“போயி வேற வேலை பாருங்கடா”!: காட்டமான விஜய் சேதுபதி

சமீபத்தில் நடிகர் விஜய் வீட்டில் நடந்த வருமான வரி சோதனைகளின் பின்னணிக்கு கிறித்தவ மதமாற்ற நடவடிக்கைகளே காரணம் என பாஜக தரப்பினர் சொல்லி வந்தனர்.

நடிகர் விஜய், ஆர்யா, விஜய் சேதுபதி ஆகியோரின் பெயர் இந்த விவகாரத்தில் அடிபட்டது.

இந்நிலையில் இதுகுறித்து தனது ட்விட்டர் பக்கத்தில் காட்டமாக எதிர்வினை ஆற்றியுள்ளார் விஜய் சேதுபதி.

பழங்குடி சிறுவனை அவமதித்த திண்டுக்கல் சீனிவாசனுக்கு சுயமரியாதை நூல்களை அனுப்பிய DYFI!

முதுமலை யானை முகாமுக்குச் சென்றிருந்த தமிழக வனத்துறை அமைச்சர் திண்டுக்கல் சீனிவாசன், அங்கிருந்த பழங்குடியின சிறுவனை அழைத்து தனது காலணிகளை அகற்றச் சொன்னார்.

இது சர்ச்சையான நிலையில், தனது செயலுக்காக வருத்தம் தெரிவித்தார். சிறுவன் காவல்நிலையத்தில் அமைச்சரின் செயல் குறித்து புகார் தெரிவித்திருந்த நிலையில், அமைச்சர் சிறுவன் குடும்பத்தினரை அழைத்து நேரில் வருத்தம் தெரிவித்தார்.

இந்நிலையில், சுயமரியாதை குறித்து அறியாத அமைச்சருக்கு பெரியாரின் சுயமரியாதை நூல்களை அனுப்பியுள்ளதாக கூறியுள்ளது இந்திய ஜனநாயக வாலிபர் சங்கம்.

‘விஜயின் தந்தையை 1%கூட நம்பாதீர்கள்’ என்கிறார் மாரிதாஸ்!

அண்மையில் நடிகர் விஜய் தொடர்புடைய தயாரிப்பாளர், ஃபைனான்சியர்களிடம் வருமான வரித்துறை சோதனை நடத்தியது. நடிகர் விஜய்யிடம் அவருடைய குடும்பத்தாரிடமும் வருமான வரித்துறையினர் விசாரணை மேற்கொண்டனர்.

விஜய் – பாஜக மோதல் ஒரு காரணம் என சொல்லப்பட்டாலும், ஒரு சிலர் விஜய் மதமாற்ற நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டதே பாஜக அரசின் கோபத்துக்குக் காரணம் என சுட்டிக்காட்டினர்.

இந்த நிலையில், பாஜக ஆதரவாளரான மாரிதாஸ், “திரைத்துறை கிறிஸ்தவ மதமாற்றும் கூட்டத்தின் பிடியில் வலுவாகச் சிக்கியுள்ளது. தமிழன் என்று அந்த கூட்டம் தன் அடையாளத்தை மொழியின் பின்னால் ஒளிந்து கொண்டு தன் இந்து விரோதத்தைக் காட்டுகிறது என்பது அசைக்க முடியாத உண்மை. யாரை வேண்டுமானாலும் நம்புங்கள்- விஜயின் தந்தையை 1% கூட நம்பாதீர்.” என ட்விட் செய்துள்ளார்.

மதம் மாறுவது, மாற்றுவது தடை செய்யப்பட்ட செயல் அல்ல என்றபோதும், இந்துத்துவ ஆட்சி நடத்தும் பாஜக அதை தனது கொள்கை விரோதமாகப் பார்க்கிறது.

“வெட்கம் கெட்ட அரசே கோலம் போடுவது குத்தமா?”

குடியுரிமை திருத்த சட்டத்துக்கு எதிராக பெசண்ட் நகரில் கோலம் போடும் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தவர்களை கைது செய்தது தமிழக போலீசு. கைதானபோது போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட மதன்குமார் உள்ளிட்டோர் “வெட்கம் கெட்ட அரசே கோலம் போடுவது குத்தமா?” என முழக்கம் எழுப்பினர்.



“குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தால் வங்கதேச இந்துக்கள் தாக்கப்படுவார்கள்”

ஏஐடியுசி அசாம் மாநிலக் குழுவின் பொதுச் செயலாளர் தோழர். ரமென்தாஸ் (Ramen Das) தனது மனைவியின் மருத்துவ ஆலோசனைக்காக சென்னை வந்திருந்தார். அசாமின் வளங்கள், அசாம் ஒப்பந்தம், தேசிய குடியுரிமை பதிவேடு, குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் என பல்வேறு பொருள் குறித்து பீட்டர் துரைராஜுடன் பேசுகிறார்.

கேள்வி: நீங்கள் எப்படி ஏஐடியுசி அரங்கத்திற்கு வந்தீர்கள்?

பதில்: கௌகாத்தி பல்கலைக்கழகத்தில் பிஎஸ்சி, படித்தேன். முதலில் அனைத்திந்திய மாணவர் பெருமன்றத்திலும், பின்பு இளைஞர் பெருமன்றத்தி்லும் பணியாற்றினேன். அப்போது இருந்த தலைவர்கள் என்னை தொழிற்சங்க அரங்கத்தில் பணியாற்றச் சொன்னார்கள். மறைந்த திபங்கர் தத்தா எனக்கு குரு. 1992 ஆம் ஆண்டு முதல் எண்ணெய் அரங்கத்திலும், பிறகு அமைப்புச் சாரா அரங்கத்திலும் பணியாற்றி னேன். இப்போது ஏஐடியுசி மாநில பொதுச் செயலாளராக இருக்கிறேன். 1994 ஆம் ஆண்டு இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினரானேன். இப்போது கட்சியின் மாநில செயற்குழு உறுப்பினராகவும் இருக்கிறேன்.

ரெமன்தாஸ்

கே: அசாம் மாநிலத்தின் சிறப்பு பற்றி சொல்லுங்களேன்?

ப: அசாம் மாநிலத்தில் நான்கு எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் உள்ளன. இங்கு இருக்கும் வாயு சுத்திகரிப்பு நிலையம் (gas based refinery)ஆசியாவிலேயே இரண்டாவது பெரிய ஆலையாகும். இங்கு நீர்வளம் அதிகம். இந்தியாவின் நீளமான நதியான பிரம்மபுத்திரா இங்கு ஓடுகிறது. இதிலிருந்து நீர்மின்சாரம் உற்பத்தி ஆகிறது. வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்குத் தேவையான 80 சத மின்சாரத்தை அசாம் உற்பத்தி செய்கிறது. உலக அளவில் புகழ்பெற்ற, இயற்கையான காடுகள் அசாம் மாநிலத்தில் உள்ளன. இதிலிருந்து மரச் சாமான்கள் உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன.

இரும்புத்தாது, நிலக்கரி போன்ற கனிம வளங்கள் அதிக அளவில் அசாமில் கிடைக்கிறது. இப்போது இந்தியாவில் முதன்முதலாக, அசாமில் உயிரி சுத்திகரிப்பு நிலையம் (Bio refinery) நிர்மாணிக்கும் பணி நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இதன் மூலம் மூங்கிலில் இருந்து எரிபொருள்(எதனால்) உற்பத்தி ஆகும். இது வாகனங்ளுக்கு எரிபொருளாக பயன்படும்.இதனால் அந்நியச் செலாவணி மிச்சமாகும். இயற்கை வளங்கள், கனிம வளங்கள் அசாமில் அதிக அளவு கிடைத்தாலும் இம் மாநிலத்தை மத்தியில் ஆட்சி செய்த அரசுகள் கண்டு கொள்ளவில்லை. அது காங்கிரஸ் அரசாக இருந்தாலும் சரி, இப்போது உள்ள பாஜக அரசாக இருந்தாலும் சரி.

கே: மத்திய அரசு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுகிறீர்கள் ?

ப: நிறைய தொழிற்சாலைகளை அசாமில் நிறுவ வேண்டும் என்று கோரி வருகிறோம். ஏற்கனவே இருக்கும் ஆலைகளை மேலும் விரிவாக்கம் செய்ய வேண்டும். இந்த ஆலைகளில் உள்ளூரில் உள்ள அசாம் மக்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு கிடைக்க வேண்டும். வேலையற்ற அசாம் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் பெருகிக் கொண்டே இருக்கிறது. இங்கிருந்து எடுத்துச் செல்லப்படும் இயற்கை வளங்களுக்கு உண்மையான பங்குத்தொகை (royalty) தர வேண்டும். அசாம் மக்கள் படிப்பறிவு இல்லாமல் இருக்கிறார்கள்; உதிரியாக இருக்கிறார்கள்; அவர்களை மத்திய அரசு வஞ்சித்து வருகிறது.

கே: தேசிய குடியுரிமை பதிவேடு பற்றி… ?

ப: 1979 முதல் 1983 வரை அசாம் மாணவர்களும்,இளைஞர்களும் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க போராட்டத்தை நடத்தினார்கள். இதனை காங்கிரஸ் அரசு மூர்க்கமாக எதிர் கொண்டது. இந்தப் போராட்டங்களில் 855 பேர் துப்பாக்கிச் சூட்டிற்கு பலியானார்கள். இதன் தொடர்ச்சியாக 1985 ஆம் ஆண்டு ராஜீவ் காந்தி கையெழுத்து இட்ட ‘அசாம் ஒப்பந்தம்’ உருவானது. அசாம் மாநிலத்தில் குடியிருக்கும் வெளிநாட்டினரை பற்றி இந்த ஒப்பந்தம் பேசுகிறது.

இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி 25.3.1971 ஆம் நாளை கணக்கிடும் நாளாகக் (cut of date) கொண்டு அதற்கு பின்பு அசாமில் குடியேறியவர்களை வெளியேற்றுவது என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது. இதற்காகதேசிய மக்கள் தொகை பதிவேட்டை உருவாக்குவது எனவும் முடிவெடுக்கப்பட்டது.

அந்த ஒப்பந்தம் அசாம் மக்களின் தனித்தன்மை, கலாச்சாரம், வன உரிமைகளை பாதுகாக்க உறுதியளித்தது.

ஆனால் 2005 ஆம் ஆண்டு வரை தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேட்டிற்கான பணி தொடங்கப்படவில்லை. பிறகு இதற்கான பூர்வாங்க வேலைகளை காங்கிரஸ் அரசு செய்தது. 2012 ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு உச்சநீதிமன்றத்தின் நேரடியான வழிகாட்டுதலின் கீழ் தேசிய மக்கள் பதிவேட்டிற்காண பணிகள் முழு வீச்சில் நடந்தன; தேசிய குடிமக்கள் மசோதா தாயாரானது.

அதன்படி 2019 செப்டம்பர் மாதம், 40 இலட்சம் பேர் உரிய ஆவணங்கள் இல்லாமல் அசாமில் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. அதன் பிறகு அவர்கள் தொடர்பு அலுவலரிடம் (nodal officer) முறையிட்ட பின்பு 19 இலட்சம் பேர் அத்துமீறி இருப்பதாக கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் உச்ச நீதிமன்றத்தால் நியமிக்கப்பட்ட வெளிநாட்டினருக்கான தீர்ப்பாயத்திடம் (foreigners tribunal) முறையீடு செய்ய வேண்டும் என்று இருக்கும் போதுதான் இப்போது பாஜக அரசு தற்போதய தேசிய குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தை கொண்டுவந்துள்ளது.

அசாமில் நடந்துவரும் போராட்டம்…

கே: தேசிய குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் அசாமியர்களுக்கு என்ன பாதிப்பை கொண்டு வரும் என்று நினைக்கிறீர்ரகள் ?

ப: இந்தச் சட்டம் அசாம் ஒப்பந்தத்திற்கு விரோதமானது. அசாம் ஒப்பந்தம் 25.3.1971 க்கு முன்பு குடிபெயர்ந்தவர்களுக்கு குடியுரிமை வழங்குகிறது. ஆனால் இப்போது பாஜக கொண்டு வந்துள்ள சட்டப்படி கணக்கிடும் தேதியானது 31.12.2014 ஆக மாற்றப்பட்டுள்ளது. இதனால் வங்க தேசத்தில் இருந்து, மேற்கு வங்காளத்தில் இருந்து அசாமில் குடியேறும் இந்துக்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக உயரும். அசாமியர்கள் தங்கள் சொந்த மாநிலத்திலேயே சிறுபான்மையினராக மாற்றப்பட்டு விடுவோம் என அஞ்சுகின்றனர். தங்கள் அடையாளம் பறிபோகும்; தங்கள் வேலைவாய்ப்பு பறிபோகும்; அலுவல் மொழியாக வங்காளம் மாறிவிடும் என்று நினைக்கிறார்கள். எனவே இராணுவத்தை எதிர்த்து நிற்கிறார்கள். அவர்களின் போராட்டம் நூறு சதம் நியாயமானது. இதுவரை இரண்டு பேர் துப்பாக்கிச் சூட்டிற்கு பலியாகி உள்ளனர்.

கே: இந்த போராட்டத்தை ஏஐடியுசி எப்படி பார்க்கிறது ?

ப: இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பிரச்சினையை தெளிவாக புரிந்து கொண்டுள்ளது. கணக்கிடும் தேதியாக 25.3.1971 ஐ கட்சி கொடுத்த ஆலோசனையைத்தான் பாராளுமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டு உள்ளது. நமது ஏஐடியுசி தோழர்களும்,கட்சி தோழர்களும் போராட்டத்தில் முன்னணியில் இருக்கிறார்கள். மத்திய அரசு இந்தச் சட்டத்தை கைவிட வேண்டும்.இது அரசிலமைப்புச் சட்டத்திற்கு எதிரானது. மதரீதியில் மக்களை பிளவுபடுத்தக் கூடியது.

இப்போது உரிய ஆவணம் இல்லாமல் இருக்கும் 19 இலட்சம் பேரில் 12 இலட்சம் பேர் இந்துக்கள். கணக்கிடும் தேதியை மாற்றி 12 இலட்சம் இந்துக்களுக்கு குடியுரிமை கொடுப்பதன் மூலம் அவர்களை அப்படியே தங்களின் வாக்கு வங்கியாக மாற்றிக் கொள்ளமுடியும் என பாஜக நம்புகிறது. அசாம் மக்களின் உணர்வுகளை அது புரிந்து கொள்ள தயாராக இல்லை. குரூரமாக (cruel) நடந்துகொள்கிறது.

கே: இதனால் என்ன விளைவுகள் ஏற்படும் ?

ப: வங்க தேசத்தில் இப்போது இந்துக்கள் நல்ல நிலமையில் இருக்கின்றனர். அங்குள்ள அரசாங்கத்தில் மூன்று, நான்கு பேர் அமைச்சர்களாக உள்ளனர். உள்ளாட்சி அமைப்புகளில் பெருமளவில் இந்துக்கள் வெற்றி பெற்றுள்ளனர். வியாபாரத்தில் முன்னிலையில் உள்ளனர். அங்குள்ள அவாமி லீக் கட்சியைச் சார்ந்த ஷேக் ஹசீனாவின் அரசு மதச் சார்பற்ற அரசாக உள்ளது. ஆனால் இந்த சட்டம் வந்த பிறகு வங்க தேசத்தில் உள்ள இஸ்லாமிய மத அடிப்படைவாதிகள் அங்குள்ள இந்துக்களுக்கு எதிராக இந்த சட்டத்தை சொல்லி பிரச்சாரம் செய்து அவர்களை இந்தியாவிற்கு துரத்தி விடுவார்கள். முஸ்லிம் மத அடிப்படைவாதிகள் வங்க தேசத்தில் இனி வரும் தேர்தலில் இந்துக்களுக்கு எதிராக பிரச்சாரம் செய்து ஆட்சிக்கு வரவும் வாய்ப்பு உள்ளது. இந்தச் சட்டம் வங்க தேசத்தில் உள்ள இந்துக்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தும் வாய்ப்பை உருவாக்கி உள்ளது.

வங்க தேச இந்துக்கள்…

பாஜக மிகப் பெரிய தவறு இழைத்துள்ளது. வடகிழக்கு மாநிலங்களில் இப்போதுதான் தீவிரவாதம் குறைந்து அமைதி திரும்பி உள்ளது. இந்தச் சட்டத்திற்கு பிறகு அங்கு மீண்டும் தீவிரவாதம் மோலோங்கும்.

கே: அசாம் மாநிலத்தில் ஏஐடியுசி எப்படி இருக்கிறது ?

ப: அசாமில் ஏஐடியுசி ஒரு முக்கியமான பாத்திரத்தை வகிக்கிறது. எண்ணெய், மின்சாரம், நிலக்கரி, அமைப்புச் சாரா துறைகளில் நமது சங்கம் நன்கு செயல்படுகிறது. தொழிலாளர் துறை அதிகாரிகள் நம்மை மதிக்கிறார்கள். ஏஐடியுசியில் இரண்டு இலட்சம் பேர் உறுப்பினர்களாக உள்ளனர்.புதிய சங்கங்கள் வருகின்றன. நமது போராட்டம், தொடர்ச்சியான செயல்பாடுகளினால் சமீப காலங்களில் உறுப்பினர் எண்ணிக்கை அதிகரித்து உள்ளது.

இப்போது உள்ள பாஜக அரசு பாரத் பெட்ரோலியம் (BPCL) நிறுவனத்தை தனியாருக்கு கொடுக்க முடிவெடுத்துள்ளது. இந்த நிறுவனம் 30,000 கோடி ரூபாய்களை அரசுக்கு ஈவுத்தொகையாகவும், வரியாகவும் தருகிறது. இதை தனியாருக்கு விற்பனை செய்தால் அதன் துணை நிறுவனமான(subsidiary), NRL(Numaligarh Refinery Limited) என்ற எண்ணெய் நிறுவனமும் தனியார் வசம் போய்விடும். அசாம் ஒப்பந்தத்தினால் உருவான இரண்டு எண்ணெய் நிறுவனங்களில் NRL-ம் ஒன்று. இதனை ஏஐடியுசி எதிர்த்துப் போராடி வருகிறது.

வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்கு 80 சத மின்சாரத்தை தரும் NEEPCO (North East Electric Power Corporation) என்ற நிறுவனத்தை தனியாருக்கு விற்பனை செய்ய பாஜக முனைந்துள்ளது. பட்ஜெட்டில் ஏற்பட்டுள்ள பற்றாக்குறையை போக்க இது போன்ற லாபம் தரும் நிறுவனங்களை விற்கிறது.

இத்தகைய கொள்கைகளை எதிர்த்து அகில இந்திய அளவில் நடைபெற உள்ள ஜனவரி 8 ம் வேலைநிறுத்தத்தை வெற்றி பெறச் செய்வோம். முழு கடையடைப்பாக மாற்றுவோம்.

நன்றி: ஜனசக்தி டிசம்பர் 22-28, 2019.

மங்களூருவில் போலீசு துப்பாக்கிச் சூட்டில் போராட்டக்காரர்கள் இருவர் பலி: உறுதி செய்தது போலீசு

குடியுரிமை திருத்த சட்டத்துக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து மங்களூருவில் நடந்த போராட்டத்தை ஒடுக்க நடத்தப்பட்ட துப்பாக்கிச்சூட்டில் இரண்டு போராட்டக்காரர்கள் பலியாகியுள்ளனர். இதை மங்களூரு போலீசு உறுதி செய்துள்ளது.

போராட்டங்களை அடுத்து மங்களூருவில் ஊரடங்கு உத்தரவு அமலாக்கப்பட்டிருந்தது. இந்நிலையில் கூடியிருந்த போராட்டக்காரர்களை களைக்க போலீசார் முதலில் தடியடி நடத்தியதாகவும், பின்னர் போராட்டக்காரர்கள் கல்வீச்சில் ஈடுபட்டதாகவும் ஊடக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. கல்வீச்சு சம்பவங்களை தடுக்க துப்பாக்குச் சூடு நடத்தப்பட்டதாகவும் அதில் இருவர் பலியானதாகவும் போலீசு தரப்பு கூறுகிறது.

இந்த பலிக்கு பாஜகவினர் உண்டாக்கிய அசாத்திய சூழலே காரணம் என முன்னாள் எம்.எல்.ஏ. தினேஷ் குண்டு ராவ் தெரிவித்துள்ளார்.

“திரு. மோடி…என் ஆடையால் என்னை அடையாளம் காண முடியுமா?”

டிசம்பர் 15-ஆம் தேதி, ஜார்க்கண்டில் நடந்த பேரணியில் உரையாற்றிய பிரதமர் நரேந்திர மோடி, “கலவரக்காரர்களை அவர்களின் ஆடைகளால் அடையாளம் காண முடியும்” என்று கூறினார். குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் பாரபட்சமானது இசுலாமியர்களுக்கு எதிரானது என இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் எதிர்ப்புக்கள் வெடித்த நேரத்தில் மோடியின் பேச்சு அதை உறுதி செய்யும்வகையில் இருந்தது.

நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு, சுமார் ஆயிரத்துக்கும் அதிகமான மாணவர்கள் கொச்சியில் போராட்டம் நடத்தியபோது. ஒரு இளம்பெண் பிடித்திருந்த பதாகை அனைவரின் கவனத்தையும் கவர்ந்தது. 18 வயது நிரம்பிய அந்தப் பெண் கருப்பு புர்கா மற்றும் ஊதா நிற ஹிஜாப் அணிந்து, முழக்கங்களை எழுப்பிக்கொண்டிருந்தார். அவர் கையில் இருந்த பதாகையில், “மிஸ்டர் மோடி, நான் இந்தூலேகா. என் ஆடையால் என்னை அடையாளம் காண முடியுமா?” என எழுதப்பட்டிருந்தது.

இந்துலேகா பார்த்தன் என்ற அந்த இளம்பெண்ணின் படம் வைரலாகிக்கொண்டிருக்கிறது. முசுலீம் அல்லாத ஒரு முசுலீமைப் போல உடைந்து பிரிவினையாளர்களுக்கு பாடம் புகட்டியிருப்பதை பலரும் பாராட்டியுள்ளனர். ஒரு முஸ்லீமாக உடையணிந்துள்ளனர். “நம்முடைய பிரதமருக்கு என்னுடைய கருத்தைச் சொல்ல இதுவே சிறந்த வழி என நான் நினைத்தேன். அவர் சொன்னதை நான் எதிர்க்கிறேன் என்று அவரிடம் சென்று சொல்ல முடியாது” என இந்தியன் எக்ஸ்பிரசுக்கு அளித்த பேட்டியில் இந்துலேகா கூறுகிறார்.

இந்துலேகா

“ஆனால் நான் ஒருபோதும் அவதூறான அல்லது இழிவான எதையும் சொல்லவில்லை, நான் சொல்வது சரி என்று எனக்குத் தெரியும்” என காவி ட்ரோல்களின் தாக்குதலுக்கு பதில் சொல்லியிருக்கிறார் இந்துலேகா.

எந்த அரசியல் கட்சியிலும் உறுப்பினராக இல்லை என்று கூறும் அவர், “எனக்கென தெளிவான அரசியல் சிந்தனை உள்ளது. இருப்பினும், எனக்கு அரசியல் கட்சிகளைப் பிடிக்கவில்லை. ஆகவே, போராட்டம் எந்த அரசியல் கட்சியினாலும் ஏற்பாடு செய்யப்படவில்லை என்று கேள்விப்பட்டபோது, நான் பங்கேற்க நினைத்தேன்” என்கிறார்.

தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடு, குடியுரிமை திருத்த சட்டத்தை ஏன் எதிர்க்கிறார் என்பதையும் இந்தூலேகா கூறுகிறார். “இவை இரண்டும் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன. தற்போதைய சிஏஏ திருத்தம் மற்ற அனைத்து திருத்தங்களையும் செல்லாததாக்குகிறது. நீங்கள் ஒரு மதத்தை முழுவதுமாக விலக்க முடியாது. இது இந்துத்துவாவுடன் நாம் எவ்வாறு முன்னகர்ந்து கொண்டிகிறோம் என்பதையே காட்டுகிறது” என்றும் அவர் தெளிவாகக் கூறுகிறார்.

பாகிஸ்தானில் இருந்து வரக்கூடிய முசுலீம்களுக்காகத்தான் போராடுகிறார்கள்: மாலன்

குடியுரிமை திருத்த சட்டத்தை எதிர்த்து இந்தியாவில் நடக்கும் போராட்டங்கள், ‘பாகிஸ்தானிலிருந்து வரக்கூடிய முசுலீம்களுக்காகத்தான் என பத்திரிகையாளரும் மோடி அரசின் ஆதரவாளருமான மாலன் தெரிவித்துள்ளார்.

நாடு முழுவதும் கிளர்ந்தெழுந்த போராட்டங்கள் குறித்து புதிய தலைமுறை தொலைக்காட்சியில் விவாதம் நடந்தது. இந்த விவாதத்தில் கலந்துகொண்ட மாலன், ‘இந்தியாவில் இருக்கும் முசுலீம்களுக்கு பிரச்சினை இல்லை. எதிர்கால சந்ததியினருக்கும் பிரச்சினை இல்லை. பாகிஸ்தானில் இருந்துவரக்கூடிய இசுலாமியார்களுக்குத்தான் இந்தப் போராட்டங்கள் நடத்தப்படுகின்றன. காங்கிரஸ் கட்சி இவங்களுக்கு ஏன் குடியுரிமை கொடுக்கவில்லை என்றுதான் போராடுகிறது’ என்றார் அவர்.

அலிகர் முசுலீம் பல்கலைக்கழக மாணவர் கவுதம் நக்கீரன் ஊடகத்துக்கு அளித்துள்ள பேட்டியில், மாலன் உள்ளிட்டவர்களின் அவதூறுக்கு பதிலளித்துள்ளார்.

‘இரண்டு குஜராத்தி குண்டர்கள்’: மோடி – ஷாவை விமர்சித்தவர் பாஜகவிலிருந்து நீக்கம்!

“இரண்டு குஜராத்தி குண்டர்கள் மக்களை முட்டாளாக்கி வருகின்றனர்” என பிரதமர் நரேந்திர மோடி, உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷாவை விமர்சித்த உத்தரபிரதேச பாஜக தலைவர் ஐ.பி. சிங் அக்கட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளார்.

முன்னதாக, தனது ட்விட்டர் பக்கத்திலிருந்து ’நாம் அமைதியாக இருக்கும்போது, இந்தி பேசும் மாநில மக்களை கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாக இரண்டு குஜராத்தி குண்டர்கள் ஏமாற்றி வருகிறார்கள்’ என எழுதியிருந்தார்.

‘இந்த நாடு பிரதம அமைச்சரை தேர்ந்தெடுத்ததா அல்லது விளம்பர விளம்பர அமைச்சரை தேர்ந்தெடுத்ததா? நாட்டின் பிரதமர் டீ-சர்ட் மற்றும் தேநீர் கோப்பைகளை விற்பதைப் பார்க்க நன்றாகவா உள்ளது? என வினவுயுள்ளார் அவர்.

இந்த விமர்சனம் காரணமாக திங்கள்கிழமை கட்சியிலிருந்து ஆறு ஆண்டுகளுக்கு நீக்கப்பட்டிருக்கிறார் ஐ.பி.சிங். தனது நீக்கம் குறித்து கருத்து தெரிவித்துள்ள அவர், “நான் முப்பது ஆண்டுகள் இந்தக் கட்சிக்காக உழைத்திருக்கிறேன். உட்கட்சி ஜனநாயகத்தை இழந்திருக்கும் நிலையில் உண்மையைப் பேசுவதுகூட குற்றம்தான்” எனக் கூறியுள்ளார்.

குடியுரிமை திருத்த மசோதாவை எதிர்த்து போராட்டங்கள் நாடு முழுவதும் பரவி வரும்நிலையில், பாஜகவினரில் சிலரும் மோடி -ஷா மக்கள் விரோதத் திட்டங்களை எதிர்க்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.

இவர்களின் வாழ்தலுக்கான போராட்டத்தை வேடிக்கை மட்டும் பார்க்க வேண்டுமா?

சிவபாலன் இளங்கோவன்

ஒட்டுமொத்த மாணவர்களின் போராட்டத்தின் முகமாக இருக்கும் அந்த பர்தா அணிந்த, கண்ணாடிபோட்ட பெண்ணிடம் பத்திரிக்கையாளர் “எதற்காக இந்த போராட்டம்” என கேட்கும்போது, அந்த பெண் ஒரே வார்த்தை தான் அதற்கு பதிலாய் சொல்கிறாள் “For existence”. இதை சொல்லும்போது அவள் அத்தனை பதட்டமாக இருக்கிறாள். அவளது கரங்களை இறுக்கமாக பற்றிக்கொண்டு ‘பயப்பட வேண்டாம்’ என சொல்ல வேண்டும் போல் இருக்கிறது. ஆனால் பயப்பட வேண்டாமா?

“survival” ஐ தவிர மனிதனுக்கு வேறு என்ன தலையாக பிரச்சினை இந்த உலகத்தில் இருக்கிறது? அந்த survival கேள்விக்குறியாகும்போது அது எத்தனை பதட்டமானதாக, அச்சமூட்டக்கூடியதாக இருக்கும்?. அவர்களுக்காக இறங்கி போராடவில்லையென்றாலும், அவர்களுக்காக எதுவும் பேசவில்லையென்றாலும் கூட, அவர்களின் நிலையை புரிந்து கொள்வது தானே சக மனிதராக நமது முதன்மையான கடமை?, நாளை எல்லோருக்குமே இப்படிப்பட்ட existence பிரச்சினை வரும்போது இந்த சமூகம் நம்முடன் நிற்க வேண்டுமென்று தானே நாமும் எதிர்பார்ப்போம்?

அடிப்படை மனித பண்புகளை விட, நமது அடிப்படைவாத அடையாளங்கள் அத்தனை உயர்வானதா? மனித பண்புகளை உதறிவிட்டு அப்படி என்ன அடையாள பெருமையை நாம் தூக்கி சுமக்க போகிறோம்? என்னை பொறுத்த வரையில் அரசாங்க வன்முறை கூட அத்தனை அச்சமூட்டிவதாக இல்லை. ஒரு பெரும்பான்மையான சமூகம் அரசாங்கத்தின் இந்த வன்முறையை இப்படி கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஆதரிக்கிறதே அது தான் அச்சமூட்டக்கூடியதாக இருக்கிறது.

இந்த காலத்தில் எப்படி மக்கள் இப்படி மாறிப்போய்விட்டார்கள்? உண்மையில் சக மனிதர்களின் மீதான எந்த வித கரிசனமும் இல்லாத, மனிதாபிமானமும் இல்லாத பெரும்பான்மையான மக்களின் மன நிலையை தான் அரசு பிரதிபலிக்கிறதோ என்று நினைக்க தூண்டுகிறது. உண்மையில் அது தான் என்னை நடுங்க வைக்கிறது.

சிறு வயதில் பள்ளி புத்தகங்களின் முதல் பக்கத்தில் அச்சிடப்பட்டிருக்கும் வேற்றுமையில் ஒற்றுமை (Unity in diversity) என்ற சொல்லை பார்க்கும்போதெல்லாம் அது எத்தனை பொருள் பொதிந்த சொல் என்று உணர்ந்ததேயில்லை. ஆனால் இப்போது புரிகிறது ‘வேற்றுமையில் ஒற்றுமை’ என்பது மாபெரும் கனவு. அது எப்படியாவது நனவாக வேண்டும் என்பதை தவிர வேறெதுவும் தோன்றவில்லை.

சிவபாலன் இளங்கோவன், மருத்துவர்; எழுத்தாளர்.

ஜெலட்டின் குச்சி!

ஸ்ரீதர் சுப்ரமணியம்

‘CAB என்பது வெளிநாடுகளில் இருந்து சட்டவிரோதமாக உள்ளே நுழையும் வந்தேறிகளுக்குத்தானே பொருந்தும், நீ இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தால் சட்டவிரோத குடியேற்றத்தை நீ ஆதரிக்கிறாய் என்று அர்த்தமா?’

‘CABயால் வெளிநாட்டு முஸ்லிம்கள்தானே பாதிக்கப்படுவார்கள், உள்நாட்டு முஸ்லிம்களுக்கு இதில் என்ன காண்டு? அப்படியானால் இவர்கள் பாகிஸ்தான் ஆதரவாளர்கள் என்றுதானே அர்த்தம்?’’

என்றெல்லாம் என்னை இன்பாக்சில் கேட்கின்றனர். கேட்காமல் ஆனால் அப்படி நம்பிக்கொண்டு நிறைய பேர் இருக்கலாம்.

CAB என்பதில் நிறைய பிரச்சினைகள் உள்ளன. அவற்றைப்பற்றி நான் பேசி இருக்கிறேன்.

  • ஒன்று, இந்த சட்டம் ஒடுக்குமுறைக்கு உள்ளாகுபவர்களுக்கு மத அடிப்படையில் பாரபட்சம் காட்டுகிறது;

  • இரண்டு, இது இஸ்லாமிய நாட்டு ஒடுக்குமுறைகளை மட்டும் பேசுகிறது; இதர நாட்டு ஒடுக்குமுறைகள் பற்றி கவலை கொள்வதில்லை;

  • மூன்று, அரசே மத அடிப்படையில் பாரபட்சம் காட்டுவது இந்தியாவின் செக்யூலர் அரசியல் சாசனத்துக்கு எதிரானது;

  • நான்காவது, இது இந்திய முஸ்லிம்களுக்கு எதிரானது, அவர்களுக்கு பெரும் பாதிப்புகளை கொண்டு வரக்கூடியது;

நான்காவது எப்படி என்று பார்க்கலாம். CAB சட்ட வடிவத்துக்கு அப்புறம் அமித் ஷா கொண்டு வரவிருக்கும் திட்டம் NRC, National Register of Citizens, அதாவது தேசிய குடிமக்கள் ஆவணம். இது பற்றி நான் முன்னரே எழுதி இருக்கிறேன். அஸ்ஸாமில் கொண்டு வரப்பட்டு மக்களுக்கு பெரும் இன்னல்கள் விளைவித்த இந்த திட்டம் அமித் ஷாவின் ஆசைப்படியே தேசமெங்கும் வரவிருக்கிறது.

அஸ்ஸாமிலேயே இதற்கு 1500 கோடி செலவானது. இந்தியா முழுக்க இந்தக் கணக்கெடுப்பை கொண்டு வருவதற்கு கிட்டத்தட்ட 4 லட்சம் கோடி செலவாகலாம் என்று கணிக்கிறார்கள். இன்று இந்தியப்பொருளாதாரம் இருக்கும் நிலையில் இந்த தண்ட செலவு தேவையா என்பது தனி கேள்வி. ஏற்கனவே, பட்ஜெட் பற்றாக்குறையில் ஆரம்பக்கல்விக்கு ஒதுங்கியிருந்த நிதியில் 3,000 கோடியை மத்திய அரசு குறைத்து விட்டது. கல்விக்கு காசு இல்லை; ஆனால் இந்த மாதிரி அடக்குமுறை திட்டங்களுக்கு காசு செலவழிக்க தடையில்லை. அது தனி பிரச்சினை. அதை விடுங்கள்.

இந்த NRC திட்டப்படி இந்தியாவின் ஒவ்வொரு குடிமகனும், மகளும் தாங்கள் இந்தியர்தான் என்று அரசிடம் நிரூபிக்க வேண்டும். அதற்கு பாஸ்போர்ட் அல்லது ஆதார் கொடுத்தால் மட்டும் போதாது. ஆதார் என்பது அடையாள அட்டைதான், குடிமக்கள் என்பதற்கான நிரூபணமாக அதை பயன்படுத்த முடியாது. அதே போல பாஸ்போர்ட்டும் கூட காசு கொடுத்து வாங்கி இருந்திருக்கலாம். எனவே அதையும் தாண்டி ‘நீங்கள் இந்த ஊரில்தான் பிறந்தீர்கள், இன்னருக்குத்தான் பிறந்தீர்கள், அந்த இன்னாரும் இங்கேதான் பிறந்தார்,’ என்று நிரூபிக்க வேண்டும்.

அந்த நிரூபணத்துக்கு பிறப்பு சான்றிதழ், வட்டாட்சியர் சான்றிதழ், நிலப்பட்டா போன்ற விஷயங்கள் தேவைப்படும். யோசித்துப்பாருங்கள்: பிறந்த தேதி கூட சரிவர தெரியாத ஆட்கள்தான் இந்தியாவில் இருக்கிறார்கள். குறிப்பாக ஊரகப்பகுதிகளில் பெரும் சிக்கல்களை மக்கள் சந்திக்க நேரிடும். அலுவலகம் மாற்றி அலுவலகங்கள் அலைய வேண்டி இருக்கும். போகிற வருகிற ஆபீஸருக்கு எல்லாம் லஞ்சம் கொடுத்துத் தொலைய வேண்டி இருக்கும். ஊர் விட்டு ஊர் வந்து வேலை செய்வோர் லீவு போட்டுவிட்டு தங்கள் ஊருக்கு திரும்பிப்போய் இந்த நிரூபணங்களை முயற்சி செய்ய வேண்டி இருக்கும்.

அப்படியும் திருப்திகரமாக ஆவணங்களை காட்ட இயலாவிடின் அவர்கள் இந்தியரல்லர் என்று அறிவிக்கப்படுவார்கள்.

சரி, அப்படி காட்ட இயலாமல் போவதில் இந்துக்களும் இருப்பார்கள் அல்லவா, என்று கேள்வி எழுப்பலாம். இதில் ராவுத்தர் மட்டும் எப்படி பாதிக்கப்படுவார், ரமேஷும் பாதிக்கப்படலாமே?

ஆம், ஒரே கிராமத்தில் ரமேஷ், ராவுத்தர் இருவரும் இந்தியரல்லாதவர் என்று அறிவிக்கப்படுகிறார்கள். இரண்டு பேருக்குமே நாடு கடத்தப்படும் நிலை வருகிறது.

இங்கேதான் CABயின் தேவை வருகிறது. ரமேஷ் இந்தியரல்லாதவர் என்று ஆனாலும் அகதி என்ற அடிப்படையில் CAB சட்டத்தின்படி குடியுரிமை பெறுவார். அவர் தன் வாழ்நாளை அப்படியே தொடரலாம். ஆனால் ராவுத்தர் இந்தியாவிலேயே பிறந்து வளர்ந்து வாழ்ந்து வந்தாலும் CABயின் பாதுகாப்பு இல்லாததால். வந்தேறி என்ற முத்திரை பெறுவார். இந்த இரண்டு சட்டங்களையும் வைத்து இந்தியாவில் வசிக்கும் பாதிக்கும் மேற்பட்ட முஸ்லிம்களை சுலபமாக வந்தேறிகள் என்று அறிவித்து விடலாம். அவர்களின் குடியுரிமையை பறித்து விடலாம்.

அப்படி செய்ததற்குப் பின் அரசின் கொள்கை முடிவைப் பொருத்து இந்த ‘வந்தேறிகளின்’ ரேஷன் கார்டு, வாக்குரிமை போன்றவை பிடுங்கப்படலாம். அல்லது detention கேம்ப் எதற்காவது அனுப்பப்படலாம். அல்லது அமித் ஷா விரும்பியபடி மொத்தமாக கப்பலில் ஏற்றப்பட்டு வங்காள விரிகுடாவில் வீசி எறியப்படலாம்.++

இதுதான் பிரச்சினை. தனியாக பார்க்கும் பொழுது இந்த CAB வெறும் ‘சட்டவிரோத வந்தேறிகளுக்காக’ என்ற பிம்பம் கொடுக்கிறது. தனியாக பார்க்கும் பொழுது NRC ஒரு தேசம் தனது குடிமக்களை கணக்கிடுகிறது, அவ்வளவுதானே என்ற அளவில் பிம்பம் கொடுக்கிறது.

ஆனால் CAB என்பது ஜெலட்டின் குச்சி. NRC என்பது பற்ற வைக்கும் detonator. இரண்டையும் இணைத்ததும் சக்திவாய்ந்த குண்டு தயாராகி விடுகிறது.

இந்த வெடிகுண்டை எதிர்த்துதான் என் போன்றோர் கதறுகிறோம். மாணவர்கள் போராடுகிறார்கள். அறிவுஜீவிகள் அழுகிறார்கள். மனசாட்சி உள்ள அரசியல்வாதிகள் எதிர்க்கிறார்கள்.

ஆனால், ரத்தவெறி கொண்டவர்கள் நாக்கை சப்புக்கொட்டிக் கொண்டு காத்திருக்கிறார்கள்.

குடியுரிமை திருத்த சட்டம்: ஆங்கிலேயர்களின் பிரித்தாளும் அரசியலின் புதிய வடிவம்!

முருகானந்தம் இராமசாமி

குடியுரிமை திருத்த சட்ட மசோதா ஒரு கொள்ளிக்கட்டையில் தலையைச்சொரியும் வேலை என நினைத்தேன். அதுவும் மயிருள்ள மண்டையிருந்தால் கூட பரவாயில்லை. அதுவுமில்லை என்றால் கபாலம் வரை கிர்ரென்று இறங்கத்தான் செய்யும். மண்டை மேல்மாடி காலியாயிருப்பது கூட பிரச்சனையில்லை. மண்டைக்குள்ளும் சரக்கில்லை என்பவன் இதைச்செய்யாமலிருந்தால்தான் அதிசயம்.

வங்கதேசத்திலிருந்து வரும் அகதிகளால் பெரிய பிரச்சனை என்பது சங்கிகள் வெகுகாலமாக இடும் ஊளை. காரணம் அவர்கள் பெரிதும் இஸ்லாமியர்கள் என்பது அவர்களின் கணிப்பு. எனவே வேகமாக ஊளையிட்டார்கள்.

வங்கதேசத்துடனான எல்லை வரையறை பல சிக்கல்களை உடையதாக நாற்பதாண்டுகளுக்கு மேல்நீடித்தது. வங்கம் இந்தியா, வங்கதேசம் என இருநாடுகளுக்குள் வந்தாலும் ஒரே தேசிய இனத்தவர்கள், மொழி மற்றும் மானிடவியல் ரீதியாகவும் ஒரே வகைப்பாட்டிற்குள் அடங்குபவர்கள், என்பதால் தோற்றம் மற்றும் மொழி கொண்டு அவர்களை எளிதில் பிரித்தறிய இயலாது. எனவே மேற்குவங்கம், மற்றும் வங்கதேச எல்லைப்புறங்களில் பரஸ்பரம் அரசியல் எல்லைகள் இரு தரப்பு குடிமக்களாலும் பொருட்படுத்தப்படதில்லை.

இலங்கை ஒருவேளை இந்திய தீபகற்பத்துடன் இணைந்த நிலப்பரப்பாக இருந்தால் இலங்கை தமிழர்களை எப்படி பிரித்தறிவது கடினமோ அதுபோல. இந்த சிக்கல்கள் பஞ்சாபிலும் உண்டு. பாகிஸ்தானிலும் ஒரு பஞ்சாப் இருக்கிறது. அவர்களும் பஞ்சாபி மொழி பேசுபவர்கள். ஆனால், பாகிஸ்தான் இந்தியா உறவுபோல இல்லாமல் வங்கதேசத்துடனான உறவு பெரிய நெருடல்கள் இல்லாதது என்பதால் எல்லைகள் ஒப்பீட்டளவில் கண்காணிப்பு குறைவானவை. எனவே. அரசியல் எல்லைகள் பெரிதாக நெருடுவதில்லை.

வங்க தேசத்தவர்கள் பெரிதும் 1971 ல் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு பாகிஸ்தான் மோதலில் வெளியேறினர். இந்திரா காந்தி வங்க தேச போரில் இந்தியா இறங்க அங்கிருந்து வரும் அகதிகளால் இந்தியாவிற்கு ஏற்படும் நெருக்கடிகளையும் ஒரு காரணமாக முன்வைத்ததை இங்கு கவனிக்க வேண்டும்.

ஆனால், எண்ணிக்கையில் எத்தனை பேர் வங்கதேசத்திலிருந்து குடியேறினார்கள் என்பது ஒரு தொன்மம். கருப்புப்பண தொன்மம் போல… திட்டவட்டமான தரவுகள் இல்லை. அதற்கு வாய்ப்புமில்லை.

எனவே, இதை கடந்தகாலத்திற்குள் விடை தேடி கண்டடைய முடியாது. எதிர்காலம் குறித்த முறையான திட்டமிடலில்தான் விடைகாணமுடியும் எனக்கருதி மன்மோகன் சிங் அரசு வங்கதேச எல்லை மறுவரையறையை நிறைவு செய்து ஒப்பந்தத்தையும் ஏற்படுத்தி இந்த திசையில் ஒரு வெளிச்சத்தை அடைந்தது. முன்னோக்கி செல்லும் எந்த அரசும் அப்படியே சிந்திக்கும். யாருக்கும் சிறுகீறல்கூட நிகழாமல் சாதித்த அரசநய வெற்றி அது.

இப்போது அசாமிற்கு வருவோம்… அசாமின் வெகுநாளைய பிரச்சனை அசாமில் வங்காளிகளின் ஆதிக்கம் பரவுவதற்கெதிரான அஸ்ஸாமிய எதிரப்புணர்வு. அதுவும் தெற்கு அஸ்ஸாமில் வங்காளிகள் வலிமையாக இருக்கிறார்கள். நன்கு கவனிக்க வேண்டும். இந்த அஸ்ஸாமியரின் வங்காள எதிர்ப்புணர்வு வங்கதேச அரசியல் எல்லை சார்ந்தோ, இந்து முஸ்லீம் மதரீதியாகவோ உருப்பெறவில்லை. வங்காள ஆதிக்கப்பரவலுக்கெதிரான அஸ்ஸாமிய தேசிய இனத்தின் எதிர்ப்பு; இதுபலகாலமாக கனன்ற நெருப்புதான், அஸ்ஸாம் கண பரிஷத் இதன் அரசியல் திரட்சியாக உருப்பெற்றது.

இப்போது இதை பா.ஜ.க வழக்கம்போல ஊதிப்பெரிதாக்கியது. அதிகாரத்திற்காக அது எப்போதும் நாத்தொங்க அலையும் மிருகம்தான். அதிகாரத்தை அடைவதற்கு வங்காளிகளை வெளியேற்றுவோம் என பொதுவாக ஊளையிட்டது. அதற்காக தேசிய குடிமக்கள் பதிவேட்டை கையிலெடுத்தது. 1971 க்குமுன் தாங்கள் அங்கு வசித்ததை நிரூபிக்க இயலாதவர்கள் நாடற்றவர்கள் என ஆனார்கள். இவர்கள் கிட்டத்தட்ட 19 லட்சம் பேர். இங்கேதான் சிக்கல் முளைத்தது அதில் எதிர்பார்த்தபடி இல்லாமல் கிட்டத்தட்ட 12 லட்சம் பேர் இந்துக்களாயிருப்பதுதான்.

அதே கருப்புப் பண கதைததான் பிள்ளையாரை பிடிக்க முடியாமல் இப்போதும் ஒரு குரங்குதான் கிடைத்தது. இந்த குரங்கின் கையில்தான் இப்போது வடகிழக்கு மாநிலங்கள் சிக்கியிருக்கின்றன. இப்போது பிரச்சனை மதரீதியாக தான் நடத்தும் கேவல அரசியலின் நிகர விளைவாக நாடற்றவர்களான இந்த இந்து வங்காளிகளை குடிமக்களாக்கி கொள்ளவே இந்த அவசரக்கோல குடியுரிமை திருத்த மசோதா.

ஆனால், சிக்கல் இங்கு என்னவென்றால் அஸ்ஸாமியர்களின் கோரிக்கை குடியுரிமையை நிறுவ இயலாத வங்காளிகள் யாராக இருப்பினும் வெளியேற்ற வேண்டும் என்பதிலிருந்து அவர்கள் பின்வாங்காமல் நிற்பதே. அதனால்தான் அஸ்ஸாம் எரிகிறது. கூடவே திரிபுராவும்! இங்கும் வங்காளிகளுக்கும் பழங்குடியினருக்குமான மோதலில் பிரிவினைவாத பழங்குடியினர் கட்சியுடன் பா.ஜ.க. கூட்டுவைத்தே வங்காளிகள் ஆதிக்கம் மிகுந்த சி.பி.எம். ஐ தோற்கடித்தது. இதில் அவலம் என்னவென்றால் திரிபுரா பா.ஜ.க முதல்வரின் தந்தை வங்கதேசத்திலிருந்து வந்தவர்!

வங்காளிகள் – அஸ்ஸாமியர்கள் இடையோன மொழி பண்பாட்டு மோதலை இந்து முஸ்லீம் மோதலாக உருமாற்றி ஒப்பேற்றலாம் அதன்மூலம் ஒட்டுமொத்த இந்திய முஸ்லீம்களை நெருப்பு வளையத்திற்குள் நிறுத்தலாம். அதன்வழியே இந்துக்களை திரட்டலாம் என்கிற பிரிட்டிஷ் காலனியாதிக்கத்தின் பிரித்தாளும் அரசியலின் புதியவடிவமே இது. வங்கப்பிரிவினை இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் காலனியாதிக்க கோட்டையின் அடித்தத்திலிருந்து உருவப்பட்ட முதல் செங்கல்லாக அமைந்தது. நரேந்திர மோடி நவீன கர்சன்பிரபுவாக ஆவதற்கான சாத்தியம் இந்த சட்டத்திருத்தத்தின் மூலம் திறக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், அதற்கு இந்த தேசம் தரும் விலை என்ன என்பதை காலமே தீர்மானிக்க வேண்டும்.

முருகானந்தம் இராமசாமி, அரசியல் செயல்பாட்டாளர்.

#pen_to_publish2019 போட்டியில் ’பார்வையற்றவன்’ எழுதிய நூதன பிச்சைக்காரர்கள் நாடகம்!

பார்வையற்றவன்

இலவசம்! இலவசம்! நான் எழுதி அமேசானில் வெளியிட்ட நூதன பிச்சைக்காரர்கள் நாடகத்தை இன்று மதியம் ஒரு மணியிலிருந்து நாளை நண்பகல் 12 59 வரை இலவசமாகப் தரவிறக்கிக் கொள்ளலாம். இதுதான் இந்த போஸ்டின் முக்கிய செய்தி. ஏன் இதைச் சொல்கிறேன் என்றால், இதனைத் தொடர்ந்து நீண்ட write-up ஒன்று இருக்கிறது. சில வரிகளை மட்டும் வாசிக்கும் அன்பர்களுக்காக போஸ்டின் மெயின் மேட்டரை மேலே குறிப்பிட்டு விட்டேன்.

பார்வையற்றவர்களுக்கு என்று எழுத்துக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு சுமார் 200 ஆண்டுகள் தான் ஆகிறது. பிரெயில் எழுத்தின் வரவுதான் உலகம் முழுவதும் உள்ள பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளின் கல்வி கதவைத் திறந்தது. பிரெயில் அவர்களிடயே வாசிப்பு பழக்கத்தை உருவாக்கியது. கணினியும் இணையமும் அவர்களது வாசிப்பு எல்லையை விரிவடையச் செய்ததோடு அவர்களை படைப்பாளியாகவும் மாற்றியது. அதன் பிறகு, உலக இலக்கியங்களில் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் குறித்து எவ்வாறு சித்திரித்து இருக்கிறார்கள் என்பதை அறியும் ஆவலில் இலக்கியங்களைப் படிக்கத் தொடங்கினர். அங்கே பெரும் அதிர்ச்சி எங்களுக்காக காத்திருந்தது. அதன்பிறகு பொது சமூகத்தோடு உரையாடும் நோக்கில் தங்கள் வாழ்வியலை பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் எழுதத் தொடங்கினர்.

தமிழ்ச்சூழலில் பத்தடி தூரத்தில் இருந்து ஒரு பார்வை மாற்றுத்திறனாளியை வேடிக்கை பார்த்துவிட்டு எழுதியதும் சற்று நேரம் கண்களை மூடி அமர்ந்து விட்டு நிலவைப் பார்க்கமுடியவில்லை, இயற்கையை ரசிக்க இயலவில்லை போன்றவைதான் பார்வையற்றோரின் துயரங்கள் என எழுதுவதும், பார்வை இன்மையை கொண்டு தத்துவ விசாரம் செய்வது, பார்வை மாற்றுத்திறனாளியை ஒரு தன்னம்பிக்கை நாயகனாக படைப்பதும்… அதற்கு மிகச் சிறந்த உதாரணம் உத்தம சோழனின் தேகமே கண்களாய் நாவலைச் சொல்லலாம்.

இப்படி மேலே குறிப்பிட்டவைகளே பார்வையற்றோருக்கான இலக்கியமாக சுட்டப்படுகின்றன. தன்னம்பிக்கை நாயகர்களாக சுட்டுவதுகூடத் தவறா என நீங்கள் கேட்கலாம். தன்னம்பிக்கை என்ற வார்த்தை கூட நீ கீழிருந்து வந்தவன் என்பதை மறைமுகமாக சுட்டிக் காட்டும் ஒன்றுதான். நீங்கள் உயரத்தில் வைக்க வேண்டாம் எங்களை இயல்பானவர்களாக பாருங்கள் என்று தான் சொல்கிறோம். சாலையை கடக்கும் போது அல்லது ஏதோ ஒரு இடத்தில் எங்களை பார்க்கும் போது யாரோ ஒருவர் ”உள்ளம் என்றும் எப்போதும் உடைந்து போகக்கூடாது” என ஒவ்வொரு முறையும் பாடுகின்றனர்.. அதைக் கேட்கும் போது எரிச்சல் தான் வருகிறது.

குக்கூ திரைப்படம் வந்தபோது, அதற்கு வந்த முக்கியமான விமர்சனம், பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால் படத்தோடு ஒன்ற இயலவில்லை. அவர்கள் துயரப் படுவது போல் அதிக காட்சிகள் வைத்திருந்தால் ரசிகர்களின் உள்ளத்திற்கு நெருக்கமாக சென்றிருக்கும். இங்கே கலைப்படைப்புகள் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் என்றால் இப்படித்தான் இருப்பார்கள் என்ற ஒரு பிம்பத்தை உருவாக்கி வைத்திருக்கின்றன. விடுதியில் யாராவது பேசும்போது நான் கவுண்டர் கொடுத்தால், நீங்கள் ஜோகெல்லாம் அடிப்பீர்களா என கேட்கிறார்கள்.

நூதன பிச்சைக்காரர்கள் நாடகத்தை படித்துப் பாருங்கள், அங்கே பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் சிரிக்கிறார்கள், கோவப்படுகிறார்கள் ஏமாற்றப்படுகிறார்கள் இப்படி எத்தனையோ விடயங்கள் அதில் இருக்கின்றன. அது உங்களுக்கு ஒரு புதிய உலகைக் காட்டும் என என்னால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். அதனோடு தொழில்நுட்பம் குறித்த ஒரு கட்டுரையையும் இணைத்துள்ளேன். அது உங்களுக்கு பல புதிய செய்திகளைச் சொல்லும். இதுபோன்ற நூல்கள் அதிகப் பேரை சென்றடைய வேண்டும் என்பதே எனது ஆசை. கொண்டு சேர்க்க உங்கள் கரங்கள் சேரும் என நம்புகிறேன். இந்த ஒரு நாள் புத்தகம் இலவசம். என்பதால் அமேசான் கணக்கு வைத்திருக்கும் யார் வேண்டுமானாலும் தரவிறக்கி முழுமையாக படிக்க முடியும் என்பதையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இறுதியாக என் மனதை பாதித்த ஒரு விடயத்தை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். இலக்கியங்கள் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் குறித்து உருவாக்கிய கட்டுக்கதைகளில் என் மனதை மிகவும் பாதித்தது, பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் திருமணம் செய்யத் தகுதியற்றவர்கள். ஏனெனில் அவர்களுக்கு மேட்டர் பண்ணவே தெரியாது என்பதுதான்!

இன்னும் பயங்கரமான கட்டுக்கதைகளை கட்டிவிடும் முன்னரே பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் சுதாரித்துக் கொள்ளவேண்டும். அதனால்தான் அழைக்கிறேன், பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளே பெருந்திரளாக நம் வாழ்வியலைப் பற்றி எழுத வாருங்கள்.

நூதன பிச்சைக்காரர்கள் நூலை வாங்க இங்கே வாங்கலாம்.

பார்வையற்றவன் என்னும் புனைப்பெயரில் எழுதிவரும் பொன்.சக்திவேல், புதுக்கோட்டை மாவட்டம் சண்முகநாதபுரத்தைச் சேர்ந்தவர். பிறவியிலேயே பார்வையை இழந்த இவர், தற்போது காந்தி கிராம கிராமிய நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழில் முனைவர் பட்டம் பயின்று வருகிறார். மேலும் பார்வையற்றோரால் நடத்தப்படும் முதல் தமிழ் மின்னிதழான விரல்மொழியர் இதழின் இணை ஆசிரியராகவும் உள்ளார். மேடைப்பேச்சு, பாடல் பாடுதல், கவிதை எழுதுதல், கட்டுரை எழுதுதல், விளையாட்டு வீரர் என பன்முகத் திறமை கொண்டவர்.

இது இவரது இரண்டாவது நூல்.

 நூதன பிச்சைக்காரர்கள் நூலைப்பற்றி:

மாற்று உரை தொழில்நுட்பம் என்றால் என்ன! அங்கே அனைத்து உள்ளடக்கங்களுமென்றால் அனைத்துந்தான். நீங்கள் ரம்யா பாண்டியனை கொண்டாடும் போது விசயம் தெரியாமல் நாங்கள் தேமேன்னு இருந்தோம்.

பார்வையற்றவர்கள் என்ற சொல்லைக் கேட்கும் போதே உங்களுக்குள் கருணை பிறக்கும், உங்கள் மனம் துயரத்தில் கசிந்துருகும். அவற்றோடு அவர்களது திறமைகளைக் காணும்போது, அதுகூட வேண்டாம் அவர்களது இயல்பான செயல்பாடுகளைக் காணும்போதே, உங்களுக்கு வியப்பு மேலிடும். பார்வையற்றோர், அவர்களால் உங்களுக்குள் பிறக்கும் துயரம், கருணை, வியப்பு இதுதான் இன்று வெற்றிகரமான பொருளீட்டும் சூத்திரமாகத் திகழ்கிறது.

உதாரணமாக ஊடகத் துறையை எடுத்துக் கொள்வோம். ஒரு பார்வை மாற்றுத்திறனாளியின் பாடலை கேட்டதும் சில்லறைகளைச் சிதற விட நீங்கள் தயாராக இருக்கிறீர்கள். இதைச் சரியாகப் புரிந்து கொண்ட காட்சி ஊடகங்கள், ஒவ்வொரு ரியாலிட்டி ஷோவிலும் ஒரு பார்வை மாற்றுத்திறனாளியைப் பங்கேற்பாளராகச் சேர்த்துக்கொள்கிறது. அவர்களது ரேட்டிங் உயர்வதற்காக சில சுற்றுகளுக்கு அவர் முன்னிலைப் படுத்தப் படுவார். இதுதான் பல ஆண்டுகளாக நடைபெற்று வருகிறது. அம்மேடைகளில் மாற்றுத்திறனாளிகள் நலன் குறித்தெல்லாம் நாடகங்கள் அரங்கேற்றப்படும். ஆனால், அவர்களது ஊடகங்களில் ஒருபோதும் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளுக்குப் பணி வாய்ப்பு அளிக்க மாட்டார்கள். அவர்களைப் பொறுத்தவரை பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகள் ஒரு ரேட்டிங்கிற்கான காட்சிப்பொருள் மட்டுமே என்பதில் தெளிவாக இருக்கிறார்கள்.

இவர்களுக்குப் பல தசாப்தங்களுக்கு முன்னரே, இச் சூத்திரத்தைப் பொருளீட்ட வெற்றிகரமாகப் பயன்படுத்தியவர்கள் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளுக்காக இயங்கும் தொண்டு நிறுவனங்கள். இத்தகைய அமைப்புகளைப் பார்வை மாற்றுத்திறனாளிகளும் தொடங்கி நடத்தி வருகின்றனர். விழிச்சவாலர்கள் வாழ்வில் இவ்வமைப்புகள் ஏற்றங்களையும் மாற்றங்களையும் கொண்டு வந்திருக்கின்றன என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அவ்வமைப்புகளின் மறுபக்கத்தைப் பேச வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம்.

அழகான கட்டட அமைப்பு, கணினி கூடம், மாணவர்களின் கலை நிகழ்ச்சிகள் இவை போதும் வெளியிலிருந்து வருபவர் அந்நிறுவனம் சிறப்பாக இயங்குகிறது என நம்ப. அதற்குப் பின்னால் நடக்கும் மாணவர்கள் மீதான சுரண்டல்கள் சூழ்ச்சிகள் போன்றவற்றைத்தான் “நூதன பிச்சைக்காரர்கள்” எனும் இந்நாடகம் பேசுகிறது. இது ஒரு குறிப்பிட்ட நிறுவனத்தின் கதை அல்ல. பார்வை மாற்றுத்திறனாளி மாணவர்கள் ஒடுக்கப்படும் பல நிறுவனங்களின் கதை.

தொடர்பிற்கு
மின்னஞ்சல்: paarvaiyatravan@gmail.com
கைபேசி: 9159669269

தெலுங்கானா என்கவுண்டர்: இந்திய சமூகத்திற்கு அளிக்கப்பட்ட போலியான ஆறுதல்- நீதி!

ப. ஜெயசீலன்

2011 ஜூலை 22 Anders Behring Breivik என்பவரால் நார்வேயின் Utøya என்னும் இடத்தில் நடத்திய இனவெறி/மதவெறியால் உந்தப்பட்ட பயங்கரவாத தாக்குதலில் 77(56 பேர் அங்கு சுற்றுலாவிற்காக வந்திருந்த 20 வயதுக்கு உட்பட்டவர்கள்) பேர் சுட்டு கொல்லப்பட்டார்கள். இரண்டாம் உலகப்போருக்கு பின் நார்வே நாட்டில் நடந்த மிக பெரிய உயிரிழப்பு சம்பவம் இதுதான். குற்றவாளிகளை தண்டிப்பதில் நம்பிக்கையில்லாமல் அவர்களுக்கு மறு வாழ்வளிப்பதை நோக்கமாக கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும் நார்வேயின் சட்டம் ஒழுங்கை பேணும் காவல்துறைக்கும், நீதித்துறைக்கும், மானுட மாண்பிலும், மனிதாபிமானத்திலும் நம்பிக்கைகொண்டுள்ள நார்வே மக்களுக்கும் இந்த சம்பவம் ஒரு பெரும் சோதனையாக அமைந்தது. நார்வேயில் அதிகபட்ச தண்டனை என்பது 21 வருட சிறை தண்டனை தான். இவனை போன்ற ஈவு இரக்கமற்ற மிருகத்திற்கும் 21 வருட சிறைத்தண்டனை தானா என்று உலகம் ஒரு கேள்விக்குறியோடும் இவனுக்கு மட்டுமாவது மரணதண்டனை நிறைவேற்றுவார்களா என்ற எதிர்பார்ப்போடும் கவனித்தது.

குற்றம் சுமத்தப்பட்டவர் தனது குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டதோடு தான் அதற்கு வருந்தவில்லையென்றும் மாறாக தான் செய்தது தனது தற்காப்பிற்காக நடத்திய தாக்குதல் என்றும் வாதிட்டார். அந்த குற்ற செயலில் ஈடுபடுவதற்கு முன்பு 1500 பக்கம் கொண்ட அவர் எழுதிய மின்னஞ்சலை பலருக்கும் அனுப்பியிருந்தார். அதில் வெள்ளை இனவெறியை தூண்டும், இஸ்லாத்திற்கு எதிரான கருத்துக்களையும், தனது நாட்டில் குடியேறும் பிற நாட்டினருக்கு எதிரான கருத்துக்களையும் பகிர்ந்திருந்தார். ஒரு வகையில் அவர் நார்வேயின் சகிப்புத்தன்மைக்கும், மானுட மாண்பின் மீதான நார்வே சமூகத்திற்கு இருந்த பற்றின் மீதும் ஒரு பெரும் சோதனையை ஏற்படுத்தினார். இருந்தும் கூட நார்வேயின் நீதிமன்றம் விசாரணையின் முடிவில் அவருக்கு அதிகபட்ச தண்டனையான 21 வருடங்களை மட்டுமே விதித்து தீர்ப்பளித்தது.

அப்பொழுது இதை பற்றி வெளியான ஒரு டாக்குமென்றியை நான் பார்த்தது எனக்கு இன்னும் நினைவிருக்கிறது. அந்த டாக்குமென்டரியின் முடிவில் அந்தத் தாக்குதலில் தனது 2 பதின்வயது மகன்களை பறிகொடுத்த தந்தையிடம் Anders வெறும் 21 வருட சிறைத்தண்டனையோடு தப்பித்துக்கொண்டது உங்களுக்கு கோபம் வரவைக்கவில்லையா? அவனைப் போன்றவர்களுக்கு மரண தண்டனை தரவேண்டும் என்று உங்களுக்கு தோன்றவில்லையா? என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர் அளித்த பதில் என்னை நெகிழ செய்தது.

அவர் நாங்கள் ஒரு சமூகமாக ஒரு சக மனிதனை எதன் பொருட்டும் கொல்லும் உரிமை யாருக்கும் இல்லை என்பதை முழுமையாக நம்புகிறோம்/ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறோம். எனவே ஒரு நொடி கூட அவனை கொல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணம் எனக்கு எழவில்லை. அப்படி தோன்றியிருந்தால் அவனுக்கும் எனக்குமான வித்தியாசம் இல்லாமல் போயிருக்கும். ஒரு வேளை எனது மகன்களுக்கு நான் நீச்சல் கற்றுத்தந்திருந்தால் அவர்கள் அங்கிருந்த குளத்தில் குதித்து தப்பித்திருப்பார்களோ என்ற எண்ணம் மட்டுமே எனக்கு அடிக்கடி வருகிறது என்றார். ஒரு நவீன நாகரீக ஜனநாயக சமூகத்தில் பயிற்றுவிக்கப்பட்டவர்களின் சிந்தனை எப்படியிருக்கும் என்பதற்கு இது ஒரு உதாரணம்.

2016ல் Anders சிறையில் தனது மனித உரிமை பறிக்கப்பட்டதாக நார்வே அரசுக்கு எதிராக வழக்கு தொடுத்தார். infact Anders 360 சதுரடி கொண்ட விசாலமான இடத்தில TV, radio, gym, video games, காற்றோட்டத்திற்கு ஜன்னல்கள், சொந்த சமையல் அறை என்று நட்சத்திர விடுதிக்கு சமமான வசதிகளுடன் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார். தன்னை அதிக நாட்கள் தனிமையில் அடைத்துவைப்பதாகவும், அடிக்கடி நிர்வாணப்படுத்தி சோதிப்பதாகவும் அரசுக்கெதிராக குற்றம் சாட்டினார். இது சம்மந்தமாக கோர்ட்டிற்கு வந்த போதும் நாஜிக்களின் salute அடித்தார். தனது குற்ற செயல் குறித்தான எந்த வருத்தத்தையும் அவர் வெளிப்படுத்தவில்லை.

இருந்தும் நீதிமன்றம் அவர் சொன்னதில் உள்ள நியாயத்தை ஏற்று கொள்வதாகவும் அவர் நடத்தபட்ட விதம் நார்வேயின் மனித உரிமை மதிப்பீடுகளுக்கும், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் மனித உரிமை மதிப்பீடுகளுக்கும் எதிராக உள்ளதாக சொல்லி Andersகு சுமார் 40000 டாலர் நஷ்ட ஈடு தர உத்தரவிட்டது. இதனை குறித்து Andersஇன் துப்பாக்கி சூட்டில் தப்பி பிழைத்தவர்களிடம் கேட்டபோது நீதிமன்ற தீர்ப்பை ஏற்பதாகவும் யாராக இருந்தாலும் மனித உரிமை என்பது எல்லோருக்கும் பொதுவானது என்றும் Andersன் குற்றச்சாட்டில் நியாயம் இருப்பதாகவும் கருத்து தெரிவித்தார்கள். ஒரு நவீன நாகரீக ஜனநாயக சமூகத்தில் பயிற்றுவிக்கப்பட்டவர்களின் சிந்தனை எப்படியிருக்கும் என்பதற்கு இது இன்னொரு உதாரணம்.

மனித மாண்பை குறித்தோ, மனித உரிமை குறித்தோ, நவீன நாகரீக சமூகத்தை குறித்தோ, ஜனநாயகத்தை பற்றியோ எந்த அடிப்படை புரிதலோ, அறிவோ, கல்வியோ இல்லாத காட்டுமிராண்டிகளும், தற்குறிகளும், பொறுக்கிகளும், இரட்டை வேடகாரர்களும், முட்டாள்களும் புழங்கும் சமூகம் எப்படியிருக்கும் என்பதிற்காண அடையாளம் தான் தெலுங்கானாவில் 4 பேர் சுட்டு படுகொலை செய்யப்பட்ட மிக கொடூரமான, அப்பட்டமான மனித உரிமை மீறலை கொண்டாடும், சிலாகிக்கும் சில்லறை பசங்களும், ஊடகங்களும் புழங்கும் இந்திய, தமிழ் சமூகம்.

இந்தியாவில் காவல்துறை என்பது மிக மோசமாக பயிற்றுவிக்கப்பட்ட, தரமற்ற, தொழில் நேர்த்தியோ, தொழில் அறமோ அற்ற ஒரு கேவலமான அமைப்பு. வேட்டை நாய்களுக்கு என்னென்ன பயிற்சிகள் தேவைப்படுமோ அந்த அளவிற்கான பயிற்சிகளும், பாடங்களும் மட்டுமே இந்தியாவில் காவல்துறையினருக்கும் அளிக்கப்படுகிறது. முதலாளி கவ்விக்கொண்டு வர சொல்லும் எலும்பை கவ்விக்கொண்டு வருவது மட்டுமே இந்தியாவில் காவல் துறையினரின் வேலை. இதில் எந்த ஒளிவோ மறைவோ கிஞ்சித்தும் கிடையாது.

போலீசிங் என்பதின் அடிப்படையான அர்த்தத்தை இன்னமும் இங்கு மக்களோ, காவல்துறையோ புரிந்துகொண்டதாக தெரியவில்லை. மேலை நாடுகளில் உள்ள காவல்துறையினரின் சமகால policing மற்றும் professional standardஓடு ஒப்பிட்டால் நமது காவல்துறை atm வாசலில் நிற்கும் காவலாளிகளாய் கூட தகுதி பெறாது. இப்படிப்பட்ட காவல்துறைதான் தனது முதலாளி கவ்விவர சொன்ன 4 உயிர்களை encounter என்னும் பெயரில் கவ்விவந்துள்ளது. தமிழ் படங்களை ஆங்கில படங்களை போல எடுக்கும் வெள்ளைக்கார துரை கவுதம் வாசுதேவ் encounter செய்யும் காவல்துறையை நாயகத்தன்மையோடு காட்டிய சில்லறைத்தனமான காக்க காக்க படங்களை சிலாகித்து கொண்டாடும் சமூகத்தில் 4 உயிர்களை அரச பயங்கரவாதம் காவு வாங்கியிருப்பதை கொண்டாடுவர்களை பார்த்து நாம் ஆச்சர்யம் அடைய முடியாது.

தனிப்பட்ட ஒருவர் தனக்கு ஏற்படும் கோபம், வெறி, பழிவாங்கும் உணர்வு எல்லாவற்றையும் எப்படி வேண்டுமானாலும் வெளிப்படுத்தலாம். ஆனால் ஒரு சமூகமாக நாம் நமது உணர்ச்சிகளை எப்படி வெளிப்படுத்துகிறோம் என்பது கவனத்துக்குறியது. குற்ற செயல்களில் ஈடுபடுபவர்களை குஞ்சை அறுக்க வேண்டும், கல்லால் அடித்து கொல்ல வேண்டும், நாயைப் போல சுட்டுக் கொல்லவேண்டும் போன்ற கோரிக்கைகளை முன்வைக்கும் சமூகத்தின் மனநலன் மிகுந்த கவலைக்குரியது.

குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடுபர்களின் வீட்டில் எத்தனை காற்றோட்டமான ஜன்னல் இருந்தது என்பதில் தொடங்கி ஒரு சமூகமாக ஒரு குற்றவாளிக்கு குற்றமிழைப்பதற்கான சிந்தனை தோன்றியவுடன் அவனுக்கு அந்த குற்றமிழைப்பதை தவிர்ப்பதற்கான எத்தனை வாய்ப்புகளை சமூக கட்டமைப்பு வழங்கியிருக்கிறது என்பது வரையும் பல்வேறு கோணங்களும், பரிணாமங்களும், factorsம் ஒரு குற்றக்செயலின் பின்பும், குற்றவாளியின் பின்பும் அடங்கியிருக்கிறது.

இன்னும் சொன்னால் குற்றவாளிகளும், குற்றங்களுமே சமூகத்தின் உள்ளார்ந்த ஆன்ம நலத்தை பிரதிபலிக்கிறார்கள். a crime gives us the insight in to the cross section of a society’s mental wellness. இதை நாம் ஆராய தொடங்கினால் மொத்தமாக இந்தியாவின் மீது அணுகுண்டு போட்டு அழிக்க வேண்டிய முடிவிற்கு நம்மை கொண்டு போய் நிறுத்தும். அதனை தவிர்க்க வேட்டை நாய்கள் அவ்வப்பொழுது 4 எலும்பை கவ்விக்கொண்டு வந்து இந்திய சமூகத்திற்கு போலியான ஆறுதலையும் நீதியையும் அளிப்பது தேவையாய் இருக்கிறது.

நூல் அறிமுகம்: சைபர் சிம்மன் எழுதிய ‘மொபைல் ஜர்னலிசம்’

பீட்டர் துரைராஜ்

தொழில்நுட்பம் குறித்தும், இணையம் குறித்தும் தொடர்ந்து பத்திரிக்கைகளிலும், தனது வலைப்பக்கத்திலும் எழுதி வரும் சைபர்சிம்மன். ‘மொபைல் ஜர்னலிசம்’ என்ற நூலை எழுதியுள்ளார்.அவர் ஏற்கனவே எழுதியுள்ள நான்கு நூட்களும் இணையம், தொழில்நுட்பம் தொடர்பானவையே.

நேர்த்தியோடு வெளிவந்துள்ள இந்த நூலை நான் போகிற போக்கில் படித்துவிட்டேன். எளிய சொற்கள், சின்னஞ்சிறு வாக்கியங்களில் மொபைல் ஜர்னலிசம் குறித்த ஒரு பருந்துப் பார்வையை இந்த நூல் தருகிறது. இது குறித்து மேலும் தெரிந்து கொள்ள விரும்புவர்களுக்கு நூலாசிரியர் தான் எடுத்தாண்ட மூலநூட்கள், இணைய பக்கங்களின் சுட்டிகள் போன்றவற்றை இணைப்பாக கொடுத்துள்ளார். இந்த நூலை ஒரு பார்வைநூலாக (reference book) கருதிக் கொள்ளலாம்.

செல்போன், ஸ்மார்ட் போன், ஐ போன் போன்ற கையடக்க சாதனங்கள் ஊடகத்துறையில் எப்படி இயல்பாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன; அவை எப்போது முதல் பயன்படுத்தப்பட்டன, அதற்கான தேவை என்ன என்பதை விளக்குவது மூலம் மொபைல் ஜர்னலிசத்தின் வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியை அழகாக சொல்லுகிறார் நூலாசிரியர். சைபர் சிம்மன் என்கிற நரசிம்மன் இலோயோலா கல்லூரியில் பயிலும் இதழியல் மாணவர்களுக்கு வகுப்பு எடுப்பவர். எனவே ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் ஒரு அமர்வுக்கு தேவைப்படும் உரைபோல பாந்தமாக இருக்கிறது. ஆசிரியர் என்பதால் சொல்லக்கூடிய தகவல்களும் புதிதாக, சரியானதாக இருக்கலாம். இது ‘மொபைல் ஜர்னலிசம்’ குறித்து தமிழில் வெளிவந்துள்ள முதல் நூல்.

“இதழியலை மக்கள் நலன், மாற்றத்திற்கான வழியாகக் கருதி, அந்த நம்பிக்கையுடனும், ஊக்கத்துடனும் செயல்பட்ட மறைந்த பத்திரிக்கையாளரும், நண்பருமான (எம். யு. ஜே. தலைவர்) மோகன் நினைவுகளுக்கு” இந்த நூலை சமர்ப்பணம் செய்துள்ளார் சைபர் சிம்மன். அதனால்தானோ என்னவோ அவர் சொல்லும் உதாரணங்களும் மக்களை முதன்மைப்படுத்தியே உள்ளன. சிரியாவில் வெடித்த உள்நாட்டுப் போரின் போது கெடுபிடிகளுக்கு இடையில் ‘அகதிகள் வலியை உணரவைத்த’ ஜெர்மானியின் இளம் நிருபரான பால் ராம்சைமர் (Paul Ronzheimer); சதீஷ்கர் மாநிலத்தில் ‘சிஜிநெட் ஸ்வரா’ என்ற ‘ஆதிவாசிகளுக்காக செல்போன் வானொலி’ நடத்தும் சவுத்திரி போன்றோர் நன்கு சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

‘மொபைல் ஜர்னலிசம்’ – ‘செல்பேசி இதழியல்’ ஆங்கிலத்தில் மோஜோ என்றே பிரபலமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது என்று சொல்கிறது இந்த நூல். 2005 ம் ஆண்டு அமெரிக்காவின் ‘தி நியூஸ் பிரஸ்’ என்ற நாளிதழால் மோஜோ என்னும் வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டது என்கிறார் சைபர்சிம்மன். மோஜோ’ – மொபைல் ஜர்னலிசம், மோஜா வரலாறு, மோஜோ அடிப்படைகள், மோஜோ நுணுக்கங்கள், மோஜோ செயலிகள் – சாதனங்கள் என்ற அத்தியாயங்களில் 37 தலைப்புகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு தலைப்பும் மூன்று, நான்கு பக்கங்களில் எழுதப்பட்டுள்ளன. மொபைல் போனை வைத்துக் கொண்டு என்ன செய்யலாம், அதன் சாத்தியங்கள், இத்துறையில் இதுவரை நடந்துள்ள மாற்றங்கள் என்னவென்பதை ஒரு தொகுப்பாக இந்த நூல் நமக்கு காட்டுகிறது.

ஒரு செய்தியை வெளியிடத் தீர்மானிக்கும்போது பொதுநலனே அதற்கு ஆதார அம்சமாக உள்ளது. அதேபோல ஒரு செய்தியை வெளியிடாமல் இருக்கத் தீர்மானித்தாலும் ‘பொதுநலனே அதற்கான காரணமாக அமைகிறது’ என்று ‘செல்பேசி இதழுக்கான அறம்’ அத்தியாயத்தில் கூறுகிறார். ‘எப்படியும் இணையத்தில் வெளியாகும் வாய்ப்பிருப்பது என்பது அறம் மீறிய செய்திகளை வெளியிடுவதற்கான நியாயமாகாது’ என்றும் கூறுகிறார்.

‘1776 ல் நிகழ்ந்த அமெரிக்க பிரகடனம் பிரிட்டனில் உள்ள மக்களுக்கு தெரிய 48 நாட்கள் ஆனது’. ஆனால் இப்போது உடனுக்குடன் செய்திகள் தெரிய வருகின்றன. எனவே நவீன தொழில்நுட்பங்களை ஊடகங்கள் உடனுக்குடன் கைகொள்வது அவசியமாகிறது. சைபர் சிம்மன் சொல்லுவது போல இது ஒரு ‘நவீன இதழியல் கையேடுதான்’. இதற்கு முன்பாக இருந்த வி.ஜெ.(வீடியோ ஜர்னலிசம்) பற்றியும் இந்த நூலில் சொல்லப்படுகிறது. குறுஞ்செய்தி மூலமாக செய்தி அனுப்பிய சம்பவங்களும் உண்டு.

காமிராவை எப்படி பிடிக்க வேண்டும், வெளிச்சம் எங்கிருந்து விழவேண்டும், படக்காட்சி எப்படி இருக்க வேண்டும், இப்போது இருக்கும் செயலிகள் யாவை என்பது போன்ற தொழில்நுட்ப விபரங்களையும் இந்த நூலில் விளக்குகிறார். இதனைப் பயன்படுத்துபவர்களுக்கு இக்குறிப்புகள் பயனுள்ளவையாக இருக்கும். உடனடிச் செய்திகளை எப்படி சொல்லுவது, கதை சொல்லுவதன் அடிப்படைகள் எத்தகையது என்பதையும் சொல்லுகிறார். மனித குல வரலாறு கதைகள் மூலம்தான் பரப்பப்டுகிறது, எனவே சம்பவங்களை கதையாகச் சொல்ல வேண்டும் என்பது இவரது கருத்தாகும்.

மொத்தத்தில் இந்த நூல் இத்துறையில் முக்கியமான நூல்; முதல் நூல். பத்திரிக்கையாளர்களுக்கு இதிலிருந்து பயனுள்ள குறிப்புகள் கிடைக்கலாம். பொதுமக்கள் இதிலிருந்து பல அடிப்படைகளை புரிந்து கொள்ள முடியும். வித்தியாசமான முயற்சி. கிட்டத்தட்ட ஒரு பாடநூல் போல உள்ளது. ‘இதழியல் என்பதே ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கோடு கதை சொல்லுதல்’ என்று சொல்லும் சைபர்சிம்மன் ‘இதழாளர்களைப் பொறுத்த வரையில் கதைதான் எல்லாமும்’ என்கிறார்.

‘மொபைல் ஜர்னலிசம்’, கிழக்கு பதிப்பகம்/216 பக்கங்கள்/செப்டம்பர் 2019/ரூ.225

தொழிற்சங்க செயல்பாட்டாளரான பீட்டர் துரைராஜ், பல்துறை சார்ந்த செயல்பாட்டாளர்களின் நேர்காணல்கள், நூல் அறிமுகம் ஆகியவற்றை எழுதிவருகிறார்.

“முஸ்லீமுக்கும் இதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?”: சொன்னவர் மேட்டுப்பாளையம் டி.எஸ்,பி. மணி

“சக்கிலியா நாய்களுகிட்ட கெஞ்சிட்ட இருக்கனுமா?”, “முஸ்லீமுக்கும் இதுக்கும் என்ன சம்பந்தம், இந்த விசயதுள்ள நீங்க தலையிட கூடாது” இந்த இரண்டு கேள்விகள் திரும்ப திரும்ப தொந்தரவு செய்துகொண்டே இருக்கிறது. இந்த இரண்டு கேள்விகளையும் கேட்டவர் மேட்டுப்பாளையம் டி.எஸ்,பி. மணி.

மேட்டுப்பாளையத்தில் 2.12.19 காலை இருபது அடி உயரம் உள்ள சுவர் இடிந்து விழுந்து 17பேர் என்ன நடந்தது என்று எதனையும் யூகிக்கும் முன்பே கொடுரமான மரணத்தை சந்தித்துள்ள சூழலில் அவை அனைத்தையும் வேறு பக்கம் திருப்பிவிடும் வேலையை மிக கவனகமாக காவல்துறை செய்துள்ளது. அந்த ஆகால மரணத்துக்கு காரணமானவரை கைது செய்ய வேண்டும் என்ற ஒற்றை கோரிக்கையை தவிர கூடியிருந்த பொதுமக்கள் அரசியல் இயக்கங்கள் வேறு எந்த கோரிக்கையையும் பிரதானமாக எழுப்பவில்லை. அவரை கைது செய்யும்வரை உடலை வாங்க முடியாது என்று சொன்னார்கள். அமைச்சர் எஸ்.பி.வேலுமணி வருவதற்கு முன்பு அனைத்து கூட்டத்தையும் கலைக்க வேண்டும் என்பதில்தான் காவல்துறை குறியாக இருந்துள்ளது.

வட்டாச்சியர் அலுவலகத்தில் மாவட்ட ஆட்சியர் தலைமையில் பேச்சுவார்த்தை நடக்கும் அதே வேளையில் கூடிய பொதுமக்களை எப்படியும் அங்கிருந்து அப்புறப்படுத்த வேண்டும் என்பதிலேயே முழு கவனமும் காவல்துறைக்கு இருந்ததின் விளைவே அந்த திடிர் தாக்குதல். இந்த போராட்டத்தில் கலந்து கொண்ட இஸ்லாமிய அமைப்பை சேர்ந்தவர்களைத்தான் “முஸ்லீமுக்கும் இதுக்கும் என்ன சம்பந்தம், இந்த விசயதுள்ள நீங்க தலையிட கூடாது” என்று மேட்டுப்பாளையம் டி.எஸ்,பி. மணி கூறினார்.

அப்போது அவர்கள் சொன்ன பதில் “நாங்கள் சோத்தைதான் திங்கிறோம், வேறு எதுவையும் அல்ல” என்றும் “எங்கள் வீட்டிலும் இதேபோல சின்ன குழந்தைகள் உள்ளது” என்று சொல்லி உள்ளனர். திராவிட தமிழர் கட்சி தலைவர் வெண்மணி, சமத்துவ முன்னணி தலைவர் கார்கி உள்ளிட்ட 12 நபர்கள் மீது ஒரு வழக்கு பதிவு செய்து கைது செய்ததும், நாகை திருவள்ளுவன் உள்ளிட்ட 12 நபர்கள் மீது கைது செய்து தனி வழக்கும் மேட்டுப்பாளையம் காவல்துறை பதிவு செய்து கைது செய்தது.

நீதி கேட்டவர்களை அடித்து விரட்டும் போலீசு…

அப்போதுதான் “சக்கிலியா நாய்களுகிட்ட கெஞ்சிட்ட இருக்கனுமா?” என்று சொல்லி நாகை திருவள்ளுவனை டி.எஸ்,பி. மணி அடித்துள்ளார். ஒடுக்கப்பட்ட இரண்டு சமூகத்தை சேர்ந்தவர்களையும் காவல்துறை அணுகும் முறை எல்லோருக்கும் தெரிந்தது. ஆனால் நியாமான உரிமைகளை கூட கேட்கக் கூடாது என்பது ஜனநாயக வன்முறையே. பாதிக்கப்பட்ட நபர்கள் மீதே வழக்கு பதிவு செய்வது சட்டத்தின் மீது மக்களுக்கு எப்படி நம்பிக்கை பிறக்கும். ஒரு பதட்டமான சூழலில் கவனமாக செயல்பட வேண்டிய அரசு எதற்கு அவசர அவசரமாக கூட்டத்தை கலைப்பதையும், இரவோடு இரவாக அனைத்து உடல்களையும் எரிப்பதும் எதனை மறைக்க அல்லது யாரை காப்பாற்ற என்ற கேள்வி வந்து கொண்டே இருக்கிறது.

காவல்துறை நடந்துகொண்ட முறை எல்லோருக்கும் தெரியும், எல்லா தொலைக்காட்சியும் ஒளி பரப்பியது. ஆனால் கைது செய்தவர்கள் மீது பொது சொத்துக்கள சேதப்படுத்திய வழக்கு பதிவு செய்யப்படுகிறது. எதனை சேதப்படுத்தினார்கள் என்று நீதிமன்றத்தில் கேட்டபோது ஒரு போலிசின் பைக்கை சேதப்படுத்தினார்கள் என்று காவல்துறை தரப்பு சொல்கிறது. அதற்கான ஆதாரம் கேட்டபோது இதோ வருகிறேன் என்று ஒரு போலீஸ்காரர் வெளியே சென்று இரண்டு கற்களை எடுத்து வந்து கொடுக்கிறார். “என்ன இது” என்று கேட்ட போது ‘இந்த கல்லை வைத்துதான் பைக்கை அடித்தார்கள்’ என்று காவலர் சொல்கிறார் (இதைத் தான் (கற்களை) அந்த மூளையில் தேடிக்கொண்டு இருந்தீர்களா”).

அந்த கல்லின் வரலாறு புவியியல் எல்லோருக்கும் தெரிந்த பின்பு நீதிபதியே “பொது சொத்தை சேதப்படுத்திய பிரிவு, மற்றும் அரசு ஊழியர் பணி செய்ய விடாமல் தடுத்த பிரிவையும் நீக்குகிறார். சாதாரண பிரிவில் நீதிபதி காவல் அடைப்பு ஆணையை பிறப்பிக்கிறார். கோவம் கொண்ட காவல்துறை ஓரிரு நாளில் அனைவரும் வெளியே வந்து விடுவார்கள் என்று தெரிந்தபின்பு கோவை சிறையில் அடைக்க வேண்டிய வெண்மணி உள்ளிட்டவர்களை 1500 பேரை வைக்கும் அளவு கொண்ட கோவை சிறையில் இந்த 12 பேரை வைக்கும் அளவுக்கு இடமில்லை எனக்கூறி, அவர்களை சேலம் சிறைக்கு அழைத்து போவது அதிகாரத்தின் உச்சம்.

டி.எஸ்.பி.மணி தலைமையில் நடந்த மனித உரிமை மீறலை (சாதி பெயரை சொல்லி அடித்தது உட்பட அனைத்தையும் புகாராக எழுதி நீதிமன்றதில் மனித உரிமை ஆணையத்துக்கு அனுப்ப ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. நீதிபதி நியாயம் உணர்ந்து மனித உரிமை ஆணையத்துக்கு அனுப்புவதாக உறுதி அளித்துள்ளார். பத்துக்கும் மேற்பட்ட வழக்கறிஞர்களின் பணி அற்புதம். “நம் கற்கும் கல்வி நமது சமூகத்துக்கு பயன்பட வேண்டும், அதுவே பெற்ற கல்வியின் பயன் ” என்ற சட்ட மேதை அம்பேத்கர் வரிகளை நேரம் உணர்ந்து நடைமுறைப்படுத்திய அனைத்து தோழமைகளின் பணியும் அற்புதம்.

அ.கரீம் முகநூலில்…

இது தீண்டாமைச் சுவர் இல்லை என்றால் வேறு எதுதான் தீண்டாமைச் சுவர்?

இரா. முருகவேள்

மேட்டுப்பாளையத்தில் 17 பேரைப் பலிவாங்கிய சுவர் பற்றி வெளிவரும் உண்மைகள் படுமோசமானவையாக உள்ளன.

அது ஒரு வீட்டின் காம்பவுண்ட் சுவர் மட்டுமல்ல. மேட்டுப்பாளையத்திலேயே வசதி படைத்தவர்கள் வாழும் பகுதியையும், அருந்ததிய மக்கள் வாழும் பகுதியையும் பிரிந்த்து எழுப்பப்பட்டிருந்த சுவருமாகும்.

அருந்ததிய மக்கள் லே அவுட் சாலைகளில் நடமாடுவதைத் தடை செய்யவே அமைக்கப்பட்ட தீண்டாமைச் சுவர் இது.

மேட்டுப்பாளையத்தில் ஒரு கூட்டுறவு சங்கம் லேஅவுட் அமைத்த போது பெரும் பணக்காரர்கள் இங்கே வந்து குவிந்தனர். லேவுட்டுக்கு அப்பால் இருந்த நடூர் தலித் மக்கள் வாழும் பகுதியாகவும், வறுமை மிகுந்ததாகவும் இருந்ததால் அது தங்கள் கண்ணில் பட்டு இந்தப் பகுதியி்ன் அழகைக் கெடுத்து விடக்கூடாது என்றும், அவர்கள் தங்கள் சாலைகளில் நடமாடிவிடக் கூடாது என்றும் 100 அடி நீளமும், 20 உயரமும் கொண்ட கருஙகல் சுவரை சேரிக்கும், லேவுட்டும் நடுவே துகில் மாளீகையார் உள்ளிட்டவர்கள் எழுப்பினர்.

இது அருந்ததிய மக்களின் சாலையை அடியோடு மறித்தது. இந்தச் சுவரை எடுக்க வேண்டும் என்பது அவர்களது நீண்ட நாள் கோரிக்கையாகும்.

சுவர் எழுப்பிய இந்த பணக்கார லேஅவுட்டானது காம்பவுண்ட் போட்டு தங்கள் பகுதியை மூடி வைக்க அனுமதி பெற்ற கேட்டட் கம்யூனிட்டியோ, தனியார் டவுன்ஷிப்போ அல்ல. அதே போல இந்த லே அவுட்டின் மற்ற சாலைகளை மறித்து சுவர் எழுப்பப் படவில்லை.

மற்றவர்கள் நடமாட்டத்தைத் தடுக்க சுவர் எழுப்பும் உரிமை இவர்களுக்கு இல்லை. சட்டப்படி வீட்டு மனைகள் விற்றுத் தீர்ந்ததும் லேஅவுட் சாலைகளை தான செட்டில்மெண்ட் பத்திரம் எழுதி அரசிடம் ஒப்படைத்து விட வேண்டும். பின்பு அந்த சாலைகள் எல்லோருக்கும் பொதுவானவை ஆகிவிடும்.

இங்கே நடூரை மறித்து சட்டவிரோதமாக சுவர் எழுப்புவதை அரசும் நகராட்சியும் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தன.

இந்த சுவரோரம் 22 செண்ட் மனை சக்ரவர்த்தி துகில் மாளிகை உரிமையாளருடையது. எனவே சுவர் எழுப்புவதில் அவருக்கு முக்கிய பங்கிருந்திருக்கலாம்.

இவர் கருங்கல் சுவர் ஓரம் செடிகள் வளர்த்து நீர் விட்டு அந்தப் பகுதியையே சதுப்பு நிலம் போல ஆக்கிவிட்டார். இது சுவரை பாதித்து சுவருக்கு அப்பால் வாழ்ந்து வந்த மக்களையும் கடுமையாகப் பாதித்தது. அவர்கள் இது பற்றி முறையிட்டும் துகில் மாளிகை உரிமையாளர் கண்டுகொள்ளவில்லை என்கிறார்கள்.

மழைகாலத்தில் தொடர்ந்து மழை பெய்ததும் வடிகால் இல்லாமல் சுவர் ஓரம் நீர் குளம் போலத் தேங்கியது. சுவர் உடைந்து விடுவதைத் தடுக்கும் கான்கிரீட் பீம்கள் இல்லாமல் நெடுநெடு உயரத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த சுவர் ஏற்கெனவே பலவீனமடைந்திருந்தது.

நள்ளிரவில் கனமழையில் ஏற்கெனவே சிதிலமாகியிருந்த சுவர் இடிந்து விழுந்து விலைமதிப்பற்ற உயிர்களைப் பலிவாங்கியது. இந்த உயிர்களைக் காப்பாற்றி இருக்கலாம்.

கேடுகெட்ட சாதியுணர்ச்சி, சுத்த உணர்ச்சி, அழகுணர்ச்சியால் ஏற்கெனவே வேதனை அனுபவித்து வந்த மக்கள் உடமைகளையும் உயிரையும் இழந்து உள்ளனர்.

இது தீண்டாமைச் சுவர் இல்லை என்றால் வேறு எதுதான் தீண்டாமைச் சுவர்?

இரா. முருகவேள், எழுத்தாளர்; வழக்கறிஞர்.

BSNL நட்டத்துக்கு என்ன காரணம்? முன்னாள் தொலைத்தொடர்பு சம்மேளன அதிகாரி ஆர்.பட்டாபிராமன்நேர்காணல்

தேசியத் தொலைத்தொடர்பு சம்மேளனத்தின் (NFTE) பல்வேறு பொறுப்புகளில் 39 ஆண்டுகள் இருந்தவர் ஆர்.பட்டாபிராமன். 63 வயதாகும் ஓய்வுபெற்ற தொலைபேசித் தொழிலாளியான இவர் ஒரு சிந்தனையாளர்; காத்திரமான பல கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். ‘நவீன சிந்தனையின் இந்திய பன்முகங்கள்’ என்ற இவரது நூல் தற்போது வெளிவந்துள்ளது. ‘Ideas of O.P.Gupta’ என்ற நூலின் தொகுப்பு ஆசிரியர். இந்த நேர்காணலில் பொதுத்துறை நிறுவனமான பி.எஸ்.என்.எல்.-ன் நெருக்கடி பற்றியும், அதற்கான தீர்வுகள் பற்றியும் பேசுகிறார். தடைம்ஸ் தமிழ்.காமிற்காக இந்த நேர்காணலை செய்தவர் பீட்டர் துரைராஜ்.

ஆர்.பட்டாபிராமன்

கேள்வி : பி.எஸ்.என்.எல். கடுமையான நெருக்கடியில் இருக்கிறதே, இது பற்றி என்ன சொல்லுகிறீர்கள்?

பதில்: தொலைத்தொடர்பு துறையே நெருக்கடியில் இருக்கிறது. அது பிஎ.ஸ்.என்.எல். நெருக்கடியாக சித்தரிக்கப்படுகிறது. ரிலையன்ஸ், ஜியோ, வோடாபோன் போன்ற நிறுவனங்கள் வருவாய் மார்க்கெட்டையும் பிடித்திருக்கிறார்கள்; வாடிக்கையாளர் மார்கெட்டையும் பிடித்திருக்கிறார்கள். ஒட்டுமொத்த தொலைத்தொடர்புத்துறை 7 இலட்சம் கோடி ரூபாய் கடனில் சிக்கியுள்ளது. ஆனால், இதில் பி.எஸ்.என்.எல். வாங்கியுள்ள கடன் 15,000 கோடி மட்டுமே. ஆனால் பி.எஸ்.என்.எல் மட்டுமே கடன் பொறியில் சிக்கித் தவிப்பது போல சித்தரிக்கப்படுகிறது.

ரிலையன்ஸ் இன்போகாம் என்ற நிறுவனம் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு 40,000 கோடி வருவாயில் இருந்த நிறுவனம்; பிறகு கடனில் சிக்கியபோது அவரது அண்ணன் முகேஷ் அம்பானிதான் 350 கோடி ரூபாய் கொடுத்து தனது தம்பி அனில் அம்பானியை காப்பாற்றினார். ரிலையன்ஸ் ஜியோவின் வருகை இந்த நெருக்கடியை இந்தத் துறையில் தீவிரப் படுத்தியுள்ளது. ஏற்கெனவே தொலைபேசித்துறைதான் (DoT), இந்த துறையில் ஏகபோகமாக இருந்தது. அது ரிலையன்ஸ் ஜியோ ஏகபோகமாக மாறும் சூழல் இருக்கிறது. ரிலையன்சை தவிர மற்ற தொலைத் தொடர்பு நிறுவனங்களும் நெருக்கடிக்கு ஆளாகி உள்ளன. தொலைத்தொடர்பு தொழிலுக்கு கடன் கொடுக்க கூடாது என்று ரிசர்வ் வங்கி சுற்றறிக்கை அனுப்பி இருக்கிறது. தொலைத்தொடர்பு தொழிலின் வருவாய் குறைந்து உள்ளது; இலாபம் குறைந்து உள்ளது. ஒரு சந்தாதாரர் மூலம் கிடைக்கும் சராசரியான வருவாய் (Average Revenue Per User) குறைந்துள்ளது. ARPU என்று சொல்லுவார்கள். ஆனால் பி.எஸ்.என்.எல். மட்டும்தான் நெருக்கடியில் இருப்பதாக பேசுகிறோம்.

கேள்வி : தொழிலாளர்களுக்கு பி.எஸ்.என்.எல். சம்பளமே வழங்காதபோது ‘பென்ஷன் பிதாமகன் ஓ.பி.குப்தா’ என்ற நூலை வெளியிட்டவர் நீங்கள். அவர் உயிரோடு இருந்திருந்தால் இப்படி ஒரு நெருக்கடி வந்திருக்காது என்று உங்கள் சங்கத்தைச் சார்ந்த தொழிலாளர்கள் முகநூலில் எழுதி வருகிறார்ரகளே?

பதில்: ஓ.பி.குப்தா ஒரு மிகப்பெரிய ஆளுமை. அவர் அரசு ஊழியர்களுக்கு சங்கம் நடத்தியவர். ஆள் எடுப்பு தடைச் சட்டம் அமலில் இருந்தபோதே ஒரு இலட்சம் காண்டிராக்ட் தொழிலாளர்களை நிரந்தரம் செய்ய வைத்தவர். அவர் இருந்திருந்தால் பேச்சுவார்த்தையில் செல்வாக்கு செலுத்தி இருக்கலாம். தொழிலாளர்களை அணி திரட்டுவதில், அரசாங்கத்தை அணுகுவதில் இன்னும் சிறப்பாக செயல்பட்டு இருக்கலாம். ஆனால் வத்திருக்கிற நெருக்கடி பி.எஸ்.என்.எல். என்ற பொதுத்துறைக்கு வந்துள்ள நெருக்கடி. இதை ஒரு தனிநபர் சார்ந்த விஷயமாக பார்க்க முடியாது.

கேள்வி : பி.எஸ்.என்.எல். ஏன் நஷ்டம் அடைந்தது?

பதில்: 2009 வரை பி.எஸ்.என்.எல். இலாபமாகத்தான் இயங்கியது. 2012 ஆம் ஆண்டு பி.எஸ்.என்.எல். தனது கையிருப்பில் இருந்த 40,000 கோடியில் இருந்து, 18,500 கோடி ரூபாயைக் கொடுத்து 3G அலைக்கற்றையை வாங்கியது. ஆனால் ,மற்ற தனியார் நிறுவனங்கள் வங்கிகளிடமிருந்து கடன் வாங்கி அலைக்கற்றையை வாங்கின.

பிஎஸ்என்எல்- ன் செயல்பாடு குறித்து ஆராய நாடாளுமன்ற குழு ஒன்று அமைக்கப்பட்டது. அதில் எல்.கே.அத்வானியும் உறுப்பினராக இருந்தார். அந்தக்குழுவில் பி.எஸ்.என்.எல்.-ம், தொலைபேசித்துறையும் (DoT) தெரிவித்துள்ள காரணங்களில் ஒன்பதாவது காரணம்தான் ஊழியர் சம்மந்தப்பட்டது. ஆனால் நாடாளுமன்றக் குழு அறிக்கையைப் பார்க்காமலேயே, ஊழியர்கள் அதிகமாக இருப்பதுதான் அதன் நட்டத்திற்கு காரணம் என்று பத்திரிக்கைகளும், ஊடகங்களும் சொல்லுகின்றன; அதைப் பெரிதுபடுத்துகின்றன. வடகிழக்கு மாநிலங்களில் பி.எஸ்.என்.எல். சேவை தருகிறது; குன்றுகள் நிறைந்த பகுதிகளுக்கு சேவை தருகிறது; அந்தமான் போன்ற பகுதிகளில் உள்ள சிறு, சிறு தீவுகளுக்கு சேவை தருகிறது. மேற்கு வங்காளம், ஒரிசா போன்ற மாநிலங்களில் சேவை தருகிறது. இங்கிருந்தெல்லாம் இலாபம் கிடைப்பதில்லை. அதேபோல இஸ்ரோவிற்கு (ISRO) பணம் செலுத்திதான் சாட்டிலைட் தொடர்பை வாங்குகிறது. இவையெல்லாம் அதன் நட்டத்திற்கு முக்கியமான காரணங்களாகும். இதுபோன்ற காரணங்களால் பி.எஸ்.என்.எல். என்ற நிறுவனமே மூடப்பட்டு விடுமோ என்று யாரும் அஞ்ச வேண்டியதில்லை.

கேள்வி : இதனைப் போக்க என்ன வழி ?

பதில் : தொலைபேசித்துறையை ஒரு கேந்திரமான துறையாக மத்திய அரசும், நிதி ஆயோக் -ம் அங்கீகரிக்க வேண்டும். அப்படிச் செய்தால் செலவு செய்ய கட்டுப்பாடு இருக்காது. நஷ்டம் அடைந்தாலும் தபால்துறையை அரசு நடத்துகிறதல்லவா? அரசாங்கத்தின் நேரடியான கவனத்தை பி.எஸ்.என்.எல். பெறும். மத்திய, மாநில, உள்ளாட்சி அமைப்புகள் பி.எஸ்.என்.எல்.- ஐதான் உபயோகிக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட வேண்டும். இப்போது இரயில்வே துறையில் ரிலையன்ஸ் போன் உபயோகிக்கப்படுகிறது.

பி.எஸ்.என்.எல். பொதுப் பணித்துறை (BSNL Public Works Organization) என்ற கட்டுமான பிரிவு இருக்கிறது; இது வெளி மார்கெட்டுகளில் கட்டுமான வேலையை (Civil Works) செய்ய அரசு அனுமதி அளிக்க வேண்டும். பாதுகாப்பு காரணம் கருதி இராணுவ தளவாட ஆலைகள் பி.எஸ்.என்.எல்.- ஐத்தான் பயன்படுத்துகின்றன. 2011 முதல் 2017 வரை பி.எஸ்.என்.எல். சேவையை மேம்படுத்த பல நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. ஞாயிற்றுக் கிழமைகளிலும் சேவை தரப்பட்டது; தெருத் தெருவாக சிம் கார்டு விற்றார்கள்; வாடிக்கையாளர் சேவைகள் மேம்படுத்தப்பட்டன; தொலைபேசி வருமானம், பிராட்பேண்ட் வருமானம் என பிரிக்கப்பட்டன.

இத்தகைய நடவடிக்கைகள் போதுமான வெற்றியைத் தரவில்லை. இந்த சூழலில்தான் பி.எஸ்.என்.எல். ஐ புத்தாக்கம் (revival), சீரமைப்பு (restructure) செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கை எழுந்தது. இப்படி செய்வதற்கு ஏற்கெனவே வழிமுறைகள் உள்ளன. ஆனால் பி.எஸ்.என்.எல். என்ற பொதுத்துறைக்கு இத்தகைய நடவடிக்கைகள் புதிது.

கேள்வி : பி.எஸ்.என்.எல். ஐ புத்தாக்கம் செய்வதில் உள்ள பிரச்சினைகள் என்ன ?

பதில்: ஏர் இந்தியா நிறுவனம் 50,000 கோடி ரூபாய் கடனில் இருந்தது. பத்து ஆண்டுகளில் திருப்பி தர வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன் மத்திய அரசு 30,000 கோடி ரூபாய் கடனை வழங்கியது. ஊழியர்களுக்கு போனஸ் தரக்கூடாது என்று நிபந்தனை விதித்தது. ஆனால் இன்செண்டிவ் என்ற பெயரில் ஏர் இந்தியா பணம் தருகிறது. அதேபோல 1948 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இந்தியன் டெலிபோன் இண்டஸ்ட்ரீஸ் என்ற பொதுத்துறைக்கு 2012 ஆம் ஆண்டு நெருக்கடி ஏற்பட்டது. மத்திய அரசு 4500 கோடி ரூபாய் பண உதவி கொடுத்தது. ஓய்வு பெறும் வயதை 58 ஆக குறைக்கச் சொன்னது. 2018 ல் அது இலாபம் ஈட்டியது. ஓய்வு பெறும் வயதை 60 ஆக மீண்டும் உயர்த்தி விட்டார்கள். இந்த அனுபவங்கள் நமக்கு முன்பு உள்ளன. ஆனால் பி.எஸ்.என்.எல்.-ன் கடன் 15,000 கோடி மட்டுமே.

உலகத்திலேயே மலிவான விலைக்கு தொலைபேசி சேவையைத் தருவது இந்தியாதான். அதேபோல உலகிலேயே சீனாவிற்கு அடுத்த பெரிய தொலைபேசி வலைப்பின்னல் இந்தியாவில்தான் உள்ளது.

கேள்வி : பி.எஸ்.என்.எல்.- ன் புத்தாக்கம் எப்படி இருக்கும் என்று சொல்லுகிறீர்கள் ?

பதில்: பி.எஸ்.என்.எல்.-ஐ புத்தாக்கம் செய்வதற்கு செய்ய வேண்டிய ஆலோசனகளை தரச் சொல்லி DoT (தொலைபேசித்துறை), ஐ.ஐ.எம். அகமதாபாத்தை கேட்டது. ‘4 ஜி லைசென்சை பி.எஸ்.என்.எல். க்கு இருபது ஆண்டுகளுக்கு வேண்டாம்; பத்து ஆண்டுகளுக்கு கொடுக்கலாம்; ஓய்வுபெறும் வயதை 58 ஆக குறைக்க வேண்டும்; விருப்ப ஓய்வூதிய திட்டத்தை அமலாக்க வேண்டும்; பி.எஸ்.என்.எல். டவர்- க்கு தனி கார்ப்பரேசனை உருவாக்க வேண்டும்; கண்ணாடி இழைகளுக்கு (optical fiber) தனி பிரிவை உருவாக்க வேண்டும்; நிலத்தை விற்பனை செய்ய வேண்டும்” என்று அது ஆலோசனை வழங்கியுள்ளது.

இது பொதுதளத்தில் விவாதிக்கப்பட வில்லை. இது குறித்து தொழிற்சங்கங்கள் கருத்து சொல்லவில்லை. இந்தப் பரிந்துரைகள் குறித்து பி.எஸ்.என்.எல்.-ன் கருத்து என்னவென்று DoT கேட்டது. “பி.எஸ்.என்.எல். நிலத்தை எடுத்துக்கொண்டு அரசு பணம் தர வேண்டும். ஏற்கெனவே 15,000 கோடி கடன் உள்ளதால் வங்கிகள் கடன் தராது. அன்றாட செலவுகளை செய்ய பணம் இல்லாததால் பி.எஸ்.என்.எல். நிறுவனத்திற்கு அவப்பெயர் உண்டாகிறது.

85 சதமான டேடா டிரான்ஸ்பர் 4ஜி மூலமாகத்தான் நடைபெறுகிறது. ஏர்டெல், ரிலையன்ஸ், வோடாபோன் போன்ற மூன்று தனியார் நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே 4 ஜி வசதி உள்ளது. 14 சதவீத டேடா டிரான்ஸ்பர் 3 ஜி மூலமாக பி.எஸ்.என்.எல்., ஏர்டெல், ரிலையன்ஸ், வோடாபோன் என்ற நான்கு நிறுவனங்கள் மூலமாக நடக்கிறது. ஒரு சதவீத டேடா டிரான்பர் 2 ஜி மூலமாக நடைபெறுகிறது.

4 ஜி வசதி வேண்டுமானால் 14,000 கோடி ரூபாய் செலுத்த வேண்டும். உடனடியாக 7000 கோடி ரூபாயும், 16 தவணைகளில் மீதமுள்ள 7000 கோடி ரூபாயும் செலுத்த வேண்டும். 4 ஜி இல்லையென்றால், கொஞ்சம், கொஞ்சமாக பி.எஸ்.என்.எல். தனது சந்தையை இழக்கும். எனவே மத்திய அரசு, விரைவாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.” என்று பி.எஸ்.என்.எல். கேட்டுக் கொண்டு உள்ளது. அநேகமாக விரைவில் 4 ஜி கிடைத்து விடும் என்றே நினைக்கிறேன்.

‘கடந்த 13 ஆண்டுகளாக ஊதிய உயர்வு வழங்கப்படவில்லை. மத்திய அரசு ஊழியர்களுக்கு கொடுத்தாகி விட்டது. எனவே ஊதிய உயர்வை கொடுத்துவிட்டு வி.ஆர்.எஸ். அல்லது ஓய்வு பெறும் வயதை 58 ஆக குறைக்கலாம்’ என பி.எஸ்.என்.எல். தெரிவித்து உள்ளதாக அறிகிறோம். அதேபோல கடன் பத்திரங்கள் மூலம் பொதுமக்களிடம் கடன் வாங்க அரசின் அனுமதியை அது கோரியுள்ளது.

சம்பளம் கேட்டு போராடும் பி.எஸ்.என்.எல். ஊழியர்கள்

கேள்வி: 80,000 பேர் வேலையில் உபரியாக இருப்பதுதான் நட்டத்திற்கு காரணம் என்று சொல்வது பற்றி ?

பதில்: அடிப்படையில் பி.எஸ்.என்.எல்.- கும் மற்ற தனியார் நிறுவனங்களுக்கும் இடையே சமதளப் போட்டி (Level Playing Ground) இல்லை என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஆயிரம் இணைப்புகள் இருந்தால் இத்தனை பணியாட்கள் இருக்க வேண்டும் என்ற வழிகாட்டு நெறிமுறைகள் ஏதும் இல்லை. தனியார் தொலைபேசி நிறுவனங்கள் காட்டுவது ‘வேலையில்லாத வளர்ச்சி’. அரசு கொள்கைகளை பி.எஸ்.என்.எல். அமலாக்குகிறது. நஷ்டம் வந்தாலும் தொலைபேசி இணைப்பகங்களை பி.எஸ்.என்.எல். நடத்துகிறது. நக்சலைட்டுகளால் பாதிப்புக்கு உள்ளான 2650 கிராமங்களில் பி.எஸ்.என்.எல். இணைப்பகங்கள் உள்ளன. இதுபோன்ற பொறுப்பு எதுவும் தனியாருக்கு இல்லை. இதையெல்லாம் நாம் பார்க்க வேண்டுமா இல்லையா ? பி.எஸ்.என்.எல். அரசியல் சட்டப்படி தொழிற்சங்க உரிமைகளை அனுமதித்துள்ளது. ஊடகத்தின் பார்வைக்கு பி.எஸ்.என்.எல். உள்ளாகி வருகிறது. பாராளுமன்றக் கண்காணிப்புக்கு, பாராளுமன்றக் குழுக்களின் கண்காணிப்பிற்கு, மத்திய அரசின் தணிக்கைக்கு, நிதி ஆயோக் கண்காணிப்பிற்கு பி.எஸ்.என்.எல். உட்படுகிறது. எனவே தனியார் நிறுவனங்களோடு பி.எஸ்.என்.எல்.- ஐ ஒப்பிடக் கூடாது.

கேள்வி : தாராளமயமாக்கலால் தொலைத்தொடர்புத்துறை எப்படி மாற்றம் அடைத்துள்ளது?

பதில்: உலகத்திலேயே மலிவான விலைக்கு தொலைபேசி சேவையைத் தருவது இந்தியாதான். அதேபோல உலகிலேயே சீனாவிற்கு அடுத்த பெரிய தொலைபேசி வலைப்பின்னல் இந்தியாவில்தான் உள்ளது.

‘தாராளயமாக்கலின் மாபெரும் அடையாளம் தொலைபேசித்துறை’ என்று என்று உலகமயமாக்கலின் இருபதாம் ஆண்டு விழாவின் போது மன்மோகன் சிங் சொன்னது உண்மைதான். இன்று 120 கோடி பேரிடம் செல்போன் வசதி வந்துள்ளது; இது உலகமயமாக்கலின் விளைவுதான். அரசு மட்டுமே மூலதனம் போட்டு இவ்வளவு பெரிய வீச்சை உருவாக்கி இருக்க முடியாது. ஆனால் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கி இருக்கிறதா? 10 சதம் சந்தையை வைத்துள்ள பி.எஸ்.என்.எல். 1.75 இலட்சம் பேருக்கு வேலைவாய்ப்பை வழங்கியுள்ளது. ஆனால் 90 சத சந்தையை வைத்துள்ள தனியார் நிறுவனங்கள் இரண்டு இலட்சம் பேருக்கு மட்டுமே வேலைவாய்ப்பை வழங்கியுள்ளன.

கேள்வி: பொதுமக்கள் என்ன செய்யலாம் என்று நினைக்கிறீர்கள் ?

பதில்: 10 சதம் சந்தாதாரரே பி.எஸ்.என்.எல்.-ஐ பயன்படுத்துகின்றனர். தனியார் நிறுவனங்களை விட பி.எஸ்.என்.எல்.-ன் விலைக் கட்டணம் (tariff) குறைவுதான். இளைஞர்கள் தனியார் செல்வசதியைத்தான் அதிகம் பயன்படுத்துகின்றனர். கார்பரேட் நிறுவனங்களின் சந்தை இலாபம் தருவதாகும். ஆனால், அவை தனியார் நிறுவனங்களை பயன்படுத்துகின்றன. பொதுத்துறை வங்கிகள் பி.எஸ்.என்.எல். ஐதான் பயன்படுத்துகின்றன. மழை, வெள்ளம் போன்ற இயற்கைப் பேரிடரின் போது சென்னையில், ஒரிசாவில், சமீபத்தில் கேரளாவில் பி.எஸ்.என்.எல். ன் சிறப்பான சேவையை பார்த்து இருப்பீர்கள். எனவே சாதாரண பொதுமக்கள் பி.எஸ்.என்.எல். என்ற பொதுத்துறைக்கு முன்னுரிமை தர வேண்டும். இந்தியாவிலேயே கேரளாவில்தான் அதிகம் பேர் பி.எஸ்.என்.எல். இணைப்பு வைத்துள்ளனர்.

.

நூல் அறிமுகம்: ‘சாதியப் பிரச்சினையும் மார்க்சியமும் – தொடரும் விவாதம்’

ரங்கநாயகம்மா எழுதிய ‘சாதியப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு: புத்தர் போதாது, அம்பேத்கர் போதாது,மார்கஸ் அவசியத் தேவை’ என்ற நூலை கொற்றவை மொழிபெயர்ப்பு செய்தார். இந்த நூலுக்கு வந்த எதிர்வினைகள் ஏராளம். கொற்றவை இந்த நூலின் மொழிபெயர்ப்பாளர்தான் ஆனாலும் அடிப்படையில் அவர் ஒரு சமூக செயற்பாட்டாளர். எனவே அந்த நூலை மையப்படுத்தி எழுந்த விவாதங்களை தொடர்ந்து நடத்த விரும்பியிருக்கக் கூடும். எனவே ஏறக்குறைய அதன் அடுத்த பாகமாக இந்த நூலை கொற்றவை தொகுத்து, மொழிபெயர்த்துள்ளார் போலும். குறளி பதிப்பகம்தான் இந்த நூலையும் (264 பக்கங்கள்/ரூ.200) வெளியிட்டுள்ளது (2016).

இந்த நூலுக்கான முன்னுரையில் இந்த நூலுக்கான அவசியம் பற்றி பேசுகிறார். ‘மக்களுக்கு சில சலுகைகளை,நிவாரணங்களை பெற்றுத் தருவது, பூர்ஷ்வா பாராளுமன்ற அரசியலில் பங்கு பெறுவது என்பதைத் தவிர ‘தலித்தியத்தின் பெயரால் நடக்கும் பிழைப்புவாத பூர்ஷ்வா அரசியலுக்கு’ ‘ சாதி ஒழிப்பிற்கான எந்த செயல்திட்டமும் இல்லை’ என்பதை அறுதியிட்டு சொல்லுகிறார்.’மார்க்சியம் பற்றிய தவறான புரிதல்களை அம்பேத்கர் வளர்த்துக் கொண்டதால்’ உழைக்கும் வர்க்கத்தின் ஒற்றுமை பாதிக்கப்படுகிறது.சாதி ஒழிப்பானது வெறும் அடையாள அரசியலால் சாத்தியம் இல்லை. இது பல்முனைகளில் நடத்த வேண்டிய போராட்டம்.’சாதி ஒழிப்பிற்கான தீர்வு மார்க்சியத்தில் இல்லை’ என்று சொல்லுவதே சாதி ஒழிப்பிற்கு எதிரானது என்று கொற்றவை சொல்லுகிறார்.

இது தொகுப்பு நூல். கொற்றவை கட்டுரைகளை தேர்ந்தெடுத்து தொகுத்து உள்ளார். அரவிந்த் மார்க்சிய கல்வியகம் சார்பில் ‘சாதியப் பிரச்சினையும்,மார்க்சியமும்’ என்னும் தலைப்பில் 2013ல் சண்டிகரில் நடந்த கருத்தரங்கில் சமர்ப்பித்த ஒரு உரைதான் இந்த நூலின் முதல் அத்தியாயம். இந்த 120 பக்க கட்டுரை பல குறிப்பான செய்திகளைப் பேசுகிறது.

‘தலித் அறிவுஜீவிகள் பாட்டாளிவர்க்க நலனில் எந்த அக்கறையும் கொள்வதில்லை’,’எந்தவிதமான ஆய்வுகளுக்கும் அவர்கள் தயாராக இல்லை’,’சாதிய அடையாளங்களை கொண்டாடுகின்றனர்’,’தலைவர்களை திருவுருவாக்கி’ வழிபடுகின்றனர் என்பது போன்ற பல செய்திகளை இக்கட்டுரை அக்கறையோடு சொல்லுகிறது. இதனை நட்பு விமர்சனமாகத்தான் பார்க்கமுடிகிறது.

கம்யூனிஸ்டுகளையும் இது விட்டுவைக்கவில்லை.’கம்யூனிஸ்டுகள் மதச் சின்னங்களை அணிவது ஒரு சமூக கோழைத்தனம்’ என்று முடியும் இந்த கட்டுரை, சாதி ஒழிப்புக்காக தனிமனிதனும், அரசும், சமூக நிறுவனங்களும், அரசியல் கட்சிகளும் செய்ய வேண்டிய நெடிய நடவடிக்கைகளைப் பற்றி பேசுகிறது.

அடையாள அரசியலின் போதாமையை இது பேசுகிறது. அதன் வெற்றுத் தன்மையை, சந்தர்ப்பவாதத்தை சொல்லுகிறது. கடந்த 70 ஆண்டுகளில் இடஒதுக்கீட்டினால் நடைபெற்றுள்ள முன்னேற்றம் குறித்து ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்கிறது. பெரும்பாலான தலித் சிந்தனையாளர்கள் ‘பாராளுமன்றம் மற்றும் சீர்திருத்தம் என்னும் வாய்ப்பைத் தாண்டி அடிப்படைக்கூறு சார்ந்த எந்த நடவடிக்கையையும் தவிர்க்கின்றனர்’ என்று சொல்லுகிறது.

‘சாதி ஒழிப்பிற்கான சோஷலிஸ்ட் வேலைத்திட்டம்’ என்னும் கட்டுரையைச் சுருக்கி குறிப்புகளாக ஒரு துண்டுப்பிரசுரம் கூட வெளியிடலாம். மிகுந்த பொறுப்போடு எழுதப்பட்டுள்ளது. சாதி உருவான விதம், அது இறுகிய விதம் என்பதை பேசுகிறது. அம்பேத்கரின் போதாமை, அவரது தத்துவ வெறுமையை ஒரு புறம் பேசுகிறது. அதே சமயம் இது குறித்து தீர்க்கமான விமர்சனத்தை வைக்காத கம்யூனிஸ்டுகளை அது கேள்வி கேட்கிறது. விடுதலைப் போராட்ட காலத்தில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியை எதிர்த்து, பாட்டாளிவர்க்க நலனுக்காக கம்யூனிஸ்டுகள் போராடினார்கள்; அதேபோல தலித் மக்களின் மேம்பாட்டிற்கு இட ஒதுக்கீடு கோரி அம்பேத்கரும் போராடியவர். இருவரும் முரண்பட்ட புள்ளிகளை ஆய்வு செய்ய வேண்டும். அப்படி செய்வது இந்த இயக்கங்களுக்கு நல்லது.

அம்பேத்கரை கடவுள் நிலையில் வைத்து பூஜிப்பது மூலம் தலித் அறிவுஜீவிகள் தவறு செய்கின்றனர். பௌத்த மதத்திற்கு மாறுவதால் சாதி ஒழிப்பு சாத்தியமா? அமைச்சராக அம்பேத்கர், தலித் மக்களின் ஆதாரமான வாழ்க்கை மேம்பாட்டிற்கு என்ன திட்டத்தை கொடுத்தார்? இட ஒதுக்கீடு மட்டுமே பெரிய நிவாரணத்தை தந்து விடுமா? நிலம் என்பது தலித் மக்களின் முன்னேற்றத்திற்கு அவசியம் இல்லையா ? நில உரிமைக்காக போராடி வரும் கம்யூனிஸ்டுகளை எதிரிகளாக பார்ப்பது ஏன்? வர்க்கப் புரிதல் பற்றிய அரசியலை கம்யூனிஸ்டுகள் பேசுவதற்கு பதிலாக, தலித் அறிவுஜீவிகள் சொல்லும் அவதூறுகளுக்கு இணங்கி எண்ணற்ற தியாகங்கள் புரிந்தும், கம்யூனிஸ்டுகள் தற்காப்பு மனநிலையில் (defence mode) எதிர்வாதம் புரிவது ஏன் என்ற எண்ணற்ற கேள்விகளை இந்த நூல் முன் வைக்கிறது.

‘சாதி ஒழிப்பு சில பத்தாண்டுகளில் சாத்தியம்’ என்று நம்பிக்கையோடு சொல்கிறது. மரபார்ந்த கம்யூனிஸ்டுகளின் நிலைபாடுகள் குறித்தும் இந்நூலில் ஒருசில இடங்களில் விமர்சனங்கள் வருகின்றன. ஆனால் அது விவாதத்தின் போக்கை மாற்றவில்லை. இந்த நூலை தலித் அறிவுஜீவிகளும் கம்யூனிஸ்டுகளும், சமூக மாற்றம் கோருவோரும் அவசியம் படிக்க வேண்டும். இது ஒரு ஆவணம் என்பதில் ஐயமில்லை. இந்த நூலுக்காக கட்டுரைகளை தேர்ந்தெடுத்து, மொழிபெயர்த்த கொற்றவையை பாராட்ட வேண்டும். நூல் வெளியாகி மூன்று ஆண்டுகள் நிறைவடைந்து விட்டன. இரண்டாம் பதிப்பு வரவிருக்கிறது.

இந்த நூலில் ரங்க நாயகம்மாவும், பி. ஆர். பாபுஜியும் கூறிய கருத்துக்களுக்கு வந்த எதிர்வினைகளுக்கு அவர்கள் பதிலாக எழுதியுள்ள கட்டுரைகளும் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்த நூலைப் படித்து இதனை பாராட்ட வேண்டும் அல்லது தவறு என்று சொல்ல வேண்டும்; அதாவது எப்படி தவறு என்று சொல்ல வேண்டும். கள்ள மௌனம் தேவையில்லை.

இறுதியில் வாசகர்களுக்காக என்ற பிரிவில் 25 கேள்விகளை கொற்றவை பட்டியலிடுகிறார்.(வாடகை, வரி, வட்டி, உழைப்புச் சுரண்டல், அரசு, இராணுவம், நிதித்துறை பற்றிய அம்பேத்கரின் புரிதல் எத்தகையது? தெலுங்கானா, தெபாகா எழுச்சி பற்றி அம்பேத்கர் என்ன சொல்லுகிறார்? அம்பேத்கர் பௌத்தத்திற்கு மாறியதால் சாதி ஒழிப்பு போராட்டம் அடைந்த முன்னேற்றம் என்ன?) இதற்கு பதில் தேடும் விதமாக நூட்களின் பட்டியல் ஒன்றை அவர் கொடுத்துள்ளார். இப்போது வாசகர்களாகிய நாம்தான் இக்கேள்விகளுக்கு விடைகாண முயற்சிக்க வேண்டும்.

சாதி ஒழிப்பில் காந்தி, பெரியாரின் பாத்திரம் என்ன என்பது பற்றியும் இது பேசுகிறது. கல்வி நிறுவனங்கள், பங்குச்சந்தை, கூட்டுப் பண்ணை, வீட்டுவசதி, மத நிறுவனங்கள், சாதி சங்கங்கள், திருமண உறவுமுறை போன்றவைகளை நாம் எப்படி அணுகவேண்டும்.சாதி ஒழிப்பில் இவைகளின் பாத்திரம் என்ன என்பதையும் இது பேசுகிறது. இந்த நூலை படித்து முடிக்கையில் சாதியை நம் தலைமுறையிலேயே ஒழித்துவிடலாம் என்ற அதீத நம்பிக்கை தென்படுகிறது.

பீட்டர் துரைராஜ்

“ஆர்.எஸ். எஸ்ஸை. அழைக்காமல் மரு. ராமதாஸை ஏன் அழைக்கிறீர்கள் காயத்ரி?”

டாக்டர். ஷாலினி

டாக்டர். தொல் திருமாவளவன் கோயில்களின் ஆபாச சிலைகளை பற்றி விமர்சித்தார். அதற்கு காயத்ரி ரகுராம் என்பவர், அது ஹிந்து மதத்திற்கு எதிரானது என்று, தொ. திரு. வின் விரைகளை பற்றி பேசினார். அதாவது ஆபாசத்திற்கு எதிரான புகாருக்கு பதில் இன்னும் கொஞ்சம் ஆபாசம்.

அதற்கு பிறகு ரொம்பவும் விசித்திரமாக அவர் பா ம காவின் தலைவர் டாக்டர் ராமதாஸுக்கு தூது அனுப்பி, அடியாள் வேண்டும் என்று வெளிபடையாகவே கேட்கிறார்.

இந்த காயத்ரி மாதிரி டுபுக்குக்கள் எல்லாம் நமக்கு பெரிய பொருட்டே இல்லை என்றாலும் அங்கங்கே முளைக்கும் பதர்களை அவ்வப்போது கிள்ளி ஏறிய வேண்டியது நம் எல்லோரது கடமை.

அம்மா காயத்ரி,

1) ஹிந்து கோயிலில் ஆபாசமான சிலைகள் உண்டு. அதை பற்றி பேச எல்லா மனிதருக்கும் உரிமை உண்டு, முக்கியமாக திரு தொல் திருமாவளவனுக்கு மிக அதிக உரிமை உண்டு. காரணம் அவர் தொன்மை தமிழர். Indigenous stock. ஹிந்து என்ற வார்த்தையை பிரிடிஷ்காரன் உபயோகித்த காரணத்தை அடிப்படையாக வைத்து பார்த்தால் திருமாவளவன் தான் நிஜ ஹிந்து. நீங்கள் எல்லாம் பிற்காலத்தவர். அவர் மதத்தை அவரே விமர்சிக்கிறார். உங்கள் ஸ்மார்த்த மதத்தைத்தை இன்னும் விமர்சிக்கவே ஆரம்பிக்கலையே, அதற்குள் ஏன் இந்த அவசர ரியாக்‌ஷன்?!

2) விரைகள் இருந்தால் தான் வீரமா? எனக்கு விரைகள் இல்லை. ஆனால் எனக்கு வீரம் உண்டு. உங்கள் வீட்டு ஆண்களுக்கு விரைகள் இருக்கும், அதனால் அவர்கள் வீரர்கள் ஆகிவிட மாட்டார்கள். விரை = வீரம் என்பதே ஒரு செக்ஸிட் கிலீஷே! அதை நீங்களும் பயன்படுத்தினால் இது உங்கள் அறிவுக்கு அழகா? வளர்ந்து வரும் அரசியல்வாதி நீங்கள் கொஞ்சம் புத்திசாலியாகவும் இருந்தால் தானே எங்களுக்கு உங்கள் மேல் நம்பிக்கை வரும்?!!

3) டாக்டர் ராமதாஸ் அடியாட்கள் சப்ளை செய்கிறார் என்று உங்களுக்கு யார் சொன்னது? ஏன் உங்கள் ஆர். எஸ். எஸ். சில் இதை விட அதிக பயங்கர ஆயுத பிரயோகத்தில் தேர்ச்சிபெற்ற மாவீரர்கள் இருப்பார்களே! அவர்கள் பாவம் வெட்டியாக வாய் சவடால் தானே அடித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள், அவர்களை அழைத்து அடியாளாக வைத்துகொள்ளுங்கள். ஆனால் நீங்கள் முயன்றாலும் அது நடக்காது. காரணம் நீங்கள் ஒரு பெண். உங்கள் உத்தரவை அவர்கள் ஏற்க மாட்டார்கள். காரணம் அவர்கள் ஸ்மார்த்தர்கள். அவர்களுக்கு பெண்கள் வெறும் உடம்புகள்.

என்னது? இந்த விஷயமே உங்களுக்கு தெரியாதா? அது தானே பார்த்தேன். விஷயம் தெரிந்தால் நீங்கள் இந்த கட்சியையே தேர்வு செய்திருக்க மாட்டீர்களே!!

அதனால் அன்பு சகோதரி, முதலில் போய் படியுங்கள்:
ஸ்மார்த்த மதத்தில் நரபலி
ஸ்மார்த்த மதத்தில் பெண்களில் நிலை
ஸ்மார்த்த மதத்தின் ஆரம்பகால உணவு முறை
ஸ்மார்த்த மதத்தின் வரலாறு
ஸ்மார்த்தர்கள் விக்ரக வழிபாடு செய்யக்கூடாது
ஸ்மார்த்தர்கள் இந்துக்கள் அல்ல….

நாங்கள் பூர்வீக குடி. எங்களை பிரிட்டிஷ்காரன் “indigenous stock” என்கிற அர்த்தத்தில் ஹிந்து என்றான். நாங்கள் தான் ஒரிஜினல் இந்துக்கள், எங்கள் கோயிலை பற்றி, எங்கள் சிலைகளை பற்றி, அதன் சீர்திருத்தம் பற்றி நாங்கள் பேசிக்கொள்கிறோம்.

நீங்கள் ஹிந்து அல்ல, நீங்கள் ஸ்மார்த்தர்கள். உங்கள் மத நூற்கள் உங்களை வாயை மூடி அடிமையாய் இருக்க சொல்கின்றன…. அது கூடத்தெரியாமல் எங்களுக்கு வகுப்பெடுக்க வந்துவிடாதீர்கள்!

#yousmarthawehindu

டாக்டர். ஷாலினி, மனநல மருத்துவர்; எழுத்தாளர்.

ஐஐடி உணவுக்கூடத்தில் மனு தர்ம சாத்திரம்!

படம் 1:
ஐஐடி உணவுக்கூடத்தில் அசைவம் சாப்பிடுவோருக்கு மட்டும் எதிராக எழுதப்பட்ட #அதர்மம்.

படம் 2:
#ஐஐடிசைவங்கள் இருவகைப்படும். ‘வெங்காயம்-பூண்டு இல்லா சைவம்’ அதில் ஒருவகை. இரண்டு சைவத்துக்கும் தனித்தனி உணவுக்கூடம்.

படம் 3:
அசைவம்/சைவம் சாப்பிடும் இடம்தான் தனித்தனியாக பார்த்திருக்கிறேன்… ஆனால், #கைகழுவுமிடமும் #தனித்தனியாக ஐஐடியில்தான் காண்கிறேன்.

இதில் இரண்டை கேள்விக்குட்படுத்தி கொஞ்சம் சிந்திப்போம்:

  1. அசைவதுக்கு எதிராக மட்டும் வைக்கப்பட்டது போல… பூண்டு-வெங்காயத்துக்கு எதிரான ஏதேனும் ஒரு வாசகம், அதை சாப்பிடும் இடத்தில் ஏதுமில்லையே ஏன்..?

  2. தனித்தனி உணவுக்கூடம் இருந்தாலும்… பூண்டு-வெங்காயமற்ற சைவத்துக்கும் சாதா சைவத்துக்கும் தனித்தனி கைகழுவும் இடமில்லையே ஏன்..?

அப்படின்னா… இந்த பாகுபாடுகள் யாவும் ‘உணவை அடிப்படையாக வைத்து அல்ல’ என்று நமக்கு எளிதாக புரிகிறதல்லவா..?!

முகநூலில் ஆர்.ஆர். சீனிவாசன்

அருண்மொழி: ஒரு நினைவாஞ்சலி – வெங்கடேஷ் சக்ரவர்த்தி

சில நாட்களுக்கு முன் ஒளிப்பதிவாளர், இயக்குநர், திரைக்கல்வி ஆசிரியர், குறிப்பாக மாற்று திரைப்பட கலாச்சாரத்திற்காக அயராமல் செயல்புரிந்த அருண்மொழி அவர்கள் திடீரென்று நம்மிடமிருந்து விடைப்பெற்று சென்றுவிட்டார். நாற்பது ஆண்டுகால நண்பர், என்னைவிட நான்கு வயது இளையவர் என்பதால் அந்த செய்தியை கேட்டு பேரதிர்ச்சிக்குள்ளானவர்களில் நானும் ஒருவன். உடனே அந்த துயர்மிகு செய்தியை முகநூலில் பகிர்ந்துவிட்டு அதற்கு மேல் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் இடிந்துபோய் உட்கார்ந்துவிட்டேன். யாரிடம் பேசி உள்ளிருக்கும் குமுறலையும், கோபத்தையும், சோகத்தையும் பகிர்ந்துக்கொள்வது என்று தெரியவில்லை.

அடுத்தநாள் அருண்மொழியுடன் இடைவிடாத தொடர்பில் இருந்த நீண்டகால நண்பர் இயக்குநர் சுவர்ணவேல் ஈஸ்வரன் அவர்களை தொலைபேசியில் அழைத்தேன். அவரிடம் பேசும் போது என் குரல் தழுதழுத்தது. ஆனால் முழுமையாக அழமுடியவில்லை. அவரை நேரில் சந்திருந்தால் நிச்சயமாக அழுதிருப்பேன். ஆகையால் நெஞ்சிலிருக்கும் வலி அப்படியே உறைந்து நிற்கிறது.

சுவர்ணவேல் அவர்களிடம் பேசிய பிறகு முகநூலை திறந்து பார்த்தால் அதில் அருண்மொழியைப் பற்றி எண்ணற்ற அஞ்சலி குறிப்புகளையும் இரங்கல் செய்திகளும் குவிந்திருந்தன. அதை பார்த்ததும் என் குழுறலும் கோபமும் ஓரளவுக்கு அடங்கியது என்றால் அந்த குறிப்புகள் என்னை ஒரு பெரும் வியப்பிலும் ஆழ்த்தியது. காரணம் ருத்ரைய்யா அவர்கள் மறைந்தபோது இந்த அளவிற்கு அவருக்கு அஞ்சலி குறிப்புகளோ அல்லது இப்படியான அஞ்சலி கூட்டங்களோ நடக்கவில்லை.

1987ல் ஜான் ஏப்ரஹாம் இறந்த போது ஞானி, நாகர்ஜூனன், பன்னீர்செல்வம் மற்றும் நானும் சேர்ந்து ஒரு இரங்கல் கூட்டத்தை சென்னையில் கூட்டியப்போது அதற்கு எங்களைத் தவிர இரண்டு மூன்று நண்பர்கள் மட்டுமே வந்திருந்தனர். ஏன்? அன்று எங்களிடம் முகநூல் வாட்ஸப் கருவிகள் இல்லை என்பது நிஜம் என்றாலும் அன்றைய தமிழ் கலாச்சாரத்தின் நிலமை அது. மாறாக கேரளாவில் ஒடிஸா என்ற அமைப்பு அவருக்காக பெரும் கூட்டம் ஒன்றை கூட்டி அவர் பங்களிப்பை கொண்டாடியது. ருத்ரைய்யா இந்த முகநூல் வாட்ஸப் காலத்தில்தான் காலமானார் என்றாலும் அவருக்கும் இன்று அருண்மொழிக்கு கிடைத்துள்ள பரவலான ஆதரவு கிடைக்கவில்லை? ஏன்?

இறுதிவரை ருத்ரைய்யா அவர்கள் ஒரு தனித்தீவாகவே இயங்கினார். நம் நினைவு வந்தால் தொலைபேசியில் அழைப்பார் இல்லையேன்றால் அவரைப் பார்த்து நாட்கள் ஆகிவிட்டனவே அவர் எப்படி இருக்கிறார் என்பதை அறிய நாம்தான் அவர் இருக்கும் இடத்தை தேடி செல்லவேண்டும். எந்த சமூக நிகழ்வுகளிலும் கலந்துக்கொள்ள மாட்டார். அவரும் இறுதிவரை நிறைய நடந்தார். ஆனால் பெரும்பாலும் தனியாகவே.

இதற்கு மாறாக தூணிலும் இருப்பார் துரும்பிலும் இருப்பார் என்பதை போல் ஒரு நாடகம் பார்க்க சென்றாலோ அல்லது ஒரு ஆவணபடத்தை பார்க்க சென்றாலோ அல்லது பல வெளிநாட்டு கலாச்சார துறைகளில் நடக்கும் திரைப்பட கூட்டங்களுக்கு சென்றாலோ, அல்லது திரைப்பட சோசைட்டிக்கு சென்றாலோ அல்லது திரைப்பட விழாவிற்கோ அல்லது புத்தகத்திருவிழாவிற்கு சென்றாலோ அங்கெல்லாம் அருண்மொழி இருப்பார். அதனால் அவரை நேருக்கு நேராக பார்த்திருக்காதவர்கள் நம் போன்றவர்களிடையே மிகவும் குறைவு என்பதே நிஜம்.

குறிப்பாக பல நண்பர்களின் முயற்சிகளையும் ஆர்வமுள்ள இளைஞர்களையும் அரவணைத்து ஆதரித்து ஊக்குவிக்க அவர் என்றுமே தயங்கியதில்லை. நம் படைப்புகளில் எவ்வளவு குறைகள் இருந்தாலும் அவற்றை பொருட்படுத்தாமல் நம் முயற்சிகளை பாராட்டுவார். அவருடைய நட்பு வட்டம் இதனாலேயே மிகவும் அகலமானது.

அருண்மொழி தனது வாழ்க்கையில் எத்தனையோ முட்டுக்கட்டைகளை கடந்து வந்தார். ஆனால் ஏதாவது சோகத்தையோ அல்லது கோபத்தையோ அல்லது வேறு எந்தவிதமான அறிகுறியோ அவர் முகத்தில் என்றும் பார்த்ததில்லை. ஒரு இடத்தில் வேலை போய்விட்டது என்றால் அதைப்பற்றி கவலை படாமல் வேறு ஏதாவது ஒன்றை தேடிக்கொண்டு அடுத்த வேலை ஒன்றில் இறங்கிவிடுவார். அவர் முடிதான் நரைக்க துவங்கியதே தவிர நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் அவர் எப்படி இருந்தாரோ அப்படிதான் அவர் இறுதி வரை இருந்தார்.

1970களை லட்சியவாதிகளின் காலம் என்று சொல்லலாம். அந்த காலக்கட்டத்தில் கல்லூரியிலிருந்து தேரியவர்கள் கலாச்சார முதலீடு அதிகம் உள்ள குடும்பங்களில் இருந்து வந்தவர்கள் என்றால் மேலை நாடுகளுக்கு பறந்துவிடுவார்கள். கொஞ்சம் வசதியற்ற பின்னணியிலிருந்து வந்தால் அவர்கள் துபாய் போன்ற நாடுகளிலோ அல்லது அரசு துறையில் ஏதாவது ஒரு பணியில் சேர்ந்துவிடுவார்கள். அன்று சென்னையில் இருந்த தனியார் துறையோ மிகவும் சிறியது. அந்த நிறுவனங்களை கைவிட்டு எண்ணிவிடலாம். ஆனால் அவற்றில் பணியில் சேரவேண்டும் என்றால் ஏதாவது ஒரு சாதி அல்லது மதத்தை சார்ந்தவராக இருக்கவேண்டும். இந்த சூழலுக்கு எதிராக இரண்டு விதமான இளைஞர்கள் இருந்தார்கள். இவர்கள் அரசு துறைக்கும் தனியார் துறைக்கும் வெளியே இயங்க முயன்றார்கள். ஆகையால் இந்த இரண்டு தரப்பினர்கள்தான் அந்த காலத்தின் லட்சியவாதிகள்.

இவற்றில் ஒரு தரப்பு அடிப்படை சமூக மாற்றமே புதியதோர் விடிவை உருவாக்கும் என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் தீவிரமாக தங்களை இடது சாரி இயக்கங்களில் ஈடுபடுத்திக்கொண்டார்கள். இவர்களில் மிகவும் துடிப்பும் அவசரமும் இருந்தவர்கள் தங்களை ஆயுத போராட்டத்தை முன்வைத்த நக்ஸல்பாரி இயக்கங்களில் இணைத்துக்கொண்டனர். அவர்களில் சிலர் என்கவுண்டர் கொலைகளின் மூலம் களையெடுக்கப்பட்டனர்.

இரண்டாவது தரப்பினர் தங்களை கலை உலகத்தில் ஈடுபடுத்திக்கொண்டனர்.
கலை உலகம் என்று சொல்லும்போது அன்று நான்கு கலைகளில்தான் இவர்களின் இருப்புகளுக்கு வழி இருந்தது. அவை எழுத்து கலை, நாடக கலை, ஓவிய கலை மற்றும் சினிமா கலை. ஆனால் முதல் மூன்று கலைகளில் ஏதாவது ஒரு பணியிலிருந்துக்கொண்டு படைப்புகளை உருவாக்கமுடியும். மாறாக சினிமா கலைக்கு இரவு பகல் என்று பாராமல் நமது முழுநேரத்தையும் தீவிரமாக செலவிடுவதை தவிர வேறு வழியில்லை. இப்படிதான் அருண்மொழி என்ற லட்சியவாதி அதில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார்.

ருத்ரைய்யா அவர்கள் அவள் அப்படித்தான் எடுக்கப்போகிறோர் என்று தெரிந்தவுடன் அரசு தொலைக்காட்சியில் இருந்த வேலையை தூக்கி எறிந்துவிட்டு அவர் குழுவில் ஐக்கியமாகிவிட்டார். கிராமத்து அத்தியாயம் என்ற ருத்ரைய்யாவின் இரண்டாவது படம் தோல்வியடைந்து அதற்கு பிறகு அவருக்கு படங்கள் எடுப்பது சாத்தியமற்ற ஒன்றாக ஆகிவிட்டாலும் கே. ஹரிஹரன் என்ற இயக்குநருடன் இணைந்து ஏழாவது மனிதன் என்ற படத்தின் துணை இயக்குநராகவும் துணை வசனகர்த்தாகவும் பணியாற்றினார். அந்த படத்திற்கு தேசிய விருது கிடைத்தாலும் அது வியாபார உலகில் வெற்றிப் பெறவில்லை. இருந்தாலும் பாளை என். சண்முகம் என்ற தயாரிப்பாளருடன் அந்த படத்தில் உருவான நட்பின் வழியாக அருண்மொழி காணிநிலம், ஏர்முனை போன்ற படங்களை உருவாக்கினார்.

இதற்கு பிறகு அவர் என்னவெல்லாம் செய்தார் என்பதை யாழினி முனிசாமி அவர்கள் அருண்மொழியுடன் எடுத்த பேட்டி மிகவும் சீராக பட்டியலிட்டு விவரித்துள்ளது. இந்தப் பேட்டியை காஞ்சனை பிலிம் சொசைட்டி முகநூலில் நவம்பர் 10 அன்று பதிவு செய்துள்ளது. அந்த கோப்பை இதனுடன் இணைத்திருக்கிறேன். எல்லோரும் அதை நிச்சயம் வாசிக்கவேண்டும் என்பது எனது வேண்டுகோள்.

அவள் அப்படித்தான் என்ற படத்திற்கு பிறகு கமலஹாசன், சுஜாதா மற்றும் சந்திரஹாசன் அவர்கள் நடித்த ராஜா என்னை மன்னித்துவிடு என்ற படத்தை ருத்ரைய்யா இயக்க துவங்கினார். இந்த காலகட்டத்தில்தான் அவர் குழுவில் உதவி இயக்குநராக நான் இணைந்தேன். அந்த தருணத்தில்தான் எனக்கும் அருண்மொழிக்கும் ஒரு அறிமுகம் ஏற்பட்டது. அந்த படத்தில் பல சிக்கல்கள் ஏற்பட அதை ஒதுக்கிவிட்டு ருத்ரைய்யா அவர்கள் கிராமத்து அத்தியாயம் என்ற படத்தை கடகடவென்று உருவாக்க துவங்கினார். அதனுடைய பெரும்பாலான காட்சிகள் ஆத்தூர் அருகே உள்ள தம்பம்பட்டியிலும் இறுதிகாட்சிகள் கொல்லி மலையிலும் உருவாக்கப்பட்டன. அந்த குழுவினருடன் கழித்த அந்த நாட்கள் மறக்க முடியாதவை. குறிப்பாக அருண்மொழி எல்லா வேலைகளையும் இழுத்துப் போட்டுக் கொண்டு செய்வார். பயங்கர உழைப்பாளி. சோர்வு என்பதை அவர் முகத்தில் நான் என்றும் கண்டதில்லை.

எத்தனையோ ஆண்டுகள் கழித்து பால கைலாசம் அவர்கள் புதுயுகம் சானலை புதிய தலைமுறை என்ற நிறுவனத்தின் கீழ் துவங்கி அதன் தலைமை இயக்குநராக அதை நிர்வகித்தப்போது மறுபடியும் நானும் அருண்மொழியும் இணைந்து தமிழ் திரைப்பட உலகைப் பற்றி ஒரு தொடரை உருவாக்குவதில் ஈடுபட்டோம். ஆனால் பால கைலாசமிடமிருந்த புதிய திட்டங்களையெல்லாம் கறந்துவிட்ட பிறகு அந்த நிர்வாகம் அவரையும் அவர் தேர்வு செய்து பணியில் அமர்த்தியிருந்த எல்லோரையும் வெளியேற்றியது.

இருந்தாலும் இதனால் சிறிது கூட மனம் தளராமல் உடனே தனது ஸ்டானிஸ்லாவ்ஸ்கி நடிப்பு பள்ளியை துவங்கி அருண்மொழி அதை முன்னெடுத்து செல்ல பம்பரமாக சுழன்றார். இதற்கிடையில் நிறைய ஆளுமைகளின் பேட்டிகளை, எனது உள்பட, அவர் காமிராவில் பதிவு செய்தார். இவற்றையெல்லாம் அருண்மொழியின் “நிறைவற்ற படைப்பாக” தொகுத்து வெளியிடும் படி இயக்குநர் கே. ஹரிஹரன் பலமுறை கூறினாலும் அதை அருண்மொழி செய்யவில்லை. அவருடைய மாணவர்கள்தான் அதை சீரான தொகுப்புகளாக கொண்டுவரவேண்டும்.

கொடுமையிலும் கொடுமை என்ன வென்றால் இறந்த நண்பர்களுக்கு அஞ்சலி குறிப்பு எழுதவேண்டிய கடமையே. அந்த வரிசையில் இது எனது ஐந்தாவது அஞ்சலி குறிப்பு.

அருண்மொழி சிரித்தால் அவருக்கு வாய்விட்டுதான் சிரிக்க தெரியும். அதை நினைக்கும்போது என் நெஞ்சு வலி கொஞ்சம் குறைகிறது. வாழ்க அவரது புகழ்.

கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக மறுபடியும் ஹைதராபத்தில் பணியில் இருப்பதாலும் அதிக வேலை பளுவின் காரணமாகவும் நேருக்கு நேராக இங்கு இந்த சபையில் கலந்துக்கொள்ளமுடியாமல் போனதிற்கு வருந்துகிறேன்.

வெங்கடேஷ் சக்ரவர்த்தி, திரை எழுத்தாளர்.

இயக்குநர் அருண்மொழிக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் வகையில் பெரியார் திடலில் கூட்டம் நடைபெற உள்ளது. அதன் அழைப்பிதழ் கீழே…

அயோத்தி தீர்ப்பை விமர்சித்த இரண்டு பெண்கள் மீது தேச துரோக வழக்கு!

அயோத்தியில் சர்ச்சைக்குரிய நிலம் யாருக்குச் சொந்தமானது என்பது குறித்து உச்சநீதிமன்றம் சமீபத்தில் தீர்ப்பு வழங்கியது. இந்தத் தீர்ப்பில் அந்த நிலத்தில் ராமர் கோயில் கட்டப்பட வேண்டும் என்று தீர்ப்பு வழங்கியது நீதிமன்றம்.

இந்தத் தீர்ப்பு குறித்து ‘வன்முறையை தூண்டும் விதத்தில்’ பேசியதாகவும் மதத்தின் பெயரால் இரு சமூகங்களுக்கிடையே பகையைத் தூண்டியதாகவும் ஹைதராபாத்தைச் சேர்ந்த இரு பெண்கள் மீது தேச துரோக வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

காவல்துறையினர் தகவல்படி, சாயிதாபாத்தைச் சேர்ந்த ஜிலி ஹுமா, அவருடைய தங்கை சபிஸ்டா ஆகியோர் உஜாலேசா ஈத்காவில் பெண்கள் சந்திப்பில் ‘வன்முறையை தூண்டுவிதத்தில் பேசியதோடும், முழக்கங்களையும் எழுப்பியுள்ளனர். அதே இடத்தில் பாபர் மசூதி கட்டுவோம் என்றும் ராமர் கோயிலை இடிப்போம் என்றும் அவர்கள் பேசினர்” என்கிறார் சாயிதாபாத் ஆய்வாளர் கே. சீனிவாஸ்.

இந்துக்களுக்கு ஆதரவாக ஆயோத்தி வழக்கில் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டிருப்பதாகவும் உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பு குறித்து ஹூமா விமர்சித்ததாகவும் போலீசு தரப்பு கூறுவதாக இந்துஸ்தான் டைம்ஸ் செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.

சாயிதாபாத் துணை ஆய்வாளர் தீன் தயால் சிங், நிகழ்விடத்தில் இருந்ததாகவும் அதன் அடிப்படையில் வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்திய தண்டனைச் சட்ட பிரிவுகள் 124A, 153A, 505, 295 மற்றும் 109ன் படி தேச துரோகம், ஒரு சமூகத்தை மற்றொரு சமூகத்துக்கு எதிராக  தூண்டுதல் உள்ளிட்ட வழக்குகள் போடப்பட்டுள்ளன.

முசுலீம்களுக்கு எதிராக நாளொரு மேனி வெறுப்புப் பிரச்சாரங்கள் செய்யும் இந்துத்துவ காவிகளுக்கு ‘பாராட்டுக்கள்’ ஆளும் அரசாங்கத்தால் வழங்கப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில், தாங்கள் பெரும்பான்மை சமூகத்தால் ஏமாற்றப்பட்டிருக்கிறோம் என்கிற விரக்தியில் வெளிப்படும் வார்த்தைகளுக்குக்கூட தேச துரோக வழக்கு பதிவு செய்யப்படுவது, முசுலீம் மக்கள் இரண்டாம்தர குடிமக்களாக மாற்றப்பட்டுள்ளதைக் காட்டுகிறது. 

கோட்சே வாக்குமூலத்தை பள்ளிப் பாடத்தில் சேர்க்க வேண்டும்: இந்து மகா சபை கேட்கிறது!

காந்தி படுகொலை வழக்கு விசாரணையின்போது, காந்தியைக் கொன்ற நாதுராம் கோட்சே கொடுத்த வாக்குமூலத்தை பள்ளிப் பாடத்தில் சேர்க்க வேண்டும் என வலியுறுத்தியுள்ளது இந்து மகா சபை.

நாதுராம் கோட்சே-வின் மரண நாளை வலதுசாரி அமைப்பான இந்து மகா சபை கடந்த வெள்ளிக்கிழமை கொண்டாடியது. காந்தி படுகொலை குற்றவாளியான கோட்சே, அம்பாலா சிறையில் 1949-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 15-ஆம் நாள் தூக்கிலிடப்பட்டார்.

இந்து மகா சபையை உறுப்பினர்கள் வெள்ளிக்கிழமை கோட்சே மற்றும் காந்தி படுகொலையில் மற்றொரு குற்றவாளியான நாராயண் ஆப்தே ஆகியோரின் படங்களுக்கு ஆரத்தி எடுத்து வணங்கினர்.

இந்து மகாசபையின் தேசிய துணை தலைவர் ஜெய்வீர் பரத்வாஜ் வழக்கமாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் சொல்வதுபோல, ‘இந்திய சுதந்திரத்துக்குப் பாடுபட்ட இவர்களின் பங்களிப்பு மறக்கடிக்கப்பட்டுள்ளது’ என்றார்.

“நாங்கள் ஒரு கோரிக்கை மனுவை மத்திய பிரதேச முதலமைச்சர், மாவட்ட நிர்வாகத்துக்கு அளித்திருக்கிறோம். கோட்சே-வின் வாக்குமூலத்தை பள்ளிப்பாடத்தில் சேர்க்க வேண்டும் என்பதே எங்களுடைய கோரிக்கை” என்றார் பரத்வாஜ்.

காந்தி படுகொலையில் தொடர்புடையோர் நீதிமன்ற கூண்டிலில்

கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மத்தியில் இருந்த காங்கிரஸ் அரசாங்கம் கோட்சேவின் வாக்குமூலத்தை வெளியிடவில்லை எனவும் குறைபட்டுக்கொண்டார் அவர்.

மத்திய பிரதேசத்தில் பாஜக ஆட்சியில் இருந்த, 2017 நவம்பர் 15ல் கோட்சேவின் கழுத்தளவு சிலையை தனது அலுவலகத்தில் நிருவியது இந்து மகாசபை. நாடு முழுவதும் கடுமையான கண்டனங்கள் எழுந்தநிலையில், மாவட்ட நிர்வாகம் அதை நீக்கியது.

“மாவட்ட நிர்வாகம் எடுத்துச் சென்ற கழுத்தளவு சிலையை திரும்பத் தர ஒப்படைக்க வேண்டும் எனவும் கோரிக்கை விடுத்திருக்கிறோம்” என்கிறார் பரத்வாஜ்.

வெள்ளிக்கிழமை நடந்த இந்தக் கொண்டாட்டங்களுக்கு ம.பி. காங்கிரஸ் கண்டனங்களைத் தெரிவித்துள்ளது.

“இந்த நிகழ்ச்சி வன்முறையைக் கொண்டாடியுள்ளது. இது கண்டனத்துக்குரியது. இந்திய அரசியலமைப்பின் மீது நம்பிக்கையற்றவர்கள் இவர்கள். நாட்டில் உச்சநீதிமன்றம் இருக்கும்போது பிரிட்டீஷ் ராணியிடம் மன்னிப்பு மனுவை தானே அனுப்பியவர் கோட்சே” என காங்கிரஸ் ஊடக பிரிவைச் சேர்ந்த பூபேந்திர குப்தா கண்டித்துள்ளார்.

நன்றி: அவுட்லுக் இந்தியா.

சமூக நீதி அரசியல் கல்வியே இதற்கான மருந்து!

முருகானந்தம் ராமசாமி

நான் சிலகாலம் முன்புவரை பிராமணீயம் என்றே சுட்டி வந்தேன்.. நவீீன ஜனநாயக சமூகப்ரக்ஞைக்கு எதிர்திசையில் இயங்கும் ஆதிக்க கருத்தியல் என்பதால் அதை கருத்தியல் ரீதியாக அப்படிச்சுட்டினேன். இந்திய சமூகவரலாற்றில் பிராமணீயத்தின் தடத்தை கருப்பு வெள்ளையாக அன்றி டி. டி. கோசாம்பி, கெ. தாமோதரன், டாக்டர். எஸ். ராதாகிருஷ்ணன், டாக்டர். பி. ஆர். அம்பேத்கர், தேவிப்ரசாத் சட்டோபாத்யாய, ஆகிய அறிஞர்களை வாசித்த பின் பெற்ற தத்துவார்த்த பின்புலமும் எனது கண்டடைதலுக்கு உண்டு.

சிறுகுழுவாக தங்கள் நேரடி பங்களிப்பின்றி அதிகாரத்தை கையகப்படுத்தி அதை நிலைநிறுத்திக்கொள்ளும் யுக்திகளை பொதுவாக பிராமணீயம் எனக்கொள்ளலாம். எதிர்மறையான சூழல்களில் தங்களை வெளிப்படுத்தாமல் அதிகாரமையங்களில் தங்களை நிலைநிறுத்திக்கொள்ளும் காலத்தில் அதன் இயங்குமுறையும், நேரடி அதிகாரத்தை அடைந்தபின் அது தன்னை முன்வைத்துக்கொள்ளும் முறையும் இரு துருவங்களைப்போன்றவை. அது குரூரமானதாகவும் அடிப்படைமனித இயல்புகளற்றதுமாவும் ஆகிறது. அப்போது அது தனது அசலான அத்தனை குறளிவித்தைகளையும் காட்டும்.

பா.ஜ.க ஆட்சிக்கு வந்தபின் அந்த அப்பட்டமான குரூரங்கள் பெருமிதமாக வெளிப்படுகின்றன. அதை ஒரு புள்ளியில் உணர்ந்த பின் அதை பார்ப்பனீயம் என்றே சுட்டுகிறேன். இந்தச் சொல்லாடல் அதன் இயங்குமுறைகளை ஒட்டி நான் தேர்வு செய்து கொண்டது/ கொள்ள வேண்டியது. இது தனிநபர்களை குறிப்பதன்று. எப்போதும்போல பிராமணர்களில் தனிநபர்களை அவர்களில் மெய்யான நவீன ஜனநாயகப் பண்புடையவர்களை உள்ளபடியே அணுகுகிறேன்.

பிராமணர்களில் மட்டும்தான் சாதிவெறி இருக்கிறதா? இடைச்சாதியினரிடம் இல்லையா? என்கிற கேள்விகளுக்கு திட்டவட்டமான பதில் ஆம்.. இருக்கிறது. ஏன் தலித்களில்கூட கணிசமானவர்களிடம் இருக்கிறது. ஆனால், அவற்றை முற்றிலும் அடையாளப்பெருமிதம்/ கும்பல் உளவியல்/ தொல்குடி வேர்களைத்தேடும் உளவியல் என்றே வகைப்படுத்த முடியும். அது எந்த மோதலையும் ஒரு இனக்குழு மனநிலையில் நேரடியாகவே நிகழ்த்தும். அதன் எதிர்விளைவுகளை அங்ஙனமே எதிர்கொள்ளும்.

மாறாக பார்ப்பன சாதிவெறி ஒருங்கமைக்கப்பட்ட அதிகாரக் கருத்தியல், அதன் இயங்குமுறை எளிய அரசியலால் மேம்போக்கில் புரிந்து கொள்ள முடியாதது. ஒரு இடைநிலைச்சாதி வெறி ஆவேசமாக சுலபமாக புலப்பாட்டில் அறிய நிகழ்ந்துவிடக்கூடியது; பார்ப்பனீயம் அப்படியல்ல. அதன் குரூரமும் இதர சாதிவெறிகளும் ஒரு போதும் ஒன்றல்ல.

இடைச்சாதிகளின் மேல்நிலையாக்க மனோபாவம் இயல்பாக பார்ப்பனீயத்தை நோக்கி நகரக்கூடியது. எனவே, இடைச்சாதியினரில் அதிகாரம் பெறுபவர்களில் மிகச்சிலரே பார்பனீயத்தின் சுற்றுப்பாதைக்குள் செல்லாமல் அதனுடன் மூர்க்கமாக போரிடுகிறார்கள். அவர்களே பார்ப்பனீயத்தை புறங்கையால் கையாளும் லாவகத்தை பெற்றிருக்கிறார்கள்.

அவர்கள் எல்லாக் காலத்திலும் பார்ப்பன கருத்தியல் இயந்திரங்களால் ஆளுமைக் கொலை செய்யப்படுவார்கள். ஊழல்வாதிகளாக சித்தரிக்கப்படுவார்கள். உலகில் ஊழலின்றி அதிகார அரசியலே இல்லை என்கிற வெகுசாதாரணமான உண்மையைக்கூட உணரவிடாமல் தொடர்ந்து ஊதுவார்கள். இன்னொரு பிரம்மாண்ட உண்மை உலக வரலாற்றில் துல்லியமாக ஒருங்கமைக்கப்பட்ட ஊழல், அதிகார கட்டமைப்பு பார்ப்பனீயம். இதனை வெறும் இடைநிலைச்சாதியின் அடையாள அரசியலோடு இணை வைப்பது அபத்தம்..

சமூகநீதி அரசியலை சாதி அரசியலாக சுருக்கிப்பேசும் அயோக்யத்தனத்தின் பிறப்பிடம் பார்ப்பனீய மனங்கள். இந்தியாவின் உயர்கல்விப்பீடங்கள் இந்த விஷவிருட்சங்கள் செழித்த கானகங்கள். இவற்றுள் சென்று மீண்டுவரும் யுக்தி பாம்புக்கு இரையாகாமல் பரமபத விளையாட்டில் மீள்வதற்கு ஒப்பானது. ஏனெனில், அங்கு முதலில் நிகழ்வது உளவியல் தாக்குதல். முதிரா இளம்பருவத்தில் அதை எதிர்கொள்வது எளிதானதல்ல. உங்கள் தற்கொலைத்தடுப்பு உளவியல் ஆலோசனை மையங்களை தற்காலிகமாக சாத்துங்கள்.. அதற்கான இடமோ நேரமோ அல்ல இது. சமூக நீதி அரசியல் கல்வியே இதற்கான மருந்து.

அந்தக்கும்பல் அதை சாதி அரசியல் என்று சொல்லும். காரணம் அதுவே அதற்கு பீதிதரும். பேதியை உண்டாக்கும். காமராஜரும்,கருணாநிதியும், லாலுப்ராசாத்தும்,சரத்பவாரும் அதைத்தான் அந்தக் கூடாரத்திற்கு தந்தார்கள். தருகிறார்கள்.

நவ பார்ப்பனீயத்தை எதிர்கொள்ளும் யுக்தியே அடுத்தகட்ட இந்திய அதிகார அரசியலின் சவால்.. பாத்திமா லத்தீப்கள் தங்கள் மரணத்தின் மூலம் நமக்கு சொல்லிச் செல்லும் செய்தி அதுதான்..

அந்தத் தங்கைக்கு அஞ்சலி..!

முருகானந்தம் ராமசாமி, அரசியல் செயல்பாட்டாளர்.

பாத்திமாவின் தந்தை அப்துல் லத்தீஃப் முன்வைக்கும் 10 கேள்விகள்

பார்ப்பனிய ஆதிக்கத்தால் நிறுவனப் படுகொலை செய்யப்பட்ட பாத்திமா லத்தீஃப்பின் தந்தை அப்துல் லத்தீஃப் முன்வைக்கும் 10 கேள்விகள்.

  1. எனது மகள் கடிதம் எழுதும் பழக்கம் உடையவள். வீட்டில் என்ன நடந்தாலும் கடிதம் எழுதுவாள். அப்படியிருக்க தற்கொலை செய்ததாக சொல்லப்படும் நேரத்தில் என் மகள் கண்டிப்பாக கடிதம் எழுதியிருப்பாள் .. அது எங்கே..?

  2. ஹாஸ்டல், உணவகம், நூலகம்போன்ற இடங்களின் CCTV பதிவுகளை ஐஐடி நிர்வாகம் தருவதற்கு தாமதிப்பது ஏன்..?

  3. என் மகள் கயிற்றில் தூக்கு மாட்டிக் கொண்டாள் என்று சொல்கிறார்கள். அவளது அறையிலும் கயிறு இல்லை, வெளியிலிருந்தும் கொண்டு வருவதற்கான வாய்ப்புகள் இல்லை..அந்த கயிறு எப்படி கிடைத்தது.

  4. மரணிப்பதற்கு முன்பான இரவில் உணவகத்தில் வைத்து 1மணிநேரம் எனது மகள் அழுதிருக்கிறாள். அவளை சக மாணவி தேற்றியிருக்கிறார். யார் அந்த மாணவி.? 1 மணி அழுகிறாள் எனில் அப்படி என்ன தொல்லைகளை எனது மகள் சந்தித்தாள்?

  1. மரணமடைந்த நாளில் கூட எனது மகளின் அறைக்கு வேறு நபர்கள் சென்றிருக்கிறார்கள். எனது மகளின் அறை அலங்கோலமாக களைந்து கிடந்தது.

  2. எனது மகளின் அறையை புகைப்படம் எடுக்க அனுமதிக்கவில்லை. ஏன்..? எனது மகளின் அறையிலிருந்த மற்றொரு மாணவி அறையை காலி செய்துவிட்டு வேறொரு அறைக்கு சென்று விட்டார்.

  3. தினமும் இரவு 8 மணிக்கெல்லாம் விடுதிக்கு சென்றுவிடும் எனது மகள் சம்பவம் நடந்த அன்று 9 மணிக்கு உணவகத்தில் வைத்து அழுதிருக்கிறாள் எனில், அப்படி என்ன துன்பியல் சம்பவம் நிகழ்ந்தது.?

  4. எப்பொழுதும் தேர்வின் விடைத்தாள்களை தானே சென்று வாங்கி வரும் என் மகள் ஃபாத்திமா, சம்பவம் நடப்பதற்கு முன்பாக தனது தோழியை அனுப்பி சுதர்சன் பத்மநாபனிடம் விடைத்தாளை வாங்கி வரச் சொல்லியிருக்கிறார் எனில் என்ன நடந்தது..?

  5. சம்பவம் நடந்த அன்று 9 மணிக்கு உணவகத்தில் அமர்ந்து எனது மகள் பாத்திமா அழுது கொண்டிருக்கும்போது 9:30 வரை சுதர்சன் பத்மநாபன் ஐஐடி வளாகத்தில்தான் இருந்திக்கிறார்.

  6. எனது மகள் மரணம் குறித்து இதுவரை ஐஐடி அதிகாரப்பூர்வமாக என்னிடமோ, எனது மனைவியிடமோ பேசாசது ஏன்..? அதுமட்டுமல்லாது ஐஐடி யின் மாணவர்களோ, ஆசிரியர்களோ, பேராசிரியர்களோ யாருமே எங்களிடம் ஆறுதலைக் கூட சொல்லாதது ஏன்..??

#JusticeForFathimaLatheef
#JusticeForFathima
#IITmadrasKilledFathima
#ArrestSudharsanPadmanaban

நன்றி: அஹ்மது யஹ்யா அய்யாஷ்

 

கல்வி நிறுவன மரணங்கள்: புறக்காரணிகளை என்ன செய்ய முடியும்?

இலியாஸ் முகமது ரஃபியூதீன்

‘மன அழுத்தம் காரணமாக தற்கொலை நடக்கிறது; Depression can be cured. என்னிடம் பேசலாம்’ என்ற வாக்கியங்கள் மீது எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. அகக் காரணங்களை சரிசெய்து விடலாம். புறக்காரணிகளை என்ன செய்ய முடியும்?

ஃபாத்திமா நம்மிடம் பேசியிருக்கலாம் என்று கூறும் ஐஐடி நண்பர்களின் பதிவுகளைப் பார்த்தேன். பேசியிருந்தால் என்ன செய்திருப்பார்கள்? ‘இன்னும் ஒரு செமஸ்டர் தான். பொறுத்துக் கொள்’ என்று சொல்லியிருப்பார்கள். பாத்திமாவின் வேதனை நிச்சயம் புரிந்திருக்காது.

‘எங்கே முக்காடு அணிந்தால் இஸ்லாமிய பெண் என்ற அடிப்படையில் தொல்லைக்கு உட்பாடுவாளோ என்று அஞ்சினோம். நாங்கள் என்ன செய்ய? அவள் பெயர் ஃபாத்திமா லத்தீஃப் ஆகிவிட்டதே’ என்று அழுகிறார் ஃபாத்திமாவின் தாய். இந்தப் பிரச்சனையை எப்படி சரிசெய்வது?

ஃபாத்திமாவுக்கு நீதி கேட்டு அலிகர் முசுலீம் பல்கலை மாணவர்கள் போராட்டம்…

நாங்கள் யாரும் லாயக்கற்றவர்கள் கிடையாது. ஃபாத்திமா நுழைவுத் தேர்வுகளில் முதலிடம் பெற்றவர் எனக் கூறுகிறார்கள். பாயல் தாத்வி மகப்பேறு மருத்துவத்தில் முதுகலை படித்து வந்தவர். “The value of a man was reduced to his immediate identity and nearest possibility. To a vote. To a number. To a thing. Never was a man treated as a mind” என்ற மாபெரும் உண்மையைத் தனது இறுதி கடிதத்தில் எழுதினார் ரோஹித் வெமுலா. நஜீப் நன்றாகப் படித்து வந்த மாணவர். இப்படி இருந்தும், பட்டமா கிடைத்தது?

பெரும்பான்மை இந்துக்களே, பார்ப்பனியத்த்திற்கு வளைந்து கொடுக்கும் இந்து அடையாளம் கொண்ட நாத்திகர்களே.. உங்கள் பெரும்பான்மையின் கள்ள மௌனத்தால் தான், நாங்கள் தூக்கில் தொங்க விடப்படுகிறோம்; காணாமல் ஆக்கப்படுகிறோம்; உங்கள் பெரும்பான்மையின் கூட்டு மனசாட்சியைத் திருப்தி படுத்தவே, எங்கள் உரிமைகள் பறிக்கப்படுகின்றன; உங்கள் பெரும்பான்மையின் பெயரால் எங்களைக் கொல்ல சட்டங்கள் இயற்றப்படுகின்றன.

உங்கள் பெற்றோரும் உறவினரும் இந்துத்துவத்திற்கு வாக்களிக்கும் போது, எங்கள் பெற்றோர் எங்கள் பிணங்களை வாங்க காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்; உங்கள் பெற்றோரோடு நீங்கள் செல்லமாக ஆத்திக – நாத்திக சண்டை போடும்போது, எங்கள் பெற்றோர் எங்கள் பிணங்களோடு சாலையில் அமர்ந்திருக்கிறார்கள்; போராடுகிறார்கள்; தோற்றுப் போய், செத்துப் போகிறார்கள்.

மிகுந்த வலியோடு இதனை எழுதுகிறேன். நேருக்கு நேராக, களத்தில் பார்ப்பனியத்தோடு சண்டையிடுபவர்களை நான் குறை சொல்லமாட்டேன். அவர்கள் மட்டுமே எங்களுக்குத் தோழர்கள்.

இலியாஸ் முகமது ரஃபியூதீன், ஊடகவியலாளர்.

 

 

டாக்டர் ஆகமுடியலேன்னா என்ன பண்ணுவ? ஒரு மாணவரின் கடந்துவந்த பாதை!

சின்னப்பன். எம்.

பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்த வருடத்தில் ஓர் இரவு, டாக்டர் ஆகமுடியலேன்னா என்ன பண்ணுவ என்று அப்பா கேட்டார். என்னிடம் பதிலே இல்லை. பேச ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து யாராவது பெரிய புள்ளையாகி என்ன படிக்கப்போற என்று கேட்டால், டாக்டர் என்று சொல்லி சொல்லியே பழக்கப்பட்டவன்.

ஒரு விதத்தில் எனக்கு அந்த பதிலை என்றோ ஒரு நாள் சொல்லிக்கொடுத்தவர் அப்பாவாகத்தான் இருக்கமுடியும். அவரே வந்து அது முடியாவிட்டால் என்ன செய்வாய் என்று கேட்டதும், அதற்கு என்னிடம் எந்த ஒரு மாற்று பதிலும் இல்லாமல் போனதும், அந்த இரவை அத்தனை முக்கியமாக்கியது. அந்த கேள்விக்கான இடமே இருக்கக்கூடாது என்றுதான் முடிவு செய்துகொண்டேன். கிட்டத்தட்ட செலுத்தப்பட்டவன் போல்தான் அந்த ஒரு வருடம் இருந்தேன். என் நெருங்கிய நண்பர்களிடம் இருந்தே கொஞ்சம் விலகிவிட்டேன். அப்பா ஆசிரியர் என்பதால் அவருடைய நண்பர்கள் அனைவரும் என்மீது அக்கறை கொண்டார்கள். தனி ஒருவனாக அவர்கள் வீட்டு மொட்டை மாடிகளில் அமர்ந்து அதிகாலை நான்கு மணிக்கெல்லாம் தேர்வு எழுதிக்கொண்டிருப்பேன். முந்தைய நாள் இரவே மொட்டை மாடியில் கேள்வித்தாளை வைத்துவிடுவார்கள். விடை தாளையும் அதே கல்லிற்கு கீழே வைத்துவிட்டு சத்தம்போடாமல் வந்துவிடுவேன். மாலையில் தாள்கள் திருத்தப்பட்டிருக்கும். குறைகள் அனைத்தையும் விளக்கி சொல்லித்தருவார்கள். ஒவ்வொருவரின் வீடும் எங்கள் விட்டிலிருந்து குறைந்தது 5 கி.மீ தூரம் இருக்கும்.

அப்போதெல்லாம் அந்த அலைச்சலில் தலையில் வியர்ப்பதால் அடிக்கடி ஜலதோஷம் பிடித்துக்கொள்ளும் என்பதால், சலூனில் தலையின் பக்கவாட்டில் வெட்ட பயன்படும் மெஷினை கொண்டே முழு தலையையும் மழித்துக்கொண்டு ஒரு வருடம் முழுக்கவே மொட்டை தலையுடனே திரிந்தேன். வேண்டுமென்றே என்னிடம் இல்லாத இறுக்கத்தை சேர்த்துக்கொண்டேன். சிரிக்கக்கூடமாட்டேன். டிவி இருக்கும் இடத்தைக்கூட பார்க்கமாட்டேன். அம்மாவிற்கு என்னை இப்படி பார்ப்பதில் உவப்பில்லை, சீட் கிடைக்கவில்லையெனில் இம்ப்ரூவ்மெண்ட் செய்துக்கொள்ளலாம் என்றார்கள். அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் அப்படி நொறுங்கிப்போய்விட்டேன். இத்தனை உடல் வருத்தங்களையும் மீறி எனக்கு சீட் கிடைக்காமல் போகும் வாய்ப்பு இருக்கிறது என்ற உண்மை அத்தனை கசப்பாக இருந்தது. அப்பா, கணக்கு பாடத்திலும் அக்கறை காட்டு என்று சொல்வது, சூசகமாக என்ஜினியரிங் படிக்கவும் உன்னை தயார்ப்படுத்திக்கொள் என்று சொல்வதாக எனக்கு தோன்றும். கணக்கு பாடம் படிப்பதே ஒரு விதத்தில் என் தோல்விக்கு என்னை தயார் செய்துக்கொள்ளும் விஷயமாகவே எனக்கு தெரிந்தது. என்ஜினியரிங் அல்லது இம்ப்ரூவ்மெண்ட் இரண்டில் எது என்று கொஞ்சம் இரண்டாம் முடிவைப் பற்றி யோசித்துவைத்துக்கொள் என்று அப்பாவின் நண்பர்கள் சிலரும் சொல்லிவைத்தார்கள்.

மதிப்பெண் பட்டியல் வந்ததும் பொறியியல் படிப்பிற்கு விண்ணப்பிக்கவே தேவையில்லை என்பது எனக்கு அன்றைய தேதியில் அத்தனை சந்தோஷமாக இருந்தது. மெய்வருத்த கூலி கிடைத்தது. அந்த ஒரு வருட மோனத்தவத்திலிருந்து என் இயல்பிற்கு நான் திரும்பவே எனக்கு சில மாதங்கள் ஆனது.

சீட் கிடைக்கவில்லையென்றால் என்ன செய்திருப்பேன் என்று இப்போதும்
யோசிக்கமுடியவில்லை. என் அத்தனை கஷ்டங்களுக்கும் சீட் கிடைப்பது மட்டுமே ஒரே முடிவாக இருக்கமுடியும். அதையும் மீறி சீட் கிடைக்கவில்லை என்றால் அது என்னுடைய குறை/இயலாமை. அதை நான் ஒப்புக்கொண்டுதான் ஆகவேண்டும். ஓரிரு மாதங்களில் என்னைத் தேற்றி கொண்டுப்போய் அண்ணா யுனிவர்சிட்டியிலோ, அந்தியூர்/ராசிபுரத்திலோ சேர்த்துவிட்டிருப்பார்கள். நாளடைவில் அதற்கு பழகியிருப்பேன். இயலாமை எப்போதும் நம்மை நம் தகுதிக்கேற்ப பழக்கப்படுத்திவிடும். பிரச்சனையில்லை.

ஆனால், நான் மருத்துவ கல்லூரியில் சேர்வதற்கான மதிப்பெண்ணுடன் தயாராய் இருந்து, என் அத்தனை கனவும் மெய்யாகப்போகிறது என்று நம்பிக்கொண்டிருக்கும்போது, நீ படித்த எதுவுமே தேவையில்லை, நாங்கள் வேறொரு தேர்வு வைப்போம் அதுதான் உன் எதிர்காலத்தை நிர்ணயிக்கும் என்று யாரேனும் சொன்னால் எப்படியிருக்கும்? என்னிடம் கொடுக்கப்பட்ட பாடத்தில், என்னிடம் எதிர்ப்பார்க்கப்பட்டதை, என் அத்தனை உடல் உழைப்பையும் கொடுத்து, என் மனதை ஒருநிலை படுத்தி, போராடி நான் முழு தகுதியாளனாய் வென்று நிற்கும்போது, நீ ஜெயிக்கவில்லை, உனக்கு இதற்கான தகுதி இல்லை முத்திரை குத்தியிருந்தால்… அனுபவங்கள் பலவற்றைக் கடந்து வந்த இன்றைய நிலையிலிருந்தே சொல்கிறேன்…
நிச்சயம் தூக்கில் தொங்கியிருப்பேன்.

ஏனெனில் அது என் இயலாமையினால் வந்த தோல்வியல்ல. என் வலிமையை ஈவு இரக்கமின்றி சிதைத்து சின்னாபின்னமாக்கும் மோசடி.

அனிதா மரணம்; தற்கொலை அல்ல ஆட்சியாளர்களை எதிர்க்கும் யுத்தம்!

அனிதா மரணம்; தற்கொலை அல்ல ஆட்சியாளர்களை எதிர்க்கும் யுத்தம் என தெரிவித்துள்ளார் விசிக தலைவர் தொல்.திருமாவளவன். இதுகுறித்து அவர் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில்,

“அரியலூர் மாவட்டம் செந்துறை அருகே உள்ள குழுமூர் கிராமத்தைச் சார்ந்த மூட்டைத் தூக்கும் தொழிலாளியின் மகள் அனிதா நீட் தேர்வை எதிர்த்து தன்னை தானே மாய்த்து கொள்ளும் அறப்போராட்டத்தை நடத்தியிருக்கிறார். அனிதாவின் சாவு தற்கொலை அல்ல மத்திய மாநில அரசுகளை எதிர்க்கும் யுத்தம்.

12ஆம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வில் 1200க்கு 1176 மதிப்பெண்களை பெற்ற ஆற்றல் வாய்ந்த மாணவி அனிதா நீட் தேர்வில் தேர்ச்சி அடையவில்லை என்பது அதிர்ச்சியளிக்கிறது. நீட் தேர்வுக்கான வினாதாள்கள் அனிதா படித்த மாநில அரசு பாடத்திட்டத்தின் கீழ் உருவாக்கப்படவில்லை; மாறாக மத்திய அரசு பாடத்திட்டத்தின் கீழ் வினாத்தாள் தயாரிக்கப் பட்டதால் அனிதாவை போல் ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்கள் நீட் தேர்வால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். 12ஆம் வகுப்பு பொதுத்தேர்வில் பெற்ற மதிப்பெண்களை நீட் தேர்வின் மூலம் மதிப்பிழக்க செய்துவிட்டனர். இதனால் இந்தியா முழுவதும் பல மாநிலங்களில் மாநில அரசின் பாடத்திட்டத்தின் கீழ் படித்த மாணவர்கள் வெகுவாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

தமிழகத்தை பொறுத்தவரையில் மாநில அரசு உறுதியான நிலைப்பாட்டை எடுக்காமல் ஊசலாட்ட நிலையில் இருந்ததால் மாணவர்களுக்கு ஒரு போலியான நம்பிக்கையை வளர்த்துவிட்டது. ஒருபுறம் நீட்தேர்வுக்கு எதிரான சட்டங்களை இயற்றி குடியரசு தலைவரின் ஒப்புதலுக்கு அனுப்பி வைத்துவிட்டு இன்னொருபுறம் நீட் தேர்வில் தேர்ச்சிப் பெறும் மாணவர்களுக்கான மருத்துவக் கல்வி சேர்க்கை தொடர்பாக அரசாணையையும் பிறப்பித்தது. அந்த சட்டங்களுக்கு ஒப்புதல் அளிக்காத நிலையில் ஓராண்டுக்கு மட்டும் விலக்கு அளிக்கும் சட்டத்தை மீண்டும் இயற்றியது. இதன் மூலம் அனிதா உள்ளிட்ட மாணவர்களிடையே தமிழக அரசு மறுபடியும் ஒரு நம்பிக்கையை விதைத்தது.

மத்திய அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் ஓராண்டுக்கு மட்டும் விலக்கு அளிப்பதற்கு பரிசீலிக்கப்படும் என்று கூறினார். ஆனால் உச்சநீதிமன்றத்தில் நடந்த வழக்கில் மத்திய அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞர் அச்சட்டத்தை தள்ளுபடி செய்ய வாதாடினார் . அதன்படி அச்சட்டம் செல்லாது என உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.

மத்திய அரசும் மாநில அரசும் நடத்திய நாடகம் இன்றைக்கு அனிதாவை பலியிட்டிருக்கிறது. மத்திய மாநில அரசுகள் இந்த உயிர்பலிக்கு முழுமையாக பொறுப்பேற்க வேண்டும்.

மாநில அரசுகளின் உரிமைகளை பறிக்கும் வகையிலும், மாணவச் சமூகத்தின் கனவுகளை நொறுக்குகிற வகையிலும், நீட் தேர்வை வலிந்து திணித்த மத்திய அரசின் நடவடிக்கைகளையும், மத்திய அரசுக்கு பணிந்தும் இணங்கியும், மெத்தனமாக செயல்பட்ட தமிழக அரசின் போக்கினையும் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் வன்மையாக கண்டிக்கிறது.

நீட் தேர்வை தமிழகத்திற்கு மட்டும் விலக்களிக்க வேண்டும் என்றில்லாமல் அகில இந்திய அளவில் ரத்து செய்ய வேண்டுமென குரலெழுப்ப வேண்டிய தேவையை அனிதாவின் சாவு நமக்கு உணர்த்துகிறது. தொடக்கத்திலிருந்தே அகில இந்திய அளவில் இதை ரத்து செய்ய வேண்டுமென விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி வலியுறுத்தி வருகிறது. தற்போது பிறமாநிலங்களுக்கு முன்னோடியாக இருக்கும் வகையில் தமிழகம் நீட் தேர்வை முழுமையாக இந்திய அளவில் ரத்து செய்ய வலியுறுத்தி போராட வேண்டும் என விடுதலைச் சிறுத்தைகள் வேண்டுகோள் விடுக்கிறது.

நீட் தேர்வை எதிர்த்து அரசியல் கட்சிகள் மட்டுமின்றி மாணவச் சமூகம் வெகுண்டெழுந்து அறவழியில் போராட முன்வரவேண்டுமென விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கேட்டுக்கொள்கிறது.

விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் கோரிக்கையை ஏற்கும் வகையில் அனிதாவின் குடும்பத்தில் ஒருவருக்கு அரசு வேலைவாய்ப்பு வழங்கப்படுமென தமிழக முதல்வர் அறிவித்திருப்பதை வரவேற்கும் அதேவேளையில் பாதிக்கப்பட்ட அக்குடும்பத்திற்கு ரூபாய் ஒரு கோடி வழங்கவேண்டுமெனவும் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் வலியுறுத்துகிறது. நீட் தேர்வால் பாதிக்கப்பட்ட மாணவர்கள் மத்திய மாநில அரசுகளை எதிர்த்து போராட வேண்டுமே தவிர தம்மை தாமே மாய்த்துகொள்ளும் நடவடிக்கைகளில் ஒருபோதும் முயற்சித்தல் கூடாது என்றும் கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

அனிதாவை இழந்து வாடும் குடும்பத்தினருக்கும் உற்றார் உறவினர்களுக்கும் எமது ஆழ்ந்த இரங்கலை தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்”என தெரிவித்துள்ளார்.

உரிமைகள் மரத்தில் காய்ப்பவை இல்லை: குட்டிரேவதி

குட்டிரேவதி

குட்டி ரேவதி

அனிதாவின் உயிர்ப்பலி நாம் எளிதாகக் கடந்துவிடக்கூடியதாக இல்லை. நண்பர்கள், ஃபோனிலும் ஃபேஸ்புக்கிலும் அலைமோதுகிறார்கள். இயலாமையின் எல்லையில் எல்லோரும் பரிதவிக்கிறோம். இதற்கிடையில் சிலர், இதற்கெல்லாம் போய் தற்கொலைசெய்துகொள்ளலாமா, இன்னும் போராடியிருக்கவேண்டாமா என்றெல்லாம் அறிவுரை வழங்குகிறார்கள்.

நீட்’டுக்கு எதிராகப் பேசுபவர்களும், அனிதாவிற்கு ஆதரவாகப் பேசுபவர்களுமே கூட, அரைகுறை புரிதலுடன், உணர்ச்சிவயப்பட்டுப் பேசுகிறமே அன்றி இதைத் தொடரும் வழியறியோம். அனிதா போன்றோரின் பின்னணியிலிருந்து வரும் ஒரு பெண் இவ்வளவு மதிப்பெண்கள் பெற்று, சுப்ரீம் கோர்ட் வரை சென்று போராடியும் நீதி கிடைக்காத நிலையில் தான் இந்த முடிவிற்குத் தள்ளப்படுகிறார்.

எட்டாக்கனியாக இருந்த கல்வியை எட்டிப்பிடித்த முதல் தலைமுறை பெண். உதவிக்கு குடும்ப பலமோ, பொருளாதார பலமோ இல்லாத நிலையில் நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியாத சாதனையையும், போராட்டத்தையும் நிகழ்த்திக்காட்டியவர். இன்றைய இளைய தலைமுறையினர் அனுபவிக்கும் மனஅழுத்தம் என்பது, நவீன மனநல மருத்துவர்களாலேயே கையாளமுடியாதது, புரிந்துகொள்ள இயலாத சிக்கல்கள் நிறைந்தது.

அதிலும், சமூகத்தின் யதார்த்தம் அறிந்த ஒரு சிலரும் ஒற்றையாய் இச்சமூகத்தில் நின்று தனக்காகவும், தன்னைச்சார்ந்தவர்க்காகவும் போராடும்போது, இந்தச் சமூகம் தன் ஆதரவைத் தருவதில்லை. தோழர் வளர்மதியை நினைவில் கொள்வோம். அதிலும் அண்ணல் அம்பேத்கரையும் பெரியாரையும் தன்னளவில் உணர்ந்துவிட்டவர் தாம் உணரும் மனஅழுத்தத்தை இயக்கமாக அன்றி தனியாய் எளிதில் கடந்துவிட முடியாது. இரண்டாயிரம் வருடச்சுமையும் மூளையின் பின்புறம் அழுத்துதல் போன்றது தான், அது. ஆழம் செல்லச் செல்ல, மூச்சடைக்கும் மனநிலைக்குத் தான் அவர்கள் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

இது போன்ற தீவிர நிலையில் போராடிக்கொண்டிருக்கும் இளைஞர்களுக்குத் தேவைப்படுவது எல்லாம் 24 x 7 மணி நேரமும், தார்மீக ஆதரவு தரக்கூடிய நபர்கள் உடன் இருப்பது தான். இத்தகைய கொடுந்துயர் நேரங்களில் யாரும் உடன் இல்லாமல் கையாளும் பலம் இன்றி, மூச்சு முட்டிப்போய்த் தான் இந்த நிலைமைக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர். இது போன்று பலரை நாம் இதற்கு முன்னும் இழந்திருக்கிறோம்.

எல்லா வகையிலும் நாம் தான் இதற்குப் பொறுப்பேற்கவேண்டும். பிரச்சனைகளின் விபரீதம் அறியாமல், நீட்டிக்கிறோம். எதற்காக எல்லோரும் இணைந்து போராடவேண்டுமோ அதற்கு மெளனம் காக்கிறோம். ஒற்றுமையின்றி சிதறிக்கிடக்கிறோம். அனிதாவை இழப்பது என்பது ஓர் உயிரை இழந்ததாக மட்டுமே அர்த்தம் ஆகாது. ஒரு தலைமுறையின் முன்னகர்வை, பின்னுக்கு இழுப்பதாகும்.

என்னென்னவோ காரணங்கள் முன் வைக்கப்படுகின்றன. இவரா டாக்டர், இவர் தலித், ரிசர்வேஷன், துணிவின்மை, வேறு படிப்பில்லையா என்ற வார்த்தைகள் பிழைப்பை நாடிப்போவோர் உமிழும் எச்சில் என்று தான் சொல்லவேண்டும். அவர் மருத்துவராவது, என்பது அவர் கண்ட கனவு மட்டுமே அல்ல, நண்பர்களே. அது, நம் எல்லோருக்குமான கனவும் தான். நினைத்துப்பாருங்கள், அவர் எவ்வளவு காலங்களுக்கான முன்னுதாரணமாக இருந்திருப்பார். நிலாவைக் காட்டி சோறு ஊட்டுதல் போல!

சமூகச்சிக்கல்களின் ஆழமும், சமூக அமைப்புகளின் அடிமைத்தனமும் ஒடுக்குமுறையும் நம் மீது ஏவப்படும் வன்முறைகளையும் உணர்ந்த வீர்யமான சமூகமாய் நாம் இல்லை என்பதைத் தான் இந்த உயிரிழப்பு நமக்குச் சுட்டிக்காட்டுகின்றது. எல்லாவற்றையும் வேடிக்கை பார்ப்பவர்களாய், கமெண்ட் அடிப்பவர்களாய், மற்றவர் துயர் ரசிப்பவர்களாய் நீண்ட காலமாய் இருக்கிறோம். நம் செயல்பாடுகள் எல்லாம் சிறுத்துப்போய் இன்று வெறுமனே ஆற்றாமையில் அரற்றுபவர்களாய் இருக்கிறோம்.

நாம் எல்லாவற்றையும் மீள்பரிசோதனை செய்யவேண்டிய காலகட்டம் இது. ஊடகங்கள் தொடர்ந்து திசைதிருப்புகிறார்கள். கருத்தியலை, நம் சிந்தனையை நசுக்குகிறார்கள். சமூகத்தை வழிநடத்தும், எதிரிகளை எல்லைகளுக்கு அப்பால் நிறுத்தும் தலைமை இன்மையைக் காரணம் காட்டி எல்லா சதிகளும் அரங்கேறிக்கொண்டிருக்கின்றன. நம் வரலாற்றையும், கடந்த கால போராட்டங்களையும், நாம் செய்த பிழைகளையும், நம் மீது தொடர்ந்து இழைக்கப்படும் துரோகங்களையும் ஒருசேர நினைவில் கொண்டு நாம் இயங்கவேண்டிய காலம் இது.

குட்டிரேவதி, எழுத்தாளர், செயல்பாட்டாளர்.

இந்த நீட் விவகாரத்தில் இந்நேரம் காங்கிரஸ் அரசாங்கம் ஆட்சியில் இருந்திருந்தால் என்ன நடந்திருக்கும்?

ஜி. கார்ல்மார்க்ஸ்

ஜி. கார்ல் மார்க்ஸ்

இப்போது என்ன நடக்கிறதோ அதேதான் நடந்திருக்கும். இந்த நீட் போன்ற தரப்படுத்துதல்கள் எல்லாம் நாம் அனுமதித்திருக்கிற புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகளின் ஒரு அங்கம். மன்மோகன் சிங்கைப் பற்றி நமக்குத் தெரியும். தனது எஜமானர்கள் காலால் இட்டதை தலையால் செய்யும் மாண்புடையவர் அவர். ஆனால் பிராந்தியக் கட்சிகளின் தயவுடன் ஆட்சியில் இருக்கிறபோது, இவ்வளவு மூர்க்கமாக இதை செயல்படுத்தியிருக்க முடியாது.

பல மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகள் சென்ற காங்கிரஸ் அரசால் முன்னெடுக்க முடியாமல் போனதற்கு அரசியல் ரீதியாக அவர்கள் எண்ணிக்கை பலத்தில் குறைவாக இருந்தார்கள் என்பதே காரணம். இதன் பொருள் அவர்களுடன் கூட்டணியில் இருந்த பிராந்தியக் கட்சிகள் நேர்மையானவர்கள் என்பதல்ல. அவர்கள் உள்ளூர் மக்களின் எதிர்ப்புக்கு முகம் கொடுக்கவேண்டிய அழுத்தமே சில விஷயங்களை எதிர்க்கவேண்டிய கட்டாயத்தை அவர்களுக்கு ஏற்படுத்தியது.

ஆனால் இப்பொழுதோ மிருகபலத்துடன் ஒரு வலதுசாரி அரசாங்கம் ஆட்சியில் இருக்கிறது. மேலும், மன்மோகன் சிங்குகளின் காலம் முடிந்துவிட்டது என்று கருதியே மோடி ஆட்சிக்கு கொண்டுவரப்பட்டிருக்கிறார். இந்த மூன்றாண்டுகளில் உருப்படியாக எதுவும் செய்யவில்லை அவர். உணர்வுகளைத் தூண்டும் அரசியலை திசை திருப்பும் அரசியலாகப் பயன்படுத்தமுடியுமே தவிர நீண்ட காலத்துக்கு அதைப் பயன்படுத்தமுடியாது.

மேலும் மக்கள் மிகத் தீவிரமாக அதிருப்தியடைந்துகொண்டே வருகிறார்கள். செய்யமுடியாத விஷயங்களைச் சொல்லி ஆட்சிக்கு வரும் எல்லாரும் எதிர்கொள்ளும் அபத்தத்தை இப்போது மோடியும் எதிர்கொள்கிறார். வரும் காலம் இதைவிட ஆபத்தானதாகவே இருக்கும்.
பிஜேபியை எதிர்த்து காங்கிரஸ் ஏன் எந்த போராட்டங்களையும் முன்னெடுப்பதில்லை?

நீட், ஆதார், GST, ரேஷன் கடைகள் குறைப்பு என்று எந்த விஷயமாக இருந்தாலும் அவையனைத்தும் காங்கிரஸ் அரசாங்கம் கொண்டு வந்த திட்டங்களே. காங்கிரஸ் அரசின் கொள்கையைத்தான் பிஜேபி அரசாங்கம் தீவிரமாகக் கடை பிடிக்கிறது. பிராந்தியக் கட்சிகளின் ஆதரவுடன் ஆட்சியில் இருந்த காரணத்தால் மக்களிடம் பொய் சொல்லவேண்டிய, பசப்ப வேண்டிய அவசியம் காங்கிரசுக்கு இருந்தது.

பிஜேபியின் இரத்தத்தில் இருக்கிற வலது சாரித் திமிர் அத்தகைய நெளிவு சுளிவுகளைக் கையாள அவர்களை அனுமதிக்க மறுக்கிறது. அதனால் மிகவும் திமிராகப் பேசுகிறார்கள். ஆக, காங்கிரஸ் பெருச்சாளிகள் மோடியின் பிம்பம் உடைவதற்காகக் காத்திருக்கிறார்கள்.

மேலும் இந்திய அதிகார வர்க்கம் காங்கிரசின் தோளோடு தோளாக வளர்ந்த ஊழல் அமைப்பு. மோடியைப் போன்ற சர்வாதிகாரிகள் இந்த அதிகார அமைப்பின் மூலமாகவே தோற்கடிக்கப்பட்டு வெளியேற்றப்படுவார்கள். மக்களிடம் தோன்றியிருக்கிற அதிருப்தியைக் களைவது அத்தனை எளிதல்ல என்று காங்கிரசுக்கும் தெரியும். மேலும் மேலும் மக்கள் பதட்டத்தை நோக்கி நகர்வது தங்களது அரசியல் வெற்றியை சாத்தியப்படுத்தும் என்று அவர்கள் காத்திருக்கிறார்கள். இது கிட்டத்தட்ட கொடநாட்டில் ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருந்துவிட்டு தேர்தல் நேரத்தில் வெளியே வந்து ஆட்சியைப் பிடித்த ஜெயலலிதாவின் அணுகுமுறை.
அதனால் போராடுவதில் அவர்கள் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை. எங்காவது மத வன்முறை மரணங்கள் நடந்துவிட்டால், எழவு வீட்டில் போய் சம்மணமிட்டு போஸ் கொடுக்கிறார் ராகுல். பொருளாதாரக் கொள்கை மரணங்கள் என்று வருகிறபோது அவர் காக்கிற கள்ள மவுனமே கவனத்திற்கு உரியது. அந்த மவுனத்தில் மறைந்திருக்கிறது காங்கிரசின் அரசியல்.

அப்படியென்றால் காங்கிரசுக்கும் பிஜேபிக்கும் எந்த வேறுபாடும் இல்லை என்று சொல்கிறீர்களா?
இல்லை. நிறைய வேறுபாடு இருக்கிறது. காங்கிரசை ஒப்பிட சித்தாந்த ரீதியாகவே சாதி ரீதியான தரப்படுத்துதல்களில் நம்பிக்கை உடைய கட்சி பிஜேபி. என்னதான் முற்போக்கு முகமூடி போட்டாலும் வர்ண பேதத்தின் மீது நம்பிக்கை உடையவர்கள் அவர்கள். “சாதிக்கு ஏற்ற புத்தி, தீனிக்கு ஏத்த லத்தி” என்பதுதான் அவர்களது சித்தாந்தம்.

பிஜேபியின் கருத்தியலை ஆதரிக்கிற இளம் தலைமுறையினர் கூட இந்த சாதி சார்ந்த திறன் குறித்து நம்புவதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ளமுடியும். என்னதான் இருந்தாலும் “பார்ப்பானை விட ஒரு பறையன் திறனில் குறைந்தவனாகத் தானே இருக்கமுடியும்” என்று அவர்கள் உள்ளூர நம்புவதில் உறைந்திருக்கிறது வலது சாரி அரசியல். இந்த பண்புகள் காங்கிரசில் கிடையாது. காங்கிரசில் இருக்கிற சாதி ரீதியான மேட்டிமைத்தனத்தைக் கூட அவர்கள் பணம் சம்பாதிக்கவே பயன்படுத்துவார்கள். ஆனால் வலது சாரிகள் ஊழல் பணத்தை விட இந்த தூய்மைவாதம் முக்கியம் என்று கருதுவார்கள்.

இந்த சாதி தூயமைவாதத்துக்கும் தரப்படுத்துதலுக்கும் (screening) நெருக்கமான தொடர்பு உண்டு. அது முதலாளித்துவத்துக்கு உதவக் கூடிய பண்பு. ஒன்றுக்கொன்று இரத்தத் தொடர்புடையவை. இயல்பான பங்காளிகள். நீட் போன்ற விவகாரங்களில் பிஜேபி காண்பிக்கும் பிடிவாதத்தை நீங்கள் அந்த அர்த்தத்திலேய புரிந்துகொள்ளவேண்டும். அவர்கள் இவ்வளவு நாள் குமைந்துகொண்டிருந்தார்கள். இப்போது அவர்களுக்குக் கிடைத்திருப்பது பெருவாய்ப்பு. அனிதா போன்றவர்களின் உயிரற்ற உடல்களின் மீது நடந்துதான் அதை எட்ட முடியும் என்று அவர்களுக்குத் தெரியும். அந்த வழியில்தான் அவர்கள் நடப்பார்கள்.
பிஜேபிக்கு எதிராக தமிழகத்தில் ஏன் வலுவான ஒருங்கிணைப்பு நிகழவில்லை? திராவிடக் கட்சிகள் அல்லது அதிலிருந்து பிரிந்து வெளியேறிய கட்சிகள் எதுவுமே இதைப் போன்ற விவகாரங்களில் ஏன் ஒன்றாகவோ தனித்தனியாகவோ போராடவில்லை?

முதலில், போராட்டம் என்பதே மக்கள் விரோதம் என்பது போன்ற மனநிலையைக் கட்டியமைப்பதில் கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் முதலாளித்துவம் அடைந்த வெற்றிக்கு இதில் பங்கிருக்கிறது. ஒரு சாலை மறியலில், நிறைமாத கர்ப்பிணி ஒருத்தி சிக்கிக்கொண்டு உயிருக்குப் போராடுவதைப் போன்ற காட்சிகளை முன்வைத்து இத்தகைய சாலை மறியல் போராட்டங்கள் எவ்வளவு மக்கள் விரோதமானவை என்று திரைப்படங்கள் பேசத்தொடங்கியதும் அதை நாம் நம்பத்தொடங்கியதும் இதற்கு உதாரணம்.
இட ஒதுக்கீட்டு எதிராக, பண்பாட்டு ஒற்றுமைக்கு எதிராக இங்கு சினிமா உள்ளிட்ட நிறைய படைப்புகள் களமிறக்கப்பட்டன. சமூக நீதி பேசிய அரசியல்வாதிகளின் ஊழல்கள் பெரிதுபடுத்தப்பட்டு ஒன்று அவர்கள் சமூக விரோதிகள் போல சித்தரிக்கப்பட்டார்கள் அல்லது ஜோக்கர்களைப் போல திரிக்கப்பட்டார்கள். அதற்கு இணையாக, போராட்டங்களின் வழியாக ஆட்சிக்கு வந்த திமுக உள்ளிட்ட கட்சிகள் இயல்பாக அதிகார வர்க்க ஊழல் சுவைக்கு அடிமையாகி மக்கள் நல அரசியலில் இருந்து அப்புறப்படத் தொடங்கின. அங்கிருந்து சமரசங்கள் தொடங்கின. அதிருப்தியடைந்த மக்களை தமது போலி அன்புடன் வலது சாரி அமைப்புகள் அரவணைப்பது நடந்தது. மேலும், சாதிகளுக்கு இடையே போட்டிகள் ஊக்குவிக்கப்பட்டன.

கல்வி, வேலைவாய்ப்பு போன்றவற்றில் வன்னியர்களது இடங்கள் தலித்துகளால் ஆக்கிரமிக்கப்படுகின்றன என்கிற வாதம் சமூகத்தின் கீழ்மட்டம் வரை பரவியிருக்கிறது. வன்னிய ஒருங்கிணைப்பை சாத்தியப்படுத்தி சமூகத் தளத்தில் பங்களிக்கத் தொடங்கிய பாமக வெகு வேகமாக ஊழல் மயப்பட்டது. இன்று அது முன்னெடுக்கும் தலித் விரோத அரசியல் அதை வெளிப்படையாக கண்டிக்கத் துப்பற்ற (சில நேரங்களை அந்த மோதலை ஊக்குவிக்கிற…) திமுக அதிமுகவின் அதிகார அரசியல் என இவர்கள் பொது விஷயத்திற்காக ஒருங்கிணையும் புள்ளிகள் குறைந்து போய்விட்டன.

திமுகவும் அதிமுகவும் தங்களுக்கு இணையான போட்டியாளர்கள் அரசியல் தளத்தில் வந்துவிடாமல் பார்த்துக்கொண்டார்கள். எப்போதைக்குத் தேவையோ அப்போது மட்டும் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் ஆட்களாக தலித் இயக்கங்களை அவர்கள் கட்டுக்குள் வைத்தார்கள். சமூகத் தளத்தில் தலித்திய வன்னிய பிரநிதித்துவத்தை தங்களது கள்ளக் கூட்டணி மூலம் திமுகவும் அதிமுகவும் மட்டுப்படுத்துவதில் வெற்றியடைந்தது.

மறுபக்கம் அதிமுகவில் தமது ஆதிக்கத்தை நிலைக்கச் செய்ததன் வழியாக தேவர் சாதிகள் தமது இருப்பை ஆழமாக தமிழக அரசியலில் உறுதி செய்தன. ஜெயலலிதாவின் பார்ப்பனத் தலைமை இந்த ஆதிக்க சாதிகளின் ஒன்றிணைவை கட்சிக்குள் சாத்தியப்படுத்தியிருந்தது. இப்போது அங்கு நடக்கும் கவுண்ட, தேவ நாய்ச்சன்டையின் அடிப்படை அங்கு ஒரு பார்ப்பனத் தலைமை இல்லை என்பதே. பிஜேயின் குறி அத்தகைய ஒரு தலைமையை உருவாக்கி அங்கு நிலை நிறுத்துவதே. இப்படியாக ஒவ்வொரு கட்சியும் தமிழகத்தில் தனித்தனி கணக்குகளுடன் இயங்குவதால் பிஜேபிக்கு எதிரான திரட்சி சாத்தியமில்லாமல் போய்விடுகிறது.

அதிமுக என்றில்லை, வாய்ப்பிருந்தால் பிஜேபிக்கு கால் நக்கும் வேலையை – படும் எச்சிலில் கொஞ்சம் முன்னே பின்னே இருக்கலாம் – திமுக, பாமக, தேமுதிக உள்ளிட்ட எல்லா கட்சிகளும் செய்யும் என்பதே இன்றைய எதார்த்தம்!

17 வயது தலித் பெண்ணின் மருத்துவ கனவு தூக்கில் தொங்கவிடப்பட்டது…

பத்திரிகையாளர் அ.குமரேசன்:

நீட் தேர்வை எதிர்த்து உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தவர் அரியலூர் பகுதியைச் சேர்ந்த குழுமூர் கிராமத்தின் மாணவி அனிதா. 12ம் வகுப்புத் தேர்வில் 1200க்கு 1176 மதிப்பெண், மருத்துவக் கல்விக்கான மதிப்பெண் 196.75 எடுத்த அவரால் நீட் தேர்வில் 86 மட்டுமே எடுக்க முடிந்தது. இன்று அந்த 17 வயது தலித் பெண்ணோடு அவரது மருத்துவப் படிப்புக் கனவும் தூக்கில் தொங்கிவிட்டது.

இந்தச் செய்தியை யாருக்கு அர்ப்பணம் செய்வது? மத்திய அரசுக்கா, தமிழக அரசுக்கா, நீதிமன்றத்துக்கா?

ஜோஸ் ஆன்டன்:

சமூக சமத்துவத்துவத்துக்கான டாக்டர்கள் சங்கத்தின் பொது செயலாளர் டாக்டர் ரவீந்திரநாத் கட்சி வேறுபாடுகளையெல்லாம் கடந்து, கடந்த ஒரு சில ஆண்டுகளாக அரசியல் தலைவர்களையெல்லாம் சந்தித்து நீட்டுக்கு எதிராக ஆதரவை திரட்டிகொண்டிருந்தார். ஆனால் அவருடைய முயற்சிகளுக்கு போதிய ஆதரவை அரசியல் தலைவர்கள் வழங்கவில்லை. இனியாவது எதிர்கட்சித் தலைவர்கள் வேறுபாடுகளை கட்ந்து ஒன்று திரண்டு நீட்டுக்கு நிரந்தர முடிவுகட்ட முன்வர வேண்டும்.

நாச்சியாள் சுகந்தி:

பூணூல் போட்டவங்க வீட்டுப் பிள்ளைகள் பாதிக்கபப்ட்டிருந்தா இப்படியா இருப்பாங்கா …பதில் சொல்லுவாங்க எல்லாரும்?
அரசு ஒடுக்கப்படட்வர்கள் மீது திட்டமிட்டு நடத்திய கொலை இது. ஏழைகள் என்பதால் தானே இப்படி எகத்தாள பதில் தருகிறார்கள்…

அருள் எழிலன்:

அனிதாவின் உடலை மெரினாவில் பொது மக்கள் அஞ்சலிக்காக வைக்க வேண்டும்!

 

பிரதாபன் ஜெயராமன்:

தமிழ்நாட்டில் 1176 மதிப்பெண் எடுத்த குழந்தைக்கே மருத்துவ கல்லூரி இடமில்லை எனில், இனி என் தமிழ் குழந்தைகள் மருத்துவரே ஆக முடியாதா???
தர்மம் வென்றது என சொன்ன ஹெச்.ராஜா எனும் கேடுகெட்ட உயிரினத்தை என்ன செய்வது?
பிறந்த வர்க்கத்துக்கே துரோகம் செய்து, பிழைப்பு நடத்தும் கிருஷ்ணசாமியை என்ன செய்வது?
நல்ல முடிவு வரும் என ஏமாற்றிய நிர்மலா சீதாராமனை என்ன செய்வது?
நயவஞ்சகன் நரேந்திர மோடிக்கு எடுபிடியாகிப்போன பழனிச்சாமி என்ன செய்வது?
நின்று வேடிக்கைத்தான் பார்க்கப்போகிறோமா?
மெரினா கூடல் மாட்டுக்கு மட்டுமா?
நீட்டுக்கு இல்லையா?
நந்தன், ஏகலை, ரோகித் வெமுலா, முத்துகிருஷ்ணன் போல அனிதா!

விஜயானந்த்:

என்னை உதாசினப்படுத்தலாம் நீ
எனது கோரிக்கைகளை நிராகரிக்கலாம் நீ
எனது போராட்டத்தை ஒடுக்கலாம் நீ
என்னை அழிக்கலாம் நீ
இனி நீ
என் பிணத்திற்கு
பதில் சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும்
என்னை மறைக்க முடியாது
தவிர்க்கவும் முடியாது

 

மூழ்கியது நாள்… மிதந்தது மும்பை!

கதிரவன் மும்பை

மும்பையில் இரவு பகலாக கொட்டி தீர்த்த கனமழையால் போக்குவரத்து முடங்கியது, இயல்பு வாழ்க்கை பாதிப்பு, மேலும் இரண்டு நாள் மழைக்கு வாய்ப்பு என நகர்கிறது மும்பை பெருநகரம்.

இன்று அனைத்து பள்ளிகளுக்கும் விடுமுறை அறிவிப்பு, அலைபேசி பிரச்சனை, வங்கி செயல்பாடு சுணக்கம், பஸ், ட்ரெயின் போக்குவரத்து தாமதம் என மும்பை மக்களின் இயல்பு வாழ்க்கை இன்னும் சிரகவில்லை.

2005 ஜூலை 26 இந்த நாளை மும்பை மக்கள் மறக்க மாட்டார்கள், அன்றும் இதே போல் ஒரு பெருமழை பெய்தது அன்று பெய்த மழையின் அளவு 228 மி மீ ஆகும், நேற்று பெய்த கனமழையின் அளவு 315.8 மி மீ ஆகும்..

# மும்பையில் கனமழையை தொடர்ந்து பள்ளி, கல்லூரிகளுக்கு இன்று விடுமுறை அறிவிக்கப்பட்டது.

# டோல் கேட் களில் கடும் சிரமம் ஏற்பட்டுள்ளதால் டோல் கேட் கட்டணத்துக்கு தடை விதித்து முதல்வர் தேவேந்திர பட்னாவிஸ் உத்தர விட்டுள்ளார்.

# மும்பையில் எல்லா இடங்களிலும் தண்ணீர் தேங்கி நிற்பதால், இதனால் இன்று அரசு அலுவலகங்களில், பேரிடர் பணிகள், மீட்பு பணிகள் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய ஊழியர்கள் மட்டும் பணிக்கு வந்தால் போதுமானது என முதல்வர் உத்தரவிட்டுள்ளார்.

# மீட்பு பணிகளுக்கு அரசு அழைப்பு விடுக்கும் பட்சத்தில், அதில் ஈடுபட தயாராக இருப்பதாக கடற்படை மற்றும் விமானப்படை அறிவித்துள்ளது.

அடுத்த இரண்டு நாட்களுக்கு கனமழை தொடர வாய்ப்பு இருப்பதாக வானிலை ஆய்வு மையம் எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளது, மும்பை, தென் மும்பை, தென் குஜராத், கொங்கன், கோவா மற்றும் விதர்பா பகுதிகளில் கனமழை வாய்ப்புள்ளதாக அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது. வீட்டுக்கு வெளியே இருந்தவர்களும், பணிக்கு சென்றவர்களும் இரவு முழுவதும் மழைக்கிடையே பல இடங்களில் தங்கி இருந்து காலையில் தான் வீட்டுக்கு சென்றுள்ளார்கள். பல பேர் மழையையும் பொருட்படுத்தாமல் பல கிலோ மீட்டர் நடந்தே விட்டு சென்றுள்ளார்கள். பல மக்கள் விடிய விடிய நடந்தே வீட்டுக்கு சென்றுள்ளார்கள், வழியில் பல இடங்களில் டீ, உணவு என பொது மக்கள் அங்கங்கே வழங்கியது மனித நேயத்திற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும்.

இன்று மும்பையில் கனமழை பெய்ய வில்லையென்றாலும், மும்பைவாசிகளுக்கு இயல்பு வாழ்க்கை திரும்பவில்லை. மும்பையில் கனமழைக்கான அறிகுறி இருப்பதாக பேசப்படுகிறது.

 

நாம் அசந்திருக்கிற நேரத்தில், தமிழகத்தில் மகா வெட்க நிழ்வுகள் நடைபெறுகிறதா?

arun
அருண் நெடுஞ்செழியன்

அருண் நெடுஞ்செழியன்

தற்கால தமிழக அரசியலில் நடைபெற்றுவருகிற கேலிக்கூத்து நிகழ்வுகள் அனைத்தும் ஏதோ திடுமென மக்கள் அசந்திருந்த நேரத்தில் நடக்கிறது என பொருள் கொள்ள இயலுமா?

காமேடியல்ல ட்ராஜிடி என்றும், வெட்கக்கேடு என்றும், பதவி அதிகார போட்டிக்கான மானமற்றவர்களின் கேவலமான சண்டை என்று மட்டும் நாம் கூறிவிட இயலுமா? இங்கு விஷயம் என்னவென்றால் இந்த மகா வெட்க நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் நடைமுறையில் உள்ள முதலாளித்துவ ஜனநாயக அமைப்பு முறையே சாத்தியமாக்கி வருகிறது என்பதுதான்!

டிசம்பர் -5 முதலாக தற்போதுவரை நடைபெற்றுவருகிற அனைத்து நிகழ்வுகளும், மெரினா தியானம் முதலாக இணைப்பு நாடகம் வரையிலும், கூவத்தூர் முதலாக தற்போது புதுவை ரிசார்ட் வரையிலும், அனைத்து சம்பவங்களுமே முதலாளித்துவ அரசியல் சாசனத்திற்கு எதிரானது அல்ல!

இங்கேதான் இந்த புனிதக் குடியரசு அமைப்பின் உள்ளடக்கத்தை மக்கள் புரிந்துகொள்ளவேண்டும்.இந்த அமைப்பின் வர்க்க சார்புத்தன்மையை விளங்கிக் கொள்ளவேண்டும். இந்த புனிதக் குடியரசு அமைப்பு அடிப்படையிலேயே முரண்பாடுகளை கொண்டது.இந்திய ஆளும்வர்க்கத்தை சேர்த்தவர்கள், பாஜகவோ, காங்கிரசோ யார் ஆட்சிக்கு வந்தாலும் அவர்கள் சமூக அனைத்திற்கும் எஜமானர்கள் ஆகிறார்கள். அனைத்து மக்களுக்குமான நல்லாட்சியை வழங்குவதாக சொல்கிறார்கள்.இந்திய அரசியல் சாசனத்தின் வழி இந்நாட்டின் மக்கள் அனைவரும் சமம்தான். ஆனால் எதார்த்தத்தில், சமூக -அரசியல் -பொருளாதார அடிப்படையில் யாவரும் சமமில்லை என்பதுதான் உண்மை!

நடைமுறையில் உள்ள ஒரு முதலாளித்துவ ஜனநாயக அரசிற்கு தலைமை வகிப்பவர்கள், ஒரு வர்க்கத்திடம் சுரண்டித்தான் இன்னொரு வர்க்கத்தின் தேவையை பூர்த்திசெய்யமுடியும். அதாவது அதானி அம்பானி டாட்டா என்ற முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் தேவைக்கு, அவர்களின் பிரதிநிதிகளான மந்திரிகள், முதன்மை அமைச்சர்கள் உழைக்கும் வர்க்கமான பாட்டாளிகள், விவசாயிகளை சுரண்டிதான், இயற்கை வளத்தை சுரண்டித்தான் சேவை ஆற்றவேண்டும்.

இந்த சேவையை எவ்வளவு சொல் அலங்காரங்கள் கொண்டு அலங்கரித்தாலும், பாராளுமன்ற மயக்கங்களில் மக்களை கிடத்தினாலும், உலகின் மிகப்பெரும் ஜனநாயக நாட்டின் வர்க்க சார்பு ஆட்சி வெளிப்பட்டுக் கொண்டுதான் வரும். கோதாவரிப் படுகையில் ரிலைன்ஸ் நிறுவனத்தின் ஊழல் கொள்ளை, தாது மணல் கொள்ளை, மல்லையா கடன் பெற்று ஓட்டம் என்ற செய்திகள் யாவும் இதற்கு சில உதாரணங்கள்!

இழந்த உரிமைகளுக்கு எதிராக போராடுகிற மக்களிடம் போலீஸ் ராணுவம் கொண்டு வீரம் காட்டுவார்கள், அடக்கி ஒடுக்குவார்கள். ஆனால் பதவி பணம் பேராசைக்கு கோழைகளைப் போல மண்டியிடுவார்கள். ஒட்டு போட்டப்பின் இந்த புனித குடியரசு அமைப்பில் இருந்து அந்நியப்படுகிற மக்கள், அதன் பின் இந்த அமைப்பில் பங்கேற்கவோ, தங்களது பிரதிநிதிகளை திரும்ப பெறவோ, அரசியல் சாசனத்தின் படி வாய்ப்பு இல்லாத காரணத்தால் மீண்டும் இந்த அமைப்பின் மாபெரும் சக்கரத்தில், ஓட்டுபோட்டு வெளியேற்றப் படுகிற பங்களிப்பை மட்டுமே செய்கிறார்கள்

ஆனால் உழைக்கும் மக்கள் அதிகாரத்தை கைப்பற்றி அமைத்த பாரிஸ் கம்யூன் இதற்கு நேர் எதிரானது. மக்கள் பிரதிநிதிகள் எப்போது வேண்டுமானாலும் இந்த அமைப்பில் இருந்து திரும்ப அழைக்கப்படலாம். உயர் அதிகாரி முதல் கடைகோடி உழைக்கும் மக்கள் வரை அனைவருக்கு சமமான ஊதியம். இன்னும் பல மாய வித்தை காட்சி போல அதிசயங்களை நிகழ்த்தியதுதான் பாரிஸ் கம்யூன் புரட்சி…. ஆனால் ரத்த வெள்ளத்தில் உலகின் முதல் பாட்டாளி வர்க்க கம்யூன் ஆட்சி மூழ்கடிக்கப்பட்டது. ஆனால் அது வராலாற்று பெருமையுடன் வீழ்ந்தது. மக்கள் குடியரசின் மெய்யான அர்த்தத்தை நடைமுறைப் படுத்தியது.

அந்தப் பாரிஸ் கம்யூன் எங்கே? இந்த பாராளுமன்ற, சட்டமன்ற ஆட்சி எங்கே?

அருண் நெடுஞ்செழியன், சமூக-அரசியல் விமர்சகர். எடுபிடி முதலாளித்துமும் சூழலியமும், மார்க்சிய சூழலியல்அணுசக்தி அரசியல்  ஆகிய நூல்களின் ஆசிரியர். மோடி அரசின் பணமதிப்பு நீக்க நடவடிக்கை விளைவுகள் குறித்து எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘செல்லாக் காசின் அரசியல்’ என்ற பெயரில் நூலாக வந்துள்ளது.

 

 

அ.தி.மு.க. அணிகள் இணைப்பு, அடிமை அணில்களின் முதுகில் மோடி வருடிய கோடுகள்!

செந்தில்

1

நடப்பவை யாவும் கேலிக் கூத்து அல்ல, நாடாளுமன்ற சனநாயகத்தின் சட்டப் பூர்வமான நகைச்சுவைப் பக்கங்கள்..

மேகதாத்தின் குறுக்கே அணை, பிளஸ் 2 மதிப்பெண்படி மருத்துவ இடங்களை நிரப்புதல், கதிராமங்கலம், நெடுவாசல் மக்களின் உரிமைப் போராட்டம், நடுக்கடலில் அடித்து விரட்டப்படும் மீனவர்கள், அரசு ஊழியர்களின் வேலை நிறுத்தப் போராட்டம் என ‘அற்பமான’ விசயங்களை எல்லாம் பின்னுக்கு தள்ளிவிட்டு அணிகள் இணைப்புக்காக நடந்த அடுத்ததடுத்த காட்சிப் படங்களால் அரசியல் சூழல் பரப்பரப்பாகிக் கிடக்கிறது. மக்களின் மாபெரும் ஜனநாயக உரிமை என்று பறைசாற்றப்படும் வாக்குகளைப் பெற்று சட்ட மன்ற உறுப்பினர்களாக ஆனவர்கள் கோமாளிகளாகவும் நாளுக்கொரு பேச்சு பேசியபடி ‘ஜனநாயகத்தில் எல்லோரும் மன்னர்கள்’ என்று நம்ப வைக்கப்பட்டிருக்கும் மக்களுக்கு கிளுகிளுப்பு ஊட்டி வருகின்றனர்.

மக்களால் தேர்வு செய்யப்பட்ட இந்நடிகர்கள் நாடக மன்றத்தில் தங்கள் ஆடைகளை களைந்து வெவ்வேறு வேடம் பூண்டுக் கொள்ளவும் இடம். ராமனாய் நடித்தவன் ராவணன் ஆகலாம், இலட்சுமனன் வாலியாகலாம், ஏன் சீதையாய் நடித்தவர் கூனியாகலாம், கைகேயி சீதையாகலாம்.. இதையெல்லாம் பார்த்து கொண்டிருக்கும் மக்களோ நாடகம் முடியும் வரை அதாவது ஐந்தாண்டுகளுக்கு காத்திருக்க வேண்டும். அதற்கு பிறகு மீண்டும் ஒரு வாய்ப்பு வழங்கப்படும். அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திவிட்டால் மீண்டும் ஒரு ஐந்தாண்டுகளுக்கு பார்வையாளர் ஆக வேண்டிய மாபெரும் ஜனநாயக உரிமையை மக்களின் எஜமானர்கள் வழங்கியுள்ளனர்.

.பி.எஸ். ஸின் நீதிக்கான ’தர்மயுத்தம்’ நிதி அமைச்சகம் கிடைத்தவுடன் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. சேர்வதற்கோ, பிரிவதற்கோ ஆசி வழங்குவதற்கு அம்மாவின் ஆன்மா இருக்கிறது. .பி.எஸ். தியானம் செய்துதான் தனது கலகக்கார வேடத்தை வெளிப்படுத்தினார். அம்மாவின் கல்லறை மீது சத்தியம் செய்து சிறைக்குப் போயுள்ளார் சின்ன அம்மா. அம்மாவின் ஆன்மாவின் ஆசிக்காக கல்லறையின் முன்பு எடப்பாடி விழுந்து எழுகிறார் டி.டி.வி. அணியில் உள்ள 19 பேரும் அம்மாவின் கல்லறையில் தியானத்தில் இருக்கிறார்கள். மோடி, மோடி என்று நாடெங்கும் உச்சாடனம் நடந்து கொண்டிருந்த வேளையில் மோடியா? லேடியா? என முழங்கிய ’அம்மா’ இறந்ததாக அறிவிக்கப்பட்ட அன்றே அவசர அவசரமாய் அவரது பக்த கேடிகளால் அடக்கம் செய்யப்பட்டு லேடிக்குப் பின் மோடி என காலில் விழுந்தனர். மோடியோ, லேடியோ பதவிக்காக விழ வேண்டிய கால்கள் எது? என்பது மட்டும்தான் இங்கே கேள்வி. அம்மாவின் அருளாசி யாருக்கென்று அவர்களுக்கு தெரியாது. ஆனால், யாருக்கும் விதிவிலக்கில்லை. கல்லறையில் வந்து விழுந்து கும்பிட்டாக வேண்டும். ஏனென்றால் அதுதான் அவர்கள் ஏற்றிருக்கும் கதாபாத்திரம்.

கேலிக்கூத்து நடக்கின்றது, பதவி பேரம் நடக்கின்றது, ஊழல், ஊழல் என்று மேடையைச் சுற்றிலும் அரிதாரம் பூசிய நடிகர்கள் குழு சத்தம் எழுப்பியபடி இருக்கின்றன. ஏனென்றால் அவர்கள் எவ்வளவுக்கு உரக்கப் பேசுகிறார்களோ அவ்வளவுக்கு அவர்கள் அடுத்த நாடக மன்றத்தில் நடிப்பதற்கு தேர்வு செய்யப்பட வாய்ப்பிருக்கிறது. ஆனால், இப்போது கேள்வி என்னவென்றால் – மிக தொன்மையான வரலாறு கொண்ட, பாரம்பரியமிக்க கலை, இலக்கிய, பண்பாட்டுச் செழுமை கொண்ட, கீழடி சொல்லும் காலந்தொட்டு நகர நாகரிகம் கண்ட, இந்திய நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சியில் இரண்டாவது இடத்தில் இருக்கும், தகவல் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் முதலாவது இடத்தில் இருக்கும் ஏழரை கோடி மக்களைக் கொண்ட ஒரு மாநிலத்தை ஓ.பி.எஸ்., .பி.எஸ். டி.டி.வி. போன்ற கோமாளி நடிகர்கள் சேர்ந்து முட்டாளாக்கிவிட முடியுமா?

மனிதர்கள் தமது வரலாற்றை உருவாக்குகிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் விரும்பும்படி அவர்களால் அதை உருவாக்க முடிவதில்லை. தமக்கு முன்பே தீர்மானிக்கப்பட்ட வரலாற்று நிலைமைகளில், கடந்த காலம் தம் முன் விரித்துள்ள சூழ்நிலைமைகளின் மீது வினையாற்றுவதன் மூலம்தான் தமது வரலாற்றை உருவாக்கிக் கொள்கின்றனர். அது போலவே, பிரிவும் இணைப்பும் என கேலிச் சித்திரங்களால் நிரப்பப்பட்ட இந்தக் காட்சிகளைத் தீர்மானித்த வரலாற்று நிலைமைகள் என்ன?

2.

பளபளக்கும் பாத்திரத்தில் கமகமக்கும் பழைய கஞ்சி…

மகாராணி அப்பல்லோவில் அட்மிட் ஆனதொரு படலம். அங்கேயே மரித்தது முதல் அடுத்த படலம். மகாராணியின் ஆன்மாவை உள்ளிழுத்துக் கொண்டு சின்னம்மா அவதாரம் எடுத்தவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டதிலிருந்து அடுத்த படலம். சிறையில் அடைக்கப்பட்ட சின்னம்மாவின் தளபதி திகாரில் பூட்டப்பட்டது துணை படலம். மகாராணியின் கால் பிடித்து நடந்து பழகியவர்கள் தில்லி சக்கரவர்த்தியின் கால் பிடித்து எழுந்த ‘தில்’ இருந்து ’நாயக’னின் தர்மயுத்தப் படலம் தொடங்கியது. அம்மா ஆன்மாவை உள்ளிழுத்துக் கொண்டதாக எண்ணிக் கொண்ட சின்னம்மாவால் நியமிக்கப்பட்ட சேவகனின் உடம்பில் ஓ.பி.எஸ். ஸின் ஆவி புகுந்து கொள்ள அவனும் தில்லியிடம் மண்டியிட்டது திருப்பம். சிறைமீண்ட தளபதி தோள்தட்டி திமிறி எழ சேவகர்களை கரம் கோர்க்கச் சொன்னார் சக்கரவர்த்தி. இணைந்த கைகளாய் பிக் பிரேக்கிங் நியூஸால் பரபரப்பூட்டி, மன பாரத்தை இறக்கி வைத்து முடி சூடியபடி காட்சிகள் தொடர்கின்றன.

அம்மா மீளக் கூடிய சிறைக்குப் போன அழுது கொண்டே பதவியேற்ற காட்சி, அம்மா மீள முடியாத கல்லறைக்குப் போன போது இறுக்கமாக பதவி ஏற்றக் காட்சி, அம்மாவின் ஆன்மாவை உள்வாங்கிய சின்னம்மா சிறையில் இருக்கும்போது சக்கரவர்த்தியின் கால்களை இறுகப் பிடித்தப்பிடி சிரித்த முகத்துடன் துணை முதல்வரென முடிசூட்டிய காட்சி..மக்களுக்குப் பிரமிப்பூட்டும் வகையில் நவரசத்தையும் காட்டி அதிரடி ஆக்சனுடன் நடிகர் திலகமாய் முன்னாள் தேநீர் கடைக்காரர். படலங்கள் ஒவ்வொன்றிலும் விலை பேசப்படும் பதவிகள். பதவிகள் கைமாறும் போதெல்லாம் மறை பொருளாய் தமிழக மக்களின் சொத்துக்களும் வளங்களும் கண்ணுக்கு தெரியாதபடி கைமாறிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

மன்னர்கள் மரித்துவிட்டார்கள். அரண்மனைகள் அருங்காட்சியகங்கள் ஆகிவிட்டன. குறுநிலம், பேரரசு , சக்கரவர்த்தி போன்றவை எல்லாம் வரலாற்றுப் புத்தகத்தில் வாசிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. நாடாளுமன்றம் , சட்டமன்றம், ஆளுநர் மாளிகை, வாக்குச் சாவடிகள், தலைமைக் கழக அலுவலகங்கள், தேர்தல் அறிக்கைகள், நீதிமன்றங்கள், அரசியலமைப்புச் சட்டம், தேர்தல் ஆணையம் என அலங்கரிக்கப்பட்ட முதலாளித்துவ சனநாயகத்தின் பட்டு உடுப்புகள். அதனை அன்றாடம் புனிதமாக்கி வரும் நேருக்கு நேர், நேசன் வாண்ட்ஸ் டு நோ, சுட சுட விவாதங்கள், தலையங்கப் பக்கங்கள் என ஊடக பாராயணங்கள். ஆனால், மன்னர் கால நினைவுகள் சமூகத்தின் நினைவுகளில் இருந்து அகலவில்லை. மன்னர் கால கலாச்சாரம் மறையவில்லை. மன்னர் கால மறுபதிப்புகளே காட்சிக்கு காட்சி இடம் பெறுகின்றன. குறுநில மன்னர்கள், மாமன்னர்கள், சக்கரவர்த்திகள், அரண்மனை அமைச்சரவை, முடி சூட்டும் ஆச்சாரியர்கள், மகாராணிகள், அந்தப்புரத்து அழகிகள், ரத்த வாரிசுகள், ரத்த வாரிசுகளை பின்னுக்கு தள்ளி முன்னேறி தூரத்து உறவுகள் என எல்லாக் கதாப்பாத்திரங்களுக்கும் இங்கேயும் இடமுண்டு. ஒரு மதக்குரு( துக்ளக் சோ) மறைந்துவிட்டால் அவ்விடத்தில் அடுத்தவர்( குரு மூர்த்தி). இப்போதும் கூட வாரிசு இல்லாத குறைதான். சேக் அப்துல்லாவுக்கு இருந்தது போல் நேருவுக்கு இருந்தது போல், முலாயம் சிங்குக்கு இருப்பது போல், கருணாநிதிக்கு இருப்பது போல் மகாரணியோ மகனோ மகளோ என உடனடி ரத்த உறவொன்று ஜெயலலிதாவுக்கு இல்லாத குறைதான் நாடக மன்ற சனநாயகத்தின் நிர்வாணக் கோலத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிவிட்டது.

1300 களில் குலசேகரப் பாண்டியனான தன் தந்தையைக் கொன்றுவிட்டு பதவிக்கு வந்தான் சுந்தர பாண்டியன். ஆனால், இதை ஏற்காத குலசேகரப் பாண்டியனின் அதிகாரப்பூர்வமற்ற மனைவியின் மகன் வீரபாண்டியன் சுந்தர பாண்டியனை விரட்டி ஓடவிட்டான். தில்லையை ஆண்டுவந்த அலாவுதீன் கில்ஃசியின் தளபதி மாலிக் கபூர் தமிழகத்தை நோக்கிப் படையெடுத்து வர அவனோடு கைக் கோர்த்தான் சுந்தர பாண்டியன். அது போல் இன்றைய 21 ஆம் நூற்றாண்டிலும் படையெடுத்து வந்த தில்லிக்கார மோடியுடன் கைக்கோர்த்து கொங்கு நாட்டு பழனிச்சாமிக்கு கிடுக்கிப்பிடி போட்டு அரியணையில் அரைபாதி பங்கு பெற்றது பாண்டிநாட்டு சிங்கம். பூசாரியோ(ஆளுநர்) அரசியின் தோழிக்கு முடிசூட்ட வேண்டும் என்ற தருணத்தில் முதுகைக் காட்டிக் கொண்டு போனதையும் கண்டோம். பதவிப் பங்குப்பிரிப்பு உற்சவத்திற்கு தம்பிமார்கள் சேர்ந்து வந்தபோது மந்திரங்களை உச்சாடனம் செய்து முடிசூட்டியதையும் கண்டோம். சக்கரவர்த்தியின் கட்டளைக்கு இணங்கப் பூசாரியின் கைங்கர்யங்கள் அமைகின்றன.

சட்டை புதிது. அழுக்கேறிய புண்களால் நிரம்பிய உடல் பழையது. பாத்திரம் புதிது, கஞ்சி பழையது. கட்டிடம் புதிது. ஆனால், செங்கோலும் ஓலைச் சுவடிகளும் வாளும் வேலும் வெட்டரிவாளும் பலிபீடங்களும் சிறைக் கொட்டடிகளும் பாதாள சிறைகளும் அரியணைகளும் கிரீடமும் அந்தப்புரத்து அழகிகளும் மகாராணியின் பணிப் பெண் தோழிகளும் மதக்குருமார்களும் தேரோட்டிகளும் அடிமைச் சேவகர்களும் தளபதிகளும் அன்னியப் படையெடுப்புகளும் தங்க நாணயங்களும் பொற்கிலிகளும் பரிசில்களும் அவைப்புலவர்களும் என பொருட்களும் மனிதர்களும் சிந்தனையும் செயல்களும் என யாவும் பழையது. முதலாளித்துவ அரசும் அதன் வடிவங்களும் புதிது. ஆனால், மன்னர் கால நினைவுகள், நிலவுடைமைப் பண்புகள் நிரம்பி ததும்பும் சமூக வளர்ச்சி நிலையின் காட்சிப் படிவங்களாக ‘பிக் பிரேக்கிங் நியூஸ்கள்’ வந்து போகின்றன. எழுபது ஆண்டுகாலமாக நாம் பார்த்து வரும் நாடகத்தின் கேலிக் கூத்தான படலங்கள் இவையென்றால் இதன் திரைக்கதை, வசனம், இயக்கம், மற்றும் ஒத்திகைகள் தொடங்கியது எங்கே?

3.

நகைச்சுவைப் படலங்களுக்கான ஒத்திகை தொடங்கிய இடம் ராபின்சன் பூங்கா!

ஓரிரவில் எல்லாம் மாறிவிட்டதா? இந்த கோமாளிகள், பதவிப் பித்தர்கள், யாருடைய கால்களையாவது பிடிக்க வேண்டும் என்பதை தவிர வேறு எந்த கொள்கையும் அற்றவர்கள் என்கிறார் பங்காளித் தளபதி. ஆனால், இவர்களோடு இத்தனை ஆண்டுகாலமாய் சண்டைப் போட்டு தோற்றுக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் கொள்கை குன்றுகள்? கொள்கை குன்றுகள், சமூக நீதி வீரர்கள், பதவியை தோளில் போடும் துண்டென சொல்லி கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு காத்தவர்கள் திரை நடிகரிடமும் அவரது ஆன்மாவை உள்ளிழுத்துக் கொண்ட நடிகையிடமும் அவரது ஆன்மாவை உள்ளிழுத்துக் கொண்ட கோமாளிகளிடமும் சண்டைப் போட்டு மூச்சிறைத்தனர். ஓய்ந்து வயதாகிச் செயலற்றுப் போன மன்னரும் அவரைத் தொடர்ந்து பட்டம் சூட்டிக் கொள்ளத் துடிக்கும் வாரிசுத் தளபதியும் என பங்காளிச் சண்டை தலைமுறைத் தாண்டி நீண்டுக் கொண்டே போகிறது. ஆனாலும் இவர்கள் கொள்கை வீரம் பற்றிய கூப்பாடும் குடைப் பிடித்தலும் மட்டும் குறைந்தப் பாடில்லை. ஒன்றிலிருந்து ஒன்று மாறுபட்டது போல் வெவ்வேறானவைப் போல் முரண்பட்டது போல் தோற்றம் காட்டிக் கொண்டே ஒன்றாய் ஒன்றின் பலவாய் உருவான இவர்களின் ஆதிமூலம் மட்டும் புனிதமாக்கப்பட்ட பிம்பமாய் இன்றும் காட்சிப்படுத்தப்படுகிறது. இவர்கள்தான் ஓரிவில் கொள்கைகளை விற்று பதவிக்காக சல்யூட் போட்டவர்கள் என திட்டித் தீர்த்துவிட்டு இவர்களுக்கு முன்னாள் இருந்தவர்களின் புனிதத்தின் பெயரால் நாடக மன்றங்களின் புனிதத்தனம் புதுப்பிக்கப் படுகிறது. எனவே, கோமாளிகளின் , கோமகன்களின் தலைவனைத் தேடிச் சென்று அவனது அலங்கரிக்கப்பட்ட பிம்பங்களை உடைத்து ஆடைகளை அவிழ்த்து நிர்வாணமாக்கிப் பார்க்கச் சொல்கிறாள் வரலாற்றுக் கிழவி. இந்தக் கண்டிப்பான கிழவியின் கட்டளைக்கு கீழ்படியாவிட்டால் கிழவியின் கைத்தடி நம்மைப் பதம் பார்த்துவிடும்.

இன்றைய கோமாளிகளின் மறைந்த தலைவி அடிக்கடி புரட்சித் தலைவர், மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆரின் ஆவியெழுப்புவார். அவரும் சரி இவர்களது பங்காளிகளும் சரி என எல்லோரும் சேர்ந்து அண்ணன்களுக்கும் அம்மாக்களுக்கும் எல்லாம் அண்ணனாக விளங்கியவரின் ஆவி எழுப்பி ஆனந்தக் கூத்தாடுவர். பதவி தோளில் போடும் துண்டென்று ஒரு நாள் சொல்வார். கொள்கையா? கட்சியா? என்றால் கட்சி என்பார் மறுநாள். அடைந்தால் திராவிட நாடு, இல்லாவிட்டால் சுடுகாடு? என்பார் ஒரு நாள். மறுநாள் சுடுகாட்டுக்கு எல்லோரும் தான் போகப் போகிறார்கள். அதற்கு முன்பு நாங்கள் சட்டமன்றத்திற்கு போகிறோம் என்பார். காரணங்கள் உயிரோடு இருக்கின்றன. ஆனால், கோரிக்கையைக் கைவிடுகிறோம் என்பார். அந்த மடக்கி நறுக்கிய வாசகத்தைச் சொல்லி சொல்லி சிலாகித்து அவரது நேர்மையை இன்றும் கொண்டாடும் தம்பிமார்கள் எத்தனைப் பேர்!. வன்முறையின்றி வறுமையை ஒழிப்போம் என்று அரை வாக்கியத்தில் புரட்சியைப் புதைத்து வறுமையை வாழ வைக்கும் வார்த்தை ஜாலம் கொண்ட தமிழ்மகனொருவன் இன்றுவரை பிறக்கவில்லை தான்.

சேக் அப்துல்லா கொடைக்கானல் சிறையில் இருக்க, சுதந்திர இந்தியாவின் இராணுவத்தால் தெலங்கானாவில் உழவர் புரட்சியின் இரத்தம் பெருக்கெடுத்து ஓட, ’சோசலிச’ நேரு ஈ.எம்.எஸ் ஸின் ஆட்சியைக் கலைக்க என காட்சிகள் இத்தனையையும் பார்த்தபின்பும் பண்ணையாருக்கும் கூலிக்கும் மூலதனத்திற்கு உழைப்புக்கும் சமரசம் செய்து வைக்கும் வேலையைச் செய்ய மறுப்பதற்கு அவரொன்றும் அடிமுட்டாள் அல்ல, தமிழ்நாட்டின் சாதாரண அறிஞரல்ல, பேரறிஞர் என்று பட்டம் பெற்ற ஒரே நபர் அல்லவா? ஆனால், அவர் அடைந்தது அகால மரணம் என்றும் அவர் ஒரு நிறைவேறாத கனவென்று சொல்வாரும் உண்டிங்கே.

தம்பிமாருக்கு சேதி சொல்ல தருணம் பார்த்துக் காத்திருந்த அண்ணன், இந்திய சீனப் போரின் நேரம் பார்த்து திராவிட நாடு கோரிக்கையைக் கைவிட்டதாய் சொன்னார். திசம்பர் 5 அன்றே ஜெயலலிதா இறந்தாரென்று சொன்னால் மக்களாகிய நாம் நம்பித்தானே ஆக வேண்டும். ஏற்கெனவே செத்துப் போன திராவிட நாடு கோரிக்கை என்ற உடல் அப்போது அடக்கம் செய்யப்பட்டது. தேசிய நீரோட்டத்தில் கலந்து விட்டோம் என அண்ணனின் தி.மு.. அறிவித்துவிட்டது. பங்காளி சண்டையில் சொத்துப் பிரித்த தம்பிமார் ஒருவர் அண்ணனின் வழியில் பத்தடி பாய்ந்து அண்ணனின் பெயரோடு ’அனைத்து இந்திய’ என்று முதல் எழுந்துகளைச் சேர்த்து வெளிப்படையாக்கினார் விலைபோன கதையை! அந்த அனைத்திந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகமெனும் நாடகப் பயிற்சிப் பட்டறையில் தவழ்ந்த குழந்தைகளின் கோமாளித்தனங்களைத் தான் பரப்பரப்புடன் பார்த்து வருகிறது தமிழகம்.

காங்கிரசு செய்யும் வேலையை நாங்கள் செய்துவிட்டுப் போகிறோம்?. தில்லியில் தலைமையகம் கொண்ட கட்சி எதற்கு செயிண்ட் ஜார்ஜ் கோட்டையில் ஆட்சி செய்ய வேண்டும்?. இந்த அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் விதிகளுக்கு உட்பட்டு விளையாட வேண்டும், அவ்வளவுதானே! அந்தக் கோட்டை நீங்களும் தாண்டக் கூடாது, நாங்களும் தாண்டமாட்டோம் என்ற ஒப்பந்தத்துடன் பிறப்பெடுத்தது தி.மு.. அண்ணன் கொள்கை உடுப்புகளோடு நிர்வாண உடல் மறைப்பானென்றால் பங்காளி தம்பியோ நிர்வாணத்தை நிர்வாணமாக காட்டும் வெள்ளாடை போட்டுவிடுவான். இந்தியாவிற்கு காங்கிரசு என்றால் தமிழகத்திற்கு அதன் இரட்டைப் பிள்ளைகளாக தி.மு.., .தி.மு.. ஒன்று நேருவின் வாரிசென்றால், மற்றொன்று வல்லபாய் படேலின் வாரிசு. உடல்கள் ஒன்றுதான் உடுப்புகள் வேறாகும். நடைமுறை ஒன்றுதான். கொள்கை கூப்பாடுகள் வெவ்வேறு. செயல் ஒன்றுதான். சொற்கள் வேறு வேறு. கட்டிடம் ஒன்றுதான், வண்ணங்கள் வேறுவேறு. காட்சிகள் ஒன்றுதான், நடிப்புத் திறன் வெவ்வேறு. வேர்கள் ஒன்றுதான். கிளைகள் வேறுவேறு. நடிகர்கள் வேறு வேறு. கதை , திரைக்கதை, வசனம், இயக்கம் என ஒத்திக்கை தொடங்கியது என்னவோ தி.மு.. தொடங்கிய ராபின்சன் பூங்காதான்…

ஆனால், நடிகர்களோ ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து திட்டிக் கொள்கிறார்கள், பரிகசிக்கிறார்கள், கேலி பேசுகிறார்கள், துரோகிகள் என்கிறார்கள், கேலிக் கூத்து என்கிறார்கள், புனிதம் கெட்டது, குதிரை பேரம் என்கிறார்கள், கூவத்தூரையும் பெங்களூரையும் சொல்லி சொல்லி ’சனநாயகத்தை இவர்களெல்லாம் விலை பேசும் வேடிக்கையைப் பாருங்கள், பாருங்கள்’ என்று மக்களிடம் சொல்கிறார்கள். துயில் உரிக்கப்பட்ட திரெள்பதிகள் விம்மி அழ துச்சாதனனும் துரியோதனனும் சகுனியும் மாறிமாறி ’துரோகி , துரோகி’ என்று திட்டிக் கொள்ளும் காட்சி அரங்கேறிக் கொண்டிருக்கிறது.

4.

துரோகம், துரோகம் என்று குமுறி அழும் துரோகிகள் பாரீர்!

இங்கு சட்டத்தின் படி எல்லாம் சரி. ஆனால், நடிகர்களைப் பொருத்தவரை நடிக்கிறோம் என்பது தெரியாத படி நடிப்பது தான் சரி. அந்த விதியை மீறி நாடக மேடையிலேயே வெட்ட வெளிச்சத்திலேயே அரிதாரம் பூசுவது, ஆடையைக் கழற்றி மாட்டுவது, கதாபாத்திரங்களை மாற்றிக் கொள்வது குற்றம், கேலிக் குரியது. நிர்வாணம் பிரச்சனையில்லை, அது திரை மறைவில் இருக்கும் வரை. வாக்குச்சாவடிக்கு வந்து பக்தி சிரத்தையுடன் வாக்களித்து சனநாயகத்தை வாழ வைக்கும் பார்வையாளர்களுக்கு இவையெல்லாமே நாடகம் என்று புரிந்துவிட்டால் பேராபத்தாய் போய் விடுமே சனநாயகத்திற்கு?

நாடாளுமன்ற சனநாயக வானில் இப்போது ’துரோகி’ என்ற ஒலம் கேட்டப்படி இருக்கிறது. சசிகலாவை துரோகி என்கிறார் ஓ.பி.எஸ். .பி.எஸ்., .பி.எஸ் ஸையும் துரோகி என்கின்றனர் தினகரன் ஆதரவாளர்கள். நிதிஷை துரோகி என்கிறார்கள் லாலுவும் சரத் யாதவும். மோடியையும் அமித் ஷாவையும் துரோகி என்கின்றனர் அவரால் பதவி விலக்கம் செய்யப்பட்ட பா... மூத்த தலைவர்கள். .தி.மு.. என்ற கட்சி இருந்தே ஆக வேண்டும் என்பதென்ன தமிழனின் தலையெழுத்தா? என குரல்கள் கேட்கின்றன. சனநாயக வழியில் ஆட்சியைப் பிடிப்போம், இந்த ஆட்சியை மக்கள் ஏற்கமாட்டார்கள் என ராஜகுமாரனும் இளவரசியும். ’சனநாயகம்’ பேசுகிறார்கள். வெவ்வேறு கூத்துப் பட்டறையைச் சேர்ந்தவர்களும் கைகொட்டி சிரிக்கிறார்கள். அம்மா ஆசையை அமாவாசை அன்று நிறைவேற்றிவிட்டார்கள் என ஒரு நடிகர் தன் பங்குக்கும் அம்மாவின் ஆவி எழுப்பி மகிழ்கிறார்.

துரோகக் கூச்சல் போடும் இந்த மாவீரர்கள் மக்களை ஒடுக்கும்போதும் தேசப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் சிறையில் அடைக்கும் போதும் மட்டும்தான் தங்கள் வீரத்தைக் காட்டுகிறார்கள். பேராசிரியர் ஜெயராமன், வளர்மதி, திருமுருகன், டைசன், கதிராமங்கலம் மக்கள் எனப் பலரையும் சிறையில் அடைப்பதில் வீரம் காட்டியவர்கள் இவர்கள். வாளேந்தி வீரம் காட்டி யிருக்க வேண்டிய இடங்களில் எல்லாம் வெள்ளைக் கொடி ஏந்தி விடுகிறார்கள். நீட் தேர்வுக்கு விலக்கு கேட்டு, காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்கக் கோரி, மேகதாட்டில் அணைக் கட்டுவதை எதிர்க்க, மீனவர் வாழ்வாதாரத்தைக் காக்க, ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டத்தைத் தடுக்க, அணு உலைப் பூங்காவை நிறுத்த, ஜி.எஸ்.டி. வரி விதிப்பு முறையை எதிர்க்க என்று வீரம் காட்டும் நேரத்தில் வாளையும் வேலையும் தூக்கி வீசிவிட்டு வெள்ளைக் கொடி ஏந்திய 23 ஆம் புலிகேசிகள்தான் துரோகக் கூச்சல் போட்டு வருகிறார்கள், தர்ம யுத்தம் நடத்துகிறார்கள்.

இவர்களின் துரோகக் கூச்சலைக் கேட்டப்படி கதிராமங்கலம் மக்கள் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்; சிறைக் கொட்டடியில் வளர்மதி கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். அரசு ஏப்பம் விட்ட பென்சன் தொகை கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஆயிரக்கணக்கான போக்குவரத்து தொழிலாளர்கள் இந்த கூச்சலைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஊதிய உயர்வு ஒப்பந்தத்தை நடைமுறைப்படுத்தக் கோரி இலட்சக்கணக்கான அரசுப் பணியாளர்கள் இந்த ஆரவாரத்தைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நெடுவாசலும் இடிந்தகரையும் துரோகக் கூச்சல்களையும் பட்டாபிசேகங்களையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. பிரிட்சோவின் தாயார் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். தற்கொலை செய்து கொண்ட விவசாயிகளின் ஆன்மா கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. ஆற்றுப் பெருக்கற்று அடி சுடும் அந்நாளில் ஊற்றுப் பெருக்கெடுத்து உலகூட்டும் காவிரியைக் காணாத வறண்ட நிலங்கள் பதவிப் பேரங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன. வாழ்வாதாரம் சிதைந்து போன சிறு குறு தொழில் செய்வோரும், நள்ளிரவில் கருப்புக் கொடி காட்டிப் போராடிய சிறு குறு வணிகர்கள், மருத்துவ கனவைத் தொலைத்த அரசுப் பள்ளி மாணவர்கள் என எல்லோரும் இவர்களின் துரோகக் கூச்சலைக் கேட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். யார், யாருக்கு துரோகம் செய்துள்ளார்கள்?

எழுபது ஆண்டு முடிந்துவிட்டது என நினைவு கூறி அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் செய்து முடிப்போம் என துரோக வரலாற்றை தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் மக்களின் துரோகிகளின்தான் துரோகம், துரோகம் என்று உரக்கப் பேசுகிறார்கள். நடிகர்களின் குற்றமென்று நமக்குச் சொல்லிவிட்டு நாடக மன்றத்திற்குள் அடியெடுத்து வைத்து துரோகப் படலங்களைத் தொடர்வார்கள். நாடக மன்றத்தின் குற்றமென்று உழைக்கும் மக்கள் உணர்ந்துவிட்டால் நடிகர்கள் மட்டுமின்றி நாடகமன்றமும் கொளுத்தப்படும் அல்லவா. ஆனால், அதை நடிகர்களின் குற்றமாக்கி நாடக மன்றத்தையும் அதன் புனிதத்தையும் பாதுகாக்க துடிப்பவர்கள் பலர். அதற்கு காமராஜரின் ஆவி எழுப்புவோர், காந்தியின் ஆவி எழுப்புவோர், நேருவின் ஆவி எழுப்புவோர், மா.பொ.சியின் ஆவி எழுப்புவோர் என பலரகம் உண்டிங்கே. இன்னும் சிலர் பகத் சிங்கின் இரத்ததை தெளித்து இந்த நாடக் மன்றத்தின் புனிதத்தை மீட்கப் போராடுவர். பகத் சிங் குண்டு வீசிய நாடக மன்றத்திற்கு இன்று புனித மாக்கப்பட்டிருக்கும் நாடக மன்றத்திற்கும் ஆறு வித்தியாசங்களையாவது காட்டச் சொல்லுங்கள் இவர்களை.

ஆனாலும், இந்த நாடக மன்றம் புனிதக் குடியரசினுடையது. அதன் நடிகர்கள் தான் பிரச்சனை. அதன் சட்ட விதிகள் அல்ல. தெலங்கான உழவர்களின் இரத்தம் பெருக்கெடுத்தோடியதை கண்டபின்பும் இராணுவத்தின் நுகத்தடியில் துடிக்கும் காஷ்மீரைக் கண்டப் பின்பும், பிணக் குவியலாய் கிடக்கும் பழங்குடி மக்களின் உடல்களைக் கண்டப் பின்பும் வாக்குச்சாவடிகளில் உழைக்கும் மக்கள் வரம் கேட்டுப் பெற்றால் நாடக மன்றத்தி\ற்குள் தேவதைகள் சென்று சொர்க்கத்தைப் படைப்பார்கள் என்று வேதம் ஓதும் சிவப்பு அரிதாரம் பூசிய நடிகர் குழாமும் உண்டிங்கே..

அழுகிய உடலுக்கு எத்தனை முறை பன்னீரை தெளித்து புனித இரத்தத்தால் உயிரூட்டப் பார்த்தாலும் அது உயிர் பெறுமா? நாடாளுமன்ற முதலாளித்துவ சனநாயகம் அழுகி நாற்றெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. 70 ஆண்டுகாலமாக அது மென்மேலும் சீரழிந்து கூவத்தூரிலும் பெங்களூரிலும் குதிரை பேரங்களிலும் இருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. முஃப்தி மெக்பூபாவும் மாயாவதியும் மம்தா பானர்ஜியும் ஸ்டாலினும் நிதிஷும் லாலுவும் முலாயம் சிங்கும் சந்திரபாபு நாயுடுவும் எனப் பலரும் அழுகிய நாடக மன்றத்திற்கு உயிர் கொடுக்கும் கொள்கை மந்திரங்களை உச்சரித்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். அதுவோ மேலும் மேலும் கேலிப் பொருளாகிறது. இங்கு கள்ள உறவுகள் ஒளியும் ஒலியுமாக மக்கள் முன்பு ஒலிபரப்பப்படுகிறது. இனி மறைப்பதற்கு எதுவும் இல்லை, எல்லாம் பச்சை உண்மைகளாய் திரை விலகிக் கொண்டிருக்கிறது. புதிய புதிய வடிவத்தில் ஆடை அலங்காரத்தில் வரிசைக் கட்டி வரும் நடிகர்களை மென்மேலும் எச்சரிக்கையாய் விசாரணைக்கு உட்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள் உழைக்கும் மக்கள். பார்வையாளர் பதவிக் கொடுக்கப்பட்டு எல்லோரும் இந்நாட்டு மன்னர்களென்ற மயக்கம் தெளிந்து கொண்டிருக்கிறது.

முதலாளித்துவ சனநாயகத்தின் எல்லைக் கோடுகள் பிக் பிரேக்கிங் நியூஸில் பளிச்சென தெரியத் தொடங்கிவிட்டன. சுரண்டும் வர்க்கத்தின் பிரதிநிதிகளை தேர்ந்தெடுக்கும் வைபோகமாய் தேர்தல் காலமும் மக்கள் தம்மை சுரண்டு வதற்கு தரும் லைசென்ஸாக வாக்குகளும் நாடக மன்றங்களாய் சட்டமன்ற நாடாளுமன்றமும் காட்சி தருவதை தூரத்து புள்ளிப் போல் உழைக்கும் மக்கள் கண்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

தீப்பந்தங்களோடு நாடக மன்றத்தின் கூரையை நோக்கி மக்களின் கரங்கள் நீளும் காலம் நம்முடைய மனத் திரையில் பிக் பிரேக்கிங் நியூஸாக தெரிகிறது!

செந்தில்இளந்தமிழகம் இயக்கத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர்.

#நிகழ்வுகள்: தரமணி திரைப்படம் குறித்த கலந்துரையாடல்

வாசகசாலை ஒருங்கிணைக்கும் தரமணி திரைப்படம் குறித்த கலந்துரையாடல் சென்னை டிஸ்கவரி புக் பேலஸில் நடைபெறுகிறது.
நிகழ்வில் சிறப்புரை ஆற்றுகின்றனர் திரைப்பட இயக்குநர் வடிவேல் மற்றும் ஊடகவியலாளர் விஜி பழனிசாமி.

ரசிக பார்வையில் கருத்துகளை பகிர்கிறார்கள் குழலி மற்றும் சஜித். அதன் பிறகு கலந்துரையாடலும் நிகழவிருக்கிறது.

#நிகழ்வுகள்: யாவரும் பதிப்பகம் ஒருங்கிணைக்கும் மூன்று நாவல்கள் அறிமுகக் கூட்டம்

யாவரும் பதிப்பகம் ஒருங்கிணைக்கும் மூன்று நாவல்கள் அறிமுகக் கூட்டம் சென்னை இக்சா மையத்தில் நடைபெறுகிறது.
தலைமை : கே.என்.சிவராமன்

வாழ்த்துரை :
சீராளன் ஜெயந்தன்
பாக்கியம் சங்கர்
கணபதி சுப்ரமணியன்


நூல் குறித்துப் பேசுபவர்கள்

கனவு ராட்டினம் குறித்து – கிருஷ்ணமூர்த்தி
அற்றைத் திங்கள் குறித்து – நாச்சியாள் சுகந்தி
வெட்டாட்டம் குறித்து கவிதைக்காரன் இளங்கோ

ஏற்புரை:
ஷான், மாதவன் & கலைச்செல்வி
தொகுப்பு : வேல்கண்ணன்
ஒருங்கிணைப்பு : யாவரும்.காம்

நாள் 19/08/2017 ; நேரம் : 05.30 மணி
இடம் : இக்சா மையம் சென்னை

தரமணி: ஆல்தியாவும் ஆல்தியா நிமித்தமும்!

கீட்சவன்

கீட்சவன்

இயங்கள் குறித்த புரிதலும் தெளிவும் முழுமையாக இல்லை. எவ்வித பாகுபாடுமின்றி மனிதர்களை மனிதர்களாக அணுகுவதற்கு முயன்றுகொண்டு தோற்றுத் தோற்று எழுந்திட முற்படுவது ஒன்று மட்டுமே இசங்கள் மீது ஈடுபாடுகொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. இதனால்தான் என்னவோ #தரமணி-யை ஒரு சினிமா பார்வையாளனாக அனுபவித்து ரசிக்க முடிந்தது.

ஆம், புறக்காரணிகளால் பாதிப்புக்குள்ளாகி இயல்பாக இருக்க முயற்சிப்பதையே அதீதம் போல் பார்க்கப்படுவது பற்றி கவலைப்படாத தன்போக்கில் வாழும் ஆல்தியாவும் பிரபுவும்தான் ப்ரொட்டாகனிஸ்டுகள்.

கணவர் தன்பாலின ஈர்ப்பாளர் என்பதை அறிந்து, அவரை அரவணைப்புடன் விலகும் அணுகுமுறையிலேயே ஆல்தியாவின் பக்குவம் பிடிபடுகிறது. சில மணிநேரம் பழகிய அன்னிய இளைஞனை எடைபோட்டு, அவன் ஆபத்தில்லாதவன் என்பதை உணர்ந்து உறவைத் தொடங்க முற்படும் இடத்திலும் அவளது பக்குவத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

கலாசாரம், பண்பாடு என்ற பெயரில் நம் சமூகம் உருவாக்கிக் கைவிட்ட பிரபு, புறம் சார்ந்த கமிட்மென்ட்ஸ் ஏதுமில்லாததால் விரக்தியில் வெட்டியாக வாழ்கிறான். எனக்கும் தனிப் பொறுப்பு சார்ந்த நிர்பந்தங்கள் இல்லாமல் போயிருந்தால், அவனைப் போல் சுற்றித் திரிந்திருப்பேன் எனக் கணிக்கிறேன்.

இணையருக்கான தேடல் தாண்டி, தன் குழந்தைக்கு தகப்பனாகவும் இருப்பதற்கான சாத்தியங்களைக் கண்டுகொண்ட பிறகே பிரபு மீதான காதலை உறுதிபடுத்துகிறாள் ஆல்தியா. அந்த டால்பின் காட்சியின் பின்னணியும், அதைக் காட்டும்போது மிதக்கும் வரிகளும் திரைக் கவிதை.

‘வறுமையின் நிறம் சிவப்பு’ போன்ற படங்களின் தேவையைக் கிடாசி எறிந்ததில் ஐ.டி. துறைக்குப் பெரும் பங்கு உண்டு. நடுத்தர மக்களின் பொருளாதார வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்தியதில் பெறும் பங்கு வகித்த இந்தத் துறை தந்த சாதகங்களின் ஒன்றுதான் தன் வாழ்க்கையைத் தானே தீர்மானிக்கும் ஆல்தியாக்கள் எண்ணிக்கை மிகுதி ஆவதும். அத்தகைய ஆல்தியாக்களிடம் நெருங்கும்போது சந்திக்கும் தேவையற்ற அதிர்ச்சிகளை மனரீதியில் அணுக முடியாமல் தவிக்கும் நம் சமூகம் உற்பத்தி செய்த ஆண்களில் பலரது பிரதிநிதிதான் பிரபு. இவர்களுக்கு இடையிலான உறவின் நெருக்கமும், உளவியல் சிக்கல்களும் சேர்ந்து எழுப்பும் விளைவுகளும் இருதரப்பு புரிதல்கள் நோக்கியப் பயணம் என்கிற ரீதியில்தான்#taramani-யைப் பார்க்கிறேன்.

ஆல்தியாவை சக மனிதராகவே பார்க்கிறேன். அவள் எதிர்கொள்ளும் சூழல்களை நான் சந்திக்க நேர்ந்தால் என்னென்ன செய்வேனோ அதைதான் அவள் செய்கிறாள். புகைப்பது, மது அருந்துவது எல்லாமே இதில் அடக்கம். ‘அவெய்லபிளிட்டி’ என்பது இங்கே முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. அவள் ஏற்படுத்திக்கொண்ட வாழ்க்கைச் சூழல், நினைத்ததைச் செய்யும் வாய்ப்பைக் கொடுக்கிறது. அவளும் அதைப் பயன்படுத்துகிறாள். அந்த வாய்ப்புக் கிடைக்கப் பெறாத புறக்காரணங்களால்தான் பெரும்பாலான பெண்கள் மாற்று வழிகளை நாடுவதில்லை என்பதாக நம்புகிறேன்.

குழந்தைகளைப் பெற்றோர் ஹேண்டில் செய்யும் காலத்தை இழந்துவிட்டோம். இப்போது, குழந்தைகள்தான் பெற்றோரை ஹேண்டில் செய்கிறார்கள். அதைக் கச்சிதமாக குட்டிப் பையன் ஏட்ரியன் காட்டிக் கொடுக்கிறான். பிரபுவைப் போன்ற பின்னணியில் இருந்து வந்து வாழ்க்கையை ஓட்டும் அஞ்சலி கதாபாத்திரமும் குழப்பவாதிகளின் பிரதிபலிப்பு.

பிரபுவின் அறியாமைச் செயல்களால் எரிச்சல் மிகுந்து கொந்தளிக்கிறாள் ஆல்தியா. அவளை அணுக முடியாமலும், பிரிய முடியாமலும் தவிக்கும் பிரபுவுக்கோ இன்னொரு பக்கம் தன் குற்ற உணர்வுகளைப் போக்க வேண்டிய கட்டாயம். இதனால் இருவருக்குமே தடுமாற்றம். ஆல்தியா நிலைதடுமாறி ஏதேதோ செய்ய, இவனோ காமம் சார்ந்த குற்றப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறான். அவனது தடுமாற்றம், திரைக்கதையிலும் எதிரொலிக்கிறது. போன் செக்ஸ் குற்றச் சம்பவ பகுதியே தடுமாறித் தொக்கி நிற்கிறது. அவன் மீளும்போது திரைக்கதையும் மீள்கிறது.

இதனிடையே, பிரபுவுக்கு நெருக்கமான அழகம்பெருமாள் கதாபாத்திரமும், ஆல்தியாவின் அலுவலக பக்கத்து சீட் பெண் கதாபாத்திரமும் இரு வெவ்வேறு குடும்பச் சூழலின் வாழ்வோரின் வெறுமையையும், அதை சரிசெய்துகொள்ள தேர்ந்தெடுக்கும் பாதைகளையும் எடுத்துக் காட்டுகிறது. இப்படத்தில் காவல்துறை அதிகாரியின் மனைவி உள்பட சின்னச் சின்ன கதாபாத்திரங்களாக காட்டப்பட்ட பெண்களின் இருட்டான பகுதிகள் எல்லாமே பெண்களைத் தாழ்த்துவதற்காக புனையப்பட்டவர்களாகப் பார்க்கவில்லை. மாறாக, நம் சமூகத்தில் எல்லா நிலைகளிலும் தங்கள் இணையரை உடலளவிலும் மனதளவிலும் இணையராக நடத்தாததன் விளைவாகப் பார்க்கிறேன்.

எனக்கு தரமணியில் இருந்த ஒரே சிக்கல் – வாய்ஸ் ஓவர். இயக்குநர் ராமின் வாய்ஸ் ஓவரில் தொடங்கி அவரது வாய்ஸ் ஓவரிலேயே படம் நிறைவடைகிறது. முதன்மை மட்டுமின்றி, உறுதுணைக் கதாபாத்திரங்களின் தன்மைகளை வாய்ஸ் ஓவர் மூலம் அறிமுகப்படுத்தியதை விட, காட்சியின் ஊடாகத் தெளிவுபடக் காட்டியது நேர்த்தி. தான் படம்பிடித்துக் காட்டிய முக்கியக் காட்சிகளுக்குத் தானே வாய்ஸ் ஓவர் மூலம் கோனார் உரை வழங்கியதை என்னால் ஏற்க முடியவில்லை. ஒரு படைப்பை அனுபவிக்கும் பார்வையாளனின் சிந்தனையை மழுங்கடிக்கும் அம்சமாகவே இதைப் பார்க்கிறேன். இன்டன்ஸான காட்சி ஒன்றில் டீமானிட்டைசேஷனை பகடி செய்தது, அக்காட்சி மீதான கவனத்தை சீர்குலைத்தது.

ஆனால், நான் திரையரங்கில் படம் பார்க்கும்போது ராமின் வாய்ஸ் ஓவர் விவரிப்புகள், நக்கல்கள், நையாண்டிகள், கலாய்ப்புகள் அனைத்துக்குமே ஆரவாரம் பிய்த்துக்கொண்டு வந்தது. பல தரப்பு பார்வையாளர்களையும் திருப்திபடுத்த மசாலாத்தனங்களை உள்ளே திணிப்பதற்குப் பதிலாக, உருப்படியான உத்தியைக் கையாளலாமே என்ற ராமின் உத்தி வென்றுவிட்டதாகவே கருதுகிறேன்.

பல்வேறு கலைகளின் கூட்டு அம்சம்தான் ‘சினிமா’. இந்த வடிவத்துக்கு என தனியாக எந்த இலக்கணமும் இல்லை என்பதுதான் சினிமாவின் தனித்துவம். இதுதான் மாஸ் மீடியமாக சினிமாவை தக்கவைத்துக் கொண்டிருக்கிருப்பதாக நம்புகிறேன். தொழில்நுட்ப அப்டேட்டுகளுடன் உதார் காட்டலாம்; எந்த அப்டேட்டும் இல்லாமல் கூட உன்னதம் படைக்கலாம். வரையறை என்ற ஒன்று இல்லாததுதான் சினிமாவின் வரையறை.

எனவே, ‘இந்தப் படம் சினிமாவே அல்ல; திரைமொழியே இல்லை; இலக்கணமே பின்பற்றப்படவில்லை’ என்றெல்லாம் சொல்வதே அபத்தம் என்று நினைக்கிறேன். மாறாக, ‘இந்தப் படம் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை; கையாளப்பட்ட திரைமொழியில் உடன்பாடு இல்லை; இந்த சினிமா சொல்லும் கதையும் சேதியும் மோசமானது; கதை சொன்ன விதத்தில் ஒட்ட முடியவில்லை’; ஒட்டுமொத்தமாவே மொக்கையா இருக்கு; ரொம்ப கேவலமான படம்’ என்று எப்படி வேண்டுமானாலும் எதிர்மறையில் சொல்லிக்கொள்ளலாம். அது அவரவர் மனநிலையையும் ரசனையையும் சார்ந்தது.

ஆனால், ‘திரைமொழி, திரை இலக்கணம், லொட்டு லொசுக்கு’ உள்ளிட்ட பதங்களைப் பயன்படுத்தி, மேப்பில் பார்த்திடாத நாட்டைச் சேர்ந்த காது கேட்டிராத மொழிகளின் படங்களை மேற்கோள்காட்டி, வேறுபாடுகளுடன் நம் சினிமாவை கழுவியூற்றுவது எல்லாம் தன் சினிமா ஃபேக் நாலட்ஜை நிறுவ முற்படுவதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. அந்த வகையில், எனக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் பிடிக்காமல் போன வாய்ஸ் ஓவர் உத்தியைக் குறையாகச் சொல்ல விரும்பவில்லை. படம் முடிந்து வெளியே வந்தபோது, என்னுள் விஷுவல்ஸ் சரியாக பதியாமல், ராமின் வாய்ஸ் ஓவரே டாமினேட் செய்ததால், இன்னொரு முறை மீண்டும் தரமணியைப் பார்க்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளேன். அவ்வளவுதான்.

பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இப்படத்தை அப்போதைய மக்கள் காண நேரும்போது, சமகாலத்தை இலக்காகக் கொண்ட வாய்ஸ் ஓவர் மேட்டர்கள் அவர்களுக்கு சமூக – அரசியல் வரலாற்றுப் பதிவாக இருக்குமா? அல்லது ஒரு திரைப்படத்தின் காட்சிகளை ஆழமாக ரசிப்பதற்கு இடையூறாக இருக்குமா என்பது தெரியவில்லை.

ஒரு படத்தின் கன்டென்ட்டுக்குள் முற்றிலும் மூழ்கிவிட முடிகிறது என்பதாலேயே தரமணியின் இசை, ஒளிப்பதிவு, ஒலி அமைப்பு என கலைகளும் தொழில்நுட்பங்களும் சார்ந்த அத்தனை அம்சங்களும் சரியான பங்களிப்பை அளித்துள்ளது என்பதை உணர்த்துகிறது.

மீண்டும் ஆல்தியா, பிரபு கதாபாத்திரங்களுக்கு வருகிறேன். தனக்கு தனிப்பட்ட முறையில் நேர்ந்த அத்தனை பாதகமான விஷயங்களையும் கோபமாக கொட்டித் தீர்க்கும் இணையராகவே பிரபுவைப் பார்த்தாள். அத்தகைய அணுகுமுறையின் விளைவையும் உணர்ந்தாள். ஆல்தியாவை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வதற்கு கால அவகாசமும் அனுபவங்களும் பிரபுவுக்குத் தேவைப்பட்டது. இதனால், இறுதி முடிவு என்பது இயல்பு மீறாததுதான் என ஏற்கிறேன்.

பெண்ணியம் என்ற பெயரில் ஆல்தியா கதாபாத்திரம் கோளாறு என கழுவியூற்றுவோரில் சிலரோ மணி சார், கார்த்தி சுப்புராஜ், கவுதம் வாசுதேவ் முதலானோர் வார்த்த பெண் கதாபாத்திரங்களைக் கொண்டாடியவர்கள்தான். ஒழுக்க முகாம் பூசப்படாத ஆல்தியாவைக் கண்டு அவர்கள் அதிர்வதில் ஆச்சரியமில்லை. டேஷியங்கள் பலவற்றில் தேர்ந்தவர்கள் அகழ்வாராய்ச்சி செய்து வசைபாடுவது, ஆல்தியாவைக் கண்டதால் வந்த தங்கள் இயலாமையின் வெளிப்பாடாக இருக்குமோ என்ற ஐயம் எழாமல் இல்லை.

ஆல்தியாவை ஆண்கள் பலரும் கொண்டாடுவதற்கும் ஓர் உளவியல் காரணம் இருக்கக் கூடும் என்று நம்புகிறேன். நிஜத்தில் ஆல்தியா போன்ற ஒருவரை நெருக்கமாக அணுகுவதற்கு உரிய பக்குவத்தைப் பெறாத காரணத்தால், முதலில் நிழலில் அவளை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளலாம் என்ற முடிவாகவும் இருக்கலாம். மனிதர்களை மனிதர்களாக ஏற்கும் பக்குவத்தை ஒரு சமூகம் எட்டுவதற்கு தன் படைப்பு மூலம் உரிய பங்களிப்பைக் கொடுத்துள்ள ராம் உடன் இப்போதைக்கு ஒரு தேநீர் சாப்பிடத் தோணுது.

கீட்சவன் என்னும் புனைபெயரில் திரை கட்டுரைகள் எழுதிவரும் சரா சுப்ரமணியம் ஊடகவியலாளர்.

ஆண்குறிகள் பூத்து குலுங்கும் பெண்ணிய தரமணி; ராமின் பெண்ணிய தரமணி thesis குறித்தான மீளாய்வு 

ப.ஜெயசீலன்

படம் நெடுகிலும் தர்க்க பிழைகளும் கருத்து பிழைகளும் புரிதலின் போதமைகளும் நிரம்பி கிடந்தாலும் படத்தின் மூன்று முக்கிய சம்பவங்களை வைத்து இது ஏன் பெண்ணிய படமாக மாறவில்லை, இந்த திரைப்படம் எப்படி நுட்பமாக ஒரு ஆணாதிக்க தளத்தில் இயங்குகிறது  என்பதை விவரிக்கும் நோக்கில்….

 
பால்ய பருவத்தில் பெரும் துயரங்களையும் துர் மரணங்களையும் கடக்க நேரிட்டு பெரும் மனப்பிறழ்வுக்கு உள்ளாகும் ஒருவனை சமூகம் சரியான நேரத்தில் அடையாளம் கண்டு மருத்துவ உதவியை அவனுக்கு அளிக்க தவறுவதன் விளைவாக அவன் தர்க்கமற்ற கொடூரமான சமூக விரோத செயல்களில் ஈடுபடுவதை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அடுக்கி ஒரு திரைப்படமாக்கி இதில் நான் உலகமயமாக்களுக்கு எதிராக பேசியிருக்கிறேன் என்று ஒருவர் சொன்னால் அது மொட்டை தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சு போடுவதாகுமா ஆகாதா? அப்படி முழங்காலுக்கும் மொட்டைத்தலைக்கும் முடிச்சுப்போடும் “தரமணி” திரைப்படம் குறித்தான விமர்சனம்தான் இது…

 பர்ணபாஸ் வயது ஐம்பதிலிருந்து ஐம்பத்தைந்து வயதிற்குள்ளிருக்கும். தரமணி ஸ்டேஷன் கான்ஸ்டபிள். வாழ்வின் பெரும்பான்மையான இரவுகளை ஸ்டேஷனிலேயே கழித்தவர். பக்தியான கிறிஸ்துவர். வெள்ளந்தி. பொதுவாக அவரது வேலையில் பெரிய அழுத்தங்களோ நெருக்கடிகளோ இல்லை. கடைசி ரயில் போனபின்பு நிதானமாக தனது மனைவி குடுத்தனுப்பியிருக்கிற இரவு உணவை யாரவது ஒரு வழிப்போக்கனுடனோ நன்பனுடனோ ரசித்து சாப்பிட்டு விட்டு மிதமாக மது அருந்திவிட்டு கொசுவர்த்தி கொளுத்தி வைத்துவிட்டு தூங்கிவிடுவார். இதற்கிடையில் அவருடைய மனைவி வீனஸ் (தோராயமாக ஒரு 40,45 வயதிருக்கும்) தனது கணவன் சாப்பிட்டு விட்டாரா தண்ணி குடித்துவிட்டாரா சரியான நேரத்திற்கு தூங்க செல்கிறாரா என்று பர்ணபாஸிடம் மொபைலில் விசாரித்து கொண்டே இருப்பார். இதை குறித்து பர்னபாசிர்க்கு ஒரு சிலிர்ப்பு, ஒரு பெருமை. 
 
இப்படிப்பட்ட நிலையில் வீனஸ் தனக்கு தெரியாமல் வேறொரு ஆணுடன் மொபைல் போன் மூலமாக கள்ளத்தொடர்பில் இருக்கிறாள் என்று பர்ணபாஸிற்கு தெரிய வருகிறது. உடைந்து போகிறார். அந்த நம்பிக்கை துரோகம் குறித்து பெரும் ஆவேசம் அடைகிறார். வீனஸை அடித்து நொறுக்குகிறார். வீனஸின் பெண்ணுடலின் மீது தனது ஆணுடலின் எல்லா வலிமையையும் பிரோயோகித்து அவளை கொன்றுபோடும் தீவிரத்துடன் ஒரு வன்முறையை நிகழ்த்துகிறார். பிறகு ஒரு பாரில் அதீதமாக குடித்துவிட்டு வீனஸின் மீது கோபம் தீராமல் மீண்டும் வீட்டிற்கு வருகிறார். வீனஸ் தரையில் படுத்துக்கிடக்கும் கோலம் அவரது மனதை தொடுகிறது. வீனஸ் செய்த தவறை தனது மகளோ சகோதிரியோ செய்திருந்தால் அவர் எப்படி மன்னித்து ஏற்று கொண்டிருப்பாரோ அதே போல் வீனஸையும் தான் மன்னித்து வாழ்வளிப்பது என்று பெருந்தன்மையாக முடிவெடுக்கிறார், சிறப்பு.
 
இந்த சம்பவம் குறித்து வீனஸின் மனசாட்சி என்னிடம் கூறியது ராமிடம் கூறாமல் போனது 
 
பர்ணபாஸ் நல்ல கணவன்தான். கடிந்து பேசியதில்லை. கை நீட்டியதில்லை. வெள்ளந்தி. கடவுள் பக்திகொண்டவன். ஆனால் அவனிடம் எந்த சுவாரசியமும் இல்லை. கல்யாணம் ஆகி 23 வருடங்கள் ஆகிறது. அவருக்கு தோணறப்போ லைட் எல்லாம் அணைச்ச பிறகு திருடன் மாதிரி மேல கால்  போடுவார். நான் அனுமதிப்பேன். மாசத்துல 4,5 நாள் இது. மத்த நாள்ல என் பக்கத்துலயே வர மாட்டாரு. இதுல கடைசி பத்துவருஷமா ராத்திரி ஸ்டேஷன் டூட்டி. கேக்கவே வேணாம். காலைல 10 மணிமாதிரி தான் வருவாரு. குளிச்சுட்டு சாப்டுட்டு படுத்தார்னா திரும்ப சாயங்காலம் தான். வடிவேல் ஜோக், புதியதலைமுறை செய்தி, angel tv அப்படினு கொஞ்ச கொஞ்ச நேரம் பார்த்துட்டு திரும்ப குளிச்சுட்டு லைட்டா இட்லி தோசை சாப்டுட்டு நைட்டுக்கு சாப்பாடு பேக்பன்னி குடுத்தா கெளம்பிடுவாரு. இதுக்கு எல்லாம் நடுவுல நான் எதுக்கு சொல்லுங்க? அவரு கால் போட்டவுடனா கால விரிக்கவும் தோசை சுடவும்தான் நானா? ஒவ்வொரு ராத்திரியும் நான்தான் போன் பண்ணி சாப்பிட்டீங்களானு கேப்பேன்…ஒரு நாள் கூட அந்த மனுஷன் நீ சாப்டியான்னு திரும்ப கேட்டதில்ல… யாருனு தெரில..திடீர்னு ஒருத்தன் என்ன கேட்டான்… நல்லா இருக்கியா, சாப்டியா, தூங்குனியா, நேத்து தலை வலிக்குதுன்னு சொன்னியே இப்போ பார்வைல்லயான்னு…அவ்ளோவ் சந்தோசமா இருந்துச்சு…சின்ன விஷயம்தான்..ஆனா எனக்கு அது அவ்வளவு தேவையா இருந்துச்சு..கொஞ்ச நாள் நான் சந்தோசமா இருந்தேன்…என்கூட யாரோ இருக்காங்கனு எனக்கு தோணுச்சு…ஆனா எனக்கு தைரியம் பத்தலை..நானே இதப்பத்தி எம்புருஷன்கிட்ட சொல்லிட்டேன்…அதுக்கு  அந்த நாயி என்ன கடிச்சு கொதறிடுச்சு…அவ ஏன் யாருனே தெரியாத ஒருத்தன் கிட்ட ஒரு தொடர்ப்பு வச்சுக்கணும்னு நெனச்சா அதுக்கு நாம எந்த வகைலாயவது காரணமான்னு எல்லாம் அந்த நாய்க்கு யோசிக்க தெரில…என்ன அடிச்சு செதச்சிட்டு குடிக்க போய்ட்டான்…அவன் அடிச்சது கூட எனக்கு பெருசா கோவம் வரல..அந்த தேவுடியா பைய்யன் அன்னைக்கு ராத்திரி வந்துட்டு வீனஸ் நான் ஒன்ன மன்னிச்சுட்டேன்னு சொன்னான் பாருங்க…….
 
தேவனே ஆண்களின் ஆண்குறி சிறுநீர் கழிக்கவும் புணர்ந்து திளைக்கவும் படைக்க பட்டதேயொழிய அது பெண்களின் மீது தீர்ப்பிடுவதற்கும் பெண்கள் செய்யாத பாவங்களை மன்னிப்பதற்கும் ஆண்களுக்கு அளிக்கபட்ட செங்கோல் அல்ல என்று அறியாமல் செயல்படும் ஆண்களை மன்னிக்காமல் கடுமையாய் தண்டியும்…
 
சவுமியா இழுத்து மூடிய இழுத்து போர்த்திய ஒரு நல்ல பெண் அமெரிக்காவிற்கு onsite வேலைக்கு போனதும் மாறிப்போகிறாள். அவள் அமெரிக்கா போவதற்கு பணம் புரட்டி குடுத்த அவளை காதலிக்கும் ஒரு நல்ல பைய்யன் பிரபுநாத்திடம்  தான் அங்கேயே வேறு ஒருவனை காதலிப்பதாகவும்  அவனையே திருமணம் செய்ய விரும்புவதாகவும் சொல்ல அந்த நல்ல பைய்யன் காதல் தோல்வியில் உடைந்து போய் தாடி வளர்கிறான். அவளை திரும்ப சந்திக்கும் சமயத்தில் அவள் அப்படி ஒன்றும் அமெரிக்காவில் அவளது கணவனுடன் சந்தோசமாக இல்லை என்று தெரிய வர கடவுள் இருக்கான் குமாரு என்று ஆறுதல் அடைகிறான். அவளை selfie எடுத்து குடுத்த பணத்தை கேட்டு மிரட்ட அவள் பணத்தை தருவதோடு மட்டுமில்லாமல் இவனை நல்லவன் என்று விளிக்க இவனுக்குள் இருந்த நல்லவன் அவனை குற்றஉணர்ச்சிக்கு உள்ளாக அங்கிருந்து ஓடிப்போகிறேன். 

ஈடுயிணையற்ற பேராண்மை கொண்ட ஒரு இந்திய ஆண்மகன்  பல்லாண்டுகளுக்கு முன்பு பெண்ணிய பார்வையோடு/புரிதலோடு  Hindu code bill என்னும் அதிஉன்னதமான பெண்களுக்கான ஒரு சட்ட கவசத்தை யோசித்து வரைவு செய்து அதை சட்டமாக்க போராடினார். இந்திய சமூகத்தின் பெரும்பான்மையான ஆண்கள் அவருக்கு எதிராக கொதித்தெழுந்தார்கள்…உண்மையான பெண்ணிய பார்வையோடு ஒரு திரைப்படம் வந்தாலும் இதுதான் நிகழும்..ஆண்கள் வெகுண்டெழுவார்கள்….ஆனால் ஆண்குறிகள் நிறைந்த பெண்ணிய பார்வைகள் கொண்ட திரைப்படங்கள் பாராட்டுக்களை நிச்சயம் அள்ளும். (இதை எதற்கு இங்கு சொல்கிறேன் என்றால் சொல்ல தோன்றியதால் சொல்கிறேன்)

 

ஒரு பெண் ஒரு சமயத்தில் ஒரு ஆணுடன் காதல் வசப்பட்டால் அதன் பிறகு அவள் அவனை வாழ்நாள் எல்லாம் காதலித்து சாக வேண்டும் என்று ரிக் வேதத்தில் எழுத பட்டுள்ளதா? திருமண உறவிற்கே விவாகரத்து என்னும் exit யிருக்கும் போது காதலுக்கு அப்படி ஒரு exitயிருக்க கூடாதா? ஒரு பெண் ஒருவனிடம் sorry i don’t love you anymore என்று சொல்வது மகா பாவமா? ஒரு பெண் தான் பழகிய ஒரு ஆணை ஒரு கட்டத்தில் தவிர்த்து வேறொரு ஆணை நோக்கி நகர்ந்தாள் (என்ன காரணமாக கூட இருக்கட்டும்..பொருளாதார பயன் உட்பட) நிச்சயமாக அவள் வாழ்க்கை நன்றாக இருக்காது/இருக்க கூடாது என்று ஒரு ஆணை நம்ப தூண்டுவது எது?  மேற்கத்திய நாடுகளில் ஆணோ பெண்ணோ ஒரு உறவு முறியும்போது அவர்கள் கடைபிடிக்கும் கண்ணியமும் நிதானமும் ஏன் நம் சமூகத்தில் இன்னமும் சாத்தியப்படாமலே இருக்கிறது? குறிப்பாக ஒரு உறவை முறிப்பது பெண்ணாகயிருக்கும் பட்சத்தில் நமது சமூக ஆண்களின்  மனது ஏன் அவள் மீது தீராத வன்மம் துவேஷமும்  கொள்கிறது? ஏன் அவளது முகத்தை சிதைக்க ஆசிட் வீசுகிறது? ஏன் அவளது வாழ்வு ஒன்றும் அவ்வளவு சந்தோசமாகயில்லை என்று திரைப்படத்தில் வசனம் எழுத வைக்கின்றது?   
 
சார், மனப்பிறழ்வு நோயுள்ளவன் நிகழ்த்தும் வன்முறையை காட்டி உலகமயமாக்களுக்கு எதிராக பேசுகிறேன் என்றவர், ரெட்டை கோபுரங்களை இடித்தது பயணிகள் விமானம் அல்ல அது சரக்கு விமானம் என்னும் conspiracy theoryயை அதி உன்னதமான உண்மையை போல கல்லூரி மாணவர்களிடம் பகிர்ந்துகொள்பவர், ஜல்லிக்கட்டு போராட்டத்தை தமிழ்த்தேசிய எழுச்சியாக புரிந்து கொள்பவர் சமகால பெண்கள் குறித்தும், அவர்கள் வாழ்வுமுறை குறித்தும், பெண்ணியம் குறித்தும் படமெடுத்தால் அந்த படம் எப்படி சார் இருக்கும்?
 
மயிறு மாதிரியிருக்கும் சார்  
 

அப்படித்தான்  சார் தரமணி இருந்துச்சு எனக்கு

 

அல்தேயா விவாகரத்தான ஒரு இளம் தாய். ஆங்கிலோ இந்தியன். தனது சின்ன வயது மகனுடன் வசிக்கிறாள். நன்கு படித்தவள். நல்ல வேளையில் இருப்பவள். corporate வேலைக்கும் வாழ்வு முறைக்கும் தன்னை உட்படுத்திக்கொண்டிருப்பவள். அதை மிக லாவகமாக கையாள தெரிந்தவள். ஒரு எதேச்சையான சந்திப்பில் அறிமுகமாகும் பிரபுநாத் என்னும் இளைஞனுடனான நட்பு அவர்கள் இருவரையும் ஒரே அபார்ட்மெண்டில் சில மாதங்கள் ஒன்றாய் வாழும் சூழ்நிலை வரை வளர்கிறது. அல்தேயாவை  காதலிக்க தொடங்கிவிட்ட பிரபுநாத்துக்கு அவளின்  நடை உடை பாவனை வாழ்வியல்முறை தோரணை வேலை எல்லாமும் அந்நியமாகவும் அதிர்ச்சியாகவும் சங்கோஜமாகவுமிருக்கிறது. இதன் காரணமாக அவள்மீது இவன் சந்தேகமும் எரிச்சலும் பொறாமையும் ஆற்றாமையும் பதற்றமும் அடைகிறான். இந்த புள்ளியில் இடைவேளைக்கு முன் தரமணி திரைப்படத்தின்/திரைக்கதையின் மைய்ய காட்சி (high point) நிகழ்கிறது.

ஒரு சின்ன வாக்குவாதத்தில் தொடங்கிய ஒரு சண்டையில் பிரபுநாத் ஆவேசமாகி அல்தேயாவை அவர்கள் தங்கியிருக்கும் அபார்ட்மெண்டில் இலவசமாய் அவளை தங்க அனுமதித்த அல்தேயாவின் நண்பனுடன் அவள் படுத்தாளா என்று நேரடியாக கேட்க அவள் ஆம் என்கின்றாள். அவனுடன் படுத்தது எப்படி இருந்தது என்று மீண்டும் ஒரு சைக்கோத்தனமான கேள்வியை அவன் கேட்க அவள் super என்கிறாள். இதனை பிரபுநாத் நம்மை போன்றே ஆங்கிலமும் முழுதாய் தெரியாத தமிழும் முழுதாய் தெரியாத தலைமுறையை சேர்ந்தவன் என்பதால் BITCH என்ற வார்த்தையை தேவுடியா என்னும் பதத்தில் (இயக்குனரே bitch என்றால் தேவுடியா என்று மொழிபெயர்த்து இருக்கிறார்) அல்தேயாவை திட்டிவிட்டு அங்கிருந்து வெளியேருகிறான் .

கவுதம் வாசுதேவனின் மீது எனக்கு ஆயிரம் விமர்சனம் இருந்தாலும் “பொண்ணுங்கள அடிக்க கூடாதுனு சொல்லித்தரலய ஓம்மா” என்று அவர் எழுதிய வசனம் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ராம் படத்தை பேசும்போது கவுதம் எப்படி? ஆயிரம் வாசல் இதயம் அதில் ஆயிரம் எண்ணங்கள் உதயம் யாரோ வருவார் யாரோ இருப்பார் வருவதும் போவதும் தெரியாது.

அந்த சண்டைக்கு நடுவில் பிரபுநாத்தை அப்பா என்று கூப்பிட தொடங்கிவிட்ட அல்தேயாவின் மகன் வீட்டிற்கு வந்த பிறகும் பிரபுநாத் சண்டையை நிறுத்தாததும், அல்தேயாவை உடல் ரீதியாக பிடித்து தள்ளுவது படுக்கையில் தூக்கி எறிவது சுவற்றில் வைத்து நிறுத்துவது போன்ற காரியங்களிலும் ஈடுபடுவது நமக்கு காண கிடைக்கிறது.

ஆண்கள் ஏன் தாங்கள் விரும்பும் பெண்ணின் யோனி புதிதாக செய்து துடைத்து வைக்கப்பட்ட சொம்பைப்போல இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள்? ஒரு பெண்ணிடம் ஒரு ஆண் அவளது கடந்த கால வாழ்க்கையை பற்றி கேட்பதென்பது அதுவும் குறிப்பாக காதல் வாழ்க்கையைப் பற்றி கேட்பதென்பது மிக மிக அநாகரிகமான அருவெறுப்பமான சில்லறைத்தனமான செயல் என்பது ஆண்களுக்கு ஏன் புரிய மறுக்கிறது? ஒரு உறவில் இருக்கும்போது ஒரு ஆணோ பெண்ணோ தங்கள் துணையின் கடந்த காலத்தை நோண்டி பார்க்கும் செயல் நாகரீக சமூகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒன்று அல்ல என்பதையும் அதை தாண்டி ஒரு மிகவும் கீழ்த்தனமான செயல் என்பதையும் நம் சமூகம் உணர இன்னும் எத்தனை நூற்றாண்டுகள் தேவைப்படும். ஒரு பெண்ணிடம் அதுவும் குறிப்பாக விவாகரத்தான பெண்ணிடம் அவளது கடந்தகால காதல் வாழ்க்கை குறித்தும் வாழ்கை குறித்தும் கேள்வி எழுப்பி அவளை தேவுடியா என்று தீர்ப்பிட்ட ஒரு சைக்கோ மண்டையனை உண்மையிலேயே பெண்ணியம் குறித்து அறிந்த பெண்ணோ அல்லது பெண்ணிய பார்வை கொண்ட பெண்ணோ ஏற்று கொள்ள வாய்ப்பிருக்கிறதா?

ரோட்டோர கடையில் ஐஸ் கிரீம் வாங்கி சாப்பிட்டு தொண்டை கட்டுனாப்ல குரல வச்சிக்கிட்டு “மயிர் நீக்கியவன் குதங்கிழிக்கா கவரிமான் வாழ்ந்தோலோ செத்தாலோ யாருக்கென்ன?” என்று சம்மந்தம் இல்லாமல் தமிழில் பேசுனாதான் சமூகம் நம்மள உத்து பாக்கும்..இங்க ஏன் மயிர பத்தி பேசுறனா முழங்காலுக்கும் மொட்டை தலைக்கும் முடிச்சு போட முடியாமல் போவதற்கு காரணம் மயிர்தான் என்றால் மறுக்க முடியுமா. மயிரா போச்சு,,சரி வாங்க  

இந்த சம்பவத்திற்கு பிறகு பிரபுநாத் தான் மிக மிக சில்லறைத்தனமான பொறுக்கித்தனமான அயோக்கியத்தனமான அருவெறுக்கக்கூடிய செய்கையில் ஈடுபட்டிருக்கிறேன் என்று  கூனி குறுகி கூசி ஒரு மலத்தில் உழலும் புழுவைப்போல் தன்னை உணர்ந்து தனிமையில் உழன்று புலம்பி அவள் என்னை மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றாலும் பரவாயில்லை என்னை மன்னித்தேன் என்று சொன்னால் கூட போதும் என்று உணரும் தருணத்தில் அவன் ஞானம் பெற்று அல்தேயாவின் பாதத்தில் வந்து விழுவான் என்று நாம் பெண்ணிய பார்வையோடு எதிர்பார்க்கிறோம். ஆனால் அப்படி ஆகாமல் பிரபுநாத்துக்கு இன்னொரு இடத்தில அவனது தவறை உணரும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

பெண்களை வெறுத்த மனநிலையில் பெண்கள் எல்லோருமே bitch (தேவுடியாக்கள்) என்ற நிலையில் அவன் பெண்களின் மீது வன்மத்துடன் சில காரியங்களை செய்கிறான். அதனூடாக ஒரு போலீஸ் அதிகாரியின் மனைவியுடன் இவன் தனியாக இருக்கும் சமயத்தில் அந்த போலீஸ் அதிகாரி இவர்களை கையும் களவுமாக பிடித்து விடுகிறார். உண்மையில் பிரபுநாத்துக்கும் போலீஸ் அதிகாரியின் மனைவிக்கும் பாலியல் ரீதியான உறவோ, intentionனோ அந்த புள்ளியில் இல்லை. ஆனால் அந்த போலீஸ் அதிகாரி ஆவேசமாகி அவரது பொண்டாட்டியை அடித்து அவனோடு படுத்தியா என்று கேட்கிறார். அதற்கு அவள் ஆமாம் என்கிறாள். இவன் காண்டாகி அவன் எப்படி இருந்தான் என்று கேட்க அவள் super super super என்று ஆவேசம் வந்தவளாய் கத்தி அர்ப்பரிக்கிறாள். அந்த சண்டைலேயே துப்பாக்கியால் சுட்டுக்கொண்டு செத்தும் போகிறாள். இங்குதான் பிரபுநாத்துக்கு ஞானம் பிறக்கிறது.

ஞானம் யப்பா ஞானம்..சீதாவா காணோம்..பொழுது விடிஞ்சா போக போகுது மானம். hold on a second…சீதாவ காணம்னா ராம் தானா பதரனும்..நடுவுல யார் இந்த ஞானம்…அது ஒன்னும் இல்ல நாகூர் போயிட்டு தண்ணில முழுகி செத்த பொணத்த இழுத்து போட்டா கிடைக்கிற சமாச்சாரம் என்றும் சொல்லலாம்…

அதாவது பலரோடு படுத்ததாய் எண்ணி தான் வெறுத்து ஒதுக்கிய அல்தேயா உண்மையில் மாசுமருவற்ற தங்கம். அன்றைக்கு தன்னோடு நடந்த சண்டையின் போது வேறு ஒருவனிடம் படுத்ததாய் சொல்லி அவன் சூப்பர் என்று சொன்னது உண்மையில் தன்னுடைய egoவை தனது ஆண்மையை காயப்படுத்தும் உதாசீனப்படுத்தும் நோக்கத்தில் சொன்னது. மற்றபடிக்கு என்னதான் skirt போட்டாலும் தம் அடித்தாலும் மது குடித்தாலும் pub போனாலும் அவளது யோனி விவாகரத்துக்கு பின் புதிதாக செய்து துடைத்து வைக்கப்பட்ட சொம்புதான் என்று உணர்கிறான். ஞானம் பிறக்கிறது. கண்கள் திறக்கிறது. அவளை போய் bitch என்று ஏசிய தனது தவறை உணர்கிறான். புனிதப்பயணம் போய் சித்தனிடம் பாவம் கழித்து புது மனிதனாய் மாறுகிறான்.
இந்த புள்ளியில்தான் இந்த திரைப்படம் 100 சதவிகிதம் பெண்ணியத்திற்கு எதிரான படமாக மாறுகிறது. இளம்வயதில் விவாகரத்து பெற்று தனது மகனுடன் கடுமையான வேலை நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியில் வாழும் அல்தேயாவிற்கு பாலியல் தேவை என்று ஒன்று இருக்குமா இருக்காதா? இருக்கவேண்டுமா இருக்கவே கூடாதா? அதற்கான வடிகால்களை அவள் தேடிக்கொள்ள அவளுக்கு உரிமை உள்ளதா கிடையாதா?  அவளுக்கு நமது சமூகம் தரும் தீர்வு என்ன?  சரி டில்டோக்களை கூட அவளும் எத்தனை நாள் பயன்படுத்துவாள்? கற்றது தமிழில் பிரபாவுக்கு எத்தனை நாள்தான் நானும் பாத்ரூம்லயே உக்காந்து கையடிப்பது என்று அற சீற்றத்தோடு கேள்வி எழுப்பி கடற்கரையில் காதல் செய்பவர்களை கொல்ல துப்பாக்கி தரும் இயக்குனர் அல்தேயாவிற்கு ஏன் எதையுமே தரவில்லை? அவள்  செங்கலை எடுத்து தேய்த்து கொள்ளட்டும் என்று விட்டு விட்டாரா? அவள் அவளுடைய பாலியல் தேவைக்காக ஒரு ஆணையோ பல ஆணையோ நண்பர்களாக/காதலர்களாக கொண்டிருந்தால் பயன்படுத்தியிருந்தால் சரி தவறு என்று தீர்ப்பெழுத நாம் யார்? பிரபுநாத் யார்? ஒருவேளை அல்தேயா பிரபுநாத் நம்பியதை போல சந்தேகப்பட்டதை போல அவளது கடந்தகாலத்தில் இருந்துத்திருந்தால் கூட பிரபுநாத்தின் பொறுக்கித்தனமான சில்லறைத்தனமான சைக்கோத்தனமான நடவடிக்கை சரி என்று நியாப்படுத்த முடியுமா? பிரபுவுக்கு அவளுடைய கடந்த கால வாழ்வை கேள்விக்கேட்கவோ தீர்ப்பெழுதவோ என்ன அதிகாரம் இருக்கிறது?
 
பெண் நாய்/அடிமை என்னும் பொருள்படும் ஆங்கில bitch தமிழில் தேவுடியாவாக மொழிமாற்றம் அடைகையில் தரமணி என்பதன் ஆங்கில  மொழிபெயர்ப்பு feminism என்பதாக இருக்குமோ? இருக்கலாம்? நீட்டினால் நமது கழுத்தை…
 

ஞானம் பெற்ற பிரபு அல்தேயாவை தேடி வருகிறான். அவனிடம் அல்தேயா என்னோட மகன் உன்ன அப்பான்னு சொன்னானே..சின்ன பைய்யன்..அவன வீட்ல வச்சிட்டு என்கூட அப்படி கத்தி சண்டைபோட்டியே..உன்ன எப்படி நான் திரும்ப வீட்டுக்குள்ளாற விடுவன்னு நீ நெனச்ச ? என்று அவள் கேட்பாள் என்று எதிர்பார்க்கிறோம் …ஆனால் அவள் என் பையன் ஒன்ன அப்பான்னு சொன்னான் இல்ல..அவங்கூட கூட நடுவுல நீ ஏன் பேசல என்று சலித்து கொள்கிறாள். பிறகு என்கூட படுக்கணும்னு நெனச்சவன்கிட்ட கூட ஒரு நேர்மை இருந்துச்சு ஒரு கண்ணியம் இருந்துச்சு ஆனா என்கூட வாழனும்னு சொன்ன உன்கிட்ட சைக்கோத்தனம் மட்டும்தான் இருந்திச்சு..தயவு செஞ்சு இனிமே என்மூஞ்சுல முழிக்காத போய்டு என்று அவள் சொல்லுவாள் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்…ஆனால் அவள் உன்னை எனக்கு பிடிக்கும்..எல்லோரும் என்கூட படுக்கணும்னு நெனச்சப்போ நீ மட்டும்தான் வாழணும்னு நெனச்ச..அதனால சொல்றேன் எங்கயாவது போய்டு..உன்னால நான் நிறைய டிஸ்டர்ப் ஆகிறேன் என்கிறாள்…

“pink” திரைப்படத்தில் அமிதாப்பச்சன் ஒரு உன்னதமான வசனம் சொல்லி இருப்பார். “no என்பது ஒரு வார்த்தை அல்ல. அது ஒரு முழுமையான வாக்கியம்.. ஒரு பெண் ஒரு ஆணிடம் no என்ற வார்த்தையை ப்ரோயோகிக்கும் போது அதற்கு no என்பதை தவிர வேறெந்த அர்த்தமும் கிடையாது..இதை ஏன் நமது சமூகத்தில் ஆண்களுக்கு சொல்லி தர தவறினோம்” என்று சொல்லுவார். நான் இந்தியாவிலிருந்த 22 ஆண்டுகளில் எனக்கும் இதை யாருமே சொல்லித்தரவில்லை. குறிப்பாக இதை சொல்லி குடுத்த ஒரு தமிழ்திரைப்படத்தை கூட எனக்கு தெரியாது. பெண்கள் பிடிக்காது என்றால் பிடிக்கிறது என்று அர்த்தம் வேண்டாம் என்றால் வேண்டும் என்று அர்த்தம் உனது காதலை நிராகரித்தால் அவள் பேதை பாவம் அறியாமல் புரியாமல் தெரியாமல் சொல்கிறாள் அவளை கடத்தி கொண்டுபோய் கட்டி வைத்து கல்லெடுத்து மண்டையை உடைப்பேன் என்று சொல்லியாவது அவளுக்கு புரியவைக்கவேண்டியது நமது கடமை உரிமை காதல் இல்லையென்றால் கால பிடிச்ச அப்போ சும்மாயிருந்தியே கிஸ் அடிச்ச அப்போ சும்மா இருந்தியே அது அப்போ லவ் தான என்று அவளையே மடக்க வேண்டும் என்று தொடர்ந்து தமிழ் சினிமா போதித்ததின் விளைவுகளை நாம் தொடர்ந்து செய்தி தாள்களில் படித்து வருகிறோம். நமது ஆண்களுக்கு ஒரு பெண் no சொல்கையில் அதை எப்படி எதிர்கொள்வது என்றும் தெரியவில்லை ஒரு பெண் சொல்லும் noவை noவாக மட்டுமே புரிந்துகொள்வதும் ஏற்றுக்கொள்வதும் மதிப்பளிப்பதும் தான் ஒரு gentleman behavior என்பதும் இன்னும் புரியவில்லை.

எதுவுமே புரியாதா பிரபுக்கு இதுவும் புரியாததால் அவள் மிக நாகரீகமாக no சொன்னபிறகும் அவளை லிப்ட் வரையாவது வந்து விடவா என்று கேட்கிறான். skirt போட்ட அப்பிராணி  அல்தேயா இதற்கும் மண்டையை ஆட்டுகிறாள். தொடரும் காட்சியில் இந்த சைக்கோமண்டையன் அருகில் அல்தேயாவும் அவள் குழந்தையும் படுத்திருக்கும் பகிர் காட்சியுடன்
ரோட்டர கடையின்  ஐஸ் கிரீம் சாப்பிட்டுக்கொண்டு இயக்குனர் ஏதோ பேசும் குரல் கேட்க திரை இருட்டாகிறது…

ஓத்தா நீங்க ஓல் போட்டு திரியிற அப்போ உங்க பொண்டாட்டியோ காதலியோ அதையே செஞ்சா என்னாடா தப்பு? என்றோ

மயிராண்டி பொண்டாட்டிய  மதிக்க தெரியாத அவளது இருப்பை அங்கீகரிக்க கொண்டாட தெரியாதா ஒனக்கு அவ யார்கூட படுத்தா என்னடா ? என்றோ

 
சிக்கலான பெண்ணிய பார்வைகளை முன்வைக்காமல் புதுசாக செய்து விளக்கி வைத்த சொம்பை ஆராதிப்போம் என்னும் எளிமையான பெண்ணிய பார்வையை முன்வைத்த இயக்குனரை மெச்சியபடி ஆண்கள் சிரித்த முகத்துடன் அரங்கை விட்டு வெளிவந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்…..   
நன்றி:  
தோழர் நந்தினி
வெங்கடேஷ் பாபு 
லக்ஷ்மி 
ப.ஜெயசீலன், சமூக-அரசியல் விமர்சகர்.

#நிகழ்வுகள்: மக்களை பிளவுபடுத்து சாதிய, மதவாத ‘சமூக உருவாக்க’ அரசியல் கருத்தரங்கம்

மோடியின் பாஜக அரசு, அனைத்து தரப்பு மக்களுக்கும் எதிரானது. இதுவரை கண்டிராத கொடுங்கோல் அரசு இது. எவரையும் விட்டுவைக்காத, யாரையும் வாழவிடாத அரசு இது. மாநில அரசுகளை ஒடுக்கி, மாநில உரிமைகளைப் பறிப்பது மட்டுமல்லாது, மக்களை, சாதி, மத, இன அடிப்படையில் பிளவுபடுத்துகிறது. சாமானிய மக்களின் அடிமடியில் கைவைக்கிறது இந்த அரசு.

பாஜகவின் இந்த அரசியலை விரிவாகப் பேசுவோம். வாருங்கள்.

தலைமை : தோழர் ரபீக் ராஜா
இளந்தமிழகம்

வரவேற்புரை : தோழர் வினோத் குமார்
இளந்தமிழகம்

கருத்துரை : தோழர் மீ.த.பாண்டியன்
தமிழக மக்கள்
பண்பாட்டுக் கழகம்

பேரா. தேவசகாயம்

தோழர் எம்.ஏ.இத்ரீஸ்
பாப்புலர் ஃப்ரண்ட் ஆஃப்
இந்தியா

தோழர் செந்தில்
இளந்தமிழகம்

நன்றியுரை : தோழர் சரவணன்
இளந்தமிழகம்

19.08.2017 சனிக்கிழமை மாலை 5 மணி
ராமசுப்பு அரங்கம், மாட்டுத்தாவணி பேருந்து நிலையம் எதிரில், மதுரை.