதி கேட்கும் நெடும் போராட்டத்தில் ஈடுபடுத்துவதாக இருந்தாலும் சரி; இந்த நூல் ஒரு வகையில் இதிகாசமே .ராஜூ ராமச்சந்திரன், இந்திரா ஜெய்சிங், வி.ஆர்.கிருஷ்ண அய்யர், நீதிபதி எச்.சுரேஷ் ,ஜாகிரா ஷேக், மிகிர் தேசாய் போன்ற பலரைப் பற்றிய குறிப்புகள் வருகின்றன.

குடிமக்களின் உயிர் ,உடமைகளை பாதுகாத்தற்காகவே இடமாற்றம், பதவி உயர்வு, ஓய்வூதியம் என பல வழிகளில் இன்னல்களைச் சந்தித்த அதிகாரிகள்; அதற்கு நேர் விரோதமான மற்றொரு வகை அதிகாரிகள், அவர்கள் அடைந்த பலன்கள் எல்லாம் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளன.

ஜனநாயகத்தை வலிமைப் படுத்துவதில் இந்த நூல் முக்கியப் பங்காற்றும். பாரதி புத்தகாலயம் ஒரு முக்கியமான அரசியல் கடமையை நிறைவேற்றி இருக்கிறது. இது ஒரு முக்கியமான கையேடு என்பதில் ஐயமில்லை.

பாரதி புத்தகாலயம்/ஜூலை 2018/231 பக்கம்/ ரூ.200.

நூல் அறிமுகம்: ‘அம்பேத்கரும் அவரது தம்மமும்’

பீட்டர் துரைராஜ்

பீட்டர் துரைராஜ்

“என் ஆசான் காரல் மார்க்ஸ்” என்ற பெருமிதத்தோடு தொடங்கும் இந்த நூல் அம்பேத்கரை ஆய்வு செய்கிறது. அம்பேத்கர் எழுதிய ‘புத்தரும் அவர் தம்மமும்’ என்ற நூல் புத்தர் குறித்து பேசுகிறது.அது பரவலாக வாசிக்கப்பட்டும் வருகிறது. இந்து மதத்திலிருந்து விலகிய அம்பேத்கர் பகுத்தறிவுவாதியாக மாறவில்லை; கிறிஸ்தவ மதத்திற்கோ,இஸ்லாமிய மதத்திற்கோ,சீக்கிய மதத்திற்கோ மாறவில்லை. அவர் பௌத்த மதத்தை தழுவினார்.இதன் காரண,காரியங்கள் குறித்து வசுமித்ர நூல் விரிவாக,மிக விரிவாக ஆய்வு செய்கிறது.

“எஸ்.வி.ராஜதுரை,வ.கீதா,அ.மார்க்ஸ், ரவிக்குமார், பிரேம்,முத்துமோகன்,அருணன் என எவரும் அம்பேத்கர் குறித்து ஆய்வுப்பூர்வமான ஒரு நூலைக்கூட மார்க்சியத்தின் அடிப்படையில் அம்பேத்கரது பார்வையை வைத்து ஒரு கட்டுரையைக் கூட எழுதியதில்லை” என்று சொல்லுகிற வசுமித்ர அந்தப் பணியை செவ்வனே செய்து இருக்கிறார்.

தேவி பிரசாத் சட்டோபாத்தியாயா, கோசாம்பி,ராகுல சாங்கிருத்யாயன், போன்ற மார்க்சிய அறிஞர்கள் வழிநின்று ஒரு நெடிய நூலைப் படைத்துள்ளார்.புத்தகம் 920 பக்கங்களில் உள்ளது.இந்தப் புத்தகம் உடனடியாக கவனம் பெறாமல் போகலாம்;வசுமித்ர அவதூறுகளுக்கு ஆளாக நேரிடலாம்.ஆனாலும் இது ஒரு முக்கியமான நூல்.

நடை சாதாரண நடை; கடினமான சொற்கள் இல்லை.’வாசகனிடம் நேரடியாக பேசுவது போல இருந்தது’ என்று வெளியீட்டு விழாவில் நூலைப் பெற்றுக் கொண்டு இந்திய கம்யூனிஸ்டு கட்சியைச் சார்ந்த க.சந்தானம் பேசினார். அவர் சொன்னது உண்மைதான்.

பௌத்த மதத்தை விமர்சனப் பார்வையோடு அம்பேத்கர் அணுகினாரா என்பதுதான் இந்த நூல் எழுப்பும் ஆதாரமான கேள்வி. “அம்பேத்கரது பௌத்தத்திற்கு மாறியவர்கள் இதுவரையிலும் சாதியை ஒழித்துக்கட்டியதற்கான சிறு தடயம் கூட இதுவரை கிடைக்கவில்லை” என்கிறார் வசுமித்ர. பௌத்தம் தோன்றியதற்கு வரலாற்றுக் காரணங்கள் இருக்கலாம்.ஆனால் பார்ப்பனியத்தை எதிர்ப்பது என்ற ஒரே நோக்கத்தில் பௌத்தத்தை விமர்சனம் இன்றி அம்பேத்கர் ஏற்றுக்கொண்டார் என்கிறார் நூலாசிரியர்.

புத்தரை உயர்த்திப் பிடிக்கும் நோக்கத்திற்கு ஏற்றாற்போல விஷயங்களை சொல்லியும், சொல்லாமலும், வெட்டியும், ஒட்டியும் அம்பேத்கர் ‘புத்தரும் அவர் தம்மமும்’ நூலில் எழுதி இருக்கிறார் என்று விமர்சிக்கிறார். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்தவைகளை இன்றைய ஒழுக்க மதிப்பீடுகளை அளவுகோல்களாகக் கொண்டு அம்பேத்கர் பார்க்கிறார் என்று சொல்லுகிறார்.

புத்தரை ஆய்வு நோக்கில் அம்பேத்கர் பார்க்கவில்லை. பௌத்தம் வியாபாரிகளுக்கு ஆதரவாக இருந்தது; வட்டித் தொழிலுக்கு ஆதரவாக இருந்தது. அதானால்தான் கடனாளிகளையும், அடிமைகளையும் புத்த பிக்குகளாக புத்தர் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. வியாபாரிகள் ஆதரவு அளித்ததால்தான் பௌத்தம் அவ்வளவு வேகமாகப் பரவியது; பெருஞ்செல்வம் சேர்த்தது. அரசர்களை பௌத்தம் எதிர்க்கவில்லை. அதனால்தான் படைவீரர்கள் பிக்குகளாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை.

நாலந்தா பல்கலைக்கழகத்திற்கு பலநூறு கிராமங்களில் இருந்து மானியம் வந்ததால்தான் அத்தனை ஆயிரம் பிக்குகளுக்கு உணவளிக்க முடிந்தது. இப்படி அரச ஆதரவோடு, வியாபாரிகள் ஆதரவோடு இருந்த மதம் புத்தரை கடவுளாக பார்த்தது. அவரை சிலைகளாக்கி வழிபட ஆரம்பித்தது என்கிறார் வசுமித்ர. அம்பேத்கரது பௌத்தம் சுரண்டலுக்கு ஆதரவாக இருந்தது; ‘பொருளாதார அமைதியை’ சீர்குலைக்கவில்லை. பௌத்தர் சொத்துடமை வர்க்கத்திற்கு ஆதரவாக இருந்தது பிரச்சனை இல்லை. ஆனால், எந்தவித விமர்சனப் பார்வையும் இல்லாமல் அம்பேத்கர் புத்தரை ஏற்றுக்கொண்டதைத்தான் வசுமித்ர கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார்.

ஆய்வுத் தளத்தில் இது போன்ற கேள்விகளை எழுப்ப வேண்டிய அறிவுப் பகுதியினரும் அதற்குரிய பங்களிப்பை செலுத்தவில்லை என்கிறார் வசுமித்ர. “இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் அம்பேத்கரை எப்படி அணுகுவது என்பதில் அமைப்பு ரீதியாக, தத்துவ ரீதியாக எந்தப் பொதுக் கருத்தையும் வைத்ததில்லை” என்கிறார்.

“அமைப்புசாரா மார்க்சியர்களில் சிலர், உள்ளார்ந்த அக்கறையோடு அம்பேத்கரை மார்க்சியத்தின் பக்கம் இழுத்து நிறுத்துவதன் மூலம், ஏதேனும் மாற்றம் நடக்கலாம் என்ற கனவோடு,அம்பேத்கரை மார்க்சியத்தின் பக்கம் இழுக்கும் முயற்சியில், மார்க்சியத்தை திரிபுக்குள்ளாக்குவதில் போய் நிற்கின்றனர். மறுபுறத்தில், பௌத்தத்தை மார்க்சியத்திற்கு ஏற்றாற் போல வளைப்பதில் பௌத்தத்தையும், அம்பேத்கரையும் பொருந்தாத சித்திரத்தில் அடைக்கின்றனர்” என்கிறார் வசுமித்ர. அடையாள அரசியலினால் உண்மையில் பலனடைவது ஆதிக்க சக்திகளே என்கிறார்.

தான் சொல்லுவதை நிரூபிக்க கிட்டத்தட்ட 600 க்கும் மேற்பட்ட நூல்களை பயன்படுத்தி உள்ளார். அவை மிக விரிவாகவே மூல ஆசிரியர்கள் மொழியில் மேற்கோள்களாக காட்டப்படுகின்றன. இந்தியா முழுவதும் உள்ள சிந்தனையாளர்கள் அவர்கள் அடையாள அரசியல் பேசுபவர்களாக இருந்தாலும் சரி, மார்க்சிய அரசியல் பேசுபவர்களாக இருந்தாலும் சரி விவாதத்தில் வந்து செல்கின்றனர். அவர்கள் சொன்னவைகளை அப்படியே எடுத்தாண்டு இருப்பதால்தான் இது நெடிய நூலாகிவிட்டது போலும். ஒரு சில இடங்களில் கூறியது கூறல் வருகிறது.

எப்படி இருந்தாலும் நூல் வெற்றி பெற்று இருக்கிறது. நூலைப் படித்துவிட்டு பேசுங்கள் என்கிறார். ‘ஆதிக்க சாதி’ என முத்திரை குத்துவது விவாதத்திற்கு பலன் அளிக்காது என்கிறார். முன்னோட்டமாக 120 பக்கங்களில் தன் கருத்தை பதிவுசெய்துள்ளார் வசுமித்ர. இதை நிரூபிப்பதற்காகத்தான் எஞ்சிய பக்கங்களை பயன்படுத்தி இருக்கிறார். புத்தரது குலம், பிறப்பு, துறவு, ஞானம், துக்கம், மறு உடல் என பல அத்தியாயங்கள் உள்ளன.

‘தீண்டப்படாதவர்களுக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கத்திற்கு ஆதரவாக இருந்ததை தவிர அவருடைய பிற கருத்துக்களில் முரணற்ற உறுதியில்லை’ என்று W.N .குபேர் வார்தைகளில் அம்பேத்கர் பற்றி கூறுகிறார். புத்தரா? காரல் மார்க்ஸா? என்ற நூலில் புத்தரை காரல் மார்ஸை விட மேலானவராக அம்பேத்கர் சித்தரிப்பதில் எந்த நியாமும் இல்லை என்கிறார்.

பேரா.தி்.சு.நடராசன் ‘சமயம்-சாதி-அரசியல் என்ற இந்த மூன்றையும் அடிமொத்தமாக ஆராய்ச்சிக்கு எடுத்துக் கொள்வது என்பது தர்மசஙகடமானது. துணிச்சலுடன் இந்தக் காரியத்தை செய்கிறது இந்த நூல்” என்று முன்னுரையில் சரியாகவே மதிப்பீடு செய்கிறார். “அம்பேத்கரை புறவயமான ,வரலாற்றுப் பொருள் முதல்வாதப் பார்வையோடு அணுகி விமர்சிக்கின்ற முதல் தமிழ் நூல் இது ” என்று மொழிபெயர்ப்பாளரும்,மார்க்சிய ஆய்வாளருமான கோவை எஸ்.பாலச்சந்திரன் இந்த நூல் பற்றிய முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார்.

எப்படி இருந்தாலும் இந்த நூலை புறக்கணித்து விட்டு சமூகநீதி பேசும் யாரும் பயணிக்க முடியாது.

குறளி பதிப்பகம்/ 920 பக்கம்/ ரூ.890/ஜனவரி 2019.

பீட்டர் துரைராஜ், தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளர்.

“அடையாள அரசியலால் இடதுசாரி அரசியல் பலவீனப்படுத்தப்படுகிறது”: மார்க்சிய ஆய்வாளர் எஸ். பாலச்சந்திரன்

பீட்டர் துரைராஜ்

‘வசுமித்ர’ எழுதிய ‘அம்பேத்கரும் அவரது தம்மமும்’ என்ற நூல் வெளியீட்டு விழா சென்னையில் புதன் அன்று ( 2.1.2019) நடைபெற்றது. குறளி பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ள இந்த நூலை இந்தியக் கம்யூனிஸ்டு கட்சியின் மாநில செயற்குழு உறுப்பினர் க.சந்தானம் பெற்றுக்கொண்டார்.
விடிவெள்ளி வாசகர் வட்டமும், குறளி பதிப்பகமும் நடத்திய இந்த விழாவில் மொழிபெயர்ப்பாளரும், மார்க்சிய ஆய்வாளருமான கோவை எஸ்.பாலச்சந்திரன் இந்த நூல் குறித்து நீண்ட, பொருள்பொதிந்த உரை ஆற்றினார்.

“சாதி மறுப்பிற்காக அதிக தியாகத்தையும், அதிக போராட்டத்தையும் அதில் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியையும் பெற்றது இடதுசாரி இயக்கம்; அதே சமயம் நிறைய கெட்ட பேரையும் அது பெற்றுள்ளது. இந்தியாவில் சாதி இயக்கங்கள் அடையாள அரசியலை பேசுகின்றன. அவை பொருளாதார காரணிகளை புறக்கணித்து விட்டன; மார்க்சியத்தை புறக்கணித்து விட்டன. சாதி மறுப்பு போராட்டம் புறக்கணிக்கப் பட்டது. மார்க்சியர்களின் பங்களிப்பு புறக்கணிக்கப்பட்டது. இந்த நிலையில் தமிழில் அசலான சிந்தனையில் வெளிவந்துள்ள முதல் நூல் இது என்று உறுதியாகச் சொல்லுவேன். அடையாள அரசியல், நுண்ணரசியல் போன்ற புதுப்புது பெயர்களில் வரும் விவாதங்கள் எப்படி மார்க்சியத்திற்கு எதிராக நடைபெறுகின்றன என்பதையும் பார்த்துவருகிறோம்.

முஸ்லிம்கள் மத அடிப்படையில் தனிநாடு கோரி வெற்றி பெற்றதைக் கண்ட அம்பேத்கர் அதே வழியில் சாதி அடையாளத்தை அடிப்படையாக்க் கொண்டார்; ஆங்கிலேய அரசின் கொள்கைகளுக்கு ஆதரவாக நடந்து கொண்டார். சாதியவாதியாக அம்பேத்கர் சுருங்கிப் போனார். பௌத்த மதத்தை பின்பற்றினால் மரியாதை கிடைக்கும் என்ற காரணத்தால் பகுத்தறிவுக்கு விரோதமாக இருந்தாலும் அதனைப் பின்பற்றினார். இந்தியாவின் மார்க்ஸ், அம்பேத்கர்தான் என்று சொல்லும் அளவுக்கு அடையாள அரசியல் சென்றுவிட்டது.

நுண் அரசியலும், அடையாள அரசியலிலும் பேசப்படுவதன் மூலம் இடதுசாரி அரசியல் பலவீனப்படுத்தப்படுகிறது. இது வகுப்புவாத அரசியலுக்கே உதவிகரமாக அமையும். இந்தச் சிக்கலை அடையாள அரசியலைப் பேசுபவர்களும், இடதுசாரி அரசியலைப் பேசுபவர்களும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த நூலில் எந்தவித பிழைகளும்(factual error) இல்லை. வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாத நோக்கில் எழுதப்பட்டுள்ளது. இது தைரியமானப்பணி. யாரையும் புனிதப்படுத்திவிடக் கூடாது என்கிறார். இந்த நூலை தூற்றுபவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகம் இருக்கும் என அஞ்சுகிறேன்.

‘உச்சாலியா’, ‘உபாரே’ போன்ற தலித் இலக்கியங்களை தமிழுக்கு அறிமுகப்படுத்திய நாங்கள்தான் இந்த நூலையும் வரவேற்கிறோம். சாதி ஒழிப்பிற்கு ஒருங்கிணைந்த சிந்தனை உருவாகும் வகையில் விவாதங்கள் அமைய வேண்டும்’ என்ற நெடிய உரையை அரங்கு நிறைந்த சபையில் பேசினார் எஸ்.பாலச்சந்திரன். இவர்தான் இந்த நூலின் உருவாக்கத்தில் முக்கிய வழிகாட்டியாக(Editing) இருந்தவர்.

fb_img_1546448263430

“இந்த நூலுக்கு இந்திய கம்யூனிஸ்டு கட்சியைச் சார்ந்த தி.சு.நடராசன் முன்னுரை எழுதியுள்ளார். அதே சமயம் எங்கள் கட்சியைச் சார்ந்த பேராசிரியர் ந.முத்துமோகனையும் இந்த நூலில் வசுமித்ர விமர்சித்து உள்ளார். எப்படி இருந்தாலும் அறிவுத்தளத்தில் நாம் ஈவிரக்கமின்றி பேசுவது அவசியம். புத்தர் சொன்ன துக்கம், மார்க்ஸ் சொன்ன சுரண்டல் இரண்டும் ஒன்றாக? என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறார் வசுமித்ர. புத்தரை கடவுள் என்று அவதாரமாக்கி விக்கிரக வழிபாட்டில் சேர்த்தாகிவிட்டது. அந்த புத்த மதத்தில்தான் அம்பேத்கர் சேருகிறார்.

இந்த நூலில் வசுமித்ர பேசும் மொழி நல்ல மொழி;வாசகனிடம் நேரடியாக பேசுவது போல உள்ள மொழி.900 பக்கங்கள் உள்ள நூல்; பல தரவுகளை அடிப்படையாக கொண்டு எழுதப்பட்ட முக்கியமான நூல் இது ” என்று பேசினார் க.சந்தானம்.

இந்த நூல் சிந்தன் பதிப்பகத்தில் ( ரூ.890) கிடைக்கும். இறுதியில் நூலாசிரியர் வசுமித்ர ஏற்புரை வழங்கினார்.

பீட்டர் துரைராஜ், தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளர்.

நூல் அறிமுகம்: தொ. பத்தினாதனின் ‘தமிழகத்தின் ஈழ அகதிகள்’

தினகரன் செல்லையா

இந்த ஆண்டு தொடக்கத்தில் தமிழகம் சென்றபோது மதுரையை ஒட்டி ஈழ அகதிகள் இருக்கும் முகாமிற்கு சென்று வந்ததிலிருந்து அவர்களின் அவல நிலை அடிக்கடி மனதை உறுத்திக்கொண்டிருக்கிறது.

அவர்களுக்கு எந்த வகையில் உதவி செய்ய முடியும் என்பதில் பலவித சிக்கல்கள்.
உண்மையில் தமிழ்நாட்டில் உரிமைகளே இல்லாத கடைக்கோடி மனிதர்களாக,அடிமைகள் போல், தாழ்த்தப்பட்ட, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் நிலையைவிட கொடுமையான நிலையில் இன்றும் நம்முடன் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு லட்சத்திற்கும் அதிகமான ஈழ அகதிகளுக்கு ஆதரவாய் குரல் எழுப்புவோர் எவருமில்லை.

சமீபத்தில் தொ. பத்தினாதன் எழுதியிருக்கும் “தமிழகத்தின் ஈழ அகதிகள்” நூலை வாசிக்கும்போது எழுந்த எண்ணத்தை, மனவலியை விவரிப்பது கடினமே. விளிம்பு நிலைக்கும் கீழிருக்கும் தமிழகத்தின் ஈழ அகதிகளின் உரிமைக் குரலின் மொத்த பதிவாக இந்த நூல் இருப்பது வாசிக்கும் யாருக்கும் எளிதில் விளங்கும்.

“ஈழத் தமிழர் பற்றிய அக்கறையைப் பல வழிகளில் வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் சமூகம் நமது. அரசியலுக்கு அவ்வப்போது ஊறுகாய் போல இவ்வக்கறை பயன்படுகிறது. தமிழ் உணர்வுக்கும் இது அளவுகோலாகக் கொள்ளப்படுகிறது. ஆனால் ஈழத்திலிருந்து வந்து இங்கு அகதிகளாக முகாம்களில் வாழும் தமிழர்களைப் பற்றி யாரும் கவலைப்படுவதில்லை. அவர்கள் வாழ்நிலை, அரசதிகாரம், அவர்களை நடத்தும் விதம், சலுகைகள் எனப்படுபவை செல்லும் வழிகள், எப்போதும் கண்காணிப்பு என்னும் அவலம், உதிரிகளாக அவர்களை மாற்றும் உத்திகள் எனப் பலவற்றிலும் கவனத்தைக் கோரும் வகையில் அகதி முகாம்களின் நிலையைப் பற்றியும் அங்கு வாழும் தமிழர்களைப் பற்றியுமான பல்வேறு விஷயங்களைத் தகவல்களாகவும் அனுபவமாகவும் இந்நூல் முன்வைக்கிறது. ஏற்கனவே ‘போரின் மறுபக்கம்’ என்னும் சுயசரிதை நூலை எழுதிக் கவனம் பெற்ற பத்தினாதன் தமிழ்ச் சமூகத்தைப் பார்த்து இந்நூல் வழியாகக் கேட்கும் வினாக்கள் கூர்மையும் காத்திரமும் ஆவேசமும் கொண்டவை. பேச்சுக்கும் வாழ்வுக்குமான முரணை அம்பலப்படுத்தி மனித உரிமையை நிலைநாட்டும் எழுத்துப் போராட்டம் இது.” என இந்த நூல் பற்றி பெருமாள் முருகன் குறிப்பிடுகிறார்.

தமிழகத்தின் ஈழ அகதிகள் நூலின் சில வரிகள் :

// ஓட்டுரிமையிருந்தால் மட்டும் நாடிவரும் இடைநிலைச் சாதிச் சமூகம் எதுவுமற்ற அகதிகளுக்கு என்ன செய்வார்கள்? கொடுக்கல்-வாங்கல் -வியாபாரம் அதுவே நமக்கு உலகமயமாக்கல் மீண்டும் மீண்டும் கற்றுக் கொடுத்த பாடம்; அகதிகளிடம் திருப்பிக் கொடுக்க என்ன இருக்கிறது? ஓட்டு இருக்கிறதா? தலித் மக்களையும்விட ஒதுக்கப்படுகிறார்கள் அகதிகள். ஓட்டுரிமை உள்ள தலித்துகளின் நிலையை நான் சொல்ல வேண்டியதில்லை. அதற்கும் கீழ்நிலையே அகதிகளின் நிலை.

‘கல்வி அறிவில்லாத, அறியாமையின்
இருளில் தவிக்கும் இந்த ஏழை
தனக்கெதிரான சட்டங்களையோ
ஆட்காட்டிகளின் தீச்செயல்களையோ
வேலை கொடுப்போரின் கொடுமைகளையோ
எதிர்க்கும் சக்தியற்றவர்கள்’

என்று இந்திய வம்சாவழித் தமிழருக்காக முதன் முதலில் குரல் கொடுத்த பொன்னம்பலம் அருணாச்சலம் 1916 ஆம் ஆண்டு கூறியது இன்று தமிழ்நாட்டு ஈழத்தமிழ் அகதிகளுக்குக் கனகச்சிதமாகப் பொருந்துவதை எண்ணி என்ன செய்ய? //

// மெத்தப்படித்தவர்களின் அறிவுதான் இன்று உலகம் முழுவதும் அகதிகளை உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. ஆயுத உற்பத்தி பெருக பெருக அகதிகளும் பெருகிக்கொண்டேதான் இருப்பார்கள்.

அன்னசத்திரம் ஆயிரம் வைத்தல்
ஆலயம் பதினாயிரம் நாட்டல்,
அன்னயாவினும் புண்ணியங்கோடி
அங்கோர் ஏழைக்கு எழுத்தறிவித்தல். //

//தண்ணீர் இல்லை, மின்சாரமில்லை, கழிவறையில்லை, ரேஷன் கடையில்லை. 90களில் கட்டிக் கொடுத்த ஓலைக் கொட்டில் இன்றுவரை அப்படியே இருக்கிறது. இத்தனையும் மனிதன் வாழத் தேவையில்லாமல்கூட இருக்கலாம். ஆனால் சுதந்திரம் மட்டுமாவது வேண்டாமா?//

//இலங்கையில் சிங்களவர்களிடத்தில் அடிமையாக வாழ்வது கேவலமா? தமிழ்நாட்டிலே தமிழர்கள் வாழும் பகுதியில் “தொப்புள் கொடி உறவு” என்று அடிமையாக வாழ்வது கேவலமா?//

வலிகளோடு இந்த நூலை படிக்கும்போது ஒரு விடயம் நன்றாகவே விளங்கும், ஈழப் போரை முன்னிறுத்தி ஆதாயம் தேடும் எந்த ஒரு அரசியல் கட்சியோ, இயக்கமோ எவருமே தமிழ்நாட்டில் அடிமைகளை விட மோசமான நிலையில் இருக்கும் ஈழ அகதிகளை கண்டுகொள்வதில்லை என்பது. இந்திய வெளியுறவுக் கொள்கையில் மாற்றம் இல்லாதவரையில் இவர்களுக்கு ஒரு விடிவு இல்லை என்பதைக் காரணம் கூறி கைகழுவுவதில் வல்லவர்கள் இவர்கள்!.

இந்திய அரசைக் சாக்காட்டி, வெளிநாடுகளில் வசதியாய் வாழும் ஈழத் தமிழர்கள் தமிழத்தில் உள்ள அகதிகளுக்கு உதவாமல் இருப்பது ஏனோ?

காலச்சுவடு பதிப்பகம்/96 பக்கம்/ரூ.80.

தினகரன் செல்லையா, ஆஸ்திரேலியாவில் வசிக்கும் தமிழர்.

இலங்கை இடப்பெயர்வின் குறுக்கு வெட்டுத் தோற்றத்தை காட்டும் குணா கவியழகனின் ’கர்ப்ப நிலம்’

பீட்டர் துரைராஜ்

பீட்டர் துரைராஜ்

இலங்கை எழுத்தாளர் குணா கவியழகன் தமிழுக்கு தந்து இருக்கும் புதிய நாவல் – கர்ப்ப நிலம். ” புலிகளோடு களத்தில் இருந்தவர் குணா கவியழகன் எனவே அவரது வருணனைகள் மிக யதார்த்தமாக இருக்கும் ” என்றார் எழுத்தாளர் முருகவேள். இதனை படித்து முடிக்கையில் இரா.முருகவேள் சொன்னதுதான் என் நினைவுக்கு வந்தது. இளந்தமிழகம் இந்த நாவல் குறித்து ஒரு விமர்சனக் கூட்டத்தை சமீபத்தில் நடத்தியது.மேலும் பல கூட்டங்களுக்கு பொருத்தமானதுதான் இந்த நாவல்.

யாழ்ப்பாணம் நகரை காலி செய்யும்படி விடுதலைப் புலிகள் பொதுமக்களை கேட்டுக் கொள்கிறார்கள். ‘புலிகள் சொன்னால் ஏதோ காரணத்திற்காகத்தான் இருக்கும் என்று யாழ்பாணம் நகரை மக்கள் காலி செய்கிறார்கள்; அனைவரும் காட்டிற்கு இடம்பெயர்ந்து செல்கிறார்கள். இந்த நூலுக்கு ‘ வனமேகு காதை’ என பொருத்தமான அடைமொழி இட்டிருக்கிறார் நாவலாசிரியர். கிட்டத்தட்ட இந்த இடப்பெயர்வின் காலத்தில் நடக்கும் சம்பவங்களின் கோவைதான் இந்த நாவல்.

யாழ்ப்பாணம் நகரை காலிசெய்யும் மருத்துவக் கல்லூரி மாணவி கனிமொழி தன் காதலை இந்தக் கதை முடிவதற்குள் தனது சீனியர் டாக்டர் மதிக்குமாரிடம் சொல்லிவிடுவாளா ? தன் குடும்பத்தை எதிர்த்து அந்தோணியை திருமணம் செய்து கொண்ட தேவி பிரசவிக்க இருக்கும் நாளில் இடப்பெயர்வு தொடங்குகிறது. அவளால் எப்படி நடக்க முடியும்? அவளுக்கு யார் பிரசவம் பார்ப்பார்கள்? ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கால்நடையாக புலம்பெயர்கிறார்கள். இவர்களோடு நாம் மனரீதியில் பயணம் செய்கிறோம். ஒருவேளை அதில் உங்கள் அப்பா இருக்கலாம்; அத்தை இருக்கலாம், சகோதரன் இருக்கலாம். யார் கண்டது ?

யாழ்நகரை வெற்றி கொள்கிறது இராணுவம்; யாழ் கோட்டையில் சிங்கக் கொடி ஏற்றப்படுகிறது. இந்த வெற்றிக்கு யார் காரணம்? யார் பெயரை தட்டிக் கொள்வது ? இராணுவமா ! அரசியல் தலைமையா! இவையெல்லாம் இந்த நாவலில் பேசப்படுகிறது.

சிங்கள அரசியல்வாதி ஆரிய ரத்னா இந்த வெற்றியைக் கொண்டாட குயின்ஸ் ஹோட்டலில் விருந்து வைக்கிறார். இதில் இராணுவ மேஜர் நுவான், சட்டத்தரணி காரிய விக்ரமசிங்க , நீதிபதி,எஸ்.பி, பத்திரிக்கையாளர் கமால , மகளிர் அணித்தலைவி சந்திரா களுநாயக்கா கலந்து கொள்கிறார்கள். இவர்களுக்கு இடையே நடைபெறும் கேளிக்கை, சல்லாபத்திற்கிடையே இலங்கை அரசியல் பேசப்படுகிறது; புலிகள் வீழ்ச்சி பேசப்படுகிறது. மிக நுட்பமாக தகவல்களை தந்திருக்கிறார். ” பாத்திரங்கள் என்னோடு மெய் பேசுவதுபோல மனிதர்கள் ஒருபோதும் பேசுவது இல்லை ” என்று ஆசிரியர் சொல்லுவது உண்மைதானோ என்னவோ !

இந்த விருந்திற்காகும் செலவை ஒரு மத்தியதர சிங்கள குடும்பத்திலிருந்து வந்த விஜயதாசா செய்கிறான்; ஆரிய ரத்னா செய்ய வைக்கிறார். அவனுக்கு அரசியலில் பெரிய ஆர்வம் இல்லை. ஆனால் தான் செய்து வரும் மரக்காலை ( மரம் அறுக்கும் ஆலை!) தொழிலுக்கு காவல்துறையின் ஆதரவு, அதிகாரி ஆதரவு தேவை. கால ஓட்டத்தில் இவனுக்கு சிங்கள அரசியலில் முக்கிய இடம் கிடைக்கக்கூடும். சட்ட விரோதச் செயல்களின் கூட்டணியில் பங்கு பெறுவான். இவனைப் போன்றவர்கள் வகுக்கும் கொள்கைகளைப் பொறுத்துதான் ஜனநாயகம் அமையும்! இவன் தன் மைத்துனன் மனைவியோடு உறவு கொள்ளும் அத்தியாயம் நாவலில் வரும் ஒரு ரசிக்கத்தக்க பகுதி.

இந்த நாவல் தமிழ் மக்களின் அவலம் குறித்த நாவல். ஆனால் இதில் என் மனதைக் கொள்ளை கொண்டது சிங்களக் குடும்பம்தான். தன் பேரன் சுனில் இராணுவத்தில் சேருவதை சீயா(தாத்தா) ரத்னாயக்கவால் ஒரு போதும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. அவரைப் பொறுத்தவரை துவக்கை தூக்குவது என்பதே காசுக்காக கொலை செய்வதுதான். அறம் சார்ந்த வழியில் இருந்து கிஞ்சிற்றும் விலக வேண்டிய அவசியம் அவருக்கு இல்லை. வளவுக்காரர்களை ( அப்படி என்றால் யார்?) எந்தக் காலத்திலும் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. தன் மகன் விஜயதாசாவைக் கெடுத்தது அவர்கள்தான். தமிழர்கள் தங்கள் மண்ணைக் காக்க போராடுகிறார்கள் ; அதில் தவறு ஏதும் இல்லை என்பது அவர் கருத்து. மன்னர் காலத்தில் இருந்து தன் குடும்ப தொடர்ச்சியை அவரால் பகுத்தாராய முடிகிறது. தன் குடும்பம் தழைத்து இருப்பதற்கு காரணம் கடனாக புகையிலை, சுருட்டைத் தந்து விற்கச் செய்த தமிழ்க் குடும்பம்தான். அவர் மூத்த மகன் முன்பொரு காலம் புரட்சியில் தோற்றுப் போயிருக்கலாம். ஆனால் அவர் எழுப்பும் கேள்விகள் இன்னமும் அவசியமானவை. இடதுசாரி அரசியல் குறித்த சாதகமான பார்வை நாவலில் வருகிறது..

சிங்கள சுனிலுக்கு ஏறக்குறைய சம கால தமிழ்ச் சிறுவன் கதிர். இவனுக்கு வரலாறெல்லாம் தன் தாத்தா நாகமணி மூலம் சோற்றோடும், கதையோடும், பேச்சோடும் சொல்லப்படுகிறது. தன் நிலத்தை இடப்பெயர்வில் வரும் மக்களுக்கு கொடுத்து தங்க வைப்பதில் அவருக்கும் அவர் மனைவிக்கும் எந்த சுணக்கமும் இல்லை. தன் மருமகள் முணுமுணுப்பைப் பற்றி அவர்களுக்கு கவலையில்லை. மனிதாபிமானம்தான் அவருக்கு அளவுகோள்.

கதை , சிறுவன் கதிர் ‘ இடம் வலம் இடம் வலம் இடம் வலம் ‘ என்று சொல்லுவதில் கதை தொடங்குகிறது என்றால் சிங்கள இராணுவச் சிப்பாயாக இருக்கும் சுனில் ‘ லெப்ட், ரைட். லெப்ட் ,ரைட் என்று நடப்பதில் முடிகிறது. வன்னிக்காட்டில் கதை தொடர்ந்து நடக்குமோ ? ஒருக்காலத்தில் பரஸ்பரம் ஆதரவோடு இருந்த ரத்னாயக்க – நாகமணி வாரிசுகள் ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொள்ள நேரிடுமோ !

குணா கவியழகன் செய்நேர்த்தியில், அரசியலில், சுவாரசியத்தில், கலைமதிப்பில், பாத்திரப்படைப்பில் வெற்றி பெற்று இருக்கிறார். இந்த நாவலின் கட்டுக்கோப்பும் அழகியலும் இவருடைய மற்ற நாவல்களை படிக்க தூண்டுகிறது.

அகல் வெளியீடு, 348 டிடிகே சாலை,சென்னை-14 / பக்கம் 336/ விலை ரூ.300/முதல் பதிப்பு ஜனவரி 18.

பீட்டர் துரைராஜ், தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளர்.

மாற்று ஊடகத்துக்கு நன்கொடை தாருங்கள்!

சமூகத்தின் பட்டகம், (தி டைம்ஸ் தமிழ் டாட் காம்) தமிழின் மாற்று ஊடகமாக இயங்கி வருகிறது.  வெகுஜன ஊடகங்கள் பேசத் தயங்கும் விடயங்களைப் பேசுவதே எங்கள் நோக்கம். குறிப்பாக மொழி, இன, சாதி, மத, பாலின சிறுபான்மையினர் மீதான தாக்குதல்களை, ஒடுக்குமுறைகளை ஆவணப்படுத்தி வருகிறோம். இதைப்போலவே பேச மறுக்கப்படும் அரசியலையும் பேச முனைகிறோம். நீங்கள் தரும்நன்கொடை எங்களை அடுத்த கட்டம் நோக்கி நகர்த்தும்!

குறைந்தபட்சம் ரூ. 100 நன்கொடை அளிக்கலாம்.இந்த லிங்கை க்ளிக் செய்து பணம் செலுத்தலாம்..

 

காணாததைக் கண்ட ஆமான்: மு.வி. நந்தினியின் சூழலியல் குறித்த கட்டுரைகள்

பீட்டர் துரைராஜ்

பீட்டர் துரைராஜ்

குங்குமம், விகடன், தினகரன் போன்ற இதழ்களில் பத்திரிக்கையாளரான மு.வி.நந்தினி சுற்றுச்சூழல் தொடர்பாக எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு இந்த நூல். 2007-ம் ஆண்டு முதல் எழுதிய கட்டுரைகள் இந்த 165 பக்க நூலில் இடம் பெற்றுள்ளன.

நகர்மயமாக்கல் வெகுவேகமாக நடந்து வருகிறது; விளைநிலங்கள் வீட்டு மனைகளாக்கப் படுகின்றன; நீர்நிலைகள் தூர்க்கப்படுவதால் குடிநீருக்கு கோடையில் அலைவதும், மழைக்காலத்தில் நகரங்கள் மூழ்குவதும் வாடிக்கையான ஒன்றாக மாறி வருகிறது. புவி வெப்பமயமாதல் என்ற பிரச்சினைகள் புதிய விவாதங்களை உண்டாக்குகின்றன. சுற்றுச்சூழல் தினம் கொண்டாடுவது பரவலாகிவருகிறது. பசுமைத் தீர்ப்பாயம் போன்ற அமைப்புகள் உருவாகின்றன.

இந்த நூல் அப்படி ஒரு தேவையிலிருந்து எழுகிறது. சூழலியல் இதழ்களுக்கு தொடர்ச்சியாக கட்டுரைகள் எழுதி வரும் மு.வி.நந்தினி “காணாத்தைக் கண்ட ஆமான்” என்ற பெயரில் ஆமான் என்று சங்க இலக்கியங்களில் சுட்டப்படும் காட்டில் வாழும் காட்டுமாடு பற்றி ஒரு கட்டுரை எழுதி இருக்கிறார்.அதுவே இந்த நூலின் பெயராயிற்று. இந்த நூலில் பல்வேறு பொருளில் 43 கட்டுரைகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு கட்டுரையும் ஓரிரண்டு பக்கங்களில் எளிமையாக உள்ளது.

இந்த நூல் பொதுமக்களுக்கு சுற்றுச்சூழல் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும்; பருந்துப் பார்வையைக் கொடுக்கும். சுற்றுச்சூழல் குறித்த தமிழ்நாட்டின் தற்போதைய முக்கிய ஆளுமைகள் இந்த நூல் முழுவதும் ஏதோ ஒரு வகையில் விரவிக் கிடக்கின்றனர்; அதேபோல பல்வேறு சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளும் கோடிட்டு காட்டப்படுகின்றன. இந்த நூலை பள்ளிகளில் துணைப்பாட நூலாக வைக்கலாம்.

விதைகளே பேராயுதம் என்ற தலைப்பில் இயற்கை உழவாண்மை முன்னோடி கோ.நம்மாழ்வாரைச் சந்தித்து எழுதிய கட்டுரை, ‘அன்னப்பறவை இந்தியாவிலேயே இல்லை, வானம்பாடின்னு ஒரு பறவையே கிடையாது’ என்று இலக்கியவாதிகளுக்கு சூழலியல் பற்றி ஏதும் தெரியாது என்ற சொல்லும் ச.முகமது அலி கட்டுரை, மண்புழு விஞ்ஞானி சுல்தான் அகமது இஸ்மாயில் பற்றிய கட்டுரை, சூழலியல் ஆவணப்பட இயக்குநர் ஆர்.ஆர்.சீனிவாசன் பற்றிய கட்டுரை, ஒரு நகரத்துக்கு குறைந்தது 20 சத பசுமைப் பரப்பு தேவை என்று சொல்லும் சூழலியல் எழுத்தாளர் நக்கீரன் குறித்த கட்டுரை, பாதரசக் கழிவு, அணு ஆயுதக் கழிவு பற்றி ஆவணப் படம் எடுத்த ஆர்.பி்.அமுதன் பற்றிய கட்டுரை என பல அத்தியாயங்கள் வருகின்றன. இதுதவிர ஜீவசுந்தரி, ச.பாலமுருகன், மாலதி மைத்ரி, ஆதவன் தீட்சன்யா, தமயந்தி, ரவிக்குமார், ஜோதி நிர்மலா சாமி ஐஏஎஸ், பேரா.முருகவேள், ஜோதி மணி, பாரதிதாசன், கோவை சதாசிவம், ப.ஜெகநாதன் என பல ஆளுமைகள் பற்றி எழுதப்பட்டுள்ளது.

சிட்டிசன் சைண்டிஸ்ட் , காட்டுயிர் ஒளிப்படக் கலைஞர், பறவைகள் ஒளிப்படக் கலைஞர் என பல புதிய புதிய வார்த்தைகள் நமக்கு இந்த நூல் மூலம்  அறிமுகமாகின்றன. “அணுகுண்டு தயாரிக்கத் தெரிந்தவர்களுக்கு பனியன் தயாரிக்கத் தெரியாதா?” என்று கேள்வி எழுப்புகிறார் இரா.முருகவேள்.

இது தவிர காவிரி டெல்டாவில் மீதேன், பள்ளிக்கரணை சதுப்பு நிலம், வேடந்தாங்கல், பாம்பு, புலி போன்ற பல பிரச்சினைகள் பேசப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு கட்டுரை முடிவிலும் அது வெளியான தேதி குறிப்பிட்டு இருக்கலாம். வெகுஜன இதழ்களில் ஓரிரு பக்கங்களில் வந்து இருப்பதால் கட்டுரைகளில் ஆழமில்லை; ஆனால் பொதுமக்களுக்கு சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான விழிப்புணர்வை இது கண்டிப்பாக கொடுக்கும்.

பெட்ரிகோர் பதிப்பகம் ( தமிழ் ஸ்டுடியோவின் முன்னெடுப்பு) , 7 மேற்கு சிவன் கோவில் தெரு,வடபழனி,சென்னை -26/ரூ.160/பக்கம் ரூ.165/வெளியீடு 2018.

பீட்டர் துரைராஜ், தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளர்.

மாற்று ஊடகத்துக்கு நன்கொடை தாருங்கள்!

சமூகத்தின் பட்டகம், (தி டைம்ஸ் தமிழ் டாட் காம்) தமிழின் மாற்று ஊடகமாக இயங்கி வருகிறது.  வெகுஜன ஊடகங்கள் பேசத் தயங்கும் விடயங்களைப் பேசுவதே எங்கள் நோக்கம். குறிப்பாக மொழி, இன, சாதி, மத, பாலின சிறுபான்மையினர் மீதான தாக்குதல்களை, ஒடுக்குமுறைகளை ஆவணப்படுத்தி வருகிறோம். இதைப்போலவே பேச மறுக்கப்படும் அரசியலையும் பேச முனைகிறோம். நீங்கள் தரும்நன்கொடை எங்களை அடுத்த கட்டம் நோக்கி நகர்த்தும்!

குறைந்தபட்சம் ரூ. 100 நன்கொடை அளிக்கலாம்.இந்த லிங்கை க்ளிக் செய்து பணம் செலுத்தலாம்..

நூல் அறிமுகம்: கே.பாலகோபாலின் ‘உரிமைகள் : ஒரு தத்துவக் கண்ணோட்டம்’

பீட்டர் துரைராஜ்

பீட்டர் துரைராஜ்

தன்முதலான( original) சிந்தனையாளரும் மனித உரிமைப் போராளியுமான,  டாக்டர். கே.பாலகோபால் தெலுங்கில் எழுதியவற்றை “உரிமைகள்: ஒரு தத்துவக் கண்ணோட்டம்” என்ற பெயரில் சிந்தன் பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது. கே.மாதவ் மொழி பெயர்த்துள்ள இந்த நூல் ஜனநாயக ஆர்வலர்கள் மத்தியில் சலனத்தை, தூண்டுதலை கண்டிப்பாக ஏற்படுத்தும்.

பாலகோபால் முப்பதாண்டு காலம் உரிமைகள் இயக்கப் பயணத்தில் தீர்மானகரமான பங்காற்றியவர். அவருடைய கட்டுரைகள், சொற்பொழிவு, துண்டறிக்கை, பாடத்திட்டம் , கேள்வி-பதில், அஞ்சலி, தலையங்கம் ,பேட்டி இவைகளைத் தொகுத்து இந்த முன்னூறு பக்க நூல்
வந்துள்ளது. மனித உரிமை இயக்கங்கள் நடத்துவதற்கு ஏறக்குறைய சட்டப்பூர்வ அனுமதி ஏதுமில்லை. நடக்கின்ற வன்முறைகளை எதிர்த்து ,ஜனநாயக இயக்கங்கள் தாமாக தோன்றுகின்றன; தவழ்கின்றன; நடக்க ஆரம்பிக்கின்றன.அத்த இயக்கங்களுக்கு முன்மாதிரி இல்லை. இந்நிலையில் அது போன்ற இயக்கங்களை நடத்தியவர்களின் அனுபவங்களே ‘ விதிகளாக’ பரிணமிக்கின்றன.இது அப்படிப்பட்ட நூல்தான்.
பாலகோபால் தான் கூறுகின்ற கருதுகோள்களுக்கு தத்துவமுலாம் ஏதும் பூசவில்லை; எந்தத் தலைவர்களின் மேற்கோள்களையும் சுட்டிக்காட்டவில்லை.இப்போது இருக்கின்ற ஜனநாயக பெறுமதிகளை எப்படிப் பாதுகாப்பது ? அதனை எப்படி விரிவு படுத்துவது ? அதன் மூலம் மக்களுடைய உரிமைகளை எப்படி விரிவு படுத்துவது என்று பேசுகிறார். இதுதான் இந்த நூலின் ஆதாரசுருதி.இதை வாசிப்பவர்கள் மனதில் விதைக்கச் செய்வதில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார். இவர் எழுப்புகிற ஐயங்களும், கேள்விகளும் இயல்பானவை.

க.மாதவ் இதனை பாங்குற மொழிபெயர்த்து இருக்கிறார்.பாலகோபாலின் மற்றொரு நூலான “கருத்தாயுதம்” (வகுப்புவாதத்தை எதிர்கொள்ள )நூலையும் இவர்தான் மொழிபெயர்த்தவர். பாராட்ட வேண்டிய பணி.

சாதாரணமாக எந்த இயக்கமும் ‘பெருமக்கள் திரளை’ கூட்ட வேண்டும் என்றுதானே வழக்கமாகச் சொல்லுவார்கள்; பாலகோபால் இதில் மாறுபடுகிறார். “உடனடிப் பொருளாதார- சமூக நலன்கள் இல்லாத இயக்கம் எதுவும் மக்கள் இயக்கமாக மாற முடியாது ” என்று நினைக்கிறார்.

“ஒரு உரிமை முதலில் சிலரின் சிந்தனைகளில் உருவம் பெறும். அரசியல் நடைமுறையில் அங்கீகாரத்தைப் பெறும். அதாவது சட்டம், அரசியலமைப்பு விதி,பழக்க வழக்கம் அனைத்தும் அதனை உரிமைகளாக அங்கீகரிக்கும்.ஏதாவது ஒரு வடிவத்தில் நிறுவனப்படுத்தப்படும்” என்று சொல்லி மேலும் சொல்கிறார் ” அதன் அமலாக்கத்தில் மேலும் சில குறைபாடுகள் இருக்கும்; அக்குறைபாடுகளை அகற்றுவதற்காக போராட வேண்டும்” என்கிறார்.

இத்துறையில் பணியாற்றுபவர்களுக்கு புதிய செய்திகளை இந்நூல் சொல்லுகிறது.” உரிமைகள் பிரகடனத்திலேயே வரம்புகளைக் குறிப்பிட்ட அரசியலமைப்புச் சட்டம் நம்முடையது தவிர வேறு எதுவும் இல்லை ” என்கிறார். ‘கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அரசதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினால் அனைத்து மாற்றங்களும், அனைத்துச் சீர்திருத்தங்களும் ஒரேயடியாக எவ்வாறு சாத்தியமாகும் என்பது புரியவில்லை’ என்கிறார். மனித மூளைகளை அந்தத் திசையில் ‘தயார்’ படுத்த வேண்டும். இந்தியாவில் தூக்குத் தண்டனைகளை அரிதான வழக்குகளில் விதிக்கிறார்கள்; மேற்குலக நாடுகள் அதனை ரத்துச் செய்து விட்டன. ஆனால் சீனாவில் ‘ ‘எதிர்புரட்சியாளர்களுக்கு’ மட்டுமின்றி சாதாரண குற்றவாளிக்கும் தூக்குத் தண்டனை விதித்தனர் என்கிறார்.’ ‘செக்கோஸ்லோவேக்கியா, ஹங்கேரி போன்ற நாடுகளில் கம்யூனிஸ்டு கட்சிகளின் அரசாங்கங்கள் வந்த பின்னும் உரிமைகள் சங்கங்கள் ஏற்பட்டன;ஆனால் அனேகமாக அனைத்தும் ரகசியமாக செயல்பட்டன’.

சட்டத்தின் ஆட்சி( rule of law)என்பதற்கு இங்கிலாந்தில் நானூறாண்டு போராட்டம் நடந்தது என்கிறார்.’ ரூல் ஆஃப் லா’ என்பதற்கு சரியான மொழிபெயர்ப்பு இல்லை (நம்மில் யாருக்கும் அதன் மதிப்பு தெரியாது) ஆகையால் அதற்கு வேண்டிய மொழியும் வளர்ச்சி அடையவில்லை என்கிறார்.’ ‘ சந்தால் போராட்டமும், ரம்ப பிதூரிகள் போராட்டமும் தொடர்ந்ததாலேயே பழங்குடியினருக்கு காட்டுப்பிரதேசங்கள் மீது சில பிரத்யேகமான உரிமைகள் வந்தன’ என்கிறார்.’ இந்தியா ஜனநாயக ரீதியாக பின் தங்கிய நாடு ” என்கிறார்.’ ஜனநாயகத்தை மதிப்பதும் காப்பாற்றிக் கொள்வதும் அவசியம்’ என்கிறார்.
‘அனைவரையும் விடுதலை செய் ‘ என்கிற முழக்கம் அரசியல் ரீதியாக தவறானது என்கிறார்;இறந்து போன, பலியான முக்கிய ஆர்வலர்களைப் பற்றி இவர் எழுதிய அஞ்சலிக் குறிப்புகள் ஒரு அத்தியாயத்தில் வருகின்றன.

ஒட்டுமொத்தத்தில் உரிமை பேசும் அனைவருக்கும் இது ஒரு கையேடாக உள்ளது. இந்த நூல் அதன் பெயருக்கொப்ப ஒரு பரந்துபட்ட பார்வையைக் கொடுக்கிறது.

சிந்தன் புக்ஸ்/9445123164/ kmcomrade@gmail.com/ரூ.200/ பக்கம் 312/ முதல் பதிப்பு 2016

பீட்டர் துரைராஜ், தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளர்.

நூல் அறிமுகம்: அப்பாவின் விசில் சத்தம்!

ஒடியன் லட்சுமணன்

ஒடியன் லட்சுமணன்

மற்ற பொழுதுகளைவிட, பனிபடர்ந்த அதிகாலைநேரங்கள் வாசிப்புக்கு உகந்ததாக இருக்கிறது .

இந்தநேரத்தில் நிகழும் வாசிப்பு பாந்தமாக மனதோடு ஒட்டிக்கொள்வதை, அந்த கதாபத்திரங்கள் விருந்தினர்போல் நம்மோடே சிலகாலம் தங்கியிருப்பதை பலமுறை உணர்ந்திருக்கிறேன்

அப்படிவாசிக்கப்படுகிற சிறுகதைகளை எழுதிய எழுத்தாளர் உங்கள் பிரபலப் பட்டியல்களில் இருக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. அவர்கள் உங்களுக்கு அனுக்கமானவராக இருக்க வேண்டியதில்லை.

ஏதுமற்ற மக்களோடு நெருங்கி நிற்பவராக , அன்றாடம் அவர்களை உள்வாங்குபவர்களாக, அவர்கள் வாழ்வின்மீது 50 சதமானம் கரிசனம் உள்ளவர்களாக இருந்தால் போதுமானது.

தன்னியல்பான அவர்களின் எழுத்துக்கள் இந்த உலகைப்பார்ப்பதற்கு புதிதாக ஒரு ஜோடிக்கண்களை வழங்கிவிட்டுப் போய்விடுகிறது

மேலும் மூன்று சூரியன்களையும் சிலநிலவுகளையும் 7 நட்சத்திரங்களையும் உங்கள் வாசற்படியில் நிறுத்திவிட்டுப்போய்விடுகிறது.

அப்படித்தான் இன்றைய காலையை நாணற்கடனின் Saravanan Naanal ‘அப்பாவின் விசில் சத்தம்’ எழுப்பிவிட்டிருக்கிறது,

குமரியில் இயங்கும் கீற்று வெளியிட்டிருக்கிற அப்பாவின் விசில்சத்தம் ஒரு அணுக்கமான குறுங்கதைத் தொகுப்பு

இதில் வருகிற ஒவ்வொரு கதையும் ஏதாவதொரு வகையில் முக்கியத்துவம்வாய்ந்தவைகளாக இருக்கிறது

அப்பா நோய்தாக்கி படுத்த படுக்கையாகிவிடுகிறார். எப்போதும் ஓடிக்கொண்டிருந்த அவருக்கு இப்படியொரு நிலைவரும் என்று யாரும் கனவிலும்கூட நினைத்ததில்லை. தன் சின்ன சின்ன தேவைகளுக்குக்கூட ,முற்றத்திலோ அடுத்த அறையிலோ இருக்கும் முருகேசனையோ மனைவி சாத்தியம்மாளையோதான் அவர் அழைக்கவேண்டும் ஆனால் அவரால் அழைக்கமுடியாதாபடிக்கு வாய்க்கோணல் சிரமப்படுத்துகிறது. நாக்கு குழறிக்குழறிப்போகிறது. மாமாவின் யோசனையில் இப்போது கயிறோடு கட்டப்பட்டு கழுத்தில் போட்டுக்கொள்ள ஒரு விசில் தரப்பட்டிருக்கிறது.

அப்பா அவ்வப்போது விசில் ஊதுகிறார்

ஊதும் விசிலின் சத்தம் மகனுக்கு எப்போதும் ஒன்றுபோலவே கேட்கிறது ஆனால்.அம்மா.அதன் லயம் ஏற்றம் இறக்கம் ஆகியவற்றைக்கொண்டு அது எதற்கான விசில்சத்தம் என்பதை பிரித்து அறிவதில் தொடங்கும் இந்தச்சிறுகதை அதியற்புதமான உணர்வலைகளையெழுப்பவிட்டுப் போகிறது. கவிச்சி வீசும் அந்த அறையை விவரணைகள் அதிகமின்றி எளிதாக மூளைக்குள் கொண்டு நிறுத்திவிடுவதில் நாணல்காடன் வெற்றிபெற்றுவிடுகிறார் அவருடைய தனித்துவமாய், இதை, நான்,அவரின் பிற கதைகளிலும் பார்க்கிறேன்.

கதையின் போக்கிற்கு ஏற்ப வேகமும் தேவைப்பட்ட இடங்களில் நிற்கவும் செய்யும் நாணலின் நடையானது அலாதியாகவும் மிகவும் நேர்த்தியாகவும் இருக்கிறது.
.
மேசனாக இருந்த நடேசன் விபத்து ஒன்றில் மரணமடைந்துவிடுகிறார்.பார்வதி இனி குழந்தைகளைக் கரை சேர்க்க வேண்டும். அவர் இறக்கும்வரை வேலைக்குப் போகாத பார்வதி மலைமேல்உள்ள பழையகோட்டை ஒன்றின் மராமத்துப்பணிக்கு தினக்கூலியாக வேலைக்குப்போக ஆரம்பிக்கிறாள்.

இப்படியான பார்வதிகளை நானும் நீங்களும் ஏதாவது ஒரு சந்தர்பத்தில் எங்காவது சில இடங்களில் கட்டாயம் நாம் சந்தித்திருக்கக்கூடும் அவளோடு நமக்கு ஏதாவதொரு பந்தம் இருக்கவேண்டும் இல்லையென்றால் வாசிப்பதை விட்டுவிட்டு இரண்டாம் மண்டபம்வரை கலவையைக்கொண்டுபோய் ஒரு நடைபோட்டுவிட்டு வரமுடிந்திருக்காது

பெண்ணிற்கான பிரத்யேக உடல் வலியை இரக்கம் கோராமல், வார்த்தைகளைப்போட்டு செடிசெடியென்று செடியாமல், ஒரு வெடிப்பை நமக்குள் கடத்திவிடுகிறார்.

வலிமிகுந்த ஒரு வாழ்வை மிகக்குறுகிய பக்கங்களில் எழுதும் வல்லமை வாய்த்திருக்கிறது நணலுக்கு.

2.2.2018 லிருந்து எல்லா எழுத்துகள் மறைந்துபோனால் எப்படி இருக்கும்? அப்படி ஓர் ஊரை இதில் காட்சிப்படுத்துகிறார்.

ஊருக்கு வந்து சேர்ந்த தினத்தந்தியை பிரிக்கிறான் சின்ராசு.

அப்படியே கொத்துக்கொத்தாய் எல்லா வார்த்தைகளும். புகைபட்டுக்கருகிய தேனீபோல் கருகி கீழே விழுந்துவிடுகிறது.

சிறுவர்மலர் இணைப்புடன் வந்த தந்தி இப்போது முழு நீள வெள்ளைத்தாளாய் கைகளில் நிற்கிறது. இப்படி போர்டில் எழுதப்பட்ட எழுத்து வீட்டுப்பாடம் எழுதிவந்த நோட்டு ஏன் 2000 ரூவ தாளில் உள்ள எழுத்துகளும்கூட. மாயமாகி வெள்ளை பேப்பராய் கைகளில் கிடக்கிறது.

கொண்டாட்டமான மேஜிக்கல் ரியலிச கதையான இந்த ஊர், தீவிரமான அரசியல்சிறுகதை ஒன்றையும் உள்ளே ஒளித்துவைத்திருக்கிறது.

தன்னை ஒரிஜனல் பெயர் சொல்லிஅழைக்க யாருமில்லாமல் அழைத்துக்கொண்டிருந்த அம்மாவும் இறந்துபோன பின், எல்லோரும் போகும்வரை காத்திருந்து அதையே சொல்லி அழும் கோழி….

ஒரு நாய் துரத்தும் கனவில் தொடங்கி இறுதியில் தன்னைதானே துரத்திக்கொள்ளும்பாலா, என இப்படி ஒவ்வொரு காதாபத்திரங்களையும் மரணத்திலிருந்தும் பிரிவிலிருந்தும் உருவாக்கும் நாணல் அதை கச்சிதமாகவும். பின்னி உலவவிடுகிறார்

நேரடியானகதைசொல்லலுக்கும் இருண்மையான கதைசொல்லலுக்கும் இடையே..ஒரு இடத்தை நாணல் தேர்வு செய்கிறார். அதனால் அவரே எல்லவற்றையும் இறங்கி அடிக்காமால்,ஒவ்வொரு கதையிலும் வாசிப்பவனுக்கும் ஆட வாய்ப்பளிக்கிறார். அது சிறப்பானதாக இருக்கிறது.

ஓடிவந்தநாட்களை இறகுபந்து தயாரிப்பவனைப்போல் பொறுக்கொண்டுபோய் அடுக்கிவைக்கிறேன்

தன்னைவிட நிழல் குறுகிப்போய் காலடியில் விழுந்துகிடப்பதைப்பார்த்து கலங்கிபோனான்..

கதை அற்புதமாக போய்க்கொண்டுக்கும்போது நாணல் இப்படி கவித்துவ நடைக்கு திடீரென மாறிவிடுகிறார். சில இடங்களில் சின்னதாக ஒரு பிரேக் விழுகிறது ஆனால் பல இடங்களில் அது கற்பனைக்குமெட்டாத. மாயாஜாலங்களை நிகழ்த்துகிறது (சில இடங்களில் தவிர்க்கலாம்)

உபயோகமற்ற கிணற்றுமேடொன்றின்மீதுஉட்கார்ந்திருக்கும் பாலு, கையில்வைத்திருக்கும்காலிபாட்டிலை கிணற்றுக்குள் வீசியெறிவான்.

‘உள்ளே இருந்த நிலா உடைந்து சிதறி சில நிமிடங்களில் மீண்டும் சேர்ந்தது ,பறவைகள் அலறி அடங்கியது ‘ என்று எழுதியிருப்பார்.. அதே வரிகளை இறுதில் அந்தக் கதையை முடிக்கவும் ப்யன்படுத்தியிருப்பார் கொள்ளை அழகான கவிதை அது

உயர்கல்வி கற்ற பாலு தான் நடத்திவந்த சலூனை மூடீவிட்டு மனைவி வானதியின் வற்புறுத்தலால் ‘அரைகாசுன்னாலும்.அரசாங்க காசென்று டாஸ்மாக் வேலைக்கு போயிருப்பான்..ஆனால் அவனால் அங்கே நிம்மதியாக இருக்க முடியவில்லை அந்த வருமானமும் போதவில்லை அதற்க்குள் ஊருக்குள் இன்னொரு சலூன் வந்துவிடும் அடிக்கடி கிணற்றடியில் உட்கார்ந்து குடிக்க ஆரம்பித்திருப்பான்

அப்படி ஒரு நாள் அதீதபோதையில் கிணற்றுமேட்டிலேயே உறங்கிபோவான். நிலா மேலே வந்துவிட்டது அது அப்படியே கிணற்றுத்தண்ணீரில் பிரதிபலித்துக்கிடக்கிறது. அவன் ஒருக்களித்துப் படுத்தான். வெகு நேரத்துக்கு பின் கிணற்றுக்குள் அந்த அரை நிலா உடைந்து சிதறியது. அது மீண்டும் ஒன்றுகூடி முழுமையடைய வெகுநேரமானது என்று முடித்திருப்பார்.

காப்பியத்தின் இறுதிவரிபோல் அடர்த்தியானது இது.

கடைசியாக நாணலுக்குசொல்ல ஒன்று இருக்கிறது, கதைத்தலைப்புகளை தேர்ந்தெடுப்பதில் இவ்வளவு அலட்சியம் கூடாது என்பதுதான் அது.

ஒடியன் லட்சுமணன், எழுத்தாளர்; செயல்பாட்டாளர்.

அருந்ததி ராயின் “The Ministry of Utmost Happiness”: நூறு சதம் சமகால  அரசியலைப் பேசும் நாவல்

பீட்டர் துரைராஜ்
பீட்டர் துரைராஜ்
அருந்ததி ராய் God of small things நாவல் மூலம் புகழ்பெற்றவர்.19 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இவர் எழுதி வெளிவந்திருக்கும் நாவல்  “The Ministry of Utmost Happiness“.இந்த நாவலும் புக்கர் பரிசுக்கு தேர்ந்து எடுக்கப்படலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பு  இருந்தது; முதல் சுற்றில் இந்நாவல் இடம் பெற்றிருந்தது.” அருந்ததி ராய்க்கு புக்கர் புக்கர் பரிசு கிடைத்திருந்தால் காஷ்மீர் பிரச்சினைக்கு ஒரு வேகம் (traction) கிடைத்து இருக்கும்.” என்கிறார் மூத்த பத்திரிக்கையாளர் த.நா.கோபாலன்.
அருந்ததி ராயின் மொழி சரளமான மொழி; வார்த்தைகள் குறிப்பான வார்த்தைகள். கதை முன்னும், பின்னும், இடையிலும் சொல்லப்படுவதால் மெதுவாக நகர்வது போல தோன்றுகிறது. கதை தெரிந்தவுடன் மீண்டும் ஒருமுறை படித்தேன் . அதன் விசாலமும், ஆழமும் இப்போது புரிகிறது.
மூன்றாம் பாலினம் (he is she), காவலாளி (நாளொன்றுக்கு 7 மணி நேரம், வாரத்திற்கு ஏழுநாள் வேலை), நகராட்சி தொழிலாளி (அதற்கு முன்பு பிணம் அறுக்கும் வேலை), தோழர். ரேவதி (என் தாயும், தத்தையும் எனக்கு கட்சிதான், பல நேரங்களில் பல முறை கட்சி  தவறிழைத்து இருக்கிறது), கைவிடப்பட்ட குழந்தை (இதன் தந்தை பஸ்டர் காவலாளிகள் ஆறுபேரில் ஒருவன்) என இந்நாவலின் கதாபாத்திரங்கள் அனைவருமே ஏதோ ஒருகையில் கண்டுகொள்ள படாதவர்கள். நாவலாசிரியர் இவர்களை மையமாக வைத்து வார்த்தைகளால் விளையாடுகிறார். இவரது வசனங்களை படித்து மெலிதாக புன்னகைக்கலாம்; சத்தம் போட்டு சிரிக்கலாம். வாக்கியங்கள் சொல்லும் பொருள் ஒன்று; நமது அறவுணர்ச்சி, புரிந்து கொள்ளும் தன்மையைப் பொருத்து வெளிப்படும் பொருள் வேறு (read between the lines).
நாவல் பேசுவது முழுமையும் தற்கால அரசியல்தான்; அது  நாவலாக கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஜந்தர்மந்தரில் ஒரு குழந்தை ஒருத்தியால் (அவள் உயரமானவள், குள்ளமானவள்; கறுப்பானவள், சிவப்பானவள்; அழகானவள் , அழகில்லாதவள் ) விட்டுச் செல்லப்படுகிறது. அதனை எடுத்து பராமரிக்கும் திலோத்தமாவிற்கு சிலர் உதவிபுரிகின்றனர். இதனையொட்டி நடக்கும் சம்பவங்களின் கோவைதான் இந்தக் கதை.
இந்த நாவல் சம காலத்தில் (ஏறக்குறைய முப்பது ஆண்டுகள்) நடக்கிறது. ஜந்தர் மந்தர்
(இதில் நடைபெறும் போராட்டங்கள் பற்றின விவரணைகள் அருமை) , ஆந்திரா கோதாவரிப்பகுதி (ரேவதி தோழரான பகுதி), தஞ்சாவூர் (வன்னியர் பகுதியில் எப்படி ஒரு தலீத்தின் சிலையில் துப்பாக்கி இருக்கலாம்), ஜம்மு காஷ்மீர் ( உடனடியாக காதுக்கு மருந்திட்டு சரி செய்ய வேண்டும், இல்லையானால் இராணுவம் கூப்பிடும்போது திரும்ப முடியாது, உயிருக்கு ஆபத்து), அகமதாபாத் அகதி முகாம் (காயத்திரி மந்திரம் கற்றுக்கொண்டால் தப்பிக்கும் வாய்ப்பு உண்டு), கொச்சி (அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் வளைகுடா நாட்டிற்கோ, இங்கிலாந்திற்கோ, அமெரிக்காவிற்கோ, சென்று அங்குள்ள மலையாள தாதிப்பெண்கள் வரிசையில் சேர காத்திருந்தார்கள்) என இந்த நாவல் இந்தியா முழுமையும் இயல்பாக பயணிக்கிறது.
ஜம்மு காஷ்மீரில் நடப்பது என்ன? அங்குள்ள சாமானியனின் வாழ்வு எத்தகையது? அரசு யந்திரத்தின் பற்கள் எப்படிப்பட்டன என புரிந்து கொள்ள இந்த நாவல் உதவும். கதையின் பெரும்பாலான பக்கங்கள் இதற்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன. மூசா (தில்லியில் கட்டடக்கலை பயின்ற காஷ்மீர் குடிமகன்), நாகராஜ் ஹரிகரன் (அவனுடைய ஆர்வம் ஒரே நேரத்தில் நம்பிக்கையும் , எரிச்சலையும் ஒரே நேரத்தில் கொடுத்தது), பிலப்தாஸ் குப்தா (தந்தை தமிழ், தாய் வங்காளி ), திலோத்தமா (பெற்ற தாயாராலேயே  தத்து எடுக்கப்பட்டவள்; அவளுக்கு கடந்த காலம் இல்ல , குடும்பம் இல்லை, சமுதாயம் இல்லை, மக்கள் இல்லை, வீடும் இல்லை)  என்ற இந்த நான்கு பேரும் தில்லியில் ஒரே கல்லூரியில் படித்தவர்கள். பின்பு காஷ்மீரில் ஒருங்கே பங்வேறு நிலைகளில் – குடிமகனாக, போராளியாக, காதலியாக; மனித உரிமை (?) பேசும் பத்திரிக்கையாளராக, அவன் மனைவியாக; உளவுப்பிரிவு இயக்குநராக, அவனுடன் படுப்பவளாக   வருகிறார்கள். இவர்களுக்கு இடையேதான் கதை பின்னப்பட்டுள்ளது.
அவரது நடை துள்ளலாடும் நடை; அவர் விரும்புவது மானுட நேசம். அருந்ததி ராய் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார். “நான் வெற்றி பெற வேண்டும் என்பதற்காகவோ, பணம் சம்பாதிப்பதற்காகவோ நாவல் எழுதவில்லை. நான் ஒரு நாவல் எழுத வேண்டும் எனவே நாவல் எழுதுகிறேன்” என்று அவர் சொல்லுவது பொருத்தமே.
திலோத்தமா ரீடர்ஸ் டைஜஸ்ட் பாணியில் காஷ்மீரைப் பற்றி எழுதி வைத்திருக்கும் குறிப்புகளைப் போல ஒரு சில பதிவுகள் :
1. கீழ்கண்டவைகள் சரியா? தவறா?
(அ) The Ministry of Utmost Happines
          என்பது இடுகாடு
(ஆ)Mr.Aggarwal என்பது
        கேஜ்ரிவாலைக்  குறிக்கும்.
( இ) அமெரிக்காவில் தஞ்சம் அடைந்த
         மேஜர். அம்ரிக்சிங் தற்கொலை
          செய்து கொண்டார்.
( ஈ) காஷ்மீரில் இராணுவம்
        போர்நிறுத்தத்தை
         விரும்பியதில்லை .

The Ministry of Utmost Happiness

பெங்குவின் பதிப்பகம்
445 பக்கம்
ரூ.599/2017.
 பீட்டர் துரைராஜ், தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளர்.

எம்.ஜி. ஆர் முன்வைத்த கனவுலக தீர்வுகள்! பிம்பச்சிறை நூல் அறிமுகம்

பீட்டர் துரைராஜ்

பீட்டர் துரைராஜ்

திராவிட இயக்க ஆய்வாளரான எம்.எஸ்.எஸ்.பாண்டியன் பராசக்தி திரைப்படம் குறித்த ஆய்விற்காக புகழ்பெற்றவர். எம்.ஜி.ஆரின் திரைப்பட வாழ்வையும் , அரசியலையும் ஆய்வு செய்து The Image Trap : M.G.Ramachandran in Film and Politics ( 2015 ) என்ற நூலை எழுதியுள்ளார். அதனை “பிம்பச்சிறை- எம்.ஜி.ராமச்சந்திரன் திரையிலும் ,அரசியலிலும் என்ற பெயரில் அழகாக மொழிபெயர்த்துள்ளார் பூ.கோ.சரவணன். நூலாசிரியரின் மறைவுக்குப் பின் இந்த நூல் வெளிவந்துள்ளது ( 2016).

இந்த நூலில் எம்ஜிஆர் 1933 முதல் நடித்த படங்களின் பட்டியல்(133) ,புகைப்படங்கள் , வாழ்க்கைச் சுருக்கம் ஆகியவை பின்னிணைப்புகளாக உள்ளன. எம்ஜிஆர் குறித்த தனது முடிவுகளை உளவியல் , சமூகவியல் நோக்கில் தருக்க நியாயங்களோடு விளக்கி உள்ளார் நூலாசிரியர். பல விபரங்கள் நமக்கு ஏற்கெனவே தெரிந்தவைதான்; புதிய செய்தி ஏதும் இல்லையெனவும் ஒரு சிலர் நினைக்கக் கூடும். ஆனால் இதனை படித்து முடிக்கையில் ஒவ்வொருவரும் புதிய வெளிச்சத்தைப் பெறுவர்.

காங்கிரசு காலத்தில் வேகமாக மின்சாரமயமாக்கப்பட்டன. இதனால் திரையரங்குகள், திரைப்படங்கள் ஆகியவை பெருமளவு ஊரக மக்களுக்கும் சென்று சேருவது சாத்தியமானது. அப்படி அமைக்கப்பட்ட திரையரங்கின் இருக்கையானது ஒருவரின் சாதி அடிப்படையில் இல்லாமல் ஒருவரின் வாங்கும் திறனின் அடிப்படையில் இருப்பிட வரிசை தீர்மானிக்கப்பட்டது. இந்தப் பார்வையாளர்களுக்கான எம்ஜிஆர் மூன்று முறை பிறந்தவராக மக்கள் முன் நிறுத்தப்பட்டார். பயமின்மை, ஆண்மை, இளமை ஆகிய பிம்பங்களை சிதையாமல் பார்த்துக் கொண்டார். அப்பா இல்லாத குடும்பத்தின் மூத்த பிள்ளையாக இருந்தார்; கற்பு, குடும்பம் பற்றிய பொதுவான கருத்துக்களை போற்றுபவனாக இருந்தார். பெண்களுக்கு விடுதலை தரப்படும் தருணங்கள் ஆணாதிக்க கட்டமைப்புக்குள்ளேயே அடங்கின.

1953 ல் திமுகவில் சேர்ந்து , சட்ட மேலவை உறுப்பினராக , சட்டமன்ற உறுப்பினராக முதலமைச்சராக இருந்த எம்ஜிஆர் 1987 ல் இறந்த போது இறுதி ஊர்வலத்திற்கு இருபது லட்சம் பேர் திரண்டனர். சோகம் தாங்காமல் 31 பேர் தற்கொலை செய்து கொண்டனர். இந்த அளவுக்கு மக்களின் பேரன்பை பெற்ற எம்ஜிஆர் எந்த உறுத்தலும் இல்லாமல் காவல்துறையின் அடக்குமுறைக்கு ஆதரவாக நின்றார்; அதிமுகவின் தனித்துவமான குண்டர் சட்டம் இவரது ஆட்சியில்தான் கொண்டுவரப் பட்டது. பால்வாடி, மதிய உணவுத்திட்டத்திற்கு பின்பும் கூட பொருளாதார கட்டமைப்பில், வறுமை ஒழிப்பில் எந்த மாற்றத்தையும் அவரால் கொண்டு வரமுடியவில்லை. திரைப்படத்தையும், அவரது அரசியல் வாழ்வையும் விளக்கும் இந்நூல் எம்ஜிஆரால் உண்மையான சிக்கல்களைக் காட்டி அதற்கு கனவுலகத் தீர்வுகளைத்தான் வழங்க முடிந்தது என்கிறார் .

மக்களோடு பணிபுரியும் யாராக இருந்தாலும் – ஊடகவியலாளர் , பொது வாழ்வில் உள்ளோர், சமூகச் சிந்தனையாளர் என அனைவரும் படிக்கலாம். ஒவ்வொருக்கும் இதில் செய்தியுண்டு.

பிம்பச்சிறை

எம்.எஸ். பாண்டியன்

தமிழில்: பூ. கோ. சரவணன்.

பிரக்ஞை வெளியீடு/ 248 பக்கம் / ரூ. 275.

பீட்டர் துரைராஜ், தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளர்.

நூல் அறிமுகம்: ‘பொடம்கின் கப்பலும் போக்கிரித் திருடனும்’

சம்சுதீன் ஹீரா

சம்சுதீன் ஹீரா

இரண்டு மணிநேர ஓய்வு கிடைத்தால் என்ன செய்வீர்கள்..? ஒரு புத்தகம் படிக்கலாம், இசை கேட்கலாம், அல்லது ஒரு திரைப்படம் பார்க்கலாம் என்று நினைப்பீர்கள். ஆனால் இரண்டு மணிநேரத்தில் உலகின் மிகச் சிறந்த 26 திரைப்படங்களைப் பார்க்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தால் என்ன செய்வீர்கள்..?

இரண்டு மணிநேரத்தில் 26 படங்களா..? முடியுமா என்றுதானே கேட்கிறீர்கள். முடியுமென்றே சொல்கிறது தோழர் கருப்பு கருணா எழுதிய பொடம்கின் கப்பலும் போக்கிரித் திருடனும் என்கிற புத்தகம்.

இது வெறுமனே திரைப்படங்கள் குறித்த விமர்சன நூலல்ல. உலகின் சிறந்த திரைப்படங்கள் குறித்த அறிமுகத்தை அதன் உள்ளார்ந்த சுவையோடு தெவிட்டத்தெவிட்ட ஊட்டுகிற புத்தகம். நான் உங்களுக்கு ஒரு உறுதியைத் தரமுடியும். நீங்கள் இந்தப் புத்தகத்தை வாசித்து முடிக்கும்போது அந்த 26 உலகப் படங்களையும் பார்த்து முடித்த நிறைவை உணர்வீர்கள் என்பதே அது.

அதோடு அந்தத் திரைப்படங்கள் சொல்கிற அரசியலை, மனித மாண்பை, போர்களின் கொடூரத்தை, வரலாற்றின் கருப்புப் பக்கங்களை, அதை எதிர்கொண்ட எளிய மனிதர்களின் வாழ்க்கையை, அதில் உள்ளார்ந்து பொதிந்துள்ள வலியை, போராட்ட உணர்வை திரைப்படத்தின் அதே அழகியலோடு எழுத்து வடிவில் தொகுத்துக் கொடுத்திருப்பதே இந்நூலின் சிறப்பு.

கருணா தோழரின் உரையாடல் மொழி போலவே எழுத்து மொழியிலும் அவரது வழக்கமான நக்கலும் நையாண்டியும் கொட்டிக் கிடக்கிறது. கொஞ்சமும் சலிப்பூட்டாத, விறுவிறுப்பான காட்சிகளாகக் கண்முன் விரியும் வெகு எளிமையான நடை.

Battleship Potemkin, the pianist, caterpillar, life is beautiful, bicycle thieves, the day i become a women, the cyclist, LA strada போன்ற திரைப்படங்களை அறிமுகப்படுத்திய விதம், புத்தகத்தின் தாள்களே நம் முன் திரையாய் விரிந்து நின்று விட்டதைப்போல உணர வைத்திருப்பதே இந்நூலின் வெற்றி.
சினிமாவின் வழியே உலகப் போர்களின் காலத்திய சூழலை ஒரு அவசரப் பார்வை பார்க்கும் வாய்ப்பை இந்தப் புத்தகம் நமக்கு கொடுக்கிறது…

திரைப்படம் எனும் கலைப்படைப்பின் வழியே வரலாற்றையும், வரலாற்று வழிப்பட்ட மக்களின் துயரார்ந்த வாழ்க்கையையும், போர்களின் மூலம், இனவழிப்பின் மூலம் மனிதகுலம் சந்தித்த பேரழிவுகளையும், சின்னச் சின்ன நம்பிக்கைகளையும், மனித உறவுகளின் ஆழத்தையும், வெவ்வேறு பரினாமங்களில் சொல்லிச்செல்லும் உலகின் மிகச்சிறந்த 26 திரைப்படங்களை தோழர் கருணாவின் எழுத்துகளின் வழியே அதே அழகியலோடு தரிசிக்க முடிகிறது.
அவ்வளவு நெருக்கமாக நுனுக்கமாக அந்த அற்புத அனுபவங்களை நமக்கு வழங்கிய ஆசிரியருக்கு நன்றிகளும் பாராட்டுகளும்.

புதியகோணம் பதிப்பகம்,
பாரதி புத்தகாலயம்,
₹120 ரூபாய்,
ஆசிரியர். எஸ். கருணா

சம்சுதீன் ஹீரா, கோவை கலவரத்தை அடிப்படையாக வைத்து எழுதப்பட்ட ‘மௌனத்தின் சாட்சியங்கள்’ நாவலின் ஆசிரியர்.

 

புதிய தடத்தில் ரஷ்ய இலக்கியம்: ஏ.சண்முகானந்தம்

ஏ.சண்முகானந்தம்

ஏ.சண்முகானந்தம்

கடந்த 1970-களில் தொடங்கி நாளது வரை தமிழ்ச் சூழலில் ரஷ்ய இலக்கியங்களின் பாதிப்பு தமிழ்ப் படைப்பாளிகளிடம் இருந்து வருகிறது. தாய், அன்னா கரீனைனா, தந்தையரும் தனயரும், கசாக்குகள், புத்துயிர்ப்பு, குற்றமும் தண்டனையும், போரும் அமைதியும், முதல் ஆசிரியர், ஜமீலா, வெண்ணிற இரவுகள் என தமிழர்களை ஈர்த்த ரஷ்ய இலக்கியங்களின் வரிசை மிக நீண்டது. அந்த வரிசையில், நிக்கொலாய் ஒஸ்திரோவ்ஸ்கியின், ‘வீரம் விளைந்தது’ நாவல் குறிப்பிடத்தக்கதாக உள்ளது.

செர்மன் நாட்டு படையின் ஊடுருவல், உள்நாட்டு முதலாளிகளின் போர், ஜார் மன்னரின் வழித்தோன்றல்களின் தொடர்ந்த அச்சுறுத்தல்களுக்கு இடையில் செஞ்சேனையின் வீரம் செறிந்த போராட்டத்தையும், இந்நாவலின் நாயகன் பாவெல் கர்ச்சாகினின் தீரத்தையும் வெளிப்படுத்துவதாக இன்றளவும், ‘வீரம் விளைந்தது’ நாவல் நினைவுக்கூறப்படுகிறது. சென்ற நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இந்நாவல் வெளிவந்திருந்தாலும், இன்றளவும் உலகெங்கிலுமுள்ள போராடும் மக்களுக்கும், இளைஞர்களுக்கும் நம்பிக்கையூட்டுவதாக இந்நாவலின் பேசுபொருள் அமைந்துள்ளது.

கடந்த 1917-ஆம் ஆண்டு லெனின் தலைமையில் போல்ஷ்விக் கட்சியால் (ரஷ்ய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி) வழி நடத்தப்பட்ட தொழிலாளர், உழவர் புரட்சி மாபெரும் வெற்றிப் பெற்றது. ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்து வீழ்த்தப்பட்ட ஜார் மன்னரின் வழித்தோன்றல்கள், முதலாளிகள் புரட்சிக்கெதிராக ஆயுதமேந்திப் போராட ஆரம்பித்தனர். மறுபக்கம் செர்மனியின் படையும், புரட்சிக்கெதிரானவர்களின் உள்நாட்டு போரும் மூளத்தொடங்கின. இவற்றை எதிர்த்து ரஷ்ய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, தொழிலாளர்கள் இணைந்த செஞ்சேனை போராட ஆரம்பித்தது.

தனது சிறுவயதில் செஞ்சேனையில் இணைந்த பாவெல் பல போர்களில் ஈடுபட்டு காயமடைந்தாலும், சற்று உடல் நலம் தேறி மீண்டும் போர்க்களத்திற்கு சென்றார். அவரது இடையறாத போர்க்களப் பணிகளால் உடல் நலம் மிகவும் மோசமாக பாதிக்கப்பட்டு, முழுமையாக ஒய்வெடுக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. போர்க்களம் செல்ல முடியாத, உடல் நலம் குன்றிய நிலையில் இளைஞர் சங்கப் பணிகள், எழுத்துப் பணி என பல்வேறு பணிகளில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருந்தார்.

போரில் பல முறை குண்டுகள் தாக்கியதன் பின் விளைவாக உடல் நலம் மோசமாக பாதிக்கப்பட்டதுடன், கை கால்கள் செயல் இழக்க ஆரம்பித்தன. பார்வையும் மோசமடைந்து, சிறிது காலத்தில் முழுமையாக பறிபோனது. தனது இளம் வயதிலேயே போர்க்களங்களில் செயலாற்றி, நடக்க இயலாமல் படுகாயமடைந்தாலும், மக்களுக்கான பணிகளில் தன்னை எந்த வகையிலாவது ஈடுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்ற முனைப்புடன் பாவெல் செயல்பட்டு வந்தார். அவர் முன் இருந்த ஒரே வாய்ப்பு எழுத்து மட்டுமே. அதையும் அவர் சொல்லச் சொல்ல ஒருவர் எழுத வேண்டும் என்ற நிலையில், தன்னுடைய போராட்ட வாழ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுத ஆரம்பித்த நாவல்தான், ‘வீரம் விளைந்தது’.

‘புரட்சி’, ‘மக்கள் எழுச்சி’ என்ற சொல்லாடல்களுக்கான முதன்மை பங்கு, இளைஞர்கள், தங்களது சமூக பங்களிப்பை எந்த வகையில் செயலாற்ற வேண்டும் என்பதை நாவல் எடுத்துரைத்தது. 1932-ஆம் ஆண்டு ரஷ்ய மொழியில் ‘வீரம் விளைந்தது’ நாவல் வெளியானது. உடல் நலம் மோசமடைந்து 1936-ஆம் ஆண்டு நிக்கொலாய் இறந்தாலும், அவரது நாவல் உலக அளவில் பல மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இளைஞர்களால், எளிய மக்களால் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. இந்நாவலின் கதாநாயகன் பாவெல்லும், தாய் நாவலின் பாவெல்லும் இன்றளவும் இளைஞர்களுக்கான முன்னுதாரணமாக உள்ளனர் என்றால் மிகையல்ல.

உலக அளவில் கொண்டாடப்பட்டு வரும் இந்நாவலின் இளையோர் பதிப்பை ஆங்கிலத்தில் இருந்து தமிழில் மறு ஆக்கம் செய்துள்ள ஆதி வள்ளியப்பன் மிகுந்த பாராட்டிற்குரியவர். வடிவமைப்பும், அழகிய ஓவியங்களும், எளிய தமிழாக்கமும், தரமும் பள்ளி மாணவர்கள், இளைஞர்கள் என அனைவரையும் வீரம் விளைந்தது நூல் கவர்ந்திழுக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

ரூடால்ஃப் கார்க்லின் சிறுவர்களை கவர்ந்திழுக்கும் அழகிய ஓவியங்களுடன் தரமான முறையில் புக்ஸ் பார் சில்ரன்ஸ் இந்நூலை வெளியிட்டுள்ளது. தொடர்ச்சியாக ரஷ்ய இலக்கியங்களின் நீண்ட வரிசையை இளையோர் பதிப்பாக வெளிக்கொண்டு வரும் முயற்சியில் புக்ஸ் பார் சில்ரன்ஸ் ஈடுபடும் என்ற நம்பிக்கையை இப்பதிப்பு தருகிறது.

‘உலகெங்கும் சாதாரண, எளிய மக்களின் உரிமைகளுக்காப் போராட வேண்டிய, புரட்சி நடத்த வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்திய முக்கிய படைப்பான வீரம் விளைந்தது, காலம் காலமாக உத்வேகம் அளித்து வரும் நாவல்களில் ஒன்று’ என குறிப்பிடும் ஆதி வள்ளியப்பனின் இம்முயற்சி மிகுந்த பாராட்டிற்குரியது. அந்த வகையில், அடுத்தடுத்து ரஷ்ய இலக்கியங்களை இளையோர் பதிப்பாக வெளிக் கொண்டு வரவேண்டிய பணியை ஆதி வள்ளியப்பன் மேற்கொள்வார் என நம்பலாம். இளையோருக்கான நூல் வரிசையில் கொண்டாடப்பட வேண்டிய படைப்பாக மட்டுமின்றி பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய படைப்பாகவும் ‘வீரம் விளைந்தது’ நாவல் உள்ளது.

வீரம் விளைந்தது
வெளியீடு: புக்ஸ் பார் சில்ரன்ஸ்
நிக்கொலாய் ஒஸ்திரோவ்ஸ்கி (ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு; ஷீனா வேக்ஃபீல்ட்)
தமிழில் மறுஆக்கம்; ஆதி வள்ளியப்பன்
ஓவியங்கள்; ரூடால்ஃப் கார்க்லின்
விலை ரூ.50.00

ஏ. சண்முகானந்தம், ‘காடு’ இதழின் ஆசிரியர்.  ‘தமிழகத்தின் இரவாடிகள்’, ‘வலசை பறவைகளின் வாழ்விடச் சிக்கல்கள்’, ‘பூச்சிகளின் உலகம்’, ‘பூச்சிகள் ஓர் அறிமுகம்’, ‘தமிழர் மருத்துவம்’ ஆகிய நூல்களின் ஆசிரியர்.

உலக புத்தக தினத்தில் 30% முதல் 50% வரை சிறப்பு தள்ளுபடியில் நூல்கள்!

உலக புத்தக தினத்தை ஒட்டி 50% வரையிலான சிறப்பு தள்ளுபடியை அறிவித்துள்ளன பதிப்பகங்கள்.

சினிமா தொடர்பான நூல்களை வெளியிடும் பேசாமொழி பதிப்பகம்:

உலக புத்தக தினத்தை முன்னிட்டு ஏப்ரல் 22, 23 சனிக்கிழமை மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமை இரண்டு நாட்களும் பியூர் சினிமா புத்தக அங்காடியில் பேசாமொழி பதிப்பக புத்தகங்கள்(மிஷ்கின், வஸந்த், சாரு நிவேதிதா, விஜய் ஆர்ம்ஸ்ட்ராங்) புத்தகங்கள் அனைத்தும் 50 சதவீத கழிவிலும், மற்ற பதிப்பக புத்தகங்கள் 15 சதவீத கழிவிலும் விற்பனைக்கு கிடைக்கும்.

 

முற்போக்கு-ஈழம் தொடர்பான நூல்களை வெளியிட்டு வரும் புலம் வெளியீட்டகம்:

உலக புத்தக தினத்தை ஒட்டி புலம் நூல்களுக்கு 30% சிறப்பு தள்ளுபடி. ஏப்ரல் 21 முதல் 23 வரை இச்சலுகை. வாசகர்கள், நண்பர்கள், எழுத்தாளர்கள் அனைவரும் வருக!

புலம், 97/55, நாத்திகம் கட்டிடம், ஆற்காடு சாலை, கோடம்பாக்கம், (கணபதி அரசு மேல்நிலைப்பள்ளி அருகில்)
தொடர்புக்கு: 9840603499/ 9840974053

இலக்கிய நூல்களை வெளியிட்டுவரும் உயிர்மை பதிப்பகம்:

உலக புத்தக தினத்தை முன்னிட்டு உயிர்மை நூல்களை 30% சிறப்பு தள்ளுபடியில் உயிர்மை அலுவலகத்தில் பெறலாம் . ஏப்ரல் 20 முதல் 23 இச்சலுகை.. வெளியூர் வாசகர்களுக்கும் இச்சலுகை உண்டு. உள்ளூரில் இருப்பவர்கள் உயிர்மை, 11/29 சுப்ரமணியன் தெரு, அபிராமபுரம், சென்னை – 18 என்ற முகவரிக்கு நேரில் வரலாம். வெளியூர் வாசகர்கள் uyirmmai@gmail.com என்ற முகவரிக்கு எழுதினால் நூல் பட்டியல அனுப்புகிறோம். பணம் செலுத்தும் முறையும் தெரிவுக்கப்படும். தொலைபேசி எண்: 044- 24993448, அலைபேசி எண்: 9003218208

எதிர் வெளியீடு:

ஏப்ரல் 23 அன்று கொண்டாடப்படும் உலக புத்தக தினத்தை முன்னிட்டு எதிர் வெளியீடு புத்தகங்களுக்கு சிறப்பு சலுகை. எதிர் வெளியீடு புத்தகங்களை 50% கழிவிலும் பிற பதிப்பகங்களின் புத்தகங்களை 10% முதல் 30% கழிவிலும்
பெற்றுக்கொள்ளலாம்.

இச்சலுகையை உங்களுடைய நண்பர்கள் மற்றும் தெரிந்த வாசகர்களிடம் தெரிவித்து அனைவரும் பயன்படுத்திக் கொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம். வெளியூர் வாசகர்கள் தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு உங்களின் புத்தக தேவையை தெரியப்படுத்தலாம். தபால் செலவு தனி.

தொடர்புகளுக்கு : 04259 226012, 99425 11302

விளிம்புக்கு அப்பால்: புதிய படைப்பாளிகளின் சிறுகதை சிறப்பிதழ்!

‘அகநாழிகை’ பொன்வாசுதேவன்

பொன் வாசுதேவன்

இலக்கியம் என்பது கோட்பாடுகளிலும், இஸங்களிலும் சிக்கித் தடுமாறிக்கொண்டிருக்கிறது. இலக்கியத்தைச் செய்பவர்களின் நிலை இதுதான். கண்ணுக்குத் தெரியாத பொறியில் சிக்கிக்கொண்டு விவாதங்களும், சண்டைகளும், புறங்கூறல்களும் பெருகிக்கொண்டிருக்கின்றன. எத்தனை எழுத்தாளர்கள் புதிதாக எழுத வருகிறவர்களின் படைப்புகளைப் படிக்கிறார்கள் என்பது தெரியாது. எத்தனை பத்திரிகைகள் புதிய படைப்பாளிகளின் படைப்புகளைப் படித்து அதை வெளியிடுவதில் அக்கறை காட்டுகிறார்கள் என்பது கேள்விக்குறி. ஓடுகிற குதிரையின்மீது அல்லது விரட்டி ஓட வைக்க முடியுமென்று நம்பிக்கை உள்ளவர்களின் மீதுதான் பதிப்பகங்களின் கவனமெல்லாம். புகழ், புகழ விடு என்பதான முதுகுசொறிதல்களில் எழுத்தின் அரிப்பைத் தீர்த்துக்கொள்ள யத்தனிப்பவர்கள் இவர்கள்.

வாசிப்பிலும் எழுத்திலும் ஆர்வம்கொண்ட புதிதாக எழுத வந்திருக்கும் பலரது படைப்புகளை வாசிக்கும் வாய்ப்பு சமீபத்தைய புத்தகக் கண்காட்சியில் கிடைத்தது. அனேகமாக புதிதாக எழுதத் தொடங்கியவர்களின் சிறுகதைத் தொகுப்புகள் பலவற்றைப் படித்துவிட்டேன். தேர்ந்தெடுத்த புத்தகங்களை மட்டுமே படித்ததால், ஒன்றும் பிடிக்காமல் போகவில்லை. இந்நிலையில்தான், புதிதாக எழுதும் இவர்கள் எல்லோருமே மிகக் குறைந்த அளவில் அறியப்பட்டவர்களாகவும், பத்திரிகைகளில் கதை வெளியாகும் வாய்ப்பு இல்லாதவர்களாகவும், அப்படியே இருந்தாலும் ஒன்றிரண்டு கதைகளை எழுதியவர்களாகவும், முதல் முறை அச்சேறுகிறவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள் என்பது தெரிந்தது.

அகநாழிகை இதழை நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு கொண்டுவரும் எண்ணம் உதித்தது. முழுக்க புதிய, இளம் படைப்பாளிகளின் படைப்புகளுடன் சிறுகதைச் சிறப்பிதழாகக் கொண்டு வர நினைத்தேன். அதன் அடுத்தகட்டமாக, சிறுகதைச் சிறப்பிதழை புத்தகமாகவே கொண்டு வந்துவிடலாம் என்று தோன்றியது. அப்படி உருவானதுதான் ‘விளிம்புக்கு அப்பால்’ சிறுகதைத் தொகுப்பு. இது அகநாழிகையின் சிறுகதைச் சிறப்பிதழ், அதேசமயம் சிறுகதைத் தொகுப்பு புத்தகமும் கூட. பதிமூன்று புதிய, இளம் படைப்பாளிகளின் சிறுகதையை உள்ளடக்கிய இந்தப் புத்தகம் 160 பக்கங்களில் ரூ.120 விலையில் வெளிவருகிறது.

தேர்ந்தெடுத்துத் தொகுத்த வகையில் இந்தக் கதைகளை வாசித்து ஒரு முன்னுரையை எழுதியிருக்கிறேன் சமகால எழுத்தின் பிரயாசைகள், வகைகள் (Genres), உத்திகள் என இளம் படைப்பாளிகளின் ஆற்றோட்டமான எழுத்தின் வாயிலாக இந்தத் தொகுப்பில் வாசித்து ரசிக்கலாம்.

எழுத்தின் புதிய போக்குகளை புதிய படைப்பாளிகளின் எழுத்துகளின் வாயிலாக அடையாளங்காணவும், இந்த சிறுகதைத் தொகுப்பு / சிறுகதைச் சிறப்பிதழ் என்பதான இந்த புதிய முயற்சிக்கும் உங்களுடைய ஆதரவை எதிர்பார்க்கிறேன்.

பொன். வாசுதேவன், எழுத்தாளர்; பதிப்பாளர்.

விளிம்புக்கு அப்பால்
வெளியீடு: அகநாழிகை பதிப்பகம்
(புதிய படைப்பாளிகளின் சிறுகதைகள்)
தேர்வும், தொகுப்பும்: பொன். வாசுதேவன்
160 பக்கங்கள்
ரூ.120

#புத்தகம்2017: பொய்-வேடங்களில் மன்னன்… இப்பொழுது தலைநகர் டெல்லியில்!

மோடியின் பொய் வாக்குறுதிகளை அம்பலப்படுத்தும் ‘பொய்-வேடங்களில் மன்னன் … இப்பொழுது தலைநகர் டெல்லியில் !’ நூலிம் பின்னணியில் உள்ள தகவல்கள் இங்கே…

● தமிழில் வெளிவந்துள்ள “பொய்-வேடங்களில் மன்னன் … இப்பொழுது தலைநகர் டெல்லியில் (பாகம் 1) …..!” நூலின் மூலப்பிரதியின் தலைப்பு “Fekuji Have Dilli Ma” . இந்த குஜராத் பதிப்பானது , மிகச்சரியாக மைய அரசில் மோடி பதவியேற்று இரண்டு ஆண்டுகள் நிறைவடைந்த நாளான மே 26 2016 அன்று குஜராத் மாநில தலைநகரான அகமதாபாத்தில் வெளியிடப்பட்டது.

● புத்தகம் வெளிவந்த ஒரு வாரத்திற்குள்ளாகவே , பி.ஜே.பி உறுப்பினரும் , மோடியின் ஆதரவாளருமான சோலங்கி நர்சிங்பாய் கோவிந்த்பாய் என்பவர் இப்புத்தகத்தை தடை செய்யவேண்டும் என அகமதாபாத் கீழ் கோர்ட்டில் வழக்கு தொடுக்கிறார். ”ஆட்சிக்கு வந்து இரண்டு ஆண்டுகள் மட்டுமே ஆகி உள்ள சூழ்நிலையில் மோடியின் அரசை இப்புத்தகம் விமர்சிக்கிறது.இப்புத்தகம் பேசும் கருத்துகள் பிரதமர் மோடியை ஏளனம் செய்வதோடு , அவரின் நற்பெயருக்கு களங்கம் விளைவிக்கிறது. இப்புத்தகத்திற்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ள தலைப்பு மோடியின் கண்ணியத்தை குறைக்கிறது. எனவே இப்புத்தகத்தை குஜராத்திலும் , வேறு எந்த ஒரு இடத்திலும் விற்பனை செய்வதற்கு தடை விதிக்கவேண்டும் “ என வழக்குதொடுத்தார்.
● ”இப்புத்தகம் நாட்டின் ஒற்றுமைக்கும் , இறையாண்மைக்கும் எவ்வித அச்சுறுத்தலையும் ஏற்படுத்தவில்லை.தொகுப்பாசிரியர் ஜெயேஷ் ஷா அவர்களின் தனிப்பட்ட கருத்துக்களையே இப்புத்தகம் கொண்டுள்ளது. இப்புத்தகத்தினை தடை செய்வது அவருடைய கருத்துச் சுதந்திரத்தை மீறும் செயலாகும். எனவே அரசியலமைப்பு விதி 19 உறுதிப்படுத்தும் பேச்சு மற்றும் எழுத்து சுதந்திர உரிமையின் படி ஜெயேஷ் ஷா இப்புத்தகத்தினை வெளியிட முழு உரிமை உள்ளது. இப்புத்தகத்தினை விற்பனை செய்வதற்கு இதன் எழுத்தாளருக்கும் , வெளியிடும் பதிப்பகத்தாருக்கும் தடை விதிக்கவேண்டும் என்று சோலங்கி நர்சிங்பாய் தொடுத்திருக்கும் வழக்கை இந்நீதிமன்றம் நிராகரிக்கிறது ” எனக்கூறி சிவில் நீதிமன்ற நீதிபதி A.M.தவே இந்த வழக்கை தள்ளுபடி செய்தார்.
●மீண்டும் சோலங்கி குஜராத் உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுக்கிறார்.ஆனால் வழக்கு தொடுத்த அடுத்த நொடியே “இப்புத்தகத்தினை தடை செய்வதற்கு மனுதாரர் மேற்கோள் காட்டும் காரணங்களை இந்த நீதிமன்றம் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை” எனக் கூறி நீதிபதி S.H.வோரா மனுவை தள்ளுபடி செய்கிறார்.
●ஆங்கில பதிப்பு “BLUFF-MASTER NOW IN DELHI …! என்ற பெயரில் 2016 ஜூலை மாதம் அகமதாபாத்தில் வெளியிடப்பட்டது. 2012 முதல் 2014 ஆம் ஆண்டு வரை மோடிக்கு இணைய வழி பிரச்சாரத்திற்கு தானே முன் வந்து உதவிசெய்த மனித வளத்துறை ஆலோசகர் நந்திதா தாகூர் “ இந்நாள் வரை புகழ்பெற்று விளங்கும் , பிரபலமான பிரதம மந்திரினுடைய பிம்பத்தில் இதைப்போன்ற புத்தகங்கள் வடுவை ஏற்படுத்திவிட முடியாது “ எனக் குறிப்பிட்டார்.
●ஆங்கில பதிப்பு வெளிவந்த உடன் சென்னையைச் சேர்ந்த ’மொழிபெயர்ப்பு நூல்களின் களமான’ சிலம்பு பதிப்பகம் தமிழ் , மலையாளம் , தெலுங்கு மற்றும் கன்னட மொழிகளில் வெளியிடும் உரிமையைப் பெற்றது. இது குறித்து TIMES OF INDIA குஜராத் பதிப்பும் , TELEGRAPH பத்திரிக்கையும் செய்தி வெளியிட்டன.
●2017 ஜனவரி 4 –ஆம் தேதி தமிழ் பதிப்பான “பொய்-வேடங்களில் மன்னன் … இப்பொழுது தலைநகர் டெல்லியில் …..!” சென்னையில் வெளியிடப்பட்டது.
●தமிழ் பதிப்பு வெளிவந்த அடுத்த வாரம் இந்தி பதிப்பு அகமதாபாத்தில் வெளியிடப்பட்டது.
● 2017 ஜனவரி 19 அன்று யோகேஷ் நங்தாஸ் ஜோஷி என்பவர் “ வட இந்தியாவில் உள்ள ஐந்து மாநிலங்களில் இந்தி பதிப்பு பரவக் கூடிய வாய்ப்புள்ளதால் இப்புத்தகம் தடை செய்யப்பட வேண்டும் “ என குஜராத் உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்திருக்கிறார். வழக்கு நிலுவையில் உள்ளது.
● இப்புத்தகத்தின் மலையாள பதிப்பு “உண்டயில்லாத்த வெடி பொட்டிக்குந்ந ராஜாவு” என்ற தலைப்பிலும் , கன்னட பதிப்பு “மங்க்கு பூதிய ஸரதாரா” என்ற தலைப்பிலும் வெளிவர இருக்கின்றது. தெலுங்கு பதிப்பு இன்னும் பெயரிடப்படவில்லை.
●“பொய்-வேடங்களில் மன்னன் … இப்பொழுது தலைநகர் டெல்லியில் (பாகம் 2) …..!” வெளிவர இருக்கின்றது.
● மேலும் மூன்று மொழிகளில் வெளிவரும் தருணத்தில் ஏழு இந்திய மொழிகளில் இப்புத்தகம் தயாராக இருக்கும்.
● “BLUFF-MASTER NOW IN DELHI …! ஆங்கில பதிப்பை இந்தியாவிலும் , உலக அளவிலும் விற்பனை செய்வதற்கான உரிமையை சிலம்பு பதிப்பகம் பெற்றுள்ளது.
● சென்னையில் புத்தகம் கிடைக்கும் இடங்கள் : பாரதி புத்தகாலயம் , சிலம்பு பதிப்பகம் , டிஸ்கவரி ஃபுக் பேலஸ் , பனுவல் புத்தக நிலையம்
கோவை : விஜயா பதிப்பகம்
மதுரை : மல்லிகை புக் செண்டர்
திருச்சி : கார்முகில் புத்தக நிலையம்
திருப்பூர் : பின்னல் புத்தகாலயம்
பொள்ளாச்சி : எதிர் வெளியீடு
ஈரோடு : பாரதி புத்தகாலயம்
சேலம்: பாலம்

● தமிழ்பதிப்பு கிடைக்கும் வலைதளங்கள் : discoverybookpalace.com, http://www.nhm.in , http://www.silambubooks.com/web, wecanshopping.com, udumalai.com, panuval.com http://marinabooks.com/detailed?id=6946
● ஆங்கிலப் பதிப்பு கிடைக்கும் வலைதளங்கள் : amazaon.in, www.flipkart.com, www. snapdeal.com.

நெடுஞ்சாலை வாழ்க்கையும் நான் தீண்டிய இரும்புக் குதிரையும்!

கே.ஏ.பத்மஜா

ஏ.கே.பத்மஜா
ஏ.கே.பத்மஜா

நூல்: நெடுஞ்சாலை வாழ்க்கை | நூலாசிரியர்: கா.பாலமுருகன் | வெளியீடு: விகடன் பிரசுரம்

சிறுவயது முதல் பயணத்தில் ஜன்னல் வழியில் பார்க்கக்கூடிய அழகிய உலகத்தை நான் ரசித்ததே இல்லை. வாந்தி வரக்கூடும் என்பதால் வாகனத்தில் ஏறியதில் இருந்து இறங்கும் வரை தலையைக் கவிழ்த்தபடியே பயணிப்பேன். இதுவே பயணங்களை வெறுப்பதற்கு முக்கிய காரணமாகவும் அமைந்துவிட்டது.

இந்த ஆண்டில் இருந்து அதிகம் வாசிக்க வேண்டும் என்று தீர்மானம் எடுத்த எனக்கு, பிறந்தநாள் பரிசாக கிடைத்த புத்தகம், கா.பாலமுருகன் எழுதிய ‘நெடுஞ்சாலை வாழ்க்கை’. இந்தப் புத்தகத்தை படிக்க தொடங்கியபோது எனக்குள் ஓர் எதிர்பார்ப்பு, இது ஒரு நாவலாகவோ அல்லது யாராவது ஒருவரது வாழ்க்கைச் சம்பவமாக இருக்கும் என்று. முதல் சில பக்கங்களை கடக்கும்போது லாரி குறித்த டெக்னிக்கல் தகவல்களும் விளக்கங்களும் அதிகம் இருந்தன.

பாடி சேஸ், லிட்டருக்கு இத்தனை கி.மீ., என்ஜின் போன்ற வார்த்தைகளை பார்த்தபோது, இது ஏதோ ஆட்டோமொபைல் தொழில் சார்ந்த புத்தகம் போல; இது நம் ரசனைக்கு ஏற்ற புத்தகம் அல்ல என்று அலுத்துக் கொண்டேன். இதற்கு இன்னொரு தனிக் காரணமும் உண்டு. நான் வளர்ந்த வீட்டில் அண்ணனின் தொழில், பட்டாசு லாரி சம்பந்தப்பட்டது. புகுந்த வீட்டில் கணவர் தொழிலோ மணல் லாரி தொடர்பானது. எனவே, இந்த வார்த்தைகள் எல்லாம் புளித்துப் போனவை என் காதுகளுக்குள். இருந்தாலும் பக்கங்களைப் புரட்டினேன். நான்கு பக்கங்கள் தாண்டும்போது எழுத்து நடை முழுவதுமாக என்னை இழுத்துப் போவதை உணர முடிந்தது. குறிப்பாக, அந்த ”சேலம் – கொல்கத்தா” பயணம். ஆம், இந்தப் புத்தகத்தில் லாரியில் தான் இந்தியா முழுவதும் பயணம் பயணம். கொல்கத்தா, டெல்லி, நாக்பூர், காஷ்மீர் என எல்லா திசைகளிலும் லாரியில் டிரைவர் மற்றும் சரக்கு லோடு உடன் பயணிப்போம். இப்படி ஒவ்வொரு திசையிலும் பயணம், அதன் அனுபவம், டிரைவர்களின் வாழ்க்கை முறை, அவர்கள் சந்திக்கும் பிரச்சினைகள்தான் ஒவ்வொரு அத்தியாமும்.

கிட்டத்தட்ட நானும் எல்லா பயணத்திலும் லாரி கேபின் உடன் பயணித்த அனுபவத்தை தந்தது நூலாசிரியர் (கா.பாலமுருகன்) எழுத்து நடை. நெடுஞ்சாலை இருட்டு, மரங்கள், வேகத்தடையில் ஏறி இறங்கும் குலுக்கல், வெயில், குளிர், கசகசப்பு, பயண அலுப்பு அத்தனையும் வாசிக்கும்போது நமக்கும் தொற்றிக்க்கொள்வது ஆச்சரியம். ஒவ்வொரு முறையும் அந்த லாரி டிரைவர்கள் ‘இந்த அநியாயத்தை எல்லாம் எழுதுங்க சார்’ என்று ஆசிரியரிடம் கேட்டுக்கொள்ளும்போது அது வெளி உலகக்கு தெரியாமல் நடக்கும் ஓர் அவலம் என்று தெரியும். இதை தெரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கதாக நமது மெத்தனப் போக்குக்கு சாட்டையடி போல இருக்கும். இப்போது எனக்கு இந்தியாவின் அனேக நெடுஞ்சாலைகள் நெருக்கமானவை. ஆம், அவற்றை நான் என் மனக்கண்ணால் ரசித்துவிட்டேன். பயணித்துவிட்டேன்.

இந்தப் புத்தகத்தில் இதயத்தை வருடும் காதல் கதை எதிர்பார்த்த எனக்கு, மூளையை வருடும் பல நூறு அனுபவக் கதைகள் கிடைத்தது, தனிப்பட்ட முறையில் கூடுதல் சிறப்பு. இந்தப் புத்தகத்தை படித்த முடித்த பின்பு ஒருநாள் மாலையில் நான் சாலையில் நடந்துசெல்லும்போது, இடது ஓரத்தில் நிறுத்திவைக்கப்பட்டிருந்த ஆள் இல்லாத இரும்புக் குதிரையை பார்த்தும் மனதுக்குள் மிகவும் நெருக்கமானவரை பார்த்த உற்சாகம் ஏற்பட்டது. என்னையும் அறியாமல் அந்த லாரியைப் பார்த்து புன்னகைத்தேன். எனக்கு உன்னை நல்லா தெரியும் என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டே யாருக்கும் தெரியாமல் அந்த லாரியை என் கைகளால் வருடியபோது ஒருவித பரவசம்.

இந்தப் புத்தகத்தை வாசிப்பவர்களுக்கு பல அனுபவமும் சிறந்த புரிதலும் கிடைக்க வாய்ப்பு உள்ளது என்பது உறுதி. இந்தப் புத்தகத்தை வாசிக்க முடியாதவர்களுக்கு, இந்தப் புத்தகம் சொல்லும் ஓர் எளிய சேதியை மட்டும் இங்கே பகிர்கிறேன். அது: “குறைவான வேகத்தில் சென்றால் கூட பிரேக் பிடித்தால் ஐந்து மீட்டராவது தாண்டித்தான் லாரி நிற்கும். இதை டூ வீலர் ஓட்டுபவர்கள் புரிந்துகொள்வதே இல்லை. எங்களுக்கு மிகப் பெரிய அச்சுறுத்தலே டூ விலர்கள்தான்.” இப்போதெல்லாம் டூ வீலரில் செல்லும்போது சாலையில் கொஞ்சம் பெரிய வாகனங்கள் வரும்போது நான் முந்துவதே இல்லை. இனி நீங்களும்தான் என்று நம்புகிறேன்.

கே.ஏ.பத்மஜா, பத்தியாளர்.

“பெரிய சினிமா இயக்குநர்களே புத்தகம் வாங்காமல் கைவீசிக் கொண்டுதான் போகிறார்கள் ”: தமிழ் ஸ்டுடியோ அருண்

“பெரிய சினிமா இயக்குநர்களே புத்தகம் வாங்காமல் கைவீசிக் கொண்டுதான் போகிறார்கள் ” என்கிறார் ‘தமிழ் ஸ்டுடியோ’ மோ. அருண். புத்தக சந்தையை ஒட்டி, தி டைம்ஸ் தமிழ் டாட் காமுக்கு அளித்த வீடியோ பேட்டியில், “காசு வைத்துள்ள பெரிய சினிமா இயக்குநர்கள் பலரும்கூட புத்தகங்கள் வாங்காமல் கைவீசிக்கொண்டுதான் போகிறார்கள். வெறுமனே நானும் புத்தகச் சந்தைக்கு வந்தேன் என்று சொல்வாதாலேயே  நல்ல சினிமாவை எடுத்து விட முடியாது.. படிக்க வேண்டும்…சினிமா புத்தகங்கள்கூட அடுத்த இடத்தில் வையுங்கள். இலக்கியம், அரசியல் என எந்த துறை சார்ந்தும் அவர் படிப்பதில்லை; வாங்குவதில்லை” என்ற அருண், இந்த ஆண்டு பேசாமொழி பதிப்பகம் கொண்டுவந்துள்ள புத்தகங்கள் குறித்தும், சினிமா புத்தக விற்பனை குறித்தும் நம்மிடம் பேசினார்…

“மதிப்பிற்குரியவர்கள் எல்லாம் பதிப்பகம் தொடங்கியதும் அவதூறு கிளப்பினார்கள்” ‘யாவரும்’ ஜீவ கரிகாலன்

“மதிப்பிற்குரியவர்கள் எல்லாம் பதிப்பகம் தொடங்கியதும் அவதூறு கிளப்பினார்கள்” என்கிறார் எழுத்தாளரும் ‘யாவரும்’ பதிப்பக பதிப்பாளர்களில் ஒருவருமான ஜீவ கரிகாலன். புத்தக சந்தையை ஒட்டி தி டைம்ஸ் தமிழ் டாட் காமுக்கு அளித்த வீடியோ பேட்டியில் அவர் இவ்வாறு தெரிவித்துள்ளார்.

‘யாவரும்’ பதிப்பகம் ஆரம்பிக்கப்பட்டதன் பின்னணி குறித்தும் பதிப்பகம் ஆரம்பித்த பிறகு சக எழுத்தாளர்கள் செய்த அவதூறுகள், அதை எதிர்கொண்ட விதம் குறித்தும் அவர் பேசினார். வீடியோ இணைப்பு கீழே…

நகரத்தார் வாழ்க்கைப் பின்னம்: நாஞ்சில் நாடன்

நாஞ்சில் நாடன்

நாஞ்சில் நாடன்
நாஞ்சில் நாடன்

தொடர்ந்து ஈழப் படைப்பிலக்கியங்கள் வாசித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஈழப் போருக்கும் தமிழின அழித்தொழிப்புக்கும் பிந்திய அவலச் சுவை இலக்கியங்கள். எனினும் தமிழ்ப் படைப்பாக்கத்தின் புதிய எல்லைகளைத் தொட்டுப் பேசுபவை. மேச்சேரி, ‘களரி தொல் கலைகள் மற்றும் கலைஞர்கள் மேம்பாட்டு மன்றம்’ சேலத்தில் நடத்திய முழு நாள் கருத்தரங்கை முன்னோட்டு. இதுபோன்ற கருத்தரங்குகளில்தான் ஈழத் தமிழனுக்கு எதிரான முற்போக்குப் பகை முகங்களும் திரை கிழிபட்டுக் கோசம் காட்டுவதைக் காண முடிகிறது. கருத்தரங்குக்காக வாசித்ததைத் தொடர்ந்தும் சில புத்தகங்கள் வாசித்தேன்.

குணா கவியழகனின், ‘நஞ்சுண்ட காடு’, ‘விடமேறிய கனவு’, ஷோபா சக்தியின் ‘முப்பது நிறச் சொல்’, ‘box கதைப் புத்தகம்’, தமிழினியின் ‘ஒரு கூர்வாளின் நிழலில்’, தமிழ்க் கவியின் ‘ஊழிக் காலம்’, சயந்தனின் ‘ஆறாவடு’, ‘ஆதிர’, தமிழ் நதியின் ‘பார்த்தீனியம்’ என்பவை. வாசித்து மிகுந்த மனச்சோர்வுடன் திரிந்து கொண்டிருந்தேன். அது 3000 பக்கங்க வாசித்த சோர்வல்ல. தமிழன் என்ற ஒற்றைக் காரணத்துக்காக திட்டமிட்டு, இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் மாயச் சதியுடன், சர்வதேசப் போர் அரங்குகளில் தடை செய்யப்பட்ட கொத்துக் குண்டுகளாலும் (Cluster Bombs), இரசாயனக் குண்டுகளாலும் (Chemical Bombs) சிதைத்துக் கொல்லப்பட்ட கிழவன், கிழவியர், ஆடவர், பெண்டிர், சிறுவர், மழலையரின் வதை வரலாறு என்பதால்.

கையாலாகாத கண்ணி பாடுவதை விடுத்து இந்தியத் தமிழரால் எதுவும் செய்ய இயலவில்லை. தமிழினத் தலைவர்கள் என்று தமக்கு முடிசூட்டிக் கொண்டவர்களோ, வீட்டு மாச்சாரியன் பாணியில், ‘தீங்கு தடுக்கும் திறன் இலேன்’ என்று கை மலர்த்தி, Under dog போல மல்லாக்க விழுந்து தமிழ் வளர்க்கவும் தத்தம் குடும்பம் போற்றவும் முனைந்து நின்றனர்.

இந்தச் சூழலில், ‘வையாசி 19’ என்ற இன்பா சுப்ரமணியன் எழுதிய 632 பக்க நாவல் எனக்கு வாசிக்கக் கிடைத்தது. மனநிலையின் மாற்றத்துக்கு உதவும் என்று நினைத்தேன். ஆனால் இதுவும் மலேசியாவை வாழிடமாகக் கொண்ட தமிழர்கள் பற்றிய நாவல். வாழிடமாகக் கொண்டாலும் பூர்வ குடியாக இருந்தாலும் தமிழன் பாடு தனிப் பெரும்பாடுதான் போலும்!

வையாசி 19’ என்பது வைகாசி 19 என்பதன் நாட்டார் வழக்கு. நாவலின் முழு Narative Languageம் நாட்டு வழக்கில் அமைந்திருக்கிறது. அதனை முன்மொழிவதைப் போலிருக்கிறது. ‘வையாசி 19’ என்ற தலைப்பு. முழு நாவலுமே உரையாடல் மட்டுமன்றி, நாவலின் செப்பல் மொழியும் இராமநாதபுரம், சிவகங்கை மாவட்டங்களின் வட்டாரத் தமிழில் இயங்குகிறது. குறிப்பாகக் காரைக்குடி நகரத்தார் மொழி, அவருள்ளும் சில பிரிவுகள் உண்டடென்பதை நாமறிவோம். அது சார்ந்த மொழித் தடய வேறுபாடுகளை எம்மால் கண்டடைய இயலவில்லை.

நெடிய நாவலில் உரையாடலும் வட்டார மொழி, செப்பல் மொழியும். வட்டார மொழி என்னும் போது சற்று வாசிப்புச் சோர்வு தவிர்க்க இல்லாதது. சில சமயம் எத உரையாடல், எது செப்பல் மொழி என்ற மயக்கம் ஏற்படுத்துவது. செப்பல்மொழி எது என்பதும் உரையாடல் மொழி எது என்பதும் நாவலாசிரியரின் தேர்வு என்றாலும், வாசகனாகச் சொல்லிப் போவது நமது உரிமை.

கடல் கடந்து தன வாணிகம் செய்யட்ப போன நாட்டுக்கோட்டைச் செட்டியார்களின் வாழ்க்கைச் செழிப்பையும் இடர்ப்பாடுகளையும் விவரிக்கிறது இந்த நாவல். இதுவரைக்கும் இத்தனை விரிவாக அவர்களது வாழ்க்கை வேறு எவராலும் பேசப்பட்டதாக எனக்குத் தெரியவில்லை. நாவலின் காலகட்டம் 1923 முதல் 1945 வரை. அந்தக் காலகட்டத்தின் மொழித் தொன்மை புலப்படுகிறது. படைப்புக்களம் இரண்டாம் உலகப் போரின் தாக்கம் கண்ட மலாயாவின் சமூக, வரலாற்றுப் பின்னணி. அதில் அல்லற்பட்டு அலைக்கழிக்கப்பட்ட மலாய், சீன, தமிழரின் வாழ்க்கை – சப்பானிய ஆக்கிரமிப்புக்கு அஞ்சி ஓடியழிந்த துயர்கள் – யுத்தத்துக்கும் கூலிப் பணிகளுக்கும் ஆள் சேர்க்க அலைந்த ஆங்கிலேயருக்கு அஞ்சி ஒளிகிறார்கள் தோட்டத் தொழிலாளர்கள். சாவு துரத்திய இலட்சக்கணக்கான ஈழத் தமிழனின் அவலத்துக்கு இஃதோர் கட்டியம் கூறல். ஆனால் மலாயாப் புலம் பெயர்வில் இனப் படுகொலைகளும் சித்திரவதைகளும் கற்பழிப்புகளும் இல்லை. நேதாஜியின் இந்திய தேசிய இராணுவம், சப்பானிய ஆக்கிரமிப்பு எனப் பல தகவல்கள் கிடைக்கின்றன.

மேலும் நகரத்தார் செட்டியார்கள் செய்த தன வணிகம், கடற் பயணம், கிட்டங்கிகள், திரும்பு காலில் சேகரிக்கும் பொருள்கள், காசுப் பைகள், நவரத்தினக் கற்கள், உணவு என நமக்கு அறிமுகம் இல்லாத வாழ்க்கை நிலைகள். பிழைக்கவும் தொழில் பழகவும் போன செட்டிப் பிள்ளைகள், பிள்ளைமார், இசுலாமியரின் பெட்டியடி வாழ்க்கை… செட்டியார்கள் மலாய் தேசத்தில் வாங்கிய தோட்டங்கள், அங்கு கூலி வேலை செய்த மலாய், சீன, தமிழ் மக்கள். அவர்கள் வாழிடம், உணவு எனப் பற்பல செய்திகள் பேசப்படுகின்றன. இங்கே நம்மூரில் நகரத்தாரின் வீடுகளின் அமைப்பு, விருந்தோம்பல், உணவுகள், உறவு முறைகள், தெய்வங்கள், வழிபாடுகள், சடங்குகள், மணவினை என்பனவும் விரிவாகப் பேசப்படுகின்றன.

திரைக்கடல் ஓடித் திரவியம் தேடப் போனவரின் இளம் மனைவியர் நோன்பு காத்துக் கிடக்கின்றனர். கணவர்கள் திரும்பி வர இரண்டு வருடமோ, ஐந்து வருடமோ, ஏழு வருடமோ, ஏன் பதினைந்து ஆண்டுகளோ கூடக் கடந்து விடுகின்றன. தாம்பத்யம் துறந்து பிள்ளை வளர்ப்பதிலும் தோட்டம் துரவு மேற்பார்ப்பதிலும் கோயில் குளம் என்று விரதம் பேணுவதிலும் எதிர்பார்ப்புகளிலும் காலம் கொண்டு செல்லும் பெண்டிர். ஊர் திரும்புவோர் வசம் கொடுத்தனுப்பப்படும் காசு, கடிதம் எனக் காத்திருப்போம். தொலைபேசி அழைப்புக்காக அஞ்சல் அலுவலகங்களில் காத்துக் கிடப்போர்… அவர்கள் ஒழிய, மறுமணம் செய்ய வகையற்றுக் காலம்பூரா அடுக்களைப் பணி செய்து சொந்த அவலத்தைச் சுவடு இன்றிப் பேணும் இளம் விதவையர்… நூலாசிரியர் ஒரு பெண் என்பதால் உடல் ஏக்கம் சார்ந்தும் மன ஏட்ககம் சார்ந்தும் ஆன நுண்ணிய உணர்வுகளை வெளிப்படையாகப் பேசுகிறார்.

ஆனால் கடல் கடந்த பொருள் தேடப் போனவர் பலர், பெண் தேகச் சூடு இல்லாமல் அலைக் கழிந்து சீன, மலாய் பெண்களைச் சேர்ந்துக் கொண்டு அங்கேயும் குடும்பம் பேணுகிறார்கள். ஆதரித்துப் பராமரிக்கப்படும் மலாய், சீனப் பெண்களின் உண்மையான நேசமும் உரைக்கப்படுகிறது.

பல கோணங்கள் நாவலுக்கு என்றாலும் நாவலின் முற்பகுதி தீர்மானத்துடன் செப்பம் செய்திருக்கப்பட வேண்டும் என்று தோன்றிற்று எனக்கு.

மீனா எனும் காதல் மனைவியுடன் சில ஆண்டுகளாகப் புதுமண மதுவின் தேறல் ஏக்க உண்டு இருந்த காலை, அவளையும் அவள் குழந்தைகளையும் அந்தரத்தில் விட்டுவிட்டு, சர்ப்பம் தீண்டி, அண்ணாமலைச் செட்டியார் இறந்த பிறகு நாவலுக்கு புதுப்பொருள் சேர்கிறது.

செத்தப் பிணத்தை எரிக்க விடாமல் தடுத்து, சாவு வரி கேட்டு நான்கு நாட்களாக ஆங்கிலேய அதிகாரிகள் பேசும் நாகரிகமும் கண்ணியமும் கருணையும் அற்ற பேரம். மூத்த குடியாள் மகன், தனது பாகம் குறித்த உறுதி பெறாமல், பிணம் தூக்க விடாமல் மறியல் செய்யும் குரோதம். வயிற்றில் இரண்டு மாதம், மசக்கை ஒரு பக்கம், எட்டு மாதக் கைக் குழந்தைக்குப் பால் கொடுக்காமல் பால் நெறி கட்டிப் படும் உபாதை என நாவலின் கோரமான காட்சிகள் நடந்தேறுகின்றன. நாவலின் தீவிரமான சில பக்கங்கள் அவை.

முப்பத்திரண்டு வயதில் விதவையாகிப் போன மீனா ஆச்சி, குடும்பத்தையும் சின்னக் குழந்தைகளையும் கொள்ளை போகக் காத்திருக்கும் கணவன் சேர்த்திருந்த மலாய் நாட்டுச் சொத்துக்களையும் லேவாதேவிக் கணக்கு வழக்குகளையும் காபத்து பண்ணக் கப்பலேறிப் பயணம் போகும் தீரம் நாவலின் முக்கியமான இறுதிப் பகுதி. அங்கு சந்திக்கும் இடர்கள், பதினைந்து ஆண்டுகளாக ஊர்ப் பயணம் மேற்கொள்ளாத பெரியப்பா ராமய்யா செட்டியாரின் ஆறுதலும் அரவணைப்பும், ஆங்கிலேய போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் ஒருவரின் நேர்மை என நாவல் உயிர் பெற்று ஓடுகிறது.

தனது மகனைக் காணாமற் போக்கி, நீண்ட ஆண்டுகளாகத் தேடி இறுதியில் கண்டடையும கிம் என்னும் சீனத்தாயின் துயரம் விவரிக்கப்படுகிறது. நாடு கடந்து தொழில் செய்யப் போன செட்டியார்களின பாலியல் வாழ்க்கை, ‘செட்டியார் கப்பலுக்குச் செந்தூரான் துணை’ என்று காத்திருக்கும் ஆச்சிகளுக்கு வாய்த்த மனத்திட்பம் பேசப்படுகிறது.

இராமைய்யா செட்டியார், கிம்மின் மகன் சீனச் சிறுவன் சூபி ஆகியோரின் நூதனமான பாசப் பிணைப்பு அற்புதமாக அமைந்துள்ளது. சின்னச் சின்ன, கணக்கற்ற கதாபாத்திரங்கள் நேர்த்தியுடன் வடிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இந்த நாவல் மூலம் வாசகருக்குக் கிடைக்கும் புதிய செய்திகள் சில முப்பத்திரண்டு வயது பெண், நாட்டு வைத்தியத்தினால் தனது மாதச் சுழற்சியை நிறுத்த முடியும் என்பதொன்று. மூல நோய்ப்பட்ட பெண் ஒருத்தியின் அவஸ்தை எத்தனை கொடூரமானது என்பது மற்றொன்று. வேறெங்கும் நாவல் அல்லது சிறுகதை மூலம் இந்தப் பதிவுகள் உளவா என்று தெரியவில்லை. 1937ஆம் ஆண்டு, மாசி மாதம் 28ஆம் தேதி, மலாயா நாட்டில், பினாங்கில், காந்தாம்பட்டி மூனா சீனா தானா, இந்தியன் ஓவர்சீஸ் வங்கி திறந்தார். ஆங்கிலேயருடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டு என்பது பிறிதொன்று. அதன் மூலம் செட்டியார்கள் கப்பல் மூலம் காசுப் பை சுமக்கும் அபாயம் நீங்கியது என்பது வேறொன்று.

ஒரு கணித மாணவன் என்ற வகையில், தமிழன் அறிந்திருந்த பின்னங்கள் பதறிய நெடிய தகவல், எனக்கு பிரமிப்பூட்டியது. ஒன்றில் தொடங்கி, பாதாளம் வரை பாய்கிறது கணிதம். சில சுவாரசியமான பின்னங்கள் – காணி என்பது 1/80, முந்திரி என்பது 1/320, இம்மி என்பது 1/2150400, அணு என்பது 1/165580800, நாக விந்தம் என்பது 1/5320111104000, வெள்ளம் என்பது 1/57511466188000000, தேர்த்துகள் என்பது 1/2323824530227200000000. ஸ்பெக்டம் ஊழல் கோடிகளையே எண்ணால் எழுதத் தெரியதாவர் நாம்.

மற்றுமொரு சுவாரசியமான தகவல், கிருஷ்ண தேவராயரின் விஜய நகரப் பேரரசு தமிழ்நாட்டை வெற்றி கொண்ட பிறகு, திருமலை நாயக்கர் காலத்தில் (கி.பி. 1570-1572), வராக உருவம் பொறிக்கப்பட்ட தங்க நாணயம் தமிழ்நாட்டில் அறிமுகம் செய்யப்பட்டது. வராகம் எனில் பன்றி. அதன் பிறகு நமது மொழிக்குள் வராகன் எனும் சொல் தங்கத்தின் எடையைக் குறித்தது. பிறகே பவுன், சவரன், குதிரைப் பொன், முத்திரைப் பவுன் எனும் சொற்கள் வந்தன.

இன்பா சுப்ரமணியன் அவர்களை சென்னையில் ஒன்றிரண்டு இலக்கியச் சந்திப்புகளில் கண்டிருக்கிறேன் உரையாடியதில்லை. அவருடைய கவிதைத் தொகுப்புகள் இரண்டு வாசித்திருக்கிறேன். இன்று அவை எம் கைவசம் இல்லை. இந்த நாவல் கையில் கிடைத்தபோது வியப்பும் மகிழ்ச்சியும் மீதுற்றது. கடந்த காலத்தின் கடல் கடந்த தமிழ் வாழ்வைச் சொல்ல, அவர் ஆறேழு ஆண்டுகள் உழைத்திருக்க வேண்டும். அந்த முயற்சிக்கு நமது பாராட்டுகள். ‘பெரிதினும் பெரிது கேள்’ என்பார்கள். பெரிதாகக் கனவு கண்டிருக்கிறார். தமிழ் நாவல் பரப்பில், ‘வையாசி 19’ நாவலின் இடத்தைக் காலம் தீர்மானிக்கும்.

வையாசி 19’ நாவலுக்கு எழுத்தாளர் நாஞ்சில் நாடன் எழுதிய மதிப்புரை…

நூல்: ‘வையாசி 19

ஆசிரியர்: இன்பா சுப்ரமணியன் 

பதிப்பகம்: யாவரும்

ஆன்லைனில் வாங்க..

 

#புத்தகம்2017: நான் பேசிவிட்டேன் … என் ஆன்மாவை காப்பாற்றி விட்டேன்…

அருண் நெடுஞ்செழியன்
அருண் நெடுஞ்செழியன்
அருண் நெடுஞ்செழியன்
“நான் பேசிவிட்டேன் …என் ஆன்மாவை காப்பாற்றி விட்டேன் …”

கோத்தா செயல்திட்டம் மீதான விமர்சன நூலில், கார்ல் மார்க்சின் இறுதி வரிகள் இவை ..

கோத்தா செயல்திட்டம் என்றால் என்ன? இது குறித்து மார்க்ஸ் பேசாமல் இருந்தால் என்ன நடந்திருக்கும்?இன்றைய 21 ஆம் நூற்றாண்டில் 1875 ஆம் ஆண்டில் மார்க்ஸ் எழுதிய கோத்த செயல்திட்டம் மீதான விமர்சனம் எந்தளவு பொருத்தப்பாடு உள்ளது? சுருக்கமாக பார்ப்போம் ..

மார்க்சும் எங்கெல்சும் அக்காலகட்டத்தில் இருந்த ஏனையே தொழிலாளர்கள் இயக்கங்களைக் காட்டிலும்.ஜெர்மன் தொழிலாளர்கள் இயக்கத்துடன் நெருக்கமாக இருந்து வந்தனர். இதை எங்கெல்சே கூறியுள்ளார்.

ஜெர்மன் தொழிலாளர்கள் இயக்கத்தில் பெமல்,லீப்நெட் குழு ஒரு முகாமாகவும், லாசல் குழு ஒரு முகாமாகவும் இருந்துவந்தனர்.இவ்விரு குழுவும் ஒரு திட்டத்தின் அடிப்படையில் ஒன்று சேர்ந்து ஜெர்மன் தொழிலாளர்கள் சோசலிஸ்ட் கட்சி என்ற பெயரில் ஒன்றாக இணைந்து வேலை செய்ய முன்வந்தனர்.கோத்தா எனும் நகரில் இந்த ஒற்றுமை காங்கிரஸ் நடைபெறுவதாக முடிவுசெய்யப்பட்டது. இக்காங்கிரசின் செயல்திட்டமே கோத்தா செயல்திட்டம் எனப்பட்டது. இந்த காங்கிரஸ் கூட்டத்திற்கு முன்பாக, இக்கட்சியின் செயல்திட்டத்தை மார்க்சின் பார்வைக்கு அனுப்பிவைக்கப்பட்டது. இந்த செயல்திட்டத்தின் மீதான மார்க்சின் விமர்சனமே இந்நூல்.கட்சித் தலைவர்களிடம் விமர்சனத்தை காட்டும் படி, தனது நண்பர் பிராகேவிற்கு இந்த விமர்சனத்தை மார்க்ஸ் எழுதி அனுப்பினார்.

1875 இல் எழுதப்பட்ட இந்த விமர்சனத்தை 1891 இல் எங்கெல்ஸ் அவரது முன் உரையுடன் நூலாக வெளியிட்டார். கட்சியின் செயல்திட்டத்தின் மீது மார்க்சும் எங்கெல்சும் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. அப்போது நிலவிய ஜெர்மன் முதலாளிய அரசுடன் சமரசவாதம் மேற்கொள்வதே செயல்திட்டத்தின் இறுதி அர்த்தமாக இருந்தததே அதற்கு காரணம். நிலை இவ்வாறு இருக்க,கட்சியின் போக்குகள் அனைத்திற்கும் மார்க்ஸ்,எங்கெல்சையும் பொறுப்பாக்குகிற(பக்கூனின்) அயோக்கியத்தன வேலைகளை சிலர் செய்யத் தொடங்கினர்.

இந்நிலையில்,இந்த செயல்திட்டம் எவ்வளவு பிற்போக்கானது என்ற மார்க்சின் விமர்சனத்தை வெளியிடுவதன் அவசியம் கருதி 1891 இல் எங்கெல்ஸ் இந்நூலை வெளியிட்டார்.

ஏனெனில் 1875 ஐக் காட்டிலும் 1891 களில் மேலதிக சந்தர்ப்பவாத தன்மையுடன் ஜெர்மன் தொழிலாளர்கள் கட்சி செயல்படத் தொடங்கியது.இச்சூழலில்தான் மார்க்கின் “இரக்கமற்ற” “கடுமையான”விமர்சனத்தை எங்கெல்ஸ் வெளியிட்டார்.ஒருவேளை இந்த விமர்சனம் வெளிவராமல் போயிருந்தால் மார்க்சே கூறிவிட்டார்,என நாடாளுமன்றத்தில் அமைச்சர் பதவி பெற்று
அமர்வதே புரட்சி என கூறி மார்க்சியத்தை திருத்தி முடித்திருக்க வாய்ப்பிருந்திருக்கும்.

ஆனாலும் ஜெர்மன் தொழிலாளர்களை பீடித்த சந்தர்ப்பவாத போக்கு, காலம் செல்ல செல்ல மென்மேலும்
சந்தர்ப்பவாத தன்மைகளின் உச்சத்தை நோக்கி பயணித்த கொடுமையும் நடந்தன. மார்க்சும் எங்கல்சும் பெபேல்,லசலை விமர்சித்ததைப் போல அடுத்த சுற்றில் ஜெர்மன் தொழிலாளர்கள் கட்சித் தலைவர் கார்ல் கவுட்சிக்கியின் சந்தர்ப்பவாத போக்கை லெனி னின் “இரக்கமற்ற” வகையில் மார்க்சை விட மேலதிகமாகவே விமர்சித்தார்.

சுமார் நூறாண்டுகள் சென்றும் சந்தர்ப்பவாதத்திற்கு எதிரான மார்க்ஸ்,எங்கெல்ஸ்,லெனினின் “இரக்கமற்ற” விமர்சனங்கள் இன்றும் அதே முக்கியத்துவம் குறையாமல் உள்ளது.

முன்பு ஜெர்மனியை பீடித்த இந்த சந்தர்ப்பவாதம்,சமரசவாதத்தை புரிந்துகொள்ள தற்போதைய இந்திய மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, ஐரோப்பிய நாடுகளில் உள்ள சமூக ஜனநாயக கட்சிகளின் நடவடிக்கைளை பார்த்தாலே விளங்கும்.

நாடளுமன்றங்களை அலங்கரிப்பது, சட்டவதாக முதலாளித்துவ ஜனநாயக சட்டகத்திற்குள் சுமூகமாக சோசலிசத்தை நோக்கி மாறிச் செல்வது, தொழில் சங்கங்களை பொருளாதார சலுகை வாதத்திற்குள் முடக்குவது இந்த சந்தர்ப்பவாத கட்சிகளின் குறிப்பான பண்புகளாக உள்ளன.

நிலவுகிற முதலாளித்துவ சுரண்டல்வாத அமைப்பை,புரட்சிகர நிகழ்வுப் போக்கால் மட்டுமே தகர்க்க முடியும்,அதை பாட்டாளி வர்க்கத்தின் தலைமையிலான நேச அணியாலே நிகழ்த்தமுடியும், நிலவுகிற முதலாளித்துவ சுரண்டல்வாத அமைப்பை, புரட்சிகர நிகழ்வுப் போக்கால் மட்டுமே தகர்க்க முடியும்,அதை பாட்டாளி வர்க்கத்தின் தலைமையிலான நேச அணியாலே நிகழ்த்தமுடியும், பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்தால் இந்த புரட்சி காப்பற்றப்படும்,பின்னர் கம்யூனிசத்தின் வளர்ச்சி அடைந்த கட்டத்தில் வர்க்க பேதங்கள் மறையும், அரசும் உதிர்ந்து உலரும். சமூகத்தை புரட்சிகரமாக மாற்றியமைக்கிற புரட்சிகர அரசியலில் சமரசமும், சந்தர்ப்பவாதமும் உச்சம் பெற்றிருக்கிற இந்த சூழலில், சந்தர்ப்பவாதத்திற்கு எதிரான மார்க்சின் இரக்கமற்ற விமர்சனத்தை, புரட்சிகர அரசியலில் உள்ள ஒவ்வொரு கம்யூனிஸ்டும் பொது விதியாக பயிலவேண்டும்..

புதிய தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாக தோழர் மு.சிவலிங்கம் இந்நூலை சிறப்பாக மொழியாக்கம் செய்துள்ளார்.சமகாலத்தில் பெரிதும் மதிக்கிற, மார்க்சியத்தின் மீதும், புரட்சியின் மீதான நம்பிக்கைகளை அணு அளவிலும் நெகிழ்ந்து கொடுக்காத தோழர் சிவலிங்கத்தின் காலம் கருதிய இப்பணி காலத்தே அவசியமானதும் முக்கியமானதாகும்.

குறிப்பு: இப்புதிய மொழிபெயர்ப்பை பாரதி புத்தகாலயம் வெளியிட்டுள்ளது..சென்னை புத்தகக் காட்சியில் கிடைக்கும்

அருண் நெடுஞ்செழியன், சூழலியல் செயற்பாட்டாளர்; அரசியல் விமர்சகர். எடுபிடி முதலாளித்துமும் சூழலியமும், மார்க்சிய சூழலியல்அணுசக்தி அரசியல்  ஆகிய நூல்களின் ஆசிரியர். மோடி அரசின் பணமதிப்பு நீக்க நடவடிக்கை விளைவுகள் குறித்து எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘செல்லாக் காசின் அரசியல்’ என்ற பெயரில் நூலாக வந்துள்ளது. புத்தக சந்தையில் விற்பனைக்குக் கிடைக்கும்.

#புத்தகம்2017: கதைச் சொல்லிகளின் கதை!

இனியன்

இனியன்
இனியன்

ஒரு தலைமுறை சமூக மாற்றம் அல்லது வளர்ச்சி நிகழுகிற பொழுது அதற்கு நேர் எதிரான முந்தைய தலைமுறையினரின் இழப்புகள் மற்றும் மனோநிலைப் போன்றவற்றை எப்படி அவதானித்திட இயலும். அதிலும் குறிப்பாகத் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி முதல் பொருளாதாரக் கொள்கை மாற்றங்கள் வரை நிகழத் துவங்கிய 80களின் காலக்கட்டத்திலிருந்த முந்தைய தலைமுறையினரின் வாழ்வியல் முறைகள், அதன் அழகு, சிக்கல்கள், மனிதர்களின் பண்புகள், அப்போதிருந்த ஏற்றத்தாழ்வுகள், சாதிய நிலைகள், வன்மங்கள், பழிவாங்கல் என அனைத்தையும் பேசியிருக்கிற நாவல் புத்தகம்தான் அப்பணசாமியின் “கொடக்கோனார் கொலை வழக்கு”.

திண்ணைகளிலும், முச்சந்திகளிலும், குளக்கரைகளிலும் பேசப்பட்ட கதைகளின் சுவாரசியம் என்பது அதனை அனுபவித்தவர்கள் மட்டுமே உணர்ந்துக் கொள்ளக்கூடிய ஒன்று. அப்படிப்பட்ட கரிசக்காட்டுக் கடைவீதித் திண்ணையொன்றிலிருந்து ஆராம்பமாகி, கதைசொல்லிகள் சொல்கிற கதைகளுக்கு இணையாக அவர்களுக்குள்ளும் இருக்கிற கதைகளோடும் பயணமாகிறது கதைகளம். இதுபோன்ற கதையுரையாடலில் திண்ணைவாசிகள் அனைவருமே கதைசொல்லிகள்தாம். விதிவிலக்காகக் கதைகளைச் சுமப்பவர்களாகவும் சிலர் இருப்பர். அப்படிப்பட்ட கதை சொல்லிகளாக கொடக்கோனாரும், அருணாசல நாடாரும். கதைச் சுமப்பவராக ஏகாம்பர முதலியாரும் அறிமுகமாகின்றார். மேலும் அறிமுகமாகிற அனைத்து கதாபாத்திரங்களுக்கும் கதைகளின் வாயிலாகவே அறிமுகப்படுத்த படுகிறார்கள்.

பொதுவாக நிலவமைப்புச் சார்ந்த கதைகளத்தில் அந்நிலைவமைப்பைச் சார்ந்த குறிப்பிட்ட இனம், சாதி மற்றும் சமயம் அல்லது வாழ்வீதிகளை மையமாக வைத்தே எழுதப்படும். அவற்றிக்கு மாற்றாக ஒரு நிலவமைப்பைப் புழங்குகின்ற அத்துணை இனமக்களையும், அவர்கள் அதில் நிலைபெற எம்மாதிரியான மாற்றங்களைத் தங்களுக்குள் அடைந்திருகிறார்கள் என்பதைத் தீவிர அவதானிப்புகளுக்குப் பிறகும், தன்னுடைய இளவயது திண்ணைக் கதைகள் மூலமாகவுமே எழுதியிருக்கிறார் ஆசிரியர்.

நாவலின் தலைப்பை வைத்து இதுவொரு கொலைவழக்கு மற்றும் அதனைச் சுற்றி நிகழக்கூடிய திகில் நிறைந்த வழக்காடுக் கதையாக இருக்குமோ என்கிற முன்முடிவில் படிக்கத் துவங்குபவர்களுக்கு நிச்சியம் ஏமாற்றமிருக்காது. ஆனால் கொலை எப்போது நிகழும் என்கிற எதிபார்ப்பு நிச்சயம் சுவாரசியத்தை ஏற்படுத்தும். ஆனால், கொலைக்கான காரணத்தை சற்று ஆராய்தலும் அவசியமான ஒன்றாக இருக்கிறது. கவுரவக் கொலைகள் என இன்றளவும் பெருமையாக சொல்லப்பட்டுவருக்கிற ஆணவக் கொலைதான் கொடக்கோனாரின் கொலையும். அதிலும், கிட்டத்தட்ட 3௦ ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நிகழும் பழிவாங்கக் கூடிய சாதிய ஆணவக் கொலை. கதையின் போக்கில் புலப்படாமால் போகக்கூடிய இப்புரிதல் மிகவும் கவனமாகக் கையாளக் கூடியதும் ஒன்று. கதையின் காலக்கட்டத்தையும் இன்றைக்கும் தொடர்ந்துக் கொண்டிருக்கூடிய ஆணவக் கொலைகளின் முன்னோடியாகத் தான் கருத்தில் கொள்ளவேண்டும். அதுசரி, இங்கு பெரும்பாலான சிறு தெய்வங்களும் ஆணவக் கொலைகளின் நீட்சிதானே.

மேலும் கொலை நிகழ்வதற்கு முன்பாகச் சொல்லப்படுகின்ற கிளைக் கதைகளும், வருகிற கதாபாத்திரங்களும், கரிசக்காட்டு நிலவமைப்பும் தான் நாவல் பேசுகிற மையக் கருவாகச் சுழண்டு கொண்டேயிருகிறது. சொல்லப்பட்டிருக்க ஒவ்வொரு கிளைக்கதைகளும் அடுத்தடுத்த படைப்புகளுக்கான கரு என்று சொன்னாலும் அது மிகையாகது. அவையனைத்தையும் முழுவதுமாக எழுதப்பட்டிருக்குமானால் மற்றுமொரு தலையணைப் புத்தகமொன்று நமது கையில் இருந்திருக்கும்.

அப்படியென்ன கிளைகதைகளின் தாக்கமென்று யோசித்துப் பார்த்தால் கடலங்குடி ஜமீன் பேரனான சாயுபு, கோவணாண்டி நாயக்கர், மாடக்கண்ணு ஆசாரி, நடுவன், சின்னவன் மற்றும் சக்கிலியப் பெண்மீது வைத்திருந்த அவனது காதல், ஏகாம்பர முதலியாரின் குடும்ப வாழ்க்கை என அனைத்துக் கிளைக் கதைகளுமே தனித்தனி நாவல்களாக வரவேண்டியவை. இவை அனைத்தையுமே மிக நேர்த்தியான தனது கதைசொல்லல் முறையால் சுருக்கமாகவும் அதேவேளையில் நடக்கவிருக்கின்ற கொலைக்கு எவ்விதத் தொடர்பில்லாமல் கதைமாந்தர்களின் தொடர்பை மட்டுமே சொல்லிச் சென்றிருப்பதும் கூட ஆழமான அழகியல்தான்.

அதேபோல் தலைமுறை மாற்றங்கள் நிகழுகின்ற போது பேசப்படுகிற சாமானியர்களின் திண்ணை அரசியல் பேச்சுகளும் தலைமுறை தாண்டிய ஆதங்கங்களைளும் எளிய மக்களின் வாயிலாகவேப் பேசிச் செல்வது நடப்பு அரசியலின் சூழிலில் மக்களின் மனதினைப் பிரதிபலிப்பதாகவே இருக்கிறது. உதாரணமாக இந்தியாவில் பசுமைப் புரட்சியென்ற பெயரில் உள்நுழைக்கப்பட்ட வேதியல் உரங்களினால் ஏற்படக்கூடிய எதிர்கால விளைவுகளையும், கிராமங்களிலும் நுழைந்த பிளாஸ்டிக் பொருட்களின் விளைவுகளையும் குறித்து எழுகிற சாமானியனின் குரல்களால் பதிவு செய்திருப்பது அதன் எதார்த்த நிலையையே காட்டுகிறது. அந்த எதார்த்த நிலை தொடர்ந்திருக்குமானால் இன்றைய இயற்கை ஆர்வலர்களுக்கும், சூழலியலாளர்களுக்கும் இடமிருந்திருக்காது. இங்குதான் சாமானியர்களின் குரல்களுக்கு மதிப்பளிக்காது வல்லுனர்களின் குரல்களை விளம்பரப்படுத்திக் கொண்டிருகிறோம் என்பதையும் கதை சொல்லிகளின் கதைகளாக சொல்லியிருக்கிறார் ஆசிரியர்.

நினைவுகள் அழிவதில்லை. நினைவுகள் வரலாற்றை எழுதுகின்றன. நினைவுகள் தலைமுறைக்குத் தலைமுறை கைமாறுவதன் மூலம் வரலாறு மறுபடியும் நினைக்கப்படுகிறது. நினைவுகளைத் தொலைத்து விட்டுப் பாதை தடுமாறும் உலகமிது என்கிற தன்னுடைய வரிகளைப் போலவே தான் பிறந்து வளர்ந்தக் கரிசக்காட்டு நிலத்தின் வரலாற்றையும், மனிதர்களையும் தனது நினைவுகளின் வழியாகவே படைத்திருக்கிறார் அப்பணசாமி.

ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கிற நினைவுகள் அழிவதில்லைதான். ஆனால் அவையனைத்தும் வடிவங்களாகவோ, படைப்புகளாகவோ வெளிவருவதில்லை. அப்படி வெளிவரும் படைப்புகளில் நினைவுகளைத் தூண்டும் பணியைச் செய்கிற படைப்புகளும் வெகுசிலவே. அந்த வரிசையில் வாசிப்பவர்களின் நினைவுகளைத் தூண்டுவதிலும், நம்முள் சூழ்ந்து இருக்க கூடிய கதைகளை மீளுருவாக்கம் செய்யத் தூண்டுவதிலும் கொடக்கோனார் கொலை வழக்கிற்கு தனியிடமுண்டு.

நூல்: கொடக்கோனார் கொலை வழக்கு (நாவல்)
ஆசிரியர்: அப்பணசாமி
பதிப்பகம்: எதிர் வெளியீடு
விலை : 200/-

#புத்தகம்2017: பொய் – வேடங்களில் மன்னன்…இப்பொழுது தலைநகர் டெல்லியில்

பிரதமர் மோடியின் பல்வேறு காலகட்ட நிலைப்பாடுகளை விமர்சனத்துக்கு உள்ளாக்கும் ’BLUFF – MASTER …NOW IN DELHI’ எனும் ஆங்கில புத்தகம் கடந்த வாரம் சென்னையில் வெளியிடப்பட்டது. இதே புத்தகத்தின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பும் சேர்த்து வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

எழும்பூர் இக்சா அரங்கில் கடந்த 4ஆம் தேதி நடந்த நிகழ்வில், ஆங்கிலப் புத்தகத்தை பேராசிரியர் அ.மார்க்ஸ் வெளியிட, சென்னை பல்கலைக்கழக அரசியலறிவியல் துறை பேராசிரியர் இராமு மணிவண்ணன் பெற்றுக்கொண்டார்.

தமிழாக்கமான ‘பொய் – வேடங்களில் மன்னன்…இப்பொழுது தலைநகர் டெல்லியில்’ எனத் தலைப்பிடப்பட்டுள்ள புத்தகத்தை சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி அரிபரந்தாமன் வெளியிட, கவிஞர் மனுஷ்யபுத்திரன் பெற்றுக்கொண்டார்.

குஜராத்தின் முதலமைச்சராக இருந்தபோதும் பிரதமர் பதவிக்கு வந்த பின்னரும் மோடி எனும் அரசியல்வாதி, எப்படியெல்லாம் முன்னுக்குப்பின் முரணாகப் பேசிவருகிறார்; ஜனநாயகத்துக்கு எதிராக, ஜனநாயக அமைப்புகளை சேதப்படுத்தும்வகையில் நடந்துகொள்கிறார் என்பதைப் பற்றி எடுத்துவைத்தார், இராமு மணிவண்ணன்.

நிகழ்ச்சியில் பேசிய அ.மா.,” காங்கிரசின் நிலைப்பாடுகளோடு நமக்கு பல்வேறு பிரச்னைகள் இருக்கின்றன; இருந்தபோதும் மோடியின் அளவுக்கு ஆர்.எஸ்.எஸ். அளவுக்கு காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் இரட்டைநிலையை, முரண்பட்ட நிலையைப் பார்க்கமுடியாது. சுதந்திரப் போராட்டத்துக்கு முன்பிருந்தே அவர்கள் இப்படித்தான் இருந்துவந்திருக்கிறார்கள் என்பதற்கு வரலாற்றுச் சான்றுகள் உள்ளன. இந்துத்துவ அபாயத்தின் இன்னொரு ஆபத்தான அம்சம், வெளிநாடுகளில் செயல்பட்டுவரும் ஆர்.எஸ்.எஸ். போன்ற நாடுகடந்த எச்.எஸ்.எஸ். சக்திகளின் வேலைகள். நாடு முழுவதும் நடுத்தட்டு மக்கள் மத்தியிலான இந்துத்துவ சக்திகளின் செயல்பாடும் கவனத்துக்கு உரியது” என்று குறிப்பிட்டார்.

அ.மார்க்சின் இக்கருத்தை வழிமொழிந்த ஆய்வாளர் கஜேந்திரன், “ இந்தியாவுக்கு வெளியில் குறிப்பாக ஐரோப்பா, அமெரிக்க அரசுகளில், அரசியலில் செல்வாக்கு செலுத்தக்கூடிய அளவுக்கு அங்குள்ள வலதுசாரிகளுடன், பாசிச சக்திகளுடன் இந்துத்துவ சக்திகளின் உறவுநிலை இருக்கிறது. அவர்களின் வளர்ச்சியைத் திடீரென உருவாகிவிட்டதாக கருதிவிடமுடியாது. இன்னொரு அம்சம், வலதுசாரி சக்திகளுக்கும் நவீன தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கும் உள்ள நெருக்கம் மிகமுக்கியமானது. இந்த இரண்டு நோக்கிலும் இந்தப் புத்தகத்தின் உருவாக்கம், வரவேற்கத்தக்கது” என்றார்.

நிகழ்ச்சியைத் தொகுத்து வழங்கியதில் வழக்கமாக நடக்கும் முறைமைக்கு மாறாக, புதிய முயற்சியைச் செய்திருந்தது, சிறப்பு. ஒவ்வொரு பேச்சாளரும் பேசும் முன்னர் அவரின் விமர்சனப் பார்வையையும் பேசிமுடித்த பின்னர் அவர் வைத்த கருத்துகளையும் பற்றி பிரதமர் மோடி எப்படி எதிர்கொள்வார் எனும் கற்பனையில், மோடியின் முகமூடியுடன் தொகுப்புரையாற்றினார், தமிழ்ப் புத்தகத்தின் மொழிபெயர்ப்பாளரும் சிலம்பு பதிப்பகத்தின் நிறுவனருமான ஆனந்தராஜ்.

  • ஆதி ஆதன்

“புத்தகம் வெளியிடும்போதே ராயல்டியைத் தந்துவிடுவேன்”: எழுத்தாளர் பதிப்பாளர் லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

பதிப்பகம் ஆரம்பித்தது தற்செயலானது என்கிறார் இளம் படைப்பாளிக்கான சாகித்ய அகாதமி விருது பெற்ற எழுத்தாளர் லக்ஷ்மி சரவணகுமார். ‘மொக்லி’ என்ற பெயரில் பதிப்பகம் தொடங்கியிருக்கும் சரவணகுமார்,  2017 சென்னை புத்தக காட்சியை ஒட்டி நான்கு புத்தகங்களை தன்னுடைய பதிப்பகத்தின் மூலம் கொண்டுவந்திருக்கிறார்.

லக்ஷ்மி சரவணகுமாருடன் சென்னையில் உரையாடல் நிகழ்த்தியது தி டைம்ஸ் தமிழ்…உரையாடலின் ஒரு பகுதி வீடியோவாக கீழே தரப்பட்டுள்ளது. ஒரு எழுத்தாளராக தான் பாதிப்பட்ட காரணத்தாலேயே பதிப்பகம் தொடங்கியதாக கூறும் சரவணகுமார், தான் பதிப்பிக்கும் புத்தகங்களின் ஆசிரியர்களுக்கு புத்தகம் வெளியிடும்போதே ராயல்டியைத் தந்துவிடுவேன் என்கிறார். இந்த வீடியோவில்  பதிப்பகம் தொடங்கியதன் பின்னணி குறித்தும் பதிப்பகத்துக்கு ’மோக்லி’ என பெயர் வைக்க பிரத்யேக காரணம் குறித்தும்  தான் எந்த அளவுக்கு புரபஷனலா செயல்படப்போகிறேன் என்பதையும் நம்முடன் பகிர்ந்திருக்கிறார்…

#புத்தகம்2017: அப்புவும் ஆச்சியும் எழுத்தில் இருக்கிறார்கள்

agaramudalvan
அகரமுதல்வன்

அகரமுதல்வன்

ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கை கண்விழிக்கும் நேரத்தில் அவனோடு வேட்கை ஒட்டிவிடுகிறது. அவன் தன்னையல்லாத எல்லோரையும் நேசிக்கும் ஒரு மகத்துவத்தை அடைந்து விடுகிறான். அலைக்கழிப்பும் வறுமையும் கனவுகளும் கலக்கங்களும் செருப்பில்லாத அவனின் காலடித்தடங்களை சுவடு எடுத்தபடியே பின்தொடர்கிறது.

வாழ்வு ஒரு வேட்டை நாய். நம் வாழ்தல் அதற்கொரு இரை. அதிலிருந்து தப்பியவர் யாருமிலர். எக்கச்சக்கமான குருவிகள் வயலுக்குள் இருந்து ஒரேநேரத்தில் சிறகு விரித்து மேலெழும் காட்சியைப் போல கார்த்திக் புகழேந்தியின் ஊருக்கு செல்லும் வழியெங்கும் சம்பவங்களின் அனுபவங்கள் எழும்பிப்பறக்கின்றன. ஆனால் அவைகளுக்கு சிறகுகள் மட்டுமல்ல சிலுவைகளும் உண்டு.

கார்த்திக் புகழேந்தியை சமகால தமிழ்இலக்கியப்பரப்பில் அறியாதவர் இருக்கமாட்டார்கள். அவரின் சிறுகதைகள் தனது பிரதேசத்தன்மையை இழக்காத ஓர்மம் கொண்டவை. அந்தவகையில் நான் அவரைக் கொண்டாடுவேன். அவரைக் கொண்டாடுபவர்களோடு சேர்ந்திருப்பேன்.

பேனாவும் காகிதமும் கிடைத்துவிட்டால் எழுத்தாளனாய் ஆகிவிடலாம் என நம்புவர்கள் அதிகரித்திருக்கும் சூழலில் சமூகத்தில் எழுத்தாளனாய் அறியப்பட்டவரின் கடந்தகாலமே “ஊருக்கு செல்லும் வழியில் உலவிக்கொண்டிருக்கிறது.

கவிஞர் யுகபாரதி அவர்களின் “நடைவண்டி நாட்கள்” புத்தகத்தின் பக்கங்களை புரட்டிமுடிக்கிற போது நகரத்தின் பட்டினி வதைக்கும் வயலுக்குச் சொந்தமானவராய் யுகபாரதி இருந்தார். அது நகரத்தில் யுகபாரதி இருந்த வனவாசம். ஆனால் கார்த்திக்புகழேந்தியின் இந்த தொகுப்பு சற்று வித்தியசமான பாணியாலானது. அவர் கடந்தகாலங்களை எழுதவில்லை. அதன் நினைவில் தோய்கிறார். சொந்த ஊர்ப்புழுதியில் இருந்தும், டீசல் புகை நகரத்திலிருந்தும் குபு குபுவென கொப்பளிக்கிறது கார்த்திக் புகழேந்தியின் நினைவிட தோயும் கட்டுரைகள்.

உலகமயமாதலின் இறுக்கமான பிடியில் தகர்ந்துபோய்விட்ட கிராமங்களின் தனித்துவங்களை, உணவுப் பழக்கவழக்கங்களை, உறவுகளை, ஒட்டு மொத்தமாக இழந்துபோய்விட்ட நம் பாரம்பரியங்களை இப்போது நினைவுகளாய் ஆக்கிவிட்ட துயரத்திற்கு புகழின் சில கட்டுரைகள் சாட்சி.

அந்த ஆட்டுரல் தாத்தாவுக்கு தாத்தா காலத்தையது என்பாள் ஆச்சி. எட்டாள் சேர்ந்து தூக்கினால்தான் உண்டு. ஆட்டுரல் மட்டுமல்ல, திருகை, அம்மி, குழவி,கல்தொட்டி என்று தொகுப்பே வைக்கலாம். “அத்தனையும் ஒரே கல்லு. அதான் வெஞ்சனத்துக்கு அந்த ருசி” என்பாள். கல்லில் செய்த பண்டபாத்திரங்களுக்கும் மனுஷ ஜென்மத்துக்கும் காலகாலமாக அப்படி ஒரு உறவு. ஆதி மனுஷன் உணவுத்தேவைக்குத் தேர்ந்தெடுத்த முதல் ஆயுதமே கல் தானே.

தொகுப்பின் முதல் கட்டுரையில் உள்ள பந்தியிது. இன்றைக்கு அவையாவும் காணாமல்போய்விட்டன. ஆச்சி சொல்லும் தாத்தாவுக்கு தாத்தா காலத்தின் எச்சமாக இன்று எம்மிடம் இருப்பது தான் என்ன? புகழிடம் இருக்கும் வேதனை என்பது அரசியல்பூர்வமானது. அவரின் எழுத்துக்களில் பனைமட்டையின் கருக்கைப் போல அரசியல் கரையிலிருந்தாலும் அதற்குமொரு வினோதமான கூர்மையுண்டு. மண் வாசத்தை தனது எழுத்துவெளியின் பலமாகவும் பெருமையாக எண்ணுகிற கார்த்திக் புகழேந்தி கரிசல் இலக்கியத்தின் இன்றைய தலைமுறைக்கு பெருத்த நம்பிக்கைக்கு உரியவர்.

இந்த தொகுப்பின் மூலம் எழுத்தாளர் கார்த்திக் புகழேந்தியின் இன்னொரு வாழ்வை அவரின் வாசகர்கள் அறிந்துகொள்ள முடியும். இரக்கமற்ற காலத்தின் சக்கரங்களுக்குள் மாட்டுப்பட்டு வழியற்று முழிக்கும் எத்தனையோ மாந்தர்களை அவர் தரிசித்திருக்கிறார். ஊரிலிருந்து வேலைக்காக நகரங்களுக்கு இடம்பெயரும் ஒவ்வொரு கிராமத்தானுக்கும் ஏற்படுகிற துயரங்களில் ஒன்றை கிழக்கு கடற்கரைச் சாலையில் புகழேந்தி பார்க்கிற பொழுது பணத்தை எடுத்து நீட்டும் மாந்தநேயம். அது கிராமத்து மண்ணின் பண்பு.

மண்ணுக்கும் மனிதர்களின் பண்புகளுக்கும் ஒரு தொடர்பிருக்கு என்பதை நம்புபவன் நான். புகழேந்தி கரிசல் கதைசொல்லி. அவரின் மொழியே வாசகனுக்கு மாட்டுவண்டிகட்டி கோவிலுக்கு பயணிப்பது போலிருக்கும். பனைகளின் மீது பரவி குளங்களில் மினுங்கும் வெயிலில் நீந்துகிற மீன்கள் போல அவரிடமிருக்கும் சொலவடைகள் அபாரமானது.

புகழேந்தியிடம் கதைத்துக் கொண்டிருந்தால் ஆச்சியோ அப்புவோ நினைவுக்கு வந்துவிடுவார்கள். அது அவருக்கு வாழ்வளித்த கொடை. அப்படிப்பட்ட ஒரு கரிசல் மொழிப்புலத்தைக் கொண்டு குட்டிவீடாக தன் வாழ்வின் துளியைச் சொட்டியிருக்கிறார். கார்த்திக் புகழேந்தியோடு ஊருக்கு செல்லும் வழியில் நான் இணைகிறேன்.

அகரமுதல்வன், எழுத்தாளர். சமீபத்தில் வெளியான இவருடைய நூல்கள் ‘நன்றேது ? தீதேது? – ஆளுமைகளுடான உரையாடல்’ (மோக்லி வெளியீடு), ‘முஸ்தபாவைச் சுட்டுக்கொன்ற ஓரிரவு- சிறுகதைத் தொகுப்பு (டிஸ்கவரி புக் பேலஸ்).

#புத்தகம்2017: சயாம் ரயில் பாதையின் ரத்த சாட்சியங்கள்!

எங்கள் எம்டி Ramesh Rmr இல்லையேல் இந்த நூல் சாத்தியமாகி இருக்காது. 2013ம் ஆண்டு கோடையில் ஒருநாள் கைபேசியில் அழைத்தார். அப்போது அவர் தெற்காசிய சுற்றுப் பயணத்தில் இருந்தார்.

இரண்டாம் உலகப் போர் சமயத்தில் சயாம் – பர்மா இடையில் ரயில் பாதை அமைக்க ஜப்பான் முற்பட்டதும், அதில் ஒரு லட்சத்துக்கும் அதிகமான தமிழ்த் தொழிலாளர்கள் மரணமடைந்ததையும் குறித்து ஒரு தொடரை எழுதும்படி சொன்னார்.

இதை ஏற்று அதற்கான ஆராய்ச்சியில் இறங்கியபோது பல உண்மைகள் வெளிச்சத்துக்கு வந்தன. அதில் முதன்மையானது தமிழர்கள் இறந்தது குறித்த பதிவுகள் ஏதும் இல்லாதது.

ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்ட அனைத்து நூல்களிலும் ஆஸ்திரேலிய மற்றும் இங்கிலாந்தை சேர்ந்த போர்க் கைதிகள் மட்டுமே இப்பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்டதாக குறிப்புகள் இருக்கின்றன. இந்த நிகழ்வு குறித்து எடுக்கப்பட ஹாலிவுட் படத்திலும் இவர்களே பிரதானமாக காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

யோசிக்கும் திறன் படைத்த அனைவருக்குமே இதில் இருக்கும் அபத்தம் புரியும். ஏனெனில் 1939ம் ஆண்டில் தொழில்நுட்பங்கள் பெரிதாக வளரவில்லை. பணிகளை சுலபமாக்கும் இயந்திரங்கள் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை அல்லது புழக்கத்துக்கு வரவில்லை. மனித உழைப்பை மட்டுமே பயன்படுத்தி சாலைகளும், ரயில் பாதைகளும் அந்தக் காலகட்டங்களில் எல்லா நாடுகளிலும் அமைக்கப்பட்டன.

உடல் உழைப்பு சார்ந்த இந்த வேலைகள் ஆங்கிலேயர்களுக்கு அந்நியமானது. பொருளாதார மட்டத்தில் கீழ் நிலையில் இருக்கும் ஆங்கிலேயர்கள் கூட இதுபோன்ற பணிகளில் ஈடுபடுத்தப்பட்டதாக வரலாற்றில் எங்குமே பதிவாகவில்லை. தப்பித்தவறி இந்த செயல்களில் ஈடுபட்டவர்கள் கூட சதவிகித அளவில் குறைவானவர்களே. மற்றபடி காலணி நாடுகளை சேர்ந்த தொழிலாளர்களே / மக்களே இக்காலத்தில் உடல் உழைப்பில் ஈடுபட பணிக்கப்பட்டார்கள்.

இதற்கு வலு சேர்க்கும் வகையில் இன்னொரு விஷயமும் இருக்கிறது. சயாம், பர்மா, மலாய் நாடுகளை ஜப்பான் ஆக்கிரமித்த மறுநிமிடமே அந்தந்த நாடுகளில் வசித்து வந்த ஆஸ்திரேலிய மற்றும் இங்கிலாந்தை சேர்ந்தவர்களை சிறைப்பிடித்தது. இப்படி கைதான அனைவருமே தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள் அல்லது அலுவலகங்களில் உயர் பொறுப்பில் இருந்தவர்கள்.
இப்படிப்பட்டவர்கள் நிச்சயம் சுத்தியலால் மலைக்குன்றுகளை உடைத்திருக்க மாட்டார்கள். கோடரியால் மரங்களை வெட்டி இருக்க மாட்டார்கள். ஆற்றில் இறங்கி மரப்பாலங்களை அமைத்திருக்க மாட்டார்கள்.

எனில், இந்தப் பணிகளை எல்லாம் யார் செய்தது?

இதற்கான பதில்தான் இந்த நூல்.

சர்வநிச்சயமாக இது கற்பனைப் புனைவு அல்ல. நடந்த கொடூரத்தின் ரத்த சாட்சியங்கள். எதுவும் மிகைப்படுத்தப்படவில்லை. வேண்டுமானால் சம்பவங்களின் வீரியம் குறைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று சொல்லலாம். இதற்கான காரணம் கூட இந்த நூலை எழுதியவனின் போதாமைதான். வருங்காலத்தில் வேறு எழுத்தாளர் இதைவிட ரத்தமும் சதையுமான உயிர்ப் படைப்பை படைக்கலாம். படைக்க வேண்டும். அப்போதுதான் அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்கு நம் மூதாதையர்கள் அனுபவித்த வேதனை, ரணம், புரியும்.

சயாம் – பர்மா இடையிலான ரயில் பாதை அமைக்கும் பணிக்காக கட்டாயமாக அழைத்துச் செல்லப்பட்டு உயிர் பிழைத்து வந்தவர்களின் அனுபவங்கள் / நேர்காணல்கள் ஏற்கனவே நூல்களாக வந்திருக்கின்றன. இவற்றை மையமாக வைத்து மலேசிய எழுத்தாளர்களான அ.ரெங்கசாமி, சண்முகம் உள்ளிட்டவர்கள் நாவல் எழுதியிருக்கிறார்கள். பல ஆண்டு ஆராய்ச்சிக்குப் பின் உரிய தகவல்களை திரட்டி சீ.அருண், அற்புதமான நூல் ஒன்றை படைத்திருக்கிறார்.

கோவையை சேர்ந்த ‘தமிழோசை’ பதிப்பகம் மேலே குறிப்பிடப்பட்ட இந்த நூல்களை எல்லாம் வெளியிட்டிருக்கிறது.

இவை அனைத்தின் தொகுப்பாக இந்த நூலை சொல்லலாம்.

ஆரம்ப அத்தியாயங்களில் இடம்பெற்றிருக்கும் ‘தாய்’(லாந்து) மொழிக்கான தமிழ் அர்த்தங்களை சொல்லி என்னை வழிநடத்தியவர் நண்பர் ‘மாயவரத்தான்’ கி.ரமேஷ்குமார்.

போலவே ரத்தம் தோய்ந்த இந்த வரலாற்று தொடருக்கு என்ன தலைப்பு வைக்கலாம் என்று யோசித்தபோது சட்டென்று ‘உயிர்ப் பாதை’யை தந்தவர் ‘வண்ணத்திரை’ சினிமா வார இதழின் ஆசிரியரான நண்பர் யுவகிருஷ்ணா.

என் மீது நம்பிக்கை வைத்து தொடர்ந்து என்னை எழுத வைப்பவர் எங்கள் எம்டி, திரு. ஆர்.எம்.ஆர். அவர் இல்லையேல் நானும் இல்லை. என் எழுத்துக்களும் இல்லை.

தொடர்ந்து உற்சாகப்படுத்தி என் எழுத்துக்கு உறுதுணையாக இருப்பவர் ‘குங்குமம்’ வார இதழின் முதன்மை ஆசிரியரான தி.முருகன்.

இவர்கள் அனைவருக்கும் என் அன்பு.

‘தினகரன் வசந்தம்’ இணைப்பிதழில் இது தொடராக வெளிவந்தபோது உடனுக்குடன் படித்துவிட்டு பாராட்டிய வாசகர்களையும், ஒவ்வொரு அத்தியாயத்துக்கும் தன் ஓவியம் வழியே உயிர் கொடுத்த நண்பர் அரஸையும் நன்றியுடன் இந்த இடத்தில் நினைத்துக் கொள்கிறேன்.

தோழமையுடன்
கே.என்.சிவராமன்

சூரியன் பதிப்பக வெளியீடாக வந்திருக்கும் ‘உயிர் பாதை’ நூலின் முன்னுரை இது.  விலை: ரூ.200/-

கே. என். சிவராமன், எழுத்தாளர்; பத்திரிகையாளர்.

கவிஞர் குமரகுருபரனின் ‘ஞானம் நுரைக்கும் போத்தல்’ கவிதைத் தொகுப்பு இரண்டாம் பதிப்பு வெளியீடு!

கிருபா முனுசாமி

கிருபா முனுசாமி
கிருபா முனுசாமி

“ஞானம் நுரைக்கும் போத்தல்” கவிதை தொகுப்பின் முதல் பதிப்பு 2014-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் வெளிவந்தது. வெளிவந்த மூன்று மாதங்களிலேயே அத்தொகுப்பின் அனைத்து பிரதிகளும் தீர்ந்துவிட்டமையால் கவிஞர் மாமா குமரகுருபரன் அவர்கள் டிஸ்கவரி புக் பேலஸின் “படி வெளியீடு” வாயிலாக கொண்டுவர விரும்பி திரு.வேடியப்பன் அவர்களை அழைத்து இது தொடர்பாக பேசிவந்ததை அடுத்து “ஞானம் நுரைக்கும் போத்தல்” கவிதை தொகுப்பின் இரண்டாம் பதிப்பு 04.01.2017 அன்று வெளியிடப்பட்டது.

எங்கள் குடும்பத்தின் வழக்கமான எந்தவொரு நிகழ்வைப் போலவே, இந்நிகழ்வும் அழைக்கப்பட்டவர்களுக்கானதாகவே இருந்தது.

ஞானம் நுரைக்கும் போத்தல் கவிதை தொகுப்பு குறித்து ஏற்கனவே நிறைய பேசிவிட்டமையால் இந்நிகழ்வை ஒரு கவிதை வாசிப்பு நிகழ்ச்சியாகவே வடிவமைத்திருந்தோம். என்னதான் வரையறைகளை வகுத்தாலும் பங்கேற்றவர்களால், நான் உட்பட, எங்கள் கொண்டாட்ட நாயகனுடனான நினைவுகள் குறித்து பேசாமல் இருக்க முடியவில்லை.

கவிதை வாசிப்பு, நினைவுகள் பகிர்வு என்று இருந்த நிகழ்ச்சியில், பீத்தோவனின் இசையில், இருள் சூழ்ந்த அறையில் சாரு நிவேதிதா மீது மட்டும் நிலவொளியை ஒத்த வெளிச்சம் பாய, அவர் குமரகுருபரன் மாமாவின் கவிதைகளை வாசிக்க கேட்க நேர்வதென்பது ஒரு வரம். அத்தனை சிலாகிப்பான கவிதை கேட்பு அனுபவத்தை அனைவருக்கும் வழங்கிய சாருவுக்கு எண்ணிலடங்கா நன்றிகள்!

தமிழச்சி அக்காவின் உரை என்பது இயல்பாகவே கவிதைகளோடு ஒரு நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தும். அதிலும், மனதிற்கு நெருக்கமானவரின் கவிதையை தமிழச்சி அக்கா வாசித்தால் கேட்கவா வேண்டும்! கம்யூனிஸ்ட் கவிதையால் காதல் பெருகுவது எங்கள் மாமாவின் தனித்துவம். அதை தமிழச்சி அக்கா வாசிக்க கேட்கப்பெற்றதோ இன்பங்களுள் பேரின்பம்.

பலரும் அவருடன் பழகியதை, அவர் கவிதையை பேச, திரு.ஆனந்த் அவர்களோ தமிழும், கவிதையும், காதலும், கொண்டாட்டமும் இருக்கும் இடங்களிலெல்லாம் குமரகுருபரன் மாமா நிறைந்திருக்கிறார் என்று இயல்பாக பேச அரங்கமே நெகிழ்ச்சியில் சிலிர்த்தது.

நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்ற பலரும் அவர்களுக்கு பிடித்த கவிதையை வாசிக்க, நானும் என் பங்கிற்கு எனக்கு பிடித்த வரிகளையும், கவிதைகளையும் இடையிடையே வாசித்து என் நீண்ட நாள் ஆசையை தீர்த்துக்கொண்டேன்.

எங்கள் மாமாவிற்காகவே நேரத்தை ஒதுக்கி, வேலைநாள் என்றும் பாராது, சிரமத்திற்கிடையேயும் கூட மிகுந்த அன்போடும், மகிழ்ச்சியோடும் இந்நிகழ்வோடு தங்களை ஒரு பகுதியாக்கிக்கொண்ட அனைவருக்கும் அனைவருக்கும் அன்பும், நன்றியும்!

நிகழ்ச்சியை மிக சிறப்பாக ஒளிப்பதிவு செய்து வெளியிட்ட ஸ்ருதி தொலைக்காட்சிக்கு நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள்!

இக்கவிதை தொகுப்பின் இரண்டாம் பதிப்பை வெளியிட்டு, நிகழ்ச்சியை சிறப்பாக நடத்த ஒத்துழைத்த டிஸ்கவரி புக் பேலஸின் “படி வெளியீடு” பதிப்பாளர் திரு. வேடியப்பன் அவர்களுக்கு சிறப்பு நன்றிகள்!

இத்தனை சிறப்பானதொரு நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்த கவிதா அக்காவிற்கு அளவில்லா அன்பும், பாராட்டுக்களும்!

ஓம் பகார்டி!

கிருபா முனுசாமி, உச்சநீதிமன்ற வழக்கறிஞர். 

#புத்தகம்2017: பா. ஜீவசுந்தரியின் ‘குரலற்றவர்களின் குரல்கள்’!

பா. ஜீவசுந்தரி

பா.ஜீவசுந்தரி
பா.ஜீவசுந்தரி

அதிகார வர்க்கம் தமது செயல்பாடுகள், அலட்சியங்களை நியாயப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது. இதனால் சமூகத்தின் ஒரு பிரிவு பாதிக்கப்படும் போது பாதிப்பற்ற சமூகம் அமைதியையே விரும்புகிறது. ஆனால் அதே பிரிவு பாதிப்புக்குள்ளாகும்போது அமைதியைக் குலைத்துக் கொந்தளிக்கிறது.

பெண்கள் எப்போதும் இரண்டாம் படிநிலையில் நிறுத்தப்படும் நிலை பல கேள்விகளை எழுப்பக்கூடியதாக இருக்கிறது. பாலினப் பாகுபாடு குறித்தும் மீண்டும் மீண்டும் கேள்வி எழுப்பும் நிலை சமூகத்தில் நிலவுவது மன ஆதங்கத்தை ஏற்படுத்துவதாக உள்ளது. அதன் வெளிப்பாடுகளே பெரும்பான்மையான என்னுடைய கட்டுரைகள்.

தலித்துகள், சிறுபான்மையினர், பெண்கள் மற்றும் விளிம்புநிலை மக்கள் மீதான தாக்குதல்களின் மீது இத்தகைய பார்வையைத்தான் மற்ற பிரிவுகளைச் சேர்ந்த அறிவுஜீவிகள் முன் வைக்கிறார்கள். அவர்கள் அமைதியை விரும்புகிறார்கள், சமூகத்தில் இருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்ட பிரிவினர் எப்போதும் சகிப்புத்தன்மையோடுதான் வாழ வேண்டும் என்ற நிலைபாட்டையே ஊடகங்களும் திரும்பத் திரும்ப ஊதுகின்றன. இத்தகைய சூழ்நிலையில் இக் கட்டுரைகளில் விலக்கப்பட்ட பிரிவுகளுக்காக உரக்கக் குரல் கொடுத்த நிறைவு ஏற்படத்தான் செய்கிறது.

நூலின் முன்னுரையிலிருந்து……

குரலற்ற பொம்மைகள்
கட்டுரைத்தொகுப்பு
வெளியீடு : போதிவனம்
பக்கங்கள் 175
விலை : ரூ. 150/

சென்னை புத்தக்காட்சியில் ஞானபாநு, அரங்கு எண் : 498 ல் கிடைக்கும்

#புத்தகம்2017: செல்லாக் காசின் அரசியல்

எந்த ஒரு முதலாளித்துவ அரசும்,தனது வர்க்கச் சார்பு நடவடிக்கையை பட்டவர்த்தனமாக அறிவித்துக்கொண்டு செயல்படுத்துவதில்லை. அது, முதலாளித்துவ வளர்ச்சியை நாட்டின் வளர்ச்சியாகவும், அதற்கு சேவை செய்வதை நாட்டின் நலன் கருதிய சேவையாகவுமே காட்டும். உள்நாட்டிலும், வெளிநாட்டிலும் பகைவர்களைக் கட்டமைத்து தனது சமூக மேலாண்மையை தக்க வைத்துக் கொள்ள முயலும். எனவே கறுப்பு பண மீட்பு, கள்ளப் பண ஒழிப்பு, தீவிரவாத பணத்தை கட்டுப்படுத்துவது போன்ற விவகாரங்களை அம்பலப்படுத்துவது எவ்வளவு அவசியமோ, அதன் விளைவுகளை கண்டிப்பது எவ்வளவு அவசியமோ, அது போலவே இந்த நடவடிக்கைக்கு பின்னாலான பொருளியில் பகுப்பாய்வை மேற்கொள்வதும் அவசியமானதாகும். ஆழமான பொருளாதார பார்வையுடன் அருண் நெடுஞ்செழியன் எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு இந்நூல். அருண் நெடுஞ்செழியன் எழுதிய பல கட்டுரைகள் டைம்ஸ் தமிழில் வெளியாகி வாசகர்களிடம் வரவேற்பை பெற்றவை.
நூல் : செல்லாக் காசின் அரசியல்
ஆசிரியர்: அருண் நெடுஞ்செழியன்
விலை: ரூ. 40
தொடர்புக்கு: எண் 6, எழுபது அடி சாலை, சுப்புப்பிள்ளைத் தோட்டம், தி.நகர், சென்னை.
Ph: 9042274271.

வீழ்ந்தவர்களில் பிழைத்தவன் கதையே அஜ்வா!: சரவணன் சந்திரன்

ஒரு விளையாட்டு வீரனை, அவன் காயமற்று இருக்கிற காலத்தில் களத்திற்கு அனுப்பாமல் இருக்கிற நிலை துயரமானது. அந்தத் துயரத்தைப் பல முறை அனுபவித்திருக்கிறேன். எனவே வாய்ப்புக் கிடைக்கிற போது முழுமையாக ஆடிப் பார்க்க நினைக்கிறேன். இப்போது நல்ல உடல் தகுதியோடு இருப்பதாகவும் கருதுகிறேன். எனக்கு ஏற்கனவே பழக்கமான களம்தான் இது. இங்கிருந்துதான் என்னுடைய தொழில் வாழ்க்கையை ஆரம்பித்தேன். இடையில் கொஞ்ச வருடங்கள் பிழைப்புத் தேடி வேறு வேறு நிலங்களில் சுற்றினேன். அது அனுபவங்களைக் கொட்டிக் கொடுத்தது.

அந்த அனுபவங்களைத் தோளில் சுமந்து கொண்டு ஒரு நாடோடி போல, முறையான பயிற்சிகள் இல்லாமல், போய்ப் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்றுதான் திரும்பவும் நான் புறப்பட்ட இடத்திற்கே வந்து சேர்ந்தேன். பிழைப்பில் கிடைத்த அனுபவங்களின் காரணமாக மனம் திருந்திய மைந்தனாகவும் வந்தேன். குடுகுடுப்பைக்காரனைப் போல எல்லாவற்றையும் கொட்டி விடலாம் என்கிற மனநிலையில் வந்தேன். எங்கள் ஊர் குடுகுடுப்பைக்காரனின் கதைகளை இன்னொரு குடுவைக்குள் அடைத்துச் சொல்கிறேன். குடுவையில் இருக்கிற மருந்தின் வேர் தேடினால், அது மஞ்சணத்திச் செடியாகத்தான் இருக்கும். கருவேல முட்களின் கதையை உலகளாவிய அனுபவங்கள் வழியாக கருவேலத்தின் குணம் கொண்ட டிராகன் பழத்தில் பொருத்திப் பார்க்க விரும்புகிறேன்.

டிராகனும் கருவேலமும் வேறு வேறல்ல. ஆனாலும் ஒன்று வளர்ச்சியின் குறியீடு. இன்னொன்று அழிவின் குறியீடு. அதேசமயம் இந்த இரண்டும் சேர்ந்ததுதான் நான் என்னுடைய நாவல்களின் வழியாக வடிவமைக்கிற வாழ்க்கை. இந்த வாழ்க்கையை அருளிய பாண்டி முனி அய்யாவை என் சக்திக்குத் தகுந்த மாதிரி ஏர் ஏசியா விமானத்தின் எகனாமிக் கிளாஸில் அழைத்துச் செல்லப் ப்ரியப்படுகிறேன். பாண்டி முனி அய்யாவாக இருப்பவர்களெல்லாம் இதை விரும்பத்தான் செய்வார்கள்.

பாண்டி முனி அய்யாவும் எத்தனை காலம்தான் அந்தக் கருவேலங் காட்டிற்குள் நின்று வெந்து கிடப்பார்? அவர் விரும்புகிறாரோ இல்லையோ, ஆட்டு எலும்புகளை மென்று கொண்டு இருப்பவருக்கு ஒரு இளைப்பாறுதலுக்காக மெக்சிகன் சிஸிலரை தர விரும்புகிறேன். எனக்கு இந்தப் படையல்தான் தெரியும். இந்தப் படையலுக்கான வாழ்க்கையைத்தான் அவர் எனக்கு அருளியிருக்கிறார். அதையே நான் நன்றியுடன் திருப்பித் தர விழைகிறேன். அதை அவர் விரும்பவும் செய்வார் என்கிற உறுதி என்னிடமுண்டு.

தெரிந்ததையெல்லாம் கொட்டுகிற அந்த முதல் தலைமுறை குடுகுடுப்பைக்காரனை முற்றத்தில் அமர வைத்து அகத்திக் கீரையும் நீச்சத் தண்ணீரும் தந்து உபசரித்தவர் மனுஷ்ய புத்திரன் சார். அவர்தான் அந்தக் குடுகுடுப்பைக்காரன் தன்னுடைய கதையை எழுதுவதற்கு உந்துதலாக இருந்தார். அவருக்கு நன்றிக் கடன்பட்டிருக்கிறேன். என்னுடைய ரோலக்ஸ் வாட்ச், ஐந்து முதலைகளின் கதை  நாவல்களை ‘போஸ்ட்மார்டன் கிளாசிக்ஸ்’ என்று சொல்லி என் மீது ஒளி பாய்ச்சியவர் சாரு நிவேதிதா. ஒரு துறையில் புதிதாக நுழையும் ஒருவனைத் தட்டிக் கொடுத்து உற்சாகப்படுத்தத் தயங்காதவர் என்கிற வகையில் அவர் மீது பெருமதிப்பு கொண்டிருக்கிறேன். அவருக்கு இந்த நாவலைச் சமர்ப்பணம் செய்கிறேன். சென்னையில் என்னுடைய தொழில் வாழ்க்கையைத் துவக்கி வைத்தவர் அப்பணசாமி சார். அவர் இந்த நாவலுக்கு முன்னுரை எழுதித் தந்ததை உணர்ச்சிகள் மேலிடும் ஒரு அனுபவமாகத்தான் கருதுகிறேன்.

என்னைத் தூக்கிச் சீராட்டிய எனக்கு முன் எழுத வந்த முன்னோடிகளான விநாயகமுருகன், அபிலாஷ் சந்திரன், கே.என்.சிவராமன், யுவகிருஷ்ணா, ஜி.கார்ல் மார்க்ஸ், எஸ்.செந்தில்குமார், லக்ஷ்மி சரவணக்குமார், தம்பி கார்த்திக் புகழேந்தி ஆகியோரை நன்றியுடன் நினைத்துக் கொள்கிறேன். ஏற்கனவே எழுதியவற்றைப் படித்துவிட்டு வார்த்தைகளின் வழியாக வழிநடத்தும் என் மூத்த முன்னோடிகளான எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், தமிழ்மகன், டி.ஐ.அரவிந்தன், இரா.முருகவேள், ந. முருகேச பாண்டியன், இமையம், அ.ராமசாமி, உதயசங்கர், நெல்லை க்ருஷி, பாலநந்தகுமார், மதுரை அருணாசலம் ஆகியோரை எப்போதும் நினைவில் நிறுத்துவேன். என்னை எல்லா வகைகளிலும் பத்திரமாகப் பார்த்துக் கொள்ளும் என்னுடைய நண்பர்களான செல்வி ராமச்சந்திரன், சந்தோஷ் நாராயணன், பிரபுகாளிதாஸ், ஆனந்த் செல்லையா, கலாநிதி, கட்டுமரம் கண்ணன், திருமகன் ஈ.வே.ரா, ராஜா குள்ளப்பன், டைட்டஸ், சஞ்சீவி குமார், கவிதா முரளிதரன், குணசேகரன், பாரதித்தம்பி, செல்லையா முத்துச்சாமி, லோகேஸ், ஏ.எம்.கணேஷ், ஜெயா, பிரவீண், எட்வர்ட், ஆவுடையப்பன், ஸ்ரீரங்கன், அஜய், வழக்கறிஞர் கோவை எம்.சரவணன், ஜார்ஜ் ஆண்டனி, வழக்கறிஞர் அழகர்சாமி, இளங்கோவன் முத்தையா, கடங்கநேரியான், ஜி.பச்சையப்பன் ஆகியோரை இந்த நேரத்தில் நன்றியுடன் நினைத்துக் கொள்கிறேன். என்னுடைய புத்தகங்களைப் படித்துவிட்டு நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் முகநூலில் விமர்சனம் செய்தார்கள். உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமெனில், அவர்களின் கருவி நான். சிலர் விடுபட்டிருக்கலாம். மன்னிக்க வேண்டுகிறேன். வழக்கம் போலவே பவித்ராவை முன்னிறுத்திய இந்த வாழ்க்கையைக் கொடுத்ததற்காக அந்தப் பேருண்மைக்கு நன்றி சொல்கிறேன். ஒரு குடுகுடுப்பைக்காரனுடன் வாழ்வது சாதாரணமான காரியமா என்ன? ஆயுள் முழுவதும் பவித்ராவிற்குக் கடன்பட்டிருக்கிறேன்.

நாடோடியான இந்தக் குடுகுடுப்பைக்காரன் உங்களுடைய கதைகளைத்தான் சொல்கிறான். ஒருநாள் அவன் நள்ளிரவில் நகர்வலம் போனபோது, இறப்பில்லாத வீடொன்றில் கடுகு தேடிப் போன தாயொருத்தியைப் பார்த்தான். அந்தத் தாயாகத்தான் அஜ்வா என்கிற பேரிச்சம் பழத்தைப் பார்க்கிறேன். என்னுடைய சகோதரர்கள் பிறந்தார்கள். வாழ்வென்றால் என்னவென்று தெரிவதற்கு முன்பே வீழ்ந்தார்கள். அவர்களுக்கு மத்தியில் இருந்து அவர்களது ஆசியுடன் ஒருத்தன் பிழைத்து மேலேறி வந்தான். அப்படி பிழைத்து வந்த ஒருவனின் கதைதான் அஜ்வா. அவன்தான் ஐந்து முதலைகளின் கதை நாவலில் இருந்தான். அவன்தான் ரோலக்ஸ் வாட்ச் நாவலில் இருந்தான். அவன்தான் வெண்ணிற ஆடையிலும் இருந்தான். இப்போது அஜ்வாவிலும் இருக்கிறான்.

ஏனெனில் நான்தான் அது. நான் என்பது நானல்ல இங்கே. இது என் தலைமுறையின் கதை. என் முன்னோர்களின் முன்பு அமர்ந்து, அவர்களிடமிருந்து அவர்கள் அறியாமலேயே எடுத்துக் கொண்ட அவர்களது வாழ்க்கையைத் திரும்பவும் எனக்குத் தோதான வடிவத்தில் சொல்கிறேன். கரிசல் நிலத்தின் தொடர்ச்சியாகத்தான் இந்த நாவலை அடையாளப்படுத்த விரும்புகிறேன். புரிந்து விரும்பி, என் முன்னோர்கள் எனக்கு அகத்திக் கீரையும் நீச்சத் தண்ணீரும் வழங்குவார்களாக; என் சகோதரர்கள் வழக்கம் போல என்னைத் தாங்கிப் பிடிப்பார்களாக; இங்கே வந்து என்னைச் சேர்த்த பேருண்மை, அங்கேயும் என்னைக் கொண்டு போய்ச் சேர்க்கும் என்கிற நம்பிக்கை நிறைய இருக்கிறது. அதுவரைக்கும் பொறுப்பதற்கான மனமும் இருக்கிறது.

  •  சரவணன் சந்திரன்

சென்னை

எழுத்தாளர் சரவணன் சந்திரனின் வரவிருக்கும் நாவலான ‘அஜ்வா’வின்  முன்னுரை.

#புத்தகம்2017: ஏர் மகாராசனின் ‘மொழியில் நிமிரும் வரலாறு’!

ஆசைத்தம்பி

பச்சை கிளி போல பறக்கிறோம்
தாலி பறி கொடுத்தேன்
கூரை பறி கொடுத்தேன்
கணவனைப் பறிகொடுத்துத்
தனிவழி நின்றலஞ்சோம்
அழுகையொலி நிற்கவில்லை
யார் மனசும் சுகமாயில்லை

என ச. முருகபூபதியின் கவிதையோடு ஆரம்பித்து பொறுமைக்கு அர்த்தப்படுத்தப்பட்ட பெண்ணும் நிலமும் பருந்துகளால் சூறையாடப் படும் பொழுது தாய்க் கோழியின் தவிப்பாக மகராசனின் மனநிலையை இந்நூல் பேசுகிறது என்று கவிதை பட்டறை பதிப்பகம் எழுதியதை பார்க்கும் பொது மனசுக்குள் சோகம் இழையோடுகிறது.

அடுத்து ” அழுதுகிட்டு இருந்தாலும் உழுதுக்கிட்டு இருக்கனும்டா ” என அப்பாவும் ” “ஒழைக்காம உட்க்கார்ந்து சாப்புட்டா ஒடம்புல ஒட்டாது ” என அம்மா சொன்னதையும் ஆசிரியர் நினைவு கூறும் போது யாரவது ஒரு பையன் வீட்டில் இருக்கலாம்ல ஏன் கஷ்டப்படுறீங்க என்று கேட்ட என்னிடம் என் ஐயாம்மா சொன்னது என் காதுகளில் ஒலித்தது ,” “உண்ணப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தாலும் உழைக்க பார்த்துகிட்டு இருக்க கூடாது ”

தனது எழுத்துக்களைப் பற்றி ஏர் மகராசன் ( ஏர் என்பது எங்கும் இல்லாத நிலையிலும் தனது பெயரில் அதை சேர்த்து நமக்கெல்லாம் ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறார் ) கூறுகிறார் இப்படி . “பகட்டும் பூடகங்களும் புனைவுகளும் இல்லாத எளிய மக்களின் வாழ்வியல் கோலங்கள் போலத்தான் எமது எழுத்துக்களும் அழகியல் , கோபம் , திடம் , மானுட வாசிப்பு போன்றே எனது எழுத்துக்களும் எளிமையானவை . எளிய மக்களுக்கானவை ” . ஆனால் கருத்துப் பட்டறையோ ,” நிலத்தை விட்டு அந்நியமாகாமல் விவசாயத்தோடு இன்னும் பிடிப்பு கொண்டிருப்பதால்தான் , நிலம் பற்றிய தவிப்பை ஏர் மகராசனால் புலப்படுத்த முடிகிறது அவருடைய பதிவுகளை வாசிக்கும்போது ஒட்டு மொத்த விவசாயக் குடிகளின் துயரத்தை நினைவுபடுத்தியபடியே இருக்கின்றன ” என்று கூறும் போது இந்நூல் வாசிப்பின் அவசியத்தை உணர்த்திக் செல்கிறது

தனது முதல் கட்டுரையில் ( பெண் ஆண் உடல்கள் சொல்லாடல்களும் பொருள் கோடல்களும் ) பெண்ணைக் குறித்த அறங்கள் ஆண்களால் உருவாக்கப்பட்டவை ஆண் நோக்கிலானவை ஆண்களின் நலனுக்கானவை என்பதை அழகாக கூறுகிறார் . இறுதியில் ஆணுடன் வேறு பெண்ணுடல் வேறு . இந்த வேறுபாட்டை இயல்பாய் இயற்கையாய் அமைந்த ஒன்றை ஏற்றுக் கொள்வதுதான் உண்மையை இருக்க முடியும் . இந்த வேறுபாடுகளின் மீது ஏற்றது தாழ்வு காண்பிக்கும் போதுதான் செயற்கையாகவும் பொய்யாகவும் மாறி போகின்றன . பொய்யானவை நிலைப்பதுமில்லை வென்றதும் இல்லை என்கிறார்

ஏர் மகாராசன்
ஏர் மகாராசன்

பண்டைத் தமிழர்களுக்கான பண்பாடுகளை , இலக்கண மரபுகளை அறிய முடியாமல் நாம் தவிக்கும்போது தொல்காப்பியம் தான் தன்னை தாய் தந்தையாய் நம்மை தோளில் ஏற்றி வேடிக்கை பார்க்க வைக்கிறது என்று கூறும் ஆசிரியர் ஆனால் தொல்காப்பியர் பார்த்தது வேறு ( நம் மரபு ) . அவர்களின் மீதேறி நாம் பார்ப்பது வேறு ( எதையும் மீளாய்வு செய்து பார்க்கிற புதுப் பார்வைகள் ) என்கிறார் . தொல்காப்பியர் காலத்திலிருந்து இன்றைய வரையில் பெண்ணாடக்கல் என்பது தொடர்ந்து வந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது . எல்லா மதங்களும் பெண்ணுக்கு எதிராக பெண்ணுடலைப் சிறுமைப்படுத்துவதிலும் அடிமைப்படுத்துவதிலும் ஒரே புள்ளியில் இணைந்திருக்கின்றன என்று ஆதங்கப்படும் ஆசிரியர் , தொல்காப்பியம் , மனு சாஸ்திரம் , பைபிள் , திருக்குரான் , பௌத்தம் , சமணம் , டார்வின் ,புருத்தோன், சிக்மண்ட் பிராய்டு ஆகியோர் அமைத்த கட்டுமானங்கள் உண்மையானதுமில்லை : உறுதியானதுமில்லை என்பதை சமூக மாற்றங்கள் மெய்ப்பித்து வருகின்றன . வலுவானவை வாழும் .வலுவற்றவை வீழும் என்பதை மேற்குறித்த கட்டுமானத்திற்கு பொருத்திப் பார்க்கலாம் என்கிறார்

இரண்டாவது கட்டுரை பெண் கவிஞர் கனிமொழியின் கவிதை பற்றியது

” என்ன சொல்லி என்ன
என்ன எழுதி என்ன
நான் சொல்ல வருவதை தவிர
எல்லாம் புரிகிறது உனக்கு “

தேநீர்க்கடை மேசையில்
ஒடுங்கியபடிக் கிடந்த
உன் கைகளை பற்றி
உன்னிடம் ஏதாவது பேசி இருக்கலாம்
ஒரு பிறழ்ந்த தருணத்தின்
தவறிய கணங்களில்
சிதறுண்டு போனது நம் உலகம்
தொலைந்து போன சில கணங்களைத்
தேடிக் கொண்டு இருக்கிறேன்
கறந்து போன நம் காதலை நியாயப்படுத்த “

இருவர் தலைகளும் சிதைக்கப்பட்டன
தலைகள் இருந்த இடத்தில்
கிரீடங்கள் வைக்கப்பட்டன
பீடத்தில் இருந்தவன் அட்சதை தூவினான்

இது போன்ற கவிதைகள் இன்னும் சில

மூன்றாவது கட்டுரை சல்மாவின் கவிதைகளைப் பற்றி

“என்னை மீறித்
தீர்ந்து கொண்டிருக்கிறது வாழ்க்கை
தீரவே தீராத
தனிமையுடன் நான்
இங்கேதான் இருந்து வருகிறேன்”

” என்றாவது வரும்
மழை அறியும்
எனக்குள் இருக்கும் கவிதை

பனி படர்ந்த
புற்கள் அறியும்
எனது காதல்

என்னை எப்போதும்
அறிந்ததில்லை நீ
எனக்கு நேர்ந்த எதையுமே “

குழந்தைகளைப் பெற்றதற்குப்
பிந்தைய இரவுகளில்
பழகிய நிர்வாணத்திற்கிடையில்
அதிருப்தியுற்று தேடுகிறாய்
என் அழகின் களங்கமின்மையை
பெருத்த உடலும்
பிரசவக் கோடுகள் நிரம்பிய வயிறும்
ரொம்பவும் அருவருப்பூட்டுவதாய்
சொல்கிறாய்
இன்றும் இனியும் எப்போதும்
மாறுவதில்லை

இது போன்ற கவிதைகள் இன்னும் சில

அடுத்தது நான்காவது கட்டுரை லதாவின் கவிதைகளைப் பற்றி

“வலி ருசிக்கும் அற்புதத்தை
அறிவாயோ என் பூவே
அணுவைத் துளைக்க
தாங்குமா என் சிறு பூ”

“தீயில் விறைத்து
நின்ற காலம்
நீர் தூவலில் வெடித்துச் சிதற
விழிகள் உயிர்பெற்று
விடை பெற்றன”

அடுத்து ஐந்தாவது கட்டுரை உமா மகேஸ்வரியின் மரப்பாச்சி கதைகளை முன் வைத்து

” நான் யார் ? பெரியவளா , சிறியவளா நீயே சொல்
அனு கேட்கையில் மரப்பாச்சி விழிக்கும்
எனக்குன்னு யார் இருக்கா ? நான் தனிதான ?
அனுவின் முறையாடல்களை
அது அக்கறையோடு கேட்கும் “

ஒரேயொரு முறை புரண்டு
விழித்துக் கொள்ளுங்களேன்
உடம்புக்கென்ன என்று
ஒரு வார்த்தை கேளுங்களேன்

ஏகப்பட்ட கவிதைகள் ஆசிரியரின் உரையாடல்களோடு

ஆறாவது பண்பாட்டு மார்க்சிய உரையாடல்

மார்க்சியத்தைப் பற்றி நடந்த ஒரு உரையாடலைப் பற்றி ஒரு உரையாடல்

அடுத்து ஏழாவது தினை மொழி எடுத்துரைப்புகள்

குறுந்தொகை கவிதையுடன் காதலர்களின் சங்கமங்கள் பற்றியது

யாயும் ஞாயும் யாரா கியரோ
எந்தையும் நுந்தையும்
எம்முறை கேளிர்
யானும் நீயும் எவ்வழி அறிதும்
செம்புலப் பெயல் நீர் போல
அன்புடை நெஞ்சம் தாம் கலந்தனவே

நிகழ் காலத்திய வாழ்க்கையின் வூடே நகர்ந்து செல்வதை பற்றிய ஒரு உரையாடல்

எட்டாவது முல்லைப் பாட்டு பற்றியது

உரையாடல் முல்லைப்பாட்டு கவிதைகளைப் பற்றி

ஒன்பது தற்கொலை செய்து கொண்ட உழவுக்குடிகள்

ஈராக் நாட்டின் பாக்தாத் அருங்காட்சியகம் அமெரிக்க படைகளால் அழிக்கப் பட்டபொழுது
மனிதத்தை நேசிக்கக் கூடிய கலைஞர்களிடையே பெரும் கொதிப்பு இருந்தது . அந்த நாளின் இரவு முழுவதும் தனது அம்மா அக்கா தங்கை உடுத்திய பழைய சேலை தாவணி பாவாடைத் துணிகளைக் கொண்டு நிறைய பொம்மைகளைச் செய்தவர் முருகபூபதி என்னும் கலைஞர் .அவரின் பெரும்பாலான நாடகங்கள் மக்களையும் மண்ணையும் கலைகளையும் நேசித்ததால் வந்ததாகும் .

பச்சை கிளி போல பறக்கிறோம்
தாலி பறி கொடுத்தேன்
கூரை பறி கொடுத்தேன்
கணவனைப் பறிகொடுத்துத்
தனிவழி நின்றலஞ்சோம்
அழுகையொலி நிற்கவில்லை
யார் மனசும் சுகமாயில்லை
எனப் பாடியபடி ஒருவர்
முன் செல்ல மற்றவர்கள் அவரைப் பின்தொடர்கிறார்கள் . வேளாண்மைத்தொழிலால் மோசமாக்கப்பட்ட உழவர்களின் அழுகையும் ஒப்பாரியும் தான் நாடகத்தின் உயிர் என்பதை அந்த ஒப்பாரி பாடல் உணர்த்தியது

நிலத்தை நினைத்தும் மனைவி மக்களை நினைத்தும் செத்துப் போன சம்சாரிகளின் ஆன்மாக்கள் அழுது புலம்புகின்றன . உள்ளத்தை உருக்கும் உரையாடல்கள்

பத்தாவது கோமாளிக்கூத்து

ஈழம் பற்றிய உணர்வுபூர்வமான உரையாடல்

போர் என்றால் வன்முறை . அழிக்கப்படுவது அநேகமாக பெண் உடல்களாக தான் இருக்கும். அதிக விதவைகள் வாழும் இடமாக ஈழம் போனது ஏன் ? விதைகளை விருட்சங்கள் ஆக்க வேண்டியவர்கள் விதவைகளாகிப் போனது மிகப் பெரிய சோகம் . எம் தொப்பூள்க் கொடி உறவுகள் எம்மைக் காப்பாற்றுவார்கள் என மரண விளிம்பிலும் நம்பிக்கை வைத்திருந்த அவர்களின் நம்பிக்கையை மண்ணோடு மண்ணாய் ஆக்கியது நாமல்லவா ? நம்மை ஆண்ட அரசுகள் அல்லவா? ஈழத் தமிழினத்தின் துயர் நிறைந்த கதையாடல்களை மிருக விதூஷகம் நடக்கமாய் ஆக்கியிருக்கிறார் முருக பூபதி .

எங்கள் வூரில் மலர்கள் இல்லை . பறவைகள் இல்லை வண்ணத்துப் பூச்சிகள் இல்லை . வண்டினங்களின் பாடல்கள் இல்லை பாதைகள் குழம்பிய பிரதேசத்திலிருந்து அவை திரும்பவே இல்லை . வூர் வூராய் தேடி வருகிறோம் . என அழுகிறார்கள் . மரணித்தவர்களுக்காகவும் மரணித்தவைகளுக்காகவும் அழுகிறார்கள் .

நாடற்ற மனித வாழ்வை நிலமிழந்த உயினங்களின் வாழ்வை, காடிழந்த மரங்களின் வாழ்வை ,வீடிழந்த மக்கள் வாழ்வை, கூடிழந்த பறவைகள் வாழ்வை, புதர் இழந்த பூச்சிகள் வாழ்வை ,கடல் இழந்த நீர்வாழ் உயிரினங்களின் வாழ்வை ஆமை உருக்கோலம் பூண்ட கோமாளிகள் அரங்கேற்றுகின்றார்கள்

11- ஆவது கட்டுரை புதைகுழி மேட்டிலிருந்து வேளாண்குடிகளின் ஒப்பாரி

அறமும் அதிகாரமும் ஆதிக்க சக்திகளின் உடைமை அன்றும் . இன்றும் என்றும் . தலைப்புக்கேற்ப வேளாண்குடிகளின் பாதிப்புகளை விரிவாக பேசுகிறார் ஆசிரியர் . சிந்திக்க வேண்டியவை . வேளாண்குடிகளுக்கான கோரிக்கையையும் வைக்கிறார் . எல்லோரும் இணைந்து போராட வேண்டிய விஷயம் உரைக்க வேண்டிய விஷயம் , உறைக்கும்மா நமக்கு ?
இறுதிக்கு கட்டுரை 12 – ஆவது புதைக்காட்டில் மறைந்திருக்கும் தொல்லியல் தடயங்கள்

பழங்கால பண்பாட்டு அடையாளப் பதிவுகளை மக்கள் தமிழ் ஆய்வரண் நிறுவனர் முனைவர் மகராசன் கண்டறிந்து விளக்கி இருக்கிறார் . எல்லோரும் அறிய வேண்டிய விஷயங்கள் இவை

“மொழியில் நிமிரும் வரலாறு” படித்தேன். இவர் மொழியால் நிமிர்ந்தது என் உணர்வு . வாழ்த்துக்கள்….. மகாராசனுக்கு.. இல்லை இல்லை ஏர் மகாராசனுக்கு ..

மொழியில் நிமிரும் வரலாறு , ஆசிரியர் – ஏர் மகாராசன். பக்175 , விலை ரூ150 கருத்து பட்டறை வெளியீடு , மதுரை.

பேச : 9842265884

சென்னை மெல்ல மெல்ல கடலுக்குள் கரைந்துக் கொண்டிருக்கிறது: விநாயக முருகன்

விநாயக முருகன்

விநாயக முருகன்
விநாயக முருகன்

ஒருகாலத்தில் சென்னையை சுற்றி ஆயிரக்கணக்கான ஏரிகள் இருந்தன. செங்கல்பட்டை (அப்போது செங்கல்பட்டு, காஞ்சிபுரம், திருவள்ளூர் மாவட்டங்கள் ஒன்றாக இருந்தன) லேக் மாவட்டம் என்றே சொல்வார்கள். பொன்னியின் செல்வன் நாவலில் வீராணம் ஏரியை சுற்றி அறுபத்துநான்கு மதகுகள் இருந்தன என்ற தகவல் வரும். மாம்பலத்தில் மாம்பலம் கால்வாய் இருந்தது. கொளத்தூர், பெரியார் நகர் எல்லாம் ஒரு காலத்தில் குளம், குட்டை நிறைந்த கிராமங்கள். நிலத்தடி நீர் சுவையாக இருந்தது. இப்போது சென்னையில் எங்கு எங்கு ‘போர்’ போட்டாலும் உப்பு நீரும்தான், இரும்புகலந்த பழுப்பு நிற நீரும்தான் வருகிறது. சில பகுதிகளில் குடிநீருடன், சாக்கடை நீர் கலந்துவிடுகிறது. சென்னையின் நான்கு நதிகள் அடையாறு, கூவம், கொசஸ்தலை மற்றும் பாலாறு. முக்கிய கால்வாய் பக்கிங்காம் கால்வாய். இன்று இவை எல்லாம் நகரின் பிரதான சாக்கடைகள்.

தற்போது சென்னையில் 419 ஏரிகள், காஞ்சிபுரத்தில் 1261, திருவள்ளூரில் 920, என மொத்தம் 2,600 ஏரிகள் மட்டும் இருப்பதாக பொதுப்பணித்துறை ஆவணப்பதிவேடு தெரிவிக்கிறது. மீதமுள்ள 2400 ஏரிகள் மறைந்துவிட்டன. நகரம் விரிவடையும்போது ஏரிகள் காணாமல்போகின்றன. காலம் மாறும்போது ஒரு பிரதேசத்தின் நிலவமைப்பு மாறுவது இயல்புதான். என்னதான் காலம் மாறினாலும் சில அடிப்படை விதிகளை மட்டும் மாற்றக்கூடாது என்பதில் சமூகம் எப்போதும் தெளிவாகவே வந்துள்ளது.

எல்லா காலங்களிலும் உழைக்கும் மக்கள், விளிம்புநிலை மக்கள், வறியவர்கள் பள்ளத்திலும், உயர்வர்க்கம் மேடுகளிலுமே வசித்துவந்துள்ளார்கள். பள்ளர்கள், மேட்டுக்குடிசமூகம் போன்ற வார்த்தைகளின் பின்னால் உள்ள அரசியலை நாம் கவனிக்க வேண்டும். பிரிட்டிஷ் காலத்திலும் அதேதான் நடந்தது. சென்னையின் பூர்வகுடிகள் மீனவர்களும், தலித்களுமே. பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின்போது சென்னையின் முதல் மாபெரும்குடியேற்றம் நடந்தது. நரிமேட்டை ஒட்டியிருந்த மேட்டை அழித்து பிரிட்டிஷார் வெள்ளையர் நகரத்தை உருவாக்கியதும் கூவம், அடையாறு ஆற்றின் கரையோரங்களை கறுப்பர் நகரங்களாக, சேரிகளாக உருவாக்கினார்கள்.

சுதந்திர இந்தியாவுக்கு பிறகும் சேரிகளின் நிலைமை மாறவில்லை. உலகமயமாக்கலுக்கு பிறகு சென்னையின் வளர்ச்சி அபரிமிதமாக மாறியது. பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் வந்தபிறகு சென்னையை நோக்கி படையெடுத்து வந்த மக்கள் தொகை அதிகரித்தது. சென்னையின் இரண்டாம் குடியேற்றம் தொண்ணூறுகளின் தொடக்கத்தில் மீண்டும் நடந்தது. பெருகும் மக்கள் தொகையை சமாளிக்க வேண்டுமே. ரியல் எஸ்டேட் வணிகர்கள் சென்னையை சுற்றியிருந்த விவசாய நிலங்களை, ஏரிகளை அரசின் உதவியுடன் ஆக்கிரமிப்பு செய்தார்கள். நடுத்தர மக்கள் தங்கள் வாழ்நாள் சேமிப்பை கொட்டி தனக்கென ஓர் இடத்தை வாங்கிபோட்டார்கள். அதற்கு இணையாக அரசும் ஏரிகளை தனியார் மென்பொருள் நிறுவனங்களுக்கும். பன்னாட்டு கார் உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கும் தாரைவார்த்து கொடுத்தது. முறையான திட்டமிடல் இல்லாத இந்த மாநகரம் இப்போது சிறுமழைக்கே நரகமாகிவிடுகிறது. இருக்கும் சொற்ப ஏரிகளையும் சரியாக பரமாரிக்க முடியாததால் கோடைகாலத்தில் குடிநீர் பஞ்சம். சென்னையின் பிரதான பிரச்சினை நீர்தான்.

2011ம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தில் சென்னையின் சராசரி நிலத்தடி நீர் மட்டம் 4.94 மீட்டர் இருந்தது. 2014ம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 5.06 மீட்டர் ஆழத்திற்கு சென்றது. 2015ம் ஆண்டு 7.34 மீட்டர் ஆழத்துக்கு சென்றுள்ளது. ஒரே ஆண்டில் 1.65 மீட்டர் ஆழத்துக்கு கீழே சென்றுவிட்டது. இதனால் சென்னையில் 400 அடிக்கு கீழ் தான் போர்வெல் போட்டு தண்ணீர் எடுக்க வேண்டியுள்ளது. நிலத்தடிநீரை அளவுக்கு அதிகமாக உறிஞ்சுவதால் கடல் நீர் உட்புகுந்து நிலத்தடி நீரில் கலக்கிறது. புதுவண்ணாரப்பேட்டை, சிந்தாதிரிப்பேட்டை, திருவல்லிக்கேணி, அம்பத்தூர், இந்திரா நகர், திருவொற்றியூர், மணலி உள்ளிட்ட பகுதிகளில் நிலத்தடி நீரில் உப்புநீர் கலப்பது அதிகரிகிறது. அது மட்டுமல்லாமல் கடற்கரை ஓரம் உள்ள கொட்டிவாக்கம், பாலவாக்கம், நீலாங்கரை பகுதிகளிலும் நீர்வளம் வெகுவாக குறைந்து விட்டது. அதாவது கடல் மெல்ல மெல்ல நமது கால்களுக்கு கீழே பரவுகிறது. சென்னை மெல்ல மெல்ல கடலுக்குள் கரைந்துக் கொண்டிருக்கிறது என்று அர்த்தம்.

இந்த குறுநாவலின் மையபுள்ளி வேறு என்றாலும் இந்த பிரச்சினைகளை புரிந்துக்கொள்வதன் மூலம் வரபோகும் ஆபத்தை உணர்ந்து நம்மை திருத்திக்கொள்ளவோ, தேவையான முன்னெச்சரிக்கை எடுக்கவோ உதவும்.

விநாயக முருகன், எழுத்தாளர். சென்னைக்கு மிக அருகில்ராஜீவ்காந்தி சாலைவலம் ஆகிய நாவல்களின் ஆசிரியர்.  விரைவில் வரவிருக்கும் ‘நீர்’ நாவலின் முன்னுரையின் ஒரு பகுதி இங்கே தரப்பட்டுள்ளது.

நீர் நாவலில் அட்டை வடிவமைப்பு சந்தோஷ் நாராயணன்.

#நிகழ்வுகள்: ஜெயந்தன் படைப்பிலக்கிய விருதுகள் வழங்கும் விழா

2015-ம் ஆண்டுக்கான ஜெயந்தன் படைப்பிலக்கிய விருதுகள் வழங்கும் விழா சென்னையில் இன்று மாலை நடைபெற உள்ளது. இது தொடர்பாக மணப்பாறை செந்தமிழ் அறக்கட்டளை வெளியிட்டுள்ள செய்திக்குறிப்பு:

2015-ம் ஆண்டுக்கான ஜெயந்தன் படைப்பிலக்கிய விருதுகளுக்கான நூல்களை மணப் பாறையிலிருந்து இயங்கி வரும் செந்தமிழ் அறக்கட்டளை தேர்வு செய்துள்ளது. இதன்படி, விருதுகள் வழங்கும் விழா சென்னை மயிலாப்பூரில் உள்ள ரஷ்ய கலாச்சார மையத்தில் வரும் 25-ம் தேதி(இன்றூ) நடக்கவுள்ளது. சிறுகதை நூலுக்கான விருதை ரமேஷ் ரக்சன் எழுதிய ‘ரகசியம் இருப்பதாய்’ நூலும், நாடகத்துக்கான விருதை பேராசிரியர் அ. ராமசாமி எழுதிய ‘தொடரும் ஒத்திகைகள்’ நூலும், நாவலுக்கான விருதினை குணா கந்தசாமியின் ‘உலகில் ஒருவன்’ நாவலும் பெறுகின்றன.

கட்டுரைகளுக்கான விருது அஜயன் பாலாவின் ‘சுமார் எழுத்தாளனும் சூப்பர் ஸ்டாரும்’ என்ற தொகுப்புக்கும், கார்ட்டூனிஸ்ட் பாலாவின் ‘நமக்கு எதுக்கு வம்பு.’ என்ற நூலுக்கும் வழங்கப்படுகிறது. கவிதை தொகுப்புக்கான விருது ‘எனது சட்டையில் இன்னொருவர் வாசனை’ தொகுப்புக்காக சூரிய தாஸுக்கும், ‘ஞாயிற்றுக் கிழமை பள்ளிக்கூடம்’ தொகுப்புக்காக பிருந்தா சாரதிக்கும், ‘எந்தி ரங்களோடு பயணிப்பவன்’ தொகுப்புக்காக சொர்ணபாரதிக் கும், ‘ஒரு சவரக் காரனின் கவிதை மயிருகள்’ தொகுப்புக்காக இ.எம்.எஸ். கலைவாணனுக்கும் வழங்கப்படவுள்ளது.

இந்த நிகழ்ச்சியின் போது, மறைந்த எழுத்தாளர் ஜெயந்தனின் ‘எண்ணம்’ கட்டுரை தொகுப்பும், ‘வால் நீண்ட கருங்குருவி’ சிறு கதைத் தொகுப்பும் வெளியிடப் படும். நிகழ்ச்சியில் சிறப்பு விருந்தினர்களாக எழுத்தாளர்கள் திருப்பூர் கிருஷ்ணன், சா. கந்தசாமி, திரைப்பட இயக்குநர் என். லிங்குசாமி உள்ளிட்டோர் கலந்து கொள்கின்றனர்.

அட்டைப் பட சர்ச்சையுடன் 2017 புத்தக திருவிழா துவங்கியது!

ஜனவரியில் நடக்கவிருக்கும் புத்தக திருவிழாவுக்காக புத்தகங்கள் வேகமாக தயாராகி வருகின்றன. பொதுவாக வெளியிட்டு விழாக்களில் தொடங்கும் இலக்கிய சர்ச்சைகள், இந்த ஆண்டு  புத்தக தயாரிப்பின்போதே தொடங்கியிருக்கின்றன. சர்ச்சையில் மையமாக உயிர்மை பதிப்பகம்.

உயிர்மை பதிப்பகத்தின் பதிப்பாளரும் கவிஞருமான மனுஷ்யபுத்திரன் தனது முகநூலில் பகிர்ந்துகொண்ட தகவலே சர்ச்சையின் தொடக்கம்:

“எனது மற்ற இரு கவிதைத் தொகுப்புகளுக்குமான அட்டைப்படங்கள் தயாராகிகொண்டுக்கின்றன. சந்தோஷ் நாராயணினிடம் சற்று முன் பேசினேன். ” ‘ தித்திக்காதே’ தொகுப்பு காதல், ஆண் – பெண் உறவுகள், ரொமாண்டிஸம் , உறவுச் சிக்கல்கள் சார்ந்த கவிதைகள் கொண்டவை..அதற்கேற்ற மூடில் கவர் இருந்தால்..”

இடைமறித்த சந்தோஷ் ” அவ்வளவு விளக்கம் எல்லாம் வேணாம் அண்ணா…உங்கள் காதலிகளுக்கும் சிநேகிதிகளுக்கும் புடிச்ச மாதிரி கவர் இருக்கணும்..அதானே சொல்ல வறீங்க..?” ஆண்டவா..இந்த உலகத்திற்கு நான் நல்லவன் என்று எப்படி நிரூபிப்பதென்றே தெரியவில்லை.” என்ற மனுஷ்யபுத்திரனின் நிலைத்தகவலுக்கு எழுத்தாளர் போகன் சங்கர்,

“உயிர்மை தன்னுடைய அட்டைப் பட வடிவமைப்பை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். செயற்கைத் தனம்(பிளாஸ்டிக் தன்மை) அதிகமாக இருக்கிறது. நீருக்குள் இருந்து சில குரல்கள் என்றால் நீருக்குள் ஒரு ஆள் இருப்பது போல் காண்பிக்க வேண்டுமா?இருளில் நகரும் யானை என்றால் இருட்டைக் காண்பிக்க வேண்டுமா?” என கருத்து சொல்கிறார்.
மனுஷ்யபுத்திரனின் எதிர்வினை:

“தலைப்புகளை கவிதையின் பொதுவான தளம் சார்ந்து தேர்வு செய்கிறேன். சில சமயம் அட்டை அதை பிரதிநித்துவம் செய்யும். மேலும் நூற்றுக்கணக்கான புத்தகங்களில் எல்லாம் அப்படி நேரடியாக பிரதிநித்துவம் செய்வதல்ல. பொருத்தமாக இருக்கும் சந்தர்ப்பத்திலேயே அது பயன்படுத்தப்படுகிறது. எல்லாவற்றையும் விட எந்த ஒரு அட்டைப்படமும் எதையும் முழுமையாக பிரதிநித்துவப்படுத்தாது. உயிர்மை நூல் வடிவமைப்புகள் பிளாஸ்டிக் தன்மையுடன் இருக்கின்றன என்பதெல்லாம் சற்று அவசரமான பொதுமைப்படுத்தல்”

போகன் சங்கர்: கவனித்து விட்டுதான் சொல்கிறேன்.மற்றபடி உங்கள் விருப்பம் சுதந்திரம்.கலை என்பது நேரடியாக சொல்வதல்ல என்ற நிலையில் இது பற்றி கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்பது என் கருத்து.முன்பு ராஜேந்தர் படங்களில்’இதயம் துடிக்குது பாரம்மா’என்றால் பின்னால் ராட்சதமாக ஒரு இதயம் துடித்துக் கொண்டிருப்பதைக் காண்பிப்பார்.சமீப காலமாக உயிர்மையின் அட்டைப்படங்கள் அப்படித்தான் இருக்கின்றன”

மனுஷ்யபுத்திரன்: “கிருஷ்ணனின் ஆயிரம் நாமங்களுக்கு அந்தப் பெயர்களை எழுதவில்லையே”

போகன் சங்கர்:  “தடித்த கண்ணாடி போட்ட பூனையின் அட்டையில் ஒரு தடித்த பூனை கண்ணாடி போட்டுக்கொண்டு இருந்ததே

மனுஷ்யபுத்திரன்: அதை நீங்கள் அப்போதே மறுத்திருக்கலாம். அதற்கான சுதந்திரம் உங்களுக்கு இருந்தது. பொதுமைப்படுத்த வேண்டாம் என்பதான் என் கோரிக்கை. மற்றபடி இதை விவாதிப்பதில் எனக்கு ஆர்வம் இல்லை

இந்த விவாதத்தில் ஒளிப்படக் கலைஞர் பிரபு காளிதாஸ் தன்னுடைய கருத்தைச் சொல்கிறார்:

“நீருக்கடியில் சில குரல்கள்” என்றவுடன் எல்லாருமே நீல நிறம் தான் தேர்வு செய்வார்கள். அதை சந்தோஷ் செய்யவில்லை. மேலும் அவர் நாவலைப் படிக்காமல் காமா சோமா என்று டிசைன் செய்யும் ஆள் இல்லை. நாவலில் வரும் mood-ஐ நிறங்களில் தேர்வு செய்திருக்கிறார். மிகவும் depressing tones-ஐ படு ரகளையாகச் செய்திருக்கிறார். மேலும் நாவலில் வரும் கதா பாத்திரங்களை விஷுவலாக அற்புதமாக blend செய்திருக்கிறார். நாவலைப் படித்தபின் அட்டை புரியும்.

“இருளில் நகரும் யானை”-க்கு அவர் செய்திருக்கும் டிசைன் இந்த வருடத்தின் வெளியீடுகளில் வரும் முதன்மையானதாக இருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது. அந்த அட்டையைப் பார்க்கும்பொழுது யானை நம் கற்பனையில் விரிகிறது. //it is too plastic// என்று சொல்வதெல்லாம் காமெடியாக இருக்கிறது.

வடிவேல் ஒரு காமெடியில் சொல்வார். “யோவ், பஞ்சு அருணாச்சலம்ன்னு ஒருத்தர் இருக்கார். அவர் என்ன பஞ்சா விக்கிறார், படம் எடுக்குறாருய்யா… பறவை முனியமான்னு ஒரு கெளவி சுத்திக்கிட்டு இருக்கே…அது என்ன பரந்துக்கிட்டா இருக்கு. பாட்டுப் பாடுதுய்யா …” என்று வரும் ஜோக் மாதிரி இருக்கிறது நீங்கள் சொல்வது.

போகன் சங்கர்: நீங்க சேம் சைட் கோல் போடறீங்க..என்னுடைய குற்றச்சாட்டே பஞ்சு அருணாசலத்துக்கு அருணாசலம் தலையில் பஞ்சு இருப்பது போல் படம் போடுகிறீர்கள் என்பதே. so the joke is on you

பிரபு காளிதாஸ்: //so the joke is on you// உங்கள் ஐடி-ய யாராவது ஸ்கூல் பையன் hack செய்துவிட்டானா…? கொஞ்சம் சின்ன புள்ளைத் தனமா இருக்கே…?

மனுஷ்யபுத்திரன் பக்கத்தில் முற்றுப் பெற்ற விவாதம், அட்டை பட வடிவமைப்பாளர் சந்தோஷ் நாராயணன் பக்கத்தில் தொடர்கிறது..

“கலை என்ன திருட்டு தம்மா?’ என்ற தலைப்பில் நீண்ட பதிவொன்றை எழுதுகிறார் சந்தோஷ் நாராயணன்…

“கவிஞர் மனுஷ்ய புத்திரனின் கவிதைத்தொகுப்பு இது. அரசியல் கவிதைகள் என்றும் சொல்லலாம். நேற்று போகன் ஷங்கர் மனுஷ்யபுத்திரனின் டைம்லைலின் வந்து அட்டைகளின் அழகியல் பற்றி ஒரு பொத்தாம் பொதுவான “குற்றம் குற்றமே” டைப் விமர்சனத்தை வைத்திருந்தார். 🙂

கடந்த வாரம் பனுவல் புத்தகக்கடையில் நான் பேசியதின் வீடியோ பதிவு யூட்யூபிள் உள்ளது. 

போகன் நேரமிருந்தால் அதை பார்க்கலாம். இண்டெர்நெட்டில் கிடைக்கும் ”அப்ஸ்ட்ராக்ட்” படங்களை எடுத்து போட்டு சும்மா டகால்டியாக அட்டைகள் பண்ணுவது பற்றி சொன்னேன். மாஸ்டர்களின் பெயிண்ட்டிங்குகள், புரியாத மாதிரி இருக்கும் புகைப்படங்கள் இப்படி. நானும் பண்ணி இருக்கிறேன். அட்டை எதுவுமே சொல்லாது, சும்மா ஒரு அழகியல் தன்மையுடன் மட்டுமே இருக்கும். அது ஒரு வகை.

பொதுவாக அட்டைகள் என்பது லேசாக திறந்திருக்கும் கதவு மட்டுமே. உள்ளடக்கத்தை மொத்தமாக அட்டைகளில் கொண்டு வர இயலாது. அதனால் சில நேரங்களில் அப்ஸ்ட்ராக்டாக எதையாவது போட்டு விட்டு விடுகிறார்கள். நானும் அப்படி பலதடவை ஈயம் பூசி இருக்கிறேன்.

ஆனால் அப்படி சும்மா அப்ஸ்ட்ராக்ட் போட்டு ஏமாற்றி அலுத்து விட்டதால் இப்போது நான் மிகவும் தேர்ந்தெடுத்து மட்டுமே செய்யும் அட்டைகளை கொஞ்சமாவது Conceptual ஆக பண்ண முயல்கிறேன். suggestiveஆக இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். இது ஒரு வகை.

சமீப காலங்களில் நான் செய்யும் அட்டைகளை நிறைய மனக்கெட்டு Visual ஆக கொஞ்சம் Narrate பண்ண முயற்சி செய்கிறேன். அது கூட முடிந்த அளவுக்கு நேரடியாக இருக்காது. Layerகளாகத்தான் அந்த கான்செப்டுகள் இருக்கும். எல்லாவற்றையும் விட அதை கம்போஸ் செய்வது வண்ணத்தை தேர்ந்தெடுப்பது எழுத்துருக்களை தேர்ந்தெடுப்பது என்று சுவராஸ்யமான வேலை.

ஒளிச்சும் பதுங்கியும் தலையில் துண்டை போட்டு முக்காடு போட்டபடியும் செய்தால் தான் கலை, கலை நேரடியாக இறங்கி அடிக்கக்கூடாது என்பது போல போகன் சொல்கிறார்.ஒளிச்சும் பதுங்கியும் அடிக்க கலை என்ன திருட்டு தம்மா? பூனை என்றால் பூனையும் யானை என்றால் யானையும் போடக்கூடாது என்கிறார். பூனை என்றால் யானையும் யானை என்றால் பூனையும் போட்டால் சரியாகி விடுமா. இது ரொம்ப பழைய கான்செப்ட். பூனையோ யானையோ அதை எப்படி விஷுவலைஸ் பண்ணுகிறோம் என்பது தான் முக்கியமானது. தலை நிறைய வார்த்தைகள் மட்டுமே நிறைந்திருந்த போன நுற்றாண்டின் தத்துவம் இது.

விஷுவலைஸ் பண்ணுவதில் ஒரு காட்சி கலைஞனுக்கு பழைய பாறை ஓவியங்கள் முதல் இன்றைய அட்வெர்ட்சிங் யுக்திகள் வரை இன்ஸ்பிரேஷனாக இருக்கிறது. சொல்லாமல் சொல்வது, மறைத்து சொல்வது எல்லாம் சுவராஸ்யமானது தான். நானும் எனது அட்டைகளில் அதைத்தான் செய்கிறேன். எனது மினிமலிசம் ஆர்ட் சில நிறைய பேருக்கு புரியவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு உண்டு. எனது கலைடாஸ்கோப் தொடரில் கூட கிட்டத்தட்ட எண்பதுக்கும் மேல் contemporary artistகளை பற்றி எழுதி இருக்கிறேன். இதெல்லாம் தெரியாமல் நான் வேலை செய்ய வில்லை. ஆனால் போகன் அதே பழைய மேட்டிமை வாதிகளைப்போல ஒசரமான திண்ணையில் உட்கார்ந்துகோண்டு தரநிர்ணயம் செய்கிறார். உண்மையான நவீன ஓவியம், கலை சார்ந்த தெளிவு இல்லாதவர்கள் ஒளிந்து கொள்ளும் கோழிக்கூடை தான் “அப்ஸ்ட்ராக்ட்” 🙂

உதாரணத்திற்கு இந்த அட்டையை Decode செய்து பார்ப்போம். காந்தியுடன் இரவு விருந்திற்கு செல்கிறேன் என்பது தலைப்பு. புத்தகத்தில் வெவ்வேறு கவிதைகள் இருக்கின்றன. எல்லாவற்றையும் அட்டையில் கொண்டு வரமுடியாது. புத்தகத்தின் ஒட்டு மொத்த Moodஐ அட்டையில் கொண்டு வர வேண்டும் என்று மட்டுமே நினைத்தேன். ஒரு வசதிக்காக புத்தகத்தின் தலைப்புக்கவிதையை மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டேன். அந்த கவிதை ஒரு வகையான Political Satirical கவிதை. காந்தி, எலெக்ட்ரானிக் ராட்டை, கோவணம், ஆட்டுப்பால், இரவு விருந்து என்று நிறைய imageகள் . சமகாலத்தை பகடியுடன் அணுகும் ஒரு கவிதை. இதை எப்படி விஷுவலைஸ் பண்ணுவது. எதிரெதிர் இருக்கும் இரண்டு கோப்பை பால் கிளாஸுகள். அது சுவராஸ்யமாக காந்தியின் கண்ணாடியாக மாறும் விஷுவல் மேஜிக். absurdity. satire. இதில் நேரடியாக நான் எதையும் சொல்ல வரவில்லை. எனக்கு முக்கியமானது விஷுவலாக சுவராஸ்யமாக இருக்கிறதா என்பதே.

இது போலத்தான் அஜ்வா, நீருக்கடியில் சில குரல்கள், இருளில் நகரும் யானை எல்லாவற்றிலும் அந்த Conceptual விஷுவல் மேஜிக் இருக்கும். இதை நானே சொல்ல வேண்டி இருப்பது தான் கொடுமை. ஆனால் மனதில் எந்த முன்முடிவுகளும் இல்லாமல் திறந்த மனதுடன் இவற்றை பார்க்கும் வாசக நண்பர்கள் இந்த அட்டைகளை கொண்டாடுகிறார்கள். போகன் போன்றவர்களுக்குத்தான் (என்ன) பிரச்சனையோ?

நான் சொல்ல வந்த நிறைய விஷயங்கள் விடுபட்டிருக்கலாம். எனது அட்டை வடிவமைப்பு பற்றிய உங்கள் கருத்துகளை கமெண்டில் சொல்லலாம். விஷுவல் சார்ந்தும் கொஞ்சம் ’உரை’யாடலாமே.

எழுத்தாளர் போகன் சங்கர் இந்தப் பதிவில் சந்தோஷ் நாராயணன் குறிப்பிட்டு சொல்லவில்லை. உயிர்மையின் அட்டைப் படங்கள் குறித்த கருத்தையே சொன்னேன் என்கிறார்…

சந்தோஷ் நாராயணன் நான் உங்களைக் குறிப்பிட்டு சொல்லவில்லை உங்களுக்கு முன்பிருந்தே அப்படித்தான் உயிர்மையில் அட்டைப்படங்கள் இருக்கின்றன. suggestive ஆகா இருக்கலாம். தலைப்பின் literary translation in picture என்ற மாதிரி இருக்கக் கூடாது வேண்டுமானால் உங்களுக்கு முன்பான அட்டைப்படங்களை பாருங்கள் .பெரும்பாலும் ஆர்ட்டிஸ்ட் இல்லாது இணையத்திலிருந்து இறக்கப்பட்டவை .”

போகன் சங்கருக்கு சந்தோஷ் நாராயணன் தந்த பதில்: நீங்கள் இருளில் நகரும் யானை மற்றும் நீருக்கடியில் சில குரல்களை தெளிவாக குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள். பொத்தாம் பொதுவாக அப்படி சொன்னது தான் இதை எழுத காரணம். இது போன்ற பதிவுகளை இதற்கு முன்பு நான் எழுதியதில்லை.

போகன் சங்கர்: நடுநடுவில் உங்களது மேட்டிமை வாதம் போன்ற மானே தேனே க்களுக்கு என்னிடம் பதில் இல்லை.அதற்கு விசில் அடிப்பவர்களுக்கும்

சந்தோஷ் நாராயணன்: நேற்று நடந்த உரையாடலில் உங்கள் தோரணை அப்படித்தானே இருந்தது போகன். I dont ignore criticism always. that is good for any art. But criticism ஆர்ட்டை மேம்படுத்த உதவலாம் அப்படியே தூக்கி கடாசுவது எந்த வகை நியாயம். அவ்வளவு தான். டாட்.

போகன் சங்கர்: அது ஒரு பார்வை .அவ்வளவுதான் .எழுதுகிறவனுக்கு புத்தகங்களின் அட்டைப்படங்கள் குறித்து அக்கறை கொள்ள உரிமை உண்டு .ஆனால் அதற்கு நீங்கள் பதில் சொல்லும் முறை மயிராண்டி மங்கூஸ் மண்டையன் மேட்டிமை வாதம் …ம்ம் நன்று உங்கள் நாகரிகம்

சந்தோஷ் நாராயணன்: உங்கள் தடித்த கண்ணாடி போட்ட பூனை (அதற்கு நான் வடிவமைப்பாளர் அல்ல) நூல் அட்டை படத்தின் மீது நீங்கள் அக்கறை கொண்டிருந்தால் அதை அப்போதே பதிப்பகத்தாரிடம் சொல்லி இருக்கலாம். தவறே இல்லை. பொத்தாம் பொதுவாக பிற நூல்களின் அட்டைபடங்களையும் போகிற போக்கில் ஒரு சவுட்டு சவுட்டு தள்ளினீர்களே அதை என்னவென்று சொல்வது.

போகன் சங்கர்: அங்கேயே சொல்லியிருக்கிறேனே it seems to be an recurring trend என்று அது எனது அட்டைப்படம் பற்றியது மட்டுமானதல்ல .அல்லது நீங்கள் வடிவமைத்த நூல்கள் பற்றியது மட்டுமானதுமல்ல .அதில் உங்கள் பெயரையும் சொல்லவில்லை .அந்த நூல்களின் பெயர்களை அப்படியே காட்சிப்படுத்தக் கூடாது என்ற கருத்தை வலியுறுத்தினேன் .அதில் தவறெதுவும் எனக்குத் தோன்றவில்லை.

சந்தோஷ் நாராயணன்: போகன் அப்ஸ்ட்ராக்டாக எதையாவது அட்டையில் போட்டு வைப்பது தான் நல்ல அட்டை வடிவம் என்றால் உங்கள் அடுத்த புத்தகத்திற்கு நான் அப்படியும் ஒரு அட்டை பண்ண தயாராக இருக்கிறேன். ஏற்கனவே அப்படி பண்ணியும் இருக்கிறேன். அது ஒரு வகை. கொஞ்சம் conceptulஆக Narrative ஆகவும் பண்ண முடியும் என்பது இன்னொரு வகை. அதே நேரம் அப்படி பண்ணும் போது கூட ஒரு மாதிரி Subtle ஆகத்தான் பண்ணி இருக்கிறேன். இருளில் நகரும் யானைக்கு கூட இது பொருந்தும். இதுவும் ஒரு வகையான காட்சி அழகியல் தான். நீருக்கடியில் அட்டையைக்கூட பாருங்கள் அதில் ஒருவன் நீருக்கடியில் மட்டும் இருக்க வில்லை. நாவல் படித்தால் அதில் இருக்கும் விஷுவல் விளையாட்டு உங்களுக்கு புரியலாம். ஒரு ஆர்ட்டை பற்றி ஆர்டிஸ்ட் இவ்வளவு விளக்கங்கள் கொடுப்பதே கூச்சமாக இருக்கிறது. காமெடியாக இருக்கிறது.

போகன் சங்கர்: வேண்டாம் வேண்டாம் எழுதுகிறவன் பற்றி மங்கூஸ் மண்டையன் மயிராண்டி எதையாவது கிறுக்கி விட்டு வருவான் போன்ற கருத்தாளர்களுக்கு எனது தரப்பை எடுத்துச் சொல்வது எனக்கு வேதனையாக இருக்கிறது அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு நீங்கள் படம் எழுதுங்கள்

சந்தோஷ் நாராயணன்: போகன் எனது வீட்டில் கூட கேட்டார்கள். யார் இந்த போகன் ஷங்கர் என்று. நான் கூறினேன்.”உண்மையில் எனக்கு பிடித்த கவி. போகனின் எழுத்துகள் எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்”. எனக்கு உங்களை போன்ற கலைஞர்களிடம் எப்போதும் மதிப்பும் மரியாதையும் உண்டு.

கலை இலக்கியத்தில் கடை பிடிக்க வேண்டிய கறார் தன்மை இன்று பெரும்பாலும் இல்லாமலாகி விட்டது. ஆனால் அதை வலியுறுத்துகிற, எஞ்சியிருக்கிற ஆட்களில் நீங்களும் ஒருத்தர். உங்களுடைய ஃஃபேஸ்புக் எழுத்துகளில் இருக்கும் இருக்கும் ’தத்துவார்த்தமான’ நக்கல் நையாண்டி எல்லாம் எப்போதும் நான் ரசிக்கும் ஒன்று. (சம்பந்த பட்டவர்கள் ரசிப்பார்களோ என்னமோ).
உண்மையில் உங்களுடன் சண்டை இடுவதோ மொக்கையாக விவாதங்கள் செய்வதோ என் நோக்கம் அல்ல. என்னுடைய கலை முழுமையானது என்றோ அதை விமர்சிக்கவோ கூடாது என்கிற மனநிலை எனக்கு இல்லை. ஏதோ என்னால் முடிந்ததை நான் செய்து கொண்டிருக்கிறேன். அதில் சில நன்றாக வரலாம் சில மொக்கையாகவும் இருக்கலாம்.

நமது சூழலில் Fake intellectual தன்மையுடன் “அனைத்தும் யாம் அறிவோம்” என்கிற மேட்டிமையுடன் எல்லாவற்றை பற்றியும் கருத்து சொல்வது ஒரு மோஸ்தராக இருக்கிறது. நேற்று நீங்கள் சொன்னவை அப்படிப்பட்ட டோனில் தான் இருந்தது. நீங்கள் உண்மையாக சொல்ல வந்தது என்ன என்பதை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. உங்களை விட ஒரு டிசைனராக அதில் எனக்கு ஒரு படி கூடுதல் அக்கறையும் உண்டு. மற்றபடி நமது சூழலின் இலக்கிய, கலை, ஓவிய விஷயங்களில் நல்லது நடந்தால் ஒரு வாசகனாக, பார்வையாளனாக எனக்கும் மகிழ்ச்சியே.

போகன் சங்கர்: நான் கேட்டது என் பதிப்பாளரிடம்.ஒவியர்களிடம் அல்ல .இது குறித்து ஏற்கனவே எங்களுக்குள் உரையாடல் நிகழ்ந்துள்ளது. அடுத்த முறை ஒரு ஓவியரைப் பயன்படுத்தி புத்தகங்களை கொண்டு வரலாம் என்று தெரிவித்திருக்கிறார். உங்கள் வடிவமைப்புகளைப் பற்றி நேரடியாக எதையும் சொல்லவில்லை ஒரு உதாரணங்களுக்கு அந்த புத்தகங்களை எடுத்துக் கொண்டேன்.மனுஷின் அன்னிய நிலத்தின் பெண் அட்டைப்படம் கூட அப்படித்தான் இருந்தது.suggestiveness should be subtle என்பது ஏன் கருத்து.பல படங்களில் மிக நேரடியாக இருக்கிறது.கலையின் நோக்கம் சொல்வதுதான்.ஆனால் நேராக அல்ல.

இந்த விவாத்தில் பலரும் கலந்துகொண்டு தங்கள் கருத்தை தெரிவிக்கிறார். இந்நிலையில் எழுத்தாளர் போகன் சங்கர், உயிர்மை பதிப்பகத்துடனான தன்னுடைய உறவை முறித்துக்கொள்வதாக அறிவிக்கிறார்.

“well

இதற்கு மேல் அங்கிருப்பது சுய மரியாதையுடைய ஒருவர் செய்யக் கூடிய காரியமல்ல என்று நினைக்கிறேன்.மனிதர்களுடன் உறவு பூண முடியும்.ஆனால் கும்பலுடன் உறவு பேணுவது இயலாத காரியம்.ஆனால் இது இப்படித்தான் நிகழும் என்றும் தோன்றுகிறது .ஒரு கலைஞன் செய்யக் கூடிய ஒரே காரியம் கும்பலிடமிருந்து தள்ளி நிற்பதே.ஆனால் அவனிடம் இயல்பாகவே இருக்கும் பாதுகாப்பற்ற உணர்வால் அவன் கும்பலை நோக்கி ஈர்க்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறான் .நெருப்பை மெல்ல குப்பைகள் மூடுகின்றன.ஒரு கட்டத்தில் அவன் குப்பைகளைப் பாதுகாக்கிறவனாக மாறிவிடுகிறான்.

ஒரு பதிப்பாளராக எனக்கு மனுஷ்ய புத்திரன் மீது புகார்கள் எதுவும் இல்லை.அதே நேரம் அவருக்காக அவரது அடிபொடிகளை சகித்துக் கொள்ள இயலாது .அவற்றை அவர் கட்டுப்படுத்த முனையவும் இல்லை என்பதை எப்படி அர்த்தம் கொள்வதென்று எனக்குத் தெரியவில்லை.என் மீதுள்ள மரியாதையை இழந்துவிட்டு என்னால் எதையும் எழுத முடியாது

ஆகவே உயிர்மைப் பதிப்பகத்துடனுனான என்னுடைய உறவை இன்றுடன் முறித்துக் கொள்கிறேன்.இனி என்னுடைய புத்தகங்கள் உயிர்மை வெளியீடுகளாக வராது

மனுஷ்யபுத்திரனது நட்புக்கும் அன்புக்கும் நன்றி”.

போகனின் அறிவிப்புக்கு மனுஷ்யபுத்திரனின் எதிர்வினை..

“உயிர்மையுடன் உறவை முறித்துக்கொள்ளும் பிரகடனத்தை கவிஞர் போகன் சங்கர் வெளியிட்டிருக்கிறார். இது நான் இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பே எதிர்பார்த்ததுதான். இப்போது அவருக்கு ஒரு காரணம் தேவைப்பட்டிருக்கிறது. அவ்வளவுதான். உயிர்மை இதுவரை 700 நூல்களை பதிப்பித்திருக்கிறது. அதன் அட்டைப்படங்கள் பன்முகத்தன்மை கொண்டவை. தனிக்கவனம் பெற்றவை. விமர்சனத்திற்குரிய சில அம்சங்கள் அதில் இருக்கலாம். அது எல்லா பதிப்பகங்களுக்கும் பொதுவான பிரச்சினை. ஆனால் எல்லாவற்றையும் ஒரே தராசில் வைத்து மட்டையடி அடித்தபோதுதான் மெலிதாக அதை மறுத்தேன். அத்தோடு என்னை பொறுத்தவரை அந்த விவகாரம் முடிந்துவிட்டது. அந்த விவாதத்தை மற்றவர்கள் தொடர்ந்தால் அது போகன் சங்கருக்கும் அவர்களுக்கும் உள்ள பிரச்சினை. மேலும் இதில் இன்று என்ன நடந்தது என்று எனக்கு உண்மையிலேயே எதுவும் தெரியாது. இன்றைய மனித சங்கிலி போராட்ட பணிகளிலும் உயிர்மை பணிகளிலும் இருந்தேன். நான் ஃபேஸ்புக்கில் குடியிருப்பவன் அல்ல.

ஆனால் நான் ஏதோ ரசிகக் கும்பலின் தலைவன் போன்றும் அந்தக்கும்பலுக்கு நான் தலைமை தாங்கி அவர்மீது தாக்குதல் நடத்துவதுபோன்றும் புரிந்துகொண்டு அந்தக்கும்பலை கட்டுப்படுத்த தவறிவிட்டேன் என்று எழுதுகிறார். அவர் என்னை அவரது ஆசான் போல நினைத்துவிட்டார் போலும். நான் யாரையாவது எதிர்க்கவேண்டும் என்றால் நானே எதிர்ப்பேன். ஜெயலலிதாவையும் நரேந்திரமோடியையும் தினமும் இலட்சம்பேர் பார்க்க ஊடகங்களில் எதிர்ப்பவன் நான். ஒரு இளம் கவிஞரை எதிர்க்க கும்பலாக ஆள் கூட்டிக்கொண்டு வருவேனா என்ன? நான் ‘ டான்’ ஆசைபடுகிறவன்தான். ஆனால் இப்படி காமெடியாக அல்ல.

அவருடன் யார் இப்போது இந்தப்பிரச்சினையில் முரண்படுகிறார்களோ அவர்கள் தனித்த பார்வைகளையும் உலகங்களையும் கொண்டவர்கள். என்னை அவர்களோ அவர்கள் என்னையோ எந்த விதத்திலும் பிரநிநித்துவப்படுத்தவில்லை. அவர்கள் என்னோடு நிறைய முரண்பாடுகள் கொண்டவர்களும் கூட.

ஒருமுறை சாரு உயிர்மை கூட்டத்தில் ஜெயமோகனின் புத்தகத்தைக் கிழித்தபோது அதை என் தூண்டுதலின் பெயரால்தான் செய்தார் என்று நம்பிய ஜெயமோகன் உயிர்மையுடனான உறவை ஒரு தலைப்பட்சமாக முறித்துக்கொண்டார். போகனுக்கும் ஜெயமோகனுக்கும் இடையிலான ஒற்றுமை அயரவைக்கிறது.

போகனுடைய கவிதைகளின் எளிய வாசகன் நான். நானாகத்தான் விரும்பிக்கேட்டு அவர் நூல்களை பதிப்பித்தேன். உயிர்மையோடு இருப்பதில் அவருக்கு சங்கடங்களோ அல்லது உயிர்மையைவிட சிறந்த தேர்வுகளோ இருக்கலாம். அவருக்கு என்றும் என் நல்வாழ்த்துக்கள்.

என் படைப்பு வாழ்வின் உச்சக்கட்டத்தில் நின்று நான் எழுதியவை இந்த ஆண்டின் கவிதைகள். அந்த தொகுப்புகள் ஒரு கனவைப்போல இருந்தன. ஆனால் அதன் அட்டைப்பட அளவிலேயே நடத்தப்பட்ட இந்தத் தாக்குதல்கள் அந்தக் கனவை கலைத்துவிட்டன.

இவ்வளவு கசப்பும் வன்மமும் நிறைந்த, ஒரு உறவை டிஷ்யூ பேப்பர் போல உபயோகக்கிற அகங்காரம் மிகுந்த ஒரு சூழலில் யாருக்காக எழுதவேண்டும்?”

#நிகழ்வுகள்: ‘ராஜீவ் கொலை: மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளும் பிரியங்கா – நளினி சந்திப்பும்’ நூல் வெளியீட்டு விழா

பத்திரிகையாளர் பா.ஏகலைவன் எழுதியுள்ள ‘ராஜீவ் கொலை: மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளும் பிரியங்கா – நளினி சந்திப்பும்’ நூல் வெளியீட்டு விழா வியாழக்கிழமை சென்னை வடபழனி ஆர்கேவி ஸ்டுடியோவில் நடைபெற்றது. நூலை மதிமுக பொதுச்செயலாளர் வைகோ வெளியிட விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் தலைவர் தொல்.திருமாவளவன் பெற்றுக்கொண்டார். விழாவில் எழுச்சித்தமிழர் சிறப்புரையாற்றினார். இந்நிகழ்ச்சியில் பத்மாவதி அம்மாள், சீமான், திருச்சி வேலுசாமி, வேல்முருகன், புகழேந்தி தங்கராஜ் போன்ற தலைவர்களும் பங்கேற்றனர்.

#புத்தகம்2017: நேசத்துக்கும் வெறுப்புக்கும் இடையில் பயணிக்கும் கவிதை!

சிங்கப்பூரில் வசிக்கும் இலங்கைத் தமிழ்க் கவிஞர் லதாவின் புதிய கவிதைத் தொகுப்பு “யாருக்கும் இல்லாத பாலை” க்ரியா வெளியீடாக வந்துள்ளது. 57 கவிதைகளைக் கொண்ட இத்தொகுப்பு முழுவதும் வார்த்தைகள் காட்சிகளாய் நம் கண்முன் விரிவதை உணரலாம். பகட்டற்ற, சாதாரண வார்த்தைகளைக் கொண்டு, எளிமை நிறைந்த அழகியலோடு கவிதைகளைப் படைத்துள்ளார். இன்பமும் துன்பமும் கலந்த வாழ்க்கையைப் போலவே, இவரது கவிதைகள் போரின் வலியையும் துயரத்தையும் சொல்வதினூடே சக மனிதர்கள் மீதான நேசத்தையும், காதல், காமம் என்று வாழ்க்கையின் பல்வேறு அம்சங்களையும் கவித்துவமாகச் சொல்கின்றன. போரின் உக்கிரத்தையும் அவலத்தையும் வெளிப்படுத்தும் கவிதையில் இழையோடும் எள்ளல் தொனியும், பெண்ணிய அரசியலைப் பேசும் கவிதைகளில் பயன்படுத்தியிருக்கும் நுட்பமான மொழியும் இவரது எழுத்தின் முதிர்ச்சியைக் காட்டுகின்றன.

இத்தொகுப்புக்கு எம்.ஏ.நுஃமான் எழுதிய பின்னுரையில் ”லதாவின் எளிமை, மயக்கும் எளிமை” என்பதுடன் “சாதாரண மொழியை அசாதாரணமாக்கும் திறமை லதாவுக்குக் கைவந்திருக்கின்றது. இதுவே அவரது கவிதையின் பலம்” என்றும் குறிப்பிடுகிறார். மேலும், “நேசத்துக்கும், வெறுப்புக்கும் இடையில் பயணிக்கின்றன லதாவின் கவிதைகள். வன்முறையின் குரூரம் நிறைந்த உலகில் நேசத்தைப் பாடும் இத்தகைய கவிதைகள் ஆறுதல் தருவன” என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.

யாருக்கும் இல்லாத பாலை (கவிதைத் தொகுப்பு) – லதா
விலை: 110
பக்கங்கள்: 96

தொடர்புக்கு;
க்ரியா பதிப்பகம்
எண் 2/25, 17ஆவது கிழக்குத் தெரு,
காமராஜர் நகர், திருவான்மியூர்,
சென்னை- 600041.
கைபேசி: 7299905950
மின்னஞ்சல்: creapublishers@gmail.com

க்ரியா புத்தகக் கடை,
எண் 116/10, ராமகிருஷ்ணா மடம் சாலை, மயிலாப்பூர்,
சென்னை.
கைபேசி: 9551661806.

நூல் அறிமுகம்: ’பசி’

சோவியத்தின் லெனின்கிராடு மாநகரம் ஹிட்லரின் நாஜிப் படைகளால் 872 நாட்கள் சுற்றி வளைத்து முற்றுகையிடப்பட்டது. சோவியத் யூனியனின் ஏனைய பகுதிகளில் இருந்து முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்ட நிலையில் தங்கள் தாய்நாட்டைக் காக்க செஞ்சேனையும் சோவியத் மக்களும் பெரும் தியாகங்களோடு வீரச்சமர் புரிந்தது ஒப்புவமை இல்லாத காவிய வரலாறு ‘பசி’ நாவல் (வெளியீடு: பாரதி புத்தகாலயம்).

இந்நூல் குறித்து அறிமுகம் தருகிறார் கார்த்திக் கோபாலகிருஷ்ணன். “போரில் உயிரை விடுவது மட்டு மில்லை வீரம்; தேசத்துக்காக மனசாட்சியோடு நடந்து கொள்வதும், அதிகார துஷ்பிரயோகத்தை எதிர்த்து குரல் கொடுப்பதும்கூட வீரமே. பல்வேறு வரலாற்று நிகழ்வுகள் இதனை நினைவூட்டுகின்றன” என்கிறார் கார்த்திக். வீடியோவில் அறிமுகம்.