ஃபாத்திமா மரணம்: இஸ்லாமிய வெறுப்பின் சிக்கலாகவும் பேசவேண்டும்

ரபீக் ராஜா

“என் பெயரே அவர்களுக்குப் பிரச்சனை”

அன்பு மகள் ஃபாத்திமா லத்தீஃபின் இந்த விசும்பலை எளிதில் கடந்துவிடக்கூடாது. பாஜக இரண்டாம் முறையாக ஆட்சிக்கு வந்தபிறகு, “இனி இஸ்லாமியர்களின் வாழ்வியல் என்னவாகும்?” என்ற எனது பதிவுக்கு, மூத்த இடதுசாரித் தோழர் ஒருவர், “மற்றோர் எல்லாம் என்ன பெருவாழ்வு வாழ்ந்திடப் போகிறார்கள்?” என்று கேட்டு, பதிவின் வீரியத்தைப் பொதுமைப்படுத்திப் பலவீனமாக்கினார்.

“இஸ்லாமியர்களே அவர்களது முதல் குறி” என்றேன். “கல்புர்கி, கௌரி எல்லாம் முஸ்லீம்களா?” என்றார். அதற்கு, “இந்து அடிப்படைவாதத்தை எதிர்ப்பதனால் கொல்லப்படுவதும், இஸ்லாமியர்களாக இருப்பதனாலேயே இவர்கள் கொல்லப்படுவதும் ஒன்றா” என்றேன். விவாதம், நான் இஸ்லாமியச் சார்புடையவன் என்று முடிந்தது வழக்கம் போலவே.

இதேபோல, “வட மாநிலங்களில் நடைபெற்ற கொலைகள், கும்பல் படுகொலைகள் இல்லை; திட்டமிடப்பட்ட கொலைகள்” என்றேன். இல்லை, அவை கும்பல் கொலைகள் தாம் என்றனர் தாராளவாதிகள்.

இப்பொழுது இதனை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், இஸ்லாமிய அரசியல் விவகாரங்களை மற்ற அரசியல் விவகாரங்களைப் போல அணுக முடிகிற சூழல் இல்லை.

இஸ்லாமிய எதிர்ப்பின் மூலமே பாஜக, தன்னைத் தக்கவைக்கிறது ; வளர்கிறது. அதற்கான சமூக ஒப்புதலை முன்பைவிட அதிகமாக இப்போது பெற்றுவருகிறது. சட்டப்பூர்வமாகவும், சமூக வகையிலும் பாஜக தன் திட்டங்களுக்கு ஒப்புதல் பெற்று வளர்கிறது. அதற்கு அது எடுக்கும் முதல் பெரிய ஆயுதம் “இஸ்லாமியர்கள்” .

fatima

பாபர் மசூதி வழக்கின் தீர்ப்பும், பொதுச்சமூகத்தின் இயல்பும் மேற்சொன்னவற்றிற்குச் சான்றுகள். அன்பு மகள் ஃபாத்திமாவின் மரணம் விடும் எச்சரிக்கை.

ரோகித் வெமுலா போன்ற பல இளங்குருத்துகளை நாம் இழந்திருக்கிறோம். உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் நிகழும் மரணங்கள் அக்கல்விமுறைமையின் தோல்வியையும், அங்கே நிலவுகிற பாரபட்சங்கள், ஒடுக்குமுறைகளையும் நமக்குத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன.

படிப்பை வியாபாரமாக்கும் அரசு, அதற்கான அனைத்து நெருக்கடிகளையும் மக்கள் மீது திணிக்கிறது. யூஜிசி யைக் கலைப்பது தொடங்கி, 3 ஆம் வகுப்புக்குப் பொதுத்தேர்வு வரை, படிப்பதற்கு நிறைய தடைகளை இந்த அரசுகள் போடுகின்றன. இவை விரிவாகப் பேசப்பட வேண்டும்.

ஃபாத்திமாவின் மரணத்தில் நாம் கூடுதலாக ஒன்றை ஆழமாகப் பேச வேண்டும். அது ஃபாத்திமாவின் மரணக் குறிப்பில் உள்ள, ” MY NAME ITSELF IS A PROBLEM TO THEM” என்பது.

இஸ்லாமியராக இருப்பதாலேயே, நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்பதை அந்தப் பிஞ்சின் குறிப்புகள் சொல்கின்றன. இந்தச் சிக்கல் ஏறக்குறைய எல்லா இஸ்லாமியர்களுக்கும் இங்கே வலியாகத் திணிக்கப்படுகிறது.

இந்த இஸ்லாமிய வெறுப்பை, எல்லா நேரங்களிலும் பாஜக வெளிப்படையாகவும், பிற கட்சிகள் அவ்வப்போதும், முற்போக்கு ஆற்றல்களும் சில நேரங்களிலும் வெளிப்படுத்துகின்றன. அதற்கு இந்துப் பெரும்பான்மை வாக்கு வங்கியும், இஸ்லாமியர்களை வாக்குவங்கிகளாக மட்டும் பார்ப்பதும் காரணமாகின்றன.

இஸ்லாமியர்கள் நிகழ்த்தியதாகச் சொல்லப்படும் சம்பவங்களுக்கு, எல்லாத் தரப்பிலிருந்தும் கிட்டத்தட்ட உடனடியாக ஒரே மாதிரியான எதிர்வினை வந்துவிடுகிற இந்த நாட்டில், இஸ்லாமியர்களின் மீதான ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிராக, நின்று நிதானித்துக்கூட ஒருமித்த ஆதரவு வருவதில்லை. அதற்குக் காரணம், உலகளாவிய இஸ்லாமியத் தீவிரவாதக் கட்டமைப்பை நம்புவது/ஏற்பது.

இத்தகைய மரணங்களின் போது வெளிப்படுகிற பரிதாப உணர்ச்சியை, “அரசியலாக” மாற்றும் அரசியல் இங்கே பெரிதாக இல்லை. எனவே, அவரவர் அரசியல் வகைமைக்கேற்ப எதிர்வினைகள் கிளம்பி, கிளம்பிய வேகத்திலேயே அமுங்கிப்போய் விடுகின்றன.

“தமிழகம் பாதுகாப்பானது என்று நம்பினோம்” என்ற ஃபாத்திமாவின் தாயின் குமுறல், தமிழகத்தில் மாறிவரும் அரசியல் போக்கைக் கோடிட்டுக்காட்டுகின்றது. பினராய் அரசு இதற்கு நீதி கேட்டு களமிறங்கப் போகிறதாம். கேரளக் கல்லூரி வளாக மோதல் கொலைகளும், ஹாதியா வழக்கும் நினைவுக்கு வருகின்றன.

கடந்த தேர்தலில், இஸ்லாமியர்களைக் களமிறக்காத கட்சிகள் ஒருபுறம், பாஜகவின் வாக்குறுதிகளைப் போன்ற காங்கிரசின் வாக்குறுதிகள் மறுபுறம், இடதுசாரிகளின் இஸ்லாமிய – இந்து வாக்குவங்கி அரசியல் இன்னொருபுறம் என, ஏதோவொரு வகையில் இந்த ‘இஸ்லாமோபோபியா” கிட்டதட்ட அனைவருக்கும் இருக்கிறது.

உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் நிலவுகிற சாதியப் பாகுபாடுகளைப் போலவே, மதப் பாகுபாடும் அழுத்தமாகப் பேசப்படவேண்டும். ஃபாத்திமா மரணத்தை, உயர்கல்வி சிக்கல், வளாகச் சிக்கல், உளவியல் சிக்கல்களோடு மட்டும் பொருத்திவிட்டுப் போகாமல், நிலவுகிற இஸ்லாமிய வெறுப்பின் சிக்கலாகவும் பேசவேண்டும்.

ரபீக் ராஜா, அரசியல் செயல்பாட்டாளர்.

 

இஸ்லாமிய வெறுப்பும் சாதிய உணர்வுகளும் நிரம்பிய துறை அது: ஐஐடி மாணவி அல்பியா ஜோஸ்

அல்பியா ஜோஸ்

நான் ஒரு ஐஐடி மெட்ராஸின் மாணவர். எனது கல்வி வளாகம் ஒரு உயரடுக்கு சாதியவாத, இனவாதம் பேசும் வன்முறைகூடம். மிக முக்கியமாக அது இஸ்லாமோபோபியாவை கடைப்பிடிக்கிறது.

நவம்பர் 8ம்தேதி ஐஐடி மெட்ராஸில் முதலாமாண்டு எம்.ஏ மானுடவியல் மற்றும் சமூக அறிவியல் மாணவி ஃபாத்திமா லத்தீஃப் தூக்கிட்டு தற்கொலை செய்துகொண்டார். (நானும் அந்த துறையைச் சார்ந்தவர் தான்). இந்த கல்வி வளாகத்தின் அலட்சியம் குறித்தும் அதன் இயல்பான ஆதிக்க தன்மை குறித்தும் குறிப்பாக இங்குள்ள மாணவர்கள் குறித்தும் நான் பயப்படுகிறேன்.

ஒட்டுமொத்த கல்வி வளாகமும் இந்த பிரச்சினையில் மாணவர்கள் மனநலன், இயலாமை மற்றும் கோபம் குறித்து மட்டுமே விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறது. துரதிர்ஷ்டவசமாக அவர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியாத புள்ளி ஒன்று இருக்கிறது. (இவை கூட இவர்களின் திட்டமிட்ட பாதுகாப்பான நாடகமாக இருக்குமோ என்று நான் சந்தேகிக்கிறேன்) அந்தப் புள்ளி என்னவெனில் மாணவர்கள் அடையும் மன வேதனைகளுக்கான காரணம் தனிப்பட்டதல்ல.., மாறாக அவை திட்டமிட்டே கட்டமைக்கப்படுகின்றன.

இந்த கல்வி வளாகத்தில் ஏன் தற்கொலைகள் பொதுவானவையாக மாறிவிட்டன என்ற கேள்வியை நாம் கேட்க தவறிவிட்டோம். அதோடு தற்கொலைகள் ஒருபோதும் தனிப்பட்ட அல்லது சமூக அரசியலுக்கானது என்பதை உண்மையென ஏற்றுக்கொள்ள பழகிவிட்டோம். மாணவர்கள் கல்வி சார்ந்து சிறப்பாக செயல்படுவது மட்டுமின்றி இந்த “உயர்’ கல்வி நிறுவனங்களை அடைவதற்கே தொடர்ந்து தங்களது ” தகுதியை ” எல்லா கட்டங்களிலும் நிரூபிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

இங்குள்ள முரண்பாடு என்னவெனில் பாத்திமாவின் தற்கொலையை சுருக்கி ஒரு மதம் சார்ந்த விடயமாக்குவதின் மூலம் குறிப்பிட்ட குழுக்களுக்கான பிரச்சினை போல சித்தரித்து பாத்திமாவின் தற்கொலை குறிப்புகளை வலுவிழக்கச் செய்வதுதான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த நேரத்தில் நாம் அனைவரும் வலியுறுத்த விரும்புவது பாரபட்சமற்ற, முறையான, நேர்மையான நீதி விசாரணை நடக்க வேண்டும் என்பதே.

73537351_2611095422304432_6128886252281266176_n

ஐஐடி மெட்ராஸ் கல்வி வளாகத்தில் குறிப்பாக மானுடவியல் மற்றும் சமூக அறிவியல் துறை அப்பட்டமான முஸ்லிம் வெறுப்பு மற்றும் சாதிய உணர்வுகளால் நிரம்பியுள்ளது. எங்கள் வகுப்பறைகளில் நிலவும் ஒவ்வொரு விவாதத்தின் முடிவிலும் பாகிஸ்தானை இழுப்பதும், முஸ்லிம் பெண்களின் அடையாளங்களை குறிப்பிடுவதாகவே அமையும்.

“பெருமளவு மக்கள் தொகை கொண்ட முஸ்லிம்களும் , கிருஸ்துவர்களும் ஏன் சிறுபான்மையினர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். ஒப்பீட்டளவில் பிராமணர்கள் இரண்டு சதவிகிதமே இருக்கும் பொழுது முஸ்லிம்களும் கிருஸ்துவர்களும் தான் சிறுபான்மையினரா..” என்ற கேள்வியை ஒரு முஸ்லிம் பெண் ஆய்வாளரை பார்த்து கேட்கிறார் எனது பேராசிரியர். பிராமணர்கள் சிறுபான்மையினராக இருக்க நினைப்பதென்பது அவர்களது பிராமணிய மனோநிலை. அந்த பிராமணியம் தான் கல்வியை குறிப்பிட்டு பிராமணர்களுக்கு மட்டுமே வழங்க வேண்டுமென போதிக்கிற மனுதர்மத்தினை உயர்த்தி பிடிக்கிறது.

உயர்சாதி அல்லாத மாணவர்களது வருகை என்பது ஐஐடி வளாகத்தில் சாதிய கவலையை அவர்களுக்கு உருவாக்குகிறது. ஒரு முஸ்லிம் ஆய்வு மாணவர் சொல்கிறார் ” முஸ்லிம் மாணவனாக இருப்பதினால் எனது ஆய்வுக் கட்டுரையின் தலைப்பு தொடர்ந்து பலகட்டங்களாக சரிபார்க்கப்பட்டது” , நான் தொடர்ந்து கல்விரீதியாக இது சரியானதுதான் என வாதிட்டேன். ஒரு கட்டத்துக்கு பிறகு ஒரு மூத்த துறைத்தலைவர் என்னிடம் வந்து,

“நன்றாகத்தானே நிதி வருகிறது(Internship) , தலைப்பை மாற்றிவிட்டு வேறு வேலையை கவனிக்கலாமே ” என்று சொன்னார். இந்தக் கல்வி வளாகம் இஸ்லாமிய வெறுப்பையும் (இஸ்லாமோபோபிக்), சாதிய ஆதிக்கத்தையும் கொண்டிருக்கிறது என்பதை நிரூபிக்க இன்னும் எத்தனை உதாரணங்கள் வேண்டும். (மன்னிக்கவும் கொலையுண்டவர் மீண்டு வந்து சொல்லும் வரை இஸ்லாமிய வெறுப்பு (இஸ்லாமோபோபிக்) என்ற சொல்லை பயன்படுத்த முடியாது. ஆதலால் மானுடவியல் மற்றும் சமூக அறிவியல் அறிஞர்கள் இன்று கூறியிருப்பது போல இஸ்லாமிய எதிர்ப்பு உணர்வுகள் என்று சொல்வது நாகரீகமாக இருக்கும்.)

ஐஐடி கல்வி வளாக மாணவர்களுக்கு ஃபாத்திமா தற்கொலை செய்து ஆறு நாட்கள் கடந்துவிட்டன. இந்த தருணம் வரை ஒரு மாணவர் சமூகமாக அநீதிக்கெதிராக நான் ஒன்றிணையவில்லை. ஃபாத்திமாவின் நீதிக்காக மற்ற பல்கலைகழக மாணவர்கள் போராடுகையில் ஐஐடி மெட்ராஸ் மட்டும் அமைதியாக இருக்கிறது. எந்த அமைப்பு ஃபாத்திமாவை கொன்றதோ அந்த அமைப்பினூடாக மௌனமாகவும், தந்திரமாகவும் கடந்து செல்ல இந்த வளாகத்தில் அனைவரும் காத்திருக்கிறார்கள்.

ஃபாத்திமாவிற்கு நீதி வேண்டும்.

தமிழில் : அஹ்மது யஹ்யா அய்யாஷ்

 

 

 

அஞ்சலி: இயக்குநர் அருண்மொழி

இயக்குநர் அருண்மொழி கடந்த சனிக்கிழமை (9-9-2019) அன்று காலமானார். தமிழ்க் குறும்பட வரலாற்றில் தனித்துவம் மிக்கது அருண்மொழியின் பங்களிப்பு. பண்ணையார்கள், அரவாணிகள், கலை இலக்கிய ஆளுமைகள் பற்றிய இவரது பதிவுகள் மிக முக்கியமானதாகும்.

அருண்மொழி, சிறந்த தமிழ்த்திரைப்பட இயக்குநர்களின் வரிசையில் தவிர்க்க முடியாதவர். இன்றும் திரைப்படத்திற்கு இலக்கணமாகச் சொல்லப்படும் ருத்ரைய்யாவின் ‘அவள் அப்படித்தான்‘ (1979) திரைப்படத்தில் உதவி இயக்குநராகப் பணியாற்றியவர். 1986இல் ‘காணிநிலம்‘ எனும் முழுநீளத் திரைப்படத்தை இயக்கினார். இப்படம், இலண்டன், ஜெர்மனி திரைப்பட விழாக்களில் பங்கேற்றன. 1989இல் ‘ஏர்முனை‘ எனும் திரைப்படத்தை இயக்கினார். இப்படத்தில் நாசர் ஹீரோவாக நடித்திருந்தார். உரங்களைப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்பதைச் சொல்லும் படம் இது.

அருண்மொழியின் ஆவணப் படங்கள்…

நிலமோசடி : 1985இல் வெளிவந்த இந்த ஆவணப்படந்தான் பண்ணையார்களைப் பற்றி தமிழில் வெளிவந்த முதல் விவரணப்படமாகும். வடபாதி மங்கலம் தியாகராச முதலியார், சௌகத் அலி, வலிவலம் தேசிகர், ஜி.கே.மூப்பனார் உள்ளிட்ட பண்ணையார்களின் நில மோசடிகளை அம்பலப்படுத்திய ஆவணப்படம் இது ஜி.கே.மூப்பனாரின் 4600 ஏக்கர் நிலம் பினாமிகள் பெயரில் இருப்பதை இப்படம் அம்பலப்படுத்தியது. மூப்பனாரை எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட வலம்புரிஜான் இப்படத்தை தேர்தல் பிரச்சாரத்திற்குப் பயன்படுத்தினார். 55நிமிட படமிது.

பண்ணை வேலையார் ‘சோடாமாணிக்கம்’, காத்தமுத்து எம்.பி ஆகியோரின் நேர்காணல்கள் இதில் உண்டு. பொதுவுடை இயக்கத் தோழர்கள் பி.மாணிக்கம், சி.மகேந்திரன், ஆகியோரின் தூண்டுதலில் இப்படத்தை எடுத்துள்ளார் அருண்மொழி. கலை இலக்கியப் பெருமன்றம் இப்படத்தை தயாரித்தது. டெல்லி திரைப்பட விழாவில் இப்படம் திரையிடப்பட்டது.

இசைவானில் இன்னொன்று…

இளையராஜாவைப் பற்றிய இந்த விவரணப்படம் 1992இல் எடுக்கப்பட்டது. 80 நிமிடப்படம். ஜேசுதாஸ், செம்மஞ்குடி சீனிவாச ஐயர், கமல், சிவாஜி, மம்முட்டி எனப் பலரது நேர்காணல்கள் இதில் உள்ளன.

திருநங்கைகள் (அரவாணிகள்) பற்றிய விவரணப் படங்கள் :

வேறெந்த குறும்பட இயக்குநர்களை விடவும் திருநங்கைகள் பற்றி நிறைய பதிவு செய்திருப்பவர் அருண்மொழி.

மூன்றாவது இனம் :

2003 இல் வெளிவந்த இந்தப்படம் கோயம்புத்தூர் திருநங்கைகளைப் பற்றியது. முஸ்லீம்கள் வீட்டு விழாக்களில் திருநங்கைகள் கலந்து கொள்வது இதில் படம்பிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

அருணா – 2004 இல் வெளிவந்தது. அருணா எனும் திருநங்கை NGO வில் பணிபுரிகிறார். திருநங்கைகள் பிச்சையெடுக்கக் கூடாது. விபச்சாரம் செய்யக் கூடாது, என்கிறார் இவர். இவரது விரிவான நேர்காணல் இப்படத்தில் உள்ளது. திருநங்கைகள் சமூகத்திற்குள் சாதி மதம் கிடையாது என்பதை இவரது நேர்காணல் உணர்த்துகிறது. இவரது வளர்ப்பு மகள் மதுரை திவ்யா (சரவணனாக இருந்து திவ்யாவானவர்) M.Phil படித்துள்ளார் என்பது குறிப்பிடத் தகுந்ததாகும்.

நூரியின் கதை : 2003இல் வெளிவந்தது. நூர்முகம்மதுவாக இருந்தவர் ‘நூரி’யானார். அவரைப்பற்றிய ஆவணப்படம் இது. நூரியிடம் பிரீதம்சக்ரவர்த்தி பேட்டி காண்கிறார். பிறகு அவரே நூரியாகவும் இதில் நடித்துள்ளார். நூரி நிறைய பாலியல் தொல்லைகளுக்கு உள்ளானவர். பலரால் ஏமாற்றப் பட்டிருக்கிறார். 15 திருமணங்கள் செய்து கொண்டிருக்கிறார். பிராமண சமூகத்தைச் சார்ந்த ‘ஆஷா பாரதி’ எனும் திருநங்கை, இஸ்லாம் சமூகத்தை சார்ந்த நூரியின் வளர்ப்பு மகள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இவர்களிடம் சாதி, மதம் இல்லை என்பதற்கு இதுவே சிறந்த சான்றாகும்.

‘இரண்டாம் பிறவி’ (1998) ‘கூடவாகம்’ (2004), நிர்வான் (2006) ஆகிய விவரணப்படங்களிலும் திருநங்கைகளைப் பற்றியே எடுத்திருக்கிறார்.

பெண்கள் பூப்பெய்தும்போது தீட்டு என்று ஒதுக்கி வைக்கப்படுவதைப் பற்றி ‘தோழி‘ எனும் குறும்படத்தையும் இயக்கியுள்ளார்.

Beware of commissions :

1998 இல் திருநெல்வேலியில் தாமிரபரணியில் மாஞ்சோலை தோட்டத் தொழிலாளர்கள் காவல் துறையினரால் தாக்கப்பட்டும் ஆற்றில் மூழ்கடிக்கப்பட்டும் 17 பேர் கொல்லப்பட்டனர். இதனை அம்பலப்படுத்தியது ஆர்.ஆர்.சீனிவாசனின் ‘ஒரு நதியின் மரணம்’ ஆவணப்படம். இப்படுகொலையை விசாரிக்க நியமிக்கப்பட்டது நீதிபதி மோகன் கமிஷன், அந்த கமிஷன் கொடுத்த முரணான பொய்யான செய்திகளை அம்பலப் படுத்தும் ஆவணப்படம் Beware of commissions.

வங்கிகளிலும் கந்து வட்டிக்காரர்களிடமும் கடன் வாங்கிவிட்டு திருப்பிக் கூட கட்ட முடியாமல் தற்கொலை செய்து கொள்ளும் விவசாயிகளைப் பற்றியும் ‘விடியல் வரும்‘ (45 நி) எனும் குறும்படத்தை 2005 இல் இயக்கியுள்ளார். அத்துடன் ‘Key Maker ‘ , சிறுதுளி ஆகிய படங்களையும் இயக்கியுள்ளார். வல்லிக் கண்ணன், இன்குலாப், ராஜம் கிருஷ்ணன் போன்ற தமிழின் முக்கிய ஆளுமைகளின் வாழ்க்கை வரலாற்றை ஆவணப்படங்களாக எடுத்துக் கொண்டிருந்தார் இயக்குநர் அருண்மொழி.

முகநூல் பதிவு

ரயில்வே கேட்டரிங் பணிக்கு அகர்வால் சாதியினர் மட்டும் விண்ணப்பிக்க வேண்டுமாம்!

அ. குமரேசன்

  • ரயில்வே ஃபுட் பிளாசா மேனேஜர்
  • ட்ரெய்ன் கேட்டரிங் மேனேஜர்
  • பேஸ் கிச்சன் மேனேஜர்
  • ஸ்டோர் மேனேஜர்

-ஆகிய பணிகளுக்கு, பிளஸ் டூ படித்த, நாட்டில் எங்கே வேண்டுமானாலும் போய் வேலை செய்யத் தயாராக இருக்கிறவர்களிடமிருந்து விண்ணப்பங்கள வரவேற்கப்படுவதாக ஒரு விளம்பரம் ஆறு நாட்களுக்கு முன் ஆங்கிலப் பத்திரிகை ஒன்றில் வந்திருக்கிறது.

முக்கியமான தகுதி, விண்ணப்பதாரர்கள் அகர்வால் வைஷ் சாதியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருகக வேண்டும்.

தனியார்மயமாக்கப்பட்டு வரும் ரயில்வேயில் உணவு விநியோக காண்டிராக்ட் எடுத்துள்ள பிரந்தாவன் ஃபுட் பிராடக்ட்ஸ் என்ற நிறுவனம் வெளியிட்ட விளம்பரம் இது. நமக்கிருந்த பரபரப்புகளில் இதைக் கவனிக்கத் தவறியிருக்கிறோம்.

ஐஆர்சிடிசி நிர்வாகம் தலையிட்டு, இப்படியெல்லாம் சாதி அடிப்படையில் ஆளெடுக்கக்கூடாது என்றும், எந்தச் சாதி, பிரிவு, மதம், வட்டாரமானாலும் பொருத்தமானவர்களை நியமிக்குமாறும் கூறியிருககிறதாம். இந்த விளம்பரத்தைப் பத்திரிகைக்குக் கொடுத்ததற்காக நிறுவனத்தின் மனிதவளத்துறை மேலாளர் பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டிருப்பதாக காண்டிராக்டர் தெரிவித்திருக்கிறார். (செய்தி: இந்தியா டுடே)

மேற்படி விளம்பரத்திற்கு உடனடியாக சமூக ஊடகங்களில் கடும் எதிர்ப்புக் கிளம்பியது. அதுவே இந்த நடவடிக்கைகளுக்கு இட்டுச் சென்றது எனலாம். ஒருவேளை சமூக ஊடக விழிப்புணர்வாளர்கள் இதைக் கவனிக்காமல் அல்லது பெரிதுபடுத்தாமல் விட்டிருந்தால்?

எந்தச் சாதி, பிரிவு, மதம், வட்டாரமானாலும் பொருத்தமானவர்களை நியமிக்குமாறு ஐஆர்சிடிசி கூறிய அளவில் சரிதான். ஆனால், பிரைவேட் என்று போய்விட்டதால், அனைத்துச் சமூகத்தினருக்கும் வாய்ப்பை உறுதிப்படுத்தும் இட ஒதுககீடு, ரயிலின் சமையலறைப் பெட்டியிலிருந்த தானிய மூட்டை திருடப்பட்டது போல, துடைத்தழிக்கப்பட்டுவிட்டதே?

முடிந்துபோன ஒரு நிகழ்வின் செய்தியை எதற்காக நினைவூட்ட வேண்டும்? முடிந்து போய்விட்டதா என்ற கேள்வி முடியாமல் தொடர்வதால்தான். தனியார்மய எதிர்ப்பு நாட்டின் பொதுச்சொத்தை யாரோ கொள்ளைகொண்டு போவதைத் தடுப்பதற்கு மட்டுமேயல்ல, சமூகநீதிப் பொது அறம் கடத்தப்படாமல் காப்பதற்கே என நினைவூட்டத்தான்.

அ. குமரேசன் மூத்த பத்திரிகையாளர்.

இந்துவாக உணர்தல் – பெரும்பான்மை சமூகத்தில் உயிர்வாழும் உத்தி!

டி. தருமராஜ்

பாப்ரி மஸ்ஜித் தகர்ப்பு வழக்கில் கொடுக்கப்பட்ட தீர்ப்பு குறித்து எதையுமே எழுதப்போவது இல்லை என்று தான் முடிவு செய்திருந்தேன்.

ஆனால், எனது நண்பர்கள் அடையும் மனக் கலக்கம் என் விரதத்தைக் கலைத்திருக்கிறது.

எதையுமே எழுதுவதில்லை என்று தீர்மானித்திருந்ததற்கு சில காரணங்கள் இருந்தன. அவை இன்னமும் உயிரோடு இருக்கின்றன.

தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டதும் ஒரு நாத்திகக் கிறித்தவனான எனக்கு பொக்கென்று இருந்தது. இந்தப் பொக்கை என்னால் விளக்க முடியவில்லை. எனக்கு என்ன தோன்றுகிறது என்பதே எனக்கு விளங்காமல் இருந்தது.

சில நெருக்கடியான நேரங்களில் இப்படி தோன்றக்கூடும். அதை, வெறுமை, ஆயாசம், இயலாமை என்று எப்படி சொல்லிப் பார்த்தாலும் சரியாக வரவில்லை. ஆனால், எதுவோ இன்னமும் மிச்சமிருப்பது போலவும், அது உங்களோடு உங்களை தின்று கொண்டிருப்பது போலவும் படும் உணர்வு.

நமது நண்பர்கள் சிலரும் கூட இதே மாதிரியான உணர்வுகளால் தாக்கப்பட்டிருப்பதை அவர்களின் பதிவுகளும் கட்டுரைகளும் காட்டுகின்றன.

அதனால், அவர்களுக்கு ஒரு இலவச தப்பித்தல் வழிமுறையைச் சொல்லித்தரலாம் என்பதே இப்பதிவின் நோக்கம்.

ஒரு இஸ்லாமியராகவோ அல்லது கிறிஸ்தவராகவோ அல்லது பெளத்தர் போன்ற வேறு சமய அடையாளங்களுடனோ அல்லது பகுத்தறிவுவாதியாகவோ அல்லது நாத்திகராகவோ இந்தத் துயரத்தை நீங்கள் கடக்க முடியும் என்று எனக்குத் தோன்றவில்லை. இதைக் கடப்பதற்கு மிக எளிய சூத்திரம் –

கண்ணை மூடிக் கொண்டு, நீங்களும் அந்தப் பெரும்பான்மை இந்துக்களில் ஒருவர் என்று நினைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

நினைத்த மறுகணத்திலிருந்து உங்கள் மனம் இறகு போல இலகுவாவதை உணர்வீர்கள்.

அந்த இனம் புரியாத அழுத்தம் இப்பொழுது உங்களை விட்டு விலகிச் செல்வதை நீங்கள் கண்கூடாகப் பார்க்க முடியும்.

ஒரு இந்துவாக, அந்த த் தீர்ப்பை எதிர் கொள்வது எல்லாவற்றிலும் எளிது என்பதை நீங்களே இப்பொழுது உணரத் தொடங்குவீர்கள்.

இந்துவாக உணரும் நீங்கள் இந்தப் பிரச்சினையை கடப்பதற்கான வழிமுறைகள் மிகத் தெளிவாக சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன.

  1. ராமர் கோவில் கட்டப்படுவது குறித்து பெருமை கொள்ளுதல்.
  2. அல்லது சஞ்சலப்படுதல்.
  3. அல்லது வெட்கப்படுதல்.
  4. அல்லது கோப ப்படுதல்.
  5. அல்லது ஆவேசப்படுதல்.
  6. அல்லது நியாயப்படுத்துதல்.

நீங்கள் இந்துவாக இல்லாத பட்சத்தில் இதில் எதையும் நீங்கள் செய்ய முடியாது என்பது தான் இன்றைய நிலவரம்.

டி. தருமராஜ், பேராசிரியர்; எழுத்தாளர். 

மாபெரும் கலாச்சார யுத்தத்தை நாம் துவங்க வேண்டும்: லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

ஒற்றை தேசிய சிந்தனையை முன்னிறுத்தும் அரசதிகாரம் நேரடியாக தாங்கள் ஒற்றை தேசியத்தை முன்வைக்கிறோமென சொல்வதில்லை. நாங்கள் சிறுபான்மையினருக்கு எதிரானவர்கள் அல்ல என மாற்று மொழியில் அதனை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். பிராமண முட்டாள் (அறிவு) ஜீவிகள் எழுதுவார்களே நான் சைவ உணவு மட்டுமே உண்பேன் ஆனால் மாட்டுக்கறி உணவை ஆதரிக்கிறேனென. அதே போன்ற கயவாளித்தனம். சொல்லப்போனால் அதை விடவும் உக்கிரமான கயவாளித்தனம்.

ப்ரிட்டிஷ் வருவதற்கு முன்னால் இந்தியா என்பது ஐம்பத்தாறு தேசங்களின் ஒருங்கிணைந்த நிலம். நிலவியல் ரீதியாக மொழி ரீதியாக பண்பாட்டு ரீதியாக கலாச்சார ரீதியாக ஏராளமான வேறுபாடுகளுண்டு. அத்தனை மாற்றுக் குரல்களையும் ஒடுக்கி ஒற்றை அடையாளத்தின் கீழ் கொண்டு வர நினைப்பது நதிகளை அழித்துவிட்டு கடலை உருவாக்க நினைப்பது போன்ற முட்டாள்தனமான செயல். இந்தியா எந்தவிதத்திலும் வளர்ச்சியடைந்த தேசமாய் இல்லாத போதும் இன்னும் தன் ஆன்மாவை இழக்கவில்லை.

இந்த ஆன்மா தனித்த ஒற்றை அடையாளத்தால் உருவானதல்ல. வெவ்வேறான கூட்டு மரபுகளாலும் சிறு இனங்களின் தனித்துவமிக்க அடையாளங்களாலும் உருவானவை. ஒற்றை அடையாளத்தின் கீழ் கொண்டு எல்லோரையும் கொண்டு வர முடிவுசெய்யும் இடத்தில் தான் பாசிசம் உச்சமான அதன் கோர முகத்தைக் காட்டத் துவங்குகிறது. பழங்குடி மக்களை அவர்களின் மொழியை அழித்து ஒரே மொழிக்குள் கொண்டு வந்துவிடுவதன் மூலம் வனத்தைச் சார்ந்திருக்கும் அவர்களின் வாழ்க்கை முறையை ஒழிக்கிறார்கள், அவர்களின் நிலங்களை பறித்து கார்ப்ரேட்டுகளின் கைகளில் கொடுக்கிறார்கள்.

இதையேதான் வேறு சிறுபான்மையின இனத்தவரிடமும் இந்த அரசு செய்து வருகிறது. பாபர் மஸ்ஜித் வழக்கில் அளிக்கப்பட்டிருக்கும் தீர்ப்பானது இந்தியா முழுக்க வாழும் சிறுபான்மையின மக்களுக்கு விடுக்கப்பட்டிருக்கும் எச்சரிக்கை மணி. ‘நிலம் இந்துக்களுக்கு சொந்தமானது, இஸ்லாமியர்களுக்கு வேறு இடம் வழங்க வேண்டும்’ இப்படி சொல்வது எத்தனை பெரிய அயோக்கியத்தனம். நிலம் இந்துக்களுக்கு சொந்தமானதென ஒரு நீதிமன்றம் எதன் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கிறது.

இன்னொருபுறம் நான் கொடுக்கிற இடத்தில் இன்னொரு மஸ்ஜிதை நீங்கள் கட்டிக் கொள்ளலாம் என்று சொல்வது நான் சொல்ற இடத்துல நீ இருக்கனும், நான் சொல்றத கேக்கனும் இப்படி எல்லாவற்றிலும் அதிகாரத்தைப் பின் தொடர்ந்து போகச் சொல்லும் அச்சுறுத்தல் இல்லையா?

சிறுபான்மையினர் தங்களின் அடையாளங்களை இழக்காமலிருக்க எந்த விலை கொடுக்கவும் தயாராய் இருக்கவேண்டும். எல்லா பெரிய தேசங்களும் சிறுபான்மையினரை அழித்துதான் தங்களை வளப்படுத்தியுள்ளன. ஆனால் அந்த வளர்ச்சி புறவயமானது, அகவயமாக அவர்கள் சிக்கலுண்ட மனங்களும் தனிமை உணர்ச்சியால் சீழ்ப்பட்டவர்களுமாக இருக்கிறார்கள். மேலும் மொழி ரீதியாக வழிபாடு ரீதியாக நாம் கடைபிடித்து வரும் வழக்கங்கள் வெறுமனே சடங்கார்த்தமானதல்ல அதன் பின்னால் நீண்ட வரலாறு உண்டு.

எதெல்லாம் வரலாற்றின் விதை என்கிற உண்மை உலகிறகு தெரிய வருகிறதோ அதையெல்லாம் அவர்கள் ஏன் இந்துக்களின் அடையாளம் என்று லேபிள் ஒட்ட முயற்சிக்கிறார்கள்? அதனால் என்ன லாபம்? இருக்கிறது. ஒரு இனத்தை வெற்றிகொள்ள வேண்டுமானால் அவர்களின் கலாச்சாரத்தை முற்றிலுமாக சிதைக்க வேண்டுமென்கிற உண்மை மிக நன்றாக அவர்களுக்குத் தெரியும்.

நேற்று ஒரு எழுத்தாளரோடு உரையாடுகையில் ஐசக் பாஷவிஸ் சிங்கரைப் பற்றி பேச்சு வந்தது. சிங்கர் யிட்டிஷ் மொழியில் மட்டுமே எழுதியவர். அவர் ஏன் யிட்டிஷ் மொழியில் எழுத வேண்டும்? அந்த மொழியை பேசக் கூடியவர்கள் மிக மிக மிக குறைவு. அந்த மொழியில் வளமான இலக்கிய மரபை மீட்டெடுக்காமல் போனால் முற்றிலுமாக அழிந்து போய்விடுமென யோசிக்கிறார்.

அவரால் ஆங்கிலத்திலேயே எழுதியிருக்க முடியும், ஆனால் மிகக் குறைந்த வாசகர்களைக் கொண்டு யிட்டிஷில் தொடர்ந்து எழுதுகிறார். யிட்டிஷுக்கும் ஹீப்ருக்கும் ஒரே லிபி என்பதால் அவரின் மேதமை ஹீப்ருவிலும் பரவுகிறது. பிறகு மெல்ல மெல்ல ஆங்கிலத்திற்கு சென்று தலைசிறந்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவராகிறார். அவர் செய்ததெல்லாம் தன் அடையாளமும் மொழியும் அழிந்து போகக் கூடாதென்பதற்காக நிகழ்த்திய கலாச்சார யுத்தம். இன்றைய இந்தியாவுக்கான தேவையும் அதுதான்.

அவர்கள் மதரீதியாக, மொழி ரீதியாக எதையெல்லாம் ஒடுக்க நினைக்கிறார்களோ அங்கிருந்து ஒரு மாபெரும் கலாச்சார யுத்தத்தை நாம் துவங்க வேண்டும். பாசிஸ்டுகளால் ஒரு இனத்தின் கலாச்சாரத்தை ஒடுக்க முடியும், வெல்ல முடியாது.

லக்ஷ்மி சரவணகுமார், எழுத்தாளர். இவருடைய சமீபத்திய நாவல் ரூஹ் அமேசான் கிண்டிலில் வெளியாகியிருக்கிறது.

ஓய்வெடுங்கள் கிருஷ்ணன்!

த.நீதிராஜன்

சமூக அநீதிகளுக்கு எதிரான அறப்போரை, சுமார் 70 ஆண்டுகளாக நடத்திக்கொண்டிருந்த பி.எஸ்.கிருஷ்ணன் அவர்கள் நவம்பர் 10 காலையில் தனது நேரடியான போராட்டத்திலிருந்து ஓய்வு எடுத்துக்கொண்டார்.

அவர் 1990இல் அதிகாரபூர்வமாக பணி ஓய்வு பெற்றிருந்தாலும் சளையாத தனது உழைப்பின் மூலம் சக்கரமாக சுழன்றுகொண்டிருந்தார்.

தலித் அல்லாத சமூகத்தில் பிறக்க நேரிட்ட அவர், டாக்டர் அம்பேத்கரின் சமூக நீதிப் பார்வையை மிக இளம்பருவத்திலேயே ஏற்றுகொண்டார்.

1956இல் ஐ.ஏ.எஸ். பணியில் சேர்ந்த அவர், முதலில் ஆந்திரப்பிரதேசத்திலும் பிறகு மத்திய அரசிலும் பல்வேறு பதவிகளை வகித்தவர். தலித்துகள், பழங்குடிகள், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கான உரிமைகளை உறுதிப்படுத்தியவர்.

நிலங்கள், வீடுகள் வழங்கல், வேலைவாய்ப்புகள் உருவாக்கம் எனும் பணிகளில் தொடங்கி, தீண்டாமையையும் சாதிய பாகுபாடுகளையும் ஒழிப்பதற்கான நடவடிக்கைகளாக, பட்டியல் சாதியினருக்கான சிறப்புக் கூறு திட்டம், பட்டியல் சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினர் (வன்கொடுமைகள் தடுப்பு) சட்டம் அவர் உருவாக்கியவையே.

மண்டல் கமிஷன் பரிந்துரைத்த, பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கான இடஒதுக்கீட்டை அறிவிக்கச் செய்வதற்கான ஆதாரமான பணிகளையும், அதனை பாதுகாப்பதற்கான பணிகளையும் செய்தவர் அவரே.

சிறுபான்மை மதங்களுக்கு உள்ளே இருக்கிற பிற்படுத்தப்பட்ட சாதிகளைப் பாதுகாத்தார். பெண்கள், மாற்றுத் திறனாளிகள் என இந்திய சமூகத்தில் துன்பப்படுகிற ஒவ்வொரு மனிதர் மீதும் அவருக்கு ஒரு கருத்து இருந்தது. அவருக்கான தீர்வு இருந்தது. அதற்கான உழைப்பு இருந்தது.

பி. எஸ். கிருஷ்ணன்

இந்திய சமூகத்தின் அடியாழத்தில் மிக நெருக்கமான உறவுகளை அவர் உருவாக்கிக்கொண்டார். 70 ஆண்டுகால அனுபவங்களின் அடிப்படையிலான அவரது சமூகப் பார்வை மிகவும் ஆழமான, தத்துவப் பார்வையாக இயல்பாக உருவாகியிருந்தது. அது அவரை இன்றைய சம கால இந்தியத் தலைவர்களைவிட உயரத்தில் நாட்டின் பிரச்சனைகளை பார்க்க வைத்தது.

சுருக்கமான சொன்னால், இந்த சமூகம் பற்றிய அம்பேத்கரின் லட்சியக் கனவை நிறைவேற்றுபவராக, இரண்டாம் அம்பேத்கராக நம் மத்தியில் ஓயாது உழைத்துக்கொண்டிருந்த அவர் இன்று காலை டெல்லியில் உள்ள அப்பல்லோ மருத்துவமனையில் இதயநோய்க்கான சிகிச்சை பயனளிக்காமல் தனது உழைப்பை நிறுத்திக்கொண்டுவிட்டார்.

ஓய்வெடுங்கள் கிருஷ்ணன்! உங்களின் செயல்களுக்கும் கருத்துகளுக்கும் மரணமில்லை.

த.நீதிராஜன், செயல்பாட்டாளர்

ஜிம் கார்பெட்: வேட்டையாடி சூழலியல் பாதுகாவலர்!

சூழலியல் செயல்பாட்டாளர்கள் -1

இந்திய சுதந்திரத்துக்கு முன், குறு நில மன்னர்களாலும் ஆங்கிலேய அதிகாரிகளாலும் நம் காடுகளில் இருந்த சிங்கம், புலி, சிறுத்தை, யானை போன்ற பெரிய விலங்குகள் வேட்டையாடி அழித்தொழிக்கப்பட்டன. அதிருஷ்டவசமாக, அதில் சிலர் தங்கள் தவறுகளை உணர்ந்து இறுதி சமயத்தில் தாங்கள் அழித்த வன உயிர்களின் காப்பாளர்களாகவும் மாறினர். உதாரணத்துக்கு குஜராத்தின் சிங்கங்களை வேட்டையாடி மகிழ்ந்த ஜுனாகாரின் நவாப், இதே ரீதியில் போனால் அவை அழிவை சந்திக்கும் என உணர்ந்து அவற்றை ‘கிர்’ வனத்தில் பாதுகாத்தார். இவரையும் விடவும் பிரபல வேட்டையாடியாக இன்னும் விளங்குபவர், அதிகம் விற்பனையாகவும் வேட்டையாடி இலக்கியம் எழுதிய ஜிம் கார்பெட் !

ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலத்தில் இந்தியாவுக்கு வந்த ஜிம் கார்பெட்டின் குடும்பம், இப்போதைய உத்தரகாண்ட் மாநிலத்தின் நைனிதாலில் பிறந்தவர். இளம் வயதிலேயே தந்தையை இழந்த ஜிம் கார்பெட்டின் கவனம் இயற்கையின் மீது திரும்பியது. பின்னாளில் பிரபலமான வேட்டையாடியாகவும் எழுத்தாளராகவும் சூழலியல் பாதுகாவலராகவும் அறியப்பட காரணமாக இருந்தது!

ரயில்வேயில் பணியாற்றிய காரணத்தால் இந்தியாவில் பல பகுதிகளுக்கு பயணப்பட்டார் ஜிம் கார்பெட் . இதில் பஞ்சாப், பீகார் மாநிலங்களும் அடங்கும். அப்போது குமாயூன், கர்வால் ஆகிய பகுதிகள் கிராம மக்களை கொன்று உண்ணும் புலிகள், சிறுத்தைகளை வேட்டையாடும்படி கார்பெட்டுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்தனர் மக்கள். வேட்டையாடிய களம் இறங்கியவர் 30 ஆண்டுகளில் 30க்கும் மேற்பட்ட விலங்குகளை கொன்றார்.

வேட்டையாடுதல் அந்தக் காலக்கட்டத்தில் குற்றமாக்கப்படவில்லை. ஆனபோதும் விலங்குகளை வேட்டையாடும் புலி, சிறுத்தை போன்ற மாமிச உண்ணிகள் ஏன் மக்களை கொல்கின்றன என்கிற கேள்விக்கு விடை தேடினார் கார்பெட்.

“மனிதர்கள் புலிகளின் இயற்கையான இரைகள் அல்ல. காயத்தின் காரணமாகவோ அல்லது வயது முதிர்வின் காரணமாகவோ காட்டு வாழும் விலங்குகளை வேட்டையாட முடியாமல், வேறு வழியின்றியே அவை மனிதர்களை கொன்று புசிக்கின்றன” என தனது நூல் ஒன்றில் எழுதியிருக்கிறார்.

குமாயூன் புலிகள், எனது இந்தியா உள்ளிட்ட ஜிம் கார்பெட் எழுதிய வேட்டை அனுபவ இலக்கியங்கள் (The Man Eating Leopard of RudraprayagMy IndiaThe Temple Tigers and More Man-Eaters of Kumaon) புலிகள், சிறுத்தைகள் குறித்த இவருடைய கருத்துக்கள் இவரை ஒரு வேட்டையாடி என்பதைக் கடந்து, காட்டு விலங்குகள் மீது எல்லையில்லா ஆர்வம் கொண்டிருந்தவர் என்பதைக் காட்டுகின்றன.

புலிகளை “பரந்த இதயம் கொண்ட பண்புக்கும் தைரியத்துக்கும் பெயர் போனவை.” என்றும் “சிறுத்தைகள் நேரில் கண்டிராத ஒருவரால் அதன் நிறத்தின் அழகையும் இந்திய காடுகளின் தெய்வீகமான மிகவும் அழகான விலங்கை அறியாதவர்கள்” என்றும் தனது படைப்பில் வர்ணித்திருப்பார் கார்பெட்.

1920களிலேயே இந்திய புலிகளை ஒளிப்பதிவு செய்யத் தொடங்கினார். இவர் எழுதிய 12க்கும் மேற்பட்ட வேட்டை இலக்கியங்கள், இந்திய வனங்களின் வளத்தை அறிந்துகொள்ள இன்றளவும் ஆவணங்களாகவும் உதவுகின்றன. இந்திய காட்டுயிர்கள் குறித்த பல சொற்பொழிகளையும் இவர் நிகழ்த்தியிருக்கிறார். குறிப்பாக குழந்தைகளுக்கு காட்டுயிர்கள் குறித்தும் அவற்றை பாதுகாப்பதன் அவசியம் குறித்தும் சொல்லித்தந்தவர். பிரபலமான வேட்டையாடியாக இருந்து பிரபலமான சூழலியலாளராக அறியப்பட்டார் ஜிம் கார்பெட்.

இந்திய சுதந்திரத்துக்கு சில காலம் கழித்து 1955-ஆம் ஆண்டு தங்கள் குடும்பத்துக்குச் சொந்தமான இடத்தை விற்றுவிட்டு கென்யாவில் குடியேறினார் கார்பெட். அவர் வசித்த வீடு உத்தரகாண்ட் மாநிலத்தில் ஜிம் கார்பெட் அருங்காட்சியகமாகவும் அவருடைய சூழலியல் செயல்பாட்டை போற்றும் வகையில் உத்தரகாண்டின் ஹெய்லி தேசிய பூங்காவுக்கு, ‘ஜிம் கார்பெட் தேசிய பூங்கா’ என பெயரிட்டு பெருமைபடுத்தியது இந்திய அரசு.

இந்திய வனங்களும் எப்படி நெருக்கமாக இருந்தரோ, அதுபோல இந்திய கிராமப்புற மக்களுடனும் கார்பெட் நெருக்கமான உறவை பேணினார். தான் வசித்த பகுதியில் இருந்த சோட்டி ஹால்தானி என்ற கிராமத்தை தத்தெடுத்து, அவர்களை வனவிலங்குகளின் தாக்குதலிலிருந்து காப்பாற்ற அந்த கிராமத்தைச் சுற்றிலும் மதில் சுவர் எழுப்பினார். 1925ல் கட்டப்பட்ட இந்த சுவர் இன்றும் மக்களை காக்கிறது. கார்பெட்டின் நினைவை அக்கிராம மக்கள் இன்றளவும் நினைவு கூறுகின்றனர்.

எனது இந்தியா’ என்ற நூலை ‘எனது இந்திய ஏழை நண்பர்களுக்கு சமர்பிக்கிறேன்…” என எழுதிய அவர், “இவர்கள் ஏழைகள், பட்டினியால் வாழும் லட்சக்கணக்கானவர் என அழைக்கப்படுகிறார்கள். இவர்களுடன்தான் இவர்களை நேசிக்கும் நானும் வாழ்ந்தேன். எனவே, என் மரியாதைக்குரிய ‘இந்தியாவின் ஏழை’ நண்பர்களுக்கு இந்த நூலை சமர்பிக்கிறேன்” என நெகிழ்வோடு குறிப்பிட்டிருக்கிறார் கார்பெட்.

ஜிம் கார்பெட் கென்யாவில் குடியேறிய பிறகு, ஆப்பிரிக்க காட்டுயிர்கள் குறித்து எழுதியதோடு, அத்தகைய சூழலிலேயே வாழ்ந்து மடிந்தார்; ஒரு முன்னோடி சூழலியல் பாதுகாவலராக..!

நன்றி: யாதும்

“தொழிற்சங்க உரிமைகளை மூர்க்கமாக ஒடுக்கியவர் எம்.ஜி.ஆர்”: காக்கைச் சிறகினிலே ஆசிரியர் வி.முத்தையா

‘காக்கைச் சிறகினிலே’ ஆசிரியர் வி.முத்தையா (வயது 67) அவர்களுக்கு எஸ்.ஆர்.எம். பல்கலைக்கழகம் ‘சுதேசமித்திரன் தமிழ் இதழ் விருது’ வழங்கி கௌரவித்துள்ளது. தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றமும், நியூ செஞ்சுரி புத்தக நிறுவனமும் தமிழியல் ஆளுமைக்கான ‘சிலம்புச் செல்வர் மபொசி விருதுக்கு’ அவரை தேர்வு செய்துள்ளன. கூட்டுறவுத் துறையில் 35 ஆண்டுகாலம் பணியாற்றியவர். தனது தொழிற்சங்க அனுபவங்களையும் பத்திரிகை அனுபவங்களையும் கூறுகிறார். நேர்காணல் செய்தவர்: பி.பீட்டர் துரைராஜ்.

கூட்டுறவுத் துறைக்கு எப்படி வந்தீர்கள்?

கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலுள்ள வீரமார்த்தாண்டன் புதூர் எனக்குச் சொந்த ஊர். கூட்டுறவு மேலாண்மைப் பயிற்சி படித்து இருந்தேன். 1974இல் சென்னைக்கு வேலைதேடி வந்து மணலி எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு ஆலையில் ஆறுமாத காலம் எரிவாயு நிரப்பும் ஒப்பந்தப் பணியாளராகப் பணி புரிந்தேன். பின்பு 1975ஆம் ஆண்டு டியுசிஎஸ் என்கிற திருவல்லிக்கேணி நகரக் கூட்டுறவு சங்கத்தில் கணக்காளராகச் சேர்ந்தேன்.

இயல்பிலேயே இருந்த தன்னூக்கம் என்னை தொழிற்சங்கப் பணிகளில் ஈடுபடச் செய்தது. வேலைக்குச் சேர்ந்த சில மாதங்களில் 25 தொழிலாளர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து சென்னை நகரம் முழுவதும் சைக்கிளிலேயே நான்கு நாட்கள் பயணித்து எல்லாக் கடைகளுக்கும் போய் தொழிலாளர் பிரச்சினையைப் பேசினோம். அதைத் தொடர்ந்து நடந்த சங்கப் பேரவையில் புதியவர்கள் பொறுப்புக்கு வந்தார்கள். பூ.சி.பாலசுப்பிரமணியம் செயலர் ஆனார். 9 பேர் கொண்ட செயற்குழு உறுப்பினர்களில் நானும் ஒருவனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டேன்.

தொழிற்சங்க அனுபவங்களைச் சொல்லுங்களேன்…

1981ஆம் ஆண்டு பல்வேறு கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி ஐந்துநாள் ஒட்டுமொத்த விடுப்புப் போராட்டம் ஒன்றை தொடங்கினோம். டியுசிஎஸ் பொறுப்பில் ரேஷன் கடை, மண்ணெண்ணெய், மளிகை, எரிவாயு விநியோகம் என சென்னையில் இருந்த அனைத்துக் கடைகளும் மூடப்பட்டன. புதிய பணியாளர்களை நியமிக்க அப்போது முதலமைச்சராக இருந்த எம்.ஜி.ஆர். உத்தரவிட்டார். காவல்துறையைக் கொண்டு எங்கள் போராட்டத்தை மூர்க்கமாக ஒடுக்க அரசு முடிவெடுத்திருந்தது.

அப்போது கூட்டுறவுச் சங்கங்களின் பதிவாளராக இருந்த மரியாதைக்குரிய பிரகாசம் அவர்களும் தொழிலாளர் துறை துணை ஆணையாளராக இருந்த செல்லத்துரை அவர்களும் தந்த ஆலோசனையின்படி மூன்றாவது நாளே போராட்டத்தை முடித்துக்கொண்டு நாங்கள் பணிக்குத் திரும்பிவிட்டோம்.

அடையாளம் தெரியாதவர்களை வைத்து ரேஷன் கடைகளை சூறையாடும் நிலைமையெல்லாம் இருப்பதாக உணர்ந்ததால் அந்தப் போராட்டத்தை முன்கூட்டியே முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தோம். மாதவரத்தைச் சார்ந்த சி.கெ.மாதவன் எங்கள் சங்கத்தின் தலைவர். சங்கம் தொடங்கிய 1952ஆம் ஆண்டிலிருந்து தொழிலாளிகள்தான் தலைவர் பொறுப்பிலும் இருந்தார்கள்.

1978ஆம் ஆண்டுதான் வெளியிலிருந்து சி.கெ.மாதவன் அவர்களை தலைவர் பொறுப்புக்குக் கொண்டு வந்தோம்.போராட்டத்தை ஒத்திவைத்து பணிக்கு செல்ல வேண்டிய நிலை குறித்து அவர் ஆற்றிய எழுச்சிமிகு உரையை இன்னமும் என்னால் மறக்க முடியவில்லை.

எங்கள் போராட்டம் முடிந்த ஆறுமாதத்திற்குப் பிறகு மதுரையில் உள்ள பால்பண்ணைத் தொழிலாளர்கள் போராட்டம் தொடங்கினர். அவர்களது போராட்டத்துக்கு ஆதரவு தெரிவித்து மாதவரம் பால்பண்ணைத் தொழிலாளர்கள் ஒருநாள் அடையாள வேலைநிறுத்தம் செய்தனர். இதனால் ஆத்திரமடைந்த எம்.ஜி.ஆர். இரவோடு இரவாக 1200 பேரை வேலைநீக்கம் செய்து காலையில் புதிய ஆட்களை பணிக்கமர்த்தினார்.

எனவே, டியுசிஎஸ்ஸிலும் ஆவினிலும் தொடர்ந்து கோரிக்கைகளுக்காக போராட்டங்கள் நடந்தன. நாங்கள் போடும் கோரிக்கை நோட்டீசை அவர்கள் பால்பூத் முன்பு ஒட்டுவார்கள். அவர்கள் போடும் நோட்டீசை நாங்கள் டியுசிஎஸ் கடைகள் முன்பு ஒட்டுவோம். இந்தக் கடைகள் சென்னை நகரம் முழுவதும் மக்களோடு நேரடி தொடர்பு கொண்டவை.

இந்த இரண்டு சங்கங்களுக்கும் மாதவன்தான் தலைவர் என்பதால், அவரை தலைவர் பொறுப்பிலிருந்து நீக்கவேண்டும் என்பதற்காகவே 1200 தொழிலாளர்களை எம்ஜிஆர் பணிநீக்கம் செய்தார். சிகெஎம் தலைமையில் ஊர்வலம் என்றால் ஆயுதம் தாங்கிய போலீஸ் பந்தோபஸ்துக்கு வரும். அவ்வளவு வலிமையாய் தொழிற்சங்கங்கள் செயல்பட்ட காலம் அது.

உங்களை வேலையில் இருந்து டிஸ்மிஸ் செய்தார்களாமே!

அரசுத் துறைகளிலேயே ஊழல் மலிந்த துறை என்றால் அது கூட்டுறவுதான்.ஆளும் கட்சியின் ஆசீர்வாதம் இருந்தால் எது வேண்டுமானாலும் நடக்கும். கூட்டுறவுச் சங்கப் பணியாளர்களுக்கு அரசு ஊழியர்களுக்கு இணையான சம்பளம் வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்து 1987ல் போராடி வந்தோம். அப்போது டியுசிஎஸ் சங்கத்தின் தனி அலுவலராக இருந்த கூட்டுறவுச் சங்க இணைப்பதிவாளர் திரு. ஆர்.எஸ்.நடராஜன் அவர்களோடு முரண்பாடு ஏற்பட்டது. அவர் பெரிய ஊழல் அதிகாரி. ஒரு பொய்யான குற்றச்சாட்டில் என்னைக் கைது செய்வதற்கு காவல்துறை மூலம் முயற்சி செய்தார்.

பின்பு சங்க நடவடிக்கைகளை முடக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே நான் உட்பட ருக்மாங்கதன், வேணு என சங்க முன்னணித் தோழர்கள் 15 பேரை சட்ட விதிமுறைகளை மீறி வேலைநீக்கம் (டிஸ்மிஸ்) செய்தார். அப்போது ஆளுநர் ஆட்சி நடந்து கொண்டு இருந்தது.

தேர்தல் முடிந்து 1989ல் திமுக அரசு பொறுப்புக்கு வந்தவுடன் கூட்டுறவுத் துறையில் அவர் செய்த ஊழலை விசாரிக்கச் சொல்லி கலைஞரிடம் மனு கொடுத்தோம்.உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தோம். ஓய்வு பெறும் நாளன்று அவர் தற்காலிகப் பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டார். நான்கைந்து வருடங்களில் இறந்தும் விட்டார். வழக்கு நிலுவையிலேயே இருந்ததால், இறக்கும்வரை ஓய்வூதியப் பலன்கள் அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை. பொதுவாக ஊழல் அதிகாரிகள் நேர்மையான தொழிற்சங்கங்களை விரும்புவதில்லை என்பதுதான் எனது அனுபவம்.

கூட்டுறவு அமைப்பை மேம்படுத்த நீங்கள் சொல்லும் ஆலோசனைகள் என்ன?

நுகர்வோர், பால், விவசாயி, மீன், நெசவாளி என ஒவ்வொரு பிரிவினருக்கும் தனித்தனியான கூட்டுறவு அமைப்புகள் தமிழ்நாட்டில் உள்ளன. இது பாராட்டப்பட வேண்டிய ஒன்று. திமுக, அதிமுக ஆட்சியில் தனி அலுவலர்களை நியமித்து கூட்டுறவு அமைப்பையே நாசப்படுத்தி விட்டார்கள். உண்மையான பயனாளிகளை மட்டுமே கூட்டுறவு அமைப்புகளில் சேர்க்க வேண்டும். வி.பி.சிங் அரசு கொண்டுவந்த மாதிரிக் கூட்டுறவுச் சட்டத்தை அமலாக்க வேண்டும். அதன்படி கூட்டுறவு அமைப்புகளில் ஏற்படும் நட்டத்திற்கு நிர்வாகக்குழு இயக்குநர்களையும் பொறுப்பேற்கச் செய்யமுடியும்.

உற்பத்தியாகும் இடத்தில் விவசாயிகளிடமிருந்து கொள்முதல் செய்து, நுகர்வோருக்கு மலிவாக விற்பனை செய்யவேண்டும். தும்கூரில் புளி வாங்கினார்கள். குல்பர்காவில் துவரம் பருப்பு வாங்கினார்கள். நெல்லூரில் அரிசி வாங்கினார்கள். இப்போது இருந்த இடத்திலேயே இருந்துகொண்டு வியாபாரிகளிடம் பொருளை வாங்குகிறார்கள். இதனால் நுகர்வோருக்கும் பலனில்லை; விவசாயிகளுக்கும் பலனில்லை; கூட்டுறவு அமைப்புகளுக்கும் பயனில்லை. கூட்டுறவின் நோக்கமே சிதைந்து கொண்டிருக்கிறது.

‘காக்கைச் சிறகினிலே’ ஆசிரியர் வி.முத்தையா
‘காக்கைச் சிறகினிலே’ ஆசிரியர் வி.முத்தையா

கூட்டுறவுத் துறையில் ஊழியராக இருந்த உங்களுக்கு பத்திரிகைத் துறையில் ஆர்வம் வந்தது எப்படி?

தொழிற்சங்கப் பணிகளில் முனைப்பாகச் செயலாற்றி வந்த்தால் தினமணியில் பணியாற்றி வந்த சந்தான கிருஷ்ணன், சுகதேவ், இராயப்பா போன்ற பத்திரிகையாளர்களின் நட்பு எனக்கு ஏற்பட்டது. எங்கள் தொழிற்சங்கம் சார்பில் ‘போரணி’, ‘போர்க்களம்’, ‘போர்க்குரல்’ என்கிற பத்திரிகைகளை அவ்வப்போது நடத்தி வந்தோம். திராவிட இயக்க ஆய்வாளர் திரு. க.திருநாவுக்கரசு அவர்களிடமிருந்து (இவர் டியுசிஎஸ்சின் முன்னாள் பணியாளர்) ‘நக்கீரன்’ இதழுக்கான உரிமையை வாங்கி 1980ல் நடத்தினோம். அதற்கு க.சுப்பு அவர்கள் ஆசிரியராக இருக்க ஒப்புக்கொண்டார். நக்கீரன் இதழை புலனாய்வு இதழாகக் கொண்டுவந்தோம்.

திமுக சார்பாக வில்லிவாக்கம் தொகுதியில் நின்று அவர் தோற்கடிக்கப்பட்டிருந்த சமயம் அது. அந்தவகையில் முதல் முதலாக புலனாய்வு பத்திரிகையை தமிழ்நாட்டில் அறிமுகப்படுத்தியது நாங்கள்தான் என்று பெருமையாகச் சொல்லிக்கொள்ள முடியும். மாதம் இருமுறை இதழாக ஆறு மாதங்கள் கொண்டுவந்து விட்டோம். கட்சி சாராமல் நடத்தினோம். அதிமுகவை எதிர்த்து காங்கிரசை எதிர்த்து திமுகவை விமர்சித்து பத்திரிகை வெளிவந்து கொண்டிருந்தது. அந்த சமயத்தில் திமுக, காங்கிரஸ் கூட்டணியில் இருந்தது.

‘நேருவின் மகளே வருக நிலையான ஆட்சி தருக’ என்று சொல்லி திமுக காங்கிரசோடு ஓரணியில் இருந்த நேரம் க.சுப்பு திமுகவில் இருந்த காரணத்தால் அவரால் கட்சியின் நெருக்கடியைத் தாங்க முடியவில்லை. சுதந்திரமாக பத்திரிகையை நடத்தவும் முடியவில்லை. ஆனால் பத்திரிகையை எங்களிடம் விட்டுக்கொடுக்கவும் அவருக்கு மனமில்லை. இந்த நிலையில் அவரோடு சேர்ந்து இயங்க எங்களால் முடியவில்லை. எனவே ‘நக்கீரன்’ இதழை அவரிடம் கொடுத்துவிட்டு நாங்கள் வெளியேறி விட்டோம்.

அதோடு உங்கள் முயற்சியை கைவிட்டு விட்டீர்களா?

இல்லை. நக்கீரனுக்கு கிடைத்த வரவேற்பைக் கண்டு அடுத்த பத்திரிகை ஆரம்பிக்கும் ஆசை வந்தது. எனவே இளவேனில், க.சந்தானகிருஷ்ணன், கேரள மணி, வேணு (டியுசிஎஸ்), மீனாட்சிசுந்தரம் இவர்களோடு சேர்ந்து தமிழ்நாடு, கேரளம், கர்நாடகம், ஆந்திரம் ஆகிய மாநிலங்களுக்கு சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டோம். பொதுநலத்தில் ஆர்வம் உள்ள நண்பர்களை ஒருங்கிணைத்து ஒரு பொது அமைப்பை உருவாக்க வேண்டும் என்பது சுற்றுப்பயணத்தின் நோக்கம்.

அப்போது பத்திரிகையாளர் இரா.ஜவகர் அவர்களிடம் ‘வசந்தம் வருகிறது’ என்ற பத்திரிகை(title) இருந்தது. அதை வாங்கி ‘வசந்தம்’ என்ற பெயரில் நடத்தினோம். ‘வருகிறது’ என்பதை சிறிய எழுத்துக்களில் போட்டுவிடுவோம்.சென்னையிலேயே 4000 பிரதிகள் விற்பனை ஆகும். அப்போது வடசென்னை, தென்சென்னை என இரண்டு முகவர்கள்தான் இருந்தார்கள். வாசகர்களின் தேவையை எங்களால் பூர்த்தி செய்ய முடியவில்லை. ஆசிரியராக தாம்பரம் வழக்கறிஞர் எஸ்.சி.சிவாஜி இருந்தார்.

எங்கள் வளர்ச்சியைப் பார்த்து, நாங்கள் கணக்கு வைத்திருந்த கனரா வங்கியின் மேலாளர், இதனை பிரைவேட் லிமிடெட் கம்பெனியாக மாற்றினால் வங்கிக் கடன் தருவதாகச் சொன்னார். எனவே ‘டான் பப்ளிகேஷன்ஸ்’ (இரஷ்யா – தான் நதி) என்று கம்பெனியாக பதிவுசெய்ய ஆவணங்களை தயார் செய்தோம். ஆனால் இதில் ஆசிரியராக இருந்த சிவாஜிக்கு விருப்பம் இல்லை. அதனால் அந்த முயற்சியில் சிறிது தொய்வு ஏற்பட்டது.

அந்தச் சமயத்தில்தான் திமுக எம்பியாக இருந்த கம்பம் நடராஜன் இறந்ததையொட்டி நடந்த பெரியகுளம் இடைத்தேர்தலில் அதிமுக வெற்றி பெற்றிருந்தது. ஆட்சியிலிருந்த அதிமுக தொகுதி முழுவதும் வளர்ச்சிப் பணிகளை முழுவீச்சில் செய்தது. தெருவெங்கும் குடிநீர் குழாய்கள் பொருத்தப்பட்டன;பல்வேறு சலுகைகள் வழங்கப்பட்டன. எனவே ‘இனி ஒரு எம்.பி எப்போது சாவார்’ என தலையங்கம் எழுதியிருந்தோம். காவல்துறை நெருக்கடி தந்தது. மேலும் சண்முகம் செட்டியார் எனச் சொல்லிக்கொண்டு ‘வசந்தம்’ என்கிற பெயர் தனக்கானது என சொல்லிக்கொண்டு ஒருவர் பொள்ளாச்சி நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்ந்தார். அவ்வளவுதான்! அத்தோடு அந்த இதழும் நின்று போனது.

காக்கைச் சிறகினிலே இதழைத் தொடங்கிய வரலாற்றைச் சொல்லுங்களேன்!

2010ஆம் ஆண்டு பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்றேன். அப்போது எங்கள் சங்கத்திற்கு ஏ.எம்.கோபு தலைவராக இருந்தார். அவர் ஏஐடியுசி அலுவலகத்தில் வந்து நான் பணிபுரிய வேண்டும் என்று அழைத்தார். இதற்கிடையில் நண்பர்கள் கூடுமிடம் ஒன்றை ஏற்படுத்தவேண்டும் என்பதற்காக திருவல்லிக்கேணியில் ஒரு அறை எடுத்தோம். மாலைப் பொழுதுகளும் விடுமுறை நாட்களிலும் நிறையப் பேசுவோம் விவாதிப்போம்.

வைகறை, க.சந்திரசேகரன், இரா.எட்வின் போன்ற நண்பர்களுடன் இணைந்து காக்கைச் சிறகினிலே இதழைக் கொண்டுவந்தோம். 2011 அக்டோபரில் முதல் இதழ் வெளியானது. மறு ஆண்டே ‘கரிசல் விருது’ கி.ராஜநாராயணன் அவர்கள் வழங்கினார். தொடர்ந்து பல விருதுகள். தற்போது எஸ்.ஆர்.எம். பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ்ப்பேராயம் சுதேசிமித்திரன் தமிழ் இதழ் விருது வழங்கி மகிழ்வித்திருக்கிறது. தமிழ்ப் பண்பாட்டுத் தளத்தில் எங்களது பயணம் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

திருவள்ளுவர் நாத்திகராக இருக்க வாய்ப்பே இல்லை: ‘ஆய்வாளர்’ மாஃபா பாண்டியராஜன்

திருவள்ளுவருக்கு காவி உடையணிவித்து சமூக ஊடகங்களில் பாஜகவினர் பரப்பினர். இது கண்டனத்தை கிளப்பிய நிலையில், ‘திருவள்ளுவர் நாத்திகரா?’ என்கிற சர்ச்சை கிளம்பியது.

பாஜகவின் எச். ராஜா, நாராயணன் போன்றோர் அவரை ஆத்திகர் எனக் கொண்டாடிய நிலையில், தமிழக அமைச்சர் மஃபா பாண்டியராஜன், ‘திருவள்ளுவர் நாத்திகராக இருக்க வாய்ப்பேயில்லை என தனது ட்விட்டர் பதிவில் தெரிவித்துள்ளார்.

பாஜகவின் சில காலம் இருந்த பாண்டியராஜன், அதிமுகவில் பாஜகவின் பி டீமாக செயல்படுவதாக விமர்சனங்கள் வைக்கப்படும் நிலையில் அவர் இவ்வாறு தெரிவித்துள்ளார்.

’நாத்திகர்’ என தமிழ் மரபில் குறிப்பிடப்படுவதற்கு பொருள், பார்ப்பன எதிர்ப்பு மரபில் வந்தவர் என்பதே என பலர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.

”திருவள்ளுவரை நாத்திகர் என்று எவருமே கூறாதபோது இவருக்கு ஏன் ஆத்திரம்? வேத மறுப்பு என்பது வேத காலத்திலேயே தோன்றியதாகும். எடுத்துக்காட்டு: சாருவாகம். தசரதனுடைய அவையில் இருந்த ஜாபாலியைப் பற்றி வால்மீகி ராமாயணம் கூறுகிறது. வேத மறுப்பாளர்களையும் அவை சொரிந்து (விலங்குகளைப் பலியிட்டு) நடத்தப்பட்ட வேள்விகளை எதிர்ப்பவர்களைக் கொன்று குவிக்க இராமனைத் தன்னுடன் காட்டுக்கு அனுப்ப வேண்டுமென்று தசரதனிடம் விசுவாமித்திரன் கேட்டதாகவும் இராமாயணத்தில் உள்ளது. எதிர்த்தோருக்கு அசுர முத்திரை.

அப்படியாயின், அவிசொரிந்து ஆயிரம் வேட்டலை எதிர்த்த வள்ளுவர் வேதநெறிப்பட்டவரா? வேதநெறி எதிர்ப்பாளரா? அவர்கள் பார்வையில் வள்ளுவரும் அசுரரே! போகட்டும்! வள்ளுவர் கூறியதாகக் கூறப்படும் வாலறிவன், வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான், பொறிவாயில் ஐந்தவித்தான், அறவாழி அந்தணன் (பிதாமணன் அல்லன்) என்னும் இலக்கணத்துக்குட்பட்ட இந்து மதக் கடவுள் ஒன்றையாவது (ஒருவரையாவது) சங்கிகளாலும் சங்கிகளின் அடிதாங்கிகளாலும் காட்டமுடியுமா?” என முத்துசெல்வம் என்பவர் முகநூலில் பாண்டியராஜனின் கருத்துக்கு பதில் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.

மனநல மருத்துவர் ஷாலினி தனது முகநூலில்

“திருவள்ளுவர் நாத்திகராக இருக்க முடியாதாம்… ஹலோ நாத்தீகம்னா என்னனு தெரிஞ்சிகிட்டு பேசுங்க.

நாத்திகம் என்றால் வேத மறுப்பு, தட் மீன்ஸ், பிறப்பால் உயர்வு தாழ்வு, ஜாதி, privilege, entitlement, Supremacy மாதிரியான அம்சங்களை ஏற்காதவர் என்று அர்த்தம். நான்கு வர்ண அடுக்கு நிலையை நிராகரித்தவர் என்று அர்த்தம்.

எட்டாம் நூற்றாண்டின் classification படி ஆதிக்க மதங்கள்: சைவம், சாக்தம், கௌமாரம், காணாபத்யம், சௌரம், வைணவம். இவை எல்லாமே சதுர் வர்ணமெனும் racist கோட்பாட்டை ஏற்றவை.

அதே கிளாஸிபிகேஷன் படி நாத்தீக மதங்கள்: லோகாயதா, ஆசீவகம், பௌத்தம், ஜெய்னம். இவை எல்லாவற்றுக்குமான பொது அம்சம்: வேதம் விட்ட கப்ஸாவை நம்பாமல் சொந்த அறிவை பயன்படுத்தியவர்கள். இதில் ஜயினர்கள் பிறவி, மறுப்பிறவி, மாதிரியான கருத்துக்களை வைத்திருந்ததால் அவர்கள் கொஞ்சம் வைதீகத்தோடு ஒத்துப்போனார்கள்.

ஆனால் ஆசீவர்கள் ஒரு போதும் ஒத்து போகவேயில்லை. ஆதி தமிழரது மதம் ஆசீவகம். திருவள்ளுவர் ஆசீவக மதத்தை சேர்ந்தவராக இருக்கக்கூடும்.  ஆசீவகர்களை சமணர் என்று அழைப்பர்.  இவர்கள் தத்துவம், வானியல், மருத்துவம் ஆகியவற்றில் ஜித்தர்கள். ஜித்து=சித்து. திருநாவுக்கரசருக்கு சூளை நோய்க்கு அறுவை சிகிச்சை செய்தவர் ஆசீவக துறவியர். இந்த துறவியரை தான் பிறகு சைவர்கள் கழுவில் ஏற்றி கொன்றார்கள். இவர்கள் தீவிர வேத எதிர்ப்பாளர்கள், அதனால் நார்த்தீகர்கள்!!

பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் vs சதுர்வர்ணம் மயா சிருஷ்ட்டம்.

நீங்கள் எந்த பக்கம்?” என கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.

ஆரிய எதிர்ப்பு நூலே திருக்குறள்: கி. வீரமணி

திருவள்ளுவருக்கு காவி உடை அணிவித்தும், நெற்றியில் பட்டை தீட்டியும், கழுத்தில் உருத் திராட்சை போட்டும் காவி மயமாக்கிய கூட்டத்தின் முகத்திரையைக் கிழிக்க இதுவே சரியான சந்தர்ப்பம் – தமிழ் உணர்வாளர்களே வீறுகொள்வீர் என திராவிடர் கழகத் தலைவர்  கி.வீரமணி விடுத்துள்ள அறிக்கை:

புரட்சியாளர் டாக்டர் அம்பேத்கருக்குக் காவி வண்ணம் பூசி, ஏதோ அவர்பால் மிகுந்த அன்பும், பாசமும் கொண்டதுபோல் பா.ஜ.க. சில காலமாக நாடகமாடி வருகிறது.

இதைவிட மகா கேவலமான இழிசெயல் வேறு உண்டா?

அதேபோல, தேசப்பிதா காந்தியாருக்கு 150 ஆவது விழாவென அவரையும் கபளீகரம் செய்து, கோட்சே என்ற மராத்தி சித்பவன் பார்ப்பனர் சுட்டுக் கொன்றார் என்ற வரலாற்றுச் சுவடுகளையே அழித்துவிட்டு, காந்தியாரின் அருந்தவப் புதல்வர்கள் போல, ஓநாய் சைவமான கோலம் போல – நாடகம் ஒன்றை நடத்தி வருகின்றனர்.

காந்தியாருக்கு விழா – காந்தியாரை சுட்டுக் கொன்ற வழக்கில் சிக்கிய பிறகு, பிறழ்சாட்சி, மற்ற சில காணாமற்போன ஆவணங்கள் போன்றவை யாலோ, வேறு எப்படியோ விடுதலை பெற்ற, பிரிட்டிஷ் அரசிடம், பலமுறை மன்னிப்புக் கடிதம் எழுதி, வெளியே வந்த ‘‘வீர” சவார்க்கருக்கு ‘பாரத ரத்னா’ விருது அறிவிப்பு, இப்படி பலவிதமான வித்தைகள் மேல் வித்தைகள்.

ஆட்டைக் கடித்து மாட்டைக் கடித்து கடைசியில் மனிதனைக் கடித்த கதைபோல இப்பொழுது சங் பரிவார்க் கும்பல் உலக தத்துவ ஞானியான திருவள்ளுவரையே காவிக்குள் கொண்டு வர முயற்சிக்கின்றன.

தமிழ்நாட்டை வளைத்திட இப்பொழுது ஒரு புதிய யுக்திதான் திருவள்ளுவரை காவிமயமாக்குவதாகும். திருக்குறளிலிருந்து கடவுள் வாழ்த்து என்பதை எடுத்துக் கூறி, தி.க.வுக்கும், தி.மு.க.வுக்கும் சவால் விடுகிறார்கள்.

பி.ஜே.பி.யின் சமூக வலைதளத்திலும்….

பி.ஜே.பி.யின் சமூக வலைதளத்தில் திருவள்ளு வருக்கு காவி உடை அணிவித்து, நெற்றியில் பட்டை யும் போட்டு, உருத்திராட்சத்தையும் அணிவித்து – திருவள்ளுவரை இதற்குமேல் எந்த அளவும் கொச்சைப்படுத்த முடியாது என்னும் அளவுக்குத் தங்களின் பார்ப்பனீய மோசடிக் குணத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிவிட்டனர்.

கவுதமப் புத்தரையே மகாவிஷ்ணுவின் அவதாரம் ஆக்கியவர்கள்!

கவுதமப் புத்தரையே மகாவிஷ்ணுவின் அவதாரம் என்று சொன்னவர்கள் அல்லவா!

ஒன்றை ஒழிக்க முடியாவிட்டால், ஆலிங்கனம் செய்து அழிப்பது, ஊடுருவுவது, திரிபுவாதம் செய் வது என்பதெல்லாம் பார்ப்பனீயத்திற்கே உரித்தான ‘கல்யாண திருக்குணங்களாகும்.’

மழித்தலும், நீட்டலும் வேண்டாம் என்று சொன்ன திருவள்ளுவரையே இந்துத்துவா சாயம் தீட்டி தங்களின் அற்பத்தனத்தை வெளிப்படுத்திவிட்டனர்.

‘‘அகர முதல எழுத்தெல்லாம்” எனும் குறளுக்கு அவாள் கூறும் விளக்கம்!

அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி

பகவன் முதற்றே உலகு

என்ற குறளுக்கு பி.ஜே.பி. கூறும் விளக்கம் என்ன தெரியுமா?

எழுத்துக்கள் எல்லாம் அகரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கின்றன. அதுபோல, உலகம் கடவுளை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கிறது என்று வியாக்கியானம் செய்துள்ளது பி.ஜே.பி.

குறளில் கடவுள், மதம், கோவில், ஜாதி, ஆத்மா என்ற சொற்கள் உண்டா?

அட ‘பிரகஸ்பதிகளே!’ திருக்குறளில் ‘கடவுள், மதம், ஜாதி, கோவில், ஆத்மா’ என்ற சொற்களே கிடையாது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

இந்த சொற்கள் எல்லாம் திருவள்ளுவருக்குத் தெரியாது – அதனால்தான் கையாளவில்லை என்று சொல்லப் போகிறீர்களா?

உண்மை என்ன வென்றால், இவற்றையெல்லாம் புறந்தள்ளி – ஆரியத்தின் – பிறப்பில் பேதம் விளைவிக்கும் வருணாசிரமத்தின் ஆணிவேரை வெட்டி வீழ்த்தும் வகையில் ‘‘பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்” என்று கூறி ஆரியத்தின் பிடரியில் பெருந்தாக்குதலைத் தொடுத்தவர் திருவள்ளுவர்.

10 குறட்பாக்களுக்கு தலைமைத்துவ பண்பு நலன்கள் வகைகளே தவிர, பக்திக்கானது அல்ல என்று ஆராய்ச்சியோடு கூறியதை,

புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன், இராவண காவியப் புகழ் புலவர் குழந்தை, நாவலர் இரா.நெடுஞ்செழியன் போன்றோரின் திருக்குறள் விளக்கவுரையிலே குறிப்பிட்டுள்ளார்களே!

வ.உ.சி. எழுதிய திருக்குறள் உரையில் கடவுள் வாழ்த்தே திருவள்ளுவர் எழுதியதில்லை; இடைச் செருகல் என்றே கடவுள் நம்பிக்கையாளரான (கப்பலோட்டிய தமிழன் வ.உ.சி.) எழுதியுள்ளாரே!

ஆரிய எதிர்ப்பு நூலே திருக்குறள்

திருக்குறள் என்பது அய்யப்பாட்டுக்கு சற்றும் இடமில்லாத ஆரியத்துக்கு எதிரான கோட்பாடுகளைக் கொண்ட சமூக சமத்துவ நூலாகும். அறம் பொருள், இன்பம்பற்றி எழுதிய திருவள்ளுவர் வீடுபற்றி எழுதாததிலிருந்தே அவரின் உள்ளம் எந்த உள்ளம் என்பது வெளிப்படை.

தமக்கு எதிரான கருத்தினைக் கூறும் வள்ளுவரை அவமானப்படுத்துவது என்பது ஒன்று – இன்னொரு வகையில் உட்கிரகித்து அழிப்பது என்பது இவர்களின் தந்திரமாகும்.

.வே.சு. அய்யர் என்ன எழுதினார்?

‘சேரன்மாதேவி’ புகழ் வ.வே.சு. அய்யர் திருக்குறளின் முதல் குறளான

அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி

பகவன் முதற்றே உலகு

என்பதற்கு எழுதிய விளக்கம் என்ன தெரியுமா?

‘‘திருவள்ளுவரின் தந்தையார் பகவன் என்ற பார்ப்பனராவார். இவரது தாயார் ஆதி என்ற பறைச்சி. ஆதியை இன்னொரு பார்ப்பனர் அழைத்து வந்து பகவனுக்கு மணமுடித்து வைத்தார்” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

(The Kural or The Maxims of Thiruvalluvar 1916).

மறைந்த காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் சந்திரசேக ரேந்திர சரஸ்வதி என்பவர் ஆண்டாளின் ‘தீக்குறளை சென்றோதோம்’ என்ற வரிக்கு ‘‘தீய திருக்குறளை ஓதமாட்டோம்” என்று சொன்னாரே!

நாகசாமிகளின் விஷமம்!

மனுதர்மத்தின் சாரம் திருக்குறள் என்று அண் மையில் நாகசாமி என்ற பார்ப்பனர் ஆங்கிலத்தில் நூல் ஒன்றை வெளியிட்டபோது, அதனைக் கண்டித் தும், மறுத்தும் சென்னை பெரியார் திடலில் சிறப்புக் கூட்டம் ஒன்றை நடத்தினோமே! (7.11.2018).

பயிர்த் தொழிலைப் பாவத் தொழில் என்று சொன்ன மனுதர்மம் எங்கே? (அத்தியாயம் 10, சுலோகம் 84).

உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார் என்று சொன்ன திருவள்ளுவர் எங்கே?

தாய்லாந்தில் திருக்குறள் பெருமை பேசும் பிரதமர்

இந்த இலட்சணத்தில் தாய்லாந்து மொழியில் மொழி பெயர்க்கப்பட்ட திருக்குறள் நூலை இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி வெளியிட்டு, திருக் குறளைப்பற்றிப் புகழ்ந்து தள்ளியுள்ளார்.

இரட்டை வேடமும், ஊடுருவி அழிக்கும் தந்திரமும் இந்த சங் பரிவார்களுக்குக் கைவந்த கலையே!

ஆனாலும், தமிழ்நாடு ஏமாந்துவிடாது – வேட்டிக் கட்டினாலும், வீதியிலே சிரசாசனம் போட்டாலும் இந்தப் பெரியார் பூமி ஒருபோதும் ஏமாந்துவிடாது. முன்பு ஒரு எம்.பி.யைக் கொண்டு வந்து முன் னோட்டம் விட்டு மூக்கறுபட்ட பிறகுமா இப்படிப்பட்ட ஏமாற்று யுக்திகள்?

திருவள்ளுவர்மீது சாணி வீச்சு!

இந்த செய்திகள் வெளிவந்து கொண்டிருக்கும் இதே காலகட்டத்தில், தஞ்சை பிள்ளையார்ப்பட்டியில் உள்ள திருவள்ளுவர் சிலையின்மீது குறிப்பாக முகத்தில் சாணியை வீசியுள்ளனர் என்று செய்தி வெளிவந்துள்ளது.

சங் பரிவார் முகத்திரையைக் கிழிக்க இதுவே சரியான சந்தர்ப்பம்

பாரதீய ஜனதா, சங் பரிவார் என்பது தமிழுக்கும், தமிழர்களுக்கும், தமிழ்ப் பண்பாட்டுக்கும் எதிரானது என்று திராவிடர் கழகம் தொடர்ந்து கூறி வந் திருக்கிறது – வருகிறது. இவையெல்லாம் நூற்றுக்கு நூறு உண்மை – உண்மையிலும் உண்மை என்பதை கண்கூடாகத் தெரிந்துகொள்வதற்கு இவற்றைவிட வேறு ஆதாரங்கள் தேவையா?

மதச்சார்பற்ற சக்திகளும், தமிழ் உணர்வாளர் களும் இந்த சந்தர்ப்பத்தை மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு பி.ஜே.பி. – சங் பரிவார்க் கூட்டத்தின் முகத்திரையைக் கிழித்தெறிய முன்வர வேண்டியது புத்திசாலித்தனமாகும்.

பி.ஜே.பி.யில் உள்ள தமிழர்களே, சிந்திப்பீர்!

பி.ஜே.பி. – சங்பரிவார்க்குள் இருக்கும் தமிழர் களே இதற்கு மேலும் இந்த அமைப்புகளில் இருப்பது குறித்து சிந்திப்பீர்களாக!

‘சமூக விரோதிகளுக்கு வேலைக் கொடுக்க முடியாது என எம்ஜிஆர் சொன்னார்: ஏஐடியுசி சங்கத் தலைவர் ஆர். பாளையம்

ஏஐடியுசி – பால்வள ஊழியர் சங்க துணைத்தலைவரான, ஆர்.பாளையம் ஆவின் நிறுவனம் பற்றியும்,தனது தொழிற்சங்க அனுபவம் பற்றியும் இந்த நேர்காணலில் பேசுகிறார் – பீட்டர் துரைராஜ்

கேள்வி : ஆவின் நிறுவனம் பற்றி சொல்லுங்களேன் ?

பதில் : சென்னை நகர மக்களுக்கு மலிவாகவும்,தரமாகவும் பாலை வழங்க வேண்டும் என்ற தேவை எழுந்தது. இதற்காக 1962 ல் மாநிலஅரசு ‘தமிழ்நாடு அரசு பால்பெருக்குத் துறை’ ஐ உருவாக்கியது.பாலை கொள்முதல் செய்து ,வீடு வீடாக விநியோகம் செய்தார்கள்.1972 ம் வருடம் திமுக அரசு பால்வளத்துறையை பால்வளக் கழகமாக (Dairy Development Corporation) மாற்றியது. நான் 9.9.1971 ல் பணிக்கு சேர்ந்தேன்.

கேள்வி: நீங்கள் 17 ஆண்டு காலம் வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்டு இருந்தீர்களே?

பதில் : மதுரை பால்வள தொழிலாளர்கள் 15 பேரை தமிழக அரசு வேலை நீக்கம் செய்தது. அவர்களை மீண்டும் வேலைக்கு எடுக்க வலியுறுத்தி ஒருநாள் அடையாள வேலைநிறுத்தம் 19.11.1980 அன்று செய்தோம்.பேச்சு வார்த்தை நடக்கவில்லை. வேலைநிறுத்தம் 16 நாட்கள் நீடித்தது. ஆகவே 1130 பேரை தமிழக அரசு வேலை நீக்கம் (டிஸ்மிஸ்) செய்தது.ஏற்கெனவே ‘உலகவங்கிக் கடன் வேண்டும் என்றால் வலுவான தொழிற் சங்கம் இருக்கக் கூடாது’ என்று அது நிபந்தனை விதித்து இருந்தது. அந்தச் சூழலில் தமிழக அரசும் இதைச் சாக்காக வைத்து, தொழிற்சங்கத்தை பலவீனப்படுத்த எங்களை வேலை நீக்கம் செய்தது. நாங்கள் 1.1.81 அன்று பேரணி நடத்தினோம்.அதில்110 பேர் கைதாகி 23 நாட்கள் சிறையில் இருந்தோம்.ஏற்கெனவே முன் எச்சரிக்கை நடவடிக்கைக்காக சி.கெ.மாதவனோடு (அவர்தான் சங்க தலைவர்) சேர்ந்து 16 பேர் சிறையில் இருந்தார்கள்.சிறையில் இரண்டு நாட்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்தோம்.

பின்பு முதலமைச்சரைச் சந்திக்க இராமாவரம் தோட்டத்திற்கு குசேலருடன் சென்றேன்.’சமூக விரோதிகளுக்கு வேலைக் கொடுக்க முடியாது’ என்று எம்ஜிஆர் சொல்லி விட்டார். அவையெல்லாம் மறக்கமுடியாத அனுபவங்கள்.

கேள்வி: நீங்கள் சுப்பராயன் தேர்தலில் நிற்க பாராளுமன்ற தேர்தலுக்கு காப்புத் தொகை செலுத்தினீர்களாமே !

பதில்: இப்போது மட்டுமல்ல; கடந்த முறை பாராளுமன்ற தேர்தலின் போதும் தோழர் சுப்பராயனுக்கு எங்கள் சங்கம் காப்புத் தொகை கட்டியது. எம்ஜிஆரினால் வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்ட பால்வளத் தொழிலாளர்களுக்கு மீண்டும் வேலை வழங்க கோரி எம்.அப்பாத்துரை, அழகிரிசாமி, ஜி.பழனிசாமி, ரகுமான்கான்(திமுக), முகமது இஸ்மாயில்(ஜனதா), இளைய பெருமாள்(காங்) போன்ற சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் குரல் கொடுத்தார்கள். தோழர். கே.சுப்பராயன் திமுக ஆட்சியின் போது சிறப்பு கவன ஈர்ப்பு தீர்மானம் 1987 ம் ஆண்டு கொடுத்தார். இதனால் வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்ட 1170 பேரில் 390 பேருக்கு 1989 ல் மீண்டும் வேலை கிடைத்தது. 1997 ல் மீண்டும் கவன ஈர்ப்பு தீர்மானம் கொண்டு வந்த விடுபட்ட மற்ற தொழிலாளர்களுக்கும் வேலை கிடைக்கச் செய்தார். சி.கெ.மாதவனுக்குப் பிறகு தோழர் மூர்த்தி எங்களுக்கு வழிகாட்டி வருகிறார். அப்போது (1981)மார்க்சிஸ்ட் கட்சியில் இருந்த வி.பி.சிந்தனோ,அதன் பிறகு அதே வில்லிவாக்கம் தொகுதியில் தேர்ந்து எடுக்கப்பட்ட டபுள்யூ.ஆர்.வரதராஜனோ எங்களுக்காக குரல் எழுப்பவில்லை.

கேள்வி : 17 வருடம் வாழ்க்கையை எப்படி ஓட்டினீர்கள் ?

பதில் : மீண்டும் வேலைக்காக அமைச்சர்கள், சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள்,அதிகாரிகளைச் சந்தித்தல்; தொழிலாளர் நீதிமன்றம், உயர்நீதிமன்ற வழக்குகள் என என்னுடைய பெரும் பகுதிநேரம் கழிந்தது. 1987 முதல் 1996 வரை இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பகுதி செயலாளராகவும் இருந்தேன். பால்பண்ணை தொழிலாளர்கள், நண்பர்கள் உதவி செய்தனர்.சி.கெ.மாதவன்தான் கூட்டுறவு துறை தொழிலாளர் சங்க தலைவராக இருந்தார்.அதில் இருந்த சீனு, வேணு, முத்தையா (டியுசிஎஸ்) போன்றவர்களை என்னால் மறக்கவே இயலாது. பல்லாவரம் ரவி அவ்வப்போது உதவி செய்வார். நான் மனச் சோர்வு அடையாமல் இருக்க இவர்கள் எல்லாம் முக்கியமான காரணமாகும்.ஒரு பிரச்சினை யில் காவல்துறை எங்கள் மீது 307 (கொலைமுயற்சி வழக்கு) போட்டுவிட்டது. இதற்காக குரோம்பேட்டையில் இருந்து, கட்சி வழக்கறிஞர் அங்குசாமி எழும்பூர் நீதிமன்றத்திற்கு வருவார்.சாட்சிகளாக வந்திருப்பவர்களுக்கு அவர் வடை,டீ வாங்கிக் பொடுப்பார். அதுவே 200 ரூபாய் வரும்.அவர் என் பையில் நூறு ரூபாய் வைத்து விட்டுச் செல்வார். ரவி சேகர் என்ற வழக்கறிஞர் நாங்கள் கொடுப்பதை வாங்கிக் கொண்டு எங்களுக்காக செஷன்ஸ் கோர்ட்டில் வாதாடினார்.

பால்வள ஊழியர் சங்க துணைத்தலைவரர் ஆர். பாளையம்

கேள்வி : பால் உற்பத்தியை பெருக்க ஏதும் ஆலோசனை சொல்லியிருக்கிறீர்களா ?

பதில் : ‘தமிழ்நாடு பால்வள அனைத்து ஊழியர் சங்கம்’ என்பது ஏஐடியுசி அமைப்பு.ஆவின் பாலை கலப்படம் செய்து வைத்தியநாதன் என்பவர் சிறைக்கு சென்றார் என்பது உங்களுக்கு தெரியும். இவர் ஆவின் நிறுவனத்தில் மீண்டும் காண்டிராக்ட் எடுக்க முயற்சி செய்து வருகிறார்.ஆளுங்கட்சி பிரமுகர்களும் இவருக்கு ஆதரவு தருகிறார்கள்.இவருக்கு காண்டிராக்ட் மீண்டும் தரக்கூடாது என்று தோழர்.மூர்த்தி கடிதம் எழுதி யுள்ளார்.

இந்தியாவிலேயே பொதுமக்கள் மாதந்தோறும் முன்கூட்டியே பணம் கட்டி,அட்டை வாங்கி பாலை தினந்தோறும் பெற்றுக் கொள்வது தமிழ்நாட்டில் மட்டும்தான் நடைபெறுகிறது. அந்த அளவுக்கு ஆவின் நிறுவனம் சாதாரண மக்களின் நல்ல பேரை சம்பாரித்து உள்ளது. அதற்கு ஏற்றபடி ஆவின் நிறுவனம் நடந்து கொள்ள வேண்டும்.12.75 இலட்சம் பால் தினமும் விற்பனை ஆகிறது. அதில் 7.5 இலட்சம் வாடிக்கையாளர்கள் பால் அட்டை முன்கூட்டியே வாங்கி விடுகின்றனர். மீதி விற்பனை முகவர் மூலமாக நடைபெறுகிறது.

கேள்வி : தனியார் பால் விற்பனையும் அதிக அளவில் நடைபெறுகிறதே ?

பதில்: ஆவின் நிறுவனம் தரும் கமிஷனை விட அதிகமான கமிஷனை தனியார் பால் நிறுவனங்கள் தருகின்றன. எனவே, தனியார் பாலை விற்பதில் கடைக்காரர்கள் ஆர்வம் காட்டுகின்றனர்.மத்திய சர்க்கார் ஏற்கெனவே 10,000 லிட்டர் வரை விற்பனை செய்யத்தான் தனியார் பால் நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி அளித்து இருந்தது. அதை ஒரு இலட்சம் லிட்டர் வரை விற்பனை செய்ய அனுமதி அளித்துவிட்டார்கள். பாலை இறக்குமதி செய்ய போடும் வரி குறைவு.ஆனால் இந்தியாவிலிருந்து ஏற்றுமதி செய்ய அதிகம் வரி செலுத்த வேண்டும். இப்போது மலேசியா,சிங்கப்பூர், ஹாங்காங் போன்ற நாடுகளுக்கு ஆவின் நிறுவனம் பாலை ஏற்றுமதி செய்கிறது. இதற்கான வரி அதிகம் என்றால் இயல்பாகவே பால் உற்பத்தி குறையத்தானே செய்யும்.டில்லியிலும் ஆவின் விற்பனை தொடங்கப்பட்டுள்ளது. இப்போது ஆவின் நிறுவனத்தின் மேலாண்மை இயக்குநராக இருக்கும் காமராஜ் என்பவர் ஆவின் விற்பனையை அதிகரிக்கச் செய்யும் முயற்சியில் ஆர்வமாக செயல்படுகிறார். தரமற்ற தனியார் பால் நிறுவனங்கள் மீது தமிழக அரசின் சுகாதாரத்துறை கறாறான நடவடிக்கை எடுப்பதில்லை. அப்படி எடுத்தால் தரமற்ற தனியார் பால் விற்பனை என்பது குறையும்.பால்வளத்துறை அமைச்சர் இராஜேந்திர பாலாஜியை பாராட்ட வேண்டும். அவர்தான் முதலில் தனியார் பால் நிறுவனங்கள் தரமற்ற பாலை உற்பத்தி செய்கின்றன என்பதை பகிரங்கமாக அறிவித்த அமைச்சர்.

கேள்வி: ஆவின் நிறுவனம் இலாபத்தோடு இயங்கி வருகிறதா ?

பதில் : “பால் என்றால் ஆவின் – கலப்படம் இல்லாதது ” என்று நாங்கள்தான், சங்க மலரில் முதலில் எழுதினோம். அந்த வசனத்தைதான் இன்று ஆவின் நிறுவனம் மக்கள் மத்தியில் கொண்டு சென்று இருக்கிறது.ஆவின் நிறுவனத்தால் பொதுமக்கள் மட்டும் இல்லாமல் விவசாயிகளும் பலன் பெற்று வருகிறார்கள்.ஓய்வுபெற்ற தொழிலாளர்களுக்கு இலவசமாக பால் தரும் திட்டத்தை காமராஜ் (அய்ஏ.எஸ்) மேலாண்மை இயக்குனராக இருக்கும்போது அமலாக்கினார். சுனில்பாலிவால் ஓய்வு ஊதிய திட்டத்தை கொண்டுவந்தார்.

ஆவின் நிறுவனம் பால் மட்டுமின்றி நெய்,பால்கோவா,நறுமணப் பால்,மைசூர் பாகு,குலாப் ஜாமுன்,பால்பவுடர், வெண்ணெய், பன்னீர் போன்ற உப பொருட்களையும் விற்பனை வருகிறது.மருத்துவ மனைகள்,பேருந்து நிலையங்களில் ஆவின் பாலகம் வைக்க அனுமதி அளித்தால் விற்பனை பெருகும். கோயம்புத்தூர் இரயில் நிலையத்தில் இருந்த ஆவின் பாலகம் அகற்றப்பட்டு இப்போது தனியார் நிறுவனம் கடை வைத்துள்ளது. சுங்கச்சாவடிகளில் ஆவின் பாலகம் வைக்க அனுமதி அளித்தார்கள். அதோடு அங்குள்ள கழிப்பறைகளையும் பராமரிக்க வேண்டும் என்று நிபந்தனை விதித்தார்கள். அதனால் ஆவின் பாலகம் அமைக்க முடியவில்லை.

ஆவின் நிறுவனத்தில் நிகழும் சேதாரம், திருட்டு இவற்றை குறைக்க உறுதியான நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். தில்லியில் உள்ள ‘மதர் டைரி’ நிறுவனத்தில் பணியாற்றும் மேலாண்மை இயக்குனர், பொது மேலாளர் ஆகிய இரண்டு பேருக்கு மட்டுமே கார் வசதி உண்டு.ஆனால் இங்கு பல அதிகாரிகளுக்கு ஆவின் நிறுவனம் கார் வசதி செய்துள்ள து.கண்காணிப்பு அதிகாரியாக ஒரு உயந்த பதவியில் இருக்கும் காவல்துறை அதிகாரி இருக்கிறார். அவருடைய ஓட்டுநர், உதவியாளர் என இவர்களுக்கு ஆகும் செலவை ஆவின் செய்கிறது. பல தேவையற்ற பதவிகள் தலைமை அலுவலகத்தில் (பொறியியல், திட்டம், கால்நடை சார்ந்த உயர் பதவிகள்) உள்ளன. இவையெல்லாம் ஆவின் இலாபத்தை விழுங்குகின்றன.

மாதவரம்,மதுரை,ஈரோடு என மூன்று இடங்களில் தீவனப் பிரிவு இயங்கி வந்தது.இதனால் விவசாயிகளுக்கு குறைந்த விலையில் தீவனம் கிடைத்து வந்தது. தீவனத்தை விற்பனை செய்ய சந்தை இருக்கிறது. அதற்கான தொகையை பாலின் விலையில் இருந்தே கழித்துக் கொள்ளலாம். இந்த தீவனப் பிரிவை மீண்டும் இயக்க வேண்டும்.

குழந்தைகள்,முதியோருக்கு என கொழுப்பு நீக்கிய பாலை ஆவின் வழங்குகிறது. இவையெல்லாம் நன்மை பயக்கும் செயல்களாகும்.

கேள்வி: இப்போது அரசாங்கம் பாலின் விலையை லிட்டருக்கு ஆறு ரூபாய் கூட்டியிருக்கிறது.இதைக் குறைக்க ஏதும் ஆலோசனை கூறுகிறீர்களா ?

பதில்: ஆவின் நிறுவனம் தேவையற்ற நிர்வாகச் செலவுகளையும்,தேவையற்ற பதவிகளையும், சேதாரத்தையும்(wastage) குறைத்தாலே பால் விலையை உயர்த்த வேண்டியதில்லை. ஆவின் நிறுவனம் நடத்திவந்த தீவனப் பிரிவு நல்ல இலாபத்தோடு இயங்கி வந்தது. தனியார் தீவன உற்பத்தியாளர்கள் தலையீட்டின் பேரில், அதை பால்வளத்துறை மூடிவிட்டது.இதனால் மிக மலிவான விலைக்கு விவசாயிகளுக்கு தீவனம் கிடைத்து வந்தது நின்று விட்டது. அதனால்தான் அவர்கள் கொள்முதல் விலையை அதிகம் கேட்கிறார்கள். இதனை மீண்டும் இயக்கினால் விவசாயிகளும் பலன் பெறுவர். அல்லது அரசு மானியம் வழங்க வேண்டும்.

கேள்வி: சிறப்பாக செயல்பட்ட பால்வளத்துறை அமைச்சர் என்றால் யாரைச் சொல்லுவீர்கள் ?

பதில்: கண்ணப்பன், ப.உ.சண்முகம், குழந்தைவேலு, கே.ஏ.கிருஷ்ணசாமி, வி.வி.சாமிநாதன், மதிவாணன், சுந்தரம், கே.என்.நேரு,ராஜா முகமது என பலர் இருந்திருக்கின்றனர். அவர்களில் எனக்கு பிடித்த அமைச்சர் இராஜா முகமது. அவர் 1979, 80 களில் அமைச்சராக இருந்தார். 700 தொழிலாளர்கள் அவர் அமைச்சராக இருந்தபோதுதான் நிரந்தரப்படுத்தப்பட்டார்கள். இது ஒரு பெரிய சாதனை. அதிகாரிகளுக்கு உத்தரவு போடுவார். அவர்கள் சொல்லுவதை அப்படியே கேட்க மாட்டார்.

கேள்வி: நீங்கள் எப்போதுமே சிவப்புத் துண்டோடு இருக்கிறீர்களே !

பதில்: என் அப்பா சென்னைத் துறைமுகத் தொழிலாளி. அய்யங்கார் சங்கம் என்று சொல்லப்பட்ட ஏஐடியுசி சங்கத்தில் இருந்தவர்.
சி.கெ.மாதவன் நான்காம் வகுப்புதான் படித்தவர். அவரை ஒரு ‘தொழிற்சங்க பல்கலைக்கழகம்’ என்று சொல்ல வேண்டும். அவர் 1976 ம் ஆண்டு மார்க்சிஸ்ட் கட்சியிலிருந்து விலகி ‘உழைக்கும் மக்கள் மாமன்றம்’ வைத்திருந்தார். நான் 1976 ஆம் வருடத்தில் இருந்து அவர் 1992 ஆம் ஆண்டு இறக்கும் வரை சி.கெ.எம்- மோடு இருந்தேன். அவரோடு சேர்ந்து நாங்கள் 35 பேர் 1984 ல் மாதவரம் பால்பண்ணை பேருந்து நிலையத்தில் நடந்த பொதுக் கூட்டத்தில் தோழர். தா.பாண்டியன் முன்னிலையில் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் இணைத்துக் கொண்டோம். அன்று முதல் இந்த சிவப்பு துண்டை அணிந்து வருகிறேன். இதுதான் எனது அடையாளம். எனக்கு பெருமிதமாகவும் இருக்கிறது.

இஸ்ரோவின் உள்ளே என்ன தான் நடந்துகொண்டிருக்கிறது?

திடீரென லட்சக்கணக்கான மக்கள் மனத்தில் இஸ்ரோ மேல் அன்பு பொங்கி வழிகிறது. இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகளைச் சந்தித்து முதுகில் தட்டிக்கொடுக்கும் மோதியைப் பார்த்து மக்கள் நெகிழ்ந்துபோகிறார்கள்

உணர்ச்சிகளைக் கிளறச்செய்து அதன் மூலம் லாபமடையும் நோக்கில் ஆளும் கட்சி செய்யும் நாடகீயங்களைப் பார்க்கும் போது இது ஒரு well planned meeting என்பது தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

நாலாப்புறமும் கேமராக்கள் தமது பணியைச் செவ்வனே செய்துகொண்டிருந்தன.

ஹிட்லரின் அமைச்சராக இருந்த கோயபல்ஸ் ஒரு சந்தேகத்தை, ஒரு பொய்யை அது உண்மையாகும்வரை சொல்லிக்கொண்டே இருக்கவேண்டும் என்றும் பிறகு அந்தப் பொய் உண்மையென்று எல்லாராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் என்றும் தெள்ளத்தெளிவாக உணர்ந்து சொல்லியிருக்கிறார். இதை எப்போது இந்த நாடு உணர்ந்துகொள்ளும் என்பதுதான் தெரியவில்லை. வானொலியும், செய்தித்தாளும் மட்டுமே ஊடகங்களாக இருந்த ஹிட்லர் காலத்திலும், பல்வேறு செய்தி ஊடகங்கள் பெருகிவிட்ட இந்தக் காலத்திலும் கோயபல்ஸின் கூற்று உண்மையாகவே இருக்கிறது. அதன் தீவிரத்தன்மை இக்காலத்தில் அழிவு சக்தியாக மாறிவிட்டது

இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகளோடு மானசீகமாக கை கோர்த்து இன்று எல்லோரும் நிற்கிறார்கள். ஆனால் கொஞ்ச நாளுக்கு முன் அவர்களின் ஊதியம் குறைக்கப்பட்டபோது யாரும் அவர்களோடு இருக்கவில்லை.

மோதி அரசு சந்த்ரயான் – 2 ஏவுவதற்கு கொஞ்சம் முன் இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகளின் ஊதியம் குறைக்கப்பட்டது. இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகளின் சங்கமான ஸ்பேஸ் இஞ்சினியர்ஸ் அசோசியேசன் இஸ்ரோ சேர்மன் டாக்டர் கே சிவன் அவர்களுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதி ஒரு கோரிக்கை வைத்தது. இஸ்ரோ விஞ்ஞானிகளின் ஊதியத்தைக் குறைத்திருக்கும் மத்திய அரசின் ஆணைகளை ரத்து செய்து உதவுங்கள் என அவரிடம் வேண்டிக்கொண்டது. ஏனெனில் விஞ்ஞானிகளுக்கு இந்த ஊதியத்தைத் தவிர சம்பாதிக்க வேறு எந்த வழியுமில்லை என்று விளக்கிச்சொன்னது .

ஆனால், யாரும் எதுவும் பேசவில்லை. சென்ற ஆண்டு அரசு இஸ்ரோவை தனியார் மயமாக்குவதற்கு முயன்றபோது யாரும் எதுவும் பேசவில்லை.

சென்ற ஆண்டு வரலாற்றில் முதல் முறையாக இஸ்ரோ இரண்டு தனியார் கம்பெனிகள் மற்றும் ஒரு பொதுத்துறை அமைப்புடன் இணைந்து 27 செயற்கைக்கோள்கள் உருவாக்க ஒப்பந்தம் செய்தது. கடந்த மூன்று பத்தாண்டுகளில் இஸ்ரோவுக்குக் கிடைத்த முதல் வாய்ப்பு இது. நேவிகெசன் சேட்டிலைட் தயாரிக்கக் கிடைத்த அந்த வாய்ப்பை தனியார் துறைக்குக் கொடுத்துவிட்டது.

தனியார் துறைக்கு இப்படியாக 27 செயற்கைகோள்கள் உருவாக்கும் பணியை ஒப்படைத்ததால் இஸ்ரோவின் செயற்கைக்கோள் தயாரிக்கும் அஹமதாபாத் கிளையின் ஸ்பேஸ் அப்ளிகேசன் செண்டரின் இயக்குநர் டாக்டர் தபன் மிஸ்ரா மிகவும் கோபமடைந்தார்.

சிவன் அவர்களுக்குப் பிறகு தபன் மிஸ்ரா இஸ்ரோவின் அடுத்த தலைவராகும் வாய்ப்பு ஏறக்குறைய முடிவான நிலையில் அவர் தனியார்மயமாவதை எதிர்த்த காரணத்தால் பதவியிறக்கம் செய்யப்பட்டு இஸ்ரோவின் ஆலோசகராக மட்டும் நியமிக்கப்பட்டார்.

இஸ்ரோவின் சேர்மன் கே. சிவன் அவர்கள்,

“தபன் மிஸ்ரா எல்லா பொறுப்புகளிலிருந்தும் விடுவிக்கப்படுகிறார். அவர் இஸ்ரோவின் முதன்மை அலுவலகத்தில் ஆலோசகராக நியமிக்கப்படுகிறார். அவர் சேர்மன் க்கு தகவல்களை(ரிப்போர்ட்) தர வேண்டும்” என ஒரு ஆணை பிறப்பிக்கிறார்

அப்போது தபன் மிஸ்ரா போன்ற சிறந்த விஞ்ஞானிக்கும் சிவனுக்கும் இருந்த கருத்து வேறுபாடு கலையப்பட்டதாக அப்போது செய்திகள் எழுந்தன.

கே.சிவன் மேல் ஐயாவுக்கு அவ்வளவு இரக்கம் பொங்கி வழிந்தது ஏன் என்பது இப்போது நீங்கள் புரிந்துகொண்டிருப்பீர்கள். யாருடைய கையசைவில் இந்த உயர் பதவிக்கு அவர் வந்தார் என்பதும் புரிந்திருக்கும்.

தபன் மிஸ்ராவை இவ்விதம் பதவியிறக்கம் செய்தது தொடர்பாக நாட்டின் பல அறிவியல் துறை சார் விஞ்ஞானிகளும் குடியரசு தலைவர் ராம்நாத் கோவிந்த் அவர்களுக்கு கடிதம் எழுதி இந்தப் பிரச்சினையில் தலையிட வேண்டுமென கோரிக்கை வைத்தனர். ஆனால், எதுவும் நடக்கவில்லை.

இந்த செயற்கைக்கோள்களைத் தயாரிக்க தேர்வு செய்யப்பட்ட ஆல்ஃபா டிசைன் கம்பெனியானது பனாமா பேபர்ஸில் இணைந்ததாகும். இந்தக் கம்பெனியானது பாதுகாப்பு உபகரணங்களை முழுமையாக்கித் தரும் கம்பெனியாகும்.

அதானி சமூகத்துடன் இந்தக் கம்பெனிக்கு நெருக்கமான உறவு இருக்கிறது என்றும் சொல்லப்படுகிறது. ஆல்ஃபா டிசைன் டெக்னாலாஜிஸ், டிபெண்ஸ் ஃபார்ம் எலக்ட்ரானிக்கின் முக்கியமான இந்திய கூட்டாளியுமாகும். அதன் பெயரானது இந்தியாவில் கமிசன் வழங்கியது தொடர்பான பனாமா பேப்பர்சில் முத்ன்மையாக வந்திருக்கிறது.

கடந்த இரண்டு மூன்று ஆண்டுகளாக இஸ்ரோவுக்குள் இவையெல்லாம் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. இந்த விசயங்கள் ஊடகங்களின் குரலாக வெளிப்படுத்தவும், அனைத்து விசயங்களையும் உங்கள் முன்னால் வைக்கும் துணிவும் ஊடகங்களுக்கு இருக்கிறது. ஆனால், அவை உங்களுக்கு ஆளுங்கட்சியின் ஏஜெண்டுகளை மட்டுமே படம்பிடித்துக்காட்டுகின்றன. நீங்கள் உங்கள் கண்களையும் காதுகளையும் திறந்து வைக்கவில்லையென்றால் அவை உங்களை முட்டாளாகவே வைத்திருக்கும்

கிரிஸ் மாள்வியா
தமிழாக்கம்: Naanarkaadan Sara

சம்ஸ்கிருதத்தை அறிவியல் மொழியாக்க பாஜக அரசாங்கம் ஆராய்ச்சி: ஐஐடிகளுக்கு உத்தரவு!

சந்திரமோகன்

மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டுத்துறை அமைச்சர் ரமேஷ் போக்கிரியால், இந்திரா காந்தி தேசிய திறந்த பல்கலைக்கழத்தில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சியில், நேற்று கலந்துகொண்டு பேசினார். அப்போது, புகழ்பெற்ற ஐஐடி மற்றும் என்ஐடி IIT & NIT கல்வி நிறுவனங்களின் இயக்குநர்கள் மற்றும் தலைவரிடம் ஒரு முக்கிய ஆராய்ச்சியை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியுள்ளார்.

அதில், “1) சம்ஸ்கிருதம் விஞ்ஞான அறிவியல் மொழி எனவும்,

2) கணினியில் உபயோகப்படுத்த சிறந்த மொழி எனவும் நிரூபிக்க ஆராய்ச்சி மேற்கொள்ளவும்,

3) எதிர்காலத்தில் பேசும் கணினிகள் என்று வந்தால், அதற்கு சம்ஸ்கிருத மொழி மட்டுமே சாத்தியமாகும் என்பதை உறுதி செய்யவும் கோரியுள்ளார்.

மேலும் பேசிய அவர், ‘சம்ஸ்கிருதம் அறிவியல் மொழி என்பதை அமெரிக்க அறிவியல் ஆராய்ச்சி நிறுவனமான நாசா NASA ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது. ஏனென்றால், அதன் எழுத்து வடிவமும், பேச்சு வடிவமும் நன்றாக ஒத்துப்போகிறது. நாசாவே அதை ஒத்துக்கொண்டுள்ள போது, இந்தியாவில் அதனை கொண்டு வர என்ன பிரச்னை இருக்கப் போகிறது? அனைத்துக் கோள்களில் உள்ள மொழிகளுக்கும் தலையாய மொழி சம்ஸ்கிருதம் மட்டுமே!” என்ற பேராசையை தெரிவித்துள்ளார்.

வேதங்கள் மற்றும் புராணங்கள் சம்ஸ்கிருத மொழியிலே எழுதப்பட்டுள்ளன. எனவே, சம்ஸ்கிருதத்தை விட பழமையான மொழி ஏதேனும் இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. அவ்வாறு இருந்தால் எனக்கு தெரியப்படுத்துங்கள்’ என்றும் அதிரடியாக பேசியுள்ளார்.

IIT & NIT போன்ற உயர் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களுக்கு இதுதான் வேலையா ? என்ற கேள்விக்கு அப்பால்… பாஜக அமைச்சர் முன்வைத்த இக் கருத்துக்கள் சரியானதா எனப் பரிசீலினை செய்வோம்!

தெரிந்து கொள்ளுங்கள், ரமேஷ் போக்கிரியால் :-

“சம்ஸ்கிருத மொழியை விட பழமையான மொழி இருந்தால் தெரியப்படுத்துங்கள் !” எனக் கேட்டுள்ளீர்கள்.

1) இந்தியாவில் தொன்மையாக எழுத்து வரிவடிவங்கள் கொண்ட 18 மொழிகள் நிலவியது ; அவற்றில் சமஸ்கிருதம் இல்லை. பழந்தமிழ் மொழியான திராவிடி / தமிழி மற்றும் பிராகிருதம் தான் தொன்மையான சிறப்புமிகு மொழிகளாக திகழ்ந்திருந்தன.

2)வேதப் பாடல்களை மட்டுமே பாடும் வளர்ச்சியுறாத மொழியாக இருந்த வேத மொழி என்பது வேறு; செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட சமஸ்கிருதம் என்பது வேறு மொழியாகும்.

சமஸ்கிருதத்தின் முன்மொழியாக வேதமொழியை சொல்ல முயற்சிப்பது அடிப்படையில் தவறானதாகும்.

உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில், இதுவரை கண்டறியப்பட்ட சுமார் 1500 தொன்மையான கல்வெட்டுகளில் வேதமொழியும் இல்லை ; சமஸ்கிருதமும் இல்லை. கிபி 2 ம் நூற்றாண்டு வரை, பெஷாவரில் துவங்கி தமிழ்நாடு வரை எங்குமே சமஸ்கிருத கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிக்கப் படவில்லை. சமஸ்கிருத மொழி இலக்கியங்களை பரவலாக கிபி. 2 ம் நூற்றாண்டிலிருந்து தான் அறிய முடிகிறது.

3) இந்தியாவில், 19 ம் நூற்றாண்டில் வெளியிடப்பட்ட மொழிகள் பட்டியலில், 179 மொழிகள், 544 பேச்சு மொழிகள் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளன. அவற்றில் சமஸ்கிருதம் இல்லை.

கர்நாடக மாநிலத்தில், சிமோகா மாவட்டத்தில், இரண்டு கிராமங்களில் மட்டும், புதுக்கோட்டையிலிருந்து குடிபெயர்ந்த சில பிராமண குடும்பங்கள் சமஸ்கிருதம் பேசுகின்றனர். அதுவும் கூட தமிழ் + கன்னடம் + சமஸ்கிருதம் கலந்த ஒருவகையான கலப்பு சமஸ்கிருதமே !

சமஸ்கிருதம் மக்கள் பேசாத, ஒரு செத்த மொழியாகும். பிராமணர்கள் மட்டுமே பாதுகாக்கும் மொழியாகும்.

4) அரசர்கள் / ஆட்சியாளர்கள் தான் சமஸ்கிருதம் வளர்த்தனர். கிமு 3 முதல் கிபி 1 வரையில், வட இந்தியாவில் உருவான மிகப்பெரிய சாம்ராஜ்யங்களில் பிராகிருதம்தான் ஆட்சி மொழியாக இருந்தது ; அதுவே மக்களின் பேச்சு மொழியாகவும் இருந்தது.

கிபி 1 – ம் நூற்றாண்டு வரையில், சமஸ்கிருதத்திற்கு வரி/எழுத்து வடிவம், இலக்கியம் இல்லை. சமஸ்கிருதம் மக்களிடம் இருந்து உருவாகவில்லை; செயற்கையாக பிராமணர்களால் உருவாக்கப்பட்ட இலக்கிய மொழியாகும்; பேச்சு மொழி இல்லை. அன்றைய சமூகப்பொருளாதார தேவைக்கு ஏற்ற நிலபிரபுத்துவ சக்திகளின், அரசர்களின் ’புனிதமான, பண்பாடு மிக்க, தூய்மையான ( ! )’ மொழியாக அறிவிக்கப்பட்டது. அடிப்படையில் அது பிராமணர் மொழியாகும்.

5) பிராமணர் ஏற்றமும் சமஸ்கிருத எழுச்சியும் :-

கிமு 5 மற்றும் 4 -ம் நூற்றாண்டுகள் புத்தர் மற்றும் மகாவீரர் காலகட்டம் ஆகும். கிமு 3 அசோகர் காலகட்டமாகும். பிராமணிய மதத்தை வீழ்த்தி பவுத்தம், சமணம் கோலோச்சிய காலகட்டம் ஆகும். பிராகிருதம் செல்வாக்கு பெற்று இருந்தது.

கிமு 2 முதல் கிபி 5 வரையில் மஹாயான பவுத்தம் சமஸ்கிருதத்தை ஏற்றது; சமணமும் தொடர்ந்தது. கிபி 2 ம் நூற்றாண்டில் இருந்து, பவுத்தம் மற்றும் சமண மதங்களில் பிராமணர்கள் கை ஓங்கியது. சாதீயம், சமஸ்கிருதம் அவற்றிலும் வளர்ந்தது. பவுத்த, சமண நூல்கள், இலக்கியங்கள் சமஸ்கிருதத்தில் உருவாக்கப்பட்டன. கிபி 4 ம் நூற்றாண்டில் இருந்து வட இந்திய ஆட்சியாளர்கள் மீது பிராமணர்கள் தான் செல்வாக்கு செலுத்தினர். சமஸ்கிருதம் போற்றி வளர்க்கப்பட்டது.

தென்னிந்தியாவில் சாதவாகனர் ஆட்சியில் பிராகிருதம்தான் செல்வாக்கு செலுத்தியது. பல்லவர் ஆட்சிக் காலத்தில் தான் சமஸ்கிருதம் தமிழகத்தில் நுழைகிறது. சோழர்கள் ஆட்சியில், சாதீய- நிலவுடமை முறை உறுதிப்படுத்தப் பட்ட பிறகு, வழிபாடுகளில் சமஸ்கிருதம் முக்கிய இடத்தைப் பிடிக்கிறது.

மக்களின் பேச்சு மொழியாக இல்லாத சமஸ்கிருதம், ஒரு தேவ பாஷையாக நீண்ட காலம் நீடித்து நிற்பதற்கான காரணம், ஆட்சியாளர்கள் மீதான பிராமணர்களின் செல்வாக்கினால் ஏற்பட்டதாகும்.

இந்தியாவிலேயே தலையாய மொழியாக இல்லாத சமஸ்கிருதத்தை, அமைச்சர் அனைத்து கோள்களிலும் உள்ள மொழிகளுக்கும் தலையாய மொழி என்பது தவறானது மட்டுமல்ல! மக்கள் வாழாத கோள்களிலும் சமஸ்கிருதம் என்பது முட்டாள்தனமானது;
செத்த மொழிக்கு சந்தனம் பூசுவது ஏன்?

ஆர்எஸ்எஸ் நிகழ்ச்சிநிரலான, ஒரே தேசம் ஒரே மொழி; இந்தியை மக்கள் மத்தியில் திணிப்பது; பிராமணர் உருவாக்கிய சமஸ்கிருதத்தை ஆட்சி மொழியாக்குவது, இதை நாம் ஒருநாளும் அனுமதிக்கக்கூடாது.

சந்திரமோகன், அரசியல் செயல்பாட்டாளர்.

இந்துத்துவ பாசிசத்தின் “முன்னேறித் தாக்கும் போரும்” ஜனநாயக சக்திகளின் “நிலைபதிந்த போரும்” : அருண் நெடுஞ்செழியன்

அருண் நெடுஞ்செழியன்

அருண் நெடுஞ்செழியன்

போர்க்களத்தில், எதிரி பலவீனமாகிற சூழலில்,முன்னேறித் தாக்கி அழிக்கிற உக்தியும்(War of Movement),எதிரி பலமாக உள்ள சூழலில், பின்வாங்கிச் சென்று,தாக்குதலுக்கான தயாரிப்புகளை செய்துகொள்கிற நிலை பதிந்த போர்(War of Position) உத்தியும், போர்க்கள வெற்றி தோல்வியை தீர்மானிக்கின்ற இரு முக்கிய இராணுவ உக்திகளாகும்.

இந்த இராணுவ போர்க்கள உக்திகளை, அரசியல் சூழலுக்கு பொருத்தி,இக்கருத்தாக்கத்தை வளர்ந்த்தெடுத்த கிராம்சியின் புரட்சிகர சிந்தனைகளை இந்துத்துவ பாசிசத்தின் காலத்தில் பகுப்பாய்வு செய்வது பொருத்தமானதாக தெரிகிறது.

1
அரசியல் களத்தில் “நிலைபதிந்த போர்” மற்றும் “முன்னேறித் தாக்கும் போர்” குறித்த சில நடைமுறை உதாரணங்களை முதலில் காண்போம்.

கிழக்கிந்திய கம்பெனியாக இந்தியாவிற்குள் நுழைந்து, பின் நாட்டையே முழு காலனியாக மாற்றிய இங்கிலாந்தின் காலனியாதிக்க வரலாற்றை எடுத்துக் கொள்வோம்.1757 ஆம் ஆண்டு முதலாக 1857 ஆம் ஆண்டு வரையிலும், இங்கிலாந்து ஆட்சியாளர்கள் இந்தியாவின் மீது முன்னேறித் தாக்கும் போரை மேற்கொண்டார்கள்.இதற்கடுத்த 90 ஆண்டுகளுக்கு பெரும்பாலும் தனது காலனியாதிக்கத்தை தக்க வைத்துக்கொள்ள, நிலை பதிந்த போர் உக்தியை கையாண்டார்கள்.1900 களின் தொடக்கத்தில் இருந்து 1940 கள் வரையிலும் இந்தியாவில் எழுந்த காலனியாதிக்க எதிர்ப்பு போராட்டங்கள், இங்கிலாந்து ஆட்சியாளர்களை நிலைபதிந்த போர் உக்திக்கு தள்ளியது.(இவ்வுதாரணம் மார்க்சிய அறிஞர் அய்ஜாஸ் அஹமதுடையது)

1940 களின் தொடக்கத்தில் ஏற்பட்ட உலகப் பொருளாதார மந்தப் போக்கு, இரண்டாம் உலகப் போரின் தொடக்க காலம் ஆகியவை இந்தியாவை மேலும் காலனியாதிக்க நாடாக நிர்வகிக்க முடியாத நெருக்கடி இங்கிலாந்திற்கு ஏற்பட்டது. இந்த சூழலில் தனது காலனியாதிக்க பிடியை தளர்த்திக் கொண்டு சமரசமாக இங்கிலாந்து பின்வாங்கியது. சமுதாய சக்திகளின் பரஸ்பர உறவில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தில் இருந்து இந்த அரசியல் மாற்றமும் ஏற்பட்டது தெளிவு.

ரஷ்யாவில் ஜார் ஆட்சியின் கொடுங்கோன்மைக்கு எதிராக லெனின் தலைமையிலான போல்ஷ்விக் கட்சியின் செயல்பாடுகள் தொடக்க காலத்தில் நிலைபதிந்த போர் உக்தியானதாக இருந்தது. புரட்சிகர தயாரிப்பு கட்டங்களில் பல்வேறு மார்க்சிய படிப்பு வட்டங்களின் மூலமாக மார்க்கிய தத்துவத்தை பயின்றது,பின்பு ரஷ்ய சமூக ஜனநாயகக் கட்சியை லெனின் நிறுவியது,ஜார் ஆட்சிக்கு எதிராக பிரச்சாரம் செய்தது என தொடர்ந்தது. அதன் பின்னரும் 1905 தொழிலாளர் எழுச்சியின் தோல்வியிலிருந்து 1911-12 வரையிலும் ஜார் ஆட்சியின் கையே ஓங்கி இருந்தது. இந்த காலகட்டத்தில் பாட்டாளி வர்க்க,விவசாய வர்க்க நேச அணியை ஜார் ஆட்சிக்கு எதிராக ஒன்று திரட்டுவதில் போல்ஷ்விக் கட்சி கவனம் செலுத்தியது. சமூகத்தின் அரசியல் உணர்வு மட்டுப்பட்டிருந்த சூழலில் டூமாவில் (ரஷ்யாவின் பாராளுமன்றம்) பங்கேற்கவும் செய்தது.

இந்தக் கட்டம் வரையிலும் முன்னேறித் தாக்கும் போரை மேற்கொள்வதற்கான தயாரிப்புகளை மேற்கொண்டிருந்த காலமாக கருதலாம். அதன் பிறகு, முதல் உலகப் போர் வெடித்தவுடன் நாட்டில் ஏற்பட்ட புரட்சிகர அலையானது போல்ஷ்விக் கட்சியின் நிலைபதிந்த போர் உக்தியை கைவிட வைத்தது. சோவியத் எனும் மாற்று அதிகார மையத்தை, ஜார் ஆட்சிக்கு எதிராக நிறுவி ரஷ்யாவின் ஆட்சி அதிகாரத்தை முன்னேறித் தாக்கும் போர் உக்தியின் மூலமாக போல்ஷ்விக் கட்சி கைப்பற்றியது வரலாறாகியது. (இது கிராம்சியின் உதாரணம்)

இத்தாலியில் 1917 ஆம் ஆண்டு முதலாக 1926 ஆண்டு வரையிலான காலகட்டங்களில் பாசிஸ்ட்கள் முன்னேறித் தாக்கும் போரை மேற்கொண்டார்கள். இந்த காலகட்டத்தில் பாசிஸ்ட்கள் டூரிங் தொழிலாளர்கள் எழுச்சியை வன்முறையால் ஒடுக்கினார்கள். பாராளுமன்றத்தை கைப்பற்றினார்கள், எதிர்க்கட்சிகள், தொழிற்சங்கங்கள், கம்யூனிஸ்ட்களை வேட்டையாடி எதிர் முகாமை நிர்மூலமாக்கினார்கள் அரச நிறுவனங்கள் அனைத்தையும் பாசிசமயமாக்கினர்கள். (இவ்வுதாரணம் மார்க்சிய அறிஞர் அய்ஜாஸ் அஹமதுடையது)

அந்தந்த வரலாற்றுக் கட்டத்தில் நிலவுகிற சமுதாய சக்திகளுக்கு இடையேயான பரஸ்பர உறவுகளை கணக்கில் கொண்டும், அன்றைய வரலாற்றுக் கட்டத்தின் நிலவுகிற அரசியல் பொருளாதார கட்டமைப்பு நிலைமைகளைக் கவனத்தில் கொண்டும் முதலாளித்துவ சக்திகள் ஆனாலும் சரி பாசிச சக்திகள் ஆனாலும் சரி புரட்சிகர சக்திகள் ஆனாலும் சரி, ஆட்சி அதிகாரத்தை முன்னேறித் தாக்கி கைப்பற்றுவதா அல்லது தயாரிப்பு செய்துகொள்கிற,தற்காலிக சமரசம் செய்துகொள்ளுகிற நிலை பதிந்த போரை மேற்கொள்வதா என்பதை திட்டமிடுகின்றன, செயல்படுகின்றன.

இந்த வரலாற்று அனுபவத்தில் இருந்து இந்தியாவில் ஆர். எஸ்.எஸ். பாஜகவின் வலதுசாரி நிகழ்ச்சி நிரலை பகுப்பாய்வு செய்யலாம்.

2

இந்தியாவின் இந்துத்துவ பாசிச சக்திகள் தங்களுக்கென இந்து ராஷ்டிர திட்டமென்ற ஒரு அரசியல் வேலைத் திட்டத்தை கொண்டுள்ளார்கள். அது எத்தகைய அழுகிய கருத்துமுதல்வாத கற்பனாவாத தத்துவமாக, மானுட நாகரிகத்திற்கு எதிரானதாக, ஜனநாயகத்திற்கு எதிரானதாக, பிற்போக்கு குப்பைக் கூளமாக இருந்தாலும், ஆர். எஸ். எஸ். சக்திகளைப் பொறுத்தவரை அத்திட்டத்தை அமலாக்குவதை, தன் கடமையாகக் கொண்டுள்ளது. அதற்காக ஊழியர்களைத் தேர்வு செய்கிறது.தனது கருத்துக்களை பிரச்சாரம் செய்வதற்கு தயார் செய்கிறது, ஊர்வல அணிவகுப்பு நடத்துகிறது, பிரச்சார கட்டமைப்பை உருவாக்குகிறது. ஒரு இயக்கமாக, சமூகத்தின் பண்பாடு, கல்வி, கலை இலக்கியம், பொருளாதாரம், தகவல் தொடர்பு என அனைத்து துறைகளிலும் ஊடுருவுகிறது.சிவில் சமூகத்தின் அனைத்து வர்க்கத்தையும் தனது திட்டத்திற்கு உடன்பட அணியப்படுத்துகிறது.

ஆர். எஸ். எஸ். அமைப்பின் அரசியல் முன்னணியாக, முதலில் ஜன சங்கமாகவும் பின்னர் தற்போதைய பாரதிய ஜனதா கட்சியாகவும் செயல்படுகிறது.வெளித்தோற்றத்திற்கு பாஜக தனித்த கட்சி கட்டமைப்பாக தோன்றினாலும், ஆர். எஸ். எஸ். சின் சித்தாந்த வழிகாட்டுதலின் பேரிலேயே பாஜக செயல்படுகிறது. ஆர். எஸ். எஸ். ஒரு அரை-ரகசிய அமைப்பாகவும் பாஜக வெளிப்படையான அரசியல் கட்சியாகவும் இயங்குகிறது. பாராளுமன்ற ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றுவதற்கான/தக்க வைப்பதற்கான சட்டப் பூர்வ கட்சியாக செயல்படுகிறது.

ஆர். எஸ். எஸ். அமைப்பு இங்கிலாந்து காலனியாதிக்கத்திற்கு எதிரான தேசிய அலையடிக்கிற காலகட்டத்தில் 1925 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. இந்தக் காலகட்டத்தில் ஊழியர்களை திரட்டி தன்னை நிலைப்படுத்த, தயார் செய்யத் தொடங்கியது. காந்தி படுகொலைக்கு பின்பான 1948 காலம் முதலாக நேருவின் மறைவு 1964 வரையிலும் காங்கிரசின் இந்திய தேசிய நீரோட்டத்திற்கு எதிராகவும் கம்யூனிஸ்ட்களின் பாராளுமன்ற எண்ணிக்கை பலம் மற்றும் தொழிற்சங்க பலத்தால் பெரிதாக செல்வாக்கு செலுத்த முடியாத நிலையில், ஆர். எஸ். எஸ். தயாரிப்பில் கவனம் செலுத்தியே இயங்கியது.

பின்னர் 1970களில் ஏற்பட்ட இந்தியப் பொருளாதார நெருக்கடி அதைத்தொடர்ந்த் எமெர்ஜென்சி காலகட்டத்தில் ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணனுடன் இணைந்துகொண்ட ஆர். எஸ். எஸ்.,தனக்கான வலுவான வெகுஜன அடித்தளத்தை உருவாக்கிக்கொண்டது.

எமெர்ஜென்சிக்கு பிந்தைய தேர்தலில் அமைக்கப்பட்ட ஜனதா அரசாங்கத்தில் முதல்முறையாக பாராளுமன்ற அவையில் இடம்பெற்றது. அரசியல் முன்னணியின் பதவி அதிகார துணையுடன், வெகுஜன செல்வாக்கு பரப்பை, வலைப்பின்னலை வலுப்படுத்தியது. பின்னர் ரத யாத்திரை வடிவத்தை கையிலெடுத்து தனது பிரச்சாரத்திற்கான கருத்தியல் சமூக உடன்பாட்டை உறுதிப் படுத்திகொண்டு, தனது அணிகளை அறைகூவி அழைத்து, அயோத்தியில் பாபர் மசூதி இடிப்பு என்ற முன்னேறி தாக்கும் போரை நடத்தியது.

பாபர் மசூதி இடிப்பிற்கு பின்னாலான காலங்களில் பாஜக நாடுதழுவிய கட்சியாக பரிணமித்தது.இதன் தொடர் விளைவாக,முதல் முறையாக வாஜ்பாய் தலைமையிலான பாஜகவின் கூட்டணி ஆட்சி அதிகார சகாப்தம் தொடங்கியது. இடையில் காங்கிரசின் தொடர் பத்தாண்டு ஆட்சிக்கு பிறகு 2014 இல் மீண்டும் ஆட்சி அதிகாரத்தை கைப்பற்றி 2019 தேர்தலிலும் வெற்றி பெற்று அரசியல் அதிகாரத்தை தக்கவைத்துகொண்டது.

தொகுத்துப் பார்ப்பின், சமுதாய சக்திகளின் பரஸ்பர உறவு அதன் அரசியல் பொருளாதார பிரதிபலிப்பு ஆகியவை ஆர். எஸ். எஸ். இன் முன்னேறித் தாக்கும் போர் உக்தியையோ நிலைபதிந்த போரையோ தீர்மானிக்கின்றது.

ஜனநாயக நீரோட்டங்கள் பலவீனப்படுகிற நிலையில், புறநிலை தனக்கு சாதகமாகிற சூழலில், ஆர். எஸ். எஸ்.-பாஜக, முன்னேறித் தாக்குகிற போரை மேற்கொண்டுவருவதை கண்டு வருகிறோம். அவ்வகையில் 2014-19 கால பாஜக ஆட்சியில் தனது நிலைகளை மேலும் வலுப்படுத்திக் கொண்டு, தேசியம், தீவிரவாதம் என்ற கவர்ச்சிகர பிரச்சாரம் மூலமாக சமூக உடன்பாட்டை உருவாக்கிக் கொண்டு பாராளுமன்ற வடிவத்திலும் அதற்கு வெளியிலும் தனது திட்டத்தை தீர்மானகரமான முறையில் அமல் படுத்த முன்னேறித் தாக்கும் போரை மேற்கொண்டு வருகிறது.

மோடி அரசின் முதல் சுற்று ஆட்சி அதைத் தொடர்ந்த இரண்டாம் சுற்று ஆட்சியின் தொடக்க காலத்திலேயே தனது உக்தியை முன்னேறித் தாக்குகிற முறைக்கு மாற்றியுள்ளதாக நாம் அவதானிக்கிறோம். இந்த சில காலகட்டத்தில் அவை மேற்கொண்டவை எதிர்க்கட்சிகளை குறிப்பாக காங்கிரஸ் அல்லாத இந்தியாவை உருவாக்குவது என்ற முழக்கத்தின் பேரில் காங்கிரசை உடைத்து அதன் வெகுஜன அணிகளை தன்வயப்படுத்துகிற முயற்சியை தீவிரப்படுத்தி வருகிறது.

நீதிமன்றம், தேர்தல் ஆணையம், மத்திய ரிசர்வ் ஆணையம், கல்வி நிறுவனங்கள உள்ளிட்ட தன்னாட்சி அதிகாரம் கொண்ட அரசு நிறுவனங்களை வேகமாக கைப்பற்றிவருகிறது. பெயரளவிலான மாநில அதிகாரங்களை பறித்து, ஒற்றை மைய அரசின் கீழ் அனைத்து அதிகாரத்தையும் மையப்படுத்திக் கொண்டது.

கல்விக் கொள்கையை மாற்றியமைப்பது.

சம்ஸ்கிருத இந்தி மொழியை நாடு எங்கிலும் திணிப்பது.

இட ஒதுக்கீடு கொள்கையை மாற்றியமைப்பது

இராணுவத்தையும் அரசையும் கட்சியும் நெருங்கச் செய்வது பின்னர் இணைப்பது.

பசு குண்டர்களின் வன்முறையை நடவடிக்கையை ஊக்கப்படுத்துவது.

அறிவியலுக்கு எதிரான பிரச்சாரத்தை தீவிரப்படுத்துவது.

தேசிய பாதுகாப்பு சட்டம்,UAPA சட்டம் போன்ற ஆள்தூக்கி சட்டங்களை வலுப்படுத்தி, ஜனநாயக செயல்பாட்டை நசுக்க சட்டபூர்வ வடிவத்தை பயன்படுத்துவது.

முத்தலாக் சட்டத்தை அமலாக்கியது

ஆர். எஸ். எஸ். அமைப்பின் நீண்டகால இலக்கான காஷ்மீரின் சிறப்பு சட்டப்பிரிவு 370 ஐ அராஜகமாக நீக்கியது.அங்கு ராணுவத்தை குவித்து காஷ்மீர் மக்களை அச்சத்தில் வைத்திருப்பது…

என அடுத்தடுத்த முன்னேறித் தாக்கும் உக்தியால் நாடாளுமன்ற ஆட்சிக்கு உள்ளேயும் வெளியேவும் தனது திட்டத்தை நடைமுறையாக்குகிற முயற்சியை தீவிரப்படுத்தியுள்ளது.

ஜனநாயக சக்திகளைப் பொறுத்தவரை, உடனடியாக தனது ஆற்றலை குவிமையப்படுத்தி, பாசிச தாக்குதலுக்கு எதிராக வினையாற்ற இயலாமல் சிதறுண்டு உள்ளன.ஜனநாயக அரசியல் அணியின் பலவீனங்கள் முறையே நாடாளுமன்றத்தில் பாஜக கொண்டுவருகிற மசோதாக்களை தடுத்த நிறுத்துகிற அளவில் பெரும்பாண்மை எண்ணிக்கை பலமானது ஜனநாயக சக்திகளுக்கு இல்லாமல் இருப்பது.

நாடாளுமன்றத்திற்கு வெளியே,வெகுஜன மக்களை திரட்டி பாஜகவை தடுக்கிற ஆற்றலும் திட்டமும் எந்தக் கட்சிக்கும் இல்லை.

தேர்தல் அரசியல் களத்தில் முறியடிக்கப்படவேண்டிய சக்தியாக பாஜகவை எதிர்கட்சிகள் மதிப்பிடுவது. பாஜகவை மாநில சுயாட்சிக்கு எதிரான, மாநில மொழிக்கு எதிரான ஒற்றை, மைய ஆட்சியை திணிக்கிற, ஒற்றை மொழியை திணிக்கிற அரசியல் அதிகார சக்தியாக மட்டுமே சுருக்கிப் பார்ப்பது.

பாஜக ஆட்சியின் ஏகாதிபத்திய ஆதரவு, கார்ப்பரேட் ஆதரவு ஆகிய பொருளாதார அம்சங்களை கணக்கில் கொண்டு அதன் இந்து ராஷ்டிர திட்டத்தை சுத்தமாக கவனத்தில் கொள்ளாதிருப்பது.

பாஜகவை மொழி இன பண்பாட்டு மேலாதிக்க சக்தியாக மட்டுமே கவனத்தில் கொண்டு அதன் ஏகாதிபத்திய ஆதரவு-கார்பரேட் ஆதரவு மற்றும் வெகுஜன செல்வாக்கை கவனத்தில் கொள்ளாதிருப்பது.

ஆர். எஸ். எஸ். –பாஜக ஆட்சியானது பாசிசமா,பாசிசப் பண்பை கொண்டுள்ள அரைப் பாசிசமா, சர்வாதிகாரமா போன்ற பல்வேறு தத்துவார்த்த நிலைப்பாடுகளில் ஒத்த கருத்து வர இயலாதது, அதன் முன்னேறித் தாக்குகிற உக்திக்கு எதிரான உடனடி எதிர்வினை நடைமுறைப் போராட்டத்தை மேற்கொள்ளாமல் காலதாமதம் செய்கிறது.

மேற்கூறிய பல்வேறு போக்குகள் வலது புரட்சிக்கு சாதகமாக உள்ளன. வலது புரட்சிக்கு எதிரான ஒன்றுபட்ட பாசிச எதிர்ப்பு -ஜனநாயக திட்டத்தை மேற்கொள்வதற்கு சவாலாக உள்ள காரணிகளாக உள்ளன.

இந்துத்துவ பாசிசத்தின் முன்னேறித் தாக்கும் போருக்கு எதிராக தற்போதைய சூழலில் ஜனநாயக சக்திகள், நிலைபதிந்த போர் உத்தியை மட்டுமே மேற்கொள்ளவேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன. ஏனெனில் இந்திய தேசியம் குறித்த தவறான பொது புத்தி உருவாக்கம், வர்க்கங்களின் பின்தங்கியுள்ள அரசியல் உணர்வு குறிப்பாக நகர்ப்புற நடுத்தர வர்க்கத்தின் பின்தங்கிய அரசியல் உணர்வு, நாடுதழுவிய அளவில் ஜனநாயக சக்திகளுக்கு ஒரு வலைப்பின்னல் இல்லாமை ஆகிய காரணங்களால் பாசிசத்திற்கு எதிரான ஜனநாயக போராட்ட சக்திகள் சிறுபான்மையாகவே உள்ளனர்.

பாசிசத்திற்கு எதிரான ஜனநாயகப் போராட்ட உக்திகளும் நீண்ட நெடுங்காலம் பிடிப்பவை.பல நெளிவு சுழிவுகளை கொண்டவை. நமது உடனடி தேவை போல்ஷ்விக் உறுதியும், அமெரிக்க நிபுணத்துவத்தை கொண்ட கட்சியின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், ஒருமுகப்பட்ட பிரச்சார முறைகளை நாடுதழுவிய அளவில் மேற்கொள்ளவேண்டியதுதான்.

ஆதாரம்:

கிராம்சி: புரட்சியின் இலக்கணம் – எஸ்.வி. ராஜதுரை, வ.கீதா
Fascism and National Culture: Reading Gramsci in the Days of Hindutva- Aijaz Ahmad

அருண் நெடுஞ்செழியன், எழுத்தாளர்; அரசியல் செயல்பாட்டாளர்.

முகப்புப் படம் நன்றி: Anastasya Eliseeva

இரும்புத்திரை காஷ்மீர்: பிறப்பதற்காக போராடும் காஷ்மீர் குழந்தைகள்!

டி. அருள் எழிலன்

காஷ்மீர் மக்கள் அனுபவித்து வரும் வரலாற்றில் எப்போதும் இல்லாத வகையிலான கொடுமைகளை தி வயர், பிபிசி உள்ளிட்ட பல டிஜிட்டல் ஊடகங்கள் வெளிக்கொண்டு வருகின்றன. சித்தார்த் வரதராஜனின் தி வயர் தொடர்ந்து பெண்கள் சந்திக்கும் கொடுமைகளை தனி கட்டுரைகளாக வெளியிட்டு வருகிறது. பெரும்பான்மை ஊடகங்கள் அரசின் ஊதுகுழல்களாக மாறி காஷ்மீரில் அமைதி நிலவுவதாகச் சொல்லும் நிலையில், காஷ்மீரில் நிலவும் அமைதியின் உண்மையான பொருளை இந்த ஊடகங்கள் பதிவு செய்து வருகின்றன.

இரு பிரசவங்கள்

ரஸியா :

“எங்கள் கனவுகள் அனைத்தும் நொறுங்கிவிட்டன. இது அல்லாஹ்வின் விருப்பம் ஆனால், நாங்கள் இதை எதிர்பார்க்கவில்லை” வெளிறிய தன் முகத்துடனும் இருண்டுபோன கண்களுடனும் விரக்தி உருவாக்கிய மென்மையுடனும் சொல்கிறார் பிலால் மாண்டூ.
ஸ்ரீநகரின் லால் டெட் மகப்பேறு மருத்துவமனையின் மனைவி ரஸியாவுக்கு குழந்தை பிறக்க இருப்பதாலும், அந்த புதிய உயிரின் வருகைக்காகவும் அவர் சூழலையும் கடந்து உற்சாகமாக இருந்தார்.

காஷ்மீர் 5-ஆம் தேதி முழுமையாக மூடப்பட்டது. எட்டாம் தேதி ரஸியாவுக்கு பிரசவ வலி ஏற்பட்டது. வீட்டில் இருந்து 17 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் மகப்பேறு மருத்துவமனை உள்ள நிலையில் ஊரடங்கு உத்தரவு தளர்த்தப்படும் என்று 12 மணி நேரம் பிலால் காத்திருந்தார். ஆனால், அவர்களின் எதிர்பார்ப்பு பொய்த்து விட்டது. வீட்டின் அருகில் இருக்கும் மருத்துவமனைக்குச் சென்ற போது அவர்கள் லால் டெட் மருத்துவமனைக்கு உடனே செல்லுமாறு கூற பெரும் போராட்டத்திற்குப் பிறகு ரஸியா லால் டெட் மருத்துவமனை கொண்டு செல்லப்பட்டார்.

காஷ்மீரில் மோடி அரசு உருவாக்கிய அசாதரண நிலை ரஸியாவுக்கு கிடைக்க வேண்டிய மகப்பேறு மருத்துவத்தை தாமதிக்க குழந்தை இறந்து விட்டது. காலதாமதம் என்ற ஒற்றை பதிவோடு குழந்தை இறப்புக்கான காரணம் குறிக்கப்பட்டது. ரஸியாவுக்கும் அது தலைப்பிரசவம் குடும்பமே எதிர்பார்த்த அந்த குழந்தை இறந்து விட்டது.

இன்ஷா:

ஆகஸ்ட் 4-ஆம் தேதி காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் முழுமையான ஊரடங்கு உத்தரவை மோடி அரசு அறிவித்தது. தொலைபேசிகள், ஏ.டி.எம் மையங்கள், கடைகள், பெட்ரோல் நிலையங்கள், வாகனங்கள் என அனைத்தும் முடக்கப்பட்டன. தலைவர்கள், செயற்பாட்டாளர்கள் என சுமார் 500-க்கும் அதிகமானவர்கள் சிறை வைக்கப்பட்டார்கள். மக்கள் வீடுகளுக்குள் சிறை வைக்கப்பட்டார்கள். தெருவுக்கு தெரு சோதனைச்சாவடிகள்.மக்கள் வீடுகளில் இருந்து வெளியில் வர அனுமதிக்கப்படவில்லை.

ஆட்டோ ஓட்டுநரான இர்பான் ஷ்மத் ஷேக்கின் மனைவி இன்ஷாவுக்கு 26 வயது தலைப்பிரசவம். மருத்துவர்கள் குறித்த நாளில் மருத்துவமனையில் டெலிவரிக்காக போய் அட்மிட் ஆவது பற்றிய கவலையில் இருந்தார். வீட்டில் இருந்து ஏழு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் லால் டெட் மருத்துவமனைக்குச் சென்று அட்மிட் ஆக வேண்டும். அவரை அழைத்துச் செல்வதாக உறுதியளித்த ஆட்டோ ஓட்டுநர் நிறைமாத கர்ப்பிணியான இன்ஷாவை ஏற்றிக் கொண்டு கிளம்பிய வுடன் போலீஸ் நிறுத்தி ஆட்டோவை நகர்த்த அனுமதி மறுக்கிறது. கர்ப்பிணி பெண்ணை நடந்து செல்லுமாறு கட்டளை இடுகிறது.

வேறுவழியின்றி இன்ஷா நடக்கத்துவங்குகிறார். சில அடிகள் எடுத்து வைத்தவுடன் அடுத்த சோதனைச்சாவடியில் வேறு வழியில் செல்லுமாறு கூறுகிறார்கள். நடப்பவர் கர்ப்பிணி பெண் என்ற பார்வையோ, அவர் நிறைமாத கர்ப்பிணியாக இருக்கிறார் என்ற இயல்பான மனித நேயமோ இல்லை.

6 கிலோ மீட்டர் நடந்த நிலையில் சாலையிலேயே இன்ஷாவுக்கு டெலிவரி ஆகிவும் என்ற நிலையில் அவரது தாயும், சகோதரியும் அவரை அருகில் இருந்த தனியார் மருத்துவமனையில் சேர்த்து விடுகிறார்கள். அடுத்த 15 நிமிடத்தில் இன்ஷா ஒரு பெண்குழந்தையை ஈன்றெடுக்கிறார்.

வசதிகள் எதுவுமற்ற அந்த மருத்துவமனையில் பிறந்த குழந்தையின் உடலில் போர்த்த துணிகள் கூட எதுவும் இல்லை. இன்ஷா ஒரு அழகான பெண் குழந்தையைப் பெற்று மூன்று நாட்களாகி விட்டது. தன் மனைவிக்கு குழந்தை பிறந்தது இன்னும் கணவர் இர்பான் அஹ்மத் ஷேக்கிற்கு தெரியாது.

காரணம் அவரை தொடர்பு கொண்டு சொல்வதற்கான ஒரு வழியும் இல்லை. இந்திய அரசால் காஷ்மீரில் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டுள்ள சுதந்திரம் இதுதான். காஷ்மீரில் கடந்த 5-ஆம் தேதி முதல் பிறக்கும் குழந்தைகள் இந்தியாவின் இரும்புத்திரை காஷ்மீரில் பிறப்பது இப்படித்தான்!

நன்றி: தி வயர்
டி. அருள் எழிலன், பத்திரிகையாளர்; ஆவணப்பட இயக்குநர்.

“ஜெய் ஸ்ரீராம் சொல்லுங்கள்” என்ற மாணவிக்கு கன்னையா குமாரின் பதில்

சமீபத்தில் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைச் சேர்ந்த கன்னையா குமார், மங்களூரில் பங்கேற்ற நிகழ்ச்சி ஒன்றில், மாணவி ஒருவர் ‘ஒரே இந்தியா, ஒற்றை தன்மையுடன் நாடு ஏன் இருக்கக்கூடாது; அதில் என்ன தவறு” என கேள்வி கேட்டார். இந்தக் கேள்விக்கு கன்னையா குமார் அளித்த பதில் சமூக ஊடகங்களில் வைரலாகப் பரவியது.

‘ஜெய் ஸ்ரீராம்’ சொல்லுங்கள் என ஆரம்பித்து பேசிய, அந்த மாணவிக்கு கன்னையா குமார் அளித்த பதில்…

ஏதேனும் ஒற்றை அமைப்புக்கு நீங்கள் ஏன் ஆதரவு தரக்கூடாது என்பது உங்கள் கேள்வி. ஆனால் பாருங்கள், என்னுடைய பிறப்பு இரண்டு நபர்களின் இணைவால் நிகழ்ந்தது. என் அப்பாவுக்கும் அம்மாவுக்கும் திருமணம் நடந்திருக்காவிட்டால் நான் பிறந்திருக்கவே மாட்டேன். என் அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் திருமணம் நடந்தது, அப்புறம், திருமணம் ஆன பிறகு அவர்கள் என்ன செய்திருக்க வேண்டுமோ அதைச் செய்ததால் நான் பிறந்தேன். – இரண்டு நபர்களின் இணைவால் என் பிறப்பு நிகழ்ந்தது. ஆக, அதில் இருவரின் இணைவு இருந்தது.

இப்போது ஒன் நேஷன் – ஒரே தேசம் என்ற விஷயத்துக்கு வருவோம். ஒரே தேசத்துக்கு ஏன் ஆதரவு தரவில்லை என்று கேட்கிறீர்கள். ஆனால், நாடு ஒன்றாகத்தானே இருக்கிறது! இந்தியா என்பது ஒன்றே. இதில் எந்த சந்தேகமும் கிடையாது. ஆனால், இந்த ஒரே தேசத்தைப் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தும் அரசமைப்புச்சட்டத்தில் முந்நூறுக்கும் மேற்பட்ட விதிகள் உள்ளன. அந்த அரசமைப்பில் 300க்கும் மேற்பட்ட ஆர்டிகிள்கள் உண்டு.

நீங்கள் சொல்கிறீர்களே ஒன் நேஷன் என்று… அந்த ஒரே தேசத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு நாடாளுமன்றம் இருக்கிறதே, அதில் இரண்டு அவைகள் உள்ளன – மக்களவை, மாநிலங்களவை. அப்புறம், அதற்குத் தேர்வு செய்யப்பட்டு வருகிறார்களே, அவர்களும் ஒரே ஒரு நபர் அல்ல. அதற்கு 545 உறுப்பினர்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டுச் செல்கிறார்கள்.

நம்முடைய ஒன்னெஸ் – ஒருமைப்பாடு என்கிறோமே அது உண்மையில் பன்மைத்துவத்தைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்கிறது. அதில் டைவர்சிடி இருக்கிறது.

நீங்கள் ஜெய் ஸ்ரீராம் பற்றிக் கேட்டீர்கள். நீங்கள் ஜெய் ஸ்ரீராம் சொல்லுங்கள், அதற்கு உங்கள் சுதந்திரம் இருக்கிறது. நீங்கள் ஜெய் ஸ்ரீராம் சொல்லுங்கள், அல்லது ஜெய் ஹனுமான் சொல்லுங்கள், உங்களுக்கு என்ன சொல்ல வேண்டுமோ சொல்லுங்கள் – இதைச் சொல்வதற்கான சுதந்திரத்தை நமக்கு நம்முடைய அரசமைப்புச் சட்டம் வழங்கியிருக்கிறது. அதனால் நான் உங்களை வேண்டிக் கேட்டுக் கொள்வது என்னவென்றால், அவ்வப்போது ஜெய் அரசமைப்புச் சட்டம் என்று சொல்லுங்கள். ஏனென்றால், உங்களுக்கு கோஷமிடும் சுதந்திரம் கொடுத்தது அதுதான்.

அப்புறம், என்னுடைய விஷயத்துக்கு வருவோம். உங்களுக்கு ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன் – நான் மிதிலையில் பிறந்தவன். என்னுடைய வீடு – நான் பிறந்த இடம் எந்த மாவட்டத்தில் வருகிறதோ – அந்த மாவட்டம் பெகுசராய். அந்த மிதிலை பெகுசராயில்தான் இருக்கிறது. ஒருவேளை நீங்கள் எங்கள் பகுதிக்கு வந்தால், நீங்கள் மிகவும் வியப்பதற்குரிய விஷயங்களைப் பார்ப்பீர்கள்.

எங்கள் ஊரில் ஆண்டுதோறும் இந்தி ஆக்ரஹண் மாதத்தில் (நவம்பர்-டிசம்பர்) அயோத்தியாவிலிருந்து மணமகன் ஊர்வலம் வரும். மணமகன்களாக இளைஞர்கள் வருவார்கள். அதில் ராம-லட்சுமணர்கள் மணமகன்களாக இருப்பார்கள். எங்கல் ஊரில் ராம்-ஜானகி கோயில் இருக்கிறது. அங்கே ஆண்டுதோறும் ராமன்-சீதை திருமணம் நடைபெறும். இதில் சுவையான ஒரு விஷயம் சொல்ல வேண்டும். அது என்னவென்றால், மிதிலாவின் மக்கள் ராமனைத் திட்டுவார்கள். ஏன் தெரியுமா? ஏனென்றால், மிதிலை ராமனுக்கு மாமனார் வீடு. எனவே, இந்த உரிமையின்கீழ் அவர்கள் ராமனைக் கேலி செய்து திட்டுவார்கள். நமது பண்பாட்டின்படி திருமணம் நடைபெறும்போது, மணமகன் தரப்பு ஊர்வலம் வரும்போது மணமகள் தரப்பிலிருந்து கேலியாகத் திட்டுவது வழக்கம். ஆக, எந்த ராமனை மக்கள் கடவுளாக வணங்குகிறார்களோ அந்த ராமனை வரவேற்கும் விதமாகத் திட்டுகிற வியப்பான ஒரு விஷயத்தை எங்கள் ஊருக்கு வந்தால் நீங்கள் பார்ப்பீர்கள். இது எங்கள் பாரம்பரியப் பண்பாட்டின் ஓர் அங்கம்.

நாங்கள் எந்தப் பண்பாட்டின் கீழ் வளர்ந்தோமோ அங்கே எந்தவொரு கடவுளையும் தனியாகப் பார்க்க முடியாது. நீங்கள் குறிப்பிட்டீர்களே ஒருமை என்று – கடவுளை ஒருமையில் பார்க்க முடியாது. ராமருடன் எப்போதும் சீதை இருப்பார், கிருஷ்ணனுடன் ராதையும் சேர்த்தே நினைக்கப்படுவார். இதுதான் எங்கள் பாரம்பரியம்.

நீங்கள் யூத் என்றீர்கள். நான் பிஎச்டி முடித்து விட்டேன். நீங்களும் பிஎச்டி செய்வீர்கள் என்று நம்புகிறேன். ஒருவேளை நீங்கள் பிஎச்டி செய்வீர்கள் என்றால், உங்களுக்கு என்னுடைய வேண்டுகோள் ஒன்று உண்டு – ராமாயணத்தின் மீதே ஆராய்ச்சி செய்யுங்கள். உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் சொல்லிக் கொள்கிறேன் – இந்தியாவில் குறைந்தது 300க்கும் மேற்பட்ட ராமாயணங்கள் உண்டு. ஆமாம், முந்நூறுக்கும் அதிகம்.

நான் ஒருமுறை இமாச்சலப் பிரதேசம் சென்றிருந்தேன். அங்கே திரிலோகநாதர் கோயிலுக்குப் போயிருந்தேன். இன்னொரு விஷயம் உங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும் – இந்த நாட்டை குறுக்கும் நெடுக்குமாக சுற்றிப் பாருங்கள். நீங்கள் கற்பனைகூட செய்ய முடியாத அளவுக்கு இந்த நாடு எவ்வளவு பெருமைகளைக் கொண்டது என்பதைக் காண்பீர்கள். இந்த நாட்டின் முன்னால் உங்களை நீங்கள் சிறு துரும்பாக உணரும் தருணங்களை அடிக்கடி சந்திக்க நேரும். நீங்கள் திரிலோகநாதர் கோயிலுக்குப் போனால், அங்கே பகவான் புத்தரின் சிலையைக் காண்பீர்கள். அந்த புத்தரின் சிலைக்கு மேலே சிவபெருமானின் சிலையைக் காண்பீர்கள். ஆமாம், புத்தரின் தலைக்கு மேலே சிவன் சிலை. அந்தக் கோயிலில் முதலில் இந்து மதப் பூசாரிகள் வந்து பூஜை செய்து விட்டுப் போகிறார்கள். பிறகு புத்த பிக்குகள் வந்து வணங்கிவிட்டுச் செல்வார்கள். இது இந்தியாவின் தனிச்சிறப்பு.

அங்கே – அதாவது லாஹோலில் – லாஹோல் என்னும் மாவட்டத்தைப் பற்றிச் சொல்கிறேன். (நான் சொல்வதில் ஏதேனும் பிழை இருந்தால் திருத்தவும்.) அந்தக் கோயில் அமைந்திருக்கிற அந்த மாவட்டத்தில் லாஹோலி மொழி பேசப்படுகிறது. அங்கே உலவுகிற ராமாயணத்தில் – அதாவது லாஹோலீ ராமாயணத்தில், ராவணன் சீதையைக் கடத்திச் செல்லவில்லை. மாறாக, சீதையின் தந்தைதான் ராவணன். உண்மையில், அந்த ராமாயணத்தின்படி, ராமன் சீதையைக் காதல் மணம் புரிந்து கொள்கிறான். அதன் காரணமாகக் கோபம் கொண்ட ராவணனுக்கும் ராமனுக்கும் போர் நடக்கிறது.

உங்கள் மூளையில் யார் எதற்காக இதுபோன்ற விஷயங்களை எல்லாம் திணித்து விட்டார்களோ தெரியாது… உஙகளுக்கு ஒரு விஷயத்தைச் சொல்ல விரும்புகிறேன். இந்த நாட்டில் பிறந்த எவருக்கும் இதைவிடப் பெருமை தரக்கூடிய விஷயம் இருக்க முடியாது. அது என்னவென்றால், நீங்கள் இமாச்சலம் சென்றால் ஸ்விட்சர்லாந்தில் இருப்பதுபோல உணர முடியும். நீங்கள் மங்களூர் அல்லது கோவா கடற்கரையில் படுத்திருந்தால், மியாமி கடற்கரையில் இருப்பது போல உணர முடியும். இந்த நாட்டின் பரந்த மைதானங்களில் நடக்கும்போது அமெரிக்காவின் கிரீன் மைதானத்தில் நடப்பது போல உணரலாம். நீங்கள் தெற்கின் பீடபூமிகளுக்குச் சுற்றப் போவீர்கள் என்றால் – குறிப்பாக சோட்டா நாக்புர் பகுதிக்குச் சென்றால் ஏராளமான கனிம வளங்களைக் காண்பீர்கள்.

உங்களிடம் சொல்லிக்கொள்ள விரும்புவதெல்லாம் ஒன்றுதான் – இந்த நாடு உங்களுடையது, உங்களுடைய தாய் உங்களுக்கு எப்படிச் சொந்தமோ அப்படி இந்த நாடும் சொந்தம். நீங்கள் உங்கள் தாயை விரும்புகிறீர்கள் என்றால் அது உங்கள் தனிப்பட்ட விஷயம். நீங்கள் சாலையில் நடந்து சென்று கொண்டிருக்கிறீர்கள்… அப்போது ஏதேனுமொரு கொடியை ஏந்திக்கொண்டு, ஏதேனுமொரு கோஷம் எழுப்பிக் கொண்டு வருகிறார்கள்… அது எந்த கோஷமாகவும் இருக்கட்டும் – இன்குலாப் ஜிந்தாபாத் ஆக இருக்கட்டும், அல்லது ஜெய் ஸ்ரீராமாக இருக்கட்டும். அவர்கள் கோஷம் போட்டுக்கொண்டு கொடியை ஆட்டிக்கொண்டு உங்களிடம் வந்து “நீ உன் அம்மாவை நேசிக்கிறாய் என்றால், அதை நிரூபித்துக் காட்டு பார்க்கலாம்” என்று சொன்னால் உங்களுக்கு எப்படி இருக்கும்? அதற்கு என்ன பதில் சொல்வீர்கள்?

இந்த நாடு நம்முடையது. இதை நாங்கள் நேசிக்கிறோம். எங்களைப் பொறுத்தவரை – இந்த விஷயத்தை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள் – எங்களைப் பொறுத்தவரை, நேசம் என்பது கண்காட்சியில் வைப்பது போல விளம்பரப்படுத்தப்படும் விஷயம் அல்ல. நாங்கள் நாட்டை நேசிக்கிறோம், அந்த நேசத்தை எங்கள் நெஞ்சங்களில் சுமந்து கொண்டு உலவுகிறோம்.

கன்னைய குமாரின் உரை தமிழாக்கம் : ஷாஜகான்

வீடியோ: நன்றி தீக்கதிர்.

அன்புள்ள திரு.வை.கோ எந்தச் சூழலில் நீங்கள் காங்கிரஸை விமர்சிக்கிறீர்கள்?

அன்புள்ள திரு.வை.கோ

வணக்கம்..

நான் உங்களுடன் விவாதிக்கும் முன் சில விசயங்களை தெளிவுபடுத்திவிட விரும்புகிறேன்.. கடந்த 2006 வரை நான் உங்களை ஒரு அரசியல் தலைமைக்கான நபர் என நம்பினேன்.. உங்கள் விரிவான வரலாற்றறிவு,மொழிப்புலமை, பேச்சாற்றல், ஆகியவை தமிழ்ச்சமூகத்தின் எல்லா சாமானியரைப்போலவே எனக்கும் உவப்பான ஒன்றுதான்..

பொதுவாக நான் இந்திய ஜனநாயகத்தை பல்வேறு தத்துவத்தரப்புகளின் முரணியக்கமாக காண்பவன். அந்த வகையில் அண்ணா ஈ.வி.கே.சம்பத் ஆகியோருக்கு அடுத்து திராவிட இயக்கத்தின் ஆகச்சிறந்த நாடாளுமன்றவாதி நீங்கள்தான் என்பதில் இப்போதும் பெரிய மாறுபாடு இல்லை. எது உங்கள் அசல் ஆளுமையோ அதாகவே எஞ்சி இப்போது மாநிலங்களவைக்குள் நுழைந்திருக்கிறீர்கள்.. இந்த முறை நீங்கள் கட்டாயம் மாநிலங்களவைக்கு போக வேண்டும் என நான் மனதார விரும்பினேன். தமிழ்நாட்டின் உரிமைகள் என நீங்கள் முன்வைக்கும் விசயங்களுக்கும் நான் கருதும் விசயங்களுக்கும் சில மாறுபாடுகள் உண்டுதான்.. ஆனாலும்கூட ஒரு ஒப்புக்கொள்ளத்தக்க பொதுப்புள்ளிகள் இருக்கவே செய்கின்றன என்பதால் தமிழ்ச்சமூகத்தின் குரலாக ஒலிக்கும் அதிகபட்ச சாத்தியங்களை கொண்டவர் என்கிற வகையில் எனது சாய்ஸ் நீங்கள்தான்..

காஷ்மீர் பிரிவினை தொடர்பாக நாடாளுமன்ற மாநிலங்களவையில் உங்கள் உரையை மிக ஆர்வத்துடன் எதிர்நோக்கினேன். நீங்கள் பேச மூன்று நிமிடம் வழங்கிய அவையின் துணைத்தலைவர் நான் காங்கிரஸை விமர்சித்துப்பேச இருக்கிறேன் என கூற உடனே அமித்ஷா வின் வேண்டுகோளில் உங்களுக்கு பத்துநிமிடங்களுக்கு வாய்ப்பு அளிக்கப்பட்டது.

இவை அனைத்தும் தற்செயலான பெருந்தன்மை என நம்பினாலும் நீங்களும் சொன்னபடியே செய்தீர்கள். பத்தில் ஒன்பது நிமிடங்கள் காங்கிரஸையும் கடைசி சில விநாடிகள் அரசையும் குறைகூறி முடித்தீர்கள்.. நீங்கள் காங்கிரஸை விமர்சிப்பதோ, அதுவும் பாராளுமன்ற விவாதங்களில் ஒரு 360 டிகிரி பார்வையை முன்வைப்பதோ சாதாரணமானது என்பதை நான் அறிவேன்.. நீங்கள் கடந்தகால காங்கிரஸ் அரசுகள் காஷ்மீர் மக்களுக்கு துரோகம் இழைத்ததாக சொன்னீர்கள். அதில் காஷ்மீரில் பொதுவாக்கெடுப்பு நடத்தப்படும் என்கிற வாக்குறுதியை இந்திய அரசுத்தலைவரான நேரு மீறியதாகவும் அதுபற்றி ஐ.நாவுக்கான இந்திய தூதர் எம்.சி.சாக்ளா இரண்டு பொதுத்தேர்தல்கள் அங்கு நடத்தப்பட்டதால் அதுவே பொதுவாக்கெடுப்பு எனக்கூறி விட்டதாகவும் சொன்னீர்கள். முதலில் காஷ்மீரக்கான பொதுவாக்கெடுப்பை இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் என்கிற இருநாட்டு பகுதிகளைச்சேர்த்தே நடத்த முடியும்.. அந்த சூழல் இல்லாத.நிலையில் நேரு எப்படி இந்திய காஷ்மீருக்கு மட்டும் தனியாக பொதுவாக்கெடுப்பு நடத்த இயலும்..? சங்கிகள் எப்போதும் வரலாற்றின் புழக்கடையில் புழுப்பொறுக்குபவர்கள்.. அவர்களிடம் தர்க்க நியாயம் பேசுவதை விட முட்டாள்தனம் இருக்க இயலாது. ஆனால் நீங்களும் அதே பாணிதானா?

அடுத்து எம்.சி.சாக்ளா பேசியது ஒரு சர்வதேச மன்றத்தில். அந்தவகையில் அது அரசநயவாதம்.(Diplomatic Argument). அதற்கு அரசியல் நோக்கு கிடையாது.

அதன் பின் காஷ்மீர் பிரச்சனை பல நிலைகளை கடந்து வந்திருக்கிறது. சிம்லா ஒப்பந்தம், லாகூர் பேச்சுவார்த்தை என மாறிவந்த பல அரசுகளும் பல முயற்சிகளை மேற்கொண்டன.

மற்றபடி பரூக் அப்துல்லா உங்களிடம் தனிப்பட்ட முறையில் சொன்னதை அவர்தான் உறுதிப்படுத்தவோ மறுக்கவோ முடியும். அது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். மக்களவை உறுப்பினரான பரூக் அப்துல்லா சிறைவைக்கப்படவில்லை என உங்கள் நண்பரான அமித்ஷா நாடாளுமன்றத்தில் பேசிய பொய்யை பரூக் அப்துல்லா தான் சிறைவைக்கப்பட்டதை ஊடகங்களிடம் வெளிப்படுத்தி காறி உமிழ்ந்த எச்சிலை துடைத்துக்கொண்டு அமித் ஷா செய்யும் அநியாயங்களை பேச சில விநாடிகள் போதும் என நீங்கள் முடிவிற்கு வந்ததன் காரணங்களை என்னால் எப்படியும் புரிந்துகொள்ள இயலவில்லை. நீங்கள் செய்வது மிகுந்த ஆபத்தான சவாரி..

நீங்கள் நாடாளுமன்ற மாநிலங்களவைக்கு தேர்வாக ஏழு காங்கிரஸ் சட்டப்பேரவை உறுப்பினர்களின் ஆதரவும் இருந்தது. உங்கள் கட்சியின் சார்பில் ஈரோடு மக்களவைத்தொகுதியில் போட்டியிட்ட திரு.அ.கணேசமூர்த்தி அவர்களின் வெற்றிக்கு நான் தேர்தல் பணியாற்றியிருக்கிறேன். இவை இதை எழுத போதுமான நியாயங்கள் என நினைக்கிறேன். நீங்கள் இன்றைய ஆட்சியாளர்களைப்பற்றி சாவகாசமாக பேசுகையில் நீங்கள் இடம்பெற்ற கூட்டணியிலிருக்கும் காங்கிரஸை Culprit என்கிற கடுமையான வார்த்தைகளை பயன்படுத்துவது எந்த வகையான அரசியல் நெறிமுறை..?

ஒரு நீண்டகால அரசியல் அனுபவம் கொண்ட நாவண்மை மிக்கவரான நீங்கள் சமநிலை தவறி இடறும் இந்த புள்ளியில்தான் நீங்கள் கடந்த முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளில் அரசியல் தலைமையாகும் சாத்தியங்களை தவற விட்ட காரணிகள் இருக்கின்றன.

நீங்கள் காங்கிரஸை விமர்சிக்கிறீர்கள் என்பதல்ல பிரச்சனை. எந்தச்சூழலில் அதைச்செய்கிறீர்கள் என்பதே பிரச்சனை..

இப்போதும்கூட உங்கள் மீது நான் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறேன். நீங்கள் இனி தடம் பிறழாமல் மதச்சார்பற்ற அரசியல் விழுமியங்களுக்காகவும் தமிழச்சமூகத்தின் நலனுக்காகவுமான பொருட்படுத்தக்க குரலாக இருப்பீர்கள்என. இது எனக்கல்ல.. காங்கிரஸிற்கல்ல.. உங்கள் ஆசான்கள் பெரியார் அண்ணா கலைஞர் ஆகியோரின் சிந்தனைப்பள்ளியின் வார்ப்புதான் நீங்கள் என வரலாறு இறுதியாக உறுதிப்படுத்திக்கொள்வதற்காக..

அன்புடன்,
இரா.முருகானந்தம்.

இரா. முருகானந்தம், காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்த செயல்பாட்டாளர்.

வட்டாரம் சார்ந்த தன்மையை அழிப்பதுதான் உலகமயமாக்கலின்,இந்துத்துவத்தின் குறிக்கோள்: தொ.பரமசிவன்

நூல் அறிமுகம் : தொ.பரமசிவன் நேர்காணல்கள்

பாளையங்கோட்டையில் வசித்து வரும் பண்பாட்டு ஆய்வாளர், பேராசிரியர் தொ.பரமசிவன் தமிழ்நாட்டில் தவிர்க்க முடியாத ஒரு ஆளுமை. பெரியார் பார்வையில் அனைத்து நிகழ்வுகளையும் பார்க்கும் ஒரு வரலாற்று பொருள்முதல்வாதி என்று சொல்லலாம். பல்வேறு எண்ணவோட்டடம் கொண்டவர்களின் நன்மதிப்பை பெற்றவர். பொதுக் கருத்தை உருவாக்குவதில் அவரது பங்களிப்பு முக்கியமானது.இவரை பல்வேறு இதழ்களுக்காக, பல்வேறு ஆளுமைகள் நேர்காணல் செய்துவந்துள்ளனர். அதன் தொகுப்புதான் இந்த நூல்.

விகடன் தடம், தீராநதி, தலித் முரசு, மாற்றுவெளி, சண்டே இண்டியன், கீற்று போன்ற இதழ்களில் வெளியான நேர்காணல்கள் இந்த நூலில் இடம் பெற்றுள்ளன. ஷோபா சக்தி, அ.முத்துலிங்கம், ஆர். ஆர். சீனிவாசன், அப்பணசாமி, சங்கர இராமசுப்பிரமணியன், ச. தமிழ்சசெல்வன், மணா, வ.கீதா உள்ளிட்டோர் இவரை கேள்வி கேட்டுள்ளனர். பரந்துபட்ட கேள்விகளுக்கு தொ.ப.விடையளித்துள்ளார். அவரது முழு பரிமாணமும் வாசகர்களுக்கு கிடைக்கிறது. கடந்த இருபது ஆண்டுகளில், பல்வேறு சமயங்களில் வெளிவந்துள்ள இந்த நேர்காணல்கள் மூலம் அவரது சிந்தனையில் ஒத்திசைவு இருப்பதை பார்க்கமுடியும்.

நான் அ.முத்துலிங்கத்தின் தீவிர ரசிகன். தொ. பரமசிவன் கனடா சென்றபோது அவர் தமிழினி இதழுக்காக எடுத்த நேர்காணலான  “இருட்டறையில் வெளிச்சம் வரவேண்டும்” என்ற தலைப்பிலான கட்டுரையைத்தான் முதலில் படித்தேன். தொ.ப. பேசியதை விவரித்து, அ.முத்துலிங்கம் அவருக்கே உரிய எள்ளலோடு தொ.பரமசிவத்தின் எளிமையை (இரண்டு சட்டை எடுத்த கதை) செல்லுகிறார். ‘ஆயிரம் ஒட்டுப்போட்ட ஒரு பிச்சைக்காரனுடைய உடையை நினைவூட்டும் வகையில் இந்த உரையாடல் அமைந்தது’ என்கிறார்.

‘ஒன்றே குலம், ஒருவனே தேவன் என்பது மக்கள் விரோதச் சித்தாந்தம்’ என்ற மணா எடுத்த நேர்காணலில் சாதிகுறித்து பேசுகிறார். ‘பிராமணீயம் ஒரு ஒடுக்குமுறை கருத்தியல்’ என்கிறார்; ‘சாதி ஒழிப்பு சாத்தியமில்லை, கரைப்புதான் சாத்தியம்’ என்கிறார். மாரியம்மன் திருவிழாவோடு மழையை தொடர்புபடுத்துகிறார். ரசிக்கத்தக்க வகையில் இவரது பதில்கள் உள்ளன.

‘தீட்டு’ என்பதை எப்படி பார்ப்பனர்களும், பார்ப்பனர் அல்லாதவர்களும் வேறுபடுத்துகிறார்கள் என்பது நம்மை யோசிக்க வைக்கிறது. அவ்வாறே தாய்மாமனுக்கு மரியாதை என்பது திராவிடமொழி பேசுவோரின் பொதுவான குணம் என்கிறார். (சாதி, வர்ணம், நடைமுறை – தமிழ் ஒப்புரவு நேர்காணல்) இது தாய்வழிச்சமூகத்தின் தொடர்ச்சி என்கிறார். இந்த நூல் ஒரு ஆய்வுக் கட்டுரையாக இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், இவர் போகிற போக்கில் சொல்லுகிற பல செய்திகள் ஆழமான விவாதங்களை எதிர்பார்ப்பவை. தொ.பரமசிவத்தின் பன்முகம் இந்த நூலில் வெளியாகிறது. ஏற்கெனவே ‘செவ்வி’ என்ற பெயரில் வெளியான நேர்காணல்களோடு வேறுசில நேர்காணல்களும் சேர்க்கப்பட்டு இந்த நூல் வெளிவந்துள்ளது.

தொ.ப. அசராமல் உரையாடுகிறார். இவர் பேசாத பொருள் இல்லை. கல்விமுறை பற்றி பேசுகிறார். தத்துவம் பற்றி பேசுகிறார் (தூய்மை வாதம் ஒரு எல்லைக்கு மேல் பாசிசமாகத்தான் முடியும்); கால்டுவெல் இடையான்குடியையும், இலண்டனில் அவருடைய பிறந்த ஊரான Shepardyard -ஐயும் ஒப்பிடுகிறார். ‘மிளகு’ போல உறைப்பு உடையது, காயாக இருக்கிறது என்பதினாலேயே 13 ம் நூற்றாண்டில் வெளிநாட்டிலிருந்து அறிமுகமானதற்கு ‘மிளாகாய்’ என்று பெயரிட்டோம் (மொழிக் கல்வியும் மதிப்பீடுகளும்)என்கிறார். சமணமும் புத்தமும் ஏன் தமிழ்நாட்டில் வெற்றிபெறவில்லை என்று சொல்லுகிறார். திருநெல்வேலியில் சாதியத்தை நிலைநிறுத்த வெள்ளாளர் பட்டபாட்டை சொல்லுகிறார்; அதன் எதிர்வினையை சொல்லுகிறார்.

‘அம்பேத்கரை அவர்களால்(பிராமணீயத்தால்) உட்செரிக்க முடிந்தால் கூட பெரியாரை ஒருபோதும் அவர்களால் ஒன்றும் செய்யமுடியாது’ என்று விவாதத்தை தூண்டுகிறார். இது ஒரு வெற்றி பெற்ற நூல்.’கோவணத்தில் இடி விழுந்தமாதிரி’ என்று சொல்லுவார்கள். அது போல இவருடைய பதில்கள் சற்றும் எதிர்பார்க்க முடியாத கோணத்தில் இருக்கின்றன.

காலச்சுவடு பதிப்பகம்/ஜனவரி 2019/158 பக்கம்/ரூ.175.

– பீட்டர் துரைராஜ்.

தமிழக பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள்தான், ஒட்டுமொத்த இந்தியாவிற்கும் குரல் கொடுக்க வேண்டும்: அமர்ஜித் கௌர்

ஏஐடியுசியின் பொதுச் செயலாளர் அமர்ஜித் கௌர் 12.8.2019 அன்று சென்னையில் செய்தியாளர்களைச் சந்தித்தார். அப்போது அவர் கூறியதாவது:-

மும்பையில், ஏஐடியுசியின் நூற்றாண்டு விழா வருகிற அக்டோபர் 31 ம் நாள் தொடங்குகிறது.இதே நாளில் 1919 ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இந்தியாவின் மூத்த தொழிற்சங்கமான ஏஐடியுசி தனது நூற்றாண்டு விழாவை நாடு முழுவதும் ஓராண்டு காலத்திற்கு 2020 அக்டோபர் வரை கொண்டாடுகிறது.

பணமதிப்பிழப்பு நீக்க நடவடிக்கைகளினால் ஐந்து கோடி பேர் வேலைவாய்ப்பை இழந்துள்ளதாக சிஐஐ, பிக்கி போன்ற வேலைஅளிப்போர் சங்கங்களே கூறுகின்றன. நமது நாட்டின் பொருளாதாரம் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு மோசமாக உள்ளது. கடந்த 45 ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவுக்கு இப்போது கடும் வேலைவாய்ப்பின்மை நிலவுகிறது.

இந்த நிலையில் நூறு இலட்சம் கோடி ரூபாய்க்கு கட்டமைப்பு வேலைகளுக்கு செலவிடப் போவதாக நிதி அமைச்சர் கூறுகிறார். எங்கேயிருந்து கடன் வாங்கப் போகிறார்கள்? எதில் செலவு செய்யப் போகிறார்கள் என்பது போன்ற எந்த விபரங்களையும் அவர் சொல்லவில்லை. இதனால் குடிமக்களின் கடன் சுமைதான் அதிகரிக்கும்; முதலாளிகள் பலன்பெறுவர்.இந்த வரவு செலவு அறிக்கையினால் மாணவர்களுக்கோ, தொழிலாளர்களுக்கோ, பொது மக்களுக்கோ, மருத்துவத்துறைக்கோ பலன் ஏதுமில்லை.

இந்தப் பாராளுமன்றம், 44 தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களை நான்கு சட்டங்களாக சுருக்கியிருக்கிறது. இதனால் 77 சத தொழிலாளர்கள் சட்டப் பாதுகாப்பிலிருந்து விலகிவிடுவர். அவர்களால் தொழிலாளர் துறையில் தாவா எழுப்ப முடியாது; நீதிமன்றம் போக முடியாது. ஏற்கெனவே வெள்ளைக்காரர்கள் காலத்தில் தொழிலாளி வர்க்கம் போராடி பெற்ற, தொழிற்சங்க உரிமைகளை ஒரே உத்தரவின் மூலம் இரத்து செய்கிறது. அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் மூலம் தொழிலாளர்களுக்குரிய சங்கம் அமைக்கும் உரிமைகளை இந்த திருத்தங்கள் நீர்த்துப் போகச் செய்கின்றன.

குறைந்த பட்ச ஊதியமாக மாதம் 18,000 ரூபாய் தர வேண்டும் என்று தொழிற்சங்கங்கள் கோரி வருகின்றன. ஆனால் தொழிற் சங்கங்கள் கொடுத்த ஆலோசனைகளை எல்லாம் புறந்தள்ளி விட்டு , முதலாளிகள் கோரியபடி நாளொன்றுக்கு 178 ரூபாய் சம்பளம் என்று அரசு கூறுகிறது; (மாதம் 5000 ரூபாய்க்கும் குறைவாக ) அதுவும் 26 நாட்களுக்கு கொடுக்கப்படும் என்று கூறுகிறது. தேவைப்பட்டால் பூகோளரீதியாக குறைந்த பட்ச சம்பளம் நிர்ணயிக்கப்படும் என்று அரசு கூறுகிறது. இதன்மூலம் ஏற்கெனவே அதிகமாக வாங்கி வரும் தொழிலாளர்களின் சம்பளம் குறைக்கப்படும். மலிவான கூலி உழைப்பு கிடைக்கும் என்று அரசு முதலீட்டாளர்களுக்கு இதன்மூலம் கூற விரும்புகிறது. தொழிலாளர் சம்மந்தமான முடிவுகளை நிதி அமைச்சர் எடுத்து தொழிலாளர் துறையை கையகப்படுத்தி விட்டார். புதிதாக தொழில் தொடங்குபவர்களுக்கு எந்தவிதமான தணிக்கையும் கிடையாது; எந்தவிதமான ஆய்வுகளும் கிடையாது; குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு வரி கிடையாது என்ற நடவடிக்கைகளினால் பெருமுதலாளிகள் பலன்பெறுவர்.இத்தகைய சட்டத் திருத்தங்களை எதிர்த்து நாடு முழுவதும் ஏஐடியுசி கடந்த ஆகஸ்டு இரண்டாம் நாள் கண்டன இயக்கங்களை நடத்தியது. இதனை மேலும் தீவிரப்படுத்தும் வகையில் வேலை நிறுத்தத்திற்கான அறைகூவல் விடப்படும். இதற்காக அனைத்து தொழிற்சங்கங்களின் கூட்டம் வருகிற செப்டம்பர் மாதம் தில்லியில் நடைபெறுகிறது.

அமர்ஜித் கௌர் (கோப்புப்படம்)

அணுஆயுத துறையில் பணிபுரிவோரின் பாதுகாப்பு அம்சங்கள் வேறு. சாக்கடை சுத்தம் செய்யும் தொழிலாளர்களுக்கு வரும் நோய் வேறு;மின்துறையில் பணியாற்றுவோரின் துறைசார்ந்த பாதுகாப்பு கவசங்கள் வேறு.ஆனால் இந்திய அரசு எல்லாத் தொழிலுக்கும் சேர்த்து ஒரே சட்டத்தை(Occupational Safety & Health) கொண்டுவந்துளளது. ஒவ்வொரு தொழிலுக்கும் என தனித்தனியான பாதுகாப்புச் சட்டங்கள் வேண்டுமென ஏஐடியுசி கோருகிறது. இதுபோன்ற அறிவிப்புகளை மத்திய அரசு நிதிநிலை அறிக்கையில் அறிவிப்பதன் மூலம் இந்த அரசு வெளிநாட்டு நிறுவனங்களுக்கு, பெரு முதலாளிகளுக்கு ஆதரவாக செயல்படுகிறது என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

உலகில், வேலையளிப்போரில் இரண்டாம் இடத்தை வகிக்கும் இரயில்வே துறையின், பெரம்பூர் இரயில் பெட்டி ஆலையை தனியாருக்கு தாரைவார்க்க இந்த அரசு முடிவெடுத்துள்ளது. இருபது பொதுத்துறை வங்கிகளை ஆறு வங்கிகளாக மாற்ற இந்த அரசு முடிவெடுத்து உள்ளது.இதனால் சாதாரண மக்களுக்கு பலன் ஏதுமில்லை. கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் விஜய் மல்லய்யா, நீரவ் மோடி போன்ற 36 பேர் வங்கியில் இருந்த வாங்கிய கடனை திருப்பி செலுத்தாமல் வெளிநாட்டிற்கு தப்பி ஓடியுள்ளனர். வங்கியில் உள்ள பொதுமக்களின் சேமிப்பை பாதுகாக்க, வங்கிகளை இணைக்கும் சட்டம் உதவாது. இராணுவத் தளவாடங்களை உற்பத்தி செய்யும் நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட ஆலைளை தனியாருக்கு கொடுக்க இந்த அரசு முடிவெடுத்து உள்ளது. இதனால் ஆவடி தொழிற்சாலை இருக்குமா என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது? இதுபோன்ற மக்கள் சார்பான கொள்கைகளுக்காக தமிழ்நாட்டைச் சார்ந்த பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள்தான், ஒட்டுமொத்த இந்தியாவிற்கும் குரல் கொடுக்க வேண்டும்.

முப்பது வருடம் பணி முடித்த, 55 வயதான தொழிலாளர்களின் நிலைபற்றி அறிக்கை அளிக்க வேண்டும் என்று மத்திய அரசு எல்லாத்துறைகளையும் கேட்டுள்ளது. அதாவது அரசு ஊழியர்களை கட்டாய ஓய்வில் அனுப்ப எண்ணியுள்ளது. இஎஸ்ஐ, இபிஎஃப் போன்ற நிறுவனங்களில் இருக்கும் எல்லா நிதியையும் ஒரே நிதியாக்கி பிரதமர் தலைமையில் அதை நிர்வாகம் செய்ய அரசு எண்ணியுள்ளது. அதாவது அந்த தொகையை அரசு எடுத்துக் கொள்ள பார்க்கிறது. இது தொழிலாளர், முதலாளிகளின் பணமாகும். இதில் அரசின் நிதி ஏதுமில்லை.

மத்திய அரசுக்கு எதிராக குரல் எழுப்புவர்களை ‘ஆண்டி இந்தியன்’ என்றும் ‘அர்பன் நக்சல்’ என்றும் முத்திரை குத்தி கருத்துரிமையை பறிக்கின்றனர். 370 பிரிவை நீக்கியதன் மூலம் காஷ்மீர் பிரச்சினையை ஒரு சர்வதேச பிரச்சினையாக மோடி மாற்றிவிட்டார். இதனால் பதற்றம் அதிகமாகும்; ஆயுதங்களுக்கு செலவிடப்படும் தொகை அதிகரிக்கும். இதனால் மக்களின் கல்விக்கும், சுகாதாரத்திற்கும் செலவிடப்படும் தொகை குறையும். தனக்கு கிடைத்துள்ள பெரும்பான்மை பலத்தை வைத்து தொழிலாளர் உரிமைகளை, ஜனநாயக உரிமைகளை மோடி பறிக்கிறார்.

வெள்ளைக்காரன் காலத்திலேயே போராடிப் பெற்ற எட்டுமணி நேர வேலை என்பது மாற்றப்படுகிறது. வேலைநேரம் என்ன என்பதை அந்தந்த அரசுகள்(appropriate government) முடிவு செய்யும் என்று சொல்லுவதன் மூலம் எட்டு மணி நேர வேலை என்பதற்கு ஆபத்து ஏற்பட்டுள்ளது. நாடு ஒரு நெருக்கடியான காலகட்டத்தில் சென்று கொண்டிருக்கிறது.ஆனால் தொழிலாளிவர்க்கம் எப்பாடுபட்டும் தனது உரிமைகளுக்காக போராடும். அதற்குரிய முன்முயற்சிகளை ஏஐடியுசி எடுக்கும் ” என்று அமர்ஜித் கௌர் கூறினார்.

இவர் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தேசிய செயலாளரும் ஆவார்.

சிந்தாதிரிப்பேட்டை ஏஐடியுசி அலுவலகத்தில் நடைபெற்ற இந்தப் பேட்டியின் போது தமிழ்நாடு ஏஐடியுசியின் பொதுச் செயலாளர் டி.எம்.மூர்த்தி, துணைப் பொதுச் செயலாளர் கே.இரவி ஆகியோர் உடன் இருந்தனர்.

இந்திய ஜனநாயகத்தின் கறுப்பு நாள்: மெகபூபா முஃப்தி, ஒமர் அப்துல்லா

வீட்டுச்சிறையில் இருக்கும் ஜம்மு காஷ்மீர் மாநில முன்னாள் முதல்வரான மெகபூபா முஃப்தி, “இந்திய ஜனநாயகத்தின் கறுப்பு நாள் இன்று” என இந்திய அரசின் நடவடிக்கையை விமர்சித்துள்ளார்.

மெகபூபா முஃப்தி தனது ட்விட்டர் பக்கத்தில், “ஜனநாயக முறையில் ஜம்மு காஷ்மீரில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நபர்கள் இன்று வீட்டுச்சிறையில் வைக்கப்பட்டிருப்பது எவ்வளவு பெரிய முரண் ஆக உள்ளது. ஜம்மு காஷ்மீர் மக்களின் குரல் ஒடுக்கப்பட்டிருப்பதை இந்த உலகமும் மக்களும் பார்த்துக்கொண்டுதான் உள்ளனர்.

மதச்சார்பற்ற ஜனநாயக இந்தியாவை தேர்ந்தெடுத்த ஜம்மு காஷ்மீரில் இன்று நிலவும் அடக்குமுறை கணக்கில் அடங்கா நிலையில் உள்ளது. இந்தியா விழித்துக்கொள்ள வேண்டும்” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

மேலும், இதைக் கொண்டாட்டமாகப் பார்க்கும் பலருக்கும் இதன் விளைவுகள் இன்னும் புரியவில்லை. இந்திய அரசியல் சாசனம் மாற்றப்பட்ட இத்தினம் இந்திய ஜனநாயகத்தின் கறுப்பு நாள் என்றும் மெகபூபா முஃப்தி தெரிவித்துள்ளார்.

அதுபோல, ஒமர் அப்துல்லா தனது ட்விட்டர் பதிவில், “ஜம்மு காஷ்மீருக்கு சிறப்பு அந்தஸ்து வழங்கும் 370 மற்றும் 35ஆ சட்டப்பிரிவுகள் நீக்கப்பட்டுள்ளது மாநில உரிமையின் மீதான அடிப்படையையே கேள்விக்குறி ஆக்கியுள்ளது. இதனால் மிகவும் அபாயகரமான விளைவுகள் ஏற்படும்” எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இந்திய அரசியல் சாசன விதியை மீறி ஜம்மு காஷ்மீரின் ஒப்புதல் இன்றி இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதல் உடன் மட்டும் அம்மாநிலத்துக்கு வழங்கப்பட்டு வந்த சிறப்பு அந்தஸ்து நீக்கப்பட்டுள்ளது. இது முற்றிலும் ஏமாற்றுத்தனமான வேலை என்றும் துரோகம் என்றும் ஒமர் அப்துல்லா பாஜக-வை விமர்சித்துள்ளார்.

“எங்களிடம் பொய் சொல்லி எங்களை வீட்டுச் சிறையில் அடைத்துவிட்டு இந்த துரோகத்தை இந்திய அரசு செய்துள்ளது. ஜம்மு காஷ்மீருக்கு எதிராக எதுவும் திட்டமிடப்படவில்லை எனக் கூறிவிட்டு காஷ்மீரின் ஜனநாயகக் குரலை முடக்கி லட்சக்கணக்கான ஆயுதம் தாங்கிய வீரர்களை மாநிலம் முழுவதும் நிறைத்துள்ளது எவ்விதத்தில் நியாயம்” என்றும் அவர் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.

டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டியை நாம் ஏன் நினைவு கூற வேண்டும்?

பா. ஜீவ சுந்தரி

டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி தேவதாசி மசோதாவைச் சட்ட மன்றத்தில் தாக்கல் செய்கிறார். அது தோற்றுப் போகிறது. சட்ட மன்றத்திலும் கூட தேவதாசி முறையை ஆதரிப்பவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருக்கிறது. அதனால் அந்த மசோதாவுக்குப் போதிய ஆதரவில்லை. முன்னர் பால்ய விவாகத் தடை கோரியபோதும் இதே எதிர்ப்பு இருந்தது. இவையெல்லாம் அன்று மிகப் பெரிய சம்பிரதாய மீறல்கள்… அதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தவர்கள் அனைவரும் பின்னாளில் முத்துலட்சுமி ரெட்டியைப் போற்றினார்கள். அதைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுப் பேசியே சட்டமன்றத்தில் முத்துலட்சுமி ரெட்டி உரையாற்றினார். பால்ய விவாகத் தடைச் சட்டத்தை வரவேற்றவர்கள் கூட தேவதாசி ஒழிப்பை ஏற்க மறுக்கிறார்கள் என்று மனம் கசந்து பேசினார். எனென்றால் அம்மசோதாவை அமல்படுத்த முடியாமல் அது தோல்வி அடைந்துகொண்டே இருந்தது.

1912ல் அப்போதைய இந்திய சட்ட மன்றத்தில் தாதாபாய், இந்த மசோதா தாக்கல் செய்தபோது அதை முன் நகர்த்திக் கொண்டு போகவே ஓராண்டு ஆயிற்று. 1914ல் அதை அமல்படுத்த முயலும்போது முதல் உலகப் போர் மூளுகிறது. போரின் காரணமாக இயல்பாகவே அது தள்ளி வைக்கப்பட்டது. 1925ல் முத்துலட்சுமி ரெட்டி மதராஸ் சட்டமன்றத்தின் துணைத் தலைவராகிறார். அதன் பிறகு 1927ல் மீண்டும் முயற்சி செய்கிறார். இதை ஒரு நீண்ட நெடிய போராட்டமாகவே நடத்தியிருக்கிறார். ஏன் இந்த மசோதா மட்டும் நிறைவேறாமல் நீண்டுகொண்டே போகிறது என ஆராயும் விதமாக முத்துலட்சுமி ரெட்டி பெரியாரிடம் இது குறித்துக் கருத்து கேட்கிறார். பெரியாரும் ’எனக்கும் தேவதாசியர் வாழ்க்கை நடைமுறைகள் பற்றி தெளிவாகத் தெரியவில்லை; எங்கள் இயக்கத்தில் மூவலூர் ராமாமிர்தம் என்ற பெண்மணி இருக்கிறார். அவரைச் சந்திக்க ஏற்பாடு செய்கிறேன்’ என்கிறார். அப்போதுதான் அவர்கள் இருவருக்கும் அறிமுகம் ஏற்படுகிறது. அப்போது முத்துலட்சுமி ரெட்டி சொல்கிறார்: “எனக்கு தேவதாசிகள் வாழ்க்கை நடைமுறைகள் பற்றி தெரியவில்லை” என்று. முத்துலட்சுமி ரெட்டியின் தாயார் சந்திரம்மா தேவதாசி குலத்தில் பிறந்தவர். ஆனால் அவருடைய தகப்பனார் நாராயணசாமி அய்யர் ஒரு பார்ப்பனர். அதனால், தேவதாசிகள் குடும்ப நடைமுறை, வாழ்க்கைச்சூழல் பற்றிய புரிதல் எதுவும் முத்துலட்சுமி வளர்ந்த சூழலில் இல்லை.

இந்தப் பெண்கள் இருவரும் சந்தித்துப் பேசும்போதுதான் தேவதாசி முறையிலுள்ள நடைமுறைகள் பற்றி முத்துலட்சுமியால் தெளிவடைய முடிகிறது. அதுவரை நகர்ப்புறப் பகுதிகளில்தான் தேவதாசி முறை தீவிரமாக இருக்கிறதென்று முத்துலட்சுமி ரெட்டி எண்ணிக் கொண்டிருந்தார். ஆனால், கிராமப்புறங்களில் குறிப்பாக உள்ளடங்கிய கிராமங்கள், குக்கிராமங்கள் இங்கெல்லாம் தேவதாசி முறை மிக மோசமான நிலையில் இருந்தது. பாலியல் தொழிலை மேற்கொண்டுதான் அங்கிருந்த பெண்கள் வாழ்க்கை நடத்தினார்கள். அனைத்துக் கோயில் தேவதாசிகளும் வசதியானவர்களாக இல்லை. அவர்களுக்குக் கோயில் ஊழியத்தின் மூலம் மானியம் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த நிலத்திலிருந்து உணவுக்காக நெல் படியளக்கப்பட்டது. தங்குவதற்கு வீடு கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. பாலியல் தொழில் மூலமாக ஜமீன்தார்களுக்கும் நிலச்சுவான்தார்களுக்கும் ஆசை நாயகிகளாக, வைப்பாட்டிகளாக அவர்கள் இருந்தார்கள். அதன் மூலமாக அவர்கள் வருமானம் பெற்றார்கள்.

தேவதாசி முறை ஒழிக்கப்பட்டால் கோயில் நிலத்திலிருந்து நெல் வராது. வீடும் கோயில் வசமாகும். மூவலூர் ராமாமிர்தம் சில ஆலோசனை களை முத்துலட்சுமி ரெட்டிக்குத் தெரிவித்தார். பொருளாதார ரீதியாகச் சுதந்திரம் பெற்றால்தான் ஒரு பெண் துணிச்சலாக அடுத்தக் கட்டத்தை நோக்கி நகர முடியும். இது தொடர்பாக முத்துலட்சுமி ரெட்டிக்கும் மூவலூர் ராமாமிர்தம் அம்மையாருக்கும் இடையே கடிதப் போக்குவரத்தும் நடைபெற்றிருக்கிறது. தேவதாசி முறை கிராமப் புறங்களில் முற்றிலும் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்பது பற்றியெல்லாம் விவாதிக்கப் பட்டிருக்கிறது. இவர்கள் இருவருக்கிடையேயான கடிதப் போக்குவரத்து என்பது மிக முக்கியமானது. கிராமப்புறங்களில் இருக்கும் தேவதாசிப் பெண்கள் பொருளாதார வசதி இல்லாததனால்தான் தேவதாசி மசோதாவை எதிர்க்கிறார்கள். அவர்கள் ஆதரவைப் பெற வேண்டுமெனில் கோயில் நிலங்கள், மானிய நிலங்களாக இருப்பதை அவர்களுக்கே உரிமை ஆக்கி அளிப்பது. அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட நிலங்கள் தேவதான நிலங்கள் எனச் சொல்லப்பட்டது. கோயிலுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட சொத்துக்கள் தேவதான நிலங்களாக ஏராளம் இருந்தன. அதில் விவசாயம் செய்யப்படும் நிலங்களும் உண்டு; வெற்றிடங்களும் உண்டு. தேவதாசிப் பெண்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிலங்களை அவர்களுக்கே சாசனம் செய்து கொடுத்து விடுங்கள்’ என்று மூவலூர் ராமாமிர்தம் அம்மையார் சொன்ன ஆலோசனையை ஏற்று, முத்துலட்சுமி ரெட்டி சட்ட மன்றத்திலும் பேசுகிறார்.

1929ல் சட்ட மன்றத்தில் தேவதாசி தடை மசோதா சட்டம் இயற்றப்பட்டும் அவ்வளவு எளிதாக நடைமுறைக்கு வரவில்லை. அதன் பிறகு 1937ல் முதலமைச்சர் ராஜாஜி, இதற்கு ஆதரவில்லாததால் மீண்டும் ஒத்தி வைக்கிறார். இதற்கு முன்னதாக 1910ல் மைசூர் சமஸ்தானத்தில் தேவதாசி முறை முற்றிலும் ஒழிக்கப்பட்டது. இந்தியாவில் முதன் முதலாகத் தேவதாசி முறை ஒழிக்கப்பட்டது மைசூர் சமஸ்தானத்தில்தான். அதன் பின்னர் கொச்சியிலும் இறுதியாக சென்னை ராஜதானியிலும் தேவதாசி முறை ஒழிக்கப்பட்டது. முதலில் இங்குதான் நிறைவேறியிருக்க வேண்டும். ஆனால், மசோதா கிடப்பில் போடப்பட்டதால் அவர்கள் முந்திக் கொண்டார்கள். மைசூரும் கொச்சியும் இந்த விஷயத்தில் நமக்கு முன்னோடிகள். அப்போது ராஜாஜி காங்கிரசில் இருந்தபோதும், பெரும் பாலானவர்களின் எதிர்ப்பினால் தேவதாசி நடைமுறையை ஒழிப்பதற்கு அவர் சம்மதிக்க வில்லை. அதனால் ஒத்தி வைத்துக்கொண்டே இருந்தார். அவருடைய அரசு ராஜினாமா செய்த பிறகு 1947ல் இச் சட்டம் அமலுக்கு வருகிறது.

இவ்வளவு முயற்சிகளுக்குப் பிறகுதான் தேவதாசி ஒழிப்பு மசோதா அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு அதில் ஒரு ஷரத்தும் சேர்க்கப்பட்டது. இதுவரை தேவதாசிப் பெண்கள் அவர்களுக்கு மானியமாக அளிக்கப்பட்ட நிலத்தையும் வீட்டையும் அவர்களே சொந்தமாக அனுபவித்துக் கொள்ளலாம். எந்தப் பணி செய்வதற்கென்றும் அவர்கள் இனி கோயிலுக்கு வர வேண்டாம் என்று சட்டத்தில் கடைசியாக ஒரு வரியைச் சேர்க்கிறது. ’கோயிலுக்கு இறைவனை வணங்க மட்டும் வாருங்கள், ஆனால் கோயிலுக்குச் சேவை செய்கிறோம் என்கிற பெயரில் கடவுளுக்கும் எந்தவொரு மனிதனுக்கும் அடிமையாக இருக்க வேண்டாம்’ என்று சொல்லி அந்தச் சட்டம் நிறைவு பெறுகிறது.

மூவலூர் ராமாமிர்தம் பற்றி தன் சுயசரிதையில் குறிப்பிடாமல் அவரைப் புறக்கணித்ததன் பேரில் முத்துலட்சுமி ரெட்டியின் மீது வருத்தம் இருந்தாலும், அவரது பணிகளை முற்றிலும் புறக்கணித்து விட இயலாது. பால்ய விவாகத் தடைச் சட்டம், அடையாறு புற்று நோய் மருத்துவமனை, ஆதரவற்ற பெண்களுக்கான அவ்வை இல்லம் இவற்றின் உருவாக்கத்தில் பெரும் பங்கு டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டிக்கு உண்டு.

இன்று(30-07-19) டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டியின் 133வது பிறந்த தினம்.

பா. ஜீவ சுந்தரி, பத்திரிகையாளர்; எழுத்தாளர்.

நான் தோற்றுத்தான் போனேன்: சுபவீ

சுபவீ

கடந்த ஒரு வாரமாக, என்னைச் சுற்றியும் என்னை ஒட்டியும் நடந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு நிகழ்வுக்கு, இனியும் நான் முகம் கொடுக்காமல் இருப்பது நாகரிகமும், பண்பும் ஆகாது என்று கருதியே, இப்பதிவை என் முகநூலில் வெளியிட முடிவெடுத்தேன்.

கடந்த 20ஆம் தேதி (20.07.2019), காவேரி வலையொளித் தொலைக்காட்சியில், தடம் என்னும் பகுதியில் என் நேர்காணல் ஒன்று வெளியானது. அதற்கு இத்தனை பின்விளைவுகள் இருக்குமென்று அப்போது நான் நினைக்கவில்லை. என்னிடம் வினாக்களைத் தொடுத்த மதன் என்னும் இளைஞர், ‘இடக்கு மடக்கான’ பல வினாக்களை என்னிடம் கேட்டார். சில வினாக்களுக்கு விடை சொல்வதில், எனக்குச் சில நடைமுறைச் சிக்கல்கள் இருக்கவே செய்தன. .

நான் விடை சொல்வதற்கு முன்பே அடுத்த கேள்வியைக் கேட்டுவிடும் அவரது போக்கை மனத்தில் வைத்துக் கொண்டு, “நீங்களெல்லாம் நண்பர் பாண்டேயிடம் பாடம் படித்துக் கொண்டு வருகின்றீர்களோ?” என்று நேர்காணல் முடிந்தபின், வேடிக்கையாகக் கேட்டேன். எப்படி இருந்தாலும், வளரும் இளைஞர் நீங்கள், வளருங்கள் என்று வாழ்த்தும் சொல்லிவிட்டு வந்தேன்.

அடுத்தநாள் தொடங்கி, இரண்டுவிதமான பின்விளைவுகளை என்னால் பார்க்க முடிந்தது. அந்த நேர்காணலை, என்னை விரும்பாதவர்கள், எனக்கு எதிர்க்கருத்துக் கொண்டவர்கள் கொண்டாடினார்கள். குறிப்பாக, பாஜக வினரும், நாம் தமிழர் கட்சியினரும் அதனைப் பரப்பினார்கள். நான் விடை சொல்ல முடியாமல் தடுமாறியதாகவும், என் நிலை பரிதாபமாக இருந்ததாகவும் பதிவுகள் இட்டனர். நேர்காணலில் நான் தொற்றுப் போய்விட்டதாக எழுதினர்.

பாஜக வை விட என்னை எதிர்ப்பதில் முதல் இடத்தில் இருப்பவர்கள் நாம் தமிழர் தம்பிகள்தாம். ஆர்எஸ்எஸ் நண்பர்களாவது என்னை எதிர்ப்பதும், மிரட்டுவதுமாக இருப்பார்கள். ஆனால் நாம் தமிழர்கட்சியினரோ, நான் இறந்துபோய்விட வேண்டும் என்றே விரும்புகிறார்கள். தம்பி சீமானே ஒரு பேட்டியில்,, அவர் (நான்) இறந்துபோய்விட்டார் என்று
சொன்னார். உடனே அவர் தம்பிகள் அடுத்தநாள், என் படத்திற்கு மாலை அணிவித்தும், சவப்பெட்டியில் என் உடல் இருப்பது போன்று படத்தைச் சமூக வலைத்தளங்களில் பதிவு செய்தும் மகிழ்ந்தனர். சீமான் மேடையில் இருக்கும்போதே, அவர் கட்சியைச் சேர்ந்த ஒருவர், பாளையங்கோட்டையில், திமுக வை நான் ஆதரிப்பது குறித்துப் பேசுகையில், “நாயினும் கீழாய் நக்கிப் பிழைக்கும் ஈனப்பிறவி சுபவீ” என்று பேசினார். சீமான் கண்டித்ததாய்த் தெரியவில்லை. (மகிழ்ந்திருப்பாரோ!)

இப்படி ஒரு சாரார் அந்த நேர்காணல் கண்டு மகிழ்ந்து கொண்டிருக்க, என்னிடம் அன்பு கொண்ட நண்பர்கள் பலர் வருத்தப்பட்டனர். அந்த நேர்காணலுக்கு நீங்கள் போயிருக்கக் கூடாது என்றனர். இவ்வளவு மென்மையாகப் பேசியது சரியில்லை என்றனர். நீங்கள் தோற்றுப் போய்விட்டதாக வலதுசாரியினர் மகிழ்வதற்கு இடம் கொடுத்து விட்டீர்கள் என்று ஆதங்கப்பட்டனர்.

“எல்லா நேரமும் நாமே வெற்றிபெற்றுக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவது கூட ஒரு விதமான பாசிசம்தான், ஒருமுறை தோற்றால் குற்றமில்லை” என்று நான் சமாதானம் சொன்னேன்.

இவையெல்லாம் ஒருபுறமிக்க, காவேரி தொலைக்காட்சியில் நான் எதிர்பாராத வேறு சில நிகழ்வுகள் நடந்திருக்கின்றன. சில நாள்களுக்குப் பிறகுதான் அது எனக்குத் தெரிய வந்தது. அந்தத் தொலைக்காட்சியின் நிர்வாக அதிகாரியாக இருந்த திரு ஜென்ராம், அந்தப் பேட்டி குறித்து வருத்தம் தெரிவித்துள்ளார். அங்கு பணியாற்றிய சில பெண் ஊடகவியலாளர்கள், தங்கள் எதிர்ப்பைத் தெரிவிக்க மறுநாள் கருப்பு உடையுடன் அலுவலகம் வந்துள்ளனர். தங்கள் எதிர்ப்பையும் வலைத்தளங்களில் பதிவிட்டுள்ளனர். அவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கச் சொல்லி ஜென்ராம் அவர்களை நிர்வாகம் அறிவுறுத்தியுள்ளது. அவர் மறுத்துவிட்டார்.

இதனால் கோபம் மொண்ட நிர்வாகம், ஜென்ராம் அவர்களை எந்தவித முன் அறிவிப்பும் இன்றி, 23.07.19 அன்று பணி நீக்கம் செய்துள்ளது. அதனைத் தொடர்ந்து, அந்தப் பெண் ஊழியர்களும் வேலைக்குச் செல்லவில்லை. இந்த நிலையில், காவேரி தொலைகாட்சி நிர்வாகத்தைக் கண்டித்து, சோஷலிச தொழிலாளர் மையம் கண்டன அறிக்கை விடுத்துள்ளது. நண்பர் வன்னி அரசு போன்றவர்கள்,ஜென்ராம் அவர்கள் மீது எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கையைக் கண்டித்து, இனிமேல் காவேரி தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்வதில்லை என்று அறிவித்துள்ளனர். .

நான் மிகவும் மதிக்கும் மூத்த ஊடகவியலாளரான ஜென்ராம் அவர்களும், நான் அறிந்திராத அந்தப் பெண் ஊடகவியல் நண்பர்களும், என் மீது கொண்டுள்ள அன்பும் மதிப்பும் என்னை நெகிழ வைக்கின்றன. அந்தப் பெண்களை நினைக்கும்போது, நான் பெற்ற பிள்ளைகளை விட, பெறாத பிள்ளைகளின் எண்ணிக்கை கூடிக்கொண்டே போவதை உணர முடிகிறது.

நான் நேர்காணலில் தோற்றுப்போனேன் என்று எண்ணி மகிழ்கின்ற என் இனிய எதிரிகளே! நேர்காணலில் வெற்றி, தோல்வி என்பதெல்லாம் ஒன்றுமில்லை என்பதை உங்களுக்குக் காலம் உணர்த்தும்.

ஆனால் நான் இன்னொரு விதத்தில் தோற்றுத்தான் போனேன் என்பது உண்மை. யாருக்கோ எதோ ஒரு மரியாதைக் குறைவு நடந்தால் நமக்கென்ன என்று இருக்காமல், தன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்திய தோழர் ஜென்ராமுக்கு எப்படி நன்றி சொல்லப் போகிறேன் என்ற வினாவிற்கு விடை தெரியாமல் தோற்றுப்போனேன். அவரை விடுங்கள், அவராவது என் நண்பர், அந்தப் பெண் பிள்ளைகள் யார், அவர்களுக்கு நான் இதுவரையில் என்ன செய்திருக்கிறேன்? அவர்கள் ஏன் எனக்காகத் தங்கள் பணியிலும், வாழ்விலும் சோதனைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டும்?

கண்கள் கலங்குகின்றன. அவர்கள் என் மீது வைத்திருக்கும் அன்புக்கும், கருத்துரிமையின் மீது அவர்கள் வைத்திருக்கும் மதிப்புக்கும் முன்னால் நான் தோற்றுத்தான் போனேன்!!

உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தில் அரசதிகாரத்தால் வேட்டையாடப்படும் ஒருவன் பக்கம் நாம் நிற்கவேண்டாமா?

மனுஷ்யபுத்திரன்

அதிகாரத்திற்கு எதிராக துணிச்சலுடன் போராடுகிறவர்களை சொந்த விவகாரங்களை வைத்து முடக்க நினைப்பது அதிகாரத்தின் இயல்பு. அதிகாரம் ஒருவரை அழிக்க நினைத்தால் ஒன்று அவரை ‘என்கவுண்டர்’ செய்கிறது. அல்லது ‘ கேரக்டர் அசாசினேஷன் ‘ செய்கிறது. ஆனால் தாங்களும் அதிகாரத்திற்கு எதிரானவர்கள் என்று கூறிக்கொள்பவர்களும் அந்த ஆயுதத்தை எடுப்பதுதான் வியப்பாக உள்ளது.

ஒரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான விவகாரங்களில் இருவரில் ஒருவர்மீது மற்றவருக்கு புகார்கள் இருக்குமெனில் தனிப்பட்ட முறையிலோ சட்டப்படியோ அதற்கு தீர்வுகளை காண உரிமையுண்டு. ஆனால் மக்களின் நீதிக்காக போராடும் ஒருவன் அரசதிகாரத்தால் வேட்டையாடப்படும் போது அவனுக்கு சமூகத்திடமிருந்து கிடைக்கவேண்டிய தார்மீக ஆதரவு எதுவும் கிடைக்கவிடாமல் அந்த சமயத்தில் அவனது தனிப்பட்ட விவகாரங்களை முன்னிலைப்படுத்துவது அவனை படுகொலை செய்வதற்கு சமமானது.

தருண் தேஜ்பாலை அரசும் ஊடகங்களும் மூர்க்கமாக வேட்டையாடியது அவர் ஒரு பெண்ணிடம் கண்ணியக்குறைவாக நடந்துகொண்டார் என்பதால் மட்டுமா? அவரது தெஹல்கா இதழ் நடத்திய ஸ்டிங்க் ஆபரேஷன் குஜராத் கலவரத்தின் கோர முகத்தை வெளிக்கொணர்ந்தது என்பதால்தான். ஒரு பெண் விவகாரத்தை பயன்படுத்தி அவர் வேட்டையாடப்பட்டார். இது சர்வதேச அளவிலும் நடக்கிறது. அமெரிக்கா நாடுகளை எப்படி உளவு பார்க்கிறது என்பதை அம்பலப்படுத்திய ஜீலியன் அசாங்கேவை நாடு நாடாக துரத்தி கடைசியில் ஒரு பாலியல் விவகாரத்தில் வேட்டையாடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தியைத்தை எதிர்த்து உலகையே அதிரவைத்தவனுக்கு எதிராகவும் இந்த பாலியல் ஆயுதம்தான் கையிலெடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இதுபோன்ற விவகாரங்களில் கண்ணை மூடிக்கொண்டு குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்களை எதிர்க்க குதிப்பவர்கள் அதன் உண்மைத்தன்மையை ஆராயும்வரை காத்திருப்பதில்லை. குற்றம் சொல்பவர் வேறு நோக்கங்கள் உடையவராகவோ வேறு யாராலோ தூண்டப்பட்டவராகவோ இருக்கலாம் என்கிற வாய்ப்பைக்கூட சிந்திப்பதில்லை. வைரமுத்துமீதான மீ டு குற்றச் சாட்டுகள் ஆண்டாள் விவகாரத்திற்குப் பிறகு எழுப்பப்பட்டது தற்செயலானதுதானா?

காணாமல் போன ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்புப் போராளி முகிலன் காவல்துறையால் இழுத்துச் செல்லப்படும் காணொளி பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. அந்த சமயத்தில் கவிஞர் தாமரையின் ‘முகிலன் வரட்டும் ..பெண் விவகாரம் காத்திருக்கிறது’ என்ற பதிவைக் கண்டு அதிர்ந்தேன். முகிலன் காணாமல் போன சமயத்தில் அவருக்கு எதிராக பரப்பப்பட்ட இந்த பெண் விவகாரம் ஒரு பேச்சுக்கு உண்மை என்றே வைத்துக்கொள்வோம். அப்போதுகூட அரசதிகாரத்தால் உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தில் வேட்டையாடப்படும் ஒருவன் பக்கம் நாம் நிற்கவேண்டாமா?

நாம் நம் வாழ்வின் வெளிச்சங்களாக கொண்டிருக்கக்கூடிய பல மகத்தான ஆளுமைகளின் பெண்கள் தொடர்பான சர்ச்சைகளின் வழியாக மட்டுமே அந்த ஆளுமைகளின் வரலாற்றுப்பாத்திரத்தை மறுக்க முடியுமா? காந்தியின் பாலியல் சோதனைகள் மட்டுந்தான் காந்தியா? காரல் மாக்ஸுன் பணிபெண்ணுடனான உறவு குறித்த கதைகள்தான் காரல் மார்க்ஸா? எர்னஸ்டோ சேகுவேராவின் பெண் வேட்கை அவரது வரலாற்றில் ஒரு பகுதியாக நிலைத்து நிற்கிறதே…

ஆண் பெண் விவகாரங்களை நமக்குச் சொல்லப்படும் தகவல்களின் அடிப்படையில் ஏதோ ஒரு ஒற்றைப்பரினாணத்தில் புரிந்துகொண்டு யாரை வேண்டுமாலும் தூக்கில் போடுவோம் என்பது அபத்தமானதும் ஆபத்தானதுமான சூழல். தனிமனித உறவு சார் பிரச்சினைகளை பெரும் அரசியல் பிரச்சினைகளில் ஒரு திசை திருப்ப்புன் கருவியாக பயன்படுத்துவதை தொடர்ந்து ஏற்கபோகிறோமா?

ஒரு பெண்ணின் உறவு சார்ந்த மீறல்களை சமூக வெளியில் வைத்து விவாதித்து அவளை அவமதிப்பதை எப்படி ஏற்க முடியாதோ அப்படித்தான் ஒரு ஆண் இந்த விவகாரங்களால் பொதுவெளியில் வேட்டையாடபடுவதையும் ஏற்கமுடியாது. ஆண்களின் பலியாக பெண்களும் பெண்களின் பலியாக ஆண்களும் எந்த நேரமும் மாறக்கூடிய ஒரு பின் நவீனத்துவ பண்பாட்டுச் சூழலில் அதை அந்தத் தளத்தில்தான் விவாதிக்கவேண்டுமே தவிர அரசியல் பிரச்சினைகளாக்குவது என்ன நியாயம்?

அரைவேக்காட்டுப் பெண்ணுரிமைபோராளிகள் அரசின் வேட்டைக்கருவிகளாவது பெரும் அவலம்.
தாமரை யாருடைய ஏஜெண்ட் என்பதை இந்த விவகாரம் இன்னும் தெள்ளத் தெளிவாக்குகிறது..

மனுஷ்யபுத்திரன், எழுத்தாளர்; அரசியல் செயல்பாட்டாளர்.

ராஜராஜன் புகழ் பாடுவது தமிழர்கள் சுயமரியாதை இழப்பதின் அடையாளம்!

அ. மார்க்ஸ்

ராஜராஜன் புகழ் பாடும் ஒரு வீடியோ கிளிப்பிங்கை பார்த்தேன். முற்றிலும் வரலாற்று உணர்வு இல்லாமல் ராஜராஜன் வழிபாடு இங்கே அரங்கேற்றப்படுகிறது,. அறிவுபூர்வமான சிந்தனைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு மடமை தமிழ் சமூகத்தில் இப்படிப் பரவுவது ஒரு பேராபத்து. நீதிபதிகள் எல்லாமும்கூட இந்தச் சூழலுக்குப் பலியாகிறார்கள்.

நான் பார்த்த வீடியோவில் பேசுகிற நபர் முன்வைக்கும் ராஜராஜப் புகழின் பின்னுள்ள வரலாற்றுப் புரிதலற்ற வழிபாட்டு மனோபாவத்தை விளக்க ஒரு எடுத்துக்காட்டைச் சொல்வதென்றால் ராஜராஜனின் இலங்கைப் படை எடுப்பைப் பற்றி அவர் சொல்வதைச் சுட்டிக்காட்டலாம். இலங்கையர்கள் ஐந்தாம் மகிந்தனின் கொடுங்கோல் ஆட்சியின் கீழ் வெந்து கிடந்த நேரத்தில் அவர்களை அவனிடமிருந்து விடுவித்த மகா மனிதநேயப் பணியைச் செய்தவனாம் ராஜராஜன்.

எல்லாப் படை எடுப்பாளர்களும் தாங்கள் அடித்த கொள்ளை, அத்கன்மூலம் பெற்ற அரசியல் பலன்கள் ஆகியவற்றை மறைக்கச் சொல்லும் மகாக் கேவலமான வாதம் இது. அந்தக் கால படை எடுப்பாளர்கள் முதல் இந்தக் கால புஷ், ட்றம்ப் வரை பயன்படுத்திய / பயன்படுத்துகிற கொடூரமான தந்திரம்தான் இது. சதாம் உசேனிடமிருந்து ஈராக் மக்களைக் காப்பாற்றப் படை எடுத்ததாகத்தானே புஷ்சும் சொல்லிக் கொண்டான். இட்லர், முசோலினி, ராஜபக்க்ஷே எவன்தான் இதற்கு விதிவிலக்கு? தமிழர்களைக் ம்காப்பாற்றுவதுதான் தன் நோக்க்ம் என ராஜபக்சே சொல்லிக் கொள்ளவில்லையா? இலங்கைத் தீவையும் பொலனறுவை, அநுராதபுரம் முதலான பௌத்த புண்ணியத் தலங்களையும் அழித்து அவற்றுக்குத் தன் பெயரான ஜனநாத மங்கலம் எனப் பெயரிட்டு ஒரு தீராத சிங்கள – தமிழ்ப் பகைக்கு வித்திட்ட ஒரு ஆக்ரமிப்பாளன்தான் ராஜராஜன்.

தேவரடியார்கள் மரியாதைக்குரியவர்கள். அவர்களை தேவதாசிகளுடன் ஒப்பிடக் கூடாது என ராஜராஜ சேவை செய்யும் இந்தச் சுயமரியாதை அற்ற அடிமைகள் சொல்வதும் அப்படித்தான். அப்படிக் கொண்டுவந்த பெண்கள் ராஜராஜன் வழியில் வந்த குலோத்துங்கன் காலத்தில் அந்தப்புரத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டதை எதிர்த்து அக்கால மக்களே கிளர்ச்சி செய்தனரே அதற்கு என்ன சொல்கிறார்கள் இந்த ராஜராஜப் புகழ்பாடிகள். குலோத்துங்கன் செய்ததற்கு ராஜராஜன் என்ன செய்வான் என மகா புத்திசாலித்தனமாகக் கேட்கலாம். யார் செய்தார்கள் என்பதல்ல. தேவரடியார் எனும் நிறுவனம் எங்கு கொண்டுபோய் விடும் என்பதுதான் நாம் இதன் மூலம் புரிந்துகொள்வது. அப்படி மன்னர்களின் போகங்களுக்குப் பலியானவர்கள் நம் மக்கள். நம் தமிழ் மக்கள்.

தேவதாசிப் பாரம்பரியத்திற்கு எதிராக இங்கே சுயமரியாதை இயக்கம் போராடியபோது அந்தக் கேவலத்தைக் காப்பற்ற முனைந்த சத்திய மூர்த்தி அய்யர், ராஜகோபாலாச்சாரி ஆகிோரின் குரலில் இன்று பேசுகிறவர்கள்தான் இந்த ராஜராஜன் புகழ்பாடிகள்.

சோழர்காலம் குறித்து “புலமை” ஆய்விதழில் நானும் வேல்சாமியும் எழுதிய கட்டுரையை நான் சென்னை சென்றவுடன் இங்கு பதிவு செய்வேன். சற்றுமுன் நானும் அவரும் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். தஞ்சைப் பெரிய கோவிலைக் கட்டியது ராஜராஜன்தான் என்பதை பல நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பின் முதன் முதலாகக் “கண்டுபிடித்துச் “ சொன்னது வெள்ளைக்கார அறிஞர்கள் தான். அது எப்போது தெரியுமா? 1907ல். இடைப்பட்ட ஆயிரம் ஆண்டு காலத்தில் ராஜராஜன்தான் அந்தக் கோவிலைக் கட்டினான் என எந்தத் தமிழ் நூல்களிலும் பதிவில்லையே ஏன்? ஏன் ராஜராஜனைத் தமிழ் மக்கள் மறந்தனர்?

அவ்வளவு ஏன், அத்தனை தமிழ் நூல்களையும் அழிவிலிருந்து காப்பாற்றினாரே உ.வே.சா அவருக்கு 1907 வரை ராஜராஜன் யார் என்றால் தெரியாதே?

தலித் ஒருவரின் பெயரை கல்வெட்டில் பொறித்தான் ராஜராஜன் எனக் கூறுகிறார்கள்.முதல் முதலில் தலித்களுக்குத் தனிச் சுடுகாடு கட்டியதும் அவன்தானே! கராஷிமா, சுப்பராயலு முதலானோரின் சோழர்கால ஆய்வுகளைக் கருத்தூன்றிப் படித்திருப்பார்களா இவர்கள்.

இன்று இப்படி மன்னர்களின் புகழ்பாடிச் சேவுகம் செய்யும் கேவலம் தமிழகத்தை ஆயிரம் ஆண்டுகள் பின்னோக்கிக் கொண்டு செல்கிறது. இது தமிழனின் பெருமையல்ல. வீழ்ச்சி.

இந்த விடயத்தைப் பொருத்தமட்டில் சுயமரியாதை உள்ள தமிழர்கள் ரஞ்சித் பக்கம்தான் நிற்க இயலும்.

அ. மார்க்ஸ், எழுத்தாளர்; மனித உரிமை செயல்பாட்டாளர்.

கழிப்பறை கவலைகளும் தமிழர் பண்பாடும்

ஆர்த்தி வேந்தன்

இப்போதாவது இதைக்குறித்துப் பேச எனக்குப் போதுமான தைரியம் வந்திருக்கிறது. மனதில் பட்டதை அப்படியே சொல்லப்போகிறேன். என்னை யாரேனும் இரவு விருந்துக்கு அழைத்தாலோ, என்னை மொழிபெயர்ப்பு பணி சார்ந்து அழைத்தாலோ நான் கேட்கிற முதல் கேள்வி அது தான். ஒரு வங்கிக்கு போவது என்றாலும், ஷாப்பிங் செய்ய அழைக்கப்பட்டாலும் அதே கேள்வி தான் முதலில் வந்து விழும். “நாம போற இடத்துல ரெஸ்ட் ரூம் இருக்கா?”.

நான் ஒரு பேருந்தில் பயணிக்க நேரிடுகிற போதெல்லாம், அந்தப் பேருந்து ஓட்டுநர் நான் சொல்கிற இடத்தில் எல்லாம் வண்டியை நிறுத்துவார் என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்கிறேன். இதை வாசிக்க எளிமையாக இருந்தாலும், இதற்காக நான் மேற்கொள்ளும் போராட்டங்கள் வலிமிகுந்தவை. அந்தத் தருணங்களில் நான் எதிர்கொண்டவை ஏளனம் மிகுந்த பார்வைகள். எதோ கேட்க கூடாததைக் கேட்டுவிட்டதைப் போல என்னைப் பார்ப்பார்கள். இதற்கு முன் வேலை பார்த்த அலுவலகத்தில் அடிக்கடி என்னுடைய இருக்கை காலியாக இருப்பதைக் கண்ட என்னுடைய பாஸுக்கு என் மீது எக்கச்சக்க சந்தேகங்கள். அவர் கழிவறையில் என் காதலனுடன் நான் அலைபேசியில் கதைத்துக் கொண்டிருப்பதாகச் சந்தேகப்பட்டார். ஒருவர் அத்தனை முறை கழிப்பறையைப் பயன்படுத்த நேரிடும் என்பதை அவரால் நம்பமுடியவில்லை.

என்னுடைய திருமணக் கொண்டாட்டங்களின் போது என்ன ஆடை அணிய வேண்டும், எப்படி மணவிழா நடக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் எனக்குக் கனவுகள் இருக்கவில்லை. எப்படிப் பல மணிநேரம் நின்று கொண்டே இருப்பது என்கிற பேரச்சம் மட்டுமே என்னைச் சூழ்ந்தது. கல்யாண ஆடையில் ஜொலித்துக் கொண்டிருக்கும் மணப்பெண்ணாக நின்றுகொண்டிருக்கும் நான், சிறுநீரை கட்டுப்படுத்த முடியாமல் என்னுடைய கல்யாணப் புடவையைப் பல நூறு மக்கள் முன்னால் ஈரப்படுத்தாமல் எப்படித் தப்பிப்பது எனத் தவித்துப் போனேன்.

என்னுடைய சகாக்கள் என்னைக் கேலி செய்வதிலிருந்து தப்பிக்க நான் மூன்று மாதகாலம் பணி விடுப்பு எடுத்திருக்கிறேன். எனக்கு ஏற்பட்ட வெம்மை மிகுந்த அனுபவங்கள் குறித்து ஒரு தனிப்புத்தகமே எழுதலாம். ஒரு முறை ஒரு மருத்துவமனைக்குப் போயிருந்தேன். மருத்துவரின் அறைக்குள் மட்டுமே கழிப்பறை இருந்தது. அதைப் பயன்படுத்த அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. அவசரமாகக் கழிப்பறையைத் தேடுகிற போது பக்கத்தில் இருந்த உணவகம் கண்ணில் பட்டது. மருத்துவமனைக்கு வருகிற போதெல்லாம், அந்த உணவகத்தின் கழிப்பறையைப் பயன்படுத்த வேண்டியது கட்டாயமானது. அப்போதெல்லாம் எனக்கு அந்த உணவகத்தில் இருந்து எதையாவது பார்சல் வாங்கிக்கொள்வது வழக்கமானது.

ஒரு பேருந்தில் 9 மணிநேரம் பயணிக்க நேரிட்டது. நான் பல முறை கெஞ்சி கூத்தாடியும் பேருந்து ஓட்டுநர் வண்டியை நிறுத்தவில்லை. கண்களில் கண்ணீர் முட்ட நின்ற போதும் அவரின் மனம் இரங்கவில்லை. இந்த உலகத்தில் அடிக்கடி சிறுநீர் கழித்தே ஆகவேண்டிய கட்டாயத்துக்கு என்னைத் தள்ளும் சிறுநீர்ப்பை எனக்கு மட்டும்தான் உண்டா என நான் வியந்திருக்கிறேன்.

ஒரு ஐஸ்க்ரீம் கடைக்குப் போன போது அங்கே கழிப்பறை இல்லை என்பதைக் கண்டதும் ஏமாற்றம் ஏற்பட்டது. அங்கே இருந்த பணிப்பெண் என்ன செய்வார் என்கிற கவலையோடு கேட்டேன். அவரோ அருகில் இருந்த வணிக வளாகத்துக்குச் செல்ல வேண்டும் என்றார். அதுவும் உணவு இடைவேளையின் போது மட்டுமே போகமுடியும், மற்ற நேரங்களில் கடையைவிட்டு வெளியேறினால் உடனே முதலாளி அலைபேசியில் அழைத்து விடுவாராம். சிசிடிவி புண்ணியத்தில் இந்தச் சித்திரவதை அனுதினமும் நடக்கிறது என அந்தப் பணிப்பெண் விவரித்தார். இப்படி மனதை பிழியும் பல்வேறு கதைகளைக் கேட்டுவிட்டேன்.

ஏன் நம்மூரில் ஒரு கழிப்பறை கேவலமாகப் பார்க்கப்படுகிறது? ஒருமுறை ஒரு நேர்முகத்துக்குச் சென்று இருந்தேன். அவர்கள் நேர்முகத்தை முடித்து இருந்தார்கள். நான் உடனே இருக்கையை விட்டு எழவில்லை. நீங்கள் கிளம்புங்கள் என்று அவர்கள் சொல்வார்கள் என்று எனக்குத் தெரியும். என்னைப் பதற்றம், படபடப்பு, நடுக்கம் சூழ்ந்து கொண்டன. நான் உடனே எழுந்தால் சிறுநீர் கசிந்து என் ஆடையை ஈரப்படுத்தி விடும் என்கிற அச்சம் என்னைப் பிடுங்கி தின்றது. என் காதலனிடம், ‘நான் இப்படி இருக்கிறதால என்னை வெறுத்துடாதே’ என்று முட்டாள்தனமாகக் கேட்கிற அளவுக்கு நான் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகி இருக்கிறேன்.

இப்படிப்பட்ட குற்ற உணர்ச்சியைப் பல பேர் சுமந்து கொண்டே வாழ்கிறார்கள். ஏன்? இப்படி நரக வேதனையை மௌனமாக ஏன் சகித்துக் கொள்ளவேண்டும்? “நான் ரெஸ்ட்ரூமை யூஸ் பண்ணிக்கவா?” என்று கேட்க ஏன் இப்படித் தயங்க வேண்டும்?
என் வீடு வரும் வரை நான் ஏன் சிறுநீரை அடக்கிக்கொண்டு பரிதவிக்க வேண்டும்? ஒரு தனியார் நடத்துகிற அலுவலகத்தில், உணவகத்தில், பள்ளியில் கழிப்பறை இருந்தாலும் அதைத் தனியார் சொத்து என்பதை நான் ஏற்க மறுக்கிறேன். ஒருவர் குறிப்பிட்ட இடத்தில் வேலை பார்க்கவில்லை, அல்லது அந்த இடத்திற்குச் சொந்தக்காரர் இல்லை என்பதற்காகவே கழிப்பறையைப் பயன்படுத்த அனுமதி மறுப்பது மனிதத்தன்மையற்ற செயல். எனக்கு இருக்கும் ‘urinary incontinence’ (சிறுநீர் அடக்க முடியாமை) மோசமான ஒன்றில்லை, அதைக் குறித்துச் சொரணையற்று இருப்பதே மோசமானது என உணர்ந்து கொண்டேன்.

சமீபத்தில் பிரிட்டனை சேர்ந்த ஒரு ஆய்வாளர் ஒரு மொழிபெயர்ப்பை செய்யச் சொன்னார். அதற்காக அவர் வர சொன்ன அலுவலகத்தில் கழிப்பறை இல்லை என்று தெரிந்தது. அங்கே வர முடியாது, கழிப்பறை இருக்கும் அலுவலகத்துக்குச் சந்திப்பை மாற்ற சொன்னேன். அவரும் அப்படியே செய்தார். என்னைப் போலவே சிறுநீரை அடக்க முடியாத மருத்துவப் பிரச்சினை உங்களுக்கும் இருக்கிறது என்றால் நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள். உங்களுக்கு உரிமை இல்லாத இடத்தில் கழிப்பறையைப் பயன்படுத்துவது ஒன்றும் தவறில்லை. அங்கே யாரையுமே தெரியாவிட்டாலும் கழிப்பறையைப் பயன்படுத்துவதில் பிழையில்லை. வேலைக்கு நடுவே எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் எழுந்து போய்க் கழிப்பறையைப் பயன்படுத்துவது ஒன்றும் பாவமில்லை. அலுவலகக் கூட்டத்தில் உங்கள் பாஸை இடைமறித்து அனுமதி கேளுங்கள். பேருந்தில் பயணிக்கிற போது ஓட்டுனரை வண்டியை நிறுத்தச் சொல்லுங்கள். நேர்முகம் நடத்தும் நபரிடம் கழிப்பறைக்குப் போக வேண்டும் என்று கம்பீரமாகக் கேளுங்கள். உங்களுக்கு முன்பின் தெரியாத நபரிடம் கூடக் கழிப்பறையைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள உதவி கேட்கலாம்.

உங்களுடைய உடல்நலத்தை விட முக்கியமானது எதுவுமில்லை. அதைப் பேணுவது உங்களுடைய அடிப்படை உரிமை. தாகத்தோடு வரும் விருந்தினருக்குத் தண்ணீர் கொடுப்பது தமிழர் பண்பாடு என்கிறோம். நம் வீட்டிற்கு வரும் வேலைக்காரர், எதோ பழுது பார்க்க வரும் சர்வீஸ் மேன் ஆகியோர் நம்முடைய கழிப்பறையைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று கனிவோடு தெரியப்படுத்துவதும் நம் பண்பாடாக ஆகட்டும். மனிதர்களை இன்னமும் மனிதத்தோடு புரிந்து கொள்வோம். அவர்களைக் கண்டு நக்கலாகச் சிரிக்க வேண்டாம். ‘தண்ணி கம்மியா குடி, ஏசியிலேயே இருக்காதே, நாப்கின் போட்டுக்கோ’ முதலிய மூடத்தனமான அறிவுரைகளால் முடக்காதீர்கள். சிறுநீரை அடக்க முடியாமல் தவிப்பவர்களின் வேதனையைத் தீர்க்க வழிமுறைகளை நாடாமல் எந்த இசம் பேசியும் பயனில்லை. அவர்களுக்கு உதவும் ஒரே வழி, ‘ஏன் அடிக்கடி ரெஸ்ட்ரூம் யூஸ் பண்ணுற’ மாதிரியான கேள்விகளை அறவே தவிர்ப்பது மட்டுமே.

தமிழில்: பூ.கொ.சரவணன்

ஆர்த்தி வேந்தன் பத்திரிகையாளர்.

பூ.கொ.சரவணன் மொழிபெயர்ப்பாளர்.

பா. ரஞ்சித் மீதான வன்மத்துக்குரிய தாக்குதல்: தென்னிந்திய திரைத்துறை பெண்கள் மையம் கண்டனம்

இயக்குநர் பா. ரஞ்சித் அவர்கள் மீதான வழக்குகளை கைவிட வேண்டும்; கருத்துரிமை பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்!

அண்மையில் இயக்குநர் பா. ரஞ்சித், சோழ மன்னர் ராஜன்ராஜன் குறித்து முன்வைத்த கருத்தொன்று சர்ச்சைக்குள்ளாக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள் போல, என்னதான் மிகச்சிறந்த ஆட்சியைத் தந்திருந்தாலும் ஒரு அரசர் அல்லது ஒரு ஆட்சிக்கு இரண்டு பக்கங்கள் இருக்கும். நன்மையை பேசுவதுபோல, அந்த ஆட்சியால் ஏற்பட்ட தீமைகளையும் சேர்த்தே பேசுவதே கருத்துரிமை. கருத்துரிமைக்கும் அவதுறுக்கும் பாரதூரமான வேறுபாடு உள்ளது. இயக்குநர் பா. ரஞ்சித் பேசியது கருத்துரிமையின் பேரில் வருமே தவிர, அது அவதூறு அல்ல.

தமிழகத்தின் மிக முக்கியமான வரலாற்றாசிரியர்கள் ராஜன்ராஜன் குறித்து எழுதிய பல்வேறு கருத்துக்கள், வெகுமக்கள் அறியாதவை; விவாதத்துக்குரியவை. பா. ரஞ்சித் இல்லாத ஒன்றை பேசிவிடவில்லை.

சமூகத்தின்பால் அக்கறை கொண்ட படைப்பாளியாக ஒவ்வொரு சமூக பிரச்சினையிலும் தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்ளும் பா. ரஞ்சித், அதே அக்கறையின்பேரிலேயே ராஜராஜன் குறித்த கருத்தை பேசியுள்ளார். இந்தக் கருத்து குறித்து விவாதிக்க வேண்டுமே அன்றி, அதைச் சொன்னார் என்றே ஒரே காரணத்துக்காக, பா. ரஞ்சித் மீது வழக்குகள் தொடுப்பது சந்தேகத்தைக் கிளப்புகிறது.

அடுக்கடுக்கான வழக்குகள் போடப்படுவது, பா. ரஞ்சித் என்னும் சமூக அக்கறை கொண்ட படைப்பாளியை அலைக்கழிக்க வைக்கும்; சமூகத்தின் மீது அக்கறை கொண்ட படைப்பாளிகளை வாயடைக்க வைக்கும்.

எனவே, இயக்குநர் பா. ரஞ்சித் அவர்கள் மீது தொடுக்கப்பட்டுள்ள வழக்குகளை திரும்பப் பெற்று, கருத்துரிமையைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என தென்னிந்திய திரைத்துறை பெண்கள் மையம் கேட்டுக்கொள்கிறது. அதுபோல, சக கலைஞரான பா. ரஞ்சித் மீதான வன்மத்துக்குரிய தாக்குதல்களையும் கண்டிக்கின்றோம்.

இவண்
தென்னிந்திய திரைத்துறை பெண்கள் மையம்.

க்ரீஷ் கர்னாட்க்கு நீங்கள் செலுத்துவது அஞ்சலியா? விஷமத்தனமா?: ஜெயமோகனுக்கு ஓர் எதிர்வினை

அன்புள்ள ஜெயமோகன்..

க்ரீஷ் கர்னாட்டுக்கு நீங்கள் எழுதிய அஞ்சலி கட்டுரையை படிக்க நேர்ந்தது.. நீங்கள் அவரின் நாகமண்டலா, ஹயவதனா ஆகிய இரண்டு மட்டுமே முழுமையான கலைப்படைப்புகள் என்கிறீர்கள்..

ஒரு ஆளுமையை உங்கள் அளவுகோலில் மதிப்பிடுவது உங்கள் உரிமைதான்.. ஆனால் இந்த அஞ்சலிக்கட்டுரை விஷமத்தனத்தின் முட்களுடன் இருப்பதால் இதை எழுத வேண்டியிருக்கிறது..

அவர் தகுதிக்கு மீறிய அங்கீகாரங்களைப்பெற்றார் என்றும் அதற்கு காங்கிரஸ் மேலிடத்துடன் அவருக்கிருந்த தொடர்புகளே காரணம் என்றும் விஷம் விதைக்கிறீர்கள்.. சங்பரிவாரங்களின் வகுப்புவாதத்திற்கு எதிராக வாழ்நாள் முழுவதும் குரல் எழுப்பி வந்த ஒருவரைப் பற்றி நீங்கள் இப்படி ஒரு கோணத்தை யாருக்கு எடுத்துக்கொடுக்கிறீர்கள்.?

அவரின் “துக்ளக்” நாடகம் நேருவை விமர்சித்தது என்பதையும், இந்திராகாந்தியின் நெருக்கடி நிலையை கடுமையாக எதிர்த்தவர் அவர் என்பதையும் வசதியாக மறந்துவிட்டு “காங்கிரஸ் மேலிடத்தின்” செல்லப்பிள்ளையாக அவரை சித்தரிப்பில் இருக்கும் வடிகட்டும் தன்மை சந்தேகமில்லாமல் உள்நோக்கம் கொண்டது.. தினத்தந்தியிடம் கடன்வாங்கி பிரயோகித்திருக்கும் அந்த “காங்கிரஸ் மேலிடம்” என்பது அதில் வந்த கன்னித்தீவுக்கு இணையான கற்பனைமிளிரும் உருவகம்..

ஆனால் ரொம்ப பழையது.. ஆனால் யாரும் கண்டிராதது. அவ்வளவுதான் மற்றபடி அவர் வகுப்புவாதத்தையும் பிற்போக்கு மதிப்பீடுகளையும் தனது வாழ்நாளின் இறுதிவரை எதிர்த்தவர் என்கிற இழையில் மட்டுமே காங்கிரஸோடு தத்துவார்த்த நெருக்கம் கொண்டிருப்பவர்.. மற்றபடி அவர் பெற்ற அங்கீகாரத்திற்கு முழுத்தகுதி கொண்டவர் என்றே ஒரு இலக்கிய வாசகனாகவும், காங்கிரஸ்காரனகவும் சொல்லிக்கொள்ள விரும்புகிறேன்..

நீங்கள் கன்னட இலக்கிய முன்னோடிகளான சிவராம்காரந்த், யு.ஆர்.அனந்தமூர்த்தி, எஸ்.எல்.பைரப்பா ஆகியோருடன் ஒப்பிட்டு க்ரீஷின் தகுதிக்குறைவை சுட்டுகிறீர்கள்.. இது விஷமத்தனமானது.. காரணம் க்ரிஷ் கர்னாட் இயங்கியது மேற்சொன்னவர்கள் பிரதானமாக இயங்கிய நாவல் சிறுகதை போன்ற வடிவங்களில் அல்ல.. அவர் இயங்கியது ஒட்டு மொத்த இந்திய நவீன இலக்கியச்சூழலில் அரிதான நவீன நாடகம் என்கிற வடிவத்திற்குள். எனவே இந்த ஒப்பீடு நேர்மையற்றது.. இதன்பொருள் மேற்சொன்ன படைப்பாளிகள் மதிக்கத்தக்கவர்களல்ல என்கிற பொருளில் அல்ல.. பைரப்பாவிற்கு ஞானபீடம் விருது அளிக்கப்படாதது வருந்தத்தக்கதுதான்.. எப்படி தமிழில் சுந்தராமசாமிக்கு வழங்கப்படாததைப்போல ஒப்ப முடியாத ஒன்றுதான்.. ஆனால் அதை வழங்கும் தனியார் அறக்கட்டளையை “காங்கிரஸ் மேலிடம்” நடத்தவில்லை. அதேபோல் இதற்கு க்ரீஷ் கர்னாட் எந்தவகையிலும் காரணம் அல்ல. மேலும் காங்கிரஸ் ஆட்சியில் 1975லேயே அவருக்கு சாகித்ய அகாடமி வழங்கப்பட்டாயிற்று.. அவரின் இந்துத்துவ அரசியல் சார்பு அவரின் இலக்கியத்தகுதியை குறைத்து மதிப்பிடப்போதுமானது என நான் ஒருபோதும் கருதவில்லை.. கருதவும் மாட்டேன்.

பொதுவாக இந்திய இலக்கியச்சூழலில் நவீன நாடக அரங்குகள் உயிர்ப்புடன் இருக்கும் மொழிச்சூழல்கள் என்றால் அது கன்னடமும், மராத்தியும்தான்.. ஆரோக்யமான கன்னட நாடகச்சூழலின் இருப்பிற்கு க்ரீஷின் பங்களிப்பு மிக முக்கியமானது. எனவே அவரின் இலக்கிய பங்களிப்பை இந்த கோணத்தில் சக கன்னட நாடகாசிரியரான சந்திரசேகர கம்பாருடனோ, மராத்திய நாடகாசிரியரான விஜய் டெண்டுல்கருடனோ ஒப்பிட்டு மதிப்பிடுவதல்லவா பொருத்தம்..?

ந.முத்துசாமியை ஜெயகாந்தனுடனும், அசோகமித்திரனுடமா ஒப்பிடுவீர்கள்..?

அவரை சுமாரான நடிகர் என்கிறீர்கள்.. இருக்கட்டும்.. அவர் பெரும்பாலும் வணிகநோக்கிலான வெகுசன படங்களில் நடித்தார்.. அது தனது வருவாய்க்கான வழியாக.. நீங்கள் எழுதும் திரைக்கதைகள் கூட அப்படித்தானே..? அவற்றை நீங்கள் எழுதும் நோக்கம் என்னவோ அதே நோக்கம்தான் அவர் நடித்ததற்கும்.. ஆனால் என் மதிப்பீட்டில் அவர் வெற்றிகரமான குணச்சித்திர நடிகர்தான்..

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக தான் நம்பிய மதிப்பீடுகளுக்காக, வலியுறுத்திய விழுமியங்களுக்காக, கடைப்பிடித்த அரசியல் கொள்கைகளுக்காக ஔிவுமறைவின்றி நேர்மையாக நின்றமைக்கான வாழ்வே எல்லாவகையிலும் மேலானது.

கர்நாடக காவல்துறை புலனாய்வு பிரிவு, கவுரி லங்கேஷின் கொலைகாரர்கள் அவருக்கு முன்பாக கொலைசெய்யப்பட வேண்டியவராக க்ரிஷ் கர்னாட்டையே வைத்திருந்ததாக குறிப்பிட்டது. வகுப்பு வாதத்திற்கு எதிராகவும், படைப்புரிமைக்கு ஆதரவாகவும், எத்தனை உக்கிரமான கருத்தியல் போராளியாக இருந்தார் என்பதற்கான சான்று அது..சமகால இந்தியாவில் விரல்விட்டு எண்ணத்தக்க பொது அறிவுஜீவிகளில் (public intellectual ) ஒருவராகவும் அவர் இருந்தார்.. இதையெல்லாம் குறிப்பிடாமல் கூட நீங்கள் எழுதலாம்.. ஆனால் ஒரு குற்றப் பத்திரிக்கைக்கு அஞ்சலி கட்டுரை என்று பெயரிட்டிருக்க வேண்டாம்..

அன்புடன்,
இரா.முருகானந்தம்,
13.06.2019.

இரா. முருகானந்தம், அரசியல் செயல்பாட்டாளர்.

பா. ரஞ்சித்தும் சோழர்களும்

வாசுகி பாஸ்கர்

தஞ்சாவூர் மாவட்டம் திருப்பனந்தாள் பகுதிக்கு சமீபத்தில் ஒரு நிகழ்வுக்குச் சென்று திரும்பிய இயக்குனர் பா.ரஞ்சித்தின் உரையின் ஒரு பகுதி மட்டும் விவாதத்திற்குள்ளாகி இருக்கிறது, அது இராஜராஜ சோழன் காலத்தில் பிடுங்கப்பட்ட நிலம் தொடர்பான கருத்து. அவர் பேசியதில் இரண்டு முக்கியமான அம்சம் உள்ளது, அந்த இரண்டுக்குமே நெருங்கிய தொடர்புமுள்ளது, இவ்விரண்டுக்கும் உள்ள தொடர்பினால் உருவாகும் மும்முனை மௌனம் சுவாரசியமானது. ரஞ்சித் பேசியதில் குறிப்பிடத்தக்க இரு முக்கிய அம்சங்கள்;

1 . இராஜராஜ சோழன் காலத்தில் பிடுங்கப்பட்ட நிலம்

2 . சைவ மடங்களிடம் குவிந்துக்கிடக்கும் ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நில மீட்பு

தமிழ்த்தேசியம், திராவிடம், பார்ப்பனீயம் – என்னும் இந்த மூன்று முனைகள் தத்தம் காரணங்களுக்காக தேர்வின் அடிப்படையில் மௌனம் காத்தாலும், இந்த விவகாரத்தை பொறுத்த மட்டில் அவற்றுக்குள் இருக்கும் ஒற்றுமை பரந்துபட்ட தளத்தில் விவாதிக்கப்பட வேண்டியவை. இதை நேர்மையோடு அணுகி அறத்தொடு பேச முடியுமேயானால், அது தலித் தரப்பிலிருந்தோ அல்லது பழமைவாத கருத்துகளையும் ஜனநாயகமற்ற போக்கையும் நிராகரிக்கும் முற்போக்கு இடதுசாரி தரப்பிலிருந்தோ மட்டுமே சாத்தியம். சம்மந்தப்பட்டவர்களை குற்றங்சாட்டும் நோக்கமின்றி, இதை தரவுகளின் படி பரிசீலித்து விவாதத்திற்குள்ளாக்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம்.

வழக்கம் போல இக் கருத்தை இயக்குனர் பா.ரஞ்சித் தான் வரலாற்றில் முதன்முதலாக சொல்லியிருப்பதை போல கண்டங்களும் எதிர்வினைகளும் வந்த வண்ணமிருக்கின்றன. தலித்துகளிடமிருந்து நிலங்கள் பிடுங்கப்பட்டு துரத்தியடிக்கப்பட்ட வரலாற்றை ஒரு தலித் பேசுவதற்கு ஆயிரமாண்டு கால வரலாறு தேவையில்லை, ஐம்பதாண்டுக் கால தமிழக அரசியலே போதுமானதாக இருந்தாலும், ரஞ்சித் வெளிப்படுத்திய கருத்துக்கள் அவர் தம் சொந்த அனுமானத்திலிருந்து வெளிப்பட்டவை அல்ல, மாறாக அது ஆய்வுகளின் அடிப்படையிலானது.

பார்ட்டன் ஸ்டெயின், நொபோரு கரோஷிமா, ஒய்.சுப்புராயலு, சுரேஷ் பி. பிள்ளை, நா. வானமாமலை, மே. து. ராசுகுமார் உள்ளிட்டவர்களின் ஆய்வுகளும், “சோழர்கள் ஆட்சியொன்றும் பொற்கால ஆட்சியல்ல” என்பதை ராஜ் கௌதமன், அ. மார்க்ஸ், து.ரவிக்குமார், போ.வேலுசாமி, ஸ்டாலின் ராஜாங்கம் உள்ளிட்டவர்கள் பல சந்தர்ப்பங்களில் எழுதி வந்தவை தான்.

என் இந்த பதிவு மேற்சொன்ன அறிஞர்கள் எழுதியவற்றை மேற்கோளிட்டு, “இராஜராஜ சோழன் ஆட்சிக்காலம் எப்படி இருந்தது?” என்பதை ஆதாரப்பூர்வமாக நிறுவும் நோக்கமல்ல, இணைய வாசிப்பு மட்டுமே அதற்கு உதவாது, இணையத்தில் வரலாற்றை சுருக்கி விடவும் முடியாது, ஆனால் இந்த விவாதங்கள் எந்தெந்த முனைகளில் இருந்து மழுங்கடிக்கப்படுகின்றன, “அதையொட்டிய மௌனங்கள் ஏன்?” என்பது விவாதிக்கப்பட வேண்டியவை.

1. தமிழ்த்தேசியம்

ஒரு அரசியலை முன்னெடுப்பதற்கு கோட்பாடுகளை தாண்டி சில அடையாள உருவகங்கள் தேவைப்படுகிறது, இங்கே தமிழ்த்தேசியம் பேசுகிறவர்கள் சோழர் காலத்தையும் இராஜராஜனையும் தமிழ் அரசியலின் குறியீடாக்கி, சமகால அரசியல் போக்கை வரலாற்றிலிருந்து வேறுபடுத்தி தமிழர் அரசியலாக முன்னிறுத்த சோழ வரலாறும் இராஜராஜனும் தேவைப்படுகிறது. நாயக்கர் ஆட்சிக்காலத்தில் தெலுங்கு பேசும் சாதிகள் பெற்ற அதிகாரம் தான் தமிழகத்தின் மொத்த சீரழிவுக்கும் காரணமென முன்னிறுத்தவும் இவர்களுக்கு சோழர்கள் ஆட்சி தேவைப்படுகிறது.

2. திராவிடம்

திராவிட அரசியலின் தொடக்க காலந்தொட்டு சைவம் / தமிழ் / வெள்ளாள / தெலுங்கு சாதிகளுக்கு உள்ள வரலாற்றுத் தொடர்பு முக்கியமானது. திராவிட அரசியலின் பார்ப்பன எதிர்ப்பென்பது ஆதிக்கத்திற்கு எதிரானது என்று மட்டுமே நாம் புரிந்துக்கொள்ள வேண்டியதில்லை, திராவிட அரசியலை ஆதரிப்பவர்கள் எல்லோருமே அக்கரணம் கொண்டே ஆதரிப்பவர்களும் அல்ல. அது பார்ப்பனர்களுக்கும் – வெள்ளாள நிலவுடமைச் சாதிக்கு எதிரான அதிகாரப் போட்டியாகவும் வரலாறு இருந்திருக்கிறது. பெரியாருக்கும் சைவ வெள்ளாளர்களுக்கும் நடந்த வாக்குவாதங்கள், முரண்பாடுகள் தனிவொரு நீண்டக் கட்டுரையாக எழுதக்கூடியவை. பார்ப்பனரை எதிர்க்கும் வரை முற்போக்கு வேடமிட்டுச் சிரிக்கும் வெள்ளாள சாதியினர், அவர்களுக்குள் இருக்கும் ஆதிக்கத்தனத்தையும், சமூக அதிகாரத்தையும், பிற்போக்குத்தனங்களையும், நிலங்களையும் கேள்விக்குட்படுத்தினால் சீற்றம் கொள்வார்கள், அந்தச் சீற்றத்திற்கு பெரியாரும் தப்பவில்லை என்பது வரலாறு.

3 . பார்ப்பனர்கள்

சோழர் ஆட்சிக்காலத்தில் எல்லா விதமான சுகபோக வாழ்க்கையையும் அனுபவித்தவர்கள் பார்ப்பனர்கள், தமிழகத்தில் பார்ப்பன வைதீகம் ஆழமாக கோலூன்றிய காலமாக சோழர் காலத்தை குறிப்பிடலாம். சோழர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட கோவில்கள், கொடுக்கப்பட்ட நிலங்கள் என எல்லாமே வைதீகத்திற்குட்பட்டவை. சதுர்வேதி மங்களம் என்றழைக்கப்படும் பகுதி சோழர் காலத்தில் பார்ப்பனர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட ஊர், “சதுர்”என்றால் நான்கு, நான்கு வேதங்கள் ஓதும் பார்ப்பனர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட நிலமாதலால் சதுர்வேதி மங்களம் என்று அழைக்கப்பட்டது. பல நூற்றாண்டுகள் கடந்து பிரிட்டிஷ் வருகையையொட்டி நிலங்களை வைத்து இனி பிழைக்கலாகாது என்றெண்ணிய பார்ப்பனர்கள் நிலங்களை விற்று நகரங்களிலும், கல்வி கற்றும் முன்னேறும் வேலையைத் தொடங்கினார்கள், அதனாலவே பிரிட்டிஷ் சர்காரில் முக்கிய பதவிகளை முன்கூட்டியே பெறும் நிலைக்கு முன்னேறினார்கள்.

இம்மூன்றையும் இணைப்புள்ளியாக கொண்டு இதன் உள்ளீடுகளை இணைத்துப் பார்த்தால்,

தமிழ்த்தேசியம் பேசுகிறவர்கள் நாயக்கர் ஆட்சிக்காலத்தை counter செய்வதற்காகவே, சோழர் ஆட்சிக்காலத்தில் பார்ப்பனர்களும், அவர்களுக்கிணையாக அதிகாரத்திலிருந்து வெள்ளாளர் ஆதிக்கத்தைப் பற்றிப் பேசுவதில்லை. தலித் சமூகத்தவர் அடிமைகளாக்கப்பட்டதும், அடிமை முறையினை சட்டமாக்கியதும், கூலிகளாக்கப் பட்டதையும் பேசாமல், அந்த வரலாற்றை மறக்கடித்து நல்லதோர் தமிழ்ச் சமூகத்தை உருவாக்கி விட முடியாது. அப்படி உருவான கூலிச்சமூகங்களை சுரண்டித்தின்னது பார்ப்பனர்கள் மட்டுமல்ல, வெள்ளாள நிலவுடமைச் சமூகத்தாரும் தான்.

அதே போல சோழர்கள் ஆட்சியில் கணிசமாக நிலங்களோடும் அரசு பட்டங்களோடும் அதிகாரமாயிருந்த வெள்ளாளர்கள், சோழர் ஆட்சியின் முடிவில் பெரும் நிலக்கிழார்களானார்கள். நாயக்கர் ஆட்சிக் காலத்திலும் அது தொடர்ந்தது, திராவிட அரசியல் சார்புடைய வெள்ளாள சாதியினர் பலர், சோழர்களுக்கும் பார்ப்பனர்களுக்கும் இருக்கும் ஒற்றுமையை பேசுவார்களேயொழிய, சோழர்கள் காலத்திலும் நாயக்கர் ஆட்சிக் காலத்திலும் சர்வ அதிகாரம் பொருந்தியவர்களாக இருந்த வெள்ளாளர்களை பற்றியோ, தெலுங்குச் சாதியினரை பற்றியோ பேச மாட்டார்கள். இது பற்றியான விவாதங்கள் வருகிற போது Diplomatic ஆக நழுவி, மேலோட்டமான கருத்துக்களை முன் வைப்பார்கள். தெலுங்கு சாதிகளின் ஆதிக்கத்தை குறித்து திராவிட அரசியலை கேள்வி கேட்கும் தமிழ் தேசியவாதிகளும், வெள்ளாள சாதி குறித்து கேள்விகேட்பதில்லை. பார்ப்பனர்களை அதிகார போட்டிக்காக மட்டுமே எதிர்க்கும் வெள்ளாளச் சாதிகளும் அரசியல் காரணங்களுக்காக தெலுங்கு சாதிகளை தங்களுடன் இணைத்துக்கொண்டது வரலாறு.

சோழர் ஆட்சிக்கால தொடர்பில் இப்படி நேரடியாகவே ஒன்றோடு ஒன்று பின்னி பிணைந்திருப்பதால், அவரவர் தமக்கு வசதிப்பட்ட வரலாற்றை பேசிக்கொள்கிறார்கள், மறைக்கிறார்கள். ஆனால் சோழர் காலந்தொட்டு நாயக்கர் காலம் வரை தலித்துகளை “இழி பிறவிகள்” என்றும் சொல்லும் கல்வெட்டுகளும், அடிமைப்படுத்தப்பட்ட வரலாறும் எங்கும் விரவிக்கிடக்கிறது.

இதையெல்லாம் கடந்து தமிழக அரசியல் சூழலில் இராஜ ராஜ சோழனை “திராவிட ஐகானாக” மாற்ற முனைந்த வரலாற்றுக்குச் சொந்தக்காரர் மறைந்த திமுக தலைவர் மு. கருணாநிதி. இராஜராஜன் பெயரில் விருது அறிவித்தார், 1000 வது ஆண்டு விழாவில் அதுவரையில் இல்லாமல் பட்டு வேஷ்டி சட்டையோடு தோன்றினார், மனு நீதியின் படி ஆட்சி நடத்திய சோழனுக்கு சிலை வைத்தார், சோழர் பெருமை பேசினார்.

மு. கருணாநிதி இக்காரியங்களை செய்வதற்கு முன்பே வரலாற்று ஆய்வாளர்களும், மார்க்சிய சிந்தனையாளர்களும், Subaltern விளிம்பு நிலை கருத்தியலின் படி புதிய கண்ணோட்டத்தில் மன்னராட்சி கால ஆதிக்கத்தையும், அடக்குமுறையையும், அடிமைத்தனத்தையும், ஜனநாயகமாற்றத் தனத்தையும் பேசத் தொடங்கி விட்டனர், அதன் பின்னும் இராஜராஜ சோழன் மோகத்தில் தன்னையே ராஜராஜனாக நினைத்து கருணாநிதி செய்ததெல்லாம் தனியே ஆய்வுக்குட்படுத்த வேண்டியவை. அதிமுக அரசும் திமுக அரசும் போட்டி போட்டுகொண்டு இக்காரியங்களில் கவனம் செலுத்தியவையானாலும், விளிம்பு நிலை அரசியலை முற்போக்கு கண்ணோட்டத்தோடு அணுகும் அரசியலெல்லாம் அறிந்த கருணாநிதி இதைச் செய்தது விந்தை.

அதனால் தான் கவிஞர் இன்குலாப் “கண்மணி ராஜம்” என்னும் கவிதையில்

ராஜராஜனின் சிலைக்காக வருந்துகிறார்
ராஜராஜனின் சிலையின் உள்ளே
நரம்புகள் உண்டா? நாளங்கள் உண்டா?
சிலையாகுமுன் ஜீவித்திருந்த இம்மன்னண்
என்ன செய்து கிழித்துவிட்டானாம்?”

என தன் ஆதங்கத்தை கொட்டித்தீர்த்தார்.

அரசு பாடத்திட்டத்திலிருந்த இந்த இன்குலாபின் கவிதையை மு. கருணாநிதியின் ஆட்சிக்காலத்தில் நீக்கப்பட்டதென்றும், எம்.ஜி.ராமச்சந்திரன் ஆட்சியில் திமுகவின் சம்மதத்தோடு நீக்கப்பட்டதென்றும் இருவேறு தகவல்கள் கிடைக்கின்றன, எது எப்படியாயினும் அது யாரால் நீக்கப்பட்டது என்பதல்ல விவாதம்.

இராஜ ராஜ சோழன் குறித்த விமர்சனத்தை சமூக தளத்தில் வைக்கவே முடியாதளவு விமர்சனமற்ற மன்னனாக உருவகப்படுத்தியதில் அரசுக்கும் மு. கருணாநிதி போன்ற சமூகத்தளத்தில் முக்கிய பங்காற்றிய ஆளுமைக்கும் இருக்கும் தொடர்பு கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். அதனால் தான் ஆதாரபூர்வமாகக் கூட நிலங்களை பற்றியும், ஆயிரமாண்டு முன்னே வாழ்ந்த மன்னராட்சி காலத்தின் கொடுமைகளையும் பேச முடியாத சூழலில் சமூகத்தை நிறுத்தியிருக்கிறோம்.

காலத்தின் அவசியமாக இதை ஆய்வுக்குட்படுத்த வேண்டிய தமிழக பகுத்தறிவாளர்களோ, பார்ப்பனியத்தை எதிர்ப்பதாக அவ்வப்போது தங்களை சமாதானப்படுத்துக்கொண்டார்கள், ஒரு வகையில் அது அவர்களின் அரசியலுக்கான வசதியும் கூட. ஜனநாயகவாதிகளையும், இதை பேச வேண்டிய கட்டாயத்திலுள்ள தலித்துகளை தவிர இதை வேறாரும் பேசுவதற்கில்லை.

நெடுங்காலமாக இந்த மன்னராட்சிக் காலம் குறித்த விமர்சனங்களும், விவாதங்களும் தமிழ்ச்சூழலில் இல்லாதமையாமல், அது பொற்காலமென்னும் கருத்து பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து சமூக, அரசியல் தளம் வரை பரந்துகிடந்தமையால், பல்வேறு சாதிகளும் அந்த பொற்காலத்தின் ஆட்சியை தான் சார்ந்த சாதியின் சாதனையாக உருமாற்றிக்கொள்ள தங்களை சோழ வம்சத்தோடு இணைத்துக்கொள்ளும் போக்கு தொடங்கியது. எந்த சமூக மக்கள் சாதி ரீதியாகவும் வர்க்க ரீதியாகவும் இந்த கொடுங்கோல் மன்னராட்சி காலத்தை எதிர்க்க வேண்டுமோ, யார் சுரண்டப்பட்டார்களோ, அவர்களே முன்னேறிய சாதிகளின் ஆண்டை பெருமைகளை பார்த்து அந்த மாயையில் விழுந்தது தான் பெருந்துயரம், “இந்நிலைக்கு எந்த வரலாறு துணை போனது?” என்பது தான் என் பதிவின் சாராம்சம்.

ஆய்வுகளாகவும், தரவுகளாகவும் பல புத்தகங்களில் இருக்கும் வரலாற்றுத் தரவுகளை பேச முடியாத சூழலில் தான் நாம் சமூகநீதி சமூகத்தை பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம், மீண்டும் முதல் பத்திக்கு போகிறேன், பா. ரஞ்சித் வெளிப்படுத்திய கருத்துக்கள் ரஞ்சித்தின் கருத்துக்கள் அல்ல, ஆனால் அதை ஒவ்வொரு காலத்திலும் யாரவது ஒருவர் பேசியே தீர வேண்டும், இதையெல்லாம் பேசுபொருளாக்க முடிகிற இடத்திலிருந்து இவ்விவாதத்தை பா.ரஞ்சித் தொடக்கி வைத்திருக்கிறார், இது வரலாற்றை கிளறும், மீள வைக்கும், பேசுபொருளாக்கும், அது தான் முக்கியம், பேச முடியாத நிர்பந்தத்திலிருப்பவர்கள் குறைந்தபட்சம் பேசுகிறவர் பேசட்டும் என்றாவது இதை கடக்க வேண்டும்.

காலத்தை கடத்தி விட்டால் வரலாறு மறையுமென்பவன் மூடன், காலம் கூடக்கூட வரலாறு புதிய வேகத்தோடு மீளும், துரோகத்தையும் இழந்ததையும் பேசினால் தான் எதை பெற வேண்டுமென்பது விளங்கும், பேசுவோம், நாம் பேசுவோம்.

வாசுகி பாஸ்கர், எழுத்தாளர்; செயல்பாட்டாளர்.

“நடுநிலையாளர்” பாண்டேவுக்கு ஒரு பதில்: சுப. வீரபாண்டியனின் திறந்த மடல்

அன்புள்ள திரு ரங்கராஜ் (பாண்டே) அவர்களுக்கு,

வணக்கம். ‘ஹிந்தி திணிப்பு உண்மையா?’ என்னும் தலைப்பில், சாணக்கியாவில் நீங்கள் ஆற்றியுள்ள உரையைக் காணொளி வடிவில் முழுமையாகப் பார்த்தேன். பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்,’புரட்சி வெடிக்கும், கிளர்ச்சி வெடிக்கும்’ என்னும் குரல்கள் கேட்பதாக, ஒரு மெலிதான ஏளனத்துடன் தொடங்கும் அந்த உரை குறித்துச் சில செய்திகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளவே இந்தத் திறந்த மடலை எழுதுகின்றேன்.

புதிய கல்விக் கொள்கை குறித்து ஆராய, டி.எஸ்.ஆர். சுப்பிரமணியம் தலைமையில் குழு அமைக்கப்பட்டதும், அதன் பிறகு, 2017 ஜூன் மாதம் இஸ்ரோ முன்னாள் தலைவர் கஸ்தூரி ரங்கன் தலைமையில் 9 பேர் கொண்ட குழு அமைக்கப்பட்டதுமான செய்திகளையும், அவர்கள் இப்போது 484 பக்கங்களில் பரிந்துரை வழங்கியுள்ளனர் என்னும் செய்திகளையும் எல்லாம் கூறிவிட்டு, அந்த அறிக்கையை ‘நுனிப்புல்’ மேயாமல் ஆழ்ந்து படிக்க வேண்டும் என்று அறிவுரையும் கூறியுள்ளீர்கள்.

உங்கள் அறிவுரை சரிதான். நுனிப்புல் மேய்வது அறிவுக்கு ஏற்றதன்று. ஆனால், அந்த அறிக்கையைக் கூட, மத்திய அரசு, எல்லோரும் எளிதில் புரிந்துகொள்ளத்தக்க வகையில், அவரவர் தாய்மொழியில் கொடுக்கவில்லை. குறைந்தது, மும்மொழித் திட்டம் பற்றிப் பேசும் அந்த அறிக்கையை மூன்று மொழிகளில் கூடத் தரவில்லை. எந்த ஆங்கில மொழியை வேண்டாம் என்கின்றனரோ, அதே ஆங்கிலத்த்தில் மட்டும்தான் தந்துள்ளனர். அதனை எத்தனை இந்தியப் பாமர மக்களால் படித்துப் புரிந்து கொள்ள முடியும்? புரிந்து கொண்டு, ஒரே மாதத்தில் தங்கள் கருத்தை அரசிடம் பதிவு செய்ய முடியும்? தலைமுறை தலைமுறையாக ஆங்கிலம் படிக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றுள்ள உங்களைப் போன்றவர்களுக்குத்தானே அதுவெல்லாம் எளிதாக இருக்கும். நாங்கள் பாமரர்கள், நுனிப்புல்தான் மேய வேண்டியிருக்கும். பிறகு உங்களைப் போன்ற சாணக்கியர் சொல்வதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியதுதான்.

போகட்டும், பிறகு மும்மொழிக் கொள்கை என்றால் என்ன என்று விளக்கிவிட்டு, 1968 முதல் தமிழ்நாட்டில், தமிழ், ஆங்கிலம் என்னும் இருமொழிக் கொள்கை நடைமுறையில் இருந்து வருவதைச் சுட்டியுள்ளீர்கள். இதன் பிறகுதான் உங்கள் கச்சேரி தொடங்குகிறது.

இருமொழிக் கொள்கையை ஏற்றுக்கொண்ட ‘இந்த ஒரே காரணத்தினால்’ இந்தியாவின் எல்லா மாநிலங்களும் ஏற்றுக்கொண்ட நவோதயா பள்ளிகளைத் தமிழகம் அனுமதிக்கவில்லை என்பதை வருத்தத்துடன் பதிவு செய்கின்றீர்கள். இடையில் கல்வி அமைச்சராக இருந்த மாபாய் பாண்டியராஜன் அதனைக் கொண்டுவர முயன்றதாகவும், அதுவும் பயனின்றிப் போய்விட்டதெனவும் கூறுகின்றீர்கள்.

நவோதயா பள்ளிகளைத் தமிழகம் மறுத்தது அந்த ஒரே ஒரு காரணத்திற்காக மட்டுமில்லை. நவோதயா பள்ளிகள் திட்டம், 1985 ஆகஸ்டில் முன்மொழியப்பட்டு, 1986 ஆம் கல்வியாண்டு முதல் நடைமுறைக்கு வந்தது. அன்று முதல்வராக இருந்த எம்ஜிஆர் அதனை இங்கு மறுத்துவிட்டார். பிறகு 1992 முதல் ஜெயலலிதா அதனை நடைமுறைப்படுத்த முயன்றார். பரதநாட்டிய வகுப்பையும் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள் என்பதே அவரின் கோரிக்கையாக இருந்தது. ஆனால் தமிழகத்தில் எழுந்த எதிர்ப்பு காரணமாக அவரால் அதனை இங்கு கொண்டுவர இயலவில்லை.

நவோதயா என்பது உண்டு, உறையும் பள்ளி என்பதும், அதற்கான செலவை மத்திய அரசே ஏற்கும் என்பதும், மாணவர்களுக்கு எல்லாம் இலவசம் என்பதும் உண்மைதான். ஆனால் அந்தப் பள்ளி ஒரு மாவட்டத்திற்கு ஒன்று மட்டுமே திறக்கப்படும். அந்தப் பள்ளியில் ஒரு வகுப்பில், இரண்டு பிரிவுகளில் 40 முதல் 80 மாணவர்கள் மட்டுமே சேர்த்துக் கொள்ளப்படுவார்கள். ஒரு மாவட்டத்தில் பல லட்சம் பிள்ளைகள் இருக்கும்போது, 80 மாணவர்களுக்கு மட்டும், இந்தியைக் கட்டாய பாடமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன், எல்லா உதவிகளும் அளிக்கப்படும். இது என்ன நியாயம்?

தமிழ்நாட்டில் ஏற்கனவே ஆதி திராவிட நலப் பள்ளிகள், பழங்குடியினருக்கான பள்ளிகள் உள்ளன. கள்ளர் சமூக மக்களுக்கான மேம்பாட்டுப் பள்ளிகள் கூட உள்ளன. மத்திய அரசு, நவோதயா பள்ளிகளுக்கு வழங்க முன்வரும் 40 கோடி ரூபாய் பணத்தை எல்லா மாணவர்களுக்கும் பகிர்ந்து தரக் கூடாதா என்பதே நம் கேள்வியாக இருந்தது. இந்தி படித்தால் பணம் தருகிறேன் என்று சொல்வது, நம்மை விலைக்கு வாங்குவது ஆகாதா என்றே நாம் கேட்டோம்.

பிறகு கேந்திரிய வித்யாலயா, சி.பி.எஸ்.சி பள்ளிகளில் எல்லாம் இந்தி இல்லையா என்று கேட்கிறீர்கள். இந்தியா முழுவதும் மாற்றுப்பணிகளுக்கு உட்பட்டவர்கள் (transferable jobs) பிள்ளைகளுக்காக உருவாக்கப்பட்டவை அவை. ஆனால் இன்று, மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளிகள் எல்லாம், சிபிஎஸ்சி பள்ளிகள் ஆகிவிட்டன. 1996 ஆம் ஆண்டு தமிழகத்தில் 55 சிபிஎஸ்சி பள்ளிகள்தாம் இருந்தன. அம்மையார் முதல்வராக 2011இல் பதவியேற்றபின், அவற்றின் எண்ணிக்கை மளமள வென்று ஏறிற்று. இன்று இங்கு 941 பள்ளிகள் உள்ளன. இப்படி வணிகமயமாக்கியது யார் என்பது குறித்துச் சிந்திக்க வேண்டாமா?

இந்திப் பிரச்சார சபாவில் ஆண்டுதோறும் 4 லட்சம் பேர் இந்தி படிக்கின்றனர் என்று பெருமையோடு சொல்கின்றீர்கள். நன்றாகக் படிக்கட்டும். யார் வேண்டாமென்றது? இந்தித் திணிப்பை மட்டும்தான் நாம் எதிர்க்கிறோம்.

அடுத்ததாக, நெஞ்சறிய ஒரு பொய்யைக் கூறுகின்றீர்கள். 2015 வரையில், தமிழே படிக்காமல் ஒருவர் தமிழ்நாட்டில் எல்லாப் படிப்பையும் படிக்கலாம் என்ற நிலைமை இருந்ததா இல்லையா என்று கேட்கின்றீர்கள். அதாவது ஜெயலலிதா அம்மையார் வந்தபிறகுதான். தமிழ் கட்டாயப் பாடமாக ஆக்கப்பட்டது என்பது போன்ற உண்மைக்கு முற்றிலும் மாறான ஒரு செய்தியை நீங்கள் தருகின்றீர்கள். ‘எல்லாம் அறிந்த நீங்கள்’ 2006 ஜூன் மாதம், கலைஞர் ஆட்சியிலேயே, தங்கம் தென்னரசு பள்ளிக் கல்வித்துறை அமைச்சராக இருந்தபோது, முதல் வகுப்பு தொடங்கி தமிழ் அட்டாயப் பாடம் ஆக்கப்பட்டதை அறியவில்லை போலும் நீங்கள். அல்லது அதனைச் சொல்ல மனமில்லையோ என்னவோ!

சரி, முதன்மையான சிக்கலுக்கு வருவோம். இந்தி கட்டாயம் கற்கப்பட வேண்டும் என்று அறிக்கையில் சொல்லப்பட்டுள்ளது என்பதை நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்கின்றீர்கள். ஆனால் அதற்கு ஒரு ‘வியாக்கியானம்’ தருகின்றீர்கள். இந்தி பேசும் மாநிலங்களிலும், மும்மொழிக் கொள்கை உள்ளதே என்கிறீர்கள், அங்கே தாய்மொழி, ஆங்கிலம், ஏதேனும் ஓர் இந்திய மொழி என்றும் அறிக்கையில் பரிந்துரை செய்யப்பட்டுள்ளது இந்தி பேசாத மாநிலங்களில், தாய்மொழி, ஆங்கிலம், இந்தி என்று மூன்று மொழிகள் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளன.

அங்கே, இந்தியாவின் ஏதேனும் ஒரு மொழி, இங்கே இந்தி மட்டும்தான். மலையாளமோ, பஞ்சாபியோ படிக்க முடியாது. இதுதானே பரிந்துரை? இது எப்படிச் சமத்துவமாகும்? நமக்கும், ஏதேனும் ஒரு இந்திய மொழி மூன்றாவது மொழி என்று சொல்லியிருந்தால் சமத்துவம் இருக்கிறது. இங்கே இந்திதான். நமக்கு வேறு விருப்பம் தெரிவிக்கும் உரிமையில்லை. அவர்களோ, சமஸ்கிருதம், குஜராத்தி என்று எந்த ஒரு மொழியையும் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம். இது என்ன நீதி?

எனவே கொல்லைப்புற வழியாக இந்தியை, அதன் தொடர்ச்சியாகப் பிற்காலத்தில் சமஸ்கிருதத்தைத் திணிப்பதுதான் இதன் நோக்கம். இதனைத் தமிழகம் ஒருநாளும் ஏற்காது, ஏற்கவும் கூடாது.

ஒருவர் எத்தனை மொழிகளை வேண்டும்மானாலும் தங்கள் விருப்பத்திற்கும், தேவைக்கும், திறமைக்கும் ஏற்பக் கற்றுக் கொள்ளட்டும். யாரும் தடுக்கவில்லை. ஆனால் மொழிகளைக் கற்றுக் கொள்வது மட்டுமே அறிவாகாது. மொழி அறிவு சிறப்பானதுதான். எனினும், மொழியின் மூலம் பெறும் அறிவே அதனினும் சிறப்பானது.

ஏதேனும் ஒரு வழியில் இந்தியை, அதன் வழி சமஸ்கிருதத்தை ஏன் திணிக்க விரும்புகின்றார்கள், அதற்கு உங்களைப் போன்றோர் ஏன் துணை போகின்றீர்கள் என்பதைத் தமிழகம் அறியும். சமஸ்கிருதம் என்பது வெறும் மொழி மட்டுமன்று. அது ஒரு பண்பாட்டு வல்லாண்மை.

அந்த ஆரியப் பார்ப்பன வல்லாண்மைக்குத் தமிழகம் என்றும் அடிபணியாது.

நன்றி ரங்கராஜ்! (முடிந்தால் அந்தப் பாண்டேயை விட்டுத் தொலையுங்களேன், அது நீங்கள் படித்து வாங்கிய பட்டமில்லையே)
#rangarajpandey #stophindiimposition #மும்மொழிகொள்கை
அன்புடன்
சுப. வீரபாண்டியன்

மு. க. ஸ்டாலினுக்கு வெற்றியைத் தேடித் தந்தது எது?

பாவெல் தருமபுரி

பாராளுமன்றத் தேர்தலில் தி.மு.க கூட்டணியின் வெற்றிக்குப் பிற்பாடு மு.க. ஸ்டாலின் அவர்களை கதாநாயகனாகவும், ரட்சகன் போலவும் பிம்பங்கள் கட்டமைக்கப் படுகின்றன.

இன்னொரு பக்கம் இது பெரியார் மண் என்றும் இங்கே எந்த காலத்திலும் பா.ஜ.க குடியேற முடியாது என்றும் பரவலாக கருத்துக்கள் பகிரப்படுகின்றன.

இது உண்மைதானா? ஸ்டாலினின் கள வியூகமும், அவரின் தொடர் பிரச்சாரங்களும், திராவிட கோட்பாடும்தான் தி.மு.க கூட்டணிக்கு வெற்றியினை கொண்டுவந்து கொடுத்ததா? நிச்சயமாக இல்லை. ராகுலை பிரதமர் வேட்பாளராக அறிவித்ததை விடுங்கள், இங்கே பலமான கூட்டணி அமைத்திடும் சாமர்த்தியத்திலும் கூட அவர் ஒருபடி பின்தங்கியேதான் இருந்தார்.

மாநில கட்சி ஒன்றின் தலைவர் என்கின்ற முறையில் ஸ்டாலினின் நோக்கம் யாவும் மாநில ஆட்சி அதிகாரத்தை நோக்கித்தான் இருந்திருக்க வேண்டும். அதற்கு பிறகுதான் மத்திய அரசில் பங்களிப்பு எல்லாம். கலைஞர் உயிரோடு இருந்திருந்தால் நிச்சயம் இதைத்தான் செய்திருப்பார். ஆனால் கடைசி வரை ‘எடப்பாடியை வீட்டுக்கு அனுப்புவோம்’ என்ற முழக்கத்துக்கு முக்கியத்துவம் தரப்படவே இல்லை. மோடிக்கு எதிரான பிரச்சாரத்தின் பகுதி அளவுக்கு கூட எடுபிடி எடப்பாடி அரசுமீது கை காட்டப் படவில்லை. விளைவுதான் எடப்பாடி மீண்டும் ஆட்சியை தக்க வைத்திருப்பது.

ஸ்டாலின் மத்தியில் ஆட்சிமாற்றம் வருமென உறுதியாக நம்பினார். எடப்பாடிக்கு முட்டுக் கொடுக்கும் பா.ஜ.க இல்லாது போனால் எளிதாக எடப்பாடியை வீட்டுக்கு அனுப்பி விடலாம் என்பது அவர் கணக்கு. அரசனை நம்பி புருஷனை கைவிடுவது போன்ற இந்த முடிவு ஸ்டாலினின் பலவீனமன்றி வேறு என்ன?

நாம் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது குறுக்கிட்டு நீங்கள் கேட்கலாம் ‘ஸ்டாலின் பலவீனமானவர் என்றால் பாராளுமன்றத் தேர்தலில் எவ்வாறு மாபெரும் வெற்றி சாத்தியமானது?’. உண்மைதான் இது மாபெரும் வெற்றிதான். தேனி தகிடு தித்தங்களை கடந்து பார்த்தால் இது நூறு சத வெற்றிதான். ஆனால் வெற்றிக்கு உங்கள் ஸ்டாலினோ, கூட்டணியோ, திராவிட கொள்கைகளோ, தேர்தல் அறிக்கைகளோ எவையும் பிரதான காரணமல்ல. வெற்றிக்கான காரணம் ஓட்டரசியலுக்கும் அப்பார்பட்டது.

ஸ்டெர்லைட், கெய்ல் குழாய், ஹைட்ராேகார்பன் திட்டம், மீத்தேன் எரிவாயு, எட்டுவழிச் சாலை என எங்கெங்கெல்லாம் மக்களின் வாழ்வுரிமைக்கு எதிரான திட்டங்கள் கொண்டுவரப் படுகிறதோ அதை அப்பலப்படுத்தி கைமாறு கருதாமல் மகத்தான மானுடப்பற்றோடும், தியாக உணர்வோடும் தேர்தல் சாரா மக்கள்நல இயக்கங்கள் ஏற்படுத்திய தாக்கமே மக்களின் இந்த முடிவுக்கு காரணம்.

மக்கள் அதிகாரம் போன்ற எண்ணற்ற இந்தக் குழுக்களின் போராட்டம்தான் உள்ளபடி மத்திய அரசினையும், அதன் மக்கள் விரோதக் கொள்கைகளையும், மாற்றாந்தாய் மனோபாவத்தையும் மக்களுக்கு வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியது. தி.மு க அல்ல, மாற்றாக அடுத்த இடத்தில் யார் நின்றிருந்தாலும் இந்த வெற்றி சாத்தியமாகியிருக்கும். இதில் எந்தவித பீற்றலுக்கும் இடமில்லை.

உண்மை என்னவென்றால் மக்களிடம் தங்களின் செயல்பாடுகள் குறித்த தாக்கத்தினை உணராமலேயேதான் பலவேறு இயக்கங்கள் இன்றைக்கும் களமாடிக் கொண்டிருக்கின்றன.கூடுதலான ஒரு செய்தி.. இந்த தேர்தல் சாரா அமைப்புகள் தங்களுக்குள் பொதுவானதோர் நோக்கத்தோடு ஒரு ஐக்கியத்தை உண்டாக்க வில்லை என்றால் இத்தனையாண்டுகால உழைப்பு அதிகபட்சம் இது போன்றதை மட்டும்தான்(தி.மு.க கூட்டணி வெற்றி) சாதிக்க முடியும்.

இப்படியாக யாரோ சம்பாதித்து யாரோ தின்ற கதையாகத்தான் ஸ்டாலினின் வெற்றி அமைந்தது என்பதை தி.மு.க அணியினர் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். துதிபாடல்களை கொஞ்சம் தள்ளிவைத்துவிட்டு யதார்த்தத்தை யோசிக்க வேண்டும்.

“தமிழக எம்.பி.-க்களால் தில்லியில் எதுவும் செய்ய முடியாதா?”

ஆழி செந்தில்நாதன்

ஆழி செந்தில்நாதன்

தமிழ்நாட்டில் புதிதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ள திமுக கூட்டணி எம்.பி.களால் என்ன செய்யமுடியும் என்று சில பத்திரிகைகளும் புத்திசாலிகளும் கேட்கிறார்கள். சாதாரண மக்களிடம் அந்தக் கேள்வி இருந்தால் அதை அறியாமை என்று கூறலாம். பாஜக ஆதரவாளர்களும் பத்திரிகையாளர்களும் கேட்பதை என்ன என்று கூறுவது?

இங்கே ஒரு விசமப் பிரச்சாரம் நடக்கிறது. தேர்தலுக்கு முன்பு திமுக தேர்தல் அறிக்கை வெளியிட்டபோது மத்திய அரசு விவகாரங்களில் மாநிலக் கட்சிகள் வாக்குறுதி தரலாமா என்று கேள்வி கேட்டார்கள். தமிழ் இந்து இன்று கூட இதை எல்லைத்தாண்டிய பயங்கரவாதம் போல சித்தரித்து கட்டுரை வெளியிட்டிருக்கிறது.

தமிழ்நாட்டின் எம்.பி.கள் தில்லியில் எதுவும் செய்யமுடியாது என்கிற கருத்தை விதைப்பது ஜனநாயக விரோதமானது. ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினர் எந்தக் கட்சியைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும் அவர் பாராளுமன்ற நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடும் உரிமையை உடையவர். அவரது முடிவுக்கு பெரும்பான்மை கிடைக்காமல் போகலாம். ஆனால் அவரது கோரிக்கைகளை அரசு பரிசீலித்தே ஆகவேண்டும். அப்படி செய்யவில்லை என்றால் அது ஆளும் கட்சியின் தவறே ஒழியே கேள்விகேட்கும் உறுப்பினரின் தவறு இல்லை.

ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினர் கட்சிக்கும் மாநிலத்துக்கும் அப்பாற்பட்டு மக்கள் பிரதிநிதி என்கிற அடிப்படையில் சம உரிமை உடையவர். அவர் இந்தியாவின் சட்டமியற்றும் அதிகாரம் கொண்ட பாராளுமன்றத்தின் உறுப்பினர். அங்கே பெரும்பான்மை, சிறுபான்மை என்கிற பலம் மாறுபடலாம். உறுப்பினரின் உரிமை மாறுபடாது. ஒரு குறிப்பிட்ட துறையின் அதிகாரம் மத்திய அரசுக்கு உட்பட்டதாக இருந்தாலும் மாநிலக் கட்சியின் உறுப்பினர் அது குறித்து ஒரு சட்டமுன்வரைவைத் தாக்கல் செய்யலாம்.

ஒரு பாராளுமன்ற உறுப்பினர் தன் தொகுதி அல்லது மாநிலத்தின் பிரதிநிதி மட்டுமல்ல. வெறுமனே குரல் கொடுப்பதற்காகவும் அவர் அங்கே செல்லவில்லை. இந்திய அரசமைப்பின்படி உச்சபட்ச அதிகாரமுள்ள பாராளுமன்றத்தில் இந்தியாவின் அனைத்து அதிகாரங்களுக்கும் சேர்த்தே அவரும் செயல்படுகிறார். தன் தொகுதியில் பாலம் கட்டுவதற்கான நிதியைக் கோருவதற்காக அவர் அங்கே செல்லவில்லை. அவர் ஒரு சட்டமியற்றி – Law Maker.

சட்டமியற்றும் (legislative) அவையான பாராளுமன்றத்தில் முன்மொழிவு ஏற்கப்பட்டால் அதை நிறைவேற்றும் பொறுப்பு காபினட் தலைமையிலான நிர்வாகத்துறைக்கு (executive) இருக்கிறது. அந்தச் சட்டம் மீறப்படாமல் பாதுகாக்கப்படவே நீதித்துறை (judiciary) இருக்கிறது. ஆனால் மக்களின் பிரதிநிதியான பாராளுமன்ற உறுப்பினர்தான் உச்சபட்ச அதிகாரமுள்ளவர்.

இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் இன்று தனிக்குரலாக ஒலிக்கக்கூடிய வாய்ப்பைப் பெற்றிருக்கிறார்கள் தமிழக எம்.பிகள். குறிப்பாக தோழர்கள் தொல். திருமாவளவன், கனிமொழி, ஆ ராசா, ரவிக்குமார், ஏ கணேசமூர்த்தி, சு வெங்கடேசன், தமிழச்சி தங்கபாண்டியன் உள்ளிட்டோர் மீது ஒரு பெரிய எதிர்ப்பார்ப்பே இருக்கிறது. ஒரு காலத்தில் காங்கிரஸ் பெரும்பான்மையிருந்த ஆட்சிகளின்போது மக்களவை அல்லது மாநிலங்களவையில் அண்ணாவும் சம்பத்தும் செழியனும் எப்படியெல்லாம் செயல்பட்டார்கள் என்பதைப் பார்க்கவேண்டும். ஆக்கபூர்வமாகவும் எதிர்க்குரலாகவும் அவர்கள் செயல்பட்டார்கள்.

இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டக் காலத்தில் மொழித்திணிப்பு இருக்காது எனறு ஈ வி கே சம்பத்துக்கு தனிப்பட்ட முறையில் கடிதம் எழுதி உறுதிப்படுத்தினார் ஜவஹர்லால் நேரு.

எங்கள் நாட்டுக்கான சுயநிர்ணய உரிமைக்காகப் பேசும் உரிமையை விட்டுத்தரமுடியாது என்று குரல் கொடுத்த அண்ணா, இந்திய அரசின் நிதிக்கொள்கை, வெளியுறவுக்கொள்கை உட்பட எல்லா மத்திய அரசு அதிகாரங்களையும் கிழித்துத் தொங்கப்போட்டார். போர்க்காலத்தில் அரசோடு சேர்ந்தும் நின்றார்.

எமர்ஜென்சியின் போது இரா செழியன் இந்திரா காந்திக்கு எதிராக பாராளுமன்றத்தில் முழங்கியதை நாம் மறக்கமுடியுமா? அவரது அந்தப் புகழ்பெற்றப் பேச்சு எல்லோருக்கும் பாடநூல்.

எத்தனை தடவை வைகோவும் கணேசமூர்த்தியும் திருச்சி சிவாவும் அண்மையில் கனிமொழியும் தமிழ்நாட்டின் குரலை ஒலிக்கச்செய்திருக்கிறார்கள்!

தமிழ்நாட்டுக்கு தமிழ்நாடு என்று பெயர் சூட்டவேண்டும் எனறு தமிழ்நாட்டுக்காக இங்கே தான் வங்காளத்து கம்யூனிஸ்ட் பூபேஷ் குப்தா குரல்கொடுத்தார். இந்த அரங்கில்தான் இந்தியாவிலுள்ள அனைத்து எஸ்சி, பிஸி மக்களுக்கான சமூக நீதிக்குரல்களை திராவிடக் கட்சிகளின் எம்பிகள் எழுப்பினார்கள். இதே மன்றத்தில்தான் எங்கள் நிதியைத் தின்று தீர்க்கின்றன வட மாநிலங்கள் என்று ஜெயலலிதாவும் குற்றம்சாட்டினார். இப்படி எவ்வளவோ சொல்லமுடியும்.

எனவே மாநிலக் கட்சிகளின் எம்பிகளாக இருந்தாலும் சரி எதிர்க்கட்சிகளின் எம்பிகளாக இருந்தாலும் சரி பாராளுமன்றத்தில் அவர்களுக்கு உள்ள உரிமையும் கடமையும் ஒன்றுதான். அவர்களால் என்ன செய்யமுடியும் என்று கேட்பது, அவர்கள் என்ன சொன்னாலும் கேட்கமாட்டோம் என்கிற திமிர்.

தமிழ்நாட்டு பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தில்லியில் எதுவும் செய்யமுடியாது, மோடிக்கு ஓட்டுப்போடாத தமிழ்நாடும் மோடி அரசாங்கத்தால் புறக்கணிக்கப்படும், அதனால் தமிழ்நாட்டு மக்கள் வருந்த வேண்டிய நிலைமை வரும் என்கிற நிலை ஏற்படுமானால், ஆள்பவர்கள்தான் தேச விரோதிகளாக ஆவார்கள்.

ஆழி செந்தில்நாதன், பதிப்பாளர்; அரசியல் விமர்சகர்.

தேசத்துக்காக மனம் இரங்குங்கள்!

தேசத்துக்காக மனம் இரங்குங்கள்
லாரன்ஸ் ஃபெர்லிங்கிட்டி
(கலீல் ஜிப்ரானின் இதே தலைப்பிட்ட கவிதையை முன்வைத்து)
—-
எந்த தேசத்தில் மக்கள்
ஆட்டு மந்தைகளாக உள்ளனரோ
எங்கு மேய்ப்பர்கள்
அவர்களை
வழி தவறச் செய்கின்றனரோ
அந்த தேசத்துக்காக மனம் இரங்குங்கள்

எந்த தேசத்து தலைவர்கள் பொய் பேசுகின்றனரோ
எங்கு சான்றோர் வாய்ப் பேச்சற்றவர்களாக ஆக்கப்பட்டுள்ளனரோ
எங்கு சிறுமதியாளர்கள் குரல் காற்றில் கலந்து
உரத்து ஒலிக்கின்றதோ
அந்த தேசத்துக்காக மனம் இரங்குங்கள்

மனம் இரங்குங்கள்
வெற்றிவாகைச் சூடிய தலைவனை வாழ்த்த மட்டும்
குரல் உயர்த்தும்
அடாவடித்தனத்தை வீரமென விளிக்கும்
வன்முறை மூலமும் சித்திரவதை செய்தும்
பூமியை ஆள நினைக்கும்
மக்கள் உள்ள தேசத்துக்காக
மனம் இரங்குங்கள்

மனம் இரங்குங்கள்
தன் மொழியன்றி வேறு மொழியறியா
தன் பண்பாடு அன்றி வேறு பண்பாடு அறியா
தேசத்துக்காக மனம் இரங்குங்கள்

மனம் இரங்குங்கள்
பணத்தை உயிர் மூச்சாக நினைக்கும் தேசத்துக்காக
வயிறு முட்ட உண்டு தூங்கும் தேசத்துக்காக

மனம் இரங்குங்கள்
அத்தகைய தேசத்துக்காக
தமது உரிமைகள் அழிவதை
தமது விடுதலை
வெள்ளத்தில் அடித்து செல்லப்படுவதை
அனுமதிக்கும் மக்களுக்காக

என் தேசமே, உனது கண்ணீர்
விடுதலையை விரும்பிய இனிய நாடே

தமிழில் – வ. கீதா

எக்சிட் போல் முடிவுகள் உண்மையா? உள்நோக்கமுடையதா?

கா. ஐயநாதன்

இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் 17வது மக்களவையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் 7ஆம் கட்ட வாக்குப்பதிவு ஞாயிற்றுக் கிழமை முடிவடைந்த சில நிமிடங்களிலேயே “மீண்டும் மோடி ஆட்சியே அமையப் போகிறது” என்று கூறும் வாக்குக் கணிப்பு முடிவுகள் (Exit Poll Results) தொலைக் காட்சிகளில் வெளியாகியுள்ளன.

முன் திட்டமிடப்பட்டுபோல் எல்லா தொலைக்காட்சிகளின் வாக்குக் கணிப்பு முடிவுகளும் மோடியின் தலைமையில் மீண்டும் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் தலைமையிலான கூட்டணி அரசு அமையும் என்று கூறியுள்ளன.
பாஜக தலைமையிலான தேச ஜனநாயகக் கூட்டணி 247 முதல் 336 இடங்கள் வரை கைப்பற்றி ஆட்சி அமைக்கும் என்றும் காங்கிரஸ் கூட்டணி 86 முதல் 168 இடங்கள் வரை பெறும் என்றும் இவ்விருக் கூட்டணிகளிலும் இடம்பெறாத கட்சிகள் 148 இடங்கள் வரை கைப்பற்றும் என்றும் பல்வேறு தொலைக்காட்சிகளின் வாக்குக் கணிப்புகள் கூறியுள்ளன.

இந்த கணிப்புகள் யாவும் ஒவ்வொரு மக்களவைத் தொகுதியிலும் சில நூறு முதல் ஆயிரம் வாக்காளர்களிடம் கேட்டு முடிவை அறிந்து தொகுக்கப்பட்டவை என்பதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். அப்படி சில நூறு / ஆயிரம் வாக்காளர்களிடம் கேட்டு இந்நாட்டின் 90 கோடி வாக்காளர்களில் 67% வாக்களித்த தேர்தல் முடிவுகளை இவ்வளவு துல்லியமாக கூற முடியுமா என்று கேட்டால் புள்ளியியல் வழிமுறைகள் (Statistical Methodology) படித்தவர்கள் நிச்சயம் சிரிப்பார்கள். ஏனென்றால் வாக்களித்த 67% வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கையானது 60.30 கோடி பேர்! அவர்களின் வாக்கு முடிவுகளைத் சில இலட்சம் வாக்காளர்கள் சொன்னதை வைத்து நிச்சயம் கூற முடியாது என்றே கூறுவார்கள்.

ஆனால் இந்த வாக்குக் கணிப்பு முடிவுகள் யாவும் இதே தொலைக்காட்சிகள் தேர்தல் வாக்குப்பதிவு தொடங்குவதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட கருத்துக் கணிப்பு முடிவுகளை ஒட்டியே அமைந்துள்ளன என்பது ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் புரிந்துகொள்ளலாம். இப்படியான கருத்துக் கணிப்புகளும் வாக்குக் கணிப்புகளும் ஏற்கனவே பல தேர்தல்களில் வெளியாகியிருக்கின்றன. அவை யாவும் இறுதியில் வெளியான தேர்தல் முடிவுகளை பிரதிபலித்ததா என்றால் நிச்சயம் இல்லை என்பதே வரலாறாகும். அப்படியிருந்தும் எதற்காக இப்படிப்பட்ட வாக்குக் கணிப்புகள் வெளியிடுகிறார்கள்? பிசினஸ், பெரும் பிசினஸ்.

தேர்தல் கருத்துக் கணிப்பு முடிவுகளை விட வாக்குக் கணிப்பு முடிவுகள் மக்களை பெரிதும் ஈர்க்கின்றன என்பதை அறிந்து அதனை பெரும் வருவாய் பார்க்கும் வர்த்தக வாய்ப்பாக இதை நடத்தும் நீல்சன், சி வோட்டர், சாணக்கியா போன்ற நிறுவனங்களும் அவற்றோடு ஒப்பந்தம் போட்டு வெளியிடும் தொலைக்காட்சிகளும் பெரும் பயன் ஈட்டியுள்ளன. இந்த அமைப்புகள் எதுவும் தேர்தல் முடிவு வெளியாகி அந்த முடிவுகள் இவர்கள் அளித்த முடிவுகளுக்கு மாறாக அமைந்தபோதெல்லாம் அது பற்றி எந்த விளக்கமும் அளிக்கவில்லை என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

பங்குச் சந்தை ஏற்றமும் முதலீடும்!

விளம்பரங்களால் கிடைக்கும் இலாபம் மட்டுமேயல்லாமல் மற்றொரு இடைக்கால பெரும் இலாபத்தையும் இந்த வாக்குக் கணிப்புகள் உருவாக்கியுள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, நேற்று இந்த வாக்குக் கணிப்பு முடிவுகள் மீண்டும் மோடியின் தலைமையில்தான் ஆட்சி அமையும் என்று கூறிய பிறகு, இன்று இந்திய பங்குச் சந்தைகளில் பெரும் ஏற்றம் காணப்பட்டது. மும்பை பங்குச் சந்தை இன்று காலை வர்த்தகத்தை தொடங்கிய ஒரு நிமிடத்த்திலேயே அதன் குறியீடு 900 புள்ளிகள் உயர்ந்துள்ளது. தேச பங்குச் சந்தைக் குறியீடான நிஃப்டியும் 400 புள்ளிகளுக்கு மேல் உயர்ந்துள்ளது!

இதன் வணிக முக்கியத்துவம் என்ன தெரியுமா? இன்று காலை முதல் சில மணி நேரங்களில் இந்தியப் பங்குச் சந்தைகளில் 3 இலட்சம் கோடி ரூபாய்க்கு மேல் முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது!

கடந்த இரண்டு வருடங்களாக ஏற்ற இறக்கத்துடன் இருந்துவந்த இந்தியப் பங்குச் சந்தையின் குறியீடுகள் பெருமளவிற்கு குறைந்திருந்தன. மும்பை பங்குச் சந்தை 39,000 புள்ளிகளுக்கு மேல் இருந்த நிலை மாறி 37,000 புள்ளிகளுக்கு இறங்கியிருந்து. மக்களவைத் தேர்தலின் 4வது கட்டத் தேர்தல் முடிந்தபோது தேர்தல் முடிவுகள் இப்போதுள்ள ஆட்சிக்கு எதிராக வரும் என்று செய்திகள் வந்தபோது பங்குச் சந்தை வர்த்தகத்தில் இறக்கம் ஏற்பட்டது, குறியீடுகள் குறைந்தன. இந்த நிலையில்தான் நேற்று வந்த வாக்குக் கணிப்பு முடிவுகள் மீண்டும் மோடி ஆட்சிதான் வரும் என்று கூறியதன் விளைவாக காலை வர்த்தகத்திலேயே சற்றேறக்குறைய ஆயிரம் புள்ளிகள் உயர்ந்துள்ளது. பல இலட்சம் கோடிகளுக்கு பங்கு வர்த்தகம் நடைபெற்றுள்ளது.

இப்படி சில நிமிடங்களில் பங்கு வர்த்தகக் குறியீடுகள் உயர்ந்துள்ளதன் பின்னணியை கூர்ந்து நோக்கி வருவதாக பங்குச் சந்தை வர்த்தக கண்காணிப்பு அமைப்பான செபி கூறியுள்ளது. ஆக மீண்டும் மோடி ஆட்சிதான் என்ற நம்பிக்கையை உருவாக்கியதன் பின்னணியில் இந்த அளவிற்கு வர்த்தகம் பெருகியுள்ளது. 23ஆம் தேதி வாக்கு எண்ணிக்கையில் முடிவுகள் மாறினால்…? அதன் விளைவாக பங்கு வர்த்தகத்தில் இன்றைக்கு ஏற்பட்ட உயர்வு அன்று சரிவாக மாறும். அதனால் இன்று முதலீடு செய்தவர்களுக்கு பெரும் இழப்பு ஏற்படும். அப்படியானால் யாருக்கு இதனால் இலாபம்? கண்காணிப்பு அமைப்பான செபி என்ன சொல்லப் போகிறது என்று பார்ப்போம்.

இப்படிப்பட்ட வாக்குக் கணிப்பு முடிவின் மற்றொரு கோணம் என்ன என்பதைத்தான் மேற்கு வங்க முதல்வர் மம்தா பானர்ஜி எச்சரிக்கையாக கூறியுள்ளார். மோடி ஆட்சிதான் மீண்டும் அமையும் என்று சொல்வதன் மூலம் வாக்கு எண்ணிக்கையின் போது முடிவுகளை மாற்றும் சதிகள் அரங்கேற்றப்படலாம் என்று எதிர்க்கட்சிகளை மம்தா பானர்ஜி எச்சரித்துள்ளார். இதில் பொதிந்துள்ள உண்மையை உணர வேண்டும்.

வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்களில் உள்ள பொத்தான்கள் எதை அழுத்தினாலும் வாக்கு தாமரைக்கு விழுந்த பல நிகழ்வுகள் செய்திகளாக வந்துள்ளன. அதேபோல் வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்கள் தமிழ்நாடு உட்பட பல மாநிலங்களில் – தேவைக்கும் அதிகமாக அங்கும் இங்கும் கொண்டு வரப்பட்டதும் செய்திகளாக வந்துள்ளதைக் கண்டோம். இந்தக் கூடுதல் இயந்திரங்களின் வருகை எதற்காக என்கிற கேள்வி தேர்தல் நிகழ்வுகளை உற்று நோக்கும் எவருக்கும் பல கேள்விகளை எழுப்புகின்றன.

வாக்குப் பதிவு இயந்திரங்களை மாற்றி வைத்து தீர்ப்பை மாற்றி எழுதிட முடியும் என்பது கடந்த தேர்தல்கள் வரை பல இடங்களில் நடந்துள்ளதை ஒரு பத்திரிகையாளனாக அறிந்தவன் நான். இதையே பரவலாக செய்ய முடியும் என்றால் நாட்டின் தலையெழுத்து மாற்றப்படுமே? என்கிற கவலையும் எனக்குண்டு. இயந்திரங்கள் எப்போதும் இயந்திரங்களே… அதனை இயக்குபவரே விளைவுகளை உருவாக்குகிறார் என்பதை நன்கு அறிந்துள்ளோம். எனவே தேர்தல் ஆணையத்தில் இருந்து தேர்தலை நடத்தும் அலுவலர்கள் வரை நம்பகத்தன்மை என்பது கேள்விக் குறியாகவுள்ள இன்றைய நிலையில் இப்படிப்பட்ட வாக்குக் கணிப்பு முடிவுகள் அப்படிப்பட்ட தேர்தல் முடிவுகளை நியாயப்படுத்த உதவும் அல்லவா?

“தேர்தல் கருத்துக் கணிப்புகள் மற்றும் வாக்குக் கணிப்பு முடிவுகளை ஒட்டியே தேர்தல் முடிவுகளும் அமைந்துள்ளன” என்று ஒற்றை வாக்கியத்தில் எல்லாவிதமான தகிடுதித்தங்களையும் நியாயப்படுத்திட முடியுமன்றோ? அதுவும் ஆளும் கட்சியினரின் அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் நியாயமானவை என்று வாதிடுவதற்கான அறிவார்ந்த பெருமக்கள் அருகிப் பெருகியுள்ள நமது நாட்டில் எதையும் நியாயப்படுத்த முடியும் அல்லவா? எனவேதான் மம்தா பானர்ஜியின் எச்சரிக்கை அர்த்தமுடையதாகிறது.

தங்களுக்கான அரசை தாங்களே வாக்களித்து தீர்மானிக்கும் உரிமைதான் சுதந்திரம் பெற்றதன் மூலம் இந்நாட்டு மக்கள் பெற்றுள்ள மாபெரும் உரிமையாகும்.

அவர்கள் வாக்களித்து அதன் முடிவு ஒரு தொங்கு மக்களவை ஏற்பட்டாலும், மக்கள் அளித்த முடிவுகளை ஒட்டியே அடுத்த ஆட்சி அமைவது நடக்க வேண்டும். மக்கள் அளித்த தீர்ப்பை இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி மாற்றியமைப்பது போன்று எவ்விதமான தகிடுதித்தங்கள் நடந்தாலும் அது இந்நாட்டு மக்களுக்கு உரிய ஜனநாயக உரிமையை நேரடியாக பறிக்கும் அடாத செயலாகும். அதனை ஏற்கவும் முடியாது, அதை செய்யும் அரசியல் கட்சிகள் இந்நாட்டு அரசியலில் நீடிக்கவும் கூடாது என்பதில் ஜனநாயக விரும்பிகள் உறுதியாக நிற்க வேண்டும்.

23ஆம் தேதி வாக்கு எண்ணிக்கையில் மக்களின் தீர்ப்பும் எதுவாக இருப்பினும் அதனை நேர்மையாக ஏற்பதே கட்சிகள் அனைத்தும் ஏற்க வேண்டிய ஜனநாயகப் பொறுப்பாகும். எனவே திசைதிருப்பல்களுக்கு மதிப்பளிக்காமல் மக்கள் தீர்ப்புக்காக காத்திருப்போம்.

கா. ஐயநாதன், அரசியல் விமர்சகர்.

எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தன்

ஒரு ஹிந்து என்றால் சோஷலிஸ்ட் என்று அர்த்தம்: ஜெயகாந்தன்

ஜெயகாந்தன்

“…இவர்கள் (ஆர்எஸ்எஸ்) பேசுகிற அறிவார்ந்த பண்பாட்டுப் (புரட்டுப்) பேச்சுக்களுக்குத் தமிழர்கள் ஒருபோதும் செவிசாய்க்க மாட்டார்கள். ஆனாலும் இந்திய அரசியலில் இவர்களுக்குப் பின்பலமாக இருந்து ஊக்கி விடுபவர்களையும், இவர்களது அன்னிய சர்வதேசத் தொடர்புகளையும், கருத்துக்களையும் பார்க்கிறபோது மறுபடியும் ஒரு சவாலைச் சந்திக்க நமது மக்கள் காந்திஜியின் மார்க்கத்தில் ஒற்றுமையைக் கட்டிக் காக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை நான் உணர்கிறேன்.

இவர்களை எதிர்த்தும், இவர்களது மதநெடி வீசுகிற கருத்துக்களைக் காறித் துப்பியும், வெறும் ஹிந்து வீரம் பேசி மதத் துவேஷம் வளர்க்கின்ற மாய்மாலத்தையும், ஆரியப் பெருமையையும் தமிழர்கள் ஆப்பறைந்து தகர்த்திருக்கிறார்கள். இனியும் தகர்ப்பார்கள்.

இவர்களது இயக்கத்துக்கு எதிரான, எதிர்மறை அவசியமாகவே திராவிடர் இனப்பற்றும், தமிழர் படைகளும், தமிழகத்தில் பெருகி வளர்ந்தன! இந்த வெறியர்களுக்கும் கொலைகாரர்களுக்கும்தான் கடவுள் பக்தி என்றால், அது காரணமாகவே இவர்களுக்கு எதிராக நாத்திகக் கொள்கையும் நம் இளைஞர்களிடையே பரவிற்று.

ஆயினும் இந்த ஆர்.எஸ்.எஸ்.க்குத் தகுந்த பதில் தர வேண்டுமாயின் அவர்கள் இயங்குவதைப்போல நமது தொழிலாளி வீட்டுப் பிள்ளைகளும் விவேகாநந்தர், காந்திஜி, பாரதி, ராமலிங்க அடிகளார் போன்றோரின் சமரச சத்திய ஞான போதனைகளைப் பயிற்றுவிக்கிற இளைஞர் இயக்கங்களை ஊர்கள் தோறும் தோற்றுவிக்க வேண்டும்.

ஒரு ஹிந்து என்றால் சோஷலிஸ்ட் என்று அர்த்தம். இன்று இந்தியா அமைக்கப் போராடுவது – ஹிந்து ராஷ்டிரம் அல்ல, சோஷலிச பாரதமே என்று உணர்த்த வேண்டும்!

சிவப்பு உடையணிந்த சிங்கங்கள் அணி அணியாய் நின்று ஊர்கள் தோறும் கவாத்துப் பழக வேண்டும். கரலாக்கட்டை சுழற்ற வேண்டும். கம்பெடுப்பார்க்குக் கம்பெடுத்துக் காட்ட தசையில் முறுக்கேற்றி நமது இளைஞர் பட்டாளத்தைத் திரட்டிக் காட்ட வேண்டும். சோஷலிச சமுதாய லட்சியங்களை அவர்கள் கொள்கைகளாக நிற்கச் செய்தல் வேண்டும்.

நமது `ஹிந்து ராஷ்டிர’த்தின் உயர்வுக்குக் காரணம் இங்கு பிற மதத்தினரும் பிற கொள்கைகளும் தழைத்ததே ஆகும். ஹிந்து, முஸ்லிம், கிறிஸ்துவ, பௌத்த இன்னும் பல சமயங்களைச் சார்ந்தும் சாராமலும் இந்தியாவை இயக்கி வாழ்கிற கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கை மேம்படுவதற்குத் தனியுடமை தவிர்த்த சோஷலிச சமூகமே வேண்டும் என்ற விவேகாநந்தரின் பெரு நெறியை நாம் கைக் கொள்ளுதல் வேண்டும்.

தமிழகமே உஷார்! இவர்களைச் சந்திக்கத் தயார் நிலையில் நில்! ஆர்.எஸ்.எஸ். பற்றிய எனது பார்வை வெறும் விருப்பு வெறுப்புகளின் பாற்பட்டவை அல்ல; ஆதாரபூர்வமான தஸ்தாவேஜுகளையும் நம் காலச் சரித்திர நிகழ்ச்சிகளைக் கவனித்து வந்த அனுபவத்தாலும் உருவான எச்சரிக்கை ஆகும்.
இதனைச் சித்தாந்த ரீதியில் எழுத்திலும் மேடையிலும் சந்தித்துச் சமர்புரிந்து நம்மால் வென்றுவிடுவது முடியும். ஆயினும் அது மட்டும் போதாது; ஆர்.எஸ்.எஸ்.ன் செயற்பாடு அந்த நாகரிகத்தின் எல்லைகளை மீறிவிடும். வெல்ல முடியாத காந்தியைக் கொல்ல முடியும் என்று நமக்குக் காட்டிக் கொக்கரித்தவர்கள் இவர்கள்!

ஆகவே தசை வலிமையும் , வாளெடுப்போர்க்கு வாளால் பதில் சொல்லும் வலிமையும் கொண்ட இளைஞர்களைத் திரட்டி இது எமது படை என்று தேசிய, சோஷலிச – லட்சியம் கொண்ட இயக்கத்தினர் செயல்படத் தொடங்க வேண்டும் என்பதே நமது வேண்டுகோள்!’’

(எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தன் கல்பனா’ மாத இதழின் ஆசிரியராக இருந்தபோது,எனது பார்வையில் ஆர்.எஸ்.எஸ்.‘ என்ற தலைப்பில், ஏறக்குறைய 39 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அந்த சஞ்சிகையின் 1980 ஜனவரி இதழில் எழுதிய கட்டுரையின் 2-வது பகுதி இது.)

குஜராத் விவசாயிகள் மீது பெப்சி தொடுத்த போர்!

சந்திரமோகன்

குசராத் மாநிலம் அகமதாபாத் நீதிமன்றத்தில், சபர்கந்தா பகுதியில் உள்ள நான்கு விவசாயிகள் மீது பெப்சி கம்பெனி வழக்கு தொடுத்துள்ளது.

“பெப்சி நிறுவனம் லேஸ் என்ற பிராண்ட் சிப்ஸ்க்கு பயன்படுத்தும் FC5, FL- 2027 என்ற ரக உருளைக்கிழங்கை நான்கு விவசாயிகள் கள்ளத்தனமாக பயிர் செய்கிறார்கள் ; எனவே ஒவ்வொருவரும் ரூ.1.05 கோடி நட்ட ஈடு தர வேண்டும் ” என்பது வழக்காகும்.

துப்பறியும் நிபுணர்களை வைத்து விவசாயிகளை நேரில் சந்தித்து பேசுவதை வீடியோ செய்து வழக்கு போட்டுள்ளது. இந்திய விவசாயிகளை துப்பறியும் நிலைமையில் அமெரிக்க பெப்சி உள்ளது!?

இதனால், பெப்சிகோ PepsiCo கம்பெனிக்கு நாடு முழுவதும் எதிர்ப்பு உருவாகியுள்ளது; பெப்சி லேஸ் சிப்ஸ் மற்றும் குளிர்பானங்களை புறக்கணிக்க இயக்கம் வலுப் பெற்றுள்ளது.

தங்களுடைய ரக உருளைக் கிழங்கை தங்களுக்கே தர வேண்டும் ; வேறு யாருக்கும் விற்கூடாது எனவும், கோர்ட்டுக்கு வெளியில் பேசி தீர்த்துக் கொள்ளலாம் எனவும் தற்போது பேரமும் நடக்கிறது ; ஜூன் 12 வழக்கு விசாரணைக்கு மீண்டும் வருகிறது.

பெப்சியும் காண்ட்ராக்ட் விவசாயமும்

அமெரிக்காவின் பெப்சி கம்பெனியானது, குளிர் பானங்கள் மற்றும் நொறுக்கு தீனிகள் உலக விற்பனையில் ஜாம்பவான் ஆகும்.

Lays chips /லேஸ் சிப்ஸ் இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, வெளிநாடுகளிலும் கொடி கட்டி பறக்கிறது ; சிப்ஸை தயாரிக்க ஆண்டிற்கு தேவைப்படும் சுமார் 1 இலட்சம் டன் உருளைக் கிழங்குகளை இந்தியாவில் பஞ்சாப், குசராத், உபி, பீகார், மே.வங்காளம், மஹாராஷ்டிரா, கர்நாடகா உள்ளிட்ட பத்துக்கும் மேற்பட்ட மாநிலங்களில் 24,000 விவசாயிகள் உற்பத்தி செய்து தருகின்றனர்.

2002 ல் துவங்கி, ஒப்பந்த விவசாயம் Contract farming என்ற முறையில் உருளை, பாசுமதி அரிசி எனப் பலவற்றையும் விவசாயிகளிடமிருந்து உற்பத்தி செய்து வாங்குகிறது. விவசாயிகளுக்கு தான் உற்பத்தி செய்யும் வேளாண் பொருட்களுக்கு சந்தையுள்ளது என்ற உத்தரவாதத்திற்கு மேல், “ஒப்பந்த விவசாயம்” பெரியளவு இலாபகரமான விவசாயமும் இல்லை.

பெப்சி போன்ற பன்னாட்டு கம்பெனிகள், விவசாயிகளிடம் முன்கூட்டியே தங்களுக்கு தேவையான உருளை ரகத்தின் விதைகளை வழங்கி விடுகின்றன. அதற்கான விலையை, உற்பத்தி செய்து தரவேண்டிய size தரம், உற்பத்தி இலக்கு (Price, Quality & Quantity) ஆகியவை மீது ஒப்பந்தம் செய்து விடுகின்றன.

உருளைக் கிழங்கு சைஸ் குறைந்தால் அல்லது பெரிதானால் விலை குறைந்துவிடும்; பச்சைக் கலர் வந்துவிட்டால், அறுக்கும் போது அடிபட்டால் அந்த கிழங்குகளை பெப்சி எடுக்காது.

மலிவான விலைக்கு உருளை தருவதற்காக அதிக உரம் பயன்படுத்தப்பட்டு விவசாய மண் கெடுகிறது ; தொடர்ந்து ஒரே பயிரை (சுழற்சி இல்லாமல்) பயிரிடுவதால் சுற்று சூழல் பிரச்சினையும் ஏற்படுகிறது.

சிப்ஸ் விற்பனையில் கொள்ளை இலாபம் சம்பாதிக்க, அற்பசொற்ப விலையில் விவசாயிகளிடம் உருளை கிழங்கை வாங்குவதும் இல்லாமல், விவசாயியின் பயிர் செய்யும் உரிமை மீதும் போர் தொடுத்துள்ளது, பெப்சி PepsiCo நிறுவனம்.

சட்டம் கூறுவது என்ன?

PPV & FR Act 2001 தாவர ரகங்கள் பாதுகாப்பு மற்றும் விவசாயிகளின் உரிமைகள் சட்டம் 2001 ( Protection of Plant varieties and Farmer’s Rights Act 2001) பிரிவு 64 ன் அடிப்படையில் தங்களுடைய ரகத்தை பயிர் செய்ய கூடாது என்கிறது, பெப்சிகோ நிறுவனம்.

ஆனால், அதே சட்டத்தின் பிரிவு 39 ன் அடிப்படையில் “…. இந்த சட்டத்தின் கீழ் பாதுகாக்கப்பட்ட ஒரு பயிர் ரகம் உள்ளிட்டு, ஒரு விவசாயி தனது வேளாண் உற்பத்தி பொருட்களை பாதுகாக்க, பயன்படுத்த, விதைக்க, மீண்டும் விதைக்க, பரிமாறிக் கொள்ள அல்லது விற்பனை செய்ய ” அனுமதிக்கப்படுகிறார். அதாவது, விவசாயியின் உரிமைகள் என்பதன் கீழ் வந்து விடுகிறது. ஆனால், பெப்சி நிறுவனம் மிரட்டிப் பார்க்கிறது.

‘நிலம் எனது உரிமை  விதை எனது உரிமை’ எனப் போராடும் நிலை உருவாகியுள்ளது.

காண்ட்ராக்ட் விவசாயத்தில் உள்ள பன்னாட்டு கம்பெனிகளுக்கு இந்திய சட்டம், நீதி ஒரு பிடியளவு வாய்ப்பு வழங்கினால் கூட, விதைகளின் மீதான சுயாதிபத்தியத்தை  உணவு பாதுகாப்பை விவசாயத்தை இழந்திடுவோம்!

விவசாயிகள் உரிமைகளுக்காக நாடு முழுவதும் எழுந்து நிற்க வேண்டும்!

சந்திரமோகன், அரசியல் செயல்பாட்டாளர்.

‘இந்திய நாஜிகள்’: ஆர்.எஸ்.எஸ். பற்றி ஜெயகாந்தன் !

எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தன், கல்பனா’ மாத இதழின் ஆசிரியராக இருந்தபோது,எனது பார்வையில் ஆர்.எஸ்.எஸ்.‘ என்ற தலைப்பில், அந்த சஞ்சிகையின் 1980 ஜனவரி இதழில் எழுதிய கட்டுரையின் ஒரு பகுதி இது.எவ்வளவு தீர்க்கமான பார்வையுடன் அவர் இருந்திருக்கிறார் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள முடியும். அவர் பிறந்த நாளை ( ஏப்ரல் 24) முன்னிட்டு வாசகர்களுக்காக தருகிறோம்.

…………………………………………………………………………………………

எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தன்
எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தன்

`ராஷ்ட்ரீய ஸ்வயம் சேவக் சங்கம்’ என்ற இந்தப் பெயர் எனது இளமைப் பருவ காலத்தில் மிகப் பிரபலமாயிருந்தது.

1945, 46, 47-ஆம் ஆண்டுகளில் நான் பள்ளிச் சிறுவனாக இருந்த காலத்தில் தஞ்சையிலும், கடலூரிலும், விழுப்புரத்திலும் வாழ்ந்தபோது அங்கெல்லாம் இந்த இயக்கம் என்னை விடாமல் தொடர்ந்து வருவது போல் தோற்றம் காட்டி, பெருகிவரும் காளமேகம் போல் விரிந்து பரந்து தமிழ் இளைஞர்களைக் கவர்ந்துகொள்ள முயன்றது. ஓரளவு நாடெங்கிலும் நம்மீது இது கவிந்து பற்றியது என்றும் சொல்லலாம்.

என் வயதொத்த ஆரம்பப் பள்ளிச் சிறுவர்கள் முதல், கல்லூரி மாணவர்கள் வரை, ஏன் – பல வயதான ஆசிரியர்கள்கூட அதனால் அக்காலத்தில் வசீகரிக்கப்பட்டிருந்தனர்.

மாலை நேரத்தில் பள்ளியிலிருந்து வீடு திரும்பிய சிறுவர்களை அவர்களத்து பெற்றோர்களே “தம்பி சங்கத்துக்குப் போகலியா நீ! சீக்கிரம் போய்விட்டு வா’’ என்று ஊக்கப்படுத்தி அனுப்புகிற அளவுக்கு இந்தச் சங்கத்தின் நடவடிக்கைகள் பெரியோர்களையும், பெற்றோர்களையும் தன்பால் ஈர்த்திருந்ததை நான் அறிவேன்.

இந்தச் சங்கம் நமது இளைஞர்களுக்கு மதப் பற்றும், தெய்வ பக்தியும் ஊட்டி, தேக ஆரோக்கியத்துக்கான பயிற்சிகளும், விளையாட்டுப் போட்டிகளும் நடத்தி, இளைஞர்கள் மத்தியில் கட்டுப்பாடும் ஒழுக்கமும் உருவாக்கி, சமூகப் பணிபுரிவதாகவும் அக்காலத்தில் பெரிதும் நம்பப்பட்டது.

பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்…

எனது பாலிய கால நண்பர்களும், எனது சகோதரர்களுக்கு இணையான என் சுற்றத்து இளைஞர்களும் `சங்கம், சங்கம்‘ என்று ஜபித்துக் கொண்டு இதில் சங்கமமானதை நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அந்தப் பருவத்தில் எனக்கிருந்த விசேஷ மனோநிலையின் காரணமாய் நான் பொதுவாக குழந்தைகளின் இயல்பிலிருந்து மாறுபட்டவனாக இருந்தேன். பொதுவாக நான் வீதியாட்டங்களிலும் விளையாட்டுக்களிலும் ஈடுபடாத `சீரியஸ் டைப்’ குழந்தையாகக் கன்னத்தில் ஊன்றிய கையுடன் இவற்றையெல்லாம் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அவர்கள் எனக்கு விடுத்த அழைப்பை நான் ஏற்றுக் கொள்ளத் தயங்கினேன். ஆயினும் ஓர் வேடிக்கைபோல் அவர்களது நடவடிக்கைகள் என்னையும் ஈர்த்ததால் அவர்களிடமிருந்து நான் சற்று விலகி நின்று, ஆனால் அவர்களை உன்னிப்பாகக் கவனித்தேன்.

அவர்களில் முஸ்லிம் சிறுவர்களோ, தாழ்த்தப்பட்ட குலத்தில் பிறந்த சிறுவர்களோ, கிறிஸ்துவர்களோ ஒருவர்கூட இருக்கவில்லை. எனது பாலியப் பருவத்தில் நான் சிலகாலம் ஒரு முஸ்லிம் பள்ளியில் படிக்க நேர்ந்தது. எனது நண்பர்களில் சிலர் முஸ்லிம்கள்; சிலர் கிறிஸ்துவர்கள்; சிலர் பிராமணச் சிறுவர்கள்; சிலர் பிராமணரல்லாத மத்தியதர வர்க்கத்துப் பையன்கள். எனது பிராமண நண்பர்களும், பிராமணரல்லாத மத்தியதர வர்க்கத்துச் சிறுவர்களும்தான், – அனேகமாக அவர்களனைவருமே இந்த ஆர்.எஸ்.எஸ்.-ல் பங்கு பெற்றிருந்தனர்.

எல்லா ஊர்களிலும் ஒரு மைதானத்தில் இவர்கள் கூடிப் பலவித விளையாட்டுக்களில் ஈடுபட்டிருப்பார்கள். மல்யுத்தம், வாள்வீச்சு போன்ற தீர விளையாட்டுக்களைப் பயிற்றுவிப்பார்கள். ஒருமுறை கேடயமும் வாளும் ஏந்தி இரண்டு வீரர்கள் அங்கே போர் பயின்றனர். அந்த வீர விளையாட்டை அனைவரும் புகழ்ந்தனர். எனக்கு ஏனோ அதைக் காணும்போதும், மற்றவர்கள் அந்த வாட்போரைப் புகழ்ந்தபோதும் சிரிப்புச் சிரிப்பாய் வந்தது.

காட்டுமிராண்டிகளே போல்…

ஏனெனில் அக்காலத்தில்தான் டாங்கிகளும், நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களும், நவீன யந்திரத் துப்பாக்கிகளும் குண்டு மழை பொழிந்து உலகைக் குலுக்கிய இரண்டாவது மகாயுத்தம் நடந்து முடிந்திருந்தது. பாவம் இந்தப் பிராமணப் பிள்ளைகள் இந்தக் காலத்தில் வாளும் கேடயமும் தூக்கிக் கொண்டு, பண்டைக்கால காட்டுமிராண்டிகள்போல் ஆடுகிறார்களே என்று எனக்கு வேடிக்கையாக இருந்ததில் அதிசயம் என்ன!

இவர்கள் தங்களுக்கு அரசியல் நாட்டமில்லை என்று சொல்லிக் கொண்டார்கள்; ஆனால் விளையாட்டு நேரம் தவிர மற்ற நேரங்களில் அடிக்கடி உட்கார்ந்து அரசியல் விமர்சனங்களே செய்து கொண்டிருந்தார்கள். அந்த அரசியல் விமர்சன விவாதங்களில் மட்டும் நான் ஆர்வமாகக் கலந்துகொண்டேன்.

நான் ஒரு ஹிந்து' என்று ஒருவகை, அருவறுக்கத்தக்க ஆவேசத்துடன் இவர்கள் கூறிக் கொண்டார்கள். அமைதியும் சாந்தமும் அகிம்சையும் வடிவமாகக் கொண்டு நம்மிடையே வாழ்ந்து கொண்டிருந்த மகாத்மா காந்ந்திஜியின் மூலம் இந்தஹிந்து’ என்ற வார்த்தைக்கு உயரிய பொருள் கொண்டு – நானும் ஒரு ஹிந்துவே என்று உணர்ந்தவன் நான். ஆயினும் இந்த ஆர்எஸ்எஸ்காரர்கள் நான் ஹிந்து… ஹிந்து‘ என்று நெஞ்சில் அடித்துக் கொண்டு நின்றபோது -நான் ஹிந்து இல்லை… ஹிந்து இல்லை‘ என்று கத்திக் கொண்டு ஓட வேண்டும்போல் எனக்குத் தோன்றியது.

இரண்டாம் உலக மகாயுத்த நிகழ்ச்சிகள் அக்காலத்தில் என்னுள் உலகத்தைப் பற்றிய விரிவான பார்வையை உருவாக்கி விட்டிருந்தன போலும்!

நான ஹிட்லரைப் பற்றியும், நாஜிசத்தைப் பற்றியும் அறிந்திருந்தேன். அந்த யுத்தத்தைப் பற்றியும், ஹிட்லரைப் பற்றியும் எனது ஆர்.எஸ்.எஸ். நண்பர்கள் வேறுபட்ட விபரீதமான கருத்துக்களை வைத்திருந்ததையும் அவர்களோடு பேசி, விவாதித்து அறிந்தேன்.

ஆனால் ஹிட்லர் தோற்றொழிந்தான். அவனது ஸ்வஸ்திக் கொடிகள் செஞ்சேனையின் பாதங்களில் வீழ்ந்து பணிந்து வீறு அழிந்தன! அவை பறந்த இடங்களிலேயே அவற்றின் சுவடற்றுப் போயிற்று. ஆரிய இனவெறியின் ஆதிபத்தியம் என்கிற கோஷமே சமாதிக்குள் நிரந்தரம் கொண்டது. உலகையே அழித்து அடிமை கொள்ளும் அந்த மாபெரும் அச்சுறுத்தலை ஒரு முடிவுக்குக் கொண்டு வந்து பாசிசத்தின் மீது உலகமே வெற்றி கொண்டு விழாக் கொண்டிருந்த அந்தத் தருணத்தில் நம்மூர் மைதானத்தில் அதே ஸ்வஸ்திகா சின்னத்துடன் ஒரு காவி முக்கோணக் கொடியை ஏற்றி நெஞ்சில் கை வைத்து சல்யூட் அடித்து நின்றனர்… எனது ஆர்.எஸ்.எஸ். நண்பர்கள்!

`என்ன அநியாயம் அல்லது அறிவீனம்!‘ என்றுதான் நான் அப்போது அலட்சியமாக எண்ணினேன். இது என்ன ஆபத்து என்று எனக்குத் தோன்றவே இல்லை. எனக்குத் தோன்றாததில் அதிசயம் ஒன்றும் இல்லை. யாருக்குமே தோன்றவில்லை அக்காலத்தில் – அது ஒரு புதிய ஆபத்தின் அறைகூவல் என்று!

நான் எனது உறவினர்களிடமும், நண்பர்களிடமும் குடைந்து குடைந்து கேள்விகள் கேட்டேன். அவர்களனைவரும் ஒன்று – தேசியவாதிகள்; அல்லது – கம்யூனிஸ்டுகள். அவர்கள் தந்த தகவல்களின் உதவியோடு ஆர்.எஸ்.எஸ்.காரர்களின் கொள்கைகளையும் வாதங்களையும் சீர்தூக்கிச் சிந்தித்ததில் இவர்கள் முற்றமுழுக்க பாசிசத்தையே ஹிந்து வர்ணம் பூசித் தரித்துக் கொண்டவர்கள் என்று கண்டேன். அப்போதுகூட அது ஒரு வேஷம் அணிந்துகொண்டு பூச்சாண்டி காட்டும் சிறுபிள்ளைத் தனம் என்றே நினைத்தேன்.

அப்போது நான் விழுப்புரத்தில் ரயில்வே தொழிலாளிகளின் பிள்ளைகளோடு இருந்தேன். ரயில்வே காலனி மைதானத்தில் ஆர்.எஸ்.எஸ்.காரர்கள் மாலை நேரங்களில் கூடிக் கவாத்து பழகுவார்கள். அவர்களில் பெரும்பகுதியினர் ரயில்வே காலனிக்கு வெளியிலிருந்து வருவார்கள். காக்கிக் கால்சட்டையும், வெள்ளை மேல்சட்டையும் அணிந்திருப்பர். ஒரு சிலர் தலையில் கறுப்புக் குல்லாயும் தரித்திருந்தனர். விளையாடும் மைதானத்தின் நடுவே தங்களுடைய காவிக் கொடியை நட்டு வைத்து வணங்குவார்கள்.

நானும் சில ரயில்வே தொழிலாளர் வீட்டுப் பிள்ளைகளும் நாள்தோறும் இதை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருப்போம். ஆனால் அவர்களோடு சேர்வதில் எனக்கிருந்த கடுமையான ஆட்சேபம் மற்ற நண்பர்களை அவர்கள்பால் செல்லாமல் தடுத்துக்கொண்டிருந்தது. ஆயினும் நாட்கள் செல்லச் செல்ல அவர்களில் சிலர் சற்றுத் தயக்கத்துடன் ஆர்.எஸ்.எஸ். விளையாட்டில் கலந்துகொள்ளவும் ஆரம்பித்தனர்.

அப்போதுதான் எனக்குத் தோன்றியது:

இவர்களிடம் இவர்களுக்குத் தெரியாத அரசியல் பற்றியும் உலக விவகாரங்கள் பற்றியும் பேசிக் கொண்டிருப்பதால் பயனொன்றும் ஏற்படாது. அவற்றைப் பேச வேண்டிய இடமும், பேச வேண்டிய நபர்களும் வேறு. நாம் சிறுவர்கள். சிறுவர்களான நமக்கு விளையாட்டும், தேகப் பயிற்சியும், கட்டுப்பாடும் மிக மிக அவசியமே! அதை மற்ற தேசியக் கட்சிகளிடமும் கம்யூனிஸ்டு கட்சியிடமும் பெற முடியாத சிறுவர்கள் ஒரு சில நல்ல நோக்கங்களுடனே இந்த ஆர்.எஸ்.எஸ் விளையாட்டு அரங்கத்தில். புகுந்துவிடுகிறார்கள். பிறகு மெள்ள மெள்ள அவர்களுக்கு மிக இணக்கமான முறையில் எண்ணற்ற விஷக் கருத்துக்கள் புகுத்தப்படுகின்றன்ன. இறுதியில் இவர்கள் கடைந்தெடுத்தஹிந்து வெறி’யர்களாக உருவாக்கப்படுகிறார்கள். அதாவது அவரவர் தரத்துக்கேற்ப இந்த வெறி பிரயோகிக்கப்படுகிறது. இதுவே இவர்களின் செயல்திட்டம்; இயக்க நடைமுறை!

இதிலிருந்து நமது நண்பர்களைக் காப்பாற்ற வேண்டுமானால் நாமும் விளையாட்டரங்கம் ஒன்று அமைக்க வேண்டும். கவாத்துப் பழக வேண்டும். மல்யுத்தம், சிலம்பம், விளையாட்டுக்கள் ஆகியவற்றில் சற்றும் விருப்பமில்லாத ஒரு `பிரகிருதி‘ நான். எனினும் இதில் விருப்பமுள்ளவர்களை ஒன்றிணைக்க நாமும் முயற்சி எடுத்தல் வேண்டும்!’ என்று தீர்மானித்தேன்.

எனது எண்ணத்தை எனது நண்பர்களிடம் பல நாட்கள் பேசியதன் விளைவாக விழுப்புரம் ரயில்வே காலனியில் ஆர்.எஸ்.எஸ்.. விளையாட்டு அரங்கத்துக்குப் பக்கத்திலேயே ரயில்வே காலனி பாலர் சங்கம்’ என்றொரு சங்கம் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. அதன் ஆர்கனைசரான நான் அதில்கேப்டன்!’

எங்கள் பாலர் சங்க முயற்சிகள் நல்ல பலன் அளிக்க ஆரம்பித்தன. ஐம்பதிலிருந்து எழுபது வரை அதன் அங்கத்தினர்கள் பெருகியிருந்தனர். ரயில்வே காலனி மைதானத்தில் ஒரு பக்கம் காவிக் கொடியும், இன்னொரு பக்கம் செங்கொடியும் பறந்தன. தோளில் சாத்திய செங்கொடியுடன் ரயில்வே காலனி குழந்தைகளை அணிவகுத்துக் கொண்டுவந்து – மைதானத்தின் நடுவே செங்கொடியை நட்டுவிட்டு, ஓர் ஓரமாய் ஒதுங்கிக் கன்னத்தில் ஊன்றிய கையுடன் நான் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருப்பேன். எந்தக் காரணத்தை முன்னிட்டும் இந்தியாவுக்கு சுதந்திரம் வருகிற வரை விளையாடுவதில்லை என்று எனக்கு ஒரு சிறுபிள்ளை வைராக்கியம் உள்ளூர இருந்ததே!

சுதந்திரத்துக்குப் பின்னால்…

இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றது! மிக விபரீதமான ஒரு சூழ்நிலையில் நாம் சுதந்திர துவஜத்தைப் பறக்க விட்டோம். நாடு துண்டாடப்பட்டது! நம்மில் பலருக்கு அதில் சம்மதமில்லை. ஒன்றுபட்ட அடிமை இந்தியாவா? துண்டாகிப் பிளவுண்ட சுதந்திர இந்தியாவா? விடுதலை பெற்ற நாடுகளாக இருந்தால் நாம் மறுபடியும் ஒன்றுபட்டு விட முடியாதா என்ற நம்பிக்கை போலும்! பாகிஸ்தானைப் பிரித்தே ஆக வேண்டும் என்ற மூர்க்கமான நிலைமையில் இந்தியா தனது சுதந்திரத்தைப் பிரகடனம் செய்தது.

`நாடு பிரிவது என்றால் என் பிணத்தின் மேல்தான் அந்தப் பிரிவினை நடக்கும்‘ என்று உறுதியாகச் சொல்லி விட்டார் மகாத்மா காந்தி. இந்திய தேசிய அரங்கில் விவாதங்களும் சமாதானங்களும், வேண்டுகோள்களும் ஒரே குழப்படியாயிருந்தன. இவற்றிலிருந்து விலகுவதற்குப் பிரிவினையை ஒத்துக்கொள்ளுவதைத் தவிர அதை விரும்பாதவர்களுக்கு வேறு வழியில்லாது போயிற்று. நாட்டுப் பிரிவினையும் நாட்டுச் சுதந்திரமும் ஒரே போதில் நமக்கு நேர்ந்தது.

எனினும் இந்தியா இருநூறாண்டு அடிமைத் தனத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றது.
இந்தச் சுதந்திர தின மகிழ்ச்சியில் பங்குகொள்ள முடியாமல் மகாத்மா காந்த்தி மனம் நொந்து கிடந்தார்.

அதே நேரத்தில் புனாவில் ஒரு நிகழ்ச்சி நடந்து கொண்டிருந்தது.

திலகரும் கோகலேயும் ஒரு காலத்தில் சுதந்திர முழக்கமிட்ட அந்தப் பழம்பெரும் பாரம்பரியம் மிகுந்த நகரமே சுதந்திரக் கொண்டாட்டத்தில் மூழ்கியிருந்த நேரத்தில் ஒரு மைதானத்தில் அந்தக் காவிக் கொடி ஸ்வஸ்திகா சின்னத்துடன் பறக்கவிடப்பட்டு, ஐநூறு ஆர்.எஸ்.எஸ்.காரர்கள் சுதந்திர இந்தியாவின் தேசியக் கொடியைப் புறக்கணித்து ஒதுக்கிவிட்டு இந்திய நாஜிகளின் கொடியை ஏற்றி வணங்கினர். ஆம்; இந்தக் கொடியும் ஹிட்லரின் மூன்றாவது ரீச்சினுடைய கொடியும் சிறு வித்தியாசத்துடன் ஒரே கோஷத்தைத்தான் பொறித்துக் கொண்டிருந்தன.

ஸ்வஸ்திகா ஆரியர்களின் சின்னமாம்! புனாவில் கூடியிருந்த இந்த இளைஞர்களும் தாங்கள் மகத்தான ஆரியர்களின் வழித் தோன்றல்கள் என்றே நம்பியிருந்தனர். இதில் கலந்துகொண்ட சிலர், தனிமனிதர்களைக் கொல்லும் தவநெறியை மேற்கொண்டவர்களாகவும் இருந்தனர்.
ஹிந்து சாம்ராஜ்யம்‘
சிந்து நதியின் தலைப் பகுதியிலிருந்து கிழக்கே பர்மா வரையிலும், திபெத்திலிருந்து குமரி முனை வரையிலும் விரிந்து பரந்த ஹிந்து சாம்ராஜ்யத்தை ஸ்தாபிப்பதையே தங்களது
உன்னத லட்சியமாக‘க் கொண்டவர்கள் இவர்கள்.

இந்திய மக்களின் நவீன கால அடிமைத்தனத்துக்கெல்லாம் ஆணி வேரான மத வேற்றுமையைக் களைந்து `ஹிந்து – முஸ்லிம் ஏக்ஹோ!’ என்று சகோதரத்துவத்தையும் சகிப்புத்தன்மையையும் நம்மிடையே கட்டிக் காத்து நின்ற மகாத்மா காந்தியை இவர்கள் தங்கள் முதல் எதிரியாகக் கருதினர். அவர்கள் கருத்துப்படி காந்திஜியும் அவரது இயக்கமும்தான் ஹிந்து ராஷ்டிரத்தின் ஆகப் பெரிய முதல் எதிரி! தாக்கி அழிக்க வேண்டிய இலக்கு!

காந்திஜியின் அகிம்சை எனும் ஆத்ம வீரத்தை, ஆண்மையற்ற கோழைத்தனம் என்று இவர்கள் அறுதியிட்டுக் கணித்தனர். ஹிந்துக்களின் பலத்தையும் வீரத்தையும் காந்திஜியின் அகிம்சை தத்துவம் மாசுபடுத்திவிட்டது என்று இவர்கள் குற்றம் சாட்டினர்!

ஆம்! இந்தியாவில் நம்மோடு இரண்டறக் கலந்துவிட்ட எல்லா மதத்தினரும் சகோதரர்களே! இவர்கள் மத்தியில் சமத்துவமும் சகோதரத்துவமும் ஏற்படுவதே இந்தியாவின் லட்சியம் என்று மகாத்மா நமக்குக் கற்பித்து நிலை நாட்டிய கொள்கைக்கு இவர்கள் கனவு கண்ட, காண்கிற, அந்த ஹிந்து ராஷ்ட்டிரத்தில் இடம் கிடையாதே…!

ஆரியர்களின் வாரிசுகளும், அகண்ட ஹிந்துஸ்தானத்தின் அதிபர்களுமான இவர்கள் இந்திய உபகண்டத்துக்கே தாங்கள்தான் உரிமையானவர்கள் என்று ஜெர்மன் நாஜிகள் போன்றே நம்பினார்கள்! இந்தியாவைத் தாக்கி அடிமை கொண்ட முகலாயர்களின் தற்கால வாரிசுகளாகவே கருதி இந்தியாவிலுள்ள நமது முஸ்லிம் சகோதரர்களை இவர்கள் நெஞ்சின் அடியாழத்திலிருந்து வெறுத்தார்கள்.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அந்த அகண்ட ஹிந்து ராஷ்டிரத்தைத் துண்டாடுவதற்கு இறுதியில் காந்தியும் ஒப்புக் கொண்டார் என்று விஷந்தோய்ந்த குற்றச்சாட்டை அவர்கள் கூர்மை ஆக்கினர். இறுதிவரை பிரிவினையை ஏற்காத தேசத் தந்தையை இவர்கள் அபாண்டமாகச் சந்தேகித்துப் பழித்துக் கூறி, அதை மன்னிக்க முடியாத மாபெரும் துரோகமாகக் கருதினார்கள்.

கோட்ஸேயின் குருநாதன்

இந்த ஆர்.எஸ்.எஸ். கூட்டத்தில் ஒருவனாகவே 1947 ஆகஸ்ட் 15-ம் நாள் நின்றிருந்தான் நாதுராம் விநாயக கோட்ஸே! முப்பத்தேழு வயதுடைய ஒரு பத்திரிகைக்காரன், ஹிந்து ராஷ்டிரம் என்ற பத்திரிகையின் ஆசிரியன். தனிப்பட்ட முறையில் ஓர் ஊனமுற்ற ஆத்மா இவன்.

கோட்ஸேயின் தந்தை ஒரு தபால்காரர்; சநாதன பிராமணர்; மஹாராஷ்டிர பிராமணர்களுக்கே உரிய உயர் ஜாதி மனோபாவம் உடையவர். கோட்ஸே மெட்ரிகுலேஷன் பாஸ் பண்ண முடியாதவன் என்றாலும் மராத்தியிலும், சம்ஸ்கிருதத்திலும் பாண்டியத்யம் உடையவன். சிறு வயதிலேயே மாந்திரீக சக்தி நிறைந்த குழந்தையாக மதிக்கப்பட்டவன். அவன் வாழ்க்கை நடத்துவதற்குப் பலவித முயற்சிகள் மேற்கொண்டு எல்லாவற்றிலும் தோல்வி கண்டவன்.

இவன் ஆர்.எஸ்.எஸ்.ல் சேர்ந்தான். அதன் அதிதீவிரக் கொள்கைகளுக்கு இவனது வெறியுள்ளம் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டது. தீவிர ஹிந்து மறுமலர்ச்சியின் தோற்றத்தைக் காண்பதைவிட, அதன் எதிரிகளை ஒழிக்கிற துர்த் தேவதையாகத் தன்னை அவன் பாவித்துக் கொண்டான். அவன் வாழ்க்கையில் தேர்ந்தெடுத்த இந்தப் பாத்திரத்தில் தோல்வி அடைய மாட்டான் என்றே நம்பினான்! இவன் ஒரு சாமியார்த்தனம் கொண்ட நபர்; பெண்களை வெறுக்கிறவன், கண்டாலே கூசி ஒதுங்கும் சுபாவம் உடையவன். அவனது தாயைத் தவிர வேறு பெண்களை அவன் மதிப்பதோ, நேசிப்பதோ இல்லை. இவனது குருவாகவும், வழிகாட்டியாகவும், சூத்திரதாரியாகவும் திகழ்ந்தவர் வீர சவர்க்கார்.
புனாவில் வாழ்ந்த ஹிந்து வெறியர்கள் – சிவாஜி, பேஷ்வாக்கள் வரிசையில் வைத்து வீர சவர்க்காரைப் பூஜித்தனர்.

சவர்க்கார் ஹிட்லரைப் போலவே, தீப்பொறி பறக்கும் சொற்பொழிவுகள் நிகழ்த்தி இளைஞர்களின் நெஞ்சை அள்ளும் நாவன்மை படைத்தவர். காந்தி, நேரு போன்றே இங்கிலாந்தில் சட்டப் படிப்பை முடித்தவர். அவர் காங்கிரஸில், காந்திஜியின் சாந்நியத்தின் முன்னால் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் விலகியதற்குக் காரணம் – சவர்க்காரிடம் உள்ளார்ந்து குடிகொண்டிருந்த தனி மனிதக் கொலைவெறியே ஆகும். அரசியல் கொலையை ஒரு கலையாகப் பயின்றவர் அவர்.

இந்திய நாஜிகள்…

1910-ல் பிரிட்டிஷ் அதிகாரியைக் கொலை செய்ய உத்தரவிட்டு உதவி செய்த குற்றத்துக்காகக் கைது செய்யப்பட்டார் சவர்க்கார். விசாரணைக்குக் கொண்டு வரும்போது கப்பலிலிருந்து தப்பினார் அவர். பிரான்சுக்குள் பதுங்கியிருந்தபோது பிடிபட்டு வெளியேற்றப்பட்டார். பின் இரட்டை ஆயுள் தண்டனை பெற்று அந்தமானில் தீவாந்திர சிட்சை பெற்றார். இரண்டாவது மகாயுத்தம் வெற்றிகரமாக முடிந்த காரணத்தால் கிடைத்த சலுகையினால் பின்னர் விடுதலையானார் வீர சவர்க்கார். அதேபோல பஞ்சாபிலிருந்த ஒரு கவர்னரையும் பம்பாயிலிருந்த ஒரு கவர்னரையும் கொலை செய்ய முயன்ற திட்டத்தில் தோல்வியும் கண்டார் சவர்க்கார்.

அந்தமான் வாழ்க்கைக்குப் பிறகு கொலையாளிகளுடன் தமக்குள்ள உறவை மிகவும் ஜாக்கிரதையாக பாதுகாத்துக் கொண்டார் சவர்க்கார். இவரோடு மிகவும் அத்யந்த தொடர்பும் அளப்பரிய குருபக்தியும் கொண்டிருந்த அந்த மாறுகண்ணன் நாதுராம் விநாயக கோட்ஸேயின் தலைமையில்தான் சுதந்திர தினத்தன்று புனாவில் இந்திய நாஜிகளின் புதிய தாக்குதலுக்கு முஸ்தீபு செய்யப்பட்டது.

தேசம் சுதந்திரம் பெற்ற நாளன்று வெளியான கோட்ஸேயின் பத்திரிகையில் தலையங்கப் பகுதியில் வெற்றிடம் விட்டுச் சுற்றிலும் கறுப்புக் கட்டித் துக்கம் கொண்டாடப்பட்டது!

அந்தக் கொடியேற்று விழாவில் கோட்ஸே பேசினான்:

“நமது தேசம் துண்டிக்கப்பட்டது ஒரு பேராபத்தான நிகழ்ச்சியாகும். பல கோடி ஹிந்துக்களை துன்பத்திற்கு இழுத்துச் செல்லும் நாள் இது. இந்தக் கொடுமைக்கு காங்கிஸைவிட காந்தியின் செயலே காரணமாகும்.‘’

நாதுராம் கோட்ஸேயின் தலைமையில் நின்ற ஆர்.எஸ்.எஸ். வீரர்கள் அன்று எடுத்துக் கொண்ட பிரதிக்ஞை இதோ:

“நான் பிறந்து வளர்ந்த தாய் நாட்டுக்காக எனது உயிரைத் தரச் சித்தமாக இருக்கிறேன்‘’ என்பதே இந்திய நாஜிகளின் பிரதிக்ஞை!

இந்திய சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு இங்கு மதச்சார்பற்ற ஜனநாயகத்துக்காகவும், தொழில் வளர்ச்சிக்காகவும், தேசப் பொருளாதாரத்தைப் பெருக்கி, சுரண்டலற்ற ஒரு சமுதாயத்தை நிர்மாணிக்கப் பெரும் தியாகங்களை நாம் மேற்கொள்ள சித்தமாக இருந்த நேரத்தில், பகைமையும் வெறுப்பும் ஆரிய இனவெறியும் கொண்டு ஓர் ஹிந்து ராஷ்டிரத்தை ஸ்தாபிக்க இவர்கள் விரதம் மேற்கொண்டு எதிர்ப்புரட்சிக்காரர்களாக உருவாயினர்.

இன்று, பிரிந்துபோன பாகிஸ்தானில் எப்படி ஒரு மதத்தின் பேரால் ஆதிக்க வெறியர்களும் ராணுவ சர்வாதிகாரிகளும் ஆட்சி நடத்துகின்றனரோ அதே போன்று ஹிந்து மதத்தின் பேரால், இங்கே வாளேந்தி மற்ற மதத்தினரைப் பூண்டோடு அழிக்கவும் சர்வாதிகார ஆட்சியை நிறுவவும் இவர்கள் அன்றே போர் சன்னத்தர்களாயினர்.

வேதத்தையும் கீதையையும் ஆரிய நாகரிகத்தின் பெருமையையும் வெறும் வெளிப்பூச்சாக, அலங்காரக் கவசமாக அணிந்து இவர்கள் தேசமெங்கும் மதவெறிக் கலகங்களையே விசிறிவிட்டனர்.

ரத்த ஆறு…

நவகாளியிலும் பஞ்சாபிலும் கல்கத்தாவிலும் டெல்லியிலும் சங்கிலித் தொடர் போன்ற வகுப்புக் கலவரங்களினால் ஹிந்து- முஸ்லிம் சகோதரர்களின் ரத்த ஆறு பெருக்கெடுத்தோடச் செய்தனர். வீடிழந்த, மானமிழந்த அகதிகளின் கூட்டம் அலை அலையாய் நாடெங்கும் தோன்றச் செய்தனர்.

மகாத்மா காந்தி கல்கத்தாவில் 1947 செப்டம்பர் முதல் தேதி இந்த வகுப்புக் கலவரங்களைக் கண்டனம் செய்து சாகும்வரை உண்ணாவிரதம் தொடங்கினார்.
அவரது மந்திர சக்தியால் கல்கத்தா நகரில் மூன்று தினங்களில் அமைதி நிலவியது. அப்போது ராஜாஜி வங்காள கவர்னராக இருந்தார். காந்திஜியின் உண்ணாவிரதத்தால் என்ன பயன் ஏற்படப் போகிறது என்று எண்ணிய ராஜாஜி “பாபுஜி தாங்கள் குண்டர்களை எதிர்த்து உண்ணாநோன்பு இருப்பதால் என்ன பயன் ஏற்படப்போகிறது?‘’ என்று வினவினார்.

“அந்தக் குண்டர்களுக்கும் கொலைகாரர்களுக்கும் பின்னாலிருந்து தூண்டிவிடுகிறவர்களின் மனமாற்றத்துக்காக நான் உயிரைவிடவும் தயாராக இருக்கிறேன்‘’ என்று சாகும்வரை உண்ணாவிரதத்தை தமது எழுபத்தியெட்டாவது வயதில் காந்திஜி தொடங்கியது கண்டு தேசமே பதை பதைத்தது.

மூன்று தினங்களுக்குப் பிறகு கல்கத்தா நகரத்தில் வாழ்ந்த ஹிந்துக்களும், முஸ்லிம்களும், பிற மதத்தினரும் காந்திஜியிடம் வந்து தாங்கள் ஒற்றுமையாக இருப்பதாகவும், எந்த மாற்று மதத்தினருக்கும் இன்னொரு மதத்தினரால் துன்பம் நேராமல் பாதுகாப்பதாகவும் உறுதி தந்தனர். மக்கள் ஒன்றுபட்டு அமைதிகாத்த அதே நேரத்தில் நினைத்தால் நெஞ்சு விம்முகிற நிகழ்ச்சியும் நடந்தது.
இருபது கொலைகாரர்கள் தங்கள் கொலைக் கருவிகளுடன் மகாத்மாவின் முன்னால் வந்து நின்று தங்களை மன்னிக்கும்படியும் காந்திஜி தமது உண்ணாவிரதத்தைக் கைவிடும்படியும், தலை தாழ்ந்து வேண்டியபடி கண்ணீருகுத்து நின்றனர்.

காந்திஜி அந்த ஹிந்து வெறியர்களைத் துன்பப்படுகிற முஸ்லிம் மக்களுக்குத் தொண்டு செய்து அவர்களின் மன்னிப்பைப் பெறுமாறு புத்திமதி கூறி அனுப்பினார். இந்த நிகழ்ச்சி இந்தியர்களின் உள்ளத்தில் மகாத்மாவைப் பற்றியும் அவரது தலைமையில் ஒன்றுபடுகிற மகத்துவத்தைப் பற்றியும் புது நம்பிக்கை ஊட்டியது!

படுகொலைகள்

கல்கத்தாவில் தோல்விகண்ட ஆர்.எஸ்.எஸ். மதவெறி, டில்லியில் அன்றே பேயாட்டம் தொடங்கியது. இந்த டெல்லிக் கலவரங்களை முன்னின்று நடத்தியவர்கள் அகாலி சீக்கியரும் ஆர்.எஸ்..எஸ். குண்டர்களுமே ஆவர். டெல்லி ரெயில்வே ஸ்டேஷனில் செப்டம்பர் மாதம் 3-ம் தேதி முற்பகல் நேரத்தில் கூலி வேலைக்கு காத்திருந்த 12 முஸ்லிம் போர்ட்டர்கள் அங்கேயே படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள். இதைத் தொடர்ந்து டெல்லியின் கேந்திரமான பகுதி கனாட் சர்க்கஸில் உள்ள முஸ்லிம் கடைகள் சூறையாடப்பட்டு அங்கிருந்த முஸ்லிம் வியாபாரிகள் பலர் கொல்லப்பட்டனர்.

இந்த நிகழ்ச்சியின்போது டில்லி போலீஸ் செயலற்று நின்றது. உள்துறை மந்திரியாக சர்தார் வல்லபாய் படேல் இருந்தார். போலீஸ்காரர்கள் வாளாவிருந்த அந்த நேரத்தில் கனாட் சர்க்கஸில் அந்த பயங்கர கலவரத்தின் நடுவே கதர்க்குல்லா அணிந்த ஒரு மனிதர் தமது கைத்தடியைச் சுழற்றிக் கொண்டு அந்தக் கலகக்காரர்களின் மேல் பாய்ந்து, வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த போலீஸ்காரர்களைச் செயல்படத் தூண்டிக் கூச்சலிட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவரே இளைய பாரதத்தின் பிரதமராக பதவி ஏற்றிருந்த ஜவஹர்லால் நேரு.

இந்த அளவுக்கு ஆர்.எஸ்.எஸ். அரசாங்க யந்திரத்தையே ஊடுருவி நின்றது…
பழைய டில்லி, – ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லிம் கடைகள் சூறையாடப்பட்டும், முஸ்லிம் பெண்களும் குழந்தைகளும் கொல்லப்பட்டும் ரத்தக் களமாகக் காட்சி தந்தது. நேருவின் வீட்டுத் தோட்டத்தில் அபயம் பெற்று ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லிம் பெண்கள் பாதுகாப்புக்காக ஓடிவந்து தங்கியிருந்தார்கள்.
முஸ்லிம்களுக்கு, அவர்கள் பெண்களாயினும் குழந்தைகளாயினும் வயோதிகர்களாயினும் அடைக்கலம் தருகிறவர்களின் வீடுகள் தீயிட்டுப் பொசுக்கப்படும் என்று ஆர்.எஸ்.எஸ். வெறியர்கள் அறிவிப்புச் செய்திருந்தனர்.

பல ஹிந்துப் பணக்காரர்களின் வீடுகளில் வேலைக்காரர்களாகப் பணிபுரிந்த ஏழை முஸ்லிம்களை அவர்களது எஜமானர்கள் வீட்டை விட்டுப் பயத்தால் வெளியேற்றிவிட்டனர். உடனே நடுத்தெருவில் அவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். முஸ்லிம் பெண்களைப் பாதுகாக்க முயன்றதற்காக அந்த ஆர்.எஸ்.எஸ். படையினர் பிரதமர் நேருவின் வீட்டுக்கு முன்னாலேயே, பர்தா அணிந்திருந்த ஒரு முஸ்லிம் பெண்ணை இழுந்து வந்து பெட்ரோல் ஊற்றித் தீயிட்டுக் கொளுத்திக் காட்டினர். டில்லி நகரப் போலீஸாரில் பாதிப் பேர் முஸ்லிம்களாக இருந்தபடியால் அவர்கள் அஞ்சி ஓடிவிட்டனர். டில்லி நகரின் போலீஸ் எண்ணிக்கையே 900 ஆகக் குறைந்து போயிற்று.

கருணை முகில்…

மகாத்மா காந்தி கல்கத்தாவிலிருந்து டில்லிக்கு ஓடினார்…
ஒரு பக்கம் மதவெறி என்ற ஆர்.எஸ்.எஸ். நெருப்பும், இன்னொரு பக்கம் அதன் நடுவே நடந்து அன்பு மழை பொழிந்து அதை அணைத்து அடக்கிய காந்தி எனும் கருணை முகிலும் நாட்டில் போட்டியிட்டுச் சமராடின… காந்தியின் வலிமை எத்தகையது; அவர் எவ்வளவு மகத்தானவர் என்றெல்லாம் அக்காலத்தில் நான் நேரிடப் பெற்ற அனுபவத்தால் அறிந்தேன். இன்றுள்ள நிலையில், அந்த அனுபவமில்லாதிருப்பின் எனக்கே அவற்றை நம்புவது சிரமமாயிருக்கும். அன்று அது நாம் கண்ட பிரத்யட்சம். மதவெறியை காந்திஜி வியக்கத்தகுந்த முறையில் ஆத்ம பலத்தால் வென்று அடக்கிக் காட்டினார்.

“நான் உயிருடன் இருக்கும் வரை நாடு பிரியாது என்றாரே காந்தி; இன்று நாடு பிரிந்த பிறகு காந்தி உயிருடன் இருக்கிறாரே!‘’ என்று புனாவில் ஹிந்து ராஷ்டிரம் பத்திரிகை ஆபீசில் குமுறிக் கொண்டிருந்தான் கோட்ஸே!

`காந்திஜியைக் கொல்வது ஒன்றே வழி’ என்று அந்தத் தோற்றுப்போன மதவெறிக் கும்பல் கூடித் திட்டம் போட்டது. அவர்கள் அனைவரும் ஆர்.எஸ்.எஸ்.ஐச் சேர்ந்தவர்களே ஆவர்.
அவர்கள் 1. நாராயண ஆப்தே (34 வயது), 2. வீர சவர்க்கார் (65 வயது), 3. நாதுராம் கோட்ஸே (37 வயது), 4. விஷ்ணு கர்க்காரே (34 வயது), 5. திகம்பர பாட்கே (37 வயது), 6. சங்கர் கிஸ்தயா, 7.கோபால் கோட்ஸே (29 வயது, வினாயக கோட்ஸேயின் தம்பி), 8. மதன்லால் பேஹவா (20 வயது) ஆகிய எட்டு பேர் சேர்ந்து திட்டமிட்டு, அகண்ட ஹிந்து ராஷ்டிர அமைப்புக்குக் குறுக்கே நிற்கிற காந்திஜியைக் கொலை செய்வது என்று தீர்மானித்தனர்.

உலகமே அதிர்ந்து நிலைகுலையத் தக்க அந்தக் கொடுமையை நிகழ்த்திக் காட்டினர். பாபுஜி என்று நாம் அனைவரும் அன்போடு துதித்த நமது தந்தையின் மிருதுவான, தெய்விகம் குடியிருந்த இதயத்தை கோட்ஸேயின் கைத்துப்பாக்கியிலிருந்து சீறிய மூன்று ரவைகள் துளைத்து வழிந்த குருதியில் ஆர்.எஸ்.எஸ். என்று எழுத்துக்கள் வரையப்பட்டிருந்ததை உலகமே கண்டது.

ஆர்.எஸ்.எஸ். தடை செய்யப்பட்டது!

சுதந்திர இந்திய வரலாற்றின் முதல் பக்கத்தில் அழிக்க முடியாத கறையாக அந்தக் கொலை இன்று வரை திகழ்கிறது!

எந்த ஒரு தனி மனிதனின் கொலையையும் விசாரிப்பது போலவே காந்திஜி கொலைக்கு விசாரணை நடத்தப்பட்டது. கோட்ஸேயும், ஆப்தேயும் இரண்டாண்டு முடிவதற்குள்ளாகவே 1949 நவம்பர் மாதம் 15-ம் தேதி தூக்கிலிடப்பட்டார்கள். காமன்வெல்த் பிரதமர் மாநாட்டில் கலந்துகொள்ள நேருஜி வெளிநாடு சென்றிருந்த சமயம் பார்த்து ஆர்.எஸ்.எஸ். மீதிருந்த தடையை சர்தார் படேல் நீக்கினார். வீர சவர்க்கார் விடுதலை செய்யப்பட்டார். 1966-ல் தமது 83 வயது வரை வாழ்ந்துதான் செத்தார். இன்னும் சிலர் சிலகாலம் சிறைவாசத்துக்குப் பின் விடுதலை செய்யப்பட்டனர். காந்தியைக் கொன்ற கோட்ஸேயின் தம்பியும் அந்தக் கொலையில் சம்பந்தப்பட்டவனுமான கோபால் கோட்ஸே வரப் போகிற தேர்தலில் போட்டியிடப் போவதாகச் செய்திகள் வருகின்றன… இவ்வளவு காலத்துக்குப் பிறகு!

மீண்டும் பசப்பல்!

இவ்வளவு காலத்துக்கு இடையில் தடை விதிக்கப்பட்டு, பல கட்சிகளிலும் இயக்கங்களிலும் ஊடுருவிச் செயல்பட்டும் இந்த ஆர்.எஸ்.எஸ். மக்களின் மறதியின் மீது நம்பிக்கை வைத்து நாடெங்கிலும் கிளம்பி இருக்கிறது! இதன்மீது எமர்ஜென்சியின்போது மீண்டும் தடை விதிக்கப்பட்டது. ஜனதா ஆட்சியில் தடை நீக்கம் பெற்று, ஜனதா கட்சியில் ஊடுருவி நின்றது.

இப்போது மீண்டும் ஹிந்து ராஷ்டிரத்தைப் பசப்பி, அரசியல் அரங்கில் சுயநலமிகளும் ஊழல் பேர்வழிகளும் பெருத்துவிட்டார்கள் என்ற ஓலத்தோடு, இளைஞர்களின் விரக்தி மனோநிலையை மூலதனமாக்கி `ஞான உபதேசம்’ புரிந்து உலாவ ஆரம்பித்திருக்கிறது.

அவர்கள் தாங்கள் குற்றவாளிகள் அல்ல என்றும், கோட்ஸே ஒரு ஆர்.எஸ்.எஸ்.காரன் அல்லவென்றும், மாற்று மதத்தினரைத் தாங்கள் நேசிப்பதாகவும், ஆயிரம் பொய்களைப் பேசி அழகாக முடிச்சவிழ்க்க முயல்கிற காரியங்கள் நிறையவே நடக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றன! …’’

பாசிசத்தை ஒழிக்க வந்த பாசிஸ்டுகள்: வாசுகி பாஸ்கர்

வாசுகி பாஸ்கர்

நடந்து முடிந்த தேர்தல் நேரத்தில், “பாசிச பாஜக வந்துடும்” என்று சொல்லிக்கொண்டே பல பேர் பாசிஸ்டுகளாக மாறியிருந்தார்கள். இதை தேர்தல் நேரத்திலேயே எழுதியிருக்கலாம், ஒரு பாதகமுமில்லை. ஆனால் தங்களின் முகநூல் பதிவுகள் மூலம் தான் மக்கள் திரண்டுபோய் வாக்களிப்பதாக நம்பிக்கொண்டிருந்த பலர் ஏற்படுத்திய கருத்துருவாக்கத்திற்கு நானும் மதிப்பளித்து, இதை தேர்தல் முடிவடைந்ததும் எழுதுவது என்று திட்டமிட்டுக்கொண்டேன்.

அம்பேத்கரை அம்பேத்கரின் எழுத்துக்கள் வாயிலாகவே புரிந்துக்கொள்ள நாம் முயன்றோமானால், ஜனநாயகம் / அதிகாரம், இவையிரண்டையுமே அவர் எப்படி அணுகியிருக்கிறார் என்பதனை புரிந்துகொள்ள முடியும்.

தேர்தல் உட்பட நமது அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் இயங்கியலை பகுப்பாய்ந்தால், அதிகாரத்தை பல பிரிவுகளாக பிளவுபடுத்தி இயங்கச் செய்திருப்பதை நாம் கவனிக்கலாம். ஒரு ஜனநாயக நாட்டில் அதிகாரமென்பது அப்படித்தான் இயங்க முடியும். நடைமுறையில் அவை பின்பற்றப்படுவதில்லை என்றாலும், அதன் நியதி அதிகாரத்தை பரவலாக்கச்செய்வதுதான்.

இந்திய தேர்தல் முறை என்பது ஒவ்வொரு தனி வேட்பாளருக்குத் தானே ஒழிய, ஒரு சின்னத்திற்கோ கட்சிக்கோ நடத்தப்படுவது அல்ல. இந்தியாவின் ஆகச்சிறந்த ஜனநாயகவாதியான அம்பேத்கர் இந்த தேர்தல் முறையைப் பற்றி குறிப்பிடும்போது “எருது சின்னத்திற்கு வாக்களிக்கச் சொன்னால் எருது சின்னம் மட்டும்தான் கருத்தில் கொள்ளப்படுகிறதேயொழிய, அந்த எருது சின்னத்திற்கு பின்னால் இருக்கும் வேட்பாளரை பற்றி யாரும் கவலை கொள்வதில்லை” என்கிறார், இந்த போக்கை எதிர்க்கிறார்.

மார்க்சின் வளர்ப்புகளாக வலம் வருகிறவர்கள், அம்பேத்கரின் தோன்றல்களாக தங்களை பிரகடனப் படுத்திக்கொள்பவர்கள், பெரியாரின் சுயமரியாதை வழிவந்ததாக சொல்லிக்கொள்கிறவர்கள் நிச்சயம் அம்பேத்கரின் மேற்சொன்ன வரிகளுக்கு மதிப்பளிப்பவர்களாக இருந்திருக்க வேண்டும்; அதனடிப்படையில் அவர்கள் முன்னிறுத்துகிற வேட்பாளர் தேர்வு இருந்திருக்க வேண்டும். இம்மாதிரியான ஜனநாயக பண்பை கடைப்பிடிப்பதை முன்னிறுத்திதான் அவர்கள் பாசிஸ்டுகளிடம் இருந்து தங்களை வேறுபடுத்திக் காட்டிக்கொள்ள முடியும்.

இல்லையேல் பாசிசத்திற்கு எதிரான ஜனநாயக சக்தியாக தங்களை தாங்களே சொல்லிக்கொண்டு “தாங்கள் மட்டுமே மீட்க வந்த மீட்பர்கள்” என்று சொல்வதில் எந்த அர்த்தமுமில்லை.

நடந்த முடிந்த தேர்தலில் எதை சாதித்துக் கொண்டார்களென்றால், அசாதாரணமான ஒரு சூழலை சுட்டிக்காட்டி அண்ணல் சொன்னதைப்போல தங்களின் எருது சின்னத்திற்கு பலத்தை சேர்த்துக்கொண்டார்கள் அவ்வளவே. அந்த எருது சின்னத்தை காட்டி கல்விக்கொள்ளையனை நிறுத்தினாலும், வாரிசுகளை நிறுத்தினாலும், சாதித் தலைவனை நிறுத்தினாலும், நீங்கள் வாக்களித்தே ஆக வேண்டுமென்கிற நிர்பந்தத்திற்கு வாக்காளர்களை தள்ளியிருக்கிறார்கள்.

ஒருபடி மேலே போய், தேர்தல் மட்டுமே சமூக அரசியலின் நிறைவுக்காட்சி என்பதை போல, பாசிசத்திற்கு எதிராக பேசுகிற யாரொருவரையும் “யாருக்கு வாக்களிக்க வேண்டும்?” என்கிற கேள்வியை முன் வைத்து, அதற்கு பதிலளித்தால் தான் அவர் நம்பகத்தன்மையான சமூகநீதி போராளி என அவரது சமூகம் குறித்த மதிப்பீடுகள் வரையறுக்கப்பட்டது. இதுவொரு ஆதிக்க மனோபாவம், அதிகாரத் திமிறினால் உற்பத்தியாகிற கருத்துக்கள்.

அதிகாரமென்பது இங்கே கட்சியாக இருக்கிறது, அந்த அதிகாரத்தை, அங்கீகாரத்தை பயன்படுத்தி கணிசமான சீட்டுக்களை கூட்டணி தலைமையிடம் இருந்து அவர்களால் பெற முடிகிறது, அவர்கள் பெற்று விட்டதுனாலவே அவர்கள் சார்ந்த ஏதோவொரு கட்சியின் ஏதோவொரு வேட்பாளருக்கு வாக்களிப்பது அறமாக பார்க்கப்பட்டது, 2016 ல் நடந்ததைப் போல மூன்றாவது அணி ஒன்று உருவாகி முற்போக்கு பேசும் கட்சிகள் கூட்டணி அமைத்திருந்தால் நான் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்? அப்போதைய அறமாக எது இருக்கும்? அது போல இனி நடக்கவே நடக்காது என்றோ அல்லது நடந்ததில்லை என்று நம்மால் மறுக்க முடியுமா? அறம் என்பதும் தர்மம் என்பதும் கட்சிகள் வகுக்கின்றனவையாகத்தான் இருக்க முடியும் என்று நான் ஒருபோதும் நம்புபவனல்ல.

ஒரு தொகுதியில் பத்து வருடமாக உழைத்து களப்பணியாற்றிய சுயேட்சையாகவோ, அல்லது இக்கூட்டணியில் இடம் பெற முடியாத சிறிய கட்சியாகவோ, அல்லது கடைசி நேரத்தில் துரத்தியடிக்கப்பட்ட வேறொரு கட்சியாகவோ இருந்தால், நான் அவர்களுக்கு வாக்களிக்க கூடாதா? மதசார்பற்ற முற்போக்கு கூட்டணியில் பாமக இடம் பெறுவதற்கான சூழலிருந்ததையும், அந்த பேச்சு வார்த்தையும் யாவரும் அறிந்ததே. ஒருவேளை பாமக இடம் பெற்றிருந்தால் அந்தச் சூழல் எப்படியிருந்திருக்கும்? நாம் யார் பக்கம் வாக்களிப்பது? ஆக கூட்டணி பேரத்தின் அடிப்படையில் Probability யால் இங்கே முற்போக்கு என்று ஒன்று இருந்திருக்கிறது.

இந்த பைனரி அரசியலை உலகத்தில் எந்த ஜனநாயகவாதியும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டான். அதிகாரம் / பிரதிநித்துவம் / அரசியல் என்பது பல மட்டங்களில், பல தனிநபர்களால், பல இயக்கங்களால், பல கட்சிகளால் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டு இருக்க வேண்டியவை. மாற்றம் என்பது திரட்சியானது, குறிப்பிட்டவரால் சாத்தியப்படக்கூடியவை அல்ல, அதில் தேர்தல் அரசியல் ஒரு துணுக்கு, அதில் ஈடுபடுவோர் ஈடுபடுங்கள், வியூகங்கள் வகுத்து முடிவெடுங்கள், பிரச்சாரம் செய்யுங்கள், ஒரு பாதகமுமில்லை. ஆனால் “நாங்கள் மட்டுமே சமூகத்தை மாற்ற வந்த தேவ தூதர்கள், எங்களை ஆதரிப்பது மட்டுமே முற்போக்கு” என்று ஆணவம் பேசாதீர்கள்.

இந்தத் தேர்தல் முறை சிறிய கட்சிகளுக்கு எதிரானதாக இருக்கிறது, சின்னம் ஒதுக்குவதில் அரசியல் இருக்கிறது, அம்பேத்கர் சொல்வதைப்போல எருமையானாலும், கழுதையானாலும், நாயானாலும் அவர்களை வெற்றி பெற வைக்க சின்னம் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது, ஏற்கனவே establish ஆன கட்சிகளை தவிர தமிழகத்தில் தேசிய கட்சியான கம்யூனிஸ்ட் கட்சி கூட இரண்டாம் நிலைக்கு வருவதற்கான சாத்தியங்களில்லை. அதிமுகவை அடிமை கட்சி என்பார்கள், ஆனால் அந்த அடிமை அதிமுக அழிந்து கம்யூனிஸ்டு கட்சிகள் இரண்டாம் நிலைக்கு வருவதை விரும்ப மாட்டார்கள்.

மத்தியில் காங்கிரசுக்கு பிஜேபி வேண்டும், பிஜேபிக்கு காங்கிரஸ் வேண்டும், மாநிலத்தில் திமுகவுக்கு அதிமுக வேண்டும் அதிமுகவுக்கு திமுக வேண்டும். வசதியானதொரு அரசியல் செய்ய இந்த கட்டமைப்பு இவர்களுக்கு அவசியம். இந்த கட்டமைப்பில் இருக்கும் யாரும் தேர்தல் சீர்திருத்தம் குறித்து அழுத்தம் கொடுக்கவோ, போராட்டம் செய்யவோ போவதில்லை. இந்த குரலே வெகு சிலரால் எழுப்பப்படுகிறவையாக தான் இருக்கும், அவர்கள் எந்த நேரத்திலும் உங்களை இந்தக் கேள்வி கேட்பார்கள், அவர்களை தேர்தலை காரணம்காட்டி character assassination செய்வதும் பாசிசம் தான், அரசியலில் “எந்த நேரத்தில் எதை பேச வேண்டும்” என்கிற விதியே இருக்கக்கூடாது. ஆனால் அந்த விதியை நானும் என்னையறியாமல் ஏற்று தான் காலம் கடந்து பதிவு செய்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

ஆளுங்கட்சியின் பணப்பட்டுவாடாவை பற்றி மட்டும் தான் நாம் பேசுகிறோம், ஆனால், இந்த தேர்தல் நேரத்தில் தமிழகத்தில் புழங்கிய பணம் மட்டுமே நாலாயிரம் கோடி வரை இருக்கலாம் என்கிறார்கள். இவையல்லாமல் சாதித்தலைவனுக்கு தலை வணங்க வேண்டியிருக்கிறது, கொலைகாரனுக்கு வணக்கம் வைக்க வேண்டியிருக்கிறது, வருடம் முழுக்க பேசும் முற்போக்கிலிருந்து விலகி நின்று முற்றிலும் வேறான நிலைபாட்டை எடுக்க வேண்டியிருக்கிறது, இத்தனை பிழைகளையும் பொறுத்து “இது தான் யதார்த்தம்” என்று நீங்கள் இருக்கலாம், ஆனால் நீங்கள் சொல்லிக்கொடுத்த அரசியலுக்கு எதிராக நீங்களே திரும்பும் போது அதை கேள்விகேட்பது தான் அந்த தத்துவத்தின் வெற்றி.

தேர்தல் என்பது குறிப்பிட்ட கட்சிகளின் வெற்றி / தோல்வியை மட்டுமே தீர்மானிக்கக்கூடியதல்ல. உங்களை நம்பி தேர்தலை சந்தித்தவருக்கு உங்கள் வாக்குகள் ஊக்கத்தை கொடுக்கிறது, அவர்தம் உழைப்பு அங்கீகரிக்கப்படுகிறது, அவரை மேலும் உத்வேகப்படுத்துகிறது, பணத்திற்கும் அதிகாரத்திற்கும் அப்பாற்பட்டு சிந்திக்கும் மக்கள் இருக்கிறார்கள் என்று நம்பிக்கையூட்டுகிறது.

தனிநபர் திறனாய்வு அவசியம், இல்லையேல் தோழர் ஆதவன் தீட்சாயாவின் சிறுகதையை போல கழுதையை நிறுத்துவார்கள், நாயை நிறுத்துவார்கள், அவர்களை வெற்றி பெற வைக்க வேண்டிய அவசியம் நமக்கில்லை.

“எனக்கு வாக்களித்தால் தான் நீ ஜனநாயகவாதி என்று எந்த ஜனநாயகவாதியும் சொல்ல மாட்டான்”

வாசுகி பாஸ்கர், எழுத்தாளர்; விமர்சகர்.

ஆதிச்சநல்லூர் அகழ்வாராய்ச்சி முடிவுகள் தமிழர் நாகரீகம் கிமு 3000 என்கிறது !

சந்திரமோகன்

தூத்துக்குடி மாவட்டம், ஆதிச்சநல்லூரில் மீண்டும் அகழ்வாராய்ச்சி நடத்த வேண்டும் என காமராஜ் என்பவர் உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்து இருந்தார். இந்த பொதுநல வழக்கில், ஆதிச்சநல்லூரில் எடுக்கப்பட்ட பொருட்கள் குறித்து விளக்கும்படி மதுரை கிளை மத்திய தொல்லியல் துறைக்கு இது தொடர்பான ஆணையை பிறப்பித்து இருந்தது.

இன்று பதில் அளித்த மத்திய தொல்லியல் துறையானது, Carbon dating / கார்பன் பரிசோதனைக்காக ஃபுளோரிடாவிற்கு அனுப்பப்பட்டு கிடைத்த பதிலாக, ‘ ஒரு தொல்பொருள் கி.மு 905 எனவும், மற்றொரு பொருள் கி.மு 971-ம் ஆண்டு வரை பழமையானது’ என அறிக்கை தந்துள்ளது.

தமிழர் நாகரிகம் 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்வரை செல்கிறது என்ற மகிழ்ச்சி இருப்பினும் … 2005 ம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வின் முடிவுகளை நீதிமன்றத்தின் வாயிலாக தான், தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் பெற முடிந்துள்ளது என்பதையும் கவனத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

சங்க காலத்திற்கு முந்தைய நாகரீகம் !

ஆதிச்சநல்லூர் வட்டாரத்தில் 1876 முதல் பலகட்ட ஆய்வு நடைபெறுகிறது. 1904 மற்றும் 1914 ஆய்வுகள் வரலாற்று உலகத்தை ஆதிச்சநல்லூர் நோக்கி திரும்பி பார்க்க வைத்தன.

116 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் தாழிக்காடு கண்டு பிடிக்கப்பட்டது; பெருங் கற்கால சின்னங்களான, நூற்றுக்கணக்கான தாழிகள் கண்டறியப்பட்டது. இவை 3 அடி உயரமுள்ள கருப்பு சிவப்பு மண் பாண்டங்கள் BRW ஆகும்.

இறந்த மனிதர்களுடன் புதைக்கப்பட்டிருந்த பொருட்களாக கிடைத்த 90 வகையான இரும்பு பொருட்கள், கருவிகள், வெண்கல பொருட்கள் மற்றும் தங்க ஆபரணங்கள் அங்கு வாழ்ந்த மக்களின் நாகரீகம், பண்பாடு பற்றிய ஆச்சரியத்தை உருவாக்கின.

1400° C வரை சூடேற்றும் தொழில்நுட்பம் கொண்டு, உருவாக்கப்பட்ட நன்கு வளையக்கூடிய வெண்கலப் பொருட்கள் பற்றி ஆய்வாளர் சாரதா சீனிவாசன் வியந்து எழுதியிருக்கிறார்.

இரும்பு பயன்பாடு தமிழரை உலகம் முழுவதும் பறைசாற்றுகிறது !

3000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழர்களிடம் நிலவியிருந்த இரும்பின் பயன்பாடு தமிழர் நாகரீகத்தை உலக வரலாற்றின் முக்கிய இடத்தில் நிறுத்துகிறது.

வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் அனைவரும் பொதுவாக ஏற்றுக் கொள்ளும் இரும்பு பயன்பாடு கி.மு. 1400 ஹிட்டைட் (துருக்கி) களிடம் காணப்பட்டது ; நாகரிகத்தில் ஓங்கியிருந்த கிரேக்கத்திலும் கி.மு.1000 ல் தான் இரும்பு கண்டு பிடிக்கப்பட்டிருந்தது.

எகிப்தில் கி.மு. 700 லும், அய்ரோப்பாவின் பகுதிகளில் கி.மு. 500 லும் தான் இரும்பு கண்டு பிடிக்கப்பட்டு இருந்தது. சிரியாவில், டமஸ்கஸில் தயாரிக்கப்பட்ட உருக்கு இரும்பு பொருட்களுக்கான இரும்பு மணிகள், தென்னிந்தியாவில் இருந்து தான் சென்றன, என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

தமிழர் தொன்மையை விரும்பாத ஆர்எஸ்எஸ் பேர்வழிகள் தான், மாலன் நாராயணன் போன்ற மேதாவிகள் தான், ஆரியரிடமிருந்து தான்/ அதாவது இந்தோ அய்ரோப்பிய சமூகத்திடமிருந்து தான், தமிழர் அறிவை பெற்றதாகவும், தமிழ் நாட்டு இரும்பு தரம் தாழ்ந்ததாகவே இருந்ததாகவும் இப்போதும் தொடர்ந்து உளறுகின்றனர்.

ஏற்கனவே, ஆதிச்சநல்லூர் அருகிலுள்ள கொற்கையில் கிடைத்த பொருட்கள் மீது கார்பன் பரிசோதனை வழியாக மேற்கொள்ளப் பட்ட ஆய்வு முடிவுகள் கி.மு. 800 என தெளிவாக தெரிவித்திருந்தது.

ஆழமான ஆய்வு தொடர வேண்டும் !

ஆட்சியதிகாரத்தில் உள்ள, பார்ப்பனீய – இந்துத்துவா சக்திகள் கடந்த 14 ஆண்டு காலமாக, இந்த ஆதிச்சநல்லூர் ஆய்வு முடிவுகளை நிறுத்தி வைத்தது ஏன்?

கீழடி ஆய்வுகளை ஊற்றி மூட முயற்சி செய்வது ஏன்?

மேலும் எழும் கேள்விகள் ?

1) ஆதிச்சநல்லூர் அகழ்வாராய்ச்சியில் கிடைத்த மண்டையோடுகள் காலம் கி.மு. 1750 வரை கொண்டு செல்லப்பட்டது. சில பொருட்கள் வாயிலாக, தற்போதைய காலம் கி.மு. சுமார் 1000 வரை தான் சொல்லப்படுகிறது ! இங்கு ஆய்வு ஆழமாக செல்ல வேண்டியிருக்கிறது.

2) 2005 ம் ஆண்டில் ஆய்வுகளை மேற்கொண்ட தொல்லியல் துறை தலைவர் சத்தியமூர்த்தி அவர்கள் “ஆதிச்சநல்லூர் பகுதி நாகரீகம் கி.மு. 1400 வரை செல்லும் ” எனத் தெரிவித்து இருந்தார். அவரது ஆய்வு உதவியை தமிழக அரசு பெறவேண்டும்.

வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் தமிழ் ஆர்வலர்கள் கவனத்திற்கு !

1) உணர்ச்சி வசப்பட்டு, சிந்துவெளி நாகரீகத்துடன், இதை தொடர்புபடுத்த விரும்புவதை தவிர்க்க வேண்டும். ஆதிச்சநல்லூர் நாகரீகம் முதுமக்கள் தாழிகள் நிறைந்த சமூகமாகும். சிந்துவெளி நாகரிகத்தில் அவை இல்லை என்பதிலிருந்து துவங்கி வேறுபாடுகளை அணுக வேண்டும்.

2) சங்க கால இலக்கியங்களில் ஆதிச்சநல்லூர் பற்றிய குறிப்புகள் எதுவும் இல்லை; திட்டவட்டமாக ஒரு செழிப்பான தமிழர் பண்பாடு – வரலாறு தென் தமிழகத்தில் இருந்திருக்கிறது. அய்ரோப்பியர்களுக்கு எல்லாம் முன்னோடியாக, நமது தமிழ் சமூகம் இரும்பு மற்றும் தொழில்நுட்பத்தில், வணிகத்தில், பண்பாட்டில் உயர்ந்து இருந்திருக்கிறது.

பார்ப்பனீய இந்துத்துவா நோக்கம் வேறுபட்ட பண்பாடுகளை மறுப்பது ஒற்றைப் பண்பாட்டை திணிப்பது ஆகும். ஆதிச்சநல்லூர் கீழடி ஆய்வுகள் தொடர ஒரு இயக்கம் உருவாக வேண்டும்! தமிழர் தொன்மை கண்டறியப்பட வேண்டும்.

சந்திரமோகன், அரசியல் செயல்பாட்டாளர்.

இன்றைக்கு ஆர்.எஸ்.எஸ். தாக்கம் எல்லா கட்சிகளிலும் உள்ளது: அ. மார்க்ஸ் நேர்காணல்

பாராளுமன்ற தேர்தல் நடைபெறும் இந்த வேளையில் ஜனநாயக அமைப்புகளின் செயல்பாடுகளை கூர்ந்து கவனித்து வரும் பேராசிரியர் அ.மார்க்ஸ் அவர்களை சந்தித்தோம். த டைம்ஸ் தமிழ்.காமிற்காக நேர்காணல் செய்தவர் பீட்டர் துரைராஜ். இதில் காங்கிரசின் தேர்தல் அறிக்கை, அதன் போதாமை, அடையாள அரசியல், ஆர்எஸ்எஸ் -ன் தாக்கம் என பல ஆழமான செய்திகளை இந்த நேர்காணலில் பகிர்ந்திருக்கிறார் அ. மார்க்ஸ்.

கேள்வி : பாராளுமன்ற தேர்தல் நடைபெற உள்ளது. இதில் இஸ்லாமிய வேட்பாளர்களாக அதிமுக, திமுக சார்பில் யாருமே நிறுத்தப்படவில்லை என்பதை எப்படி பார்க்கிறீர்கள் ?

பதில் : இன்றைக்கு ஆர்எஸ்எஸின் தாக்கம் எல்லா கட்சிகளிலும் உள்ளது. தமிழ்நாட்டில் நீங்கள் வளர்ச்சி அடைந்துவிட்டதாகச் சொல்றீங்களே எந்த ஒரு தொகுதியிலாவது கூட்டணி இல்லாமல் உங்களால் வெற்றி பெற முடியுமா என ஒரு ஆர்.எஸ்.எஸ்காரரைக் கேட்டால் அவர் சொல்றார்:

“பிஜேபி ஜெயிக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் வேலை செய்வதில்லை. அது எங்களுக்கு அவசியமும் இல்லை. ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பெரியார் ராமன் படத்தை செருப்பால் அடித்து ஊர்வலம் நடத்தினார். இன்றைக்கு எந்த அரசியல் கட்சியும் அதைச் செய்ய முடியாது. பேசக் கூட முடியாது இதுதான் எங்களுடைய வெற்றி” என்கிறார். அதுதான் உண்மையும் கூட. எந்த அரசியல் கட்சிகளும் இன்று தாங்கள் சிறுபான்மையினரின் நியாயங்களை பேசுகிறோம் என்று சொல்லுவதற்குத் தயாராக இல்லை. இது ஆபத்தான போக்கு.எதிர்கட்சித் தலைவர் ஸ்டாலின் கூட ‘நான் இந்துக்களுக்கு எதிரானவன் இல்லை’ என்று சொல்லுவதும் , ‘நான் கோவிலுக்குப் போகவில்லை என்றாலும் என் மனைவி போகிறார்’ என்பதும் இதையேதான் காட்டுகிறது.தேர்தல் முடிவுகளுக்குப் பிறகு பிஜேபியை எதிர்ப்பவர்கள் நிலையான ஆட்சி தேவை என்று சொல்லி நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ பாஜகவை ஆதரிக்கும் அபாயமும் இருக்கிறது.

தமிழ்நாட்டில் 6 சதம் முஸ்லிம்கள் உள்ளனர். மொத்தம் உள்ள 40 தொகுதிகளில் இரண்டு முதல் மூன்று தொகுதிகளில் ஒவ்வொரு கூட்டணியும் முஸ்லிம் வேட்பாளர்களை நிறுத்தி இருக்க வேண்டும். அதேபோல கிறிஸ்தவர்களுக்கும் பிரதிநிதித்துவம் அளித்திருக்கலாம்.. அவர்களும் தமிழ்நாட்டின் மக்கள் தொகையில் கிட்டத்தட்ட ஆறு சதத்திற்கும் சற்று அதிகமாக உள்ளனர். சிறுபான்மையோருக்கு எதிரான ஒரு அரசியல் வெளிப்படையாக இயங்கும்போது சிறுபான்மை மக்கள் மத்தியில் நம்பிக்கை ஊட்ட வேண்டிய பொறுப்பு இவர்களுக்கு உண்டுதானே. கடந்த காலங்களில் அப்படி ஒரு நிலைமை இருந்ததே. கம்யூனிஸ்டுகளாவது அடையாளத்திற்கு ஒரு சிறுபான்மை இனத்தவரை அறிவித்து இருக்கலாம். மனுஷ்ய புத்திரனுக்கோ, சல்மாவிற்கோ திமுக இடம் கொடுத்து இருக்கலாம். அவர்கள் திமுகவில் பணிபுரிபவர்கள்தானே? இன்று தேர்தலில் நிறுத்தப்பட்டுள்ள பல வாரிசுகளைவிட மனுஷ்யபுத்திரன் திமுக அரசியலை முன்னெடுக்கவில்லையா? பிரச்சாரம் செய்யவில்லையா? எதிர்ப்புகளைச் சந்திக்கவில்லையா?

Marx Anthonisamy

கேள்வி : பாஜக 2014 ல் ஆட்சியைப் பிடித்த போது, “பாசிசம் இப்போது ஹிட்லர் காலத்தில் இருந்தது போல இருக்காது”. என எழுதியிருந்தீர்களே?

பதில் : 1930 களில் பாசிசம் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டது போல இப்போது தன்னை அது வெளிப்படுத்திக் கொள்ளாது. இரண்டாம் உலகப் போரில் பாசிசம் என வெளிப்படையாகச் சொல்லிக் கொண்ட அரசுகள் வீழ்த்தப்பட்டன. போருக்குப் பின்னர் இந்தியா முதலான நாடுகள் விடுதலை அடைந்தன; கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகள், சீனா போன்றவை சோஷலிசம் பேசின. பாசிசம் என யாரும் வெளிப்படையாகச் சொல்லிக் கொள்ள இயலாத நிலை ஏற்பட்டது. ஆனாலும் பாசிஸ்டுகள் ஆங்காங்கு இரகசியமாக இயங்கிக் கொண்டுதான் இருந்தனர். ஹிட்லரை இலட்சிய மனிதனாக ஏற்று இயங்கிய ‘சாவித்திரி தேவி’ பற்றிய என் கட்டுரையில் அதை எல்லாம் விளக்கியுள்ளேன்.

அறுபதுகளுக்குப் பிறகு இந்தியா போன்ற சுதந்திரமடைந்த நாடுகளிலும் மக்கள் புதிய ஆட்சியின் ஊடாகப் பெரிய பயன்கள் ஏதும் கிடைக்காமல் அதிருப்தி அடைந்தனர். கம்யூனிஸ்டு நாடுகளின் பாட்டாளிவர்க்கச் சர்வாதிகாரத்தை மக்கள் ஏற்காமல் அந்த ஆட்சிகள் தூக்கி எறியப்பட்டு மாற்றங்கள் நடந்தன. இன்று சீனாவையும் கம்யூனிஸ்டு நாடு என்றெல்லாம் சொல்ல முடியாது.

1942 க்குப் பிறகு subtle ஆக(நுட்பமாக) வேலை செய்து வந்த பாசிசம் இந்த மாற்றங்களுக்குப் பின், குறிப்பாக சோவியத் யூனியனின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு ஆங்காங்கு வெளிபடையாகப் பல்வேறு வடிவங்களில் வெளிப்படத் தொடங்கியது. ஒரு பக்கம் முஸ்லிம் எதிர்ப்பாகவும் (இஸ்லாமோபோபியா), இன்னொருபக்கம் “அந்நியர்” எதிர்ப்பாகவும் (நியோ நாசிசம்) வெளிப்படத் துவங்கியது.. பிரான்ஸ், இங்கிலாந்து, முக்கியமாக அமெரிக்கா முதலான நாடுகளில் இந்த நிலைமை இருக்கிறது. இன்று ஆங்காங்கு தீவிரமான தேசியமாகவும், இந்தியாவில் மதவாத தேசியமாகவும் பாசிசம் வெளிப்படுகிறது. நியூசிலாந்தில் சமீபத்தில் ஐம்பது முஸ்லிம்கள் கொல்லப்பட்டது உங்களுக்குத் தெரியும். டாக்சியில் ஏறி உட்கார்ந்த ஒருவன் டிரைவர் முஸ்லிம் என்பதனாலேயே அவனைக் கொடுமையாகத் தாக்கினான் என்றெல்லாம் செய்திகள் வருகின்றன. தொழுகைக்குப் பள்ளிவாசல்கள் கட்டுவதை அமெரிக்க நாஜிகள் எதிர்க்கிறார்களே.

கம்யூனிசத்தின் வீழ்ச்சியின் இடத்தில் இப்போது இத்தகைய பிற்போக்குத் தேசிய வாதங்கள் தலை எடுக்கின்றன. வர்க்க முரண்பாடு இனி சாத்தியமில்லை. முரண்பாடுகள் என்பது இனிமேல் “நாகரிகங்களுக்கு இடையில்தான்” என சாமுவேல் ஹட்டிங்டன் (Samuel P.Huntington) போன்றோர் கொண்டாடுகிறார்களே. அமெரிக்காவில் அது கிறித்தவ அடையாளத்துடன் கூடிய முஸ்லிம்எதிர்ப்பாக, இந்தியாவில் அது இந்து அடையாளத்துடன் கூடிய சிறுபான்மை எதிர்ப்பாக இருக்கிறது. பாசிசம் அதே பழைய தன்மையிலும் வடிவத்திலும் வெளிப்படாது என நான் சொன்னது இதைத்தான். மதச்சார்பற்ற நியாயங்களைப் பேசுவதே இன்று ஆபத்து என்கிற நிலை இன்று உருவாகி விட்டதே. .

கேள்வி : நீங்கள் ரொம்ப காலமாக கோரி வந்த ‘சம வாய்ப்பு ஆணையம்’ என்ற கோரிக்கையை தனது தேர்தல் அறிக்கையில் காங்கிரஸ் கட்சி சேர்த்துள்ளது. இது பற்றி என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள் ?

பதில் : உலகமயத்திற்குப் பின் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை ஒட்டி அப்படியான கோரிக்கைகள் முன்வைக்கப்படும் நிலை ஏற்பட்டது. நிரந்தரமான வேலை, ஓய்வூதியம், பணிப் பாதுகாப்பு, இட ஒதுக்கீடு போன்றவைகள் கேள்விக்குரியதாகிக் கொண்டு இருக்கும் சூழலில் இது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. தனியார் துறையில் இட ஒதுக்கீடு இல்லை. ஆகவேதான் பன்மைத்துவ குறியீடு ( Diversity Index) என்ற ஒன்றை ஒவ்வொரு நிறுவனமும் வெளியிட வேண்டும் என்கிற நிலை இன்று பிற நாடுகளில் ஏற்பட்டுள்ளது.

ஒரு நிறுவனத்தில் 1000 பேர் வேலை செய்கிறார்கள் என்று சொன்னால் அதில் 150 பேராவது முஸ்லிம்கள் இருக்கவேண்டும். அதே போல கிறிஸ்தவர்கள், தாழ்த்தப்பட்டவர்கள், மொழிச்சிறுபான்மையினர் ஆகியோரும் அவர்களுக்கு உரிய அளவில் இருக்க வேண்டும். தகுதி, திறமை இருந்தும் ஒருவருக்கு முஸ்லிம் என்பதாலோ, தாழ்த்தப்பட்டவர் என்பதாலோ வேலைவாய்ப்பு மறுக்கப்படுமானால் அது தண்டிக்கப்பட வேண்டிய குற்றமாக கருதப்பட வேண்டும். வளர்ச்சி அடைந்த முதலாளித்துவ நாடுகளில் இப்படி ஒவ்வொறு நிறுவனமும் தங்கள் நிறுவனத்தில் எப்படி இந்தப் பன்மைத்துவம் நடைமுறைப் படுத்தப் படுகிறது என்பதைப் புள்ளி விவரங்களுடன் வெளியிட வேண்டும் என ஒரு ஏற்பாடு உள்ளது. இதனை நாங்கள் 15 வருடங்களுக்கு முன்பாகவே பேசினோம். இது குறித்த போபால் பிரகடனத்தை மொழியாக்கி வெளியிட்டோம்.

ஆனாலும் இன்று தலித் அல்லது முஸ்லிம் கட்சிகள் கூட இதற்கு உரிய முக்கியத்துவம் அளிப்பதில்லை. தங்கள் தேர்தல் அறிக்கையில் இந்தக் கோரிக்கையைச் சேர்த்துக் கொள்ளுவதும் இல்லை. ஆனால் காங்கிரஸ் இதைத் தனது தேர்தல் அறிக்கையில் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. இது வரவேற்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. தனது தேர்தல் அறிக்கையில் இம்முறை காங்கிரஸ் கட்சி பல நல்ல அம்சங்களைச் சேர்த்துள்ளது. அவைகளை அது அமலாக்க வேண்டும். தவறினால் நாம் அதை வலியுறுத்த வேண்டும்.

காங்கிரஸ் கட்சியும் கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு ஆதரவான கட்சிதான். கல்வியை வணிகமயமாக்க, ‘காட்ஸ்’ ஒப்பந்தத்தை அமலாக்க விரும்பும் கட்சிதான். ஆனாலும் இப்படியான வரவேற்கத்தக்க சில கொள்கைகளைத் தனது அறிக்கையில் கொண்டுள்ளது. தலித் உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படும் எனவும் தலித் பண்பாடு முதலியன பாடப்புத்தகங்களில் இடம் பெறும் என்பது போன்றும் அளித்துள்ள வாக்குறுதிகளும் பாராட்டுக்கு உரியன. வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழே உள்ளவர்களுக்கு வருடத்திற்கு 72000 ரூபாய் வருமான உத்தரவாதம் என்கிற வாக்குறுதி ஏழை மக்களை அதிகாரப்படுத்தும் எனவும், இது நடைமுறையில் சாத்தியமான ஒன்றுதான் எனவும் அமர்த்தியா சென், ஜீன் டிரெஸ் போன்ற பொருளாதார வல்லுநர்கள்களும் கருத்துத் தெரிவித்து உள்ளனர்.

இந்தியா போன்ற ஒரு பெரிய நாட்டில் இந்த திட்டத்திற்கு ஒட்டு மொத்த GDPயில் 1.3 சதம்தான் செலவாகும். இந்த 72000 ரூபாயை அம் மக்கள் வெளிநாட்டு வங்கிகளில் போடப் போவதில்லை. இங்குதான்அதைச் செலவழிக்கப் போகிறார்கள். அது உள்நாட்டு வளர்ச்சிக்குத்தான் பயன்படும். மோடி, அருண் ஜெட்லி போன்றவர்கள் காங்கிரசின் தேர்தல் அறிக்கையை “ஜிகாதிகளும், நக்சலைட்டுகளும் தயாரித்துள்ளனர்” என்று செல்லுவதில் இருந்தே காங்கிரஸ் அறிக்கை சில நல்ல விடயங்களைக் கொண்டுள்ளதை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

பாஜக ஆளும் மாநிலங்களில் பழங்குடி மக்கள் விரட்டப்பட்டு கனிவளம் மிக்க நிலங்கள் கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு வழங்கப்படுகின்றன. அங்கு தினசரி போராட்டம் நடக்கிறது. தினசரி பழங்குடி மக்கள் கைது செய்யப்படுகிறார்கள். இந்த நிலையில் ஆதிவாசிகளின் நிலம் பாதுகாக்கப்படும், ஆள் தூக்கித் தடுப்புக் காவல் சட்டங்களில் சில திருத்தங்கள் செய்யப்படும் என்றெல்லாம் சொல்வதால்தான் காங்கிரஸ் அறிக்கையை அவர்கள் நக்சலைட்டுகள் எழுதிக் கொடுத்தது என அலறுகிறார்கள்.

சிறுபான்மை மக்களின் பிரச்சினைகள் பற்றி பெரிதாக அது பேசவில்லை என்பது உண்மைதான். ஆனால் முஸ்லிம் எதிர்ப்புக் கருத்துக்கள் அதில் இல்லை. அசாம் மாநிலத்தில் உள்ள 40 இலட்சம் முஸ்லிம்களுக்கு வாக்குரிமை கிடையாது என்கிற பா.ஜ.க அறிவிப்புகள் போல காங்கிரஸ் எதையும் செய்யவில்லை. மாட்டுக்கறியின் பெயரால் சிறுபான்மை மக்கள் அடித்துக் கொல்லுதல் (Lynching) போன்ற குற்றங்களுக்கு எதிராக கடுமையான நடவடிக்கை, தனிச் சட்டம் போன்றவற்றை அது பேசவில்லை என்கிற குறைபாடுகள் இருந்தபோதும் எளிய மக்களை அதிகாரப்படுத்துகிற பல அம்சங்கள் காங்கிரஸ் தேர்தல் அறிக்கையில் இடம் பெற்று இருப்பதை நான் வரவேற்கிறேன்..

கேள்வி : வரவிருக்கிற தேர்தலின் முடிவில் பாஜக செய்த தவறான நடவடிக்கைகளையெல்லாம் காங்கிரஸ் கட்சி சரி செய்துவிடுமா ?

பதில் : காங்கிரஸ் ஆட்சி அமைக்குமா என்பதே இன்னும் கேள்விக்குறியாகத்தான் இருக்கிறது. காங்கிரஸ் ஆட்சி அமைத்தால் சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான வன்முறைகள் குறையலாமே ஒழிய அது அறவே தீர்ந்துவிடும் என்று சொல்லுவதற்கு இல்லை. தாங்கள் சிறுபான்மையினருக்கு ஆதரவாக இருந்ததால்தான் சென்ற முறை தங்களுக்குத் தோல்வி ஏற்பட்டது என்று சோனியா காந்தி சொன்னார். இன்று ராகுல் தன்னை ஒரு இந்துவாக அடையாளப்படுத்திக் கொள்வதில் மும்முரம் காட்டுகிறார். ‘நான் ஒரு காஷ்மீர பார்ப்பனன்” என்கிறார். ஆர்.எஸ்.எஸ். இன்று மிகப்பெரிய ஆபத்தாக உருவெடுத்து உள்ளது. இந்தியா போன்ற பல சமூகங்கள் வாழும் நாட்டை ஒரு ஒற்றை அடையாளமுள்ள சமூகமாக மாற்றி அமைக்க முனைகிறது.

கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் மோடி அரசு அரசியல் சட்ட அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்ட ரிசர்வ் வங்கி முதலான அமைப்புகள் மீது ஒரு யுத்தத்தையே நடத்தியுள்ளது. பா.ஜ.க என்பது முஸ்லிம்களுக்கும் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் மட்டும் எதிரான கட்சியல்ல. தலித்களுக்கு, விவசாயிகளுக்கு, தொழிலாளர்களுக்கு, பழங்குடிகளுக்கு எல்லாம் எதிரான கட்சி. இது குறித்து 22 கட்டுரைகளை எழுதி எனது முகநூலில் பதியவிட்டேன். அது ஒரு ‘ இ- புத்தகமாக’ வந்துள்ளது. ஓரிரு நாளில் அது அச்சு வடிவிலும் வரும்.

பா.ஜ.க மட்டும்தான் இந்திய அரசியல் சட்டத்தையே ஒழித்துக் கட்டும் திட்டத்தை வைத்துள்ள கட்சி. நான்கு மூத்த உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் வீதிக்கு வந்து நீதித்துறையில் அரசுத் தலையீட்டைக் கண்டிக்க வேண்டிய நிலை மோடி ஆட்சியில்தான் ஏற்பட்டது என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்..பத்தாம் வகுப்பில் மாணவர்களைத் தரம் பிரித்து இரண்டு வகையான படிப்புகளை உருவாக்கும் திட்டத்தை அறிவித்துள்ளது இந்த அரசு. அதாவது நல்லா படிப்பவர்களுக்கு என்று ஒரு வகுப்பும் மற்றவர்களுக்கு வெறும் திறன் பயிற்சிக்கான (Skills) கல்வியும் என ஆக்கப்படுமாம். ஐந்தாம் வகுப்பில் தேர்வில் வெற்றி, தோல்வி முறையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.அப்படிச் செய்தால் தோல்வியுற்ற மாணவர்கள் பள்ளிப் படிப்பை நிறுத்துவார்கள். அதனால் பாதிக்கப்படப் போவது அடித்தளச் சமூக மக்கள்தான். வருணாசிரம முறையை மீண்டும் கொண்டுவரும் முயற்சிதான் இது. இன்று உயர் கல்விக்கான உதவித் தொகைகள் பெரிய அளவில் குறைக்கப்பட்டுள்ளன.

.ஜவகர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகத்தில் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக பிஎச்டி, எம்பில் ஆராய்ச்சி இடங்களின் எண்ணிக்கையை 2000 லிருந்து 400 ஆகக் குறைத்துவிட்டது. இதே போலத்தான் எல்லா மத்திய பல்கலைக் கழங்களிலும் நடந்துள்ளது. பஞசாப் மத்திய பல்கலைக்கழகம் கட்டணத்தை 1000 மடங்கு உயர்த்தி விட்டது. சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் கட்டணத்தை முப்பது மடங்கு உயர்த்தி உள்ளது. இது போன்ற நடவடிக்கைகள் எல்லாம் சாதாரண மாணவர்கள் கல்வி கற்க முடியாத சூழலை உருவாக்கும் திட்டமிட்ட முயற்சிகள்தான்.

விவசாயிகள் இரண்டு முறை பேரணி நடத்தியும் பலனில்லை. மோடி அரசு விவசாயிகளுக்குக் கொண்டுவந்த பயிர் காப்பீட்டுத் திடத்தின் மூலம் கோடி கோடிகளாய் லாபம் சம்பாதித்தது அம்பானி போன்ற இன்சூரன்ஸ் கார்பொரேட்கள்தான். விவசாயம் அழிந்தவர்களுக்குக் காப்பீடாக வெறும் ஐந்து ரூபாய், பத்து ரூபாய் என வழங்கப்பட்ட கொடுமையைத் தமிழக விவசாயிகள் சொல்லிப் புலம்பியது ஊடகங்களில் வெளியானது. பணமதிப்பு இழப்பு நீக்கம், ஜிஎஸ்டி வரி ஆகியவற்றைத் தம் சாதனைகளாகச் சொல்லி இன்று அவர்களே வாக்கு கேட்பதில்லை. சொன்னால் மக்கள் அவர்களைத் துரத்தி அடிப்பார்கள். முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு இன்று தொழிற்சங்கங்கள் பலமிழந்து கிடக்கின்றன. இதனை எல்லாம் மக்கள் மத்தியில் பலமாகப் பிரச்சாரம் செய்ய வேண்டும். ஆனால் இவை போதிய அளவு மக்கள் மத்தியில் கொண்டு செல்லப்படவில்லை.

கேள்வி : மத்திய சென்னை பாராளுமன்ற தொகுதியில் திமுக சார்பில் தயாநிதி மாறன் நிற்கிறார். அவரை நீங்கள் ஆதரிக்கவில்லை. தினகரன் ஆதரவோடு போட்டியிடும் எஸ்டிபி கட்சியைச்சார்ந்த தெஹ்லான் பாகவியை ஆதரிக்கிறீர்கள் ?

பதில் : அகில இந்திய ரீதியில் முஸ்லிம்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு உள்ளனர். தமிழகத்திலும் அதுதான் நிலை. தமிழகத்தின் முக்கிய அரசியல் கட்சிகள் அனைத்தும் இன்று முஸ்லிம்களைப் புறக்கணித்துவிட்டன. தமிழ்நாடு முஸ்லிம் முன்னேற்ற கழகம், எஸ்.டி.பி.ஐ. போன்ற கட்சிகளை திமுக புறக்கணித்துவிட்டது. முஸ்லிம் லீகிற்கு கூட ஒரு இடம்தான் ஒதுக்கியுள்ளனர். சுதந்திரம் அடைந்த இந்தியாவில் முஸ்லிம்களுக்கு எனத் தனியான அரசியல் கட்சி அகில இந்திய அளவில் உருவாகவில்லை. முஸ்லிம் லீக் கட்சியும் பெயரளவுக்குத்தான் அகில இந்தியக் கட்சியாக இருந்தது..பாகிஸ்தான் உருவாகக் காரணமாக இருந்தவர்கள என்ற குற்றச்சாட்டு முஸ்லிம்கள் மீது இருந்த நிலையில் பாபர் மசூதி இடிப்பிற்குப் பின்தான் பெரிய அளவில் அம் மக்கள் இயங்கத் தொடங்கினர்.

இட ஒதுக்கீடு முதலான கோரிக்கைகளை முன்வைத்துத் தீவிரமாக இயங்கும் நிலையும் அப்போதுதான் ஏற்பட்டது. இந்த நிலையில் ஓரளவு பல மாநிலங்களிலும் தங்கள் இருப்பை அடையாளப்படுத்தக் கூடிய கட்சியாக SDPI உருவாகியது. சிறுபான்மையினர் மட்டுமின்றி தலித், ஆதிவாசிகள் முதலானோரின் பிரச்சினைகள், மனித உரிமைகள் எனப் பல தளங்களில் அவர்கள் செயல்பட்டு வருகின்றனர். இந்த நிலையில்தான் அவர்களைப் பா.ஜ.க அரசு குறிவைத்துத் தாக்கத் தொடங்கியது. அவர்களது அமைப்பு ஜார்கண்டில் இன்று தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. இடதுசாரிகள் இடம்பெற்றுள்ள கூட்டணியில் அவர்களுக்கு ஒரு இடம் கட்டாயம் ஒதுக்கி இருக்க வேண்டும். தி.மு.க அதைச் செய்யவில்லை. இந்நிலையில்தான் அவர்கள் தனியாக நிற்கவேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளாயினர். .

திமுக சார்பில் நிறுத்தப்பட்டுள்ள கலாநிதி மாறன் ஒரு கார்ப்பரேட் ஊழல்வாதி. அவர்மேல் பல வழக்குகள் உள்ளன. மத்திய அமைச்சராக இருந்த காலத்தில் தன் நிறுவனத்திற்குப் பயன்படும்வகையில் தன் பதவியை பயன்படுத்திக் கொண்ட மனிதர் அவர். பதவியில் இல்லாத இந்த ஐந்து ஆண்டு காலத்தில் எந்த ஒரு பொது நிகழ்ச்சியிலும், மக்கள் போராட்டங்களிலும் அவர் கலந்து கொண்டதில்லை. தானுண்டு, தனது கார்பொரேட் ராஜாங்கம் உண்டு என இருந்த அவரைப் போன்றவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட வேண்டியவர்களாக இன்றுள்ளனர். பா.ஜ.க கூட்டணி வேட்பாளர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்கள் வெல்வது மக்களுக்கு ஆபத்தானது. அந்தத் தொகுதியில் போட்டி இடுபவர்களில் இன்று தெஹ்லான் பாகவிதான் ஊழல் கறைகள் இல்லாதவர். மக்கள் போராட்டங்களில் அவர்களோடு நின்றவர். அந்த வகையில் அவரைத்தான் அந்தத் தொகுதியில் ஆதரிக்க முடியும்.

கேள்வி : சிறிய கட்சி வேட்பாளர்களை, திமுக, அதிமுக போன்ற பெரிய கட்சிகள் தங்கள் கட்சிகளின் சின்னத்தில் நிற்க வைப்பது பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள் ? உதாரணமாக விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் சார்பில் இரவிக்குமார் உதயசூரியன் சின்னத்தில் நிற்கிறார். திருமாவளவன் பானை சின்னத்தில் நிற்கிறாரே ?

பதில் : சிறிய கட்சிகளின் உள்விவகாரத்தில் தலையிட்டு அதில் உள்ளவர்களை தங்கள் கட்சிக்கு ஆதரவாக செயல்பட வைப்பது என்பது கருணாநிதி காலத்தில் இருந்து திமுகவில் உள்ளதுதான். வி.சி.கவின் பொதுச் செயலாளராக உள்ள இரவிக்குமாருக்கு பதவி என்பது மட்டுமே குறிக்கோள். அதற்காக அவர் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வார். அவர் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சிக்குள் திமுகவின் பிரதிநிதியாகச் செயல்படுபவர். அதனால்தான் அவரே விரும்பி உதயசூரியன் சின்னத்தில் போட்டியிடுகிறார். திருமாவளவன் போலத் தனிச் சின்னத்தில் நிற்பேன் என்று ஏன் அவர் வலியுறுத்தவில்லை என நீங்கள் அவரிடம்தான் கேட்க வேண்டும்..

கேள்வி : எல்.கே.அத்வானிக்கு இப்போது தேர்தலில் போட்டியிட வாய்ப்பு அளிக்கவில்லையே ?

பதில் : தன்னளவில் புகழ் பெற்றவராக யாரும் வளர்வதை ஆர்.எஸ்.எஸ் அனுமதிக்காது. பாபர் மசூதியை இடித்த மாவீரர் என்ற பெயருடன் அவர் வளர்வதை அது விரும்பாததால்தான் சென்ற தேர்தலிலேயே அவர் ஓரங்கட்டப்பட்டு நரேந்திர மோடி முன்னிறுத்தப்பட்டார். 2014 ல் மோடியைப் பிரதமராக்க RSS முடிவு செய்தபோதே அத்வானி அதை எதிர்த்தார். அதனால் பிரதமர் யார் என்கிற அறிவிப்பைச் செய்யாமல் 2012 முதல் அவர்கள் மோடியைத் தேர்தல் பொறுப்பாளராக முன்னிறுத்தி இயங்கினர். அதே நேரத்தில் வெளியிலிருந்து ஆர்.எஸ்.எஸ் மற்றும் பா.ஜ.கவுக்கு வெறித்தனமாக வேலை செய்யும் உயர்வருண ஆதரவாளர்கள் அத்வானியைப் படு கேவலமாக அவதூறு செய்தும், மோடியை ஊதிப் பெருக்கிக் காட்டியும் பெரிய அளவில் வேலை செய்தனர்.

SWARAJ MAG போன்ற அவர்களின் இதழ்களில் என்னென்ன தலைப்புகளில் என்னென்ன மாதிரியெல்லாம் அத்வானி மீது அவதூறுகள் பரப்பப் பட்டன என்பதை நான் மிக விரிவாக என் கட்டுரைகளில் எழுதியுள்ளேன். கடைசியாக அத்வானி பிரதமர் பதவி ஆசையைக் கைவிட வேண்டியதாயிற்று. இப்போது அவர் நாடாளுமன்றப் பதவியிலிருந்தும் ஓரங்கட்டப் பட்டு விட்டார். இப்போது RSS தலைவர் மோகன் பகவத்துக்கும் மோடிக்கும் ஒத்துவரவில்லை எனவும் மோடியின் ரஃபேல் முதலான ஊழல்கள் பணமதிப்பீட்டு நீக்கம் முதலான மக்களைப் பாதித்த நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றைக் காரணம் காட்டி அவரையும் நீக்கிவிடத் திட்டமிட்டுள்ளனர் எனச் சில ஊடகங்கள் எழுதுகின்றன. ஒரு வேளை மறுபடியும் அவர்கள் ஆட்சி அமைக்க நேர்ந்தால் பிரதமர் நாற்காலியில் நிதின் கட்காரி அல்லது வேறு யாரையாவது உட்கார வைக்கலாம் என்கிற பேச்சும் அடிபடுகிறது.

கேள்வி : வயநாட்டில் ராகுல்காந்தி போட்டியிடுவது பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

பதில் : தேர்தல் நேரத்தில் யாரும் யாரையும் எதிர்த்துப் போட்டியிடலாம் என்பதெல்லாம் உண்மைதான். இருந்தபோதிலும் தென் இந்தியாவில் ராகுல் காந்தி நிற்பது என முடிவு செய்தால் கர்நாடகாவில் நிற்கலாமே? வயநாட்டில் போட்டியிடுவதை ராகுல் காந்தி தவிர்த்து இருக்கலாம் என்றே நான் நினைக்கிறேன். எனினும் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியும் இன்றைய சூழலில் இத்தனை மூர்க்கமாகக் காங்கிரசை எதிர்க்க வேண்டியதில்லை. ராகுல்காந்தியை பிரதமராக ஏற்பதே சரியானது என தா.பாண்டியன் போன்ற மூத்த தலைவர்கள் சொல்லியுள்ளதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

கேள்வி : ஏழுதமிழர் விடுதலைக்கு காட்டி வரும் ஆதரவை, இசுலாமிய சிறைவாசிகளின் விடுதலைக்கு அரசியல் கட்சிகளும், ஊடகங்களும் காட்டாதது பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள் ?

பதில் : மரண தண்டனை என்பதே கூடாது என்பதும் ஆயுள் தண்டனை என்றால் பத்து ஆண்டுகள் முடிந்தவுடன் அவர்கள் விடுதலை செய்யப்பட வேண்டும் என்பதும்தான் என் கருத்து. ‘மரணதண்டனை மட்டுமல்ல, தண்டனையே கூடாது’ என்பார் காந்தி. நம்ப முடியாத வரலாற்றுப் பெருமை ஒன்று நமக்கு உண்டு. அசோகர் காலத்தில் மரண தண்டனை என்று தீர்ப்பு அளிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அக்கால வழக்கம்போல உடன் அதை நிறைவேற்றாமல் மூன்று நாட்கள் அவர்களுக்குக் கால அவகாசம் தரப்பட்டது. .அதற்கிடையில் அரசனிடம் கருணைமனு அளித்து அவர்கள் மன்னிப்புக் கோரலாம் என்கிற நிலையை மாமன்னர் அசோகர் அறிவித்து அதைக் கல்வெட்டிலும் பொறித்தார். மரண தண்டனை அல்லாது பிற தண்டனைகள் கொடுக்கப்பட்டவர்களையும் ‘தர்ம மகா மாத்திரர்கள்’ என்கிற அரசு அதிகாரிகள் அடிக்கடி சந்தித்து அவர்கள் திருந்திவிட்டார்களா என்று பார்த்து, அப்படியென்றால் அவர்களை விடுதலை செய்யலாம் என அரசனுக்குப் பரிந்துரை செய்வார்கள். அதை ஒட்டி அவர்கள் விடுதலை செய்யப்படுவார்கள்.

அவரது அசோகச் சின்னத்தை அடையாளமாகக் கொண்ட இந்தியாவில்தான் இன்று முப்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ராஜீவ் கொலை வழக்கில் தண்டிக்கப்பட்டவர்கள் சிறைகளில் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர். அவர்கள் மட்டுமின்றி இஸ்லாமியச் சிறைவாசிகள், வீரப்பன் வழக்கில் சிறைப்பட்டோர் எனச் சிறைகளில் யார் இருந்தாலும் பத்து ஆண்டுகள் முடிந்தவுடன் விடுதலை செய்யப்பட வேண்டும். சிறப்பு ஆயுதப் படைச் சட்டத்தை திரும்ப பெறுவது பற்றி இப்போது பேசுகிற காங்கிரஸ் கட்சி சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் தடுப்புச் சட்டத்தை( UAPA) திரும்பப் பெறுவது பற்றிப் பேசவில்லை. ராஜீவ் கொலை வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டவர்களை விடுதலை செய்ய வேண்டும் எனக் கோருகிற எல்லோரும் கூட அதே அழுத்தத்தை முஸ்லிம் கைதிகள் விடுதலைக்குக் கொடுப்பதில்லை.

எல்லாவற்றையும் விடப் பெருங் கொடுமை மாநில அரசு ஆளுநர் ஒப்புதலுடன் ராஜீவ் கொலையில் கைது செய்யப் பட்டவர்களை விடுதலை செய்யலாம் என இன்று உச்சநீதிமன்றம் சொல்லியும், தமிழகச் சட்டமன்றம் ஒட்டு மொத்தமாக அவர்களின் விடுதலைக்குத் தீர்மானம் இயற்றியும் இன்னும் அவர்கள் விடுதலை செய்யப்படவில்லை. தமிழக ஆளுநர் ஒப்புதல் அளிக்காததுதான் இதன் காரணம். ஆளுநர் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் முடிவை எடுக்காவிட்டால் அரசு அவர்களை விடுதலை செய்யலாம் என்பது போலச் சட்டம் திருத்தப்பட வேண்டும். என்ன மாதிரியான குற்றங்களுக்காகக் கைது செய்யப்பட்டாலும் அவர்களுக்கு மன்னிப்பு அளிக்கும் அதிகாரம் அவர்கள் எந்த மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்களோ அந்த மாநிலத்திற்கு இருக்க வேண்டும். இதற்குத் தடையாக உள்ள குற்றவியல் சட்டத்தின் 435 ம் பிரிவு நீக்கப்பட வேண்டும்.

கேள்வி: இஸ்லாமியர்கள் தங்களுக்கு என தனியான அமைப்புகளில் இயங்கி வருவது பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள் ?

பதில்: அதில் எந்தத் தவறும் இல்லை. இந்தியா பலதரப்பட்ட மக்கள் வாழும் நாடு. பலமாதிரியான பிரச்சினைகள் உள்ள நாடு. எனவே பல்வேறு கட்சிகளும் இங்கே முளைப்பது இயற்கை. அதை நாம் ஏற்க வேண்டும். 1905 தொடங்கி இந்திய சுதந்திரப் போராட்டம் அரவிந்தர், திலகர் போன்ற உயர்சாதி இந்துக்களால் வழி நடத்தப்பட்ட கட்சியாகத்தான் இருந்தது. காந்தி அரசியலுக்கு வந்த பின்புதான் கிலாபத் இயக்கம் மூலம் இந்து முஸ்லிம் மக்களை ஒன்றுபடுத்தி விடுதலைப் போராட்டத்தில் பெரும் மக்கள் திரளை ஈடுபடுத்தினார். சுதந்திரத்திற்கு முன்பு ஆங்கிலேயர்கள் ஆட்சியில் முஸ்லிம்களுக்கு எனத் தனியான இட ஒதுக்கீடு வேலைவாய்ப்பிலும், சட்ட அவைகளிலும் இருந்தது. இப்போது அவை இல்லை. அவர்களது நியாயத்தை வேறு யார் பேசுவார்கள்.

மார்க்சிஸ்ட் கட்சி வேட்பாளர் கூட இன்று இந்து கோவில் ஒன்றில் சாமி கும்பிட்டுவிட்டுத்தான் பிரச்சாரத்தைத் தொடங்க வேண்டி உள்ளது. இந்நிலையில் முஸ்லிம்கள் அவர்களுக்கான கட்சியை உருவாக்கிக் கொள்ளாமல் என்ன செய்ய இயலும்? இந்தியா விடுதலை அடைந்த போது ஜின்னா இந்திய முஸ்லிம்களை நோக்கி, “முஸ்லிம் லீகை எக்காரணம் கொண்டும் கலைத்து விடாதீர்கள்” என்று கூறிச் சென்றது ஆழ்ந்த பொருளுடைய அறிவுரை.

கேள்வி; இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்?

பதில்: வழக்கம்போல எழுதிக் கொண்டும் படித்துக் கொண்டும் பாதிக்கப்படும் மக்களோடு நின்று கொண்டும் உள்ளேன். தொடர்ந்து எழுதி வருகிறேன். இயங்கி வருகிறேன். இதழ்களிலும் இணையங்களிலும் வெளிவந்த பல கட்டுரைகள் தொகுக்கப்படாமல் கிடக்கின்றன. பௌத்த காப்பியமான மணிமேகலை, கார்ல்மார்க்சின் இருநூறாம் ஆண்டில் தொடராக எழுதிய மார்க்ஸ் மற்றும் மார்க்சீயம் பற்றிய தொடர் ஆகியன விரைவில் நூல்களாக வெளிவர உள்ளன. ஏற்கனவே வெளிவந்த நூல்கள் பலவும் இப்போது மறு வெளியீடு காண்கின்றன. அவ்வாறு சென்ற ஆண்டில் பத்து நூல்கள் வெளி வந்துள்ளன. வேறென்ன.